| GOT7 | ` Who is my bro ? ( markbam )

ตอนที่ 22 : ❀ my bro - 21 Sadly Anniversary

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    28 ต.ค. 57

© themybutter

เค้ามาแล้ว..
ขอโทษน้า มาช้าอีกแล้ว T.T

Who’s my BRO ?

-chapter21-

 

วันหยุดของเจ้าตัวเล็กเป็นวันที่แสนสงบสุข วันนี้ทั้งวันแบมแบมนั่งปั่นงานวิชาดรออิ้งของตัวเองอยู่ในสวนหน้าบ้าน ที่สวนของบ้านเรามีทั้งน้ำพุแล้วก็ชุดเก้าอี้มุมเล็กๆสำหรับนั่งดื่มกาแฟในตอนเช้า คุณแม่บอกว่าเขาชอบมุมนี้มากที่สุดเพราะเป็นมุมที่พ่อชอบแอบย่องเข้ามาใกล้ๆแล้วมากระซิบบอกรักเสมอ

 

 

 

โรแมนติกที่สุด..

 

 

 

“อ๊ะ... แดดเริ่มไล่แบมแล้วหรอ ใจร้ายจัง”

ใบหน้าเล็กเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่สดใส แต่มีแดดจ้ามากไปหน่อยแถมยังสาดปอยแดดลงมาที่เขาอีกต่างหาก แบบนี้แปลว่าอะไร เขาต้องยอมแพ้มันหรอ

 

 

“ไม่สนคุณแดดหรอกเชอะ เพราะแบมดำอยู่แล้ว คิคิ”

เสียงหัวเราะเล็กๆของเจ้าตัวเล็กยังคงดังไม่หยุด ยามที่ปล่อยให้ตัวเองอยู่คนเดียวจะทำให้เขามีความสุขและปล่อยความคิดของตัวเองให้ไปตามอารมณ์ได้เสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน

 

 

“โอ๊ย อะไรเนี่ย จะมากไปแล้วนะแดด!

คราวนี้เปลี่ยนจากเสียงหัวเราะใสๆมาเป็นเสียงห้วนชวนเหวี่ยงของเจ้าตัวเล็กคนเดิม ใบหน้ายู่มู่ทู่เงยขึ้นสู้กับแสง เสียงปาวๆกรนด่าเพิ่มอนุภาคขึ้นเรื่อยๆยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวเริ่มร้อนขึ้นไปอีก

 

 

“เสียงดังจังเลยครับน้องแบม คุณแม่ได้ยินไปถึงหลังบ้าน”

หญิงสาววัยกลางคนเดินเปิดประตูบ้านออกมาพร้อมกับเอ็ดลูกชายตัวเล็กของตัวเองอย่างไม่จริงจัง พอแบมแบมเห็นคุณแม่ก็ต้องเปลี่ยนสีหน้าในทันที เพราะเขายังไม่อยากโดนดุมากกว่านี้

 

 

“ก็คุณแม่ดูแดดสิ แบมแบมทำการบ้านไม่ได้เลยเห็นมั้ย”

 

 

“แดดแรงมากจริงด้วยนะวันนี้”

พูดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ลูกชายของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ “ย้ายไปนั่งทำตรงนู้นก็ได้มั้ง เดี๋ยวคุณแม่ช่วยเก็บของนะ”

 

 

“ครับผม”

เจ้าตัวเล็กกำลังจะเริ่มเก็บอุปกรณ์วาดรูปของตัวเองลงกระเป๋าเพื่อที่จะย้ายถิ่นไปตรงที่ร่มตามที่คนเป็นแม่บอก แต่เก็บได้ไม่นานก็ต้องชะงักกับเสียงกระแอ้มไอของคุณแม่อีกครั้ง

 

 

“แต่คุณแม่ว่าน้องแบมไม่อยากวาดรูปต่อแล้วแหละ”

 

“ทำไมล่ะครับ”

 

“ก็อันนี้แห้งแล้วไง..”

หญิงสาวยื่นผ้าที่ถูกพับไว้อย่างเรียบร้อยมาให้ลูกชาย กลิ่นหอมจากน้ำยาปรับผ้านุ่มประจำบ้านลอยมาแตะจมูกจนทำให้คนที่หยิบผ้ามาไว้ในมือถึงกับต้องยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

 

 

“แห้งแล้วหรอครับ หอมจังเลย”

ฝังจมูกรั้นลงกลางเนื้อผ้าที่ยู่ในมือพร้อมกับสูดดมจนเต็มปอด ผ้าผืนนี้คือผ้าที่ไปซื้อมาเมื่อวานกับยองแจ จากนั้นก็ฝากคุณแม่ซักในตอนเช้า ไม่คิดว่าจะแห้งเร็วขนาดนี้ แบบนี้ก็มีเวลาจัดการกับมันนานมากขึ้นสินะ จะได้ทันเวลาด้วย

 

 

 

 







 

ขอบคุณนะคุณแดด..

 

 

 

 

.... 

 

 

 

 

“เอ....”

หลังจากที่ย้ายตัวเองขึ้นมาบนห้องเสร็จก็รีบกางผ้าสีน้ำตาลผืนใหญ่ลงบนพื้นทันที มือเล็กค่อยๆคลี่กระดาษที่ตนออกแบบผ้ากันเปื้อนออกมาอย่างเบามือราวกับว่ากลัวมันจะยับ เมื่อคลี่ออกจนสำเร็จก็เป็นอันว่าอุปกรณ์ในมือทุกอย่างตอนนี้พร้อม แต่ก็ติดอยู่อย่างนึงตรงที่ว่า

 

 


 

 

มันไม่มีสมาธิเลย..

 



 

 

จะลงมือตัดผ้า จะหยิบจับอะไร จะวางอะไรไว้ตรงไหนก็มีแต่หน้าคนหัวแดงลอยเข้ามาให้หัวอยู่ตลอด ภาพที่พี่มาร์คใส่ผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลลอยมาเป็นฉากๆทั้งที่แบมแบมยังไม่เคยเห็นเลยสักครั้ง ได้แต่จินตนาการแล้วก็มีความสุขอยู่คนเดียว 

 

หัวเล็กสะบัดน้อยๆเพื่อไล่พี่มาร์คออกจากสมองชั่วคราว ถ้ากลับเข้ามาอีกเขาจะใช้กรรไกรตัดคอพี่มาร์คให้ขาดเลย ไม่ไหวเลยอ่ะ ถ้ามีพี่มาร์ควิ่งไปมาอยู่ในหัวแบบนี้มีหวังเสร็จไม่ทันเวลาแน่เลย นี่ก็เกือบบ่ายแล้วด้วย

 

 

มือเล็กจัดการร่างรูปแบบลงบนผ้าอย่างช้าๆ จากนั้นก็ใช้ฝีมือการเย็บขั้นเทพที่คุณแม่สอนมาเมื่อคืนเย็บขึ้นลงตรงขอบผ้าอย่างใจเย็น ที่เย็บเร็วไม่ได้ก็เพราะว่าพลาสเตอร์แปะนิ้วนางยังเจ็บอยู่เลย ผลพลอยจากการฝึกเย็บผ้าเมื่อคืนอีกนั้นแหละ แต่แบมแบมจะเก็บความเจ็บกับแผลเอาไว้ก่อน ค่อยไปคิดบัญชีกับตัวต้นตอทีหลัง

 

 

เมื่อได้ผ้ากันเปื้อนที่เย็บขอบและต่อสายสำหรับคล้องคอเรียบร้อยแล้ว แบมแบมก็จัดการสะบัดไล่เศษด้ายออกจากผ้าจากนั้นก็ลองเอามาเทียบกับตัวเองดู หมุนตัวเองไปมาอยู่หน้ากระจก เวลานี้แหละเป็นเวลาที่พี่มาร์คสามารถกลับเข้ามาในสมองของแบมแบมได้แล้ว รอยยิ้มเล็กผุดขึ้นที่มุมปากจากนั้นก็เริ่มขยายกว้างออกเรื่อยๆเมื่อจินตนาการกำลังโลดแล่นว่าพี่มาร์คจะชอบมันแค่ไหน ใส่แล้วคงน่ารักน่าดู

 

 

 

แต่เอ..

แบมแบมว่ามันจืดไปป่าว..

 

 

นอกจากผ้าสีน้ำตาลล้วนๆมีแค่กระเป๋าหน้าสำหรับใส่โทรศัพท์ (เวลาแบมโทรมาจะได้รับเร็วๆ) ก็ไม่มีอะไรตกแต่งอยู่เลย นิ้วเล็กจิ้มที่แก้มอย่างใช้ความคิด เพียงไม่นานก็นึกขึ้นได้ทันที

 

 

 

เพราะถ้าเป็นพี่มาร์ค

พี่มาร์คที่เป็นแฟนของน้องแบม

ก็ต้องปักชื่อแสดงความเป็นเจ้าของซะหน่อย

 

 

คิดได้ดังนั้นก็รีบวิ่งไปขอยืมอุปกรณ์เพิ่มเติมจากคุณแม่ทันที เพราะถ้าไม่มีสะดึงมันก็จะเบี้ยวน่าดู มือเล็กๆค่อยๆบรรจงจิ้มเส้นด้ายสีเหลืองขึ้นลงตรงกลางผ้า ถึงมือมันจะช้าแต่ใจคนทำกำลังเต้นเร็วยิ่งกว่าอะไร 
 

 

และในที่สุดรอยยิ้มของช่างเย็บมือใหม่ก็ผุดขึ้นทีละนิดเมื่อเส้นดายใกล้บรรจบกันเป็นตัวอักษรตามที่ตั้งเป้าไว้ หัวใจยิ่งสั่นรัวเมื่อการมัดปมเส้นด้ายหลังเสร็จสิ้นการปักจบลง ผ้าผืนสีน้ำตาลในตอนนี้มีลวดลายตัวอักษรภาษาไทยเขียนเอาไว้ว่า..

 

 

พี่มาร์คกับน้องแบมนะ

 

 

 

จัดการปัดเศษด้ายทั้งหมดออกจากผ้ากันเปื้อนผืนสำคัญ เช็คความเรียบร้อยด้วยการทาบลงบนตัวเองอีกครั้ง ก่อนที่จะเก็บใส่ถุงกระดาษสีหวานก็ไม่ลืมที่จะถ่ายรูปเก็บไว้ในอัลบั้มอีก2ภาพ โพสลงเฟซบุ๊คดีมั้ย >< ถ้าโพสพี่มาร์คก็อาจจะเห็น แต่ถ้าเห็นก็ไม่รู้หรอกเพราะพี่มาร์คอ่านภาษาไทยไม่ออก ไม่มีใครอ่านออกทั้งนั้น งั้นโพสเลยดีกว่า

 

 

BbamBbam KPM  ได้เพิ่มรูปภาพใหม่ 2 รูป :

‘A little gift for someone’

 

 

พิมพ์แคปชั่นภาพไปก็ยิ้มไป อยากไปหาพี่มาร์คใจจะขาดแล้ว อยากเอาผ้ากันเปื้อนไปให้แล้วมองรอยยิ้มพี่มาร์คตอนกำลังใส่มันเร็วๆ ว่าแล้วก็รีบกดโทรหาเลยแล้วกัน แล้วก็เป็นตามคาดที่พี่มาร์ครับโทรศัพท์ช้าเพราะกำลังเช็ดมืออยู่แน่ๆ

 

 

[ฮัลโหลครับ]

เสียงสดใจจังเลย ทำอะไรอยู่หรอ

เสียงพี่มาร์คดูสดใจจริงๆนะ เพราะปกติถ้าโทรมากวนเวลาเรียนหรือทำงานพี่แกจะชอบทำเสียงดุๆเข้มๆใส่เป็นส่วนใหญ่

 

[กำลังช่วยแจ็คสันนวดดินครับ]

 

แล้วทำไมดูอารมณ์ดีจังอ่ะ

 

[ก็แฟนโทรมาไง]

แหนะ.. ทำมาเป็นพูดให้เขิน ><

แบมยิ้มจนแก้มจะแตกเป็น ear to ear อยู่แล้ว

 

“บ้า..”

 

[ฮ่าๆ แล้วนี่โทรมามีธุระอะไรป่าวครับ หื้ม?]

 

จะโทรมาบอกให้พี่มาร์ครออยู่ที่โรงงานนะอย่าเพิ่งไปไหน อีก20นาทีจะไปหา

 

[ได้ครับ แล้วจะรอนะ]

 

 

 

อ่า.. ถึงเวลาที่ต้องเอาไปให้แล้วสินะ เมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วคนตัวเล็กก็จัดการรีบวิ่งออกจากบ้านแล้วเดินไปตามทางฟุตบาทของรั้วมหาวิทยาลัย อากาศยามพลบค่ำเริ่มหนาวลงมากแล้ว แต่คนตัวเล็กไม่มีกะจิตกะใจจะคิดถึงอุณหภูมิตอนนี้หรอก เพราะมันเดินนำหน้าเขาไปอยู่ประตูโรงงงานโน่นแล้ว..

 

 

 

ตื่นเต้นจัง..

 

 

 

ทางด้านพี่มาร์ค

 

 

“ไอ่แจ็ค กูช่วยมึงได้แค่นี้นะ เดี๋ยวต้องกลับแล้ว”

คนหัวแดงปล่อยมือออกจากกองดินที่กำลังนวดอยู่แต่ยังไม่เสร็จดี เพื่อนที่นั่งอยู่ตรงแป้นปั้นถึงกับอ้าปากกว้าง ไหนบอกจะอยู่ช่วยจนงานเสร็จไง ทำไมจู่ๆจะมาทิ้งกันไปงี้ว๊า

 

 

“มึงง๊า มึงงงงU.U

คนชอบพอกงานกำลังส่งเสียงเรียกร้องเพื่อนตัวเองสุดชีวิตให้อยู่ช่วยทำงาน ถ้าเขาไม่มีงานค้างถึง3ชิ้นก็คงไม่ขอร้องให้มันอยู่หรอก แล้วถ้าไอ่มาร์คมันกลับไปแล้วเขาจะอยู่กับใครอ่ะ ในโรงงานก็มืดซะด้วย ยุงก็ชุม ฮึก

 

“ไม่ต้องมาเรียกเลย ทำๆไปเดี๋ยวก็เสร็จ”

มือใหญ่เหวี่ยงกระเป๋าขึ้นพาดบ่าจากนั้นก็หยิบถุงกระดาษสีน้ำตาลมาถือไวในมือ พอจะหันหลังกลับไปทางประตูก็ต้องสะดุดสายตาให้กับภาพตรงหน้าเสียก่อน

 

 

“ถ้ามึงไป ฮึก.. กูจะ ฮึก.. ฆ่าตัวตาย ฮึก”

ไอ่แจ็คเอาเน็คไทมาพันคอตัวเองไว้หลวมๆเพื่อแกล้งยื้อเพื่อนของตัวเอง ไม่พอยังเอาน้ำล้างมือมาหยดที่แก้มให้เป็นน้ำตาเทียมอีก 

 

 

“ปัญญาอ่อนแล้วมึงอ่ะ เดี๋ยวมึงปั้น2อันนั้นให้เสร็จ แล้วเดี๋ยวแจกันของมึงกูจะกลับมาทำให้พรุ่งนี้ ดินที่กูนวดไว้มึงไม่ต้องไปยุ่งมันนะกูเอาผ้าคลุมไว้แล้ว เสร็จแล้วก็รีบปิดไฟกลับบ้านนะเว้ย เราไม่ได้อยู่ที่นี่กันแค่2คนนะมึงลืมไปแล้วหรอ..”

ประโยคสั่งเสียของมาร์คเกือบจะทำให้แจ็คสันซึ้งแล้วถ้าไม่ติดคำขู่ติดตลกของมัน เรื่องลี้ลับของโรงงานเซรามิคที่เขาเล่าต่อกันมาเป็นทอดๆเริ่มไล่เข้ามาให้หัวสมองนิ่มๆ จนเจ้าตัวเริ่มอยากจะกลั่นน้ำตาจริงๆออกมา

 
 

“ไอ่สัดมาร์ค เดี๋ยวมึงเจอ! ไปไหนก็ไปเลย”

แจ็คสันโยนดินก้อนสีดำเปียกๆใส่หลังเพื่อนให้เป็นการตบท้าย ถ้าเป็นคนอื่นคงโกรธไปแล้วแต่นี่พวกเราสองคนเป็นเด็กศิลปกรรมปั้นดิน อยู่กับดินจนคิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว มาร์คเลยปล่อยให้ลอยเปื้อนบนเสื้อเป็นเรื่องปกติไป เพราะให้เทียบกับรอยเปื้อนบนตัวเขามันยังน้อยไปด้วยซ้ำ วันนี้ทั้งวันไม่ได้ไปไหนเลยนอกจากนั่งช่วยไอ่แจ็คทำงาน เนื้อตัวก็เลยเปื้อนไปหมด ดีนะที่มีชุดสำรองอยู่ในรถ

 

 

 

 

Rrrrr

 

 

ฮัลโหลครับน้องแบม

[พี่มาร์คคค น้องแบมอยู่หน้าโรงงานแล้วน้า อ๊ะนั้นไงเห็นพี่แล้ว รออยู่ตรงนั้นนะ]

คนตัวเล็กวิ่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ โบกมือให้เขาเห็นว่าตัวเองอยู่ทางนี้และกำลังจะวิ่งมาหา พี่มาร์คเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ยืนอยู่เฉยๆตรงหน้าประตู รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นเมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กเริ่มเปลี่ยนจากวิ่งเป็นกระโดดเร่งความเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ

 
 

“ช้าๆก็ได้ครับ พี่มาร์คอยู่ตรงนี้ไม่รีบไปไหนหรอก”

มือใหญ่ลูบหัวเด็กน้อยอย่างเอ็นดู ค่อยๆบรรจงปาดนิ้วหัวแม่มือตรงขมับเมื่อเห็นว่าเริ่มมีเหงื่อเม็ดเล็กไหลลงมาตรงแก้มใส

 

 

“ก็น้องแบมกลัวพี่มาร์ครอนานอ่ะ แฮ่กๆ”

“นานเท่าไหร่ก็จะรอครับ”

 

 

 

บ้า..

ยุงเยอะจะตาย..

 

 

 

 

“พูดอะไรก็ไม่รู้ เอานี่ไปเลย”

ร่างเล็กก้มหน้างุดเมื่อประโยคชวนให้เขินของพี่มาร์คกำลังเล่นงานเขาขนาดนี้ ถือจังหวะหลบตาแล้วยื่นของขวัญให้เลยก็แล้วกัน

 

 

“.........”

“ทำไมไม่รับอะ”

ใบหน้าของเจ้าของถุงกระดาษเงยขึ้นด้วยความงง พี่มาร์คที่ยืนอยู่ตรงหน้านอกจากจะไม่รับของจากเขายังเอาแต่ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อีก แบบนี้แบมก็แป้กดิ

 

 

“ก็อยากเห็นหน้าคนให้ด้วยนิ เงยหน้าขึ้นมามองกันด้วยซิครับ”

เท้าใหญ่กว่ากระเถิบเข้ามาใกล้หนึ่งก้าว เรียกให้ใบหน้าเล็กต้องเงยหน้าให้สูงมากขึ้นไปอีก ไหนพูดอีกทีซิ

 

 

ใกล้มากจนผมหน้าม้าที่ปรกอยู่ขยับเบาๆยามที่ริมฝีปากคู่ตรงหน้าเอื้อนเอ่ย

 

 

“เอ่อ.. น้องแบมมีของขวัญให้พี่มาร์คครับ”

“ขอบคุณครับ”

มือใหญ่เอื้อมมาหยิบถุงกระดาษสีหวานลายหมีมาไว้ในมือ ก่อนจะพลิกมันไปมาอย่างพิจารณา

 

 

“เปิดดูเลยก็ได้นะ”

“เอางั้นก็ได้”

จากนั้นก็ค่อยๆแกะสก๊อตเทปลายหัวใจออก พอปากถุงถูกแกะออกพี่มาร์คก็ค่อยๆหยิบผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลออกมาจากถุง จากนั้นก็คลี่มันออกจนเป็นผ้าผืนใหญ่ๆ

 

 

“ใส่เลยได้มั้ย?”

“....”

เจ้าของของขวัญไม่ตอบคำถามแต่พยักหน้ารัวให้เป็นคำตอบ ตอนนี้ในใจแบมแบมกำลังเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น กลัวพี่มาร์คจะไม่ชอบ กลัวพี่มาร์คจะบอกว่ามันไม่น่ารัก ไม่อยากได้ กลัว..

 

 

“น่ารักจังครับ ใส่ได้พอดีเลย ขอบคุณมากนะตัวเล็ก”

 

 

 

 

ไม่กลัวแล้ว..

 

 

 

“จริงหรอ พี่มาร์คชอบใช่มั้ย ><

เสียงเล็กเปล่งออกมาด้วยความดีใจ ใบหน้าหวานซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ไม่มิดเลยแม้แต่น้อย ยิ่งพี่มาร์คเห็นแบบนั้นก็ยิ่งอยากหอมแก้มให้น้องหายตื่นเต้นเข้าไปใหญ่

 

 

“ชอบสิ จะใส่มาทำงานทุกวันเลย”

“ต้องใส่มากทุกวันอยู่แล้ว น้องแบมไม่อยากให้เสื้อพี่มาร์คเปื้อน”

“เปื้อนก็ให้แม่บ้านที่คอนโดซักก็ได้ครับ”

“จะไปลำบากคุณป้าเค้าทำไมเล่า”

“อยากมาซักให้พี่มั้ยหล่ะครับ”

“บ้า..”

 

บ้านพี่ขาดคนหุงข้าว อยากให้เจ้าเป็นคนช่วยหุง เพลงนี่เข้ามาให้หัวคนขี้แกล้งพอดีเลยหยอกน้องจนแก้มมันแดงไปถึงคอแล้ว แฟนใครก็ไม่รู้น่าแกล้งที่สุด



     "แล้วตรงนี้แปลว่าอะไรหรอ"

     พี่มาร์คชี้ไปที่ตัวอักษรภาษาไทยที่ปักไว้ตรงกลางผ้า แบมแบมนึกไว้แต่แรกแล้วแหละว่าพี่เขาจะถาม ที่เขียนเป็นภาษาไทยก็เพราะไม่อยากให้คนอื่นอ่านออก นอกจากพี่มาร์คคนเดียว '////'



      "อ่านตามน้องแบมนะ พี่-มาร์ค-กับ-น้อง-แบม-นะ "


      "ผี - มาก - กะ - หนอง - แบม - น๊ะ"

   
      







      พูดบ่อยๆเดี๋ยวก็ชัดเอง (มั้ง)







      "แล้วมันแปลว่าอะไรอ่ะ"

      "แปลว่า พี่มาร์ค กับ น้องแบม ครับ"

     นิ้วเล็กชี้ไปที่คนตัวสูงแล้วก็ตัวเองสลับกันเมื่อกำลังบอกถึงความหมาย พอพี่มาร์คเข้าใจแล้วก็ยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม ทำให้คนตั้งใจปักชื่อมาตลอดทั้งวันถึงกับหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

 

 

“พี่ก็มีของให้เรานะ นี่..”

มือใหญ่ยื่นถุงกระดาษสีน้ำตาลเล็กๆมาให้น้องแบม จัดการแกะปากถุงออกแล้วหยิบของที่อยู่ข้างในนั้นออกมาช้าๆ ปรากฏก้อนหัวใจเซรามิคขนาดพอดีมือสองชิ้นด้วยกัน

 

 

“น่ารักจังเลย คิคิ”

สองมือเล็กกำหัวใจทั้งสองดวงไว้แน่นพร้อมกับเขย่ามันไปมาจนมันมีเสียงดนตรีดังขึ้นเป็นเพลงบรรเลงที่คุ้นหูกันดี

 

 

“มีเพลงด้วยอ่ะ”

“ชอบมั้ยครับ”

“ชอบๆ น้องแบมชอบ”

มือเล็กยังคงไม่หยุดเขย่าเพราะเพลงมันจบไปแล้วรอบนึง ของขวัญที่พี่มาร์คให้คือหัวใจเซรามิคที่ปั้นโดยเจ้าตัวแต่เรื่องเสียงดนตรีเอาไปสั่งทำที่ร้านมา ได้ตรงตามสเป็คเลยแหละ

 

 

“สุขสันต์ครบรอบ1เดือนนะ เจ้าตัวเล็ก”

“เหมือนกันครับ”

“กอดได้มั้ย?”

ไม่ต้องรอคำตอบให้วุ่นวาย พี่มาร์คจัดการลากเอวเล็กให้เขยิบเข้ามาใกล้ตัวเองให้มากที่สุด จากนั้นก็วาดวงแขนของตัวเองล้อมรอบเอวเล็กไว้หลวมๆ

 

 

“หอมได้มั้ย?”

“อึ้ยไม่ได้! เดี๋ยวคนเห็น”

ดีที่มือเล็กป้องปากของพี่มาร์คเอาไว้ได้ทัน ไม่งั้นมีหวังได้โดนฉวยโอกาสในที่สาธารณะแน่ๆ ใช่ว่าไม่เคยโดนหอมแก้มจากพี่มาร์คนะ ที่คอนโดพี่เขาอ่ะบ่อยมากแต่แบบout doorอ่ะยังไม่เคย ไม่กล้าด้วย

 

 

“ไม่มีคนอยู่เลยเห็นมั้ย น้าน้า ขอหอมน้า”

“ไม่ได้! พี่มาร์คอ่ะ งื้ออออ ._.

 

จนได้..

 

 

“ถ้ามีคนเห็นนะ น้องแบมจะกระทืบไข่พี่มาร์ค! หึ้ย! โกรธ!

“โอ๋ ง้อๆๆ ไม่มีคนเห็นหรอก เห็นมั้ยดูซิ”

“ไม่รู้แหละ งอน..”

“ง้อน้า ป่ะ เดี๋ยวพาไปกินข้าว”

 

หน้างอเป็นตูดไก่เลยเจ้าตัวเล็กแบมแบม ไม่รู้ว่างอนจริงหรือแกล้งเขินก็ไม่รู้ แต่ดูจากสีหน้าแดงๆของน้องแล้วก็คงอีหรอบเดิม บอกแล้วว่าปฏิกิริยาเขินของแบมแบมหน่ะเลเวลอัพตลอดเวลา..

 

จะเขินทำไมกันที่คอนโดก็ถูกไล่หอมแก้มออกจะบ่อย ตรงนี้ก็แค่หน้าโรงงานเซรามิคของพี่มาร์คเองไม่มีใครเห็นหรอก น้องแบมเขาก็แกล้งงอนไปงั้นแหละ มาร์คพูดถูกใช่มั้ย..

 

 

 

 

 



ถูกอ่ะถูกตรงที่ว่านี่เป็นโรงงานเซรามิคของพี่มาร์ค

แต่ผิดตรงที่ว่าพี่เขาไม่ได้อยู่ที่โรงงานนี้คนเดียว 








 

 

“ไอ่มาร์ค นี่มึง...”

 

ชิบหายแล้ว..

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

 

“พี่มาร์ค น้องแบมอยากกินไอศกรีมร้านนั้น แล้วก็ต๊อกร้านโน้น ตรงโน้นมีร้านสายไหมหวานๆ โน้นๆเห็นมั้ยมีร้านข้าวยำญี่ปุ่นด้วย ซูชิร้านหัวมุมโน้นก็อร่อยอ่ะ โอ้ย อยากกินให้หมด”

 

 

นี่คือประโยคของคนที่บอกว่างอนแล้วก็ตะโกนใส่เขาว่าไม่หิว อยากกลับบ้าน..

 

 

 

“ได้ครับ เดี๋ยวจะพาไปกินให้หมดซอยเลย ดีมั้ย”

“มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว”

“เริ่มด้วย ข้าวยำญี่ปุ่นตรงโน้นดีมั้ย”

ไม่อยากรอคำตอบแล้วแหละ เพราะถ้ารอให้เจ้าตัวเล็กตอบมีหวังไม่ได้ทานข้าวเย็นแน่ๆ เห็นท่าตั้งแต่เมื่อกี้แล้วว่าจะวิ่งเข้าร้านไอศกรีม ไม่ได้เลยเชียว ต้องทานข้าวก่อนแล้วค่อยตามด้วยของหวานซิ

 

 

“เอาตามนี้แล้วกันครับ”

หลังจากสั่งอาหารเสร็จพนักงานก็เก็บเมนูแล้วเดินเข้าหลังร้านไป ร้านอาหารที่พี่มาร์คพาน้องแบมเข้ามาเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นดั้งเดิมใจกลางซอย คนในเวลานี้ยังคงเยอะมากทุกวันแต่ก็ไม่ได้สร้างความวุ่นวายให้กับเราทั้งสองคนมากนัก ที่นั่งในร้านเริ่มถูกเติมเต็มด้วยลูกค้าหน้าใหม่เรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้เรียกความสนใจคนตัวสูงที่กำลังจ้องมองคนน่ารักตรงหน้าได้เลย

 

 

“เขย่าบ่อยๆถ่านมันจะหมดมั้ยอ่ะพี่มาร์ค”

“หมดซิครับ”

“งื้อออ ._.

สีหน้าเจ้าตัวเล็กหงอลงอย่างถนัดตา พอรู้ว่ามันจะมีเวลาหมดอายุก็รีบเก็บก้อนหัวใจสองก้อนลงกระเป๋าเสื้อกันหนาวในทันที

 

 

“ถ่านหมดเดี๋ยวก็ทำอันใหม่ให้ก็ได้”

“ไม่เอา น้องแบมจะเขย่ามันนานๆครั้งก็พอ”

“นานๆครั้งเลยหรอ เปลี่ยนเป็นเขย่าเฉพาะตอนที่คิดถึงดีมั้ย”

“ตอนที่คิดถึงอย่างงั้นหรอ?”

 

 

 

จากนั้นเสียงดนตรีบรรเลงแสนคุ้นหูก็ดังขึ้น..

 

 

 

“ตอนนี้แบมแบมคิดถึงพี่มาร์คนะ”

“ฮ่าๆ เด็กน้อย”

กลายเป็นว่าเขาติดกับดักเจ้าตัวเล็กเองซะงั้น เสียงบรรเลงที่ดังมาจากกระเป๋าเสื้อกันหนาวที่น้องใส่อยู่ยังคงดังต่อเนื่อง นัยน์ตาสดใสจ้องมาที่เขาอย่างไม่คิดจะหลบ คราวนี้เหมือนเขาเป็นฝ่ายเขินหนักจนต้องผินสายตาเองเสียมากกว่า

 

 

เสียท่าซะแล้วซิ มาร์คต้วน..

 

 

“เขินเค้าก็บอกมา โด่..”

มือเล็กส่งมาเขี่ยแก้มสากของคนตรงหน้าอย่างหยอกล้อ ไม่ค่อยมีช่วงเวลาแบบนี้บ่อยนักหรอกที่พี่มาร์คจะเขิน เห็นปกติจะเป็นคนทำให้เขาต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสียมากกว่า

 

 

“ไม่ได้เขินครับ”

“โกหกนะ จมูกแดงใหญ่แล้ว”

ชี้ไปที่จมูกโด่งของแฟนตัวเองอย่างหยอกล้อ อยากบันทึกเอาไว้ในมือถือจังเลยว่าพี่มาร์คเวลาเขินจมูกจะแดง >< อย่างกับกวางเรนเดียร์แหนะ

 

 

“นี่แหน่ะ!

มือใหญ่รีบขว้ามือเล็กตรงหน้าเอาไว้ จัดการล็อกไม่ให้ดึงกลับไปได้ เจ้าตัวเล็กก็ไม่ขัดขืนอะไรมาก เพราะรู้ว่าดึงยังไงพี่มาร์คก็ไม่ปล่อยอยู่ดี เลยปล่อยให้เจ้าตัวจับข้อมือของเขาได้ตามสบาย

 

“ฟอดดดดดด..”

“พี่มาร์ค!

 

เป็นไงหล่ะ โดนเอาคืนแล้วทีนี้..

 

ถือว่าการเอาคืนของพี่มาร์คสำเร็จแล้วกัน เพราะวัดจากระดับสีแดงจางๆที่ขึ้นบนหน้าน้องมันเริ่มเปลี่ยนเป็นเข้มมากขึ้นเรื่อยๆ แอบเห็นน้องชำเลืองมองรอบตัว สงสัยจะกลัวโต๊ะข้างๆเห็นแน่

 

 

“ไม่มีใครสนใจเราหรอก ไม่ต้องเขินนะ”

“อะไร! ใครเขิน! งอน!

 

 

แล้วก็เป็นงานหนักของพี่มาร์คอีกครั้งที่ต้องหาวิธีง้อเจ้าตัวเล็กของเขา วิธีมันก็ไม่ยากหรอก เห็นร้านไอศกรีมตรงนั้นมั้ยหล่ะ..

 

 

 

 

 

 




 

 

ความสุขที่เขาว่ายืมมาใช้ก่อนได้ เป็นเรื่องจริง

ยืมมาเท่าไหร่ ก็ต้องใช้คืนเท่านั้น..

 

 

 

 

 

“มองอะไรอยู่หรอ”

“.....”

“เห็นจ้องไปที่โต๊ะตรงนั้นนานแล้วนะ”

“.....”

“นั่น.. มาร์ค กับ น้องรหัส นิหน่า”

“.....”

“ทำไมสองคนนั้นดูสนิทกันจังเลยอ่ะ”

“.....”

“นายว่างั้นมั้ย แจบอม”

 

 

 

 

 

“หึ”

 

 

 

 

 

 

 



 

100

 

 

-----------------------

 

 

“หึ”   <  แจบอม

“หึ ._. ”  จินยอง

 

 

 

#มบมบ

 


ไรท์มาแก้คำผิด(รอบที่3,901,008)น้า อาจจะเด้งในหน้าอัพเดทหน่อยนะพวก ขอโทษด้วยนะค้าบ แล้วจะรีบปรับปรุงโดยด่วนเลย :)



 

By @ckyhiq

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1,149 ความคิดเห็น

  1. #1090 PARK_RAEYOO (@PARK_RAEYOO) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 08:39
    เอาแล้วไงงงงงง. โอ้ยยยย อย่านะอย่า. .....นี่กลัวววว แทนมาร์ค แล้วนะจิงๆ
    #1090
    0
  2. #1051 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 13:24
    น่ารัก ของขวัญแต่ละคน คิคิ แจ็คเห็นใช่มั้ย แล้วยังบีเนียร์เห็นอีด กำลังจะดราม่า แง้ บี๋อย่าใจร้ายมากนะ ;______;
    #1051
    0
  3. #1020 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 15:25
    ได้กลิ่นไม่ดีเลยอ่ะ
    #1020
    0
  4. #991 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 15:23
    หุ้ย ทำไงดี ทำไงดีล่ะ ไม่นะอย่ามาพรากความสุขของน้องแบมกับพี่มาร์คไปนะ ไม่ยอมนะ
    #991
    0
  5. #962 aphroditeline. (@krisyeol0061) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:42
    ตายแล้ววววว แงงงง ;-;
    #962
    0
  6. #927 아이언 (@baronest) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 18:05
    งานเข้าหนักๆ
    #927
    0
  7. #875 BaekAlice (@dearcb64) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 23:50
    ตายแล้วววว พี่แจบอมอย่าทำไรพี่มาร์คเลยยยย >0<
    #875
    0
  8. #840 Fahhy (@fahhyhottest) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 11:05
    แจบอมมมมม T____T
    #840
    0
  9. #799 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 17:33
    โล่งงงงอกไปที เลื่อนไปปลายเทอม ยังมีเวลาหวานอีกเยอะเนอะ ยังมิพร้อมเตรียมทิชชู่
    #799
    0
  10. #763 Little IU (@iu-say-hi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 20:18
    จริงๆอยากจะให้รู้ไปเลยนะ แบบบอกๆไปเลย อธิบายดีๆน้องแบมเข้าใจแหละ แอบคบกันก็ได้ไม่เห็นเป็นไรเลย พี่มาร์คก็ไม่ได้มีใครอยู่แล้ว ติดออกจะรำคาญคนอื่นด้วยซ้ำ มีแต่น้องแบมคนเดียว น้องแบมอาจจะโกรธหน่อย เพราะเล่นปิดบังไม่บอกกัน (แต่จะโทษพี่มาร์คก็ไม่ถูก ตัวเองเล่นไม่ยอมหาพี่เขาเอง) ฮือออออออออ แต่ก็กลัวน้องงี่เง่าเลิกกับพี่อยู่เหมือนกันนะ..
    #763
    0
  11. #544 พี่ต้วนสถาปัตย์ (@ddnaka) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2557 / 22:01
    แอร้กกก เขินไปดิ -///-
    วูบวาบไปทั้งใจเลยค่าาา
    55555555555555
    #544
    0
  12. #527 ❥ Irishxmm (@littleirish09) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 08:26
    อะไยง่าาา พิมาร์คข่นบว้าาาาาา TTTT เขินไม่ไหวแล้ววววว แงงงงงงงงงงงงง น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ ฮื่อออออออ เขินจริงจังเลยนะคะ นั่งยิ้มจนคนรอบข้างหันมาถามว่าเป็นอะไร TT ท่าเขินน้องแบมเอามือปิดมันแบบ งุ้งงิ้งมาก นิถ้าเลาสิงพิมาร์คได้น้องแบมโดนรัดกระดูกแตกไปแล้ว TvT
    #527
    0
  13. #526 Geminious (@gsrunit6) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 13:15
    อื้อหื้อ เค้าฟินอะะะ
    #526
    0
  14. #520 Esther.G (@laestrella) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 15:44
    พี่มาร์คน่ารักมากๆ เลย น้องแบมไม่รักได้ไง อิอิ

    ตอนนี้น่ารักมาก ฟินนน >\\<



    ถ้าแบมรู้ว่าพี่รหัสคือพี่มาร์คจะเป็นยังไงต่อ

    แอบคบกันหรอ หรือยังไง ?

    ฮืออ คิดแล้วเศร้า TT
    #520
    0
  15. #514 ok go (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 23:05
    ฟหกด่าสว

    ถ้ามีแฟนแบบพี่มาร์คนะ จะรีบจับเป็นสามีเลย ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากได้จังงงง

    มาร์คึของเราาาา ขอให้โชคดีนะ ขอให้ความรักเป็นไปได้ด้วยดี
    #514
    0
  16. #513 At love (@ben161139) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 23:03
    พี่มาร์คเกือบแล้วววววววว
    #513
    0
  17. #509 mollz (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 14:27
    หวานไปแล้ววววววววววววววว



    โหน่ารัก พี่มาร์ค น้องแบม



    แต่ตลกตอนพี่มาร์คบอกยังซิงอยู่เป็นอะไรที่แบบ



    ..............................................................



    ในที่สุดฟ้าประทานยืดเวลาหวานต่อไป



    แต่บางที่ก็อยากให้รู้เลย อยากรู้ว่าจะแก้กันยังไง



    ชอบมากค่ะไรเตอร์มากต่อเร็วๆนะ
    #509
    0
  18. #508 oni (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 13:12
    เป็นรักละมุนแบบนี้ไปนานๆก็ดีอ่ะดิ



    แล้วพี่มาร์คจะบอกความจริงน้องเมื่อไหร่



    ไม่อยากให้แบมต้องโกรธหรือเสียใจกับมาร์คเลยจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



    รักกันแบบนี้ถ้ามีเรื่องที่ไม่เข้าใจกันแบมและมาร์คคงแย่



    พี่มาร์ครีบเคลียตัวเองด่วนนนนนนนนนนนนนนน
    #508
    0
  19. #507 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 13:00
    หวานมากกกกกก เขิลลลล โล่งอกที่เลื่อนออกไป แต่แจ็คไม่ได้โกหกมาร์คใช่มั้ย
    #507
    0
  20. #506 Mylove.YA (@superjuniorlove9) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 10:28
    คือละมุนมากโอยยยย
    ความรักเต็มไปด้วยกลีบดอกกุหลาบเบ่งบานอยู่รอบๆลำตัว 55555
    นี่ถ้าเกิดประกาศสายรหัสขึ้นมาไม่รู้เลยนะว่าจะเกิดไรขึ้น
    #506
    0
  21. #505 Pladao (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 09:38
    หวานมากกก อ่านแล้วเขินเลยอ่าาา >/////<
    #505
    0
  22. #502 ป้ามานี (@illsatanlli) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 07:24
    พี่ต้วนรอดไป
    #502
    0
  23. #481 wanjai1412 (@wanjai1412) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 01:10
    พี่มาร์คน่ารักมากๆๆๆๆ   เขินแทนน้อง
    แอบมโนว่าตัวเองเป็นน้องแบม

    #481
    0
  24. #480 cyndj (@cyndj) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 00:54
    โอยยย น่ารักเฟ่อออ
    แต่ว่า ถ้าน้องแบมรู้ว่าพี่มาร์คเป็นพี่รหัสตัวเอง
    แล้วจะเป็นไงต่ออ่ะ
    ไม่อยากดราม่าน้าาา
    อยากให้น่ารักๆ หวานๆ แบบนี้ >//<
    มาต่อเร็วๆนะคะ 
    #480
    0