หัวใจนักปั่นเสือหมอบ Road cyclist heart

ตอนที่ 13 : สู้ๆละ--

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 ส.ค. 62

ตอนที่ 13
สู้ๆละ--


     วันต่อมาหลังเลิกเรียน เมื่อได้จักรยานใหม่และอุปกรณ์ใหม่แล้วก็ต้อง ทดลองใช้จริงๆ สักทีซึ่งครูมานี ได้นัดให้ทุกคนในทีมรวมตัวที่หน้าอาคารกีฬา หลังเลิกเรียนและดูเหมือนทุกคนก็มาครบ กันหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็น ต้น พู สุชาติ มะตูม ไอซ์ และเนโกะ รวมถึงตัวสำรองอย่างนิว

     "เอาละมาครับกันแล้วนะ ก่อนอื่นที่ครูเรียกมา ก็เพราะว่าจะให้พวกเธอเริ่มฝึกซ้อมตั้งแต่วันนี้ เป็นต้นไปทุกวันจนถึงกีฬาสี" 

ครูมานีกอดอกพร้อมกับมองไปที่ทุกคนที่นั่งที่สนามหญ้า หน้าครูมานีอย่างตั้งใจฟัง และดูเหมือนด้านหลัง ครูมานีนั้นน้าแพทหรือพ่อของชมพู่ ก็มาพอดี พร้อมกับจักรยานที่จอดเอาอานแขวนกับราวจอดจักรยานไว้ 7 คัน

     "อย่างที่ทราบทุกคนจะได้รับจักรยานที่ปรับปรุงใหม่จากสมาคมที่สนับสนุน"

ครูมานีไหว้ทักทายน้าแพทแวบนึวก่อนจะกลับมาพูดต่อโดยน้าแพทยืนมอง

     "เพราะเมื่อกีฬาสีจะมีการแข่งอินไลน์เรสจัดขึ้นและตรงกับวันที่มีกีฬาสีพอดี เลยจัดให้การแข่งอินไลน์เรสที่เราได้เป็นเจ้าภาพนั้นเป็นส่วนนึงของกีฬาสี และแน่นอนว่าจะมีทีมจากโรงเรียนอื่นๆ เข้ามาแข่งด้วย"

     อินไลน์เรส คือการแข่งกันเป็นกลุ่มหรือทีม ซึ่งจะวัดกันว่าใครนั้นจะอึดและเร็วที่สุด ซึ่งในครั้งนี้จะเป็นการแข่งแบบทีมละ 3 คน

     "ปีนี้พวกเราจะส่ง 2 ทีม ลงแข่ง และให้โค้ชแพทเป็นคนฝึกให้กับพวกเธอ"

     "เอ๋!?"

     ต้นและพูตกใจทันที เพราะที่พวกเขาคุยด้วยเมื่อวานนั้นคือโค้ชของพวกเขา หรือนั่นก็คือน้าแพทที่พวกเขารู้จัก ชายร่างใหญ่หน้าโหดผมสั้นๆ เหมือนนักกล้ามแต่ใจดี

     "เอาละเรียกน้าว่า โค้ชแพทนะ จะมาฝึกพวกเธอจนกว่าจะประสบความสำเร็จ งั้นก่อนอื่นโค้ชจะแยกกลุ่มออกเป็น 2 กลุ่มเลยละกัน"

     โค้ชแพทมองไปที่สุชาติก่อนจะเรียกออกมาพร้อมกับมะตูม ให้มายืนด้านหน้า

     "เอาละ พูไปอยู่กับมะตูม ต้นด้วย ส่วนไอซ์กับเนโกะ ไปอยู่กับสุชาติ"

     เหตุผลที่โค้ชจัดแบบนี้ ก็เพื่อให้ทั้งสองทีมนั้นเเข่งกันเองอีกทั้งสมาชิกในทีมนั้นก็แข่งขันกันเองอยู่แล้วจึงเหมาะที่จะให้พวกเขาเเข่งกันเพื่อ พัฒนาตัวเองให้เหนือกว่าอีกฝ่าย อย่างมะตูมกับไอซ์ที่เป็นคู่ปรับกันแต่สามารถเข้ากันได้เป็นอย่างดี หรือต้นกับไอซ์ที่พึ่งแข่งกันไป เรียกได้ว่าแต่ละคนฝีมือก็สูสีเป็นอย่างมาก ถ้าเมื่อมารวมเป็นทีมเดียวกันเมื่อไหร่ ก็จะกลายเป็นทีมที่แข็งแกร่งที่สุดอีกทีมก็เป็นไปได้ ซึ่งสนามแข่งที่โค้ชจะให้พวกเขาไปวัดกันนั้นคืออินไลน์เรส อีก 2 เดือนข้างหน้า หรือก็คือกีฬาสีพอดี

     "เอาละแบ่งกันเสร็จแล้ว ทำความรู้จักกันด้วยละ โค้ชจะให้มะตูมและสุชาติเป็นหัวหน้าทีมละกัน จากนั้นก็ไปวอร์มร่างกายกันให้เรียบร้อย อีก 30 นาที จะให้ทีมของสุชาติออกเป็นทีมแรก"

     ซึ่งวันนี้ทั้งสองทีมจะแข่งกันทำเวลาให้ดีที่สุดและ ถึงเส้นชัยให้เร็วที่สุด โดยจะส่งใครก็ได้เข้าเส้นชัยก่อนเป็นคนแรกแต่กฏก็คือให้เร็วที่สุดและทำเวลาให้ดีที่สุด หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไป ก็พากันไปเปลี่ยนชุดและ พูก็ได้พาต้นไปวอร์มร่างกายโดยให้ปั่นบนเทรนเนอร์แบบ 3 ลูกกลิ้ง โดยลักษณะของมันนั้นคล้ายกับท่อ 3 ท่อซึ่งท่อหน้าไว้สำหรับรองรับล้อจักรยานด้านหน้า ส่วนอีก 2 ท่อหลังไว้ลองรับล้อหลัง ซึ่งจะเป็นการวอร์ม อยู่กับที่อีกแบบและฝึกสมดุลไปในตัว ซึ่งจะยากสำหรับมือใหม่เพราะไม่มีตัวยึดนั่นเอง

     "เห นายนี่เรียนรู้ไวเหมือนกันนะ"

     พูมองไปที่ต้นที่แค่มองพูทำให้เป็นตัวอย่างก็สามารถปั่นได้อย่างสบายๆ

     "เอาเถอะถึงนายจะปั่นบนเทรนเนอร์นี่ก็แค่เป็นการวอร์มร่างกายให้พร้อม แต่ถ้านายได้ปั่นจริงแล้วละก็ คงจะรู้สึกดีหลายเท่าเลยละ กับจักรยานใหม่นั่นนะ"

     วึ่งๆๆๆ...เสียงหอนจากล้อดังขึ้นเบาๆ ต้นวอร์มตามที่พูบอกไป ส่วนพูนั้นก็ปั่นข้างๆ ต้นเช่นกัน ทีมของต้นนั้นมีเวลาวอร์มจนกว่าทีมของสุชาติจะปั่นเสร็จ ซึ่งหมายความว่า มีเวลาเพิ่มอีกราวๆ เกือบชั่วโมง และตอนนี้ก็เป็นเวลา 3 โมงครึ่งนั่นเอง

     "เอาละ พวกเรามาวางแผนกันก่อนเถอะ ต้น พู"

     มะตูมเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าทั้งสองที่กำลังปั่นวอร์มอยู่

     "พวกเราจะทำแบบนี้นะ คือให้พู นำลากกลุ่มพวกเราในตอนแรกพอถึงสเตจช่วงภูเขา พี่ที่มีความถนัดด้านนี้จะเป็นคนลากให้ ส่วนสเตจสุดท้ายพี่จะให้ต้น เป็นคนปิดเกม"

     มะตูมวางแผนขึ้นมาทันที โดยต้นและพูนั้นตั้งใจฟังก่อนที่พูจะพูดขึ้นมา

     "ถ้าเกิดมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น จะให้ต้นขึ้นมาลากให้ไหมครับ"

     ถ้าเกิดในกรณีที่คาดไว้ว่าเวลาที่ทำช้ากว่าที่คิดก็จะให้ต้นขึ้นมาลากตั้งแต่สเตจสองและช่วยกันลากจนถึงสเตจสุดท้าย หรือในกรณีพูและมะตูมทีปัญหานั่นเอง

     "ต้องจำเป็นเท่านั้นละ เพราะยังไงแผนแรกนั้นก็ดีที่สุดแล้วละ เพราะพี่ไม่คิดว่าแผนแรกจะทำให้พวกเราเวลาช้าถึงขั้นต้องให้ต้นออกมาลากหรอก"

     ครั้งนี้ก็เหมือนกับปืนที่มีกระสุนเพียงนัดเดียวเหมือนกัน ขึ้นอยู่กับว่าจะเลือกใช้ตอนไหน มะตูมยิ้มให้กับพู ก่อนจะเดินจากไปเพื่อวอร์มร่างกายของตัวเอง สักพักนึงพูจึงหันไปถามต้นด้วยสีหน้าที่ครุ่นคิด

     "นี่ต้น นายคิดว่าครั้งนี้พวกเราจะชนะทีมของพี่สุชาติไหม"

     ต้นที่เอาแต่ก้มหน้าปั่นนั้นก็หันไปหาพูพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ ด้วยความมั่นใจลึกๆ ว่านี่อาจจะเป็นดอกาสอีกครั้งที่เขาอาจจะก้าวข้ามไอซ์ได้

     "มีแต่ต้องลุยเท่านั้นละ"

      พูตบไหล่ต้นพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะสบัดผมของตัวเอง

     "อย่าทำให้ผิดหวังอีกละ"

     "อื้ม! แน่นอน"

     พูยิ้มอ่อนกลับพร้อมกับคาดหวังไปที่ต้นอีกรอบ ต้นยิ้มตอบรับกลับไปก่อนจะวอร์มร่างกายต่อไปด้วยความตั้งใจ

     'รอบที่แล้วนายคงจะตั้งใจมากสินะ โอกาสอีกครั้งมาถึงแล้ว ถึงจะไม่ใช่แข็งจริงแต่ก็น่าจะช่วยให้ต้นรู้สึกดีขึ้นได้นะ' พูคิดในใจขึ้นมาขณะมองต้นที่ก้มหน้าก้มตาปั่นต่อไปด้วยความตั้งใจ พูที่ไม่ได้คิดที่จะเอาชนะแต่ หวังเพียงเห็นแต่รอยยิ้มเท่านั้น ใบหน้าที่กลับมายิ้มอย่างสนุกสนานอีกครั้ง แน่นอนว่าจะช่วยเหลือเต็มที่ถ้าได้เห็นรอยยิ้มนั้นอีกครั้ง--

     "สู้ๆละ--"

--------------
ไรท์: ฝากแชร์และติดตามกันด้วยนะครับ นี่เป็นเรื่องแรกที่ผมแต่ง ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

อย่าลืมให้กำลังใจกันละ :3
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะครับ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น