Wissenschaft und Magick: Angriff des Reich!!![วิทยาศาสตร์ และ เวทมนตร์: การโจมตีของอาณาจักร]

ตอนที่ 5 : ประถมศึกและประถมชัยชนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 มิ.ย. 60

1 ชั่วโมงหลังแจ้งการโจมตี

“เตียมให้พร้อมเราจะไปขยีข้าศึก เพื่อจักรวรรดิของเรา ไปแสดงให้เห็นถึงทัพม้าอันเกรียงไกรของเรา ในนามฉายาม้าเหล็กโครซาร์ก” ดยุคซูคิรอฟขึ้นสั่งการบนหลังม้า

“ท่านครับ ข้าศึกมาแล้วขอรับ แต่ไม่รู้ว่าสิ่งที่มันนำมาเปิดการโจมตี คือ อะไรขอรับมันทำด้วยเหล็ก ใหญ่มากท่านรองดูเองเถิด” ทหารเข้ามารายงานดยุค

“ชั่งมันเดียวก็รู้ ทหารทุกนายตั้งโลขึ้นเอาหอกวางไวตรงช้องว่างของโลและหน้าเดินอย่าให้ข้าศึกทรวงมาได้” ดยุคสั่งการ

คลื่นนนนน เสียงรถต่อสู้หุ้มเกาะ(ตอนที่แล้วใช้คำว่ายานยนต์ต่อสู้มีเกราะ ซึ่งมันคืออันเดียวกันไม่ต้อง งง มันคือ Panzerkampfwagen) จัดขบวนฟังปลามุ่งเข้ามาและเริมเปิดฉากยิง

ปั้งง ปั้งงง ปั้งงง ปั้งงง

ตู้มมม ตู้มมมม ตู้มมมม

เสียงปืนใหญ่จากรถต่อสู้หุ้มเกราะยิงออกไป เมือตลกที่ตรงใหนของทัพข้าศึกมีแต่เพียงกองเลือดและศพกระจัดกระจาย

ตู้มมมม ตู้มมมม ตู้มมมม ตู้มมมมมม

เสียงปืนใหญ่จากรถต่อสู้หุ้มเกราะ และ ปืนใหญ่จากถานยิงปืนใหญ่ของสุวรรณภูมิ ที่ยิงออกมาอย่างต่อเนื่องและตรงลงตามแนวรบต่าง ๆ ของข้าศึก มีทหารบางคนวิ่งเอาหอกมาแทงตีนตะขาบรถต่อสู้หุ้มเกราะ แต่ปล่าวประโยชน์ พวกเขาถูกยิงโดยปืนกลมือของเหล่ากองกำลังทหารราบ แต่บางคนโชคร้ายกว่าคือพาดโดนล้อรถต่อสู้หุ้มเกราะ เหยียบแบบติดตีนตะขาบร่างเละเหมือนยุงถูกตี

 

อีกด้านนึง

“ไปบุกเข้าไป ยิงฆ่าพวกมันให้หมด ไม่ต้องไปปรานี้” ผมตะโกนสังทหารพร้อมทั้งเอาปืนกลยิงใส่พวกที่รอดจากแนวรถต่อสู้หุ้มเกราะไปได้

“ท่านครับมีทหารม้ากองใหญ่อ้อม มาจากหลังแนวนะครับ” ทหารนายหนึ่งเดินมารายงานผม

“มันไปทางใหน ทางเรา หรือ ฐานที่มัน” ผมหันไปถาม

“ทางฐานที่มัน” เขาตอบ

“งั้นเดียวมันก็โดน ปืนกลหนักที่แนวสนามเพราะสอยเองละ ท่ามันหันมาทางนี้เราก็กระหน่ำยิงได้เลย” ผมสังการ พร้อมทั้งยิงหัวทหารข้าศึกที่โดนรถต่อสู้หุ้มเกราะยิงแต่ยังไม่ตาย และ กำลังนอนกุมท้องอยู่

“ท่านครบทางซ้ายมีทหารม้ากองใหญ่อีกกองออ้อมแนวรถต่อสู้หุ้มเกราะมาได้กำลังตรงมาทางนี้ครับ” ทหารอีกคนรายงาน

“จัดรูปทัพเอาหลังชนกันใครเห็นทหารม้าโผมาไม่ต้องลอสัญญานยิงได้เลยฆ่าให้หมด” ผมสั่ง

“ครับผม” เขาตอบรับ

ไม่นานทัพม้าจัดขบวนเป็นรูปทรูก็ปรากดตรงหน้าพวกเรา ซึ่งพวกเราก็ยิงใส่ไม้ยั้ง เมื่อพวกมันเข้ามาไก้ลห่างไปไม่กีเซน พวกมันมีเหลือกันแค่สี่คนซึ่งเราก็ยิงโดนพวกมันตายเรียบก่อนมันจะได้ฟันเรา

“ท่านครับกองทัพข้าศึกถอยไปอยู่หลังกำแพงเมืองแล้ว” ทหารรายงาน

“ดีมากแจ้งกองบันชาการหรือยัง ท่ายังแจ้งเลย เราจะได้เปิดฉากยิงถล่มเข้าไปเลย” ผมหันไปถามและสั่ง

“กองบันชาการบอกว่าท่าทำแบบนั้นประชาชนจะเดือดร้อน ให้ทหารราบบุกเข้าไปเลย ฆ่าทหารข้าศึกให้หมดห้ามแตะต้องพลเรือน” เขารายงาน

“บอกกองบันชาการว่ารับทราบ และแจ้งไปว่าใครทำผิดกฏบัตรสหประชาชาติแตะต้องพลเรือนฆ่าทิ้งได้” ผมสั่ง

“ครับผมม” เขารับและรีบวิทยุแจ้งทุกหน่วย

“บุกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก” ผมตะโกนและวิงนำหน้าพากองกำลังของผมเข้าประชิดกำแพงเมือง

“หลบให้รถต่อสู้หุ้มเกาะทำรายกำแพง” ผมสั่ง

และลอจนรถต่อสู้มีเกาะชนกำแพงจนพังลงมาหรือเกิดเป็นช้องขนาดใหญ่ ในระหวางลอเราก็เสียทหารเพราะโดนทนูข้าศึกไม่เยาะอยู่ แต่ไม่มีปัญหา

“โจมตี” ผมตะโกนเสียงดังนำหน้าวิงเข้าไปในเมืองและเริมยิงใส่ทหารฝ่ายตรงข้ามทุกนายที่จะวิงเข้ามาฟัน

“พลไรน์เฟิลติดมีปลายปืน และโจมตีได้” ผมสั่งให้พวกเขาเอามีปลายปืนมาใช้

“สวนพลปืนกลคอยยิงสนับสนุน เอาละยิงใส่พวกอยู่บนกำแพงก่อนเลย” ผมสั่งต่อ

ปั้งงง ปั้งงง ปั้งงง ปั้งงงงง

เสียงปืนกลและไรเฟินดังไปทั่วเริมจากประตูเมืองไปยันอีกฝากของเมือง “บ้านใหนที่ทหารข้าศึกเข้าไปซ้อนเราจะตามเข้าไปฆ่าพวกมัน และ ตามล่าพวกมันแบบหลังต่อหลัง” ผมสั่งให้กองกำลังของผมค้นทุกบ้านที่หน้าสงใส แต่ไม่ให้แตะต้องพลเรือน มีบางคนพยายามขมขืนสาวผมก็ยิงหัวมันไปหลายคนแล้วและเก็บอาวุธมันสงให้คนอื่นกันข้าศึกเอาไปใช้

ในที่สุดเราก็ตีโต้ไร้พวกมันจนมาล้อมปราสาทไว้ได้

“ท่านครับ ฝังนูนสงฑูตถือธงขาวมาครับเขาต้องการยอมจำนนต่อกองกำลังของเรา” ทหารเข้ามารายงาน

“บอกมันให้กลับเข้าไปซะเราไม่มีเสบียงมากพอจะดูแลเชลยศึกได้” ผมสั่ง

“ครับผม” และทหารคนนั้นก็วิงไปหาฑูตซึ่งผมจำได้ว่าเป็นนายทหารที่ประตูเมืองตอนผมมา

“ไม่ได้เลย เหลาะอย่างน้อยไว้ชีวิตทหารที่เหลือก็ยังดีนะ” เขาเริมอ้อนวอน

“งั้นไปบอกท่านดยุคให้ประกาศยอมแพ้ซะ” ผมเดินไปพูดกับเขา

“ท่านฑูตตอนนั้น” เขาทำหน้าตกใจ

“ตอนนี้ผมเป็นผู้บังคับบัญชาพื้นที่ตรงนี้” ผมบอก

“งั้นท่านเรายินดีที่จะยอมจำนน ไม่สิเรายอมสวามิภัคดิ์แล้ว ตอนนี้ทหารของเราเป็นโรคหวาดกลัวกันเต็มที่แค่เห็นพวกท่านเขาก็แทบจะฆ่าตัวตายหนีกันอยู่แล้ว ได้โปรดเถิด” เขาขอร้อง

“ท่าอย่างนั้นมาเซนสัญญากัน ใครมีอำนาจเซนได้บ่าง” ผมถาม

“ท่านดยุคแน่นอน ผมจะพาท่านไปพบเขาเพื่อยุติศึกนี้โดยเร็ว” เขาบอกผมและรีบนำผมไป

ผมเลยสั่งให้กองทัพของผมตามมา

“พวกนายคอยข้างนอกนั้นนะท่ามีอะไรเกิดขึ้น ถล่มได้เลย” ผมและทหารมือดีอีก 3 คนเดินตามเข้าไปในปราสาท ทร้ามกลางทหารฝ่ายข้าศึกที่มีทั้งสายตาหวาดกลัว เครียดแค้น และนิ่งเฉย

“ท่านดยุคครับ ผมพาท่านฑูตมาพบท่านแล้วเข้าต้องการให้เราเซนสัญญายอมแพ้ครับ” เขารายงานดยุค

“เชินท่านฑูตอยากได้อะไรก็เอาไปเถาะละเว้นเมืองเราด้วย” เขาพูด

“ท่าเช่นนั้นเรามาทำสัญญากัน” ผมหยิบกระดาษสนธิสัญญายอมแพ้ขึ้นมาให้เขาเซนโดยในสัญญาร่างไว้ เป็น 2 ภาษา

“ตามสนธิสัญญานี้เราขอให้ท่านต้องปฏิบัติตามดังต่อไปนี้

1.สั่งให้ทหารทุกนายวางอาวุธและสงมอบอาวุธแก่กองกำลังของเราในเขตที่พวกเขาดูแล
2.นับแต่นี้เมืองคราฟและทุกเมืองภายใต้อำนาจของท่านดยุคแห่งคราฟ ทุกตารางนิ้วอยู่ในการควบคุมของสุวรรณภูมิอันศักดิ์สิทธิ์
3.ท่ามีระบบทาส หรือ ระบบศักดินาอยู่ต้องยกเลิกไปในทันทีและประชาชนทุกคนเสมอภาคกัน
4.ประชาชนทุกคนต้องขึ้นทะเบียนราษฏร์ต่อสุวรรณภูมิอันศักดิ์และจะได้รับสวัสดิการและกสรดูแลเสมือนเป็นประชาชนของเรา
5.รัฐธรรมนูญแห่งสหภาพแห่งอาณาจักรสุวรรณภูมิอันศักดิ์สิทธิ์ ถือเป็นกฏหมายสูงสุดร้วมกัน
6.สัญญานี้อาจเปลี่ยนได้ท่าได้รับฉันธมติของมหาชนทุกฝ่าย”

ผมอ่านข้อสัญญาให้ฟัง

“เอาเถาะเรายอมรักษาชีวิตดีกว่าอำนาจ แต่ไม่นึกประเทศท่านจะปลดปล่อยทาส” เขาพูดแบบอารมดีก่อนเซนเพื่อยุติสงคราม

“ประเทศผมยกเลิกระบบทาสมาเกือบ 2 ร้อยปีแล้ว” ผมพูด

“แล้วเป็นไงบ่างระ” เขาถาม

“สินค้ามีคุณภาพ ประชาชนมีความสุข ประเทศเจริญขึ้น” ผมตอบ

“งั้นหวังว่าเมืองแห่งนี้จะเจริญขึ้นนะ” เขาพูดและยื้นเอกสารคืนให้พร้อมทั้งเก็บสวนของตัวเองไว้

“คานอฟ นายเอาไปประกาศให้ทั่วกันนะ” เขาสั่ง

“ท่านคานอฟมากับผมพาท่านตะเวนประกาศไปทั่วเมืองด้วยรถของผม เจ้าภาหะนะที่เราเจอกันครั้งแรกนะระ” ผมหันไปบอก

“โอ น่าสนแฮะ” เขาพูดแบบตื่นเต่นพอดู

“งั้นข้าไปด้วย เดียวช่วยประกาศ อยากรองนังมังเหมือนกัน”ท่านดยุคเดินออกไปพร้อมกับผม

และเริมการประกาศยอมแพ้และหยุดยิง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #13 hell ghost (@355813944) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:26
    เซ็นชื่อ​ครับ ถ้า-เงื่อนไข ไม่ใช่ ท่า-ที่จอดยานพาหนะ​อาทิท่าเรือ ท่ารถ
    #13
    1
  2. #12 hell ghost (@355813944) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:24
    เหราะไม่มีความหมาย ท่านน่าจะหมายถึง เหรอ
    #12
    0
  3. #11 hell ghost (@355813944) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:23
    ไล่-ไล่ล่า ไม่ใช่ไร้-ปราศจาก​
    #11
    0
  4. #10 hell ghost (@355813944) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:21
    ไรเฟิล​ไม่มี น์
    #10
    0
  5. #9 hell ghost (@355813944) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:21
    เยอะครับ ไม่ใช่เยาะ
    #9
    0