Wissenschaft und Magick: Angriff des Reich!!![วิทยาศาสตร์ และ เวทมนตร์: การโจมตีของอาณาจักร]

ตอนที่ 28 : วันก่อนเริมศึกครั้งสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ก.ย. 60

ณ ทุ่งหิมะ ห่างเข้าไปในแดนชุชจากชายแดนชุช-เวียชุช

“หึ ในที่สุดวันที่เราลอคอยก็ได้มาถึงแล้วสหาย วันที่เราจะได้เริมเพื่อสะสางทุกสิงซักที วันที่เราจะได้เริมต้นจุดจบของจักรวรรดิจันไรนั้น ไปกันเถิดสหาย สตาดเครื่อง เครื่อนพล” ชายวัยกลางคนในชุดพลเกราะ พูดขึ้นพร้อมกับโบกมือไปข้างหน้า

เบลือนน

เสียงเครื่องยนเกราะถูกสตาดขึ้น ดังลันทุ่งหิมะ และเกราะนับพัน ๆ คันก็พุ่งออกไปข้างหน้า ในยามที่มันขับขึ้นเนิน นั้นเองตัวรถได้สทอนไปกับแสงอาทิตย์ยามเช้าจากด้านหลัง ทำให้ผู้ที่มองกองพันเกราะนี่เสมือนโผขึ้นมาจากขอบฟ้าก็มิปาน

“ผู้การครับ ข้างนอกอากาศหนาวมากเข้ามาข้างในเถาะครับ” พลบันจุกระสุนพูดขึ้น

“ไม่ระ ต่อให้พายุหิมะ หรือ พายุฝนฟ้าโหมกระหน่ำ เราก็จะไม่หลบต่อให้อากาศเย็นดังคั่วโลก ร้อนดังทะเลทราย เราก็จะฝ่าไป เพราะเรา คือ พลเกราะไงละ เดินหน้าเต็มกำลัง ทำรายแนวรบข้าศึกซะ” ผุ้การพูดขึ้น

“เปิดเพลงหน่อยก็ดีนะ” ผู้การหันลงมาสั่ง

“ครับผม”

“พายุโหมกระหน่ำ พระอาทิตย์สาดแสงสอง”

เสียงเพลงจากเกราะคั่นนั้นดังขึ้น โดยผู้การเริมร้อง ไม่นานก็มีเสียงร้องประสานมาจากคั่นหลัง ต่อไปเรื่อย

“กลางวันแมนร้องแรง หรือ กลางคืนที่หนาวเน็บ
ฝุ่นโครนเปือนบนใบหน้าของเรา
ใจเรายังคงเบิกบาน ใช่ ใจเบิกบาน
เกราะเรา ไปเต็มกำลัง ฝ่าลมพายุ
เกราะเรา ไปเต็มกำลัง ฝ่าลมพายุ
ฝุ่นโครนเปือนบนใบหน้าของเรา
ใจเรายังคงเบิกบาน ใช่ ใจเบิกบาน
เกราะเรา ไปเต็มกำลัง ฝ่าลมพายุ
เกราะเรา ไปเต็มกำลัง ฝ่าลมพายุ”

แล้วเสียงเพลงก็ยังคงดังต่อไป ขนะที่เกราะทุกคันฝ่าทะรวงผ่านแนวปราการของข้าศึกไปอย่างง่ายดาย บดขยีร่างกายข้าศึกทุกตนที่บังอาจมาขวางทาง

 

ห่างออกไปด้านหลังกองพันเกราะ เหล่าพลราบกำลังเร่งรุดตามหลังเกราะไปอย่างเล่งรีบ

“ไป ๆ เร็วตามให้ทัน ฆ่าพวกที่ไม่ตายให้หมด ท่ามีเปิดทางให้รถขนส่งกำลังพล ที่ขับตามมา” คำสังถูกเอ่ยออกมา พร้อมกับพลราบเหล่านั้นเล่งเดินเต็มที่ แต่เหมือนพวกเขาจะไม่เจออะไรที่รอดจาก กองพันเกราะมาให้พวกเขาได้ยิงเลย

“ไปทุกคนขึ้นกลับไปนั่งบนเกราะ มุ่งสู่ใจกลางจักรวรรดิ แสดงพลังแห่งกองกำลังป้องกันอาณาจักรพากพื้นดินให้พวกมันได้เห็น” นายทหารยศนายพลบนรถยนต์กล่าวขึ้น

“ชัยโยยยยยยยยยย” เสียงโหร้องดังขึ้นจากทั้งพลเกราะ พลราบ พบปืนใหญ่ ดังกระหึมตรอดแนวรบจากเหนือสุดถึงใต้สุด เป็นสัญญานว่าการบุกทางบกจากเหนือสุดชายแดนชุช-ชูโอเนีย ถึงใต้สุดชายแดนเทือกเข้าแคนเทซัดที่กั่นระหวางชนป่าเถื่อนทางตะวันออกและชุช ตรอดแนวชายแดนจากด้านใต้จากทะเลสาปคาชพิอันทางตะวันตกไปยันมหาสมุทรทางตะวันออก(โลกนี้มีทวีปเดียว)

........

“สหายทุกท่าน เราดวงสมพงกับเรือรบอีกแล้ว ในวันพรุ่งนี้ เราจะไปกับกองกำลังป้องกันอาณาจักรภาคพื้นสมุทรแห่งสุวรรณภูมิ และในวันใน 3 วันเราจะไปสมทบกับกองกำลังป้องกันสหพันธ์ทางทะเลแห่งแดนดอยช และ กองทัพเรือแห่งแดนฟิน และ กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลแห่งญี่ปุ่น แล้วเราจะบุกขึ้นฝั่งพร้อมกับเหล่านาวิกโยธิน พิชิตแดนชุช พิชิตโมสโกส” ผมยืนพูดออกเครื่องขยายเสียงบนเกราะคันหนึ่ง

“ชัยโย” เสียงทุกคนประสานขึ้นก่อนจะไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ

ซึ่งขนะนี้ทุกคนกำลังขนยุธปัจจัย ต่าง ๆ ขึ้นเรือของกองกำลังป้องกันทางน้ำ สวนพวกผมจะไปกับฐานบัญชาการเครื่อนที่ พร้อมกับเกราะและเรือขนส่งกำลังพล และเรือรบและเกราะไร้คนขับ ด้วย

“ชูธงขึ้นแล้ว พวกเราทุกคนแถวตรง
พรรคเรา หน้าเดิน ด้วยความองอาจมั่นคง
วิญญานสหายผู้ถูกฆ่าโดยเผด็จการทมิฬ
ร้วมสู้กับเรา ในการปฏิวัติครั่งใหม่
วิญญานสหายผู้ถูกฆ่าโดยเผด็จการทมิฬ
ร้วมสู้กับเรา ในการปฏิวัติครั่งใหม่”

แมนทุกคนจะมีงานที่ต้องทำแต่ก็มิวายเอินเอ๊ย ร้องเพลงประจำพรรค ซึ่งแค่คนแรกร้องคนอื่น ๆ ก็เริมร้องตาม

“จะเครียทางให้ ประชาชนไปสู่ชัย
จะเครียทางให้ กองกำลังประชา
แสงแห่งเสรีที่ส่องสว่าง พร้อมความเป็นอยู่ที่ดี
คือ ความคาดหวังของผู้คนทั่วแผ่นดิน
แสงแห่งเสรีที่ส่องสว่าง พร้อมความเป็นอยู่ที่ดี
คือ ความคาดหวังของผู้คนทั่วแผ่นดิน

ประชาชนและ พวกเราทุกคนจงฟัง
เสียงสัญญานแห่ง การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
ไม่นานกำแพงที่ขวางกันเรา จะพังทะลายลงมา
เปลียนสู่เมืองใหม่ ศักราชใหม่ แห่งประชา
ไม่นานกำแพงที่ขวางกันเรา จะพังทะลายลงมา
เปลียนสู่เมืองใหม่ ศักราชใหม่ แห่งประชา”


เสียงเพลงยังคงขับขานต่อไปพร้อมกับ ธงพรรคขึ้นสู่กราบเรือ ขนะที่ทุกคนก็ยังคงทำงานของตัวเองไปด้วย

โดยไม่มีใครคิดจะพัก เพราะทุกคนกำลังลอ ลอวันที่จะจบสงครามนี่เสียที

 

ณ ท่าเรือในแดนชาวเหนือ

“สหายทุกท่าน อีกไม่นานเราจะได้กลับบ้านกันแล้ว ดีใจกันหรือไม่ แต่ก่อนหน้านั้นเราจะส่งไอ่พวกจักรวรรดิศักดินาและเหล่าขุนศึกไปนรกกันก่อน อีกไม่นานเมื่อเราเข้าปลดปล่อยประชาชนชุชสำเร็จ เราจะกลับไปบ้านของเรา และเล่าให้ลูก ๆ หลาน ๆ ของเรา ฟังว่า เราคือวีรบุรุษติดตามพรรค เพื่อพดุงความยุติธรรม ขจัดภัยของชาติ และปลดปล่อยผู้คน ปกป้องบ้านเกิด ดังนั้นทุกคนจงมาพยายามร้วมกันเถิดในศึกสุดท้ายที่จะถึงในอีกไม่นาน ชัยโย” จันทราพัฒ ยืนพูดอยู่บนกล่องไม้ที่นำมาวางเป็นแท่น ทรามกลางพลพรรค พร้อมกับมีเสียงโหร้องชัยโยตามหลังมา

“ตื่นขึ้น ผู้ทุกระทมทั่วแดน”

มีคนหนึ่งเริมร้องเพลงประจำพรรค

“ผู้อดอยากหิวโหย ตื่นขึ้น
ดวงใจของเราประทุด้วยไฟแค้น
จากกฏหมายกดขีขมเหง”

ทุกคนเริมประสานเสียงขึ้นมาจนเริมดังไปทั่วท่าเรือ

“ทำลายร้างยุคเก่าอยุติธรรมสิ้น
ตื่นขึ้น ทัพทาสทั้งหลาย ตื่นขึ้น
มาร้วมพลังสร้างยุคใหม่
ที่ผู้ยากไร้มีพร้อมทุกสิ่ง

ประชา ฟังเสียงสันญาน
การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
สหนานาประชาชาติ
ปกสิทธิ์มนุษย์ชน
ประชา ฟังเสียงสันญาน
การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
สหนานาประชาชาติ
ปกสิทธิ์มนุษย์ชน

ไม่มีพระเจ้า หรือ คณะทหาร
ฮีโร่ หรือ นักการเมือง หน้าไหน
ที่มาช่วยเราให้พ้นจากความทุก
มีเพียงตัวของเราเองเท่านั้น
จะต้องทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่าง
จะต้องยึดมั่นในอุดมการ
บัดนี้ถึงแล้วซึ่งวาละ
ถึงแล้วโอกาศ ที่จะลงมือ

ประชา ฟังเสียงสันญาน
การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
สหนานาประชาชาติ
ปกสิทธิ์มนุษย์ชน
ประชา ฟังเสียงสันญาน
การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
สหนานาประชาชาติ
ปกสิทธิ์มนุษย์ชน

อำนาจอธิปไตยที่แท้จริง
เป็นของประชาทุกหมู่เหล่า
ไม่ใช่ของชนชั้นใด  หรือ
บุกคนใด คณะใด เพียงหนึ่ง
เมื่อถึงคราประชาหมดความอดทน จะ-
โค้นล้มมันลงจนถึงรากฐาน
แล้วแสงมนุษยธรรม
จะสองสว่างไปทั่วแผ่นดิน

ประชา ฟังเสียงสันญาน
การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
สหนานาประชาชาติ
ปกสิทธิ์มนุษย์ชน
ประชา ฟังเสียงสันญาน
การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
สหนานาประชาชาติ
ปกสิทธิ์มนุษย์ชน”

ในท้ายที่สุดบนเพลงยังคงขับขานต่อไป

****

เหนือฟ้าแดนชุช

“ร้ายงานเป่าหมาย ตอนนี้พวกอยู่ในเขตข้าศึกแล้ว ยืนยั้นจะทำการทิ้งระเบิด และถลมจรวจใส่ค้ายทหารและปราการต่าง ๆ เพื่อแดนบิดรชนชาติไท” เสียงจากห้องนักบินในเครื่องบินรบลำหนึ่ง

“รับทราบ” เครื่องอื่น ๆ ตอบรับ

ฟิ้วววว บึ้มมมม

เสียงบอมลงไปสู่พื้น จากระเบิด เกิดขึ้นหลังจากกองบินจำนวนมาก ของจตุภาคี ขึ้นอยู่เหนือนานฟ้า และกระหน่ำทิ้งระเบิดแบบไม่ยั้ง

“นี่ คือ บนเพลงของพวกเรากองกำลังป้องกันอาณาจักรภาคพื้นอากาศ ผู้สืบสายแห่งกองทัพอากาศไทย เราจะครองน่านฟ้า และ สงความหวาดกลัวจากบนอากาสให้ข้าศึก ทุกคนทิ้งระเบิดต่อไป” เสียงสังการดังขึ้น

“ชัยโย” เสียงตอบกลับมาตามสาย

แล้วเพลงมาร์ชกองทัพอากาสก้ได้ถุกเปิดขึ้นผ่านวิทยุของกองกำลังอากาศทุกหน่วย



เพลงมาร์ชกองทัพอากาศใหม่ ฉบับบรรเลง ซึ่งเพลงที่กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศเปิดก็เพลงนี้ระ


***************************************************************************************************************

จะสอบแล้วอีกอาทิตย์เดียว เดียวต้องเล่งอ่านหนังสือแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #4 Rattapongskrill (@Rattapongskrill) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 08:34
    ทั้งตอนมีแต่เพลง
    #4
    1