วิวาห์เจ้า

ตอนที่ 2 : หนักใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

ไม่ได้!

เสียงที่เคยอ่อนหวานเข้มขึ้นจนอนิสราสะดุ้งโหยงใบหน้าหวานหันมาจ้องอนิสราเขม็งจนเธอเริ่มทำตัวไม่ถูก

"เรื่องนี้แม่ยอมไม่ได้ชายภัทรต้องแต่งงานเพื่อทายาทสืบสกุล...และการคลุมถุงชนที่หนูว่ามามันเป็นเรื่องปรกติของวังนี้ลูกชายถูกคลุมถุงชนทุกคนและภัทรจะไม่ถูกยกเว้น "

"คุณแม่แต่ภัทรไม่อยากแต่งนะคะเห็นใจภัทรหน่อยค่ะ...ภัทรต้องอยู่กับคนที่ไม่ได้รักทั้งชีวิต"

" อยู่ๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง...หนูช่วยอะไรภัทรไม่ได้เรื่องนี้ผู้ใหญ่ทุกคนเห็นดีด้วยดังนั้นชายภัทรต้องแต่ง "



ปึ้ง!


เสียงประตูห้องของหม่อมเจ้าหนุ่มถูกปิดลงอนิสรามองหน้าเพื่อนที่มีความหวังในตัวเธอ สายตานั้นทำให้เธอเจ็บปวดจนน้ำตาคลอเบ้า

" ไม่ได้...ขอโทษด้วยนะ " อนิสราพูดเสียงสลดตอนนี้เธอไม่กล้ามองแม้แต่ใบหน้าแสนผิดหวังของเพื่อนเลยสักนิด...เธอกลัวว่าจะเจ็บยิ่งกว่าตอนนี้

" ทำไมล่ะบีมแก...ช่วยชั้นไม่ได้หรอ "

เสียงหม่อมเจ้าเพื่อนสนิทดังขึ้นท้วงทำให้เธอเจ็บปวดนับคณาแทบอยากลงไปดิ้นอยู่ที่พื้น

" อยากช่วยอยู่นะแต่ทุกคนเห็นดีหมด " อนิสราเดินเข้าไปกุมมือให้กำลังใจหม่อมเจ้าหนุ่มด้วยสีหน้าเป็นห่วง

"นั้นแกช่วยชั้นหน่อยได้มั้ยล่ะ"คนมารยาเริ่มเซ้าซี้ขึ้นเรื่อยๆ

" บอกแล้วไง...ว่ามันไม่ได้ " อนิสราเริ่มขึ้นเสียงตอนนี้เธอหายใจเริ่มติดขัดเธอไม่อยากเห็นหรือฟังความเจ็บปวดของเพื่อนเลยไม่สักนิดเพราะมันทำให้เธอเจ็บ

" อันนี้ชั้นเชื่อว่าแกทำได้...แต่งงานกันนะ "

อนิสราฟังจบน้ำตาที่คลอเบ้าไหลออกมาในที่สุดเธอสลัดมือออกอย่างแรงเธอรับไม่ได้กับความคิดนี้ของเพื่อนเลยมันทำให้รู้สึกแปลกๆทั้งเศร้าและอุ่นใจในเวลาเดียวกัน

" บ้ารึเปล่าเราเพื่อนกันนะ " อนิสราตะโกนหน้าแดงก่ำความเขินอายซ่านทั่วร่างกายแบบบางของเธอ

หม่อมเจ้าณัฐภัทรเห็นท่าไม่ดีกลัวอนิสราจะช็อคตายเสียก่อนแต่งคนจอมมารยาจึงรีบฉวยโอกาสโผกอดอนิสราด้วยความเร็วสูงจนเสียหลักล้มลงไปในสภาพที่อนิสราทับหม่อมเจ้าหนุ่มบนเตียงขนาดคิงไซส์

"ชั้นอยากให้แกช่วยชั้นหน่อยแค่เรื่องเดียวเท่านั้น...ขอร้อง"

สายตาที่ผสานกันอยู่ในขณะนี้ทำให้อนิสราเริ่มอ่อนไหวและคำขอร้องของชายตรงหน้าช่างหวานละมุนทำให้ใจอนิสรายวบลงเหมือนลูกโป่งรั่ว

" แต่เราต้องทำสัญญากันนะ " คำตอบรับง่ายๆราวกับโดนมนต์สะกดของอนิสราทำให้ราชนิกุลหนุ่มแทบดิ้นด้วยความสุขจนล้นอก

" ชั้นยอมทุกอย่างเลย "




สนธิสัญญาฉบับหนึ่งถูกปริ้นออกมาจากเครื่องที่อยู่ในห้องทำงานของหม่อมเจ้าหนุ่มในห้องมีเอกสารเรียงรายอยู่ที่โต๊ะในห้องตอนนี้มีแต่ความเงียบงำจนได้ยินเสียงลมหายใจไกล้ๆของอีกฝ่าย

อนิสรานั่งกุมมือที่ถือปากกาอยู่แน่นเอกสารฉบับนี้คือชีวิตของเธอเลยหรือในหัวคิดทบไปซ้ำมาหลายครั้งแต่เธอไม่อยากให้เพื่อนเจ็บเหมือนกัน ความเครียดชั่วขณะของอนิสราทำเธอเหงื่อตกอย่างไม่เคยเป็นอนิสราผู้มีความมั่นใจตอนนี้กลับหดหายเหมือนสภาพเธอในตอนนี้คือเธอเม้มปากแน่นตัวสั่นเล็กน้อยและเหงื่อตกแม้จะอยู่ในห้องที่เย็นเจี๊ยบก็ตาม

" ไม่เป็นไรก็ได้นะ "

เสียงหม่อมเจ้าเหมือนของร้อนอนิสราเซ็นสัญญาชีวิตทันที เอกสารนี้เป็นพยานว่าวันนี้จนถึงสามร้อยหกสิบห้าวันต่อจากนี้ เธอมีเจ้าของแล้ว!


รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาปรากฏกายคนจอมมารยาหยิบเอกสารไปเซ็นอย่างรวดเร็วและเก็บเข้าตู้เซฟที่อนิสราจำรหัสได้คล่องแคล่ว

" เอกสารแกนี่...เอาเปรียบมากนะ "

" ชั้นมีพ่อมีแม่ย่ะ "

" พรุ่งนี้แม่ชั้นจะไปสู่ขอนะ "

" อืม "



ชาย happy ครับ



นวนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาหมิ่นเบื้องสูงแต่อย่างใดหากผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ ณ ที่นี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น