นักค้าทาส

ตอนที่ 1 : วันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    1 ม.ค. 64

ตอนที่ 1 วันแรก

'นี่มัน..ที่ไหนหว่า..? 

'ผมตื่นขึ้นมาอยู่ในป่าที่ไหนสักแห่ง ผมอยู่บนแท่นหินที่มีตัวอักษรแปลกๆกับดอกไม้วางไว้เต็มไปหมด

ผมรวบรวมสติ นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้เต็มกำลังว่าทำไม ถึงมาอยู่ที่นี่ แต่ผมกลับจำอะไรไม่ได้เลย หลังจากนั่งมึน อยู่สักพักก็พอสรุปได้ว่า ผมได้สูญเสียความทรงจำไปบางส่วน

หรือว่าเมื่อคืนผมจะออกไปดื่มหนักมาก จนเมาไม่รู้เรื่อง แต่ว่า นี่มันกลางป่านะ ป่าดิบเขาด้วยมองไปทางไหนก็มีแต่ต้นไม้ ไม่คุ้นเลยสักนิดแถมมันยังเงียบสุดๆ ไม่มีนักท่องเที่ยวหรือใครสักกะคนเลย

'สักหน่อยเดี๋ยวก็มีหน่วยกู้ภัยมาช่วยเองล่ะ' ผมทิ้งตัวลงนอนบนแผ่นหิน เคยได้ยินมาว่าเวลาหลงป่าอย่าเดินมั่ว เดียวจะมีเจ้าหน้าที่มาช่วยเอง

แต่ก็ต้องเลิกความคิดนั้นไป เพราะไม่มีสเบียงหรือน้ำสักหยด ดูๆแล้วผมควรเขียนพินัยกรรมมากกกว่าทำอย่างอื่นอีกนะ บัดซบเอย

เอาละ! ผมยังไม่อยากตายเป็นผีอยู่กลางป่า เพราะฉะนั้นต้องออกตามหาน้ำและอาหารมาประทังชีวิตจนกว่าหน่วยกู้ภัยจะมา

แต่เดินไปไม่กี่ก้าวผมก็ต้องยอมแพ้ การเดินเท้าเปล่าในป่าที่มีกิ่งไม้หนามและก้อนหินแหลมคมแบบนี้ ไม่ต่างอะไรกับการเดินไปบนเศษแก้วเลย

ผมหักกิ่งไม้มามัดกับใบไม้ทำเป็นรองเท้าแบบพอที่จะใช้เดินต่อไปได้

เมื่อเดินๆไปสักพักก็รู้สึกว่าต้นไม้ป่านี้มันหน้าตาแปลกๆ ผมไม่เคยเห็นผลไม้แบบนี้มาก่อนเลย มันคงเป็นผลไม้ป่าละมั้งผมถึงได้ไม่รู้จักมัน

ในระหว่างที่เดินอยู่ผมต้องหยุดดูต้นไม้ต้นหนึ่งด้วยความสงสัย สัตว์จำนวนมากมายืนมุงต้นไม้ต้นนี้ พวกมันกำลังสนใจต้นไม้ต้นนี้จนไม่สนใจสิ่งรอบข้าง แม้ผมจะเดินเข้าไปใกล้ แต่พวกมันก็ไม่หนีไป ผมหยิบไม้ขึ้นมาเตรียมตัวจะฟาดใส่พวกมันตัวเพื่อเอาเป็นอาหาร

ทันไดนั้น ต้นไม้มันโตขึ้นจากต้นเล็กๆกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ออกดอกออกผล แล้วก็สลายไป อย่ารวดเร็วในไม่กี่วินาที เหมือนมีคนกดเร่งความเร็ววิดีโอ

ผมขยี้ตารัวๆ และคิดว่าตัวเองอาจจะยังไม่สร่างเมาเลยมองเห็นภาพหลอนไปเอง

ผลของเจ้าต้นไม้ประหลาดนี้คล้ายกับส้ม แต่มีมันเปลือกมีสีฟ้าอมเหลือง ผมเรียกมันว่าผลฟ้าเหลืองตามสีของมัน

ผมเดินเก็บผลที่ล่วงอยู่ตามพื้นไปหลายลูก ท่ามกลางเสียงไม่พอใจของพวกสัตว์ตัวน้อยอย่าง กระรอก หนู นกที่ต่อรอคิวอยู่นานแล้ว

"แฮ่!! เดียวจับย่างกินแทนซะเลยนี่"

ผมร้องตะโกนและยกไม้ขึ้นข่มขู่จนพวกสัตว์พวกนั้นกลัวหนีไปหมด

"ฮ่าๆ เล่นกับใครไม่เล่น"

หลังจากทำเรื่องบ้าๆ บอๆ ลงไป ผมก็นึกขึ้นได้ว่าผมต้องหาน้ำต่อ ผมจึงรีบเดินทางต่อทันที ผมหักกิ่งไม้ไปตามทางไปจนเวลาผ่านไปนานหลายชม แต่ก็ยังหาแหล่งน้ำไม่เจออยู่ดี

ผมรู้สึกเหนื่อยและหิวมาก เดินมาทั้งวันยังไม่มีวี่แวว ท่าทางผมคงจะไม่รอดเสียแล้ว

ผมหมดกำลังใจเดินต่อ นั่งพักกินผลไม้ มันมีรสเปรี้ยวๆ แล้วก็ฝาดแต่ช่วยทำให้สดชื่นมาก ความเหนื่อยล้าหายไปจนหมดแม้แต่กำลังก็ยังกลับมาดีขึ้น

ผมกลับไปเดินต่อไปจนได้ยินเสียงน้ำ ผมเลยรีบวิ่งตามเสียงนั้นไปจนพบกับลำธารน้ำใสสะอาดผมโดดลงไปดื่มน้ำอย่างหิวกระหาย พร้อมกับหัวเราะอย่าสบายใจ

"ฮ่าๆรอดตายแล้วโว๊ย!"

ตอนนี้เป็นเวลาเย็นมากแล้ว พระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า ความมืดกำลังจะมา ผมใช้เวลาทั้งวันในการหาแหล่งน้ำตอนนี้ผมยังขาดที่พัก

การนอนกลางป่าคนเดียวรับรองได้เลยว่า ผมต้องตายเพราะสัตว์ป่าลากไปกินแน่นอน

ในตอนนี้ผมเหนื่อยมาก จนไม่มีแรงจะสร้างที่พักไหว ดังนั้นผมตัดสินใจเลือกที่จะนอนบนต้นไม้สูงๆแทน ผมเลือกต้นที่ออกมาห่างไกลออกมาจากลำธาร เพราะมีสัตว์เดินผ่านเยอะเกินไป

เลือกเอาต้นที่ใบไม่เยอะผมไม่อยากไปแย่งบ้านคนอื่นที่เขาจองไว้ก่อนแล้ว ก่อนจะเอาเถาวัลย์มามัดตัวเองไว้กันตก

ในค่ำคืนนี้ผมพยายามจะไม่คิดมากกับเรื่องต่างๆ และพยายามข่มตาหลับเอาแรง แต่เมื่อเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดสนิท

ผมก็ได้ว่ามันมีดวงจันทร์สองดวงขนาดใหญ่ลอยอยู่บนฟ้า ในตอนแรกตัวผมนั้นเจอต้นฟ้าเหลืองนั้นผมพยายามหลอกตัวเองว่าผมแค่เห็นภาพหลอน

แต่รอบนี้ไม่ว่าจะพยายามจะขยี้ตาเท่าไรดวงจันทร์ก็ยังอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าอย่างสง่างามเหมือนเดิม สรุปได้ว่าที่นี่ไม่ใช่โลกเก่าของผมอย่าแน่นอน

เช้าวันที่2

ผมตื่นมาตั้งสติ ก่อนจะเริ่มประเมินสถานการณ์ ถ้าเมื่อวานนี้ผมไม่ได้เห็นภาพหลอนไปเอง และที่นี่เป็นต่างโลก

มันจะไม่มีความช่วยเหลือใดๆ มาถึงนั่นแปลว่า ผมต้องเอาตัวรอดด้วยตัวเองเท่านั้น เมื่อผมคิดได้แบบนั้นผมก็เริ่มลงมือทันที ชักช้าไม่ได้เดียวอดตาย

ผมเก็บหินข้างลำธารที่ค่อนข้างคม เมื่อนำหินมาทุบกัน มันจะกลายเป็นมีดหินอันเล็กๆ พอจะตัดเถาวัลย์กับกิ่งไม้ขนาดเล็กได้

ผมใช้เถาวัลย์กับกิ่งไม้มาสานกันเป็นกับดักปลาแบบง่ายๆ แล้วใส่เศษผลไม้เมื่อวานนี้ลงไป เป็นเหยื่อล่อ ก่อนจะโยนมันลงไปในน้ำ

ผมเอากิ่งไม้มาทำฉมวกแทงปลา แต่เนื่องจากมันไวมาก ทำให้แทงไม่โดน

เมื่อดูแล้วท่าจะไม่ได้เรื่องผมจึงเปลี่ยนใจไปขุดหลุมแทน เมื่อสังเกตดูรอยเท้า มีสัตว์จำนวนมากมากินน้ำที่นี่ มันจะมีตัวอะไรมาตกไหมนะ

ระหว่างที่ผมกำลังนั่งพักกินผลไม้ ผมก็เริ่มมองดู ต้นไม้กับสัตว์แปลกๆ ถ้าที่นี่คือต่างโลก

ทำไมมันไม่เป็นแบบในหนังสือนิยายที่เคยอ่าน มันต้องมีคนอัญเชิญที่เป็นนักเวทแก่ๆ ผมหงอกๆ หรือองค์หญิงหุ่นเด็ดสุดอึ๋มมารอต้อนรับผมสิ หรือไม่อย่างนั้นก็ต้องไปพบพระเจ้าแล้วได้สกิลโคตรโกงสร้างฮาเร็มไปตบจอมมาร

แล้วๆๆ ทำไมที่นี่มันถึงได้ไม่มีอะไรเลย? เมื่อวานนี้ผมก็หลงป่าจนเกือบจะตายมาแล้ว

"สเตตัส"...

"ช่องเก็บของ"...

"ไฟบอล"....

"วอเตอร์บอล".....

ผมพยายามจะลองเปิดหน้าต่างสเตตัส หรือ ใช้เวทมนตร์ต่างๆ ตามหนังสือนิยายหรืออนิเมะ แต่มันก็ไร้ผล

มันทำให้เหมือนผมเป็นคนเสียสติกำลังร้องแหกปากอยู่กลางป่ามากกว่า

ผมยอมแพ้เรื่องการใช้เวทมนตร์ และออกเดินสำรวจรอบๆ เผื่อที่ว่าจะเจอที่พัก

การนอนบนต้นไม้ทำให้อ่อนล้า น้ำค้างมันทำให้ปวย และสายเถาวัลย์แม้ทำหน้าที่ได้ดีในการมัด ไม่ให้ร่วงลงมา แต่มันก็สร้างรอยช้ำเต็มไปหมด

สักพักผมก็พบกับถ้ำแห่งหนึ่งที่มีต้นไม้ปกคลุมอยู่ปากถ้ำ เมื่อผมบุกเข้ามาก็ได้พบกับห้องเล็กๆ ที่เหมาะสมที่จะอยู่อาศัย

ข้างในมันมีหินฟันม้าและเหล็ก ที่ใช้สำหรับจุดไฟวางอยู่ มันอาจจะเป็นของคนที่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน มันช่วยผมได้มากในการจุดไฟทำอะไรต่างๆ

ผมรีบตัดกิ่งไม้กับเถาวัลย์มาสานเป็นประตูปิดถ้ำ เพื่อจับจองพื้นที่ มันคงไม่ดีแน่ถ้ามีอะไรเข้ามาอยู่แทน ตอนที่ผมออกไปข้างนอก

เมื่อทำเสร็จก็กลับไปดูกับดักปลา มันดักจับ กุ้งตัวสีแดงเปลือกแข็งมา4ตัว และพวกปลาตัวเล็กๆ อีกจำนวนหนึ่ง

ผมเลยใช้ปลาตัวเล็กๆ มาทำเหยื่อล่อต่อและรีบเก็บฟืนกลับถ้ำ ก่อนที่จะฟ้าจะมืดลง ช่วงเวลากลางคืนเป็นเวลาที่สัตว์ดุร้ายออกหากิน

พรุ่งนี้ผมจะต้องทำกับดักเพิ่มอีก จะได้มีอาหารพอเพียงในแต่ละวัน หวังว่าหลุมกับดักที่ผมขุดมาวันนี้จะจับอะไรได้บ้าง

ขณะที่ผมกำลังย่างกุ้งกิน ผมมองไปที่กองไฟแล้วได้แต่คิดว่า ที่นี่มันที่ไหนกันนะ จะมีมนุษย์อยู่ไหม พวกกึ่งมนุษย์ หูหมา หูแมว เอลฟ์ ออร์ค คนแคระ เอเลี่ยน หรือว่าผมอาจจะเป็นมนุษย์ผู้ชายเพียงคนเดียว

ถ้าแบบนั้นไม่ดีเท่าไรแฮะ ผมไม่ได้อยากเป็นพ่อพันธุ์ผลิตมนุษย์ให้โลกใบนี้ แต่ยังไงๆ ผมก็ต้องหาทางออกจากป่าแห่งนี้ให้ได้ก่อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #2 tankyo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 16:00
    สนุกค่ะเนื้อเรื่องน่าสนใจรอตอนต่อๆไปเรื่อยๆนะคะ
    #2
    1
    • #2-1 tosipaisai(จากตอนที่ 1)
      3 ตุลาคม 2563 / 16:23
      ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะครับ
      #2-1