Wissenschaft und Magick: Angriff des Reich!!![วิทยาศาสตร์ และ เวทมนตร์: การโจมตีของอาณาจักร]

ตอนที่ 19 : เตียมตัวก่อนการเครื่อนพล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ก.ค. 60

นี้ก็สามเดือนแล้วสำหรับการฝึกนรกสงมาของฉัน ให้ตายเถาะเห็นใจดีแบบนั้นแต่ โหดชิบหายเลย วุย ท่านเทวินทร์เนี้ย

“บ่นอะไรในใจฮะ” ท่านเทวินทร์ ยืนหน้ามาไก้ล ๆ แก้มฉัน

“ท่าไม่เลิกแกล้งฉันแบบนี้ เดียวจะฟ้องศาลทหารนะคะว่า ท่านกระทำรุ่มราม” ฉันขู่

“ชิ เดียวปะขอแต่งงานเลยนิจะได้แกล้งได้บ่อย” ท่านเทวินทร์พูด

“คนบ้า” ตอนนี้หน้าฉันแดงไปเป็นแถบแล้ว

“อาวป่วยหรือเปล่านั้น หน้าแดงใหญ่แล้วนะ” ท่านเทวินทร์แกล้งฉันต่อแบบสนุกสนาน

“เอาละไม่แกล้งแล้ว ๆ ไม่ต้องมาทำหน้ามุยปากยู่เลย” ท่านเทวินทร์ยอมแพ้แบบยิ้มแย้ม

“ขอขัดการจีบกันของว่าที่ หัวหน้าหน่วยกองพลวายุพิเศษที่ 1 อารักขาผู้บัญชาการ กับท่านผู้บัญชาการกองกำลังป้องกัน นะครับ แต่ได้เวลารับปืนแล้ว ร้อยตรีซาก้า ฟอน เดียบชเทอร์ มารับปืนประจำตัวของเธอได้” พลกองกำลังฝ่ายเสนาธิการกำลังแจกจ่ายอาวุธประจำตัวให้กองพลวายุ ที่ฝึกผ่านขั้นแรกมาได้ ซึ่งในตอนนี้สวนใหญ่ที่สมักมาผ่านการฝึกมาระดับหนึ่ง ได้ประจำการในฐานะพลกองกำลังแล้ว ยกเว้นพวกเราที่ถูกฝึกเป็นพิเศษกว่าชาวบ้าน เราได้ยศรอยตรี แทนจะเป็นพลกองกำลังปกติ แต่ไม่มีใครกล้าว่า เพราะทุกการฝึกของเราจะฝึกร้วมกับกองกำลังอื่น ๆ แต่ จะโหดกว่า ยากกว่า และนานกับเยาะกว่า จนตอนนี้กองพลว่ายุต่าง ๆ เคารพเราหมดแล้ว

หลังฉันรับปืนเสร็จ พบว่าเป็นปืนพกพลังแสง ซึ่งกองพลว่ายุปกติจะได้แค่ปืนที่ใช้กระสุนลูกตะกลัว แสดงว่าเรามันพิเศษจริง

“แกรนเดีย...” เสียงขานเรียกต่อไป เมื่อทุกคนได้ปืนหมดแล้ว พวกเราก็ถูกฝึกให้ใช้อาวุธปืน พลังแสงในแบบต่าง ๆ แถมแทบจะอยู่กับมันตรอดเวลา อำนวยการฝึกนรกโดยท่านเทวินทร์สุดหล่อแต่ใจโหดมาก ทุกเวลาที่ผ่านไปของเรา ร้วนทุ่มแก่การฝึกนรก ที่เราได้นอนบ่างไม่ได้นอนบ่าง เราถูกจับฝึกให้อยู่ในสถันการต่าง ๆ เพื่อให้เราชินและพรอมรับกับทุกสถันการ

จนเวลาผ่านไปเท่าใหลเราก็ไม่ทราบเพราะไม่ได้สนใจ เราสนแค่การบุกป่าฝ่าดงกับดัก ทุกอย่าง เพื่อเอาชีวิตรอด

อีกด้าน

เวลาผ่านไปอีก 6 เดือนตอนนี้พวกเขาตื่นตัวตรอดเวลา พวกเขาสามารถทำตัวตามปกติได้ทั้งที่อยู่ในสถันการเฉียดนรก นับเป็นความสำเร็จของการฝึกกองกำลังพิเศษเลยละ ซึ่งพวกเขาจะเป็นแขนขาของผม ในอนาคตสำหรับบังคับบัญชากองพลวายุอื่น ๆ

“ข่าวดี คือ วันนี้ทุกคนจะได้ติดยศแบบข้ามขั้น เป็นยศเทียบเท่าพลเอก ดังนั้นตอนนี้ผมจะขอแต่งตั้งทุกคนเข้าสู่ตำแหน่ง พลเอกซาก้า ฟอน เดียบชเทอร์ ต่อแต่นี้คุณจะต้องเป็นผู้บังคับบัญชากองพลวายุพิเศษที่ 1 อารักขาผู้บัญชาการ ขึ้นตรงต่อผม พลเอกแบรี่เบล ฟอน บายันเบิก ต่อแต่นี้คุณเป็นผู้บังคับบัญชาฝ่ายเสนาธิการกองพลวายุ ขึ้นตรงต่อผมเช่นกัน พลเอกแกรนเดีย ฟอน อัสเชิร์นแทรม คุณเป็นผู้บัญชาการกองพลวายุพิเศษที่ 2 จู่โจมพิเศษ ซึ่งหลังจากจบตรงนี้ ทั้งพลเอกแกรนเดีย และ พลเอกซาก้า ไปเฝ้นหาตัวพลกองกำลังของกองพลวายุ ที่หมายปลองมาฝึกเข้ากองกำลังของพวกคุณได้เลย สวนพลเอกเมเดเซีย ชเทรนเบรก คุณเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดแห่งกองพลวายุ ซึ่งทำหน้าที่คุมกองพลวายุปกติทั้งหลายทุกกลมกอง ทุกหน่วยอยู่ใต้อำนาจนาย แต่ยกเว้นกองพลวายุพิเศษ จะขึ้นตรงต่อผม สวนตัวคุณขึ้นตรงต่อผมเช่นกัน” ผมพูด

“รับทราบ” พวกเขาชูแขนขวารับคำสั่งผมพร้อมรับการติดยศจากผม

สวนพวกสภากลางได้ตำแหน่งต่าง ๆ ในกองเสนาธิการไปซะสวนใหญ่ แต่พวกสายนักรบให้เป็นรองผู้บังคับบัญชาสูงสุดแห่งกองพลวายุไป

ซึ่งเท่านี้ก็มากพอจะรวบอำนาจในกองพลวายุให้ขึ้นตรงต่อผมได้ และผมสามารถบัญชาการผ่านพวกเขาได้อีกทีอีกด้วย

“สุดท้ายก็เอาแฟนสาวไว้ไก้ลตัว” มีคนแอบแซวแต่ผมก็ได้ยิน

“ใครพูด ยอมรับมาอย่าให้ไปหาเอง เดียวจะได้วิดพื้น 2 เท่า” ผมพูดเสียงโหด

จนเจ้าประธานปากเสียรีบยอมรับ ผมเลยให้มันวิดพื้นมือเดียวไปเกือบร้อยที

“เอาละแยกย้ายได้ พลเอกซาก้า กับ พลเอกแบรี่เบล ห้องทำงานคุณห้องเดียวกับผมนะระ เพราะพวกคุณต้องติดต่อผมตรอดเสลาทุกชั้นบัญชาการ” ผมพูด

“ไม่ใช่หึงพวกฉันกลัวคนอื่นมาจีบเหลาะ” ซาก้าแซวผม

“พูดงีผมขอพวกคุณแต่งดีปะ” ผมเลิ่มเล่นตาม

“เอาสิคะพี่ชาย” แบรี่เบลพูด

“งะ” ผมอึ่ง ผุ้หญิงที่นี่ตอบรับง่ายไปใหมเนี้ย

“พวกเราตอบรับเพราะเป็นนายหลอก” ซาก้าพูด ซึ่งนั้นมันเหมือนการสารภาพรักลาย ๆ เลยนี่หว่า

“ท่านเทวินทร์หน้าแดงใหญ่แล้ว” แบรีเบลแซวผม ซึ่งกำลังหน้าแดงอยู่

“งั้นเป็นแฟนผมไปก่อนละกัน” ผมพูด

“แล้วคนใหนอา หรือ จะจับปลาสองมือเลย” ซาก้าพูดพร้อมกับแบรี่เบลหันมาจ้องผมทั้งคู่

“โอเค ขอควบเลยละกัน ผมเจ้าชู้” ผมพูดแบบขำ ๆ

“พอ ๆ แยกย้ายไปทำงานดีกว่านะคะ” ซาก้ากับแบรี่พูดขึ้นพร้อมกันแต่ผมเห็นนะทั้ง 2 คนหน้าแดงอยู่

 

อีก 2 เดือนต่อมา

“อีกไม่นานจะปีใหมแล้ว แต่ตอนนี้พวกเราต้องเครื่อนพลกันแล้ว เราจะออกไปเตะไอ่พวกจักรวรรดิขยะกระโหลกกระลานั้นออกไปจากปอนเนีย ขอให้ทุกหน่วยโปรดจำเอาไว้ ว่าเรารบเพื่อประชาชนของเรา และ เสรีภาพของเรา พวกจักรวรรดิไม่เคยปรานีผู้บริสุด จงอย่าได้ปรานีมัน และท่าไม่มีคำสั่งเราจะไม่จับเชลย เอาละ ไปกันเถาะ สู่ชัยชนะ” ผมตะโกนออกเครื่องขยายเสียงต่อหน้ากองพัน ที่ตอนนี้มี หลายพันแล้ว เพราะเนื่องจากพลวายุมีเยาะกว่าที่คิดเลยได้หานมาคลึ่งหนึ่งให้อยู่ใต้บัญชากองพลวายุพิเศษ 3 หน่วย หน่วยละ 500 จึงแยกออกมาได้เป็นกองร้อย 5 กองต่อหนึ่งกองพล

“ชัยโยยยยยยยยยย” เสียงโหร้องตอบรับผม

“แยกย้ายกันไปเตียมตัวได้ พรุ่งนี้เมื่อเอกอัคราชฑูตพร้อมกองกำลังป้องกันอาณาจักรมาถึงเราจะแรกเปลี่ยนกันได้เลย” ผมพูด

“รับทราบครับ/คะ” เสียงตอบรับกลับมาพร้อมกับทุกหน่วยแยกย้ายกันไปทำงานของตนเอง

“แลดูวุ่นวายจังนะคะท่าน” แบรี่เบลหันมาพูดกับผมมองแต่ละหน่วยกำลังขนย้ายยุทธพัน และหน่วยสือสารและกองเสนาธิการ เริมเครื่อนย้ายของจำเป็นไปไว้ในฐานบัญชาการเครื่อนที่ ซึ่งเป็นผลงานวิจัยล่าสุดของทีมวิจัยแห่งจตุภาคี แต่แหลงข่าวภายในบอกว่า ไอ่คนคิด และคนสร้าง เป็นพวกนักวิทยาศาสตร์ที่สมัยก่อนเคยติด RA3 แถมมีบางสวนติดใจไอ่ปืนใหญ่บนรางรถไฟของเยอรมันสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อีกสวนคิดจะอยากแปลงโฉมฐานบัญชาการเครื่อนที่ล่อเป้าเครื่องบิน ของฮิตเลอร์มาแก้ตัวใหมอีกด้วย จะบ้าตายหน้าตามันเลยออกมาเป็น ปราสาทเหล็กที่มีปืนใหญ่อัตจร 10,000 มม. ติดอยู่ข้างหลัง ด้านหน้าและด้านหลังมีป้อมปืนใหญ่เรือขนาด 2,000 มม. ข้างละ 2 ป้อม ป้อมละ 2 กระบอก แถมปืนเรือสมัยยุคผม พวกจตุภาคีเริมดัดแปลงให้สามารถยิงได้ทั้งวิถีตรงและวิถีโคร้งเลยละ รอบตัวป้อมปราการมีแต่ ปตอ. ติดหลายจุดมากกะสอยทุกเครื่องบินที่ผ่านได้เลย แถมออกแบบเกราะมาให้หนาพิเศษทนทานแรงละเบิด ที่สำคัญเมือนกับ รถต่อสู้มีเกราะสมัยใหม่ของจตุภาคีทุกคัน มันขับได้ทั้งบนน้ำ ใต้น้ำ และ บนบก

 

“ใหญ่สุดยอดเลย แถมแขงมากวิทยาการสุดยอดไปเลย สร้างปราสาทเครื่อนที่ได้ด้วย” เสียงพลวายุหลายคนมองเจ้าฐานบัญชาการเครื่อนที่แล้วซุบซิบ

“ไปกันเถาะเราย้ายที่อยู่ไปพัคผอนกันในไอ่ปราการเครื่อนที่นีเถาะ” ผมพูดและรีบนำพวกนายพลผู้คุมกองพลและกองร้อยทั้งหลายขึ้นไปบนฐานบัญชาการ โดยการเดินเข้าไปผ่านประตูใหญ่ที่เปิดแผ่ลงกลับพื้น และตรงไปขึ้นริบ ดีนะใช้พลังงานแสงอาทิตย์ และ พลังงานลม หากไม่มีทั้ง 2 อย่างยังใช้พลังงานความเย็นเสริมได้อีกด้วย ใครว่ามันเป็นปราสาท มันเมืองเครื่อนที่ได้ชัด ๆ

“นี่ ๆ  เจ้าฐานนี่ทำอะไรได้อีกระ” ซาก้าถามผม

“ก็ปืนใหญ่ ปืนกล และปืนต่อต้านอากาศยาน ทุกอย่างร้วนเป็นปืนพลังแสง ยิงไปลงตรงใหนได้เปลี่ยนแถวนั้นเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่ถูกหลอมละลายแน่นอน ยิงปืนใหญ่ 10,000 มม. นั้นยิงออกไป ยิ่งเป่าหมายอยู่ไก้ลเท่าใหลยิ่งรัศมีทำรายล้างยิ้งกว้าง ไก้ลสุดก็จากตรงนี้ยิงไปข้ามไปตลกหลังภูเขาลูกนั้นอะนะ ราว ๆ 500ไมล์ แต่แค่นั้นมากพอให้จุดที่ถูกกระสุนทำลายกว้างเท่าปราสาทท่านโรงเรียนรวมกับเมืองชั้นในรอบนอกกำแพงปราสาทเลยละ สวนไกลสุด คือ 20,000 ไมล์ กระสุนจากระยะไกลสุดนี้ กระสุนตกที่ใหน พลังทำรายล้างเท่ากับเมืองนี้ทั้งเมืองรวมไปจนถึงหุบเข้าและเมืองที่ไก้ลที่สุดหายไปได้หมดเลย” ผมพูด

อึก เสียงทุกคนกืนน้ำลาย

“นี่มันยิ่งกว่านิวเครียอีกนะ แถมไอ่ปืนครก ที่ยิงไปแล้วกระสุนจะกลางออกและเมื่อตกที่ใหนจะสร้างแรงแม่เหล็กด้านแบบดูดล่างและผักออกด้านบนแถมด้วยหมุนไปคนระด้านกันสงผลให้พวกที่สวมเกราะหรือมีเหล็กอยู่กับตัวในรัศมี 10 เมตร ถูกดูดไปหมุนให้ล้างฉีกออกจากกันเป็นเวลา 10 นาทีซึงแค่นั้นมากพอให้ศพถูกฉีกเป็น 4-5 ชินเป็นอย่างน้อยแล้ว นี่ตกลงมนุษย์เรานี่เก่งจริง ๆ เรื่องทำรายล้างสินะ” ณัฐวัตร์พูด

“พึ่งรู้เหลาะ” ผมพูด และตามด้วยเสียงขำของเหล่าหัวหน้ากองพลของกองกำลังป้องกัน แต่พวกหน้ากองพลวายุ นี่หน้าไม่ยิ้มไปด้วย ก็เข้าใจนะว่าพวกเขาทัศนคติไม่เหมือนกับเรา

“เริกเรื่องเครงเครียดสุดฮานี้แล้วไป นั่งตากแอร์พักผอนบนห้องบัญชาการดีกว่า” ผมพูดก่อนนำทุกคนสู่ห้องบัญชาการขนาดกว้างขวางด้านในมีโตะทำงานและแบ่งโซนด้วย มีทีวีขนาดใหญ่ อยู่ในห้องบัญชาการนี้ด้วยด้วยหลายตัวตดอยู่บนผนังด้านหน้าตรงกลับห้องของผมมันจะถายทอดภาพจากรอบค้างและจุดต่าง ๆ ของฐานบัญชาการ นอกจากนี้ในห้องของผมซึ่งเป็นสวนของผู้บัญชาการมีทีวีขนาดใหญ่เอาไว้ติดต่อพูดคุยกับผู้บัญชาการคนอื่น หรือ ทางเบื่องบนนั้นเอง

“เตียมตัว คืนนี้นอนกันให้เต็มอื่มพรุ่งนี้เราจะเครื่อนพลแต่เช้า” ผมสั่งให้คนไปแจ้งให้ทุกคนในกองกำลังทราบ ก่อนผมจะนอนพัคซักงีบ ก่อนตื่นมาทำงานเอกสารต่อ

********************************************************************************************************

โทษทีครับ ผมหายไปนอนต้องเล่งท้องหนังสือ แถมสมองไม่แล่น เพราะต้องไปแข่งตอบปัญหากฏหมายเมื่อวานนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

13 ความคิดเห็น