(จบแล้ว)คลื่นชีวิต

ตอนที่ 5 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ต.ค. 61

​1 เดือนต่อมา 

​"ชอว์น!"ต่อเอ่ยถามคนที่กำลังนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนอยู่ด้านหน้า "ว่า"ชอว์นเลิกคิ้วถาม "อย่าหาว่ากูยุ่งเรื่องของมึงเลยนะ...คือกูแค่สงสัยน่ะ คืออย่าด่ากูน...."ต่อพูดยังไม่ทันจบ "มึงจะถามอะไร ก็ว่ามากูไม่ด่าหรอก"ชอว์นขัด

"คือ..กูเห็นมึงไปไหนมาไหนกับพี่อาริบ่อยมาก กูเลยสงสัยว่ามึงกับพี่เขาคุยๆกันหรอ"ต่อเลิกคิ้วถามบ้างพลางทำหน้าสงสัยรอฟังคำตอบจากปากของชอว์น แต่ชอว์นดันนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้ววางช้อนกับส้อมลงบนจาน "กูเอ่อ...กูแค่รับงานช่วงปิดเทอมไง ไม่มีไรหรอกมึงคิดไปไกลละไอ้ต่อ"ชอว์นเเถแบบไม่เนียน สายตาล่อกแล่กไม่กล้าสบตาต่อ พูดติดๆขัดๆอย่างช้าๆ "ไอ้ชอว์น...กูใคร กูลูกโคนันเว้ย มึงแม่งโกหกไม่เนียนแบบชิบหาย คิดว่ากูดูไม่ออกหรอว่ามึงโกหกอยู่"ต่อถามกลับ 

"โกหกอะไร มึงอะมั่วไปๆเช็คบิลได้ละ กูจะไปถ่ายรูปต่อ"ชอว์นพยายามเปลี่ยนเรื่องคุยแต่ดันทำไม่สำเร็จ "เดี๋ยว!"ชอว์นที่กำลังจะลุกต้องหยุดนิ่งแล้วหันหน้ากลับมา "อะไรมึงอีกต่อ กูจะไปจ่ายตังละ คุยกับมึงมันพูดไม่รู้เรื่อง"

"เดี๋ยวก่อนมึงนั่งลงนี่ก่อน"ต่อสั่งด้วยสายตา ชอว์นค่อยๆนั่งลงช้าๆ "มึงชอบพี่เขาใช่ไหม..." 

"ชอบอะไร กูไม่ได้ชอบ!" ชอว์นโวยวาย "อะ อะ อะ อย่าๆหยุดเลยมึงกูเเค่ถามทำไมต้องโวยวายด้วย.... มึงบอกกูมากูสัญญากูจะช่วยมึง และไม่บอกใครเรื่องนี้"ต่อยื่นข้อเสนอเเบบเด็ดขาดไป ทำให้ชอว์นนั่งนิ่งเพื่อหยุดคิด สิ่งที่ต่อพูด

สักพักพอชอว์นนึกได้ก็มีเสียงตอบกลับมา "อืม"ชอว์นพูดเเบบเบาๆ "อืมอะไรพูดดังๆไม่ได้ยิน"ต่อแกล้งเน้น ขยี้ให้สุด "อืม!! กูชอบพี่เขา"ชอว์นหลบตาทันทีที่ตอบเพราะเจ้าตัวนั้นเขินเเละอาย "เออเอาหน่า ไม่ต้องอายหรอกมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่คนเราจะชอบคนคนนึง กูเข้าใจมึงเว้ยๆ"ต่อเอื้อมมือไปตบที่ไหล่ของชอว์นเบาๆสองครั้ง 

"แล้วที่มึงบอกว่ามึงจะช่วยกู มึงจะช่วยยังไงวะ"ชอว์นถามกลับเพราะเหตุผลที่เขาบอกต่อเรื่องนี้เพราะชอว์นได้ยินต่อพูดว่า จะช่วย! "อืมม....กูคงให้ได้แค่คำปรึกษาอะ มึงจะฟังป่ะล่ะ"ต่อถามพลางกอดอก "เออฟังๆ"

"พี่เขาดูท่าทีจะชอบมึงบ้างป่ะวะ"ต่อถามคำถามสำคัญ ชอว์นนิ่งเงียบเเล้วพยายามนึกถึงครั้งที่เขาอยู่กับอาริให้ได้มากที่สุด "ก็พอมีบ้าง บางครั้งนะ"

"อืมงั้นดี กูว่ามึงบอกชอบพี่เขาเลยดีกว่าเอาให้แบบประทับใจๆ"ต่อให้คำแนะนำ "บอกชอบเลยหรอวะ ไม่เร็วไปหรอ"ชอว์นถามกลับอย่างสงสัย "ถ้ามึงมัวเเต่นั่งรอแบบนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนโง่ๆคนนึงที่ไม่ทำห่าไรเลยนะ ถ้าชอบก็บอกไม่ชอบก็ไม่ต้องบอก แค่นั้นจบ"

"เออๆมึงมีแผนยังไงล่ะ"ชอว์นถามกลับอย่างจำนนท์ "แผนเผินไม่มีหรอก แต่เอ้ะ! ถ้ากูเป็นพี่เขานะ ถ้ากูรู้ว่ามึงเคยเกลียดสิ่งไหนมากที่สุดแล้วนำสิ่งนั้นมาเป็นเครื่องมือที่ช่วยทำให้การบอกชอบสำเร็จ กูแม่งโคตรจะประทับใจเลยว่ะ ฟังดูงงนะแต่มึงจำคำกูไว้ดีๆ แล้วไปนั่งคิดว่ามึงจะบอกชอบพี่เขายังไง สู้ๆนะมึงกูไปละ"ว่าเเล้วต่อก็ลุกพรวดพราดขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วเดินออกไปจากร้าน ทิ้งชอว์นไว้ให้อยู่คนเดียวแล้วนั่งคิดแบบงงๆ

ชอว์นชำเลืองมองที่นาฬิกาข้อมือว่าตอนนี้กี่โมง "อีกสองชั่วโมงเราไปถ่ายรูปให้พี่อาริ อืม....งั้นเอางี้ละกัน"

ชอว์น: เพอร์ซ!

เพอร์ซ: ว่าไงชอว์นมีไร

ชอว์น:ไอมีเรื่องอยากให้ยูช่วยอะ




งานต้อนรับเลี้ยงลูกค้าที่เซนทรัล เวลา 19.00 น.

งานนี้มีลูกค้าจำนวนมากมาร่วมงานที่นี่ และเพอร์ซก็เป็นคนจัดงานนี้อีกเช่นเคย และแน่นอนที่ขาดไม่ได้คือตากล้องนั่นคือ ชอว์น! นั่นเอง 

อาริขับร้องบทเพลงบนเวทีจนเสร็จสรรพเรียบร้อยและลงมาถ่ายรูปกับแขกผู้มีเกียรติทุกท่านอย่างที่เคยทำ จนกระทั่งอาริกับชอว์นได้อยู่คุยกันสองต่อสองที่หลังเวที 

"เป็นไงบ้างสบายดีไหมชอว์น"อาริเอ่ยทักก่อน "ครับ"เขาตอบเสียงเเข็ง ชอว์นตอบเเล้วรีบปลีกตัวเดินหนีออกอย่างผิดวิสัย อาริสงสัยอย่างยิ่ง อาริได้เเต่งงและสงสัย และเธอก็เดินตามชอว์นไปถึงหน้างานปรากฏว่าลูกค้าทุกผู้ทุกคน แขก หรือเเม้แต่ทีมงานพิธีกร หายกันไปหมดไม่มีใครเหลือเลยที่หน้าเวที อาริเเปลกใจมากๆจนกระทั่ง จู่ๆไฟทั้งฮอล์ก็ดับลง พรึ่บในพริบตา เธอมองไม่เห็นทางและกระวนกระวายอยู่อย่างนั้นพักหนึ่ง จู่ๆเสียงข้อความก็ดังขึ้น

คนที่คุณก็รู้ว่าใคร:เดินไปหาแสงเทียนแล้วเธอจะปลอดภัย 

อาริตกใจมากที่มีข้อความปริศนาส่งมาหาเธอแบบนี้ แต่แล้วจู่ๆก็มีเเสงเทียนสีส้มสว่างไสวปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืดมิดในฮอล์ เธอเดินไปตามแสงเทียนหอมหนึ่งเล่มที่ถูกจุดขึ้น จากนั้งมันก็เพิ่มเป็นสอง สาม สี่ ไปเรื่อยๆจนเต็มฮอล์ เทียนหอมกว่าพันเล่มถูกจุดขึ้น ส่งกลิ่นหอมโชยคลุ้งไปทั่วทั้งฮอล์มีเพียงอาริคนเดียวที่อยู่ท่ามกลางเเสงเทียนนับพัน

ความสว่างเริ่มเข้ามาทลายความมืดมิดก่อนหน้านี้ ปรากฏเป็นซุ้มสีชมพูที่ถูกจัดเป็นรูปหัวใจอย่างเป็นระเบียบ ทางเดินโรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงและชมพูสลับกันไปมา ตรงกลางซุ้มหัวใจปรากฏเป็นผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้พร้อมกับถือกล้องตัวหนึ่งแล้วถ่ายภาพเธอที่กำลังเดินบนดอกกุหลาบอย่างมีความสุข อาริค่อยๆหลับตาเดินตรงเข้ามาช้าๆพร้อมกับสูดดมกลิ่นของเทียนหอมที่คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ มันชั่งเป็นบรรยกาศที่โรมเเมนติกและเธอกำลังคิดว่าใครเป็นคนทำสิ่งนี้ไว้ในหัว 

อาริเดินตรงเข้ามาหาผู้ชายคนข้างหน้าอย่างสงสัย แสงเทียนค่อยๆสาดส่องเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างช้าๆปรากฏให้เห็นโครงหน้าที่เธอคุ้นชินเป็นประจำ เขาคนนั้นลดกล้องลงที่กำลังบังหน้าอยู่ จนเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาชัดเจน ใช่!! คนคนนั้นคือ ชอว์นนั่นเอง

ชอว์นเดินตรงเข้ามาหาอาริพร้อมกับกุมมือเธอไว้ ทั้งสองข้าง "ชอบไหมครับ"ชอว์นถามด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล อาริกวาดตาไปรอบๆก่อนจะตอบอย่างปิติยินดี "ชอบสิ...ทำไมชอว์นถึงทำแบบนี้ล...." นิ้วชี้ของชายเบื้องหน้าหยุดอยู่ที่ปากของเธอเพราะเขาไม่ต้องการให้เธอพูด อารินิ่งเงียบแล้วหลังจากนั้นชอว์นก็เดินไปหยิบเอากีตาร์โปร่งตัวหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะรูปร่างสวยงามที่ถูกจัดเตรียมไว้ 

"เดี๋ยวชอว์นจะทำอะไรน่ะ"อาริถาม "ร้องเพลงให้พี่ฟังไง"ว่าแล้วเขาก็ลงมือดีดกีตาร์ทันดีและเปล่งเสียงที่มาจากก้นบึ้งหัวใจ ที่ฟังเเล้วไพเราะเสนาะหูยิ่งนัก ชอว์นร้องเพลงๆหนึ่งที่เขาตั้งใจฟังเเละซ้มมาเพื่ออาริโดยเฉพาะ นั่นคือเพลง 

(Cr. Perfect-Es Sheeran)

i found a love for me Darling, just dive right in and follow my lead Well, I found a girl, beautiful and sweet Oh, I never knew you were the someone waiting for me‘Cause we were just kids when we fell in love Not knowing what it was I will not give you up this time But darling, just kiss me slow, your heart is all I own And in your eyes, you’re holding mine

ผมค้นพบความรักหนึ่งสำหรับผมแล้ว ที่รัก คุณแค่เริ่มทำโดยไม่ต้องคิดสิ่งใด และตามผมมา ผมได้เจอผู้หญิงคนหนึ่ง ที่สวยงามและอ่อนหวาน โอ้ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าคุณเป็นหนึ่งคนที่รอคอยผม เพราะว่าในตอนที่เราตกหลุมรักนั้น เรายังเป็นแค่เด็ก ที่ไม่รู้เรื่องราวใด ๆ  แต่ในตอนนี้ผมจะไม่มีทางล้มเลิกไป แต่ที่รัก แค่ค่อย ๆ จูบผมอย่างช้า ๆ ปล่อยให้หัวใจทั้งหมดของคุณนั้นเป็นของผม และให้ในสายตาของคุณนั้น จับจ้องแต่ผม

Baby, I’m dancing in the dark with you between my arms Barefoot on the grass, listening to our favourite song When you said you looked a mess, I whispered underneath my breath But you heard it, darling, you look perfect tonight

ที่รัก ผมจะเต้นรำท่ามกลางความมืดไปกับคุณที่อยู่ในอ้อมแขนของผม เราจะเหยียบย่ำบนผืนหญ้า และฟังเพลงที่เราชอบไปด้วยกัน ในตอนที่คุณพูดว่าคุณดูไม่ดีเลย ผมได้กระซิบอย่างแผ่วเบา แต่คุณได้ยินมันแล้ว ที่รัก คุณดูดีสมบูรณ์แบบแล้วในคืนนี้


ทันทีที่เสียงร้องเเละเสียงดนตรีจบลงมันชั่งเป็นเวลาที่มีค่ายิ่งนักสำหรับชอว์น บรรยกาศในที่นี้ ชั่งเต็มไปด้วยความสุข อบอวนไปด้วยความรักที่เขามีเเต่เธอ และในตอนสุดท้ายนี้ ชอว์นวางกีตาร์ลงข้างๆพร้อมกับเดินเข้ามาหาอาริช้าๆ แล้วกุมมือเธอเบาๆพร้อมกับพูดข้างหูว่า 

"พี่ครับผมว่าผมชอบพี่แล้วครับ.... เป็นแฟนกับผมนะครับ"ชอว์นถามจากใจจริงและทำหน้าปิติยินดีอย่างยิ่ง ไม่ว่าคำตอบจะเป็นยังไงชอว์นรับได้เสมอ อาริกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จนเธอต้องร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจและวาบซึ้งเป้นอย่างยิ่ง ในขณะที่อาริกำลังจะอ้าปากตอบคำถามของชอว์นจู่ๆกลับมีชายร่างสูงเดินเข้ามาข้างหลังของเธอและพูดว่า 

"พี่อาริครับ วันนี้เรามีนัดทานข้าวกันนะครับ"อาริรีบหันหลังกลับไปทันทีพร้อมกับปาดน้ำตา แล้วมองหน้าผู้ชายที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเธอ 

"พีท!! "เธอร้องออกมาด้วยความตกใจ ชอว์นที่กำลังยืนมองทั้งสองจ้องหน้ากันก็เข่าแทบทรุดลงกับพื้นพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้าไปแล้วกว่าครึ่ง 

"นี่คืออะไรครับพี่อาริ"ชอว์นถามอาริ "ชอว์นฉันต้องขอโทดนายด้วยนะที่ไม่ได้บอกว่า ฉันกับพี่อาริเราคุยกันมาสองเดือนเเล้ว บาย"พีทตอบแทนอาริแล้วดึงตัวเธออกมาจากซุ้มที่ชอว์นจัดขึ้น!!


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น