| GOT7 | ` Who is my bro ? ( markbam )

ตอนที่ 26 : ❀ my bro - 25 Cert ( 1 0 0 % )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    24 มิ.ย. 58


 

Who is my BRO ?

-chapter25-

 

 

เสียงโยกเก็บโต๊ะแล็คเชอร์ให้เข้าที่ของนักศึกษาในคลาสเรียนชั้นปีที่ 2 คณะศิลปกรรมศาสตร์ดังขึ้นอย่างจอแจเมื่อหมดเวลาเรียน วันนี้เป็นวันที่อาจารย์เลิกคลาสเลทกว่าปกติซึ่งก็ดูจะเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว เพราะตั้งแต่เรียนปีหนึ่งมาการเรียนการสอนของคณะก็ไม่เคยเลิกตรงเวลาเลยสักครั้ง

 

ในขณะนี้นักศึกษากำลังเดินกันกันให้ขวักเต็มห้องเรียน ถึงจะเป็นชั้นปีที่มีสมาชิกเพียงแค่50กว่าคนแต่ก็ดูวุ่นวายไม่น้อยเมื่อต้องเข้าเรียนรวมในวันเดียวกันแบบนี้

 

 “สวัสดีครับเพื่อน ๆ ชั้นปีที่2

เสียงประกาศจากไมค์โครโฟนหน้าห้องเรียนดังขึ้นทันทีเมื่ออาจารย์ได้ก้าวพ้นประตูไป เป็นเสียงของอิม แจบอม ประธานชั้นปีที่ทุกคนให้ความเคารพนั้นเอง เมื่อได้ยินเสียงของเขาทุกคนต่างก็พากันเงียบแล้วหยุดฟัง จะมีเพียงบางคนที่ไม่ให้ความสนใจแล้วหาอย่างอื่นทำแทน

 

เอาเป็นว่าเมื่อไหร่ที่ประธานจับไมค์ แสดงว่าต้องมีเรื่องด่วน..

 

ที่ฉันถืออยู่นึ้คือชื่อกับรหัสนักศึกษาของน้องปีหนึ่งทั้งหมด และเป็นจำนวนที่แน่นอนแล้ว ขอให้ปี2ที่รหัสตรงกับน้องมาเซ็นต์หลังชื่อน้องตัวเองเพื่อยืนยันด้วยนะครับอิมแจบอมวางกระดาษลงบนโต๊ะอาจารย์ข้างตน จากนั้นก็เริ่มมีเพื่อนในชั้นปีทั้งหลายกรูกันเข้ามาหาเขาเพื่อที่จะเซ็นต์ชื่อ การทำเช่นนี้ก็เพื่อให้ทราบและมั่นใจว่าตนมีน้องรหัสที่ต้องคอยดูแลตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป

 

ลายมือยุกยิกแบบไม่เป็นทางการของเด็กคณะศิลปกรรมชั้นปีที่2กำลังละเลงอย่างมันส์มือ จนตอนแรกกระดาษที่เคยขาวกลับเหมือนกับเศษกระดาษทดเลขไปเสียแล้ว บางคนก็ยืนวาดรูปเต็มชื่อน้องรหัสของตัวเองไปหมด แจบอมที่ยืนดูไม่ได้ว่าอะไรกลับยืนขำเสียด้วยซ้ำ

 

เรียบร้อยมั้ย แจบอม

เสียงหวานใสดังขึ้นใกล้กับประธานชั้นปีจนทำให้เขาต้องหันกลับไปยิ้มตอบทันที ปาร์ค จินยอง เลขาฯคนสนิทของเขาที่เดินเข้ามาถามด้วยความห่วงใย เพราะเริ่มเห็นว่ามีการก่อความวุ่นวายด้วยการเล่นไร้สาระของเพื่อนๆตรงบริเวณหน้าชั้นเรียน ทั้งตะโกนด่ากันและกระโดดถีบกันไปมา

 

 “เรียบร้อยดีนะ แต่ก็ยังต้องรอจนกว่าเพื่อนจะมาเซ็นต์กันครบนั่นแหละ

               

 ผ่านไปเพียงครู่ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นก็ค่อย ๆ หายไปแล้วก็เริ่มมีคนทยอยมากันเรื่อย ๆ จนกระดาษเริ่มมีที่ว่างสำหรับเขียนน้อยลงไปทุกขณะ

 

ไงแจบอม ได้น้องรหัสชื่อไรว่ะ

แจ็คสันที่เก็บกะเป๋าเพิ่งเสร็จเดินออกมาจากโซนแล็คเชอร์ข้างหลังห้อง แล้วมาสมทบกับประธานชั้นปีที่ยืนสแตนบายอยู่นานแล้ว

น้องชเว ยองแจวะ ของนายหล่ะ ไปเซ็นต์ได้แล้ว

ชี้ปลายปากกาจิ้มชื่อเด็กปีหนึ่งที่รหัสนักศึกษาตรงกับแจ็คสัน ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะจำรหัสเพื่อนในชั้นปีทุกคนได้อย่างแม่นยำ เนื่องจากต้องคอยเช็คทุกอย่างจากรหัสของเพื่อนอยู่บ่อยครั้ง

 

แจ็คสันจรดปลายปากกาหลังลายชื่อน้องรหัสตัวเองที่เป็นผู้หญิงด้วยความดีใจอย่างเก็บไม่มิดเลยจริง ๆ เพราะคณะนี้กว่าจะมีผู้หญิงหลุดมาเรียนถือเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นมาก ขนาดชั้นปีตัวเองยังมีผู้หญิงเพียงแค่4คนเท่านั้น แจ็คสันที่ได้น้องรหัสเป็นผู้หญิงก็ยิ้มร่าไม่หุบและคงฟินมากที่จะได้ดูแล จนแจบอมต้องสะกิดให้เพื่อนแถวนั้นดูด้วยความหมั่นไส้

 

    “ไอ่มาร์ค! มึงเก็บโต๊ะใส่กระเป๋ากลับคอนโดไปเลยมั้ยสัด เร็ว!

    พอเขียนเสร็จก็ตะโกนเรียกเพื่อนตัวเองที่กำลังเก็บของลงกระเป๋าที่ละชิ้นด้วยความอิดออด เพื่อนเรือนผมสีแดงหน้าตาหล่อ(มาก ก.ไก่ล้านตัว)เงยขึ้นจากกระเป๋าเป้ตัวเองก่อนจะหยักคิ้วกวนส้นตีนให้ไปทีนึงแต่ก็ยังคงรักษาระดับความช้าในเก็บของต่อไปโดยไม่สนใจเสียงเร่งที่ดังขึ้นมาอีกหลายทีของแจ็คสัน

 

“ไม่เป็นไร.. เดี๋ยวฉันรอให้มาร์คเดินมาแล้วคอยบอกก็ได้”

แจบอมจับต้นแขนแจ็คสันไว้เมื่อเขาเริ่มทำท่าจะตะโกนเรียกไอ่เพื่อนหัวแดงเป็นครั้งที่แปด ที่เขาพยายามเรียกให้มันมาตรงหน้าห้องก็เพราะประธานชั้นปีอยากให้มันมาคุยอะไรด้วยนิดหน่อย

 

“กว่ามึงจะเสด็จ”

“เรื่องกู”

เพื่อนเส็งเคร็งคือตำแหน่งที่แจ็คสันมอบให้ หน้ามันหล่อมากก็จริงแต่เวลาพูดกับเพื่อนก็แทบอยากประเคนส้นเข้าใส่ ทีเวลามันคุยกับรุ่นพี่คณะอื่นหรือใครที่มาจีบมันหล่ะก็นะ พูดครับๆๆๆๆเหมือนคนที่บ่นว่าอ้วนขึ้นแล้วใส่กางเกงไม่ได้ อันนั้นมันคับมั้ย

 

มาร์คสะบัดหัว2-3ทีเพื่อไล่อาการง่วงค้างจากการแอบงีบในคลาสเมื่อครู่ ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะอาจารย์ที่ถูกแจบอมยึดไว้เป็นที่ทำการชั่วคราวตรงหน้าห้อง

 

“มาร์ค.. ฉันมีเรื่องอยากจะบอกนาย”

พอเดินมาถึงหมายจะเขียนชื่อตัวเองตามที่เพื่อนคนอื่นทำแต่กลับถูกแจบอมเบรกไว้เสียก่อน จึงเงยหน้าขึ้นเพื่อยืนฟังเพื่อนด้วยความตั้งใจ

 

“....”

   

“น้องรหัสของนายซิ่วไปแล้วเมื่ออาทิตย์ก่อน ตอนนี้รหัสของนายว่างนะ”

 

เหมือนถูกฟ้าผ่าลงมากลางใจพี่ต้วนอย่างจังเมื่อได้ฟังแจบอมพูดจบ อะไรคือการที่น้องรหัสของตัวเองลาออกจากคณะไปแล้วทั้งที่ยังไม่ทันได้เจอหน้ากันเพราะเพิ่งเปิดเทอมมาได้แค่ไม่กี่อาทิตย์

 

มาซิ่วหนีกันไปก่อนแบบนี้แสดงว่าก็ต้องไม่มีน้องรหัสและสายก็ต้องขาดไปโดยปริยาย

 

พี่ลู่หานฆ่ามาร์คต้วนแน่ U.U

 

“แล้วแบบนี้ฉันก็ไม่มีน้องรหัสสินะ” เสียงหล่อของมาร์คดูอ่อยลงอย่างเห็นได้ชัด เขาคิดมาตั้งแต่ก่อนเปิดเทอมแล้วว่าจะวางแผนดูแลน้องตัวเองยังไง จะแกล้งมันแบบไหน หรือจะสอนอะไรมันบางเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในมหาลัย เขาตื่นเต้นที่จะได้เป็นพี่มากเสียจนไม่ได้รองรับความเสียใจที่ทราบว่ารหัสของตัวเองกำลังว่างลงอย่างช่วยไม่ได้

 

“ฉันพอจะมองออกแล้วว่าจะช่วยนายยังไง”

“ยังไงวะแจบอม”

รีบเงยหน้าหงอย ๆ ขึ้นมามองเพื่อนตรงหน้าทันที แววตาฉายว่าตนมีความหวังอย่างปิดไม่มิดจนแจบอมต้องรีบพูดต่อ

“เห็นที่ว่างตรงนี้มั้ย” ประธานชั้นปีชี้ไปที่ท้ายชื่อของน้องปีหนึ่งคนหนึ่ง ช่องว่างข้างหลังไม่ปรากฏรอยปากกาใดที่แสดงการยืนยันของเพื่อนคนอื่น มาร์คที่มองแจบอมสลับกับชื่อของน้องด้วยความไม่เข้าใจจึงได้แต่ขมวดคิ้วส่งกลับไป

“หมายความว่าไง..”

“นี่คือน้องรหัสของคิม ยูคยอม

“แล้ว?”

“ฉันคุยกับยูคยอมแล้ว ไม่สิ.. นายนั่นเดินมาบอกฉันเองว่าจะไม่ร่วมกิจกรรมสายรหัส ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับอะไรทั้งสิ้น”

พูดถึงตรงนี้ก็ต้องขออธิบายให้เข้าใจกันหน่อยว่าไอ่คนที่ชื่อคิมยูคยอมคนนี้มันเป็นใคร และทำไมถึงปฏิเสธการเข้าร่วมกิจกรรมสายรหัสแบบนี้ ตามจริงแล้วมันก็ไม่เอากิจกรรมของคณะทั้งหมดนั้นแหละ มาเรียนอย่างเดียว ทำงานเสร็จก็ส่ง ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วที่มันปฏิเสธการเทคจากพี่รหัสของมันเองจนจำเป็นต้องตัดมันออกจากสายแล้วหันไปจับน้องรหัสเกินมาเทคแทน สรุปแล้วก็คือน้องที่รหัสเดียวกับคิมยูคยอมในปีนี้ก็เลยจำเป็นที่จะต้องถูกนำไปจับฉลากให้กับพี่ที่ไม่มีน้องเช่นกัน แต่ก็คงไม่ต้องจับกันให้วุ่นวายแล้วแหละ เพราะดูเหมือนจะเจอพี่ปีสองที่ถูกน้องทิ้งพอดีอย่าง.. มาร์ค ต้วน

 

“สรุปฉันต้องเป็นพี่รหัสของเด็กคนนี้?”

   

    ตอนแรกมันก็ดูน่าเคืองอยู่หรอกที่จะต้องรับเด็กรหัสแปลกๆมาอยู่สายเดียวกับตัวเอง แต่เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาเรื่องสายขาดและเขาก็ต้องการที่จะมีน้องเอาไว้ดูแลเหมือนกับคนอื่น ๆ จึงทำให้เขาต้องตอบตกลงแจบอมไปในที่สุด     

   

    “ไอ่มาร์ค! เสร็จยังวะ”

    แจ็คสันตะโกนเข้ามาในห้องเรียนที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้วนอกจากแจบอมกับมาร์ค เพื่อนหัวแดงที่เห็นแจ็คสันยืนเร่งตนเองอยู่ที่ปากประตูจึงหันกลับไปยิ้มเพื่อยืนยันเรื่องที่คุยเมื่อครู่อีกครั้ง และรอยยิ้มที่ตอบกลับมาของแจบอมเหมือนกำลังจะบอกว่าขอบคุณที่ช่วยรับน้องคนนี้ไว้ ก่อนจะขอตัววิ่งตามหลังเพื่อนของตัวเองออกไปทันที

 

 

 

    อ้าว.. ลืมเซ็นชื่อ

    ยังไม่รู้เลยว่าน้องรหัสคนใหม่ของตัวเองชื่ออะไร..

 

 

 

    ...

 

 

 

 

30 %

 

 

ภาพบรรยากาศในวันที่แจบอมฝากฝังให้เด็กปีหนึ่งคนนึงที่โดนทิ้งเหมือนกันกับเขากำลังไหลย้อนเข้ามาในหัวราวกับเป็นภาพที่ถูกตั้งให้กรอซ้ำอยู่แบบนั้น เขายังจำได้ดีถึงคำพูดที่ย้ำเตือนว่าตนอยู่ในฐานะอะไรและต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ถูกมอบหมายไว้อย่างไร

 

ถ้าหากเลือกย้อนกลับไปวันนั้นได้

เขาจะเลือกไม่ตอบตกลงแจบอม..

 

ความรู้สึกผิดต่อความคาดหวังที่เพื่อนส่งมอบมากำลังเล่นงานร่างสูงที่ยืนเกาะริมระเบียงห้องของตัวเองร่วมชั่วโมง ประเด็นเรื่องนี้วิ่งวนอยู่ในหัวของเขา ติดตามราวกับเงาที่แม้แต่ตอนกลางคืนก็เหมือนยังนั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่ไปไหน แค่คิดว่าหากต้องโดนบังคับให้เลือกขึ้นมาจริง ๆ จิตใจมันก็เริ่มห่อเหี่ยวขึ้นมาเสียอย่างนั้น กลัวว่าจะต้องเสียทั้งความสัมพันธ์ของเพื่อนและคนรักที่เขารักมากที่สุดไป

 

บทลงโทษของการละเมิดกฎไม่หนักมากก็จริง หากใครยังจำได้ก็เพียงแค่โดนตัดสิทธิ์การร่วมกิจกรรมของคณะทุกอย่างและถูกบอยคอร์ทจากเพื่อนในชั้นปีของตน ก็อย่างที่ว่าถึงมันจะไม่หนักมากแต่หากโดนขึ้นมาจริง ๆ การใช้ชีวิตในมหาลัยของเขาก็จะลำบากมากขึ้น อีกอย่างบทลงโทษยังส่งผลไปถึงแบมแบมด้วยเช่นกัน หากเป็นแบบนั้นเขาต้องรู้สึกผิดมากขึ้นกว่าเดิมแน่

 

ปลายนิ้วยาวเคาะลงที่กระป๋องเบียร์สีเขียวสลับสีเงินรูปทรงยาวเป็นจังหวะไปเรื่อย ๆ ปล่อยให้ความคิดไหลตามน้ำเมาเข้าสู่ร่างกาย สายตาทอดมองดวงดาวที่อยู่ตรงหน้าอย่างวิงวอน อยากจะขอพรกับพวกเขาเหล่านั้น เป็นพรข้อเดิมซ้ำ ๆ เพื่อจะย้ำว่าช่วยให้มันเป็นจริงทีจะได้มั้ย

 

ขอให้เขาได้รักแบมแบมต่อไปอย่างบริสุทธิ์ใจจริง ๆ

 

สำหรับเขามันไม่เหลือแล้วความสัมพันธ์ในขอบเขตของรุ่นพี่รุ่นน้อง เนื่องจากตอนนี้ทุกอย่างแปรเปลี่ยนเป็นความรัก รักที่เกิดจากคนสองคนที่เดินทางมาในระยะทางเท่ากัน แต่แค่เรามาเจอกันในเวลาและสถานที่ที่มันไม่ใช่ก็เท่านั้น

 

แค่นั้นจริงๆ..

 

 

 

 

มาร์คมั้ยครับ :

[นอนยังครับ คนดี]

 

คิดถึงมากจนทนไม่ไหว มองนาฬิกาที่บอกเวลาเที่ยงคืนกว่า ๆ แล้วก็เหี่ยวใจ ไม่รู้ว่าจะจัดการกับความคิดถึงของตัวเองอย่างไร จะโทรไปตอนนี้ก็กลัวว่าจะนอนไปแล้วจึงทักไลน์ไปดีกว่า เผื่อว่าน้องจะยังไม่เข้านอน

 

Bbambam :

[ยังเลยครับ เพิ่งทาครีมเสร็จ]

[ทำไมวันนี้ทักมาดึก!]

 

มาร์คมั้ยครับ :

[ก็คิดถึง..]

 

Bbambam :

[เพิ่งคิดถึงน้องแบมหรอ]

[สู้เราก็ไม่ได้ คิดถึงตั้งนานแล้วเถอะ เชอะ!]

 

แบมแบมของเขาน่ารักเสมอ..

 

มาร์คมั้ยครับ :

[คิดถึงเท่าไหน อยากรู้จังครับ]

 

Bbambam :

[ก็..]

[Bbambamได้ส่งรูปภาพหาคุณ]

 

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันทันทีเมื่อหน้าจอแอพลิเคชั่นไลน์ปรากฏรูปภาพเล็ก ๆ ที่น้องส่งมา ไม่รอช้าที่จะกดเข้าไปดู ปรากฎเป็นรูปก้อนหัวใจที่เขาเคยให้น้องในวันครบรอบเดือนแรกของเรา จึงรีบพิมพ์ตอบกลับไป

 

มาร์คมั้ยครับ :

[เขย่าฟังอยู่หรอครับ]

 

Bbambam :

[อื้อ]

[แต่ตอนนี้ถ่านมันหมดละนะ]

 

มาร์คมั้ยครับ :

[ทำไมหมดเร็วจัง]

 

Bbambam :

[ไม่บอกหรอก!]

[ไปนอนแล้วนะ พรุ่งนี้น้องแบมเรียนเช้า]

[ฝันดีครับ -3-]

 

    เห็นมั้ยละครับว่าแบมแบมของเขาน่ารักมากจริง ๆ ทุกอย่างที่เป็นแบมทำให้เขาตกหลุมรักได้อย่างหมดใจ ไม่มีแม้แต่ข้ออ้างหรือข้อกังขาใดที่จะทำให้เขาเลิกรักเด็กผู้ชายคนนี้ได้เลย

 

ทำไม่ได้เลยจริง ๆ

 

 

 

 

 

 

...

 

 

          เวลาสำหรับการเข้าเรียนในคลาสเช้าของเขาเลยเวลามาเกือบครึ่งชั่วโมงเข้าให้แล้ว คงเป็นเพราะมีเมื่อคืนมีเรื่องให้คิดมากส่งผลให้นอนไม่หลับแล้วต้องเข้าเรียนสายในเช้าวันนี้จนได้

         

          รองเท้าผ้าใบคู่ใหญ่วิ่งไปตามทางเดินของตึกคณะอย่างเร่งรีบเมื่อมาถึงที่ประตูห้องเรียนก็รีบเปิดเข้าไปทันที ถือเป็นโชคดีของวันนี้ที่อาจารย์ประจำวิชายังไม่เข้าสอน เพื่อนในห้องเรียนจึงอยู่กระจัดกระจายเต็มห้อง บ้างก็วิ่งไล่เตะกันไปมา บ้างก็ยกกระดานสเก็ตขึ้นมาทำงานต่อเพื่อรออาจารย์เข้าสอน

         

          เมื่อมาร์คก้าวเข้าไปในห้องเรียนทุกคนต่างหยุดการกระทำเพียงชั่วครู่เพื่อมองมาที่เขา สายตามากมายที่จับจ้องสื่อความหมายมากมายโดยที่มาร์คเองก็งงและสงสัยจนอยากจะเอ่ยปากถามเพื่อนคนที่ใกล้ที่สุด แต่ไม่ทันไรทุกคนก็หันหลังกลับไปสนใจกับกิจกรรมของตัวเองต่อยิ่งสร้างความไม่เข้าใจให้ร่างสูงเข้าไปใหญ่

 

          “มึงมากับกูหน่อย”

          แจ็คสันหวังที่นั่งอยู่นานและเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้แล็คเชอร์ของตนเองแล้วคว้าคอเพื่อนของตัวเองออกจากนอกห้องไปทันที ใบหน้าหล่อเหวอเล็กน้อย ตอนแรกมีท่าทีขัดขืนแต่เมื่อเพื่อนร่วมชั้นที่อยู่แถวนั้นหันมามองพร้อมกับรอยยิ้มแบบแสยะนั่น มาร์คจึงจำต้องปล่อยให้แจ็คสันลากตัวเองออกจากห้องไป

 

          “เพื่อนเป็นอะไรกันวะ”

          เมื่อมาถึงบันไดหนีไฟมาร์คจึงรีบเปิดประเด็นถามเพื่อนของตนเองทันที ไอ่แจ็นสันที่รู้คำตอบดีถึงกับต้องถอนหายใจยาวและเล่าเรื่องเพื่อนทุกคนรู้ข่าวมาร์คเป็นแฟนกับน้องรหัสตัวเอง ตอนแรกที่มาร์ครู้ก็ตกใจที่ข่าวมันไปเร็วขนาดนี้ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเพื่อนถึงมองมาที่เขาแบบนั้น

         

          “ทุกคนจริงจังมากเลยนะเว้ย ถามเรื่องมึงจนกูต้องทำเป็นแกล้งหลับ”

          “ขอโทษที่ทำมึงเดือดร้อนไปด้วย กูไม่รู้ว่าเพื่อนจะจริงจังขนาดนี้”

          “ต่อไปนี้กูว่ามึงเข้ากับเพื่อนไม่ได้แน่เลยวะ เหมือนตอนรุ่นนั้นไง.. จนพี่เค้าต้องลาออกจากคณะไปอะ”

          “...”

          “เฮ้ยมาร์คกูขอโทษ”

          แจ็คสันสะดุ้งเมื่อรู้ตัวว่าพูดสิ่งที่จะตัดกำลังใจเพื่อนออกมา มาร์คได้ยินประโยคนั้นก็รีบหันไปมองเพื่อนเกือบจะทันที จากนั้นไม่นานใบหน้าหล่อก็ต้องก้มลงดินและจมอยู่ในความคิดของตัวเอง คิดเกี่ยวกับเรื่องรุ่นพี่ที่เคยฉีกกฎเรื่องคบกับสายรหัสตัวเอง พร้อมกับจุดจบที่เป็นทางออกสำหรับเรื่องนี้

 

          “กูจะไม่ยอมให้เรื่องมันใหญ่ขนาดนั้นแน่”

          “แล้วมึงจะจัดการยังไง มึงรู้มาร์ค คณะของเราจริงจังมากขนาดไหน”

          “แค่ความรักที่กูมีให้แบมมันก็เป็นคำตอบมากพอแล้ววะ”

         

 

 

....

 

 

 

          มาร์คกำลังใช้เวลาให้ปล่อยผ่านไปกับความคิด

          เห็นทีวันนี้จะเรียนไม่รู้เรื่องเลยจำต้องแยกตัวออกจากแจ็คสันแล้วลงมาเดินแกร่วอยู่ที่ข้างล่างตึกของตน อารมณ์เซ็ง ๆ ที่ถูกสายตาของเพื่อนในชั้นเรียนมองมาแบบนั้นยังคงวนเวียนไม่หยุด จึงทำให้เขาต้องส่งไลน์ไปหาเจ้าตัวเล็กเพื่อนแก้ขัดให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ดีที่ช่วงบ่ายน้องว่างจึงสบโอกาสชวนน้องไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าก็แล้วกัน ส่วนเรื่องคลาสบ่ายของเขาก็ขอโดดต่อเช่นกัน วันนี้ไม่มีอารมณ์เข้าเรียนจริง ๆ

 

          “อ๊ะ! พี่มาร์ค ทางนี้ครับ”

          ร่างเล็กในชุดนักศึกษาเรียบร้อยเดินลงบันไดมากับพวกเด็กปีหนึ่ง สองขาเล็กหยุดยืนอยู่ตรงกลางขั้นบันไดทันทีเมื่อเห็นเขายืนรออยู่ตรงลานหน้าตึก มือเล็กโบกให้อย่างดีใจเมื่อได้เจอคนที่ส่งไลน์มาก่อกวนจนไม่เป็นอันเรียนในคลาสเมื่อครู่

 

          มาร์คหันหลังมามองเจ้าตัวเล็กที่โบกมือให้กับเขา ภาพของเด็กชายตัวบางในชุดนักศึกษาและตรงไหล่ซ้ายพาดกระบอกเขียนแบบกำลังยืนส่งยิ้มมาให้นั้นช่างเป็นสิ่งที่มีค่ามากเหลือเกิน มากจนทำให้เขาแทบจะลืมปัญหาทุกอย่างไปเสียหมด

 

          รอยยิ้มหล่อของคนอายุมากกว่ากว้างมากขึ้นเมื่อคนตัวเล็กเชิงวิ่งเชิงกระโดดมาทางเขา ท่าทางดีใจของแบมแบมทำให้คนตัวสูงเอ็นดูจนต้องส่งมือไปเขย่าผมเข้าให้

         

          “รอน้องแบมนานมั้ยครับ”

          “ไม่นานหรอก พี่ก็เพิ่งเลิกเรียนเหมือนกัน”

          โกหกคำโตทั้งเรื่องเพิ่งเลิกเรียนแล้วก็เรื่องที่บอกว่ามารอไม่นาน

 

          “งั้นไปกันเถอะ น้องแบมหิ๊วหิว”

          มือเล็กลูบท้องตัวเองเป็นท่าประกอบ ใบหน้าเล็กยู่ลงนิด ๆ เสริมคำพูดว่าตัวเองหิวมากขนาดไหน มาร์คที่เห็นแบบนั้นจึงนึกหมั่นเขี้ยว ส่งมือไปหยิกพวงแก้มนิ่มจนเจ้าตัวต้องรีบตีมือคนขี้แกล้งเข้าให้ ไม่พอยังใช้กระบอกเขียนแบบไล่ฟาดแก้เขินอีกหลายที มีที่ไหนมาบอกให้คนหิวกินตัวเองไปก่อน! แบมแบมไม่ใช่มนุษย์กินคนนะ!!

 

 

          ไม่นานทั้งสองก็มาเดินทิ้งขาด้วยกันที่ห้างสรรพสินค้าแห่งใหญ่ใกล้ ๆ มหาลัย มือใหญ่ประสานมือเล็กเอาไว้เพราะไม่อยากให้เดินหลงไปไหน แต่เหตุผลจริงก็คืออยากจับมือไว้ให้อุ่นใจว่ายังเดินอยู่ข้างกันมากกว่า

 

          “พี่มาร์ค.. กินป๊อบคอร์นชีสมั้ย”

          ตอนนี้เรามาหยุดอยู่ที่หน้าตู้จำหน่ายป๊อบคอร์นบริเวณหน้าโรงหนัง หลังจากที่ทานอาหารกลางวันจนพุงกางแล้ว แบมแบมก็งอแงอยากดูหนังเลยต้องพามา

          “กินครับ”

          มือใหญ่ยื่นบัตรเครดิตให้น้องไปซื้อป๊อบคอร์นและเครื่องดื่ม ซึ่งในตอนแรกแบมแบมมีท่าทีปฏิเสธ เนื่องจากพี่มาร์คซื้อตั๋วหนังให้แล้วตนเลยอยากออกค่าใช้จ่ายในส่วนนี้เอง เลยส่ายหัวลูกเดียวจนพี่มาร์คต้องกระซิบข้างหูจนตัวเองต้องรีบรับบัตรแล้วเดินไป

 

 

          แฟนคนเดียว พี่เลี้ยงได้

 

 

          บ้า ‘//////////’

 

         

          มือใหญ่ทั้งสองซุกในกระเป๋ากางเกงเดินดูป้ายโปสเตอร์ภาพยนตร์ไปเรื่อย ๆ และรอแบมแบมอยู่บริเวณนั้น แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อสายตาไปประสานกับบุคคลที่กำลังเดินเข้ามาโรงหนังพอดี

 

 

 

          แจบอม..

          จินยอง..

 

 

          มาร์คสบตากับจินยองได้เพียงคนเดียวเนื่องจากแจบอมทำเป็นมองไม่เห็นเขาแล้วเดินผ่านหลังเขาไปราวกับคนไม่เคยรู้จักกัน

 

          “พวกนายสองคนมาดูหนังหรอ”

          “อื้ม”

          ปาร์คจินยองที่ใจดีเสมอพูดกับเขาเพียงแค่นั้น น้ำเสียงมันแปลกไปจากที่เคยรู้จักกันอยู่มากแต่มาร์คก็รู้สาเหตุว่าเพราะอะไรจึงได้แต่ยิ้มตอบกลับไปเป็นเชิงว่าตนเข้าใจ ใบหน้าสวยของเพื่อนร่วมชั้นก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนตอบกลับมา

 

          “อ้าวพี่จินยองก็มาหรอครับ”

          ร่างเล็กที่เดินหอบถังป๊อบคอร์นและกระบอกน้ำเดินเข้ามาทางนี้ ใบหน้าน่ารักยิ้มทักทายรุ่นพี่ของตัวเองก่อนที่จินยองจะยิ้มตอบกลับไปให้อย่างอ่อนโยน จะให้ทำเป็นไม่เห็นน้องเหมือนกับที่แจบอมทำไม่ได้หรอกนะ ในเมื่อรอยยิ้มที่ส่งให้มันช่างสดใสขนาดนี้

 

          “พี่ขอตัวก่อนนะครับ”

          จะให้ยืนคุยกันนานก็ดูจะไม่ดีเนื่องจากแจบอมที่ยืนตรงตู้จำหน่ายตั๋วภาพยนตร์กำลังยืนมองพวกเราอยู่ จึงทำให้ร่างบางที่มาด้วยกันต้องขอตัวออกไป

 

          “พี่มาร์ค ทำไมพี่แจบอมเค้าไม่ยิ้มตอบน้องแบมอะ”

          เมื่อครู่ที่เดินสวนมาแบมแบมได้ยิ้มทักทายให้เป็นปกติแต่กลับไม่ได้รับการตอบกลับจึงทำให้เกิดความสงสัยอย่างมาก

          มาร์คที่ไม่รู้จะตอบน้องอย่างไรจึงได้แต่เลี่ยงคำถามไปชวนคุยเรื่องอื่นแทน จะให้คนตัวเล็กมารับรู้เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นต้องเป็นเรื่องใหญ่กว่านี้แน่

 

 

 

          .

         

 

“งั้นแบมไปรอที่ชั้นหนังสือนะ”

ร่างเล็กบอกกล่าวกับร่างสูงที่ยืนเลือกขนาดพู่กันตรงโซนอุปกรณ์วาดเขียน มาร์คที่กลัวว่าน้องจะเบื่อเลยปล่อยให้รอที่โซนหนังสือแทนพร้อมกับสั่งกำชับไว้ว่าห้ามเดินไปไหนไกลเพราะอีกไม่นานตนก็จะเลือกของเสร็จแล้ว

 

“อื้มม.. เล่มนี้ยองแจเห็นเอามาอวดนี่หน่า”

นิ้วเล็กจิ้มที่คางเมื่อกำลังใช้ความคิด ตอนนี้ตัวเองเดินเลือกหนังสือน่าอ่านมาได้สักพักแล้ว เห็นหนังสือเล่มที่ถูกใจก็หยิบขึ้นมาดูแล้วก็ยืนอ่านไปเพลิน ๆ ระหว่างรอพี่มาร์คเลือกของ

 

“อ๊ะเล่มนั้นไง กำลังตามหาพอดี”

กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบกับหนังสือที่น่าสนใจอีกเล่มแต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีคนกำลังจะจับจองหนังสือเล่มเดียวกัน

 

“ขอโทษครับ.. อ้าวนาย”

 

แบมแบมเงยหน้าไปพบกับคนใจตรงกันผู้นั้นแล้วก็ต้องตกใจเมื่อคนนี้ก็คือคนเขาเคยเจอที่สวนสนุกวันนั้น และก็เป็นคนที่พี่มาร์คไม่ชอบจนเกือบมีเรื่องกัน

 

“ชอบอ่านเล่มนี้หรอ”

เสียงทุ้มของร่างสูงเริ่มทักทายก่อน ต่างจากที่เจอกันวันแรกที่เขาเอาแต่เงียบและจ้องหน้าเท่านั้น รอยยิ้มที่มุมปากของคนตัวสูงเริ่มยกขึ้นมาน้อย ๆ ทำให้แบมแบมที่กำลังตกใจอยู่ลดอาการเกร็งลงได้บ้าง

 

“ชอบครับ”

แบมแบมยิ้มตอบกลับไปให้คนตัวสูง จะว่าไปแล้วท่าทางของเขาก็ดูน่าเป็นมิตรกว่าครั้งแรกอยู่มากจนนึกไม่ออกเลยว่าเพราะเหตุใดจึงทำให้พี่มาร์คไม่พอใจในตัวผู้ชายคนนี้

 

“เหมือนกัน”

“แบมแบมว่ามันสนุกดี แต่ยังหาซื้อเล่มสามไม่ได้เลย”

“พี่มี.. เอามั้ย”

“พี่..?” เป็นรุ่นพี่งั้นหรอ

“ใช่ครับ”

“แล้วชื่ออะไรหรอ วันหลังแบมจะได้เรียกถูก”

ยูคยอม ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

ร่างสูงโปร่งยิ้มให้พร้อมกับยื่นมือออกมาตรงหน้าเพื่อจะทำความรู้จักกับคนตัวเล็ก แบมแบมจึงยื่นมือไปจับอย่างเป็นมิตร

“พี่มีเล่มสาม2เล่ม อยากได้มั้ย”

“แบมเกรงใจพี่ยูคยอมอะ ไม่เป็นไรดีกว่าครับ”

“อยากให้”

สายตาจริงจังที่พี่เขาส่งมาทำให้แบมแบมไม่สามารถปฏิเสธได้อีก แถมยังดีใจอีกด้วยซ้ำ เนื่องจากหนังสือเล่มนี้ตนออยากได้มากแต่ว่าหาซื้อไม่ได้แล้ว และด้วยความดีใจนี่เองจึงทำให้ตนต้องนัดหมายกับพี่เขาเพื่อไปหนังสือมาให้ในครั้งถัดไป

“แล้วแบมจะเจอพี่ได้ที่ไหนหรอครับ”

“ที่คณะก็ได้”

“เราเรียนคณะเดียวกันหรอ ดีเลยงั้นแบมแบมจะไปหาพี่นะ”

แค่ไปเอาหนังสือเอง พี่มาร์คไม่ว่าอะไรหรอกมั้ง และด้วยความที่เป็นคนไม่คิดอะไรมากของแบมแบมจึงตัดสินใจให้ไลน์พี่เขาไปเพื่อนัดเจอกันครั้งหน้า

 

“ขอบคุณพี่ยูคยอมมากเลยนะครับ เดี๋ยวจะเอาขนมไปแลก”

ส่งรอยยิ้มตอบกลับไปให้เพื่อแสดงความขอบคุณอีกครั้ง เรียกได้ว่าคนที่เห็นรอยยิ้มแบบนี้ต้องโดนสต๊าฟไปตาม ๆ กัน ขนาดคนที่ถูกส่งยิ้มให้ยังยืนนิ่งไปเลยเหมือนกัน

 

เด็กคนนี้น่ารักมากจริงๆ

 

“ไม่เป็นไรครับ”

น่ารักจนใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ ไม่เคยคิดเลยว่าเด็กคนนี้จะน่ารักจนดึงดูดใจได้มากขนาดนี้ มันอดไม่ได้จริง ๆ ที่จะเขยิบเท้าเข้าไปยืนใกล้ๆ ใกล้จนแขนของเราสัมผัสกัน

 

...

 

 

 

“แบม”

 

 

“พี่มาร์ค!

เสียงเรียกของมาร์คที่ดังมาจากข้างหลังทำให้คนตัวเล็กต้องหันหลังกลับไปหา ร่างสูงของแฟนตัวเองยืนอยู่ไม่ไกลมากนักแต่ก็สัมผัสได้ว่าสายตาที่มองมากำลังบอกว่าเขาไม่พอใจอย่างมากที่เห็นตนอยู่รุ่นพี่ยูคยอม

 

“งั้นพี่ขอตัวนะครับ”

เสียงทุ้มของคิมยูคยอมเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบและความอึดอัดในบรรยากาศ แบมแบมทำได้เพียงส่งรอยยิ้มแบบฝืน ๆ ไปให้เป็นเชิงบอกลาซึ่งเขาก็เข้าใจดี เพราะรู้ว่ายังไงมมาร์คก็ไม่พอใจแน่ ๆ ที่ตนไปยุ่งกับแฟนตัวเองแบบนี้

 

เมื่อเท้าใหญ่เดินตรงไปทางมาร์คและหยุดยืนประจันหน้ากันนั้น ใบหน้าของคนที่สูงกว่ายิ้มให้เป็นเชิงทักทายแต่ในความคิดของมาร์คมองยังไงก็เหมือนกับตั้งใจกวนตีนอยู่ดี จึงทำได้แต่มองด้วยหางตาก็เท่านั้น ไม่อยากใส่ใจอะไรมากเพราะไม่อยากให้แบมแบมเป็นกังวลเรื่องนี้อีก

 

“หึ”

ยูคยอมจึงหัวเราะใส่น้อยๆพร้อมกับยกมือถือขึ้นโชว์หน้าจอที่ปรากฎแอคเคาน์ไลน์ของแบมแบมเพียงชั่วครู่แล้วก็เดินจากไป

 

 

ไอ่มารหัวใจเอ้ย!

 

 

มาร์คทำได้เพียงสบถเบาๆเท่านั้น

 

 

 

         

 

 

 

100

 

-----------------------------

 

 
#มบมบ

by

@ckyhiq

    


© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1,149 ความคิดเห็น

  1. #1076 mb9397 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 02:35
    ไรท์อัพเถอะ พลีสสสสสสสส
    #1076
    1
    • #1076-1 tn' (@tonnoon14777) (จากตอนที่ 26)
      16 สิงหาคม 2558 / 20:14
      อัพละนะคับคนสวย (ไรท์ต้นนุน่)
      #1076-1
  2. #1069 Pai Sukmee (@chananpai2000) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 21:51
    โห้ยยยย เขารู้กันหมดเเล้วง่าาา ถ้าเเบมรู้จะเป็นยังไงน้าา น้องจะเสียใจมั้ยเนี่ย
    #1069
    0
  3. #1068 Lana Summer (@lanasummer) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 21:16
    ไม่อยากให้มีกฎนี้เลย
    #1068
    0
  4. #1067 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 20:57
    อัพยังอ๊าาาาาาาาาาา รอเหมือนเดิม T^T
    #1067
    0
  5. #1055 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 01:54
    ร้องว้อทดังๆ อย่ามาทำแบบนี้นะเว้ยยูค - -

    ทิ้งน้องรหัสแล้วจะมาจีบ มันไม่ง่ายไปหน่อยหรอ

    แล้วที่ข่าวแพร่เร็วนี่เป็นเพราะยูคใช่มั้ย โห้ย เกลียดเลย

    เอาจริงๆนะ ถ้าจะกลับมา เอาแบมไปเป็นน้องรหัสด้วยเลย

    แบมจะได้คบกับพี่มาร์คได้ ยังไงสายก็ไม่ตรงอะ ถถถถถ

    ต้องคบได้ดิ จำได้ว่าพี่มาร์คไม่ได้เซ็นชื่อด้วยใช่มั้ย คดีต้องพลิก
    #1055
    0
  6. #1027 baibua (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 10:23
    จริงๆแบมเป้นน้องรหัสยูค แต่ยูคไม่ร่วมกิจกรรม มาร์คี่น้องรหัสซิวก็เลยรับเลี้ยงแทน

    อย่างนี้มันน่าจะหยวนๆได้เนอะ เพื่อนๆน่าจะเข้าใจอ่ะ
    #1027
    0
  7. #1026 oni (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 11:04
    เราจะงงดีมั๊ยยูคเป็นน้องรหัสพี่มาร์คไม่ใช่หรือ

    แล้วก่อนหน้าบอกว่าเป็นน้องรหัสพี่มาร์ค

    รักกันไม่ได้ แต่แล้วอยู่ๆก็บอกว่าน้องรหัสพี่มาร์คซิ่วไป

    พี่มาร์คเลยไม่มีน้องรหัสพี่บีเลยจับยูคมาเป็นแทน

    แล้วแบมอ่ะ เพื่อนๆในชั้นกำลังต่อต้านพี่มาร์ครวมถึงพี่บี

    ยูคก็เข้ามาจะจีบแบม ยูคกับพี่มาร์คไม่ถูกกันอีก

    งงหนักเข้าไปอีก แล้วยูคมีเรื่องอะไรกับพี่มาร์ค

    ใครงงเหมือนเราป่าวหรือเราโง่อยู่คนเดียว
    #1026
    1
    • #1026-1 ไรท์เองจ้า (จากตอนที่ 26)
      15 มีนาคม 2558 / 23:45
      อ่าครับ คนที่ซิ่วไปไม่ใช่ยูคยอมน้า พอมันซิ่วไปน้องแบมก็เลยต้องมาเป็นน้องให้แทนเพราะยูคไม่เอา(ตอนแรก) ตอนนี้ยูคเลยจะมาทวงน้องมันคืน
      #1026-1
  8. #1024 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 15:46
    ทำไมปัญหาโถมใส่มาร์คอย่างเดียวเลย
    แบมต้องอยู่กับมาร์คนะ

    #1024
    0
  9. #996 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 13:54
    พี่มาร์คสู้ ๆ นะ ตามจริงแล้วแบมก็ไม่ใช้น้องรหัสของมาร์คซะหน่อยมาร์คแค่มาเป็นแทนให้เฉยๆ ไม่น่าจะเป็นเรื่องเลยเนอะ
    #996
    0
  10. #993 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 07:04
    สู้ๆนะมาร์ค
    #993
    0
  11. #987 Antz Love Pink (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 23:17
    โอ้ยยยยยยย แค่นี้พี่มาร์คก็เจอศึกหนักอยู่แล้วนะ ยูคยังจะมาเป็นคู่แข่งอีกเรอะ เอออ เอาเข้าไปพี่มาร์ค น่าสงสารจิงวุ้ย ~*~!!!!
    #987
    0
  12. #976 too love (@babbu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 07:11
    แค่นี้อุปสรรคของมาร์คแบมก็เยอะละนะยูคยังจะมาอีก
    #976
    0
  13. #975 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 03:14
    เห้ยยยย ยูคมันไม่ได้เพื่อนแบมอ่อว่ะ แฟนเก่าอ่ะ หรือตรูอ่านคนละเรื่องว่ะ ชักงงๆล้ะ
    #975
    0
  14. #974 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 00:34
    เพื่อนๆ ใจร้ายจัง เคยเห็นพี่รหัสกับน้องรหัสเป็นแฟนกันตั้งหลายคู่ ไม่เห็นเป็นไรเลย
    #974
    0
  15. #973 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 22:40
    เพื่อนรู้แล้วอ่ะ เฮ้อยูคมาแล้วมาเอาน้องรหัสคืนไปได้ไหม มาร์คกับแบมจะได้รักกันได้อ่ะ
    #973
    0
  16. #966 Hj Hj (@babybb) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 19:43
    งงอ่ะไรท์อแบมไม่ใช่น้องรหัสโดยตรงของมาร์คอ่อ ? ใช่ป่ะ เค้าเดาอ่ะ ไม่เดาล้ะ รอไรท์อัพ สู้ๆนะค้าบ
    #966
    0
  17. #963 ploy_TMTC (@ploy-tmtc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:23
    รอไรท์อัพเน้อออออออ
    #963
    0
  18. #956 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 23:32
    สรุปน้องคนนั้นคือแบมช้ะ หรือไม่ใช่ เอ้าไอยูคไม่ได้อายุเท่าแบมหร่อว่ะ
    งง แล้ะ สรุป แบมเป็นน้องรหัสยูค แล้วน้องรหัสมาร์คไปไหนแล่ว
    เห้ยย งี้กฎก็เปลี่ยนหน่อยเนอะ มันไม่ใช่พี่รหัสน้องรหัสโดยตรงนี่หว่าา
    เป็นเหตุสุด-พิ-สัย (พิมพ์ไงไม่รุ) ผ่อนผันเนอะ ถ้าน้องรหัสไอมาร์คมา
    ไอยูคเป็นพี่รหัสแบมก็จบป้ะ ปิดๆเรื่องกันหน่อย บีก็รู้เห็นเรื่องนี้นะเว่ยยยย
    #956
    0
  19. #955 bbimbua (@bbuamrk) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 19:57
    พอเข้าใจ แล้วคนที่สวนสนุกคือใคร ยูคยอมรึป่าวววว หรือยังไง ตอนแรกอ่านเข้าใจ พอกลับไปอ่านทำความเข้าใจ งง เลยครัช รีบๆมาต่อน่ะ ไรท์ งง มากตอนนี้ 
    #955
    0
  20. #953 jubjubLook (@lookjub) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 01:50
    งง.... ไรท์รีบมาต่อด้วย รีดคิดถึงงงว
    #953
    0
  21. #952 oni (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 22:39
    อ้าวววววววววววววววคิดว่ามาร์คแบมเป็นน้องระหัสกันนะเนี่ยงงไปเลย



    อ่านครั้งตกใจแทบแย่ สงสารปัญหาและอุปสรรคความรักทั้งคู่



    #952
    0
  22. #941 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 19:18
    หึหึหึ สรุปแบมก็ไม่ใช่น้องรหัสโดยตรงนี่หว่าาา
    แต่ก็เป็นน้องรหัสแหล่ะ หยวนๆป่ะ ให้ยูคยอมกลับมาดิเนอะ
    #941
    0
  23. #940 Antz Love Pink (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 21:13
    #940
    0
  24. #939 Antz Love Pink (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 21:10
    ไรท์ต้นนุ่น เค้าได้ของรางวัลแล้วนะ นี่ใส่ติดมือเลยนะไม่ได้โม้นะ พูดเลอะ ^.^ ชอบมากๆเลย โดยเฉพาะการ์ดใบน้อยที่ไรท์ทำเอง น่ารักมากๆโลยยยยยย ปลื้มปริ่มมากๆ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ จุ้บๆ ^3^ ปล.นี่พยายามโพสรูปให้ดูละนะแต่มันโพสไม่ได้อ่ะ อุตส่าห์เข้าเว็บละนะ (ปกติอ่านและโพสในแอป) มันก็ไม่ได้อยู่ดี เดี๋ยวลองใหม่ //ก็อยากอวดอ่ะ >||||<
    #939
    0
  25. #938 Antz Love Pink (@pinkyantz1126) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 19:45
    สรุปว่าแบมแบมกะพี่มาร์คคนละรหัสอ่ะดิ โอ้ยยยยยยย เริ่ด ^_______^
    #938
    0