หัวใจนักปั่นเสือหมอบ Road cyclist heart

ตอนที่ 1 : จักรยาน?-Bike?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 ก.ค. 62

   ตอนที่ 1
จักรยาน?-Bike?


     "ศุนย์วิจัยมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้เปิดเผยผลสำรวจความคิดเห็นประชาชน เรื่อง ความเชื่อมั่นต่อการบริหารประเทศของ..."

     "นี่ต้นสายแล้วนะ รีบไปโรงเรียนแล้วก็ปิดไฟปิดทีวี ให้เรียบร้อยด้วย"

     เสียงเรียก ที่ดังออกมาจากห้องครัวของบ้าน ได้เรียกให้เด็กชายที่มีนามว่าต้น นั้นต้องรีบกวาดสายตามองไปที่นาฬิกาที่อยู่ในทีวีทันที ต้นได้รีบลุกขึ้นอย่างร้อนรน และดึงปลั๊กทีวีออก พร้อมกับหยิบกระเป๋านักเรียนของตัวเองที่วางอยู่ข้างๆ โซฟาไป ก่อนจะวิ่งไปออกไปหน้าบ้านของตัวเอง

     "ไปก่อนนะครับ"

     หลังจากต้นพูดเสร็จก็ได้ วิ่งไปที่มอเตอร์ไซค์ ของตัวเองทันที เวสป้าสีขาวที่มีหมวกกันน็อกห้อยอยู่ตรงแฮนด์ ต้นได้หยิบขึ้นมาสวม ก่อนจะขี่เวสป้าออกจากบ้านไป

     ต้นอายุ 15 ปี อยู่ ม.4 ตอนนี้ กำลังขี่เวสป้าเพื่อที่จะไปให้ทันเข้าโรงเรียนวันนี้ เขาขี่ไปเรื่อยๆ ระยะทางระหว่างบ้านถึงโรงเรียนของต้นนั้นอยู่ที่ 10 กิโลเมตร และการที่บิดอยู่ที่ความเร็ว 40 นั้นก็ถือว่าเร็วสำหรับต้นแล้ว เพราะยังไง ช้าเร็วก็ถึงเหมือนกันขึ้นอยู่กับว่า เวลานั้นไม่อำนวยเขาสักเท่าไหร่

     "อีก 15 นาที ก็ 8 โมงแล้ว!"

     ต้นรู้สึกปวดหัวนิดๆ ที่เขานั้นมัวแต่ดูทีวีจนจะ 8 โมงแล้ว ต้นขี่ไปเรื่อยๆจนเจอกับไฟแดง

     "4 โล ก็จะถึงแล้ว--"

     ต้นหยุดพึมพำแล้วหันไปมองกลุ่มจักรยาน ที่จอดติดไฟแดง อยู่ข้างๆเวสป้าของต้น ดูเหมือนจะมากัน 2 คน และเสื้อจักรยานที่พวกเขาใส่จะมีตราของโรงเรียนที่ต้นเรียนอยู่ติดไว้ 

     (ดูเหมือนจะเป็นนักกีฬา โรงเรียนเราสินะ ว่าแต่ปั่นจักรยานแบบนี้คงจะซ้อมก่อนเข้าเรียนสินะ ถึงจะเห็นหน้าอยู่บ่อยๆ ก็คงจะ ม.5 รุ่นพี่ เรา แต่เวลาอีก 7-8 นาทีแบบนี้จะทันงั้นเหรอ--) 

     ต้นมองไปที่จักรยานของทั้งสองที่ดูบางเป็นอย่างมาก ขอบล้อของทั้งสองนั้นไม่เหมือนกันแม้แต่น้อย ของคนแรกที่ใช้จักรยานสีดำ ตัดลายขาวนิดๆ นั้นใช้ขอบล้อสูง ส่วนอีกคน ที่ใช้สีขาวตัดลายอักษรที่ติดอยู่ข้างๆที่เป็นสีดำนั้น ใช้ขอบล้อที่ต่ำมาก

     "เขาเรียกจักรยานแบบนี้ว่าอะไรนะ-- อะไฟเขียวแล้ว"

     ต้นรีบออกตัวทันทีที่เห็นว่าไฟเขียว บิดคันเร่งจนความเร็วนั้นอยู่ที่ 45 ทันที เพื่อที่จะได้ทันเข้าโรงเรียนนั่นเอง แต่ในหัวของต้นนั้นก็คิดอยู่ว่า 2 คนนั้นจะทันเข้าโรงเรียนหรือไม่ แต่ดูเหมือนหลังจากที่ออกจากไฟแดงไปแปปนึง เสียงคล้ายลูกปืนที่ดังถี่ๆ จากด้านหลังของต้นก็ดังขึ้น

`"เสียงอะไรนะ--"

     ต้นมองไปที่กระจกมองข้างทันที แต่ในสิ่งที่เขามองไปนั้นกับไม่ใช่อย่างอื่นเลยนอกจาก นักปั่นจักรยาน 2 คนที่กำลังปั่นแบบสบายๆ ตามหลังเวสป้าที่กำลังขี่ด้วยความเร็ว 45-50 ต้นตกใจที่พวกเขาสามารถตามด้วยความเร็วระดับนี้ได้และ ไม่รู้มาก่อนเลยว่าจักรยานนั้นจะทำได้ถึงขนาดนี้

     "อะไรนะ? แค่แปปเดียวก็ขึ้นมา ตีคู่กับเราได้แล้ว?"

     "ขออนุญาตินะครับ"

     ชายที่ปั่นนำจักรยานสีขาวมานั้น ได้พูดขึ้นมาภายใต้แว่นสีดำที่ทำให้ต้นนั้นเดาหน้าตาไม่ได้ แต่ก็ยังตะลึงกับควมเร็วที่พวกเขาทำอยู่ตอนนี้ พูดเสร็จชายที่ปั่นคันสีดำนั้นก็ยกก้นของตัวเองขึ้นแล้วยืนปั่นทันทีเช่นเดียวกัน จักรยานอีกคันที่ตามมา ก็ยืนโยกจักรยานแล้วพุ่งตามคันดำไปติดๆ ราวกับว่าสามารถทำความเร็วเพิ่มขึ้นได้อีก

     "จะเร็วสักแค่ไหนกันนะ!?"

     ต้นบิดคันเร่ง เพิ่มไปที่ 50 ทันทีเพื่อที่จะได้ไล่ทันทั้ง 2 ที่อยู่ห่างเพียง 1-2 เมตร หลังจากที่ต้นไล่ตามทัน ก็เกิดคำถามขึ้นในหัวของต้นทันที

     "ไม่เหนื่อยกันเลยรึไง ความเร็วระดับนี้??"

     จักรยานคันขาวได้หยิบกระบอกน้ำที่ติดอยู่กับโครงจักรยานขึ้นมาดื่มชิวๆ ราวกับว่าปั่นด้วยความเร็วระดับนี้ได้สบายๆ ก่อนที่จะเก็บขวดน้ำแล้วเริ่มจับแฮนด์ล่าง ทันทีหรือจับแฮนด์ในส่วนที่โค้งลงมา แล้วคลิ๊กเกียร์จักรยาน 2 รอบทันที เสียงโซ่ที่เคลื่อนตัวลงมากระทบกับเฟือง พร้อมกับยืนโยกอีกรอบและแซงคันดำไปทันที

     "อะ แซงคันดำซะแล้ว"

     คันสีขาวได้ขึ้นมานำคันสีดำแทน ก่อนจะนั่งปั่นปกติแต่ทั้งคู่นั้นจับแฮนด์ล่างกันหมด ด้วยระยะทางอีก 1 กิโลเมตรเท่านั้น แต่ถ้าถามว่าทำไมถึงปั่นกันได้โดยไม่กลัวรถหรืออะไรเลยก็เพราะ ว่าถนนที่ปั่นอยู่นั้นมันโล่งยาวยังไงละ ไม่ค่อยมีรถสัญจรผ่านอีก แต่พอผ่านช่วงโค้งนิดๆมา แล้ว 1 กิโลเมตรก่อนถึงโรงเรียนนั้นจะเป็นทางตรงยาวจนถึงโรงเรียนนั่นเอง

     "อะไรนะ อยู่ๆ คันดำก็ตีคู่กับคันขาว-- ดูน่าสนุกจัง..."

     ต้นที่ขี่เวสป้าตามหลังนั้นก็ได้มองไปที่ทั้งคู่ ที่ยืนโยกและเพิ่มความเร็วอีกเท่าทันทีดูเหมือนจะเอาจริง กันเพราะสีหน้าทั้งสองเริ่มจริงจังกันเเล้ว ต้นบิดคันเร่งเพิ่มไปที่ 55 เพื่อที่จะตามให้ทัน ก่อนจะนึกถึงตอนที่ตัวเองยังเป็นนักกีฬาเช่นกัน ต้นนั้นได้เลิกเล่นกีฬามาจะ 2 เดือน แล้ว 

     ซึ่งกีฬาที่เขาเล่นนั้นคือว่ายน้ำ ด้วยเหตุผลที่ว่าต้องการหาความสนุกกับการเล่นกีฬานั่นเองก่อนที่เขาจะเลิกว่ายน้ำนั้น เพราะเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเขา ทำให้แขนซ้ายของต้นนั้นได้รับบาดเจ็บและไม่อาจจะลงเล่นกีฬาที่ใช้แขนหนักๆได้อีก  

     หรือถ้าจะกลับไปใช้หนักๆ ได้นั้นก็ต้องใช้เวลาพักยาวอยู่พอสมควรและต้องเริ่มฝึกใหม่ และนั่นทำให้เขานั้นพลาดการเเข่งขันต่างๆ มากมายไป

     "อะ ทั้ง 2 คน พลัดกันแซงไปมาไม่ยอมกันเลย "

     อีก 400 เมตรสุดท้าย ทั้งคู่ทุ่มแรงทั้งหมดไปกับการปั่นทันที เกียร์ที่ปรับเกือบจะสุด รอบหมุนของขาที่เร็วมากจนดูเเล้วะเหนื่อยแทน แต่ยังไงก็ต้องมีคนนึงชนะอยู่ดี คันดำเริ่มทิ้งห่างคันขาวไปทีละนิดและดูเหมือนจะเหนื่อยน้อยกว่า 

     เสียงหอบจากคันขาวดังขึ้นไม่หยุด ราวกับว่าแรงเริ่มใกล้หมดไปทุกที แต่ทันใดนั้นลมก็สวนมาจากด้านหลังทำให้ทั้งคู่เพิ่มความเร็วอีกนิด ราวกับดูดลม ต้นเริ่มสนใจกับสิ่งที่ทั้งคู่แข่งกันอยู่ จนมองว่าสนุกไปเสียแล้ว

     "555 มะตูม นายยอมไปเถอะ เรื่องสปริ้น ทางตรงยาวแบบนี้มันของถนัดข้าเลยนะ"

     คันดำหัวเราะออกมาพร้อมกับหันไปมองอีกฝ่ายเล็กน้อย ที่พยายามไล่ตีคู่กับเขา

     "ชิ บ้าจริง เป็นงี้ตลอดสินะ.."

     คันขาวหยุดปั่นทันที และชิดข้างทางไป เช่นเดียวกับคันสีดำก็ ลดความเร็วลงไป นำหน้าคันสีขาว เพราะ ดูเหมือนเข้าเขตตัวเมืองก่อนถึงโรงเรียนแล้วจึงต้องลดความเร็วกัน ต้นจึงขับผ่านและเข้าโรงเรียนเพื่อไปจอดรถที่โรงรถสำหรับนักเรียนทันที

     "ทั้งคู่ดูสนุกจัง--"

     ภาพสุดท้ายก่อนที่ต้นจะแซงมานั่นคือทั้งคู่ต่างหัวเราะแล้วกอดคอกัน เหมือนกับว่าสนุกอยู่ ซึ่งต้นก็คิดแบบนั้นเช่นกัน...

--------------
ไรท์: ฝากแชร์และติดตามกันด้วยนะครับ นี่เป็นเรื่องแรกที่ผมแต่ง ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

อย่าลืมให้กำลังใจกันละ :3
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #4 fantasticbeats (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 18:54
    มะตูมนี่ชื่อคุ้นๆนะ ทีมชาติไทย
    #4
    0