(จบแล้ว)คลื่นชีวิต

ตอนที่ 7 : บทที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ต.ค. 61

"ชอว์น! เก็บของจะไปไหนน่ะ"เพอร์ซเดินผ่านห้องของชอว์นเห็นว่ากำลังเก็บของเหมือนจะไปไหนสักแห่งจึงเอ่ยถามขึ้น "ภูเก็ต"ชอว์นเงยหน้าขึ้นมาตอบเเล้วเก็บของต่อ "ห้ะ! เดี๋ยวๆๆ แล้วไปวันไหนอย่าบอกนะว่าไปวันนี้"เพอร์ซอึ้งพร้อมกับทำสีหน้าตกใจอย่างบอกไม่ถูก 

"อืม"ชอว์นตอบเสียงนิ่ง "ชอว์นยูไปเจออะไรมา บอกไอมาเดี๋ยวนี้"เพอร์ซสงสัย "เปล่าน่ะ ไอแค่อยากไปเที่ยวกับต่อมัน ไม่มีไรหรอก"ชอว์นกลบเกลื่อน "ถามจริง?"เพอร์ซย้ำ

"อืม! ไม่มีไรหรอก... ไปละบาย ไว้เจอกันจันทร์หน้า"ชอว์นลากกระเป๋าออกมาจากห้องพร้อมกับโบกมือลาเพอร์ซ "อืมๆ ดูเเลตัวเองด้วยนะ มีไรก็โทรหาไอได้"เพอร์ซกล่าวลา


ที่หน้าบ้านของชอว์นเอง ชอว์นหยิบมือถือขึ้นมาพร้อมกับกดเบอร์โทรต่อ แล้วโทรหาทันที 

ชอว์น: ต่อ...เสร็จยังมึง จะให้กูไปรับหรือไปเจอกันที่สนามบิน

ต่อ: ไปเจอกันที่สนามบิน... เออ--เดี๋ยวมึงมี เพื่อนของเพื่อนกูคนนึงเขาอยากไปด้วยอะ ได้ไหมมึง

ชอว์น:อืม แล้วแต่มึง

ต่อ:เออๆ แค่นี้แหละไว้เจอกันที่สนามบิน


@สนามบิน ชอว์นยืนรอต่ออยู่หน้าประตูทางเข้าประมาณห้าทีได้ จากนั้นก็ได้พบกับต่อแต่ทว่าชอว์นกับไม่เห็นเพื่อนต่อคนที่ต่อบอกว่าจะพามาด้วย 

"ต่อไหนมึงบอกเพื่อนมึงจะมาด้วยอะ"ชอว์นถามอย่างสงสัย "เขาบอกว่ารถติด อีกสักแป๊ปคงมาอะ รอก่อน..เดี๋ยวกูโทรตามให้" หลังจากนั้นต่อก็ยกหูโทรหาเพื่อนทันที ชอว์นที่กำลังยืนพิงกำเเพงอยู่กวาดตาไปรอบๆบริเวณเพื่อหาดูอะไรรอบๆสนามบิน จนกระทั่งเห็นสาวสุดอึ๋มคนหนึ่งเดินมากล้างแจ้ง ลากกระเป๋าสีน้ำตาลใบใหญ่มา พร้อมกับสวมเเว่นตากันแดด เดินมาพร้อมกับความสง่าผ่าเผยจนชอว์นต้องมองตาค้าง เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงที่ชอว์นกับต่อยืนอยู่ พร้อมกับลดแว่นลงแล้วสะบัดผมหนึ่งทีเพื่อโชว์หน้าอกอันเซ็กซี่ของเธอ 

"เอ้า!! หวัดดีแคท มาเร็วกว่าที่คิดเนอะ เรานึกว่ารถติดอยู่นานอะ"ต่อเอ่ยทักทาย "หวัดดีต่อ--เอ่อแล้วนี่.."เธอส่งสายตามาที่ชอว์นที่กำลังจ้องเธอตาค้าง "อ๋อ ชอว์นไงคนที่ชวนเรามาทริปครั้งนี้แหละ"

"หวัดดีค่ะชอว์น ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"เธอเอ่ยทักทายพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้หนึ่งครั้ง "เอ่อ..ครับหวัดดีครับ"ชอว์นมองเธออย่างไม่ละสายตา หลังจากนั้นทังสามคนก็เดินไปขึ้นเครื่องกัน 


"ขอดูตั๋วหน่อยค่ะ"พนักงานยกมือสวัสดีแล้วถามทั้งสามคน "นี่ครับ"ชอว์นยื่นให้ดู "เชิญทางนี้เลยค่ะ"พนักงานสายการบินนี้ผายมือต้อนรับแล้วพาไปยังจุดที่นั่งของทั้งสาม ปรากฏว่าต่อได้นั่งแยกกับชอว์น ส่วนแคทและชอว์นได้นั่งคู่กัน ชอว์นทำหน้านิ่งเพราะกำลังสตั้นอยู่ว่าต้องนั่งข้างเธอ ชอว์นไม่ได้รังเกียจแต่แค่รู้สึกอายและเขินนิดหน่อย 

"ชอว์น ชอว์น! เป็นไรอะทำไมหน้านิ่งแบบนั้น"เธอถาม "อ๋อเปล่าน่ะ ไม่มีไร"ชอว์นตอบ "ถ้าชอว์นอึดอัดเรานั่งที่ต่อก็ได้นะ"ชอว์นฟังคำตอบแล้วหันไปมองที่นั่งของต่อ ที่เป็นผู้โดยสารผู้ชายที่ดูเหมือนเพลย์บอย กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ ชอว์นเห็นแล้วกลัวว่าเธอจะอึดอัดยิ่งกว่าจึงตอบกลับว่าไม่เป็นไร

ผ่านไปสักพักทั้งสามคนเก็บของสัมภาระเรียบร้อยแล้วและได้ที่นั่ง ขาดเข็มขัดนิระภัยเตรียมตัวรอเครื่องออก ทันทีที่เครื่องบินขึ้นสูงชอว์นก็ไม่พลาดที่จะหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปเพื่อเก็บภาพบรรยกาศวิวด้านล่าง แต่ทว่ามันไม่ง่ายเช่นนั้นเพราะชอว์นไม่ได้นั่งติดหน้าต่างแต่นั่งติดทางเดินและเเคทนั่งตรงนั้น ชอว์นอยากจะยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปใจจะขาด 

แต่ติดตรงหน้าอกอวบอึ๋มของเธอ บดบังหน้าต่างช่องเล็กๆของเครื่องบิน จนชอว์นไม่กล้าหันกลับไปสบตาอีกครั้งเพราะกลัวจะโดนมองว่าโรคจิต!! 


มาถึงภูเก็ตทั้งสามคนก็พากันไปทานข้าวเรียบร้อยจนเสร็จสรรพ และไปจองห้องพักไว้เรียบร้อยจากนั้นก้พากันไปขึ้นห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน ชอว์นนอนห้องเดียวกับต่อ ส่วนแคทนอนห้องแยกคนเดียว

"เออมึงวันนี้เราจะไปไหนกันไหมวะ นี่สี่โมงครึ่งละ...กูว่าเราไปแหลมพรหมเทพดีไหม เขาบอกว่าพระอาทิตย์ตกที่นั่นสวยมาก และอีกอย่างมึงก็ชอบถ่ายรูปด้วย"ต่อคิดไอเดียดีที่กำลังผุดขึ้นมาในหัว "อืมไปก็ไป"

"เอองั้นเดี๋ยวกูไปชวนแคทก่อนนะมึงรออยู่นี่แหละ"ต่อเอ่ยแล้วรีบเดินออกไปจากห้องทันที


@แหลมพรหมเทพ "สวยจังเนอะ"หญิงสาวที่กำลังยืนชมพระอาทิตย์ตกดินอย่างดื่มด่ำอยู่เอ่ยขึ้น "ชอว์นถ่ายรูปให้เราหน่อยสิ"เธอหันหลังกลับพร้อมกับขอให้ชอว์นถ่าบรูปให้ "โอเคได้ๆ"ว่าแล้วชอว์นก็ยกกล้องขึ้นมาทันทีพร้อมกับซูมไปที่ใบหน้าของเธอ เห็นเเววตาที่อ่อนหวาน สดใสปนเซ็กซี่ซุกซน ที่กำลังสวมเสื้อสีส้มเปิดไหล่อยู่ ทำให้ชอว์นหยุดหายใจเลย ณ วินาทีนั้นเลยก็ว่าได้ เธอชั่งสวยยั่วยวนเกินที่ชายหลายๆคนจะอดใจไหว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา ผิวพรรณหรือกิริยามารยาท มันชั่งดูดีไปหมดทุกอย่าง 

"โอ๊ยย..โอ๊ยยย"ต่อร้องขึ้น "ต่อเป็นไรวะ"ชอว์นถาม "สงสัยลูกกูมาเเล้วอะ ตอนเที่ยงเเดกไปเยอะ กูขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะมึงไปละ"ต่อรีบวิ่งเเจ้นไปทันที เหลือเพียงแคทและชอว์นที่กำลังยืนชมวิวอยู่ด้วยกันสองต่อสองอย่างโรเเมนติก ทั้งๆที่สองคนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย 

สักพักผู้หญิงข้างๆชอว์นก็คว้าเอามือของชอว์นพร้อมกับพาเดินมาที่ที่เป็นพื้นหญ้าแล้วพาชอว์นนั่งลง ชอว์นมองที่มือของเธอที่กำลังกุมมือชอว์นอย่างเเน่นหนา แต่เธอก็ยังไม่ปล่อย "เธอไม่รังเกียจใช่ไหมชอว์น"จู่ๆเธอก็เอ่ยถาม "เอ่อ...เปล่านะ คือเราเเค่รู้สึกว่ามันแปลกๆน่ะ"ชอว์นตอบเสียงสั่นเครือเพราะทำตัวไม่ถูก "แต่เราจับได้ใช่ไหม"เธอถามกลับ "เอ่อ--เอ่อ.."ชอว์นยังไม่ทันตอบเธอก็กุมมือชอว์นเเน่นขึ้น 

"ก่อนหน้าที่จะมา ต่อเล่าให้ฟังน่ะ ว่าชอว์น..เอ่ออกหักหรอ ขอโทษนะที่ถามเรื่องส่วนตัว"เธอมองหน้าชอว์นอย่างสงสารจับใจ ด้วยความเป็นห่วง "เอ่อ...คือเอ่อ จะว่างั้นก็ได้"

"เราเข้าใจนะ เราเองก็เคยเป็นจนกระทั่งโสดจนมาถึงทุกวันนี้ แต่วันนี้เราว่าเราเจอคนที่ทำให้เราหลงรักอีกครั้งแล้วล่ะ"เธอมองหน้าชอว์นเเล้วยิ้ม พร้อมกับหันหน้าไปชมเเสงอาทิตย์อีกครั้งโดยปล่อยให้ชอว์นงงกับสิ่งที่เธอพูดว่ามันคืออะไร....


*เพิ่มเติม

Related imageในภาพอาจจะมี 1 คน, มหาสมุทร และสถานที่กลางแจ้ง

แคทเธอรีน วิลล์ลีย์ ชื่อเล่น แคท อายุ 19ปี​

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น