Wissenschaft und Magick: Angriff des Reich!!![วิทยาศาสตร์ และ เวทมนตร์: การโจมตีของอาณาจักร]

ตอนที่ 13 : มงกุฏราชกุมารอเลก รามาโนฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ก.ค. 60

“ท่านนายพลเทวินทร์” ผู้บันชาการสูงสุด ประจำมิติพิเศษ เรียกผมเข้าพบ พอมาถึงก็เรียกชื่อผมเลย

“ครับท่าน” ผมตบเท้าชูแขนขวา

“ไม่ต้องมากพิธี ยังไงท่านก็ไม่ได้อยู่ในสายบัญชาของผม ที่ให้มาพบครั้งนี้เพื่อจะบอกว่า เราได้ขอคำสั่งจากพรรคท่านให้ท่านเครื่อนพลไปร้วมกับกองกำลังป้องกันอาณาจักรทางน้ำ ได้ยินไม่ผิด เราจะให้ท่านไปพร้อมกับกองกำลังป้องกันอาณาจักรภาคพื้นน้ำ เข้าสถาปนาหัวหาด ที่ชายหาดพิเทอร์กราด พร้อมกับกองทัพเรือแห่งสหพันธรัฐเยอรมัน ซึ่งกองกำลังป้องกันอาณาจักรภาคพื้นดิน และกองทัพบกแห่งสหพันธรัฐเยอรมันก็จะโหมกระหน่ำเข้าโจมตีจากชายแดนเอชทาเนีย และ ชายแดนชูโอเนีย เช่นกัน เราจะบุกถล่มเพเทอร์กราด ด้วยทุกอย่างที่เรา ระวังด้วย จักรวรรดิจะป้องกันสูญกลางทางเหนือนี้ด้วยทุกอย่างที่มันมีเช่นกัน ไอ่ชั่วนิคอร์นราฟ รามาโนฟ มันสงลูกชายมันมาบัยชาการการป้องกันเองเลยทีเดียวระ” ท่านผู้บัญชาการสูงสุด อธิบายเหตุที่เรียกเข้ามาให้ฟัง

“ต่อให้มันยกมาทั้งแผ่นดินผมก็จะฆ่าให้หมดครับ กองกำลังป้องกันแห่งพรรคชาติสังคมนิยมแห่งสหพันธรัฐไท ไม่มีวันกลัวตาย ผมจะไปเตียมตัวเดียวนี้ระครับ เราจะขนยุโธพากรทุกอย่างที่มีไปถล่มพวกมัน” ผมพูด

“โชคดี ขอให้มีชัย” ผู้บัญชาการวัธยาหัสละอวยพรผม

ผมเดินออกมาจากฐานบัญชาการใหญ่ พร้อมเปิดหน้าจอโฮโรแกรม จากนาฬิกาผม ติดต่อไปยัง หัวหน้าหน่วย(หนึ่งหน่วยเท่ากับกองร้อย)ทั้งหมด

“เตียมตัวให้พร้อม งานเข้าแล้ว” ผมพูด

“ที่ใหนครับ” หัวหน้าหน่วย 1 พูด

“เราจะต้องไปสถาปนาหัวหาดกลับทัพเรือ” ผมพูด

“บ้าหรือเราเป็นหน่วยรบบนบกนะท่านไม่ใช่นาวิกโยธิน” หัวหน้าหน่วยสิบกล่าวบ่าง

“ไม่ต้องหวงเราแค่เป็นแนวหลังหนุนพวกนาวิกโยธิน และเมือเข้าสู่แผ่นดินเราจะรบเต็มที่ ทุกคนเตียมให้พร้อม” ผมสั่ง

“ครับท่าน” ทุกคนขานรับ

วันที่ 15 พฤศจิกา 26xx ณ ป้อมปราการ ริมมหาสมุทร์บาลทิช ไก้ลแคว้นเพเทอร์กราด ในจักรวรรดิแห่งแดนชุส

“ท่านครับดูตรงขอบฟ้านั้นสิครับ” พลทหารหันมารายงานเจ้านาย

“ใหนอะไร” นายทหารที่คุมอยู่ตรงนั้นเดินไปมองตรงสุดขอบฟ้าจากทะเลตรงนั้นปรากดเรือเหล็กมาจากขอบฟ้า

“ไปแจ้งให้พวกกองทัพเรือทราบเร็วเข้าข้าศึกบุก และรีบไปแจ้งองค์รัชทายาทในราชวังค์เฮอร์มีทาเกะ เร็วเข้า” นายทหารคนนั้นสั่งให้ม้าเร็วไปรายงานสถันการเพื่อระดมพลป้องกัน

 

ณ พระราชวังค์เฮอร์มิทาเกะ

“5555+ อีนี่รีลาเด็จใช้ได้เลยวะ แต่แมงบ้านจนกูเบื่อระ อะพวกมึงเอาเล่นบ่างระกัน” ข้าโยนเจ้าทาสหญิงคลึ่งสัตว์เผ่าแมว ที่โดนข้าทำเรื่องอย่างว่าเสร็จและก็โยนไปให้พวกทหารองค์รักข้าเล่นต่อ

“โยนแรงแบบนั้นเดียวมันก็ตายหลอกท่าน” ทหารนายนึงพูดขึ้น

“แค่ทาสตัวเดียวเดียวก็หาใหม่ได้” ข้าตอบ

“ท่านครับข้าศึกบุกแล้ว มันมาทางทะเล” ทหารนายหนึ่งเข้ามารายงาน

“ว่าไงนะ เตียมชุดให้พร้อม ข้าจะไปสั่งสอนพวกมันเอง บังอาจมาหยามกันดีนักจะเอาให้มันเตริดหนี้กลับออกทะเลแทบไม่ทันเลย 555+” ข้าพูดและรีบสวมเกราะ ขึ้นขี่ม้าไปยังป้อมปราการ

 

ณ ป้อมปราการ ในเวลาต่อมา

“สถันการเป็นยังไงบ่าง” ข้าถามนายทหารที่รับผิดชอบค้ายนี้

“ทอดพระเนตเอาเองเถิด ขนะนี้ทัพเรือพึงจะออกจากท่าไปแต่ข้าศึกเครื่อนมาไวมากกำลังจะได้เข้าประทะแล้ว” เขารายงาน สวนข้าก็มองออกไปยังทะเล

ตอนนี้กองทัพเรืออันแขงแกรงของจักรวรรดิได้ออกไปแล้ว พวกมันเตียมล่มได้เลย

ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้ววว ฟิ้วววว เสียงอาวุธจากเรือข้าศึก มันไวมากเป็นควัญออกมาจากเรือข้าศึก พุ่งไปชนเรือรบของจักรวรรดิจมจนเกรี้ยง

“ฝาบาดบนฟ้า” ข้ามองตามที่ทหารชี้ให้ดู นั้นมันมังกรเหล็ก หรือ นกเหล็กระนั้น มันทิ้งอะไรบางอย่างลงมา และเมือกระทบพื้นเกิดเป็นระเบิดขึ้น อัดพวกทหารกระจุยกระจาย

ตู้มมมม อากกกก ข้าโดนแรงกระแทกจากสิ่งที่ข้าศึกยิงมาจากเรือ กระแทกอัดป้อมจนเละ ดีที่ข้าแค่กระเดนตกม้า แต่ทหารที่อยู่ไก้ล ๆ แนวป้อมนี่สิร่างละไปแล้ว

“สงพวกออกกับยักษ์ไปที่ชายหาดเร็วเข้า ให้พลธนูเลงไปที่ชายหาดอย่าให้เรือข้าศึกไก้ลฝั่งได้” ข้าหันไปสั่ง

ไม่นานก็ปรากดเจ้าเรือเหล็กสีเหลี่ยมขนาดใหญ่ ขึ้นบนชายหาดเมือมันเปิดออก ก็ปรากดเป็นภาหนะที่ทำด้วยเหล็กกล้าธนูยิงมันไม่เข้า แต่เมื่อมันพ่นไฟออกมาจากแทงยาว ๆ คงเป็นปากมัน กระทบแนวปราการที่พลธนูซุ่มอยู่แหลกละ และตอนนี้เองก็มีลำแสงพุ่งออกมาอย่างถี่ยิบจากเรือที่มาจอดซึ่ง ทหารของข้าก็หัวเละไปตามกัน แต่ตอนนี้ทัพออคและยักษ์ได้ลงไปแล้วอีกไม่นาน พวกมันจะต้องถูกตีโต้กลับ

“ชัยโยยยยยยยยยยยยย” เสียงโหร้องจากทหารข้าศึกที่ถาโถมมาจากเรือเหล็กสีเหลี่ยม ที่ขึ้นมาจอดบนชายหาดและยิ่งเจ้าแสงทรงพลังนั้นใส่ทหารของข้า กำลังถาโถมขึ้นฝั่ง

ตู้มมมม เสียงอาวุธอะไรซักอย่างของข้าศึกพุ่งเข้าชนพวกออคและยักษ์ บางตัวขาดแหว่ง ไม่ก็ขาดคลึ่งไปเลย รายแรงจริง ๆ

“ถอยไปตั้งหลักป้องกันเมืองและราชวังค์” ข้าสั่งและรีบขึ้นมาหนี

“สั่งให้พวกนักเวทสร้างบาเรียป้องกันราชวังค์ด้วย” ข้าสั่งอีก

 

อีกด้าน

“พวกเราได้เวลาปฎิบัติการแล้ว ตั้งปืนใหญ่เรียงรายตามแนวปราการข้าศึกและยิ่งใส่จุดยุธศาสตร์ข้าศึกซะ” ผมสั่ง

“ที่เหลือตามมาเราจะไปไร่เตะพวกจักรวรรดิออกจากเมืองกัน” ผมพูดอีกและพร้อมกับนำกองกำลังของผมจำนวน 1,000 คนบุกลงจากเนินถาโถมเข้าสู่เมือง

“ฆ่าพวกมันให้หมด” ผมพูดพร้อมกับไร่ยิงพวกทหารข้าศึกที่แตกถอยหนี้

“เอาพันเซอร์เชรคมา พวกออค” ผมหันไปสั่งให้พลกองกำลังยิงจรวดแสงใส่พวกออคที่มาขวางทาง จนช่วงล่างและข้าซายมันแหว่งล้มลงไป ซึ่งผมก็ยิงหัวมันซ้ำทันทีกระสุนแสงทะลุหัวมันตายคาที่

“แนวกำแพงแตกแล้วเราตานไม่ไหว ถอย” เสียงทหารข้าศึกแตกทัพหลังกำแพงเมืองอันยิ่งใหญ่ถูกปืนใหญ่และรถจรวดยิงถล่มจนเละ

“ตามพวกมันไปค้นหาที่ระบ้าน ฆ่าทหารข้าศึกให้หมด จากอาคารสู่อาคาร จากห้องสู่ห้อง” ผมสั่งและวิ่งเข้าไปพังประตูบ้านแถวนั้นเข้าไปค้นห้าทหารข้าศึก เมื่อเห็นว่าไม่มีก็ทำการระเบิดกำแพงออกไปบ้านข้าง ๆ

“ฆ่าพวกมันให้หมด” ผมยิงทหารข้าศึกสามสีคนที่หลบอยู่ในบ้านและจะหันมาฟันพวกผมที่บุกเข้าไป

ผมไม่สนใจพลเรือนผมฆ่าแต่พวกทหารซึ่งดูง่ายมากพวกมันมีเกราะ

 

“ไปหน้าที่ของเรามีเป่าหมายที่ราชวังค์เฮอร์มิทาเกะ ไปตบหัวไอ่รัชทายาทไร้สมองนั้นกัน” ผมพูดและพากองกำลังมุ่งสู่ราชวังค์ฮามิทาเกะ โดยไม่สนใจราชวังค์เพเทอร์โฮฟ

 

อีกด้าน

“ฝาบาดข้าศึกทำสงครามแบบดุดันมากขอรับ บัดนี้ทหารของเราเสียขวัญแตกฟายไปเกือบคลึ่งกองทัพ บางสวนหนีไม่รอดจะไปหลบซุ่มตามบ้านพลเรือน แต่ทหารข้าศึกใช้กลยุทแบบ ค้นทุกบ้านทุกห้องหาทหารของเราและฆ่าจนตายเลียบขอรับ” ข้าฟังรายงานด้วยสีหน้าเครงเครียด

“ตอนนี้ข้าศึกกลุ่มแรกเข้าประชิดบาเรียวังแล้วขอรับ” เขารายงาน

“ให้ตายก้พังมาไม่ได้หลอกพวกนั้นนักเวทมือดีเชียวนะ” ข้าพูดและหันไปจัดการเจ้าทาสคลึ่งสัตว์บนเตียง

“ดิ่นหน่อยสิ ยอมงายมันไม่สนุกหลอกนะ” ข้าตบหน้าและปากไอ่เจ้าทาสจนเลือดกลบขนะกำลังทำอะไรต่อ

“ข้าศึกถล่มจนพวกนักเวทเริมหน้ามืดแล้วครับเพื่อกันไม่ให้บาเรียพังเสียพลังเวทจนแทบสลบแล้วครับ” ทหารเข้ามารายงาน

“ว่าไงนะรายแรงขนาดนั้นเลยเหลาะ พวกแก่หยุดเล่นกับไอ่พวกนี้ได้แล้วเราต้องรีบไปตั้งแนวป้องกัน” ข้าหันไปสั่งพวกราชองค์รักษ์ที่กำลังรุมโทรมเจ้าหูแมวที่ข้าเคยโยนให้

“ขอรับแล้วจะให้ทำยังไงกับเจ้าพวกนี้” เขาถามข้า

“ข้าเบื่อพวกมันแล้วเชือดทิ้งให้หมด” ข้าพูดจบมันก็เอามีดเชือดหูพวกทาสคลึ่งสัตว์และค้อย ๆ เชือดคอ อย่างสนุกมือ ก็เวลามันดินทุรนทุรายก็สนุกดีออก

 

อีกด้าน

“ยิงถล่มเข้าไปบาเรียมันไก้ลพังแล้ว” ข้าหันไปสั่ง

ตู้มมมมม ตู้มมมมมมม ตู้มมมมมม

เสียงปืนใหญ่ยิงถล่มใส่ราชวังค์ พร้อมกับเสียงอาวุธหลักต่าง ๆ ถล่มตาม ตอนนี้กองกำลังป้องกันอาณาจักรเริมมาสมทบแล้ว

“ไฮร์ ท่านนายพล กระผมชื่อ อาโรน โรมเมล ครับเป็นนายพลของกองทัพบกพิเศษแห่งสหพันธรัฐเยอรมันครับ ตอนนี้พร้อมมาสมทบแล้ว” นายพลของเยอรมันพากองกำลังเข้ามาสมทบ

“พิเศษแสดงว่ามากับเรือเหมือนผมสินะครับ ว่าแต่ท่านเป็นอะไรกับ จอมพลเออวิน โรมเมล” ผมหันไปถามกลับเป็นภาษาเยอรมันเช่นกัน

“ถูกครับผมมากับกองเรือเหมือนท่าน และจอมพลเออวิน เป็นปู่ทวดผมครับ” เขาพูด

“งั้นเป็นเกียรติมากที่ได้ร้วมรบกับลูกหลานแห่งวีรบุรุต” ผมพูด

และหันไปจับมือ

********************************************************************************************************

เอานามสกุลท่านจอมพลมาเล่น ผมจะโดนลูกหลานเขาด่า หรือ เรียกร้องอะไรใหมเนี้ย?

บอกก่อนนะครับผมนับถือท่านจอมพลในถานะวีรบุรุษคนหนึ่งครับ
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

13 ความคิดเห็น