วุ่นนักกรี๊ดรักนายซุปเปอร์สตาร์

ตอนที่ 4 : Lesson 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 พ.ย. 52

Lesson

                ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาเพราะมีแสงสีส้มที่มันแยงเข้ามาในตาของฉัน แสงอะไรจะแสบตาขนาดนี้ฟร้ะ พระอาทิตย์มันขึ้นทางทิศเหนือแล้วหรือไง พอฉันลืมตาขึ้นมาก็เห็นซี่กำลังใช้ไฟฉายเพ่งมาใส่ที่หน้าฉัน พร้อมกับกำลังหัวเราะอย่างสะใจ แหม่..ได้แกล้งชาวบ้านเนี่ยสุขใจจริงๆนะพ่อคู๊ณ ก็พึ่งจะรู้นะเนี่ยว่าพวกดาราชอบเล่นอะไรพิเรนทร์ๆแบบนี้เนี้ยะ

"โรคจิต!"

ฉันสบถออกมาเบาๆ แต่รู้สึกว่าเขาจะได้ยิน เขาปิดไฟฉายแล้วทำหน้าบูดบึ้ง

"อุส่าห์เอาผลงานชิ้นเอกมาให้ดู มาว่ากันแบบนี้ ฉันไปละ"

ในมือของเขารู้สึกจะถือนิตยาสารเล่มนึง อ๋อ! ต้องเป็นนิตยาสารที่ฉันถ่ายแบบกับเขาแน่เลย

"ง่ะ.. เดี๋ยวก่อนซี๊ ทำไมงอนง่ายงี้อะ โอ๋ๆ แต่ช้าแต่น๊า ขอดูหน่อยนะๆ"

ฉันทำเสียงออดอ้อนปนกระแดะนิดนึง ก็แหม๋ อยากดูผลงานของตัวเองนี่นาว่าจะออกมาดีรึเปล่า ไม่ได้อยากอ้อนอิตานี่เลยน้า จริงๆนะเชื่อฉันสิ!! เขายื่นนิตยาสารให้ฉัน ฉันมองดูหน้าปกแล้วพบว่ามันไม่ได้ชื่อนิตยาสารแปลกๆแบบที่ฉันคิด แต่มันชื่อว่า 'Happy Home' แหม่..อ่านแค่ชื่อบริษัทก็ดูมีความสุขแล้วล่ะ อิอิ มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับการตกแต่งบ้าน สิ่งของเครื่องใช้ที่เกี่ยวกับบ้าน ถึงว่าแหละ ถ่ายแบบอะไรก็ไม่รู้ถ่ายแต่ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัวอยู่ได้ โหย...ทำไมฉันออกมาดูดีได้ขนาดนี้เนี่ย เอ๊ะ! หรือว่าฉันดูดีอยู่แล้ว อ๊ายย เราก็สวยอยู่เหมือนกันนี่นา ^O^

"ยิ้มอย่างกับคนบ้า ดูเสร็จรึยังเนี่ย"

หลังจากที่หมอนั่นสงสัยมองฉันอยู่นานก็เริ่มหมดความอดทนกับรอยยิ้มอันแสนมีความสุขของฉัน เชอะ! มารจริงๆ เดี๋ยวฉันก็ไม่จีบซะเลยนิ! ( กล้าพูดเนอะ )

"งั้นฉันซื้อต่อละกัน เท่าไหร่อะ"

"8 ล้าน"

"เขียนเช็คแปป เฮ้ย!! จะบ้าเหรอ นิตยาสารนะยะ ไม่ใช่ทองคำหนัก 8 บาท"

"ก็ฉันเอามาให้หนะแหละ แล้วไอ้ไบซ์มันไม่อยู่บ้านเหรอ กะจะลากมันไปดูหนังซะหน่อย"

เขาพูดพลางชายตามองหาไบซ์ไปรอบๆ อืม.. แล้วไอ้น้องบ้ามันหายไปไหน ไม่คิดจะอยู่ดูแลพี่สาวคนสวยเล้ย ว่าแต่..เขาจะไปดูหนังเหรอ

"เรื่องอะไรอะ"

"ไม่รู้เหมือนกัน กะจะไปดูแม่นาคชีโขนง"

"โอโห.. นี่นายมาจากมิติไหนเนี่ย งมงาย!" สงสัยอีตานี่ไม่ได้เข้าสู่โลกวงการหนังเลยสิเนี่ย ทำแต่งานงกๆๆ ไม่เบื่อบ้างรึไงน้า

"ไปด้วยกันป่ะล่ะ"

ห๊า ฉันกำลังหูฝาดอยู่ใช่มั้ย หรือกำลังฝัน

ป้าบ!

อู๊ยส์.. เจ็บชะมัด ไม่ได้ฝันจริงๆด้วยแฮะ อีตานี่ทำหน้าอึ้งๆหน่อยๆ ประมาณว่า เธอไหวมั้ยเนี่ย- -? ฉันไหวยะ! แต่ก็ไม่คิดว่าซุปเปอร์สตาร์อย่างอีตานี่จะชวนฉันไปดูหนัง แต่เขาคงไม่คิดมากอะไรอยู่แล้วหละ ก็เขาเคยบอกนิว่า ไม่แคร์สื่อ!! บีซี่ไม่แคร์สื่อ!! 555 ว่าแต่มันก็แปลกๆเหมือนกันนะ เป็นเพื่อนบ้านกับอีตานี่มาตั้งหลายปีแล้ว ไม่เค๊ย ไม่เคย จะเข้าบ้านมาถามหาไอ้ไบซ์ หรือเอาหนังสือมาให้ฉัน หรือฉันหลงตัวเองไปรึเปล่า ว่าเขาก็เริ่มจะสนใจฉันเหมือนกัน บรื๊ออ อ จะบ้าเหรอ >< เขาเป็นซุปเปอร์สตาร์เชียวนะ! แต่ทว่าถ้าฉันใกล้ชิดเขามากๆ เขาอาจจะตกหลุมรักฉันก็ได้นะ! หึๆๆ ได้การหละ! นายเสร็จฉันแน่!!

"งั้นฉันไปอาบน้ำแปปนึงละกัน อย่าแอบดูล่ะ"

เขาถอนหายใจชุดใหญ่  อะไรยะฉันออกจะน่าให้ถ้ำมอง ฉันเดินขึ้นบันไดพลางคิดแล้วคิดอีกว่าอีตานี่ต้องการอะไรรึเปล่า ถึงได้ถ่อมาถึงบ้านฉัน ไม่มีอะไรหรอกมั้ง แต่ว่า..ฉันจะได้ไปดูหนังกับดารา!!! กร๊ากกกกกกกกก

1 ชั่วโมงผ่านไป

ฉันเดินลงมาชั้นล่างก็เห็นอีตาซี่นอนน้ำลายยืดแถมกรนอีกตะหาก! ( ใส่ร้าย ) ไม่อยากจะบอก แต่ก็จะบอกว่าขนาดเขานอน เขายังหล่อเลยอ่ะ >< ผมซอยสไลด์รับกับหน้าเรียวยาวของเขา ย้อมผมสีน้ำตาลนิดๆ ตัดกับผิวขาวๆอย่างกับใช้โอโม้กับบริสรวมกันเชียวล่ะ ยิ่งดูยิ่งหล่อ ยิ่งหล่อยิ่งดู ><

OoO

"ว๊ากกกกกก"

เขาลืมตาขึ้นมาแล้วทำตาโตแถมกลิ้งไปติดที่มุมบ้าน ฉันไม่ได้จะมาข่มขืนนายซะหน่อย!!

"ทำเป็นหวงไปได้ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้"

"ก็เธอมาจ้องหน้าฉันทำไมเล่า -///////-"

นายนี่กำลังเขินฉันใช่มั้ยเนี่ย ไม่บอกก็รู้ หน้าขาวๆเปลี่ยนสีเป็นแดงระรื่อ

"จะไปกันรึยัง ฉันรอนายตื่นตั้งนาน" เอาหนะ เดี๋ยวเขาจะหาว่าฉันแต่งตัวนาน

                เขาขึ้นรถพร้อมกับสตารท์รถออกจากซอยโดยที่ไม่สวมแว่น ไม่ใส่หมวก คือเปิดเผยหน้าตาอันหล่อเหลาของเขาให้ประชาชนได้รับรู้ ส่วนฉันกลายเป็นกลัวปาปารัซซี่แทน ดีนะที่หยิบแว่นกุชจี่มาด้วย อ๊าย ใส่ปั๊บก็ไม่รู้แล้วล่ะว่าเป็นฉัน แหม่ สวยแล้วยังฉลาดอีกเรา เหมาะที่จะเป็นแฟนกับซุปเปอร์สตาร์ โฮ๊ะๆๆๆ ^O^ นั่งรถไม่นานก็มาถึงโรงหนัง นายนี่ขับรถไวชะมัด ต่อมน้ำลายยังไม่ทันทำงานเลยต้องตื่นซะละ ซี่จอดรถที่ชั้น C ชั้นนี้ไม่ค่อยมีคนมาจอดรถอยู่แล้ว

"นายไม่คิดจะปิดหน้าปิดตาหน่อยเหรอ เอาแว่นฉันไปใส่สิ ตอนเข้าไปในโรงหนังค่อยถอดก็ได้" ฉันยื่นแว่นให้เขา แพงนะยะ!

"กลัวใส่แล้วคัน"

แหนะ.. ยังจะเลือกอีกนะ แต่ก็รับไปโดยดี แล้วจะบ่นทำไมยะ ถ้าฉันเป็นดาราฉันก็ไม่ชอบให้คนมายุ่งกับฉันตอนเวลาพักผ่อนเหมือนกันแหละนะ ฉันให้เขานั่งรออยู่ที่ร้านค้าเจ้าที่ไม่มาขาย เพื่อให้คนไม่ค่อยสนใจ ฉันเดินไปซื้อตั๋วหนังเลือกที่ไม่ใกล้คน พอฉันเดินกลับไปหาเขา แต่แล้ว.. เขาหายไปไหน!! โดนมนุษย์ต่างดาวดูดไปรึเปล่าเนี่ย พอได้ยินเสียงกรี๊ดๆๆอยู่ข้างหลังก็เห็นว่านายซี่กำลังโดนบรรดาสาวๆทั้งแรกแย้ม ทั้งบานแล้ว ทั้งเหี่ยวแล้ว กำลังรุมล้อมถ่ายรูป ขอลายเซนต์กันใหญ่ กะแล้วเชียว..

"พี่บีซี่มาดูหนังเหรอคะ มาคนเดียวเหรอคะ เรื่องอะไรคะ นั่งแถวไหนคะพี่!!"

 แน่ใจนะว่าเจ๊แกกำลังถามดาราไม่ใช่ถามหมอว่าเป็นโรคหอยอะไรอยู่ ==? พออีตานั่นหันมาเห็นฉันก็ทำหน้าประมาณว่า ช่วยด้วยT^T ฉันไม่รู้จะช่วยยังไงนะตาซี่เอ๊ย ฉันก็เลยส่งสัญญาณประมาณว่า อืม!

"โอ้ย.. เป็นลม!!!!"

ฉันทำให้เสียงกระแดะที่สุด และเสียงดังที่สุด รีบวิ่งมาช่วยฉันซี๊

"เฮ้ย! คนเป็นลม~ ผมขอตัวไปช่วยเธอก่อนนะครับ"

นายซี่ที่ดูเหมือนจะรู้ทันรีบวิ่งออกจากวงมาแบกฉันขึ้นบ่าก่อนที่ รปภ. จะมาช่วยฉัน พอแบกฉันได้พวกแฟนคลับก็วิ่งตามถ่ายรูปกันยกใหญ่

"กรี๊ดดดดดดดด พี่บีซี่เป็นพระเอกทั้งในแล้วก็นอกจอเลยอ๊ะ แมนสุดๆ!!"

อะจ่ะ.. จะคิดยังไงก็ช่างเถอะ แต่ว่าตอนนี้ไอ้บ้านี่มันจะวิ่งไปไหนเนี่ย เขาวิ่งด้วยความเร็วแสงเข้าไปในลิฟท์ก่อนที่พวกบรรดาแฟนคลับจะตามทัน ถึงมันเวอร์ไปหน่อยก็เถอะ แต่เขาวิ่งพร้อมกับแบกฉันได้ไวมากๆเลยล่ะ สงสัยจะแบกกระสอบทรายก่อนถ่ายทำ ชัวร์!

"หนักชะมัด" เขาวางฉันลงพร้อมกับบิดซ้ายบิดขวา

ติ๊ง

เสียงลิฟท์ดังขึ้น มาโผล่กันที่ชั้น D แล้วจะขึ้นมาทำไมมิทราบยะ โรงหนังมันอยู่ชั้น B

"นายจะขึ้นมาทำไมเนี่ย โรงหนังมันอยู่ข้างล่าง!"

"อ่าว.." แล้วก็ต้องวิ่งป่าราบลงบันไดเพราะพวกแฟนคลับแห่กันขึ้นมา งั้นแสดงว่าทางก็โล่งหนะสิ! ฉันวิ่งลงบันไดตั้งแต่ชั้น D มาชั้น B แทบหอบเลยนะ แต่เขาไม่มีอาการเหนื่อยแต่อย่างใด นายมันถึกกว่าควายจริงๆ!!

"โรงไรอะ"

"โรง 9"

และแล้วก็ได้เข้ามาในโรงหนังซักที ดีนะป็อบคอร์นที่ซื้อมาไม่หกหมดซะก่อน หนังเริ่มฉายเกือบครึ่งเรื่องได้แล้วมั้งเนี่ย หมดสนุกกันพอดี แต่รู้สึกว่า..

"ทำไมเธอไม่ซื้อหนังไทย"

นั่นแหละที่ฉันกำลังจะพูด ฉันมัวตื่นเต้นจนลืมดูว่ามันเป็นหนังซับ eng นี่นา TT^TT แล้วเขาก็เอนตัวนอนอย่างเซ็งๆ มันไม่ใช่ความผิดของฉันน๊า มันเป็นความผิดของ..แก็สโซฮอล!! ฉันก็ยิ่งมีความสามารถทางภาษามากมายอยู่ด้วยสิ ครั้นจะอ่านซับก็ไม่ต้องดูหน้าหนังกันพอดี นอนมั่งดีกว่าเรา

3 ชั่วโมงผ่านไป

                แล้วก็กว่าหนังจะจบก็ปาเข้าไปหลายชั่วโมง แต่อีตานี่ก็ยังไม่ตื่น นอนเอาโล่รึไงเนี่ย แต่ดูๆไปแล้วเขาก็คงจะเหนื่อยจริงๆ คนเริ่มทะยอยเดินออกจากโรงหนัง แล้วฉันก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นเล็กๆใต้เบาะนั่งของเขาที่สะเทือนมาเบาะนั่งของฉัน ฉันถือวิสาสะล้วง!! ล้วงกระเป๋าเป้ของเขาเฉยๆ ตัวเธออ๊ะคิดอะไรก็ม่ายรู๊ว~

' โฟร์แอนท์ สายเข้า '

                รับ ไม่รับ รับ ไม่รับ เอาไงดีล่ะเนี่ย แต่ว่า..ฉันเป็นว่าที่แฟนเขาเชียวนะ!! ( เมื่อไหร่ )

"ฮัลหลูว" ใส่ความกระแดะไปนิสส นึง

"ใครพูดสายคะ" เสียงหวานซะด้วยสิ

"ว่าที่ภรรยาอดีตแฟนสาวคะ" กร๊ากกกกกกกก ยัยนี่ต้องอึ้งแน่ๆ

"ขอโทษคะ โทรผิด"

อ่าว.. บอกโทรผิดซะงั้น ที่เม็มๆชื่อเนี่ยก็เห็นๆเลยนะย้า

' โฟร์แอนท์ สายเข้า '

จะโทรมาอะไรกันนักกันหนาเนี่ย

"ฮัลหลูว"

"ใครพูดสายคะ"

รู้สึกว่าจะพูดซ้ำกันไปหน่อยแล้วมั้งเนี่ย ไม่ไหวๆ

"อดีตแฟนสาวว่าที่ภรรยาของบีซี่คะ"

ปลายสายรู้สึกจะเงียบไปเล็กน้อย เฮ้ย! ถ้าเกิดหมอนี่ซวยขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ เมื่อคิดว่ากำลังทำให้คนอื่นลำบาก ฉันก็กดตัดสายไป

"ตื่นๆๆ ตื่นได้แล้ว"

ฉันตะโกนพร้อมกับเขย่าตัวเขาแรงๆ แล้วเขาก็ตื่นขึ้นมาอย่างง่ายดาย คนอะไรปลุกง่ายชะมัดยืด

"มีคนโทรหานายอะ ชื่อโฟร์แอนท์ไรไม่รู้"

เขาตื่นขึ้นมาพลางแคะขี้ตา อี๊ น่าเกลียดชะมัด ขี้ตาก้อนเบ่อเร่อ! เท่านี้เลย O เวอร์และ = =' เขานั่งทำสติอยู่เล็กน้อยก่อนที่จะหยิบมือถือคืนไป

"โทรมาว่าไง" เขาหันมาถามฉัน

"โทรมาบอกว่าโทรผิดคะ" ใช่ๆ ก็ยัยโฟร์แอนท์บอกแค่นั้นจริงๆนี่นา

                แล้วฉันก็ได้กลับบ้านโดนสวัสดิภาพ นึกว่าจะได้ตายในกองแฟนคลับของอีตานี่แล้วสิ -_-^ พอมาถึงบ้าน ( ของซี่ ) แล้วทำไมเขาไม่จอดให้ฉันลงหน้าบ้านเนี่ย บ้านออกจะไกล! แล้วทำเป็นไม่บอกลากันซักคำ หยิบโทรศัพท์ได้พอโทรกริ๊งเดียวก็เดินหายต๋อมเข้าบ้านไปเลย ไม่มีมารยาท!! หรือว่าเขาจะโกรธที่ฉันรับโทรศัพท์ เชอะ! ทำเป็นมาโกรธ คนเราอุส่าห์หวังดีช่วยรับโทรศัพท์ให้ ( ถึงจะทำให้เดือดร้อน )

"นี่เจ๊ มายืนนับรอยตีนกาอยู่บ้านเฮียรึไง"

จะแว๊ก! ตกใจหมดเลย ไอ้น้องบ้ามาเมื่อไหร่ - -? อ๊าย แล้วมาหาว่าฉันยืนนับรอยตีนกาหยาบคายที่ซู๊ด แล้วฉันก็เดินออกจากบ้านบีซี่ แล้วก็เข้าบ้านฉัน - -^ ฉันเอาการบ้านที่กองเป็นภูเขาส่งให้กับน้องชาย มันแอบอึ้งนิดๆที่ฉันสามารถทำเสร็จ บอกแล้วไงฉันมีกุญแจวิเศษ วะฮ่าๆ ^O^

"โห..ทำเสร็จได้ไง สุดยอดเลยอะ" รับไปด้วยอาการอึ้งทึ่งเสียว

"แล้วอย่าลืมที่บอกจะช่วยล่ะ โฮ๊ะๆ"

ฉันหัวเราะแบบผู้ชนะแล้ววิ่งขึ้นไปบนบ้าน พรุ่งนี้ก็วันจันทร์แล้ว รู้สึกจะมีเรียนช่วงเช้าซะด้วยสิ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #5 minq (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2552 / 09:43
    แล้วสองตัวมันจะเข้าไปดูหนังทำเพื่อ?

    ก๊ากกกก~ เอาขี้ตายัดปากมันเลยบีซี่

    น้องเอกเหมือนจะมีความรู้ - -*
    #5
    0