หัวใจนักปั่นเสือหมอบ Road cyclist heart

ตอนที่ 5 : ตามมาอย่าให้หลุดละ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    28 ก.ค. 62

  ตอนที่ 5
ตามมาอย่าให้หลุดละ




      "ปรี๊ด!!!"

     สัญญาณปล่อยตัวได้เริ่มขึ้น นักปั่นทุกคนเริ่มออกตัวกันแล้วและ พากันออกจากโรงเรียนกันอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าจะปั่นแถวเดียวยาวถึง 12 คน จนเป็นหมู่ขณะ ที่ต้องปั่นร่วมกันไปจนกว่าจะพ้นตัวเมืองที่กำลัง ต้นนั้นปั่นอยู่แถวกลางๆ ประมาณคนที่ 4 และปั่นออกไป ซึ่งการที่ปั่นเพียงระยะทางเท่านี้ ก็เพราะไม่อยากให้นักปั่นที่เริ่มปั่นถ้อถอยกับระยะทางที่มากเกินไป และคาดเดาถึงสภาพอากาศอีกด้วย

     "เอาละ ขอให้โชคดีละ"

     "ครับ-"

     หลังครูมานีพูดเสร็จก็มีการออกตัวของนักปั่นปริศนาออกไปอย่างรวดเร็วทันที  ครูมานี มองไปสักพักก่อนจะขึ้นรถตู้ไป

     "รู้สึกตื่นเต้นชะมัด--"

     ต้นเริ่มหวั่นกับการแข่ง เพราะตอนนี้ด้านหน้าที่เป็นเสมือนคนนำ กำลังรักษาความเร็วอยู่ที่ 27-30 เอาไว้ซึ่งถือว่าเร็วพอสมควร  และต้นก็พอเห็นว่าใครนำอยู่ เป็นเสือหมอบทรงลู่ลมสีแดงหรือแอโร่ ขอบล้อไม่สูงมากอีกทั้งคนปั่นก็ดูเหมือนตัวจะไม่ใหญ่มาก ใส่ชุดสีดำตัดแดง หมวกสีดำและแว่นสีดำ ทำให้ต้นนั้นไม่รู้จักแม้แต่น้อยว่าเป็นใคร แต่พอคาดเดาได้ว่าสูงประมาณ 170 และกำลังปั่นนำอยู่

     "นี่ นายนะ"

     อยู่ๆ คนที่อยู่ตำแหน่ง 3 ก็ถอยลงมาตีคู่กับต้น จักรยานเสือหมอบทรงเอ็นดูเเรนสีน้ำเงินเข้ม (ยี่ห้อจักรยานขอยังไม่กล่าวกันเผื่อบางคนงง) และดูเหมือน จะตัวเท่าๆต้น แต่ไม่เห็นหน้าตาเพราะหมวกที่เขาใส่นั้นเป็นมีเเบบกระจกปิดหน้าติดกับหมวก แต่ดูเหมือนจะมีเรื่องคุยกับต้นด้วยเหตุผลบางอย่าง

     "เห็นได้ยินว่านายพึ่งเริ่มปั่น วันนี้ เพราะงั้นขอแนะนำไว้ก่อนว่า ให้ถอนตัวไปซะ"

     "เอะ ทำไมละ?"

     "เพราะมันไม่ได้สนุกแบบที่นายคิดหรอก"

     เขาเร่งความเร็วขึ้นเพื่อที่จะไปอยู่ตำแหน่งเดิม ซึ่งต้นเองก็สงสัยกับคำพูดของเขาราวกับคำขู่ แต่ก็ไม่ใช่อะไรที่จะถอยมาง่ายๆแล้ว ตอนนี้ทุกคนปั่น ผ่านไป 4 โล แล้วและใกล้จะออกจากตัวเมืองเต็มทีแล้วนั่นเอง และรถตู้ของโรงเรียนก็ตามมาท้ายกลุ่มแล้วเช่นกัน

     "เอาละเพิ่มความเร็วได้"

     "ได้เลย--"

     ได้ที่ได้ยินคำพูดจากด้านหลัง ก็รู้ได้เลยว่าเป็นสองพี่น้องหรือ ฝาแฝดนักปั่นนั่นเอง และรู้สึกว่าผ่านตัวเมืองมาแล้วด้วย พวกเขาเปลี่ยนเกียร์พร้อมกันก่อนจะพุ่งออกมาข้างๆ ต้นและแซงขึ้นไปอย่างรวดเร็วทั้งคู่ โดยไม่ต้องยืนโยกอะไรทั้งนั้น ต้นที่เห็นแบบนั้นก็ดูที่ไมล์ความเร็วที่ติดกับจักรยานไว้และสังเกตุว่าความเร็ว นั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ดัน มีคนเร่งความเร็วแซงแบบนี้ก็คงคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

     "กลุ่มแตกสินะ เมื่อวาน พู ก็สอนเรื่องนี้เอาไว้ว่า ถ้ามีคนกระชากความเร็วแซงไป เพื่อที่จะหนีกลุ่มใหญ่แบบนี้ย่อมเกิดเป็นธรรมดา"

     ต้นหันไปมองด้านหลังนิดๆ และสังเกตุเห็นว่า กลุ่มหลังที่ตามมา 6 คนนั้น หลุดออกจากกันแล้ว แต่ไม่ใช่กับต้น เพราะเขานั้นเรียนรู้กับสิ่งที่ได้เรียนไว ต้นปั่นไล่จี้กับด้านหน้าโดย อาศัยหลักการที่เรียกว่าดูดลมนั่นเอง

     "สบายขึ้นกว่าที่คิด--"

     ตอนนี้ความเร็วกลุ่มที่ต้นปั่นอยู่ 4 คนนั้นความเร็วแตะที่ 35-36 แล้ว แต่ ฝาเเฝดที่แซงออกไปนั้นนำหน้าไปไกลแล้ว เดาได้ว่าคงกำลังจะหนีจากพวกเราให้ทิ้งห่างเป็นเวลา 2-3 นาทีเป็นแน่ แต่ก็ดูเหมือนคนนำกลุ่มก็จะไม่เร่งความเร็วเพิ่มแต่อย่างใดจนกระทั่ง--

     "อะไรนะ อยู่ๆ ก็เร่งความเร็วกระทันหัน??"

     ต้นที่อยู่คนที่ 4 นั้นดูเหมือนจะโดนทิ้งอย่างรวดเร็วเพราะ ดูเหมือนพอ คนหน้าเร่งความเร็วแล้วจะไม่ใช่เร่งทีละนิด แต่เพิ่มความเร็วพรวดเดียวเลย โดยการยืนโยกไล่ตาม เพราะไม่อยากให้ ฝาแฝดที่นำไปนั้นทิ้งห่างนั่นเอง

     "ฮึบ!"

     ต้นปรับเกียร์หนักขึ้นเพื่อที่จะไล่ตามแต่ดูเหมือนจะไม่ทัน ต้นทำได้แต่มองกลุ่มทิ้งห่างไปเรื่อยๆ กับหอบนิดๆ ต้นไล่ไม่ทันและตัดสินใจเก็บแรงไว้ไม่ตามไป

     "หวังว่ากลุ่มที่แตกออกด้านหลัง 6 คนจะยังไม่มานะ--"

     ยังไม่ทันขาดคำ นักปั่นที่หลุดออกจากการกระชากความเร็วเมื่อกี้กลับมารวมตัวกันและแซงต้นไปทีละคนเรื่อยๆ

     "แย่ละ จะหลุดออกจากลุ่มแล้ว"

     ต้นพยายามที่จะปั่นให้ทันกลุ่มแต่ก็ไม่ทัน นักปั่นแต่ละคนเริ่มแซงไปทีละนิด เรื่อยๆ...ตามมาด้วยรถตู้ที่ตามมาด้านหลัง ที่ตามเก็บคนที่ไม่ไหวนั่นเอง ส่วนอีกคันก็แซงไปติดตามกลุ่มที่นำออกไปแล้ว

     "เราไหวน่า!"

     ต้นใส่เต็มที่กับการปั่นเพื่อไม่ให้ตัวเองนั้นหลุดออกจากกลุ่มนี้ แต่ดูเหมือนเขาจะหลุดลงมาเรื่อยๆ จนอยู่คนสุดท้ายแต่ก่อนหน้านั้น--

     "อย่าพึ่งท้อ เดียวจะพาคนออกจากกลุ่มนี้เอง"

     เสียงของนักปั่นที่อยู่ท้ายสุดดังขึ้น และดูเหมือนต้นจะตกใจเพราะดูเหมือนจะมีนักปั่นเพิ่มมาอีกคนเป็น 7 ต้นจึงรีบมองไปทันที จักรยานสีเขียวตัดดำ กับชุดสีดำสนิทหมวกที่มีแว่นปิดครอบสีดำเหมือนเเว่นกันแดดไม่ให้เห็นหน้า กำลังพูดกับต้นอยู่ และดูเหมือนต้นจะคุ้นๆกับเสียงแบบนี้ แต่ไม่รู้ว่าใครเพราะ ยังต้องตั้งสมาธิกับการแข่ง

     "ตอนนี้กลุ่มหน้าที่นำออกไปสถานการ์ณยังไง"

     เขาถามต้นขึ้นมา

     "เอิ่ม..มีคนหนีอยู่ 2 คน แล้วก็กลุ่ม 3 คน กำลังไล่ตามเก็บ ห่างจากนี้ประมาณ 2 ประมาณ 2 นาทีได้"

     "อื้มเข้าใจแล้ว เพราะงั้นตามเราอย่าให้หลุดละ"

     "อะไรนะ??"
--------------
ไรท์: ฝากแชร์และติดตามกันด้วยนะครับ นี่เป็นเรื่องแรกที่ผมแต่ง ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

อย่าลืมให้กำลังใจกันละ :3
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น