| GOT7 | ` Who is my bro ? ( markbam )

ตอนที่ 21 : ❀ my bro - 20 Tense

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    28 ต.ค. 57

© themybutter



 

Who’s my BRO ?

-chapter20-

 

 

 

 

ผ่านไปเกือบ 3 อาทิตย์..

เวลามันเดินไวมากจนเกือบลืมหายใจ

ตั้งแต่คืนนั้นที่เราตกลงเป็นแฟนกัน..

ไม่มีสักวันเลยที่เราทั้งสองไม่มีความสุข

 

 

“น้องแบมครับ”

“หื้ม?”

มือเล็กที่กำลังจะเปิดประตูรถหยุดชะงักลงตามเสียงเรียก แบมแบมหันหน้ากับไปหาคนที่นั่งหันมาพร้อมกับเลิกคิ้วสงสัย

 

“...”

“อะไร พี่มาร์ค”

เรียกแล้วก็ไม่พูด เอาแต่ยิ้มอยู่ได้

 

 

จุ๊บ

 

 

รักน้องแบมนะครับ

-///////////////////-

 

ถ้าจะทำกันแบบนี้นะ ฆ่าแบมแบมเลยดีกว่า ไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ยังไม่ชินอยู่ดี หลังจากที่พี่เขาขโมยหอมแก้มแล้วก็ได้แต่นั่งหน้าร้อนอยู่สักพัก เมื่อสติกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวก็รีบหันเข้าประตูรถ กำลังจะเปิดออกไปแต่..

 

“เดี๋ยวซี่..”

 

มือใหญ่เอื้อมมาคว้าข้อมือเล็กเอาไว้ ออกแรงกระตุกเบาๆให้กลับมานั่งท่าเดิม จากนั้นก็ยื่นแก้มของตัวเองเข้ามาใกล้เรื่อยๆ นิ้วใหญ่จิ้มที่แก้มของตัวเองเหมือนต้องการให้เขาทำอะไรให้สักอย่าง

 

“อะไรพี่มาร์ค”

แก้มสากพองลมเข้าจนเต็มแก้มเพื่อเป็นคำตอบให้กับร่างเล็กตรงหน้า ความจริงแบมแบมก็รู้อยู่แต่แรกแล้วว่าพี่มาร์คอยากให้หอมแก้ม แต่ก็อย่างว่า จะกี่ครั้งก็ยังไม่ชินอยู่ดี แล้วแบบนี้แบมแบมจะทำไงละ ;_;

 

น้าน้า วันนี้ต้องอบเซรามิค อยากได้กำลังใจจากแฟน

ยังคงอ้อนไม่หยุดเมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมทำตามสักที มือใหญ่เลยจัดการอ้อมแผ่นหลังเล็กและกระชับเป็นอ้อมกอดในที่สุด

 

“ก็ได้.. จุ้บ”

เห็นว่าต้องทำงานหนักหรอกนะ 
         -////////////-

 

“อีกข้างๆ”

หันแก้มอีกข้างที่อมลมในท่าเตรียมพร้อมให้ แถมยังหลับตาพริ้มรอด้วย ตั้งความหวังไว้มากสินะพี่มาร์ค

 

“โลภมากจริงๆเลย”

แบมแบมเลยใช้จังหวะที่พี่มาร์คกำลังรอฟินผลักอกออกไป ส่งผลให้ร่างของเราทั้งสองผละออกจากกัน แอบเห็นหน้าพี่มาร์คมุ่ยลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ถึงอย่างงั้นยังไงก็ต้องหนีออกมาก่อน ขืนอยู่นานกว่านี้แบมแบมได้ระเบิดตัวเองตายในรถแน่ๆ

 

พอประตูรถปิดลงร่างสูงก็ยังคงไม่ขับไปไหน มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เขามาส่งน้องที่หน้าตึก คือจะรอดูว่าน้องเดินขึ้นตึกไปจนลับตาแล้วถึงจะขับรถออกไป วันนี้ก็เช่นกัน

 

 

ตึ่ง

 

BbamBbam :

[อีกข้างขอติดไว้ก่อน]

[สู้ๆนะครับวันนี้]

[น้องแบมรักพี่มาร์คน้า]

[]

 

 

 

 

เห็นแค่นี้ก็ยิ้มแก้มแตกแล้ว..

 

 

 

สุดท้ายก็ได้ฤกษ์ขับออกไปจนได้ ร่างสูงขับรถไปตามถนนในมหาวิทยาลัยช้าๆ ใจก็คิดถึงแต่หน้าคนที่เพิ่งลงจากรถไปเมื่อครู่ ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกันจะมีแต่ความสุขและหัวใจที่เต้นเร็วมากจนเกินตัว มันเป็นแบบนั้นทุกครั้งเลยจริงๆ

 

มาร์คคนนี้ยอมรับแบบแมนๆเลยว่าตัวเองรักน้องแบมแบมมากจริงๆ อยากดูแลเจ้าตัวเล็กของเขาตลอดเวลา ไม่อยากให้ออกจากกรอบสายตาของตัวเองเลยแม้แต่วินาทีเดียว ใจจริงอยากเก็บไว้นอนดูที่บ้านคนเดียว แต่ติดตรงที่คุณแม่น้องอนุญาตให้มานอนที่คอนโดได้อาทิตย์ละ2วันเอง มาร์คแทบจะบ้าตายกับ5วันที่เหลือ

 

 

“มั๊คจ๋า”

“...”

 

“มาร์คกี้ของแจ็ค”

“...”

 

“มาร์คน้อยของหวังจี้”

“.....”

เห็นมันเรียกมาอยู่พักใหญ่แล้ว ไอ่แจ็คนี่มันตัวทำละลายสมาธิตัวพ่อของโลกใบนี้เลยหรือไงว่ะ แก้วที่กำลังประครองมันขึ้นรูปเบ้ซ้ายทีขวาทีก็เพราะสรรพนามสรรหาตีนของมันนี่แหละ เรียกมาได้มาร์คกี้ เดี๋ยวเจอขี้มาร์คแล้วจะพูดไม่ออก

 

"มีไรมึงอ่ะ เรียกอยู่ได้"

สุดท้ายก็ต้องปาดก้อนดินบนแป้นออกทั้งหมดแล้วเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เพราะมันคนเดียวเลย

 

"ไม่มีไรอ่ะ อยากอ้อนเฉยๆ"

"อ้อนตีนกูมั้ย"

"อูย.. ไอ่นี่ก็โหดจัง พ่อส่งไปเรียนม.ปลายในคุกหรอวะ"

"ก็มึงกวนสมาธิกูอะ ถ้าขึ้นแก้วครั้งนี้มึงเรียกอีก กูจะเอานิ้วยัดก้นมึง"

ดูพระเอกพูดกับเพื่อนสิครับ ไม่เพราะเอาสะเลย

 

"พูดหวานๆกะกูสักวันจะตายมั้ย ทีอยู่กับน้องรหัสมึงหล่ะแบมจ๊ะแบมจ๋า"

 

 

 

น้องรหัสมึง..

 

 

 

จริงแล้วแจ็คสันไม่น่าจะพูดมันออกมานะ แต่ห้ามมันไม่ได้หรอกในเมื่อไม่มีใครรู้เรื่องความสัมพันธ์ขงเราสองคนแม้กระทั้งไอ่แจ็คที่เป็นเพื่อนสนิทที่สุดยังไม่รู้เรื่องเขากับแบมแบมเลย อยากจะบอกเพื่อนแต่มันก็ยังไม่กล้าพอ กลัวจะโดนด่านู้นนี่ กลัวเรื่องจะไปถึงหูอิมแจบอม กลัวจะโดนทำโทษตามที่ใครหลายคนก็ทราบดี

 

 

แต่พอเห็นรอยยิ้มแบมแบมเดินออกมาจากตึกทุกครั้งในตอนเย็น

ความกลัวอะไรพวกนี้มันก็หายไปหมด..

 

 

แบมแบมคือคนที่ทำให้พี่มาร์คคนนี้มีความรัก

รักแม้กระทั่งเงื่อนไขใดก็ทำลายมันไม่ได้..

 

 

"เฮ้ย.. เหม่ออะไรของมึงวะ"

เสียงแหบเสน่ห์ของเพื่อนข้างๆเรียกสมาธิของมาร์คต้วนให้กลับมา พร้อมกับหุบยิ้มแล้วก็กระแอ้มไอกลบเกลื่อนไปอีกสองที จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อ ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาตามเสียงเรียกของเพื่อนที่ยังคงดังอย่างไม่ยอมแพ้

 

"เออ! ไม่สนใจกูก็เรื่องของมึงและ กูแค่จะบอกว่าโทรศัพท์มึงสั่นเว้ย ไปรับสักทีกูเห็นหลายสายแล้ว"

เพื่อนหวังที่ก้มหน้าปั้นงานของตัวเองพูดด้วยน้ำเสียงนอยๆ แต่ใช่ว่าเขาจะสนใจเรื่องอารมณ์ของมัน สิ่งที่สำคัญคือใครโทรมามากกว่า ถ้าเดาไม่ผิดก็น่าจะเป็น

 

 

[ว่าไงครับ น้องแบม]

จุดนี้รีบล้างมือแล้วเช็ดโคลนแบบลวกๆที่เสื้อนักศึกษาเนื้อขาวจนมันมีรอยเปื้อนยาวเป็นปื้น

[พี่มาร์คว่างมั้ยครับ ทำอะไรยู้ว]

[ว่างสิ]

ต่อให้กำลังลุ้นหวยอยู่ก็จะบอกว่าว่างเสมอ

[น้องแบมจะโทรมาถามว่าพี่มาร์คชอบสีอะไร ?]

[หื้ม? ชอบสีอะไรหรอ อืมมม... ไม่มีครับ]

[ไม่มีได้ไง ต้องมีสิ]

[สีเดียวกับน้องแบมก็ได้]

[ได้ไง ถ้าชอบสีชมพูจะชอบตามหรือไงเล่า]

[ไม่ดีกว่างั้นอ่ะ เอาเป็นว่าพี่ชอบสีน้ำตาลแล้วกันครับ]

[สีน้ำตาลหรอ อ่า..]

[ถามไปทำไมอะ หื้ม?]

[ไม่บอกหรอก เย็นนี้ไม่ต้องรอน้องแบมที่หน้าตึกนะครับ เดี๋ยวจะไปซื้อของกับยองแจน้า]

 

จากนั้นน้องก็ชิ่งวางโทรศัพท์ไป เหมือนกับกลัวว่าเราจะถามเอาความมากกว่านี้ ให้ตายเถอะ โทรมาในเวลาเรียนเพื่อมาถามว่าชอบสีอะไรเนี่ยนะ ต้องมีซัมติงอะไรแฝงอยู่แน่ๆ

 

"ไอ่แจ็ค เป็นไรว่ะ หงอยเชียว"

เดินกลับมานั่งที่เครื่องปั้นประจำตำแหน่งตามเดิม เห็นเพื่อนขี้เล่นหน้าจ๋อยลง มือก็เขี่ยโทรศัพท์มือถือเล่นไปมาเหมือนไม่มีจุดหมายไปงั้น พอเพื่อนถามมันก็จัดการกดล็อคสกรีนแล้วยัดมือถือเข้ากระเป๋ากางเกงทันที

 

"เย็นนี้น้องยองแจไม่กลับบ้านกับกูอ่ะ มีหนุ่มใหม่แน่เลยมึง"

เสียงอ่อยลงอย่างเห็นได้ชัดแถมยังทำท่าเหมือนจะงอแงอีก

 

"เออใช่ วันนั้นกูเห็นไอ่ที่ตัวสูงๆอยู่วิดวะมั้ง เดินมาส่งเด็กมึงที่ตึกอะ"

"ไอ่เหี้ย! จริงหรอว่ะ"

"เออดิ"

"สัดเอ้ย! แล้วทำไมเพิ่งบอกกูวะ!!!"

ไอ่แจ็คสันทำท่าจะลุกจากเก้าอี้ของตัวเองหมายจะไปเก็บของแล้วออกจากโรงงานเซรามิคไปแต่ยังดีที่มาร์คห้ามไว้ทัน เรื่องแบบนี้มันเลือดร้อนจริงๆครับ ไม่น่าไปแหย่มันเลย

 

"กูพูดเล่นเว้ย น้องยองแจจะไปซื้อของกับแบมแบมเย็นนี้ เขาไม่ได้บอกมึงอ่อ?"

"สัดมาร์ค กูเกือบจะไปตามหาไอ่สูงวิดวะเหี้ยไรของมึงแล้วเนี่ย"

จัดการตบกระหม่อมหัวแดงของเพื่อนตัวเองไปแรงๆหนึ่งทีโทษฐานแกล้งไม่ดูทิศทางอารมณ์ นี่รู้มั้ยว่ามันหึงหวงน้องยองแจมากแค่ไหน แค่ยุงบินมาใกล้ยังคิดว่าเเม่งชอบแฟนตัวเองเลย อิยุงกาม..

 

.

 

 

.

 

 

หลังจากเลิกเรียนวิชาหลักของเด็กปีหนึ่ง แบมแบมกับยองแจก็รีบออกมาจากตัวมหาวิทยาลัยทันที วันนี้อาจารย์ปล่อยก่อนเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงทำให้ทั้งสองคนเลือกที่จะเดินทางไปยังจุดหมายโดยรถเมล์มากกว่าเนื่องจากรถยังไม่ติดมาก

 

“เขาจะมีขายหมดเลยใช่มั้ยอะยองแจ”

เสียงเล็กถามเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างเป็นกังวล วันนี้ทั้งวันแบมแบมเป็นกังวลกันเรื่องนี้มาก ถามทุกห้านาทีเลย

 

“หมดสิ เดี๋ยวเราพาไปซื้อเอง รับรองร้านเดียวมีครบตามที่แบมต้องการเลยแหละ”

จากนั้นคนตัวเล็กก็ยิ้มกว้างแล้วก็ก้มหน้ายุกยิกอยู่กับหน้าจอไลน์ของแฟนตัวเองต่อ

 

BbamBbam :

[พี่มาร์คคคค]

[เราสองคนเลิกเรียนแล้วน้า ตอนนี้ออกไปซื้อของละ]

[เลิกเรียนแล้วไลน์บอกน้องแบมด้วย เข้าใจมั้ย!]

 

 

จัดการรายงานความเคลื่อนไหวของตัวเองให้พี่มาร์ครับรู้อย่างที่ทำอยู่เสมอ การบอกว่าเรากำลังจะไปไหน ไปกับใครให้แฟนตัวเองรับรู้มันเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆสำหรับเราทั้งสอง เพราะต่างก็เป็นห่วงกันและกันทั้งคู่

 

“ถึงแล้วแบมแบม ลงกันเถอะ”

ตอนนี้รถเมล์ได้มาจอดตามป้ายในย่านร้านขายของที่เรียงยาวเป็นแทบ สองร่างเล็กจับมือกันเดินไปตามทางยาวที่มีคนเดินสวนกันเต็มไปหมด เพราะช่วงนี้เป็นเวลาเลิกงานแล้วทำให้ต้องมาเบียดกับผู้คนเยอะมากกว่าปกติ ยองแจหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเล็กก็ต้องอุทานออกมาด้วยความสงสาร เหงื่อไคลผุดขึ้นเต็มใบหน้าจนต้องยื่นผ้าเช็ดหน้าซับให้

 

“ร้อนหน่อยนะแบมแบม คนเยอะด้วย”

“ไม่เป็นไรยองแจ แค่นี้เราไหว”

พยักหน้าส่งกลับไปให้เพื่อนพร้อมกับยิ้มเพิ่มพลังให้กับตัวเอง ต่อให้คนเยอะกว่านี้ อากาศร้อนกว่านี้แบมแบมก็ไหว แค่คิดว่าจะทำอะไรเพื่อใครก็หายเหนื่อยแล้ว ><

 

“ถึงแล้ว”

ยองแจจัดการผลักบานประตูเข้าไปในร้านขายอุปกรณ์ตัดเย็บเสื้อผ้าขนาดใหญ่ ภายในร้านมีม้วนผ้าหลายประเภทและคละสีอยู่มากมาย มองไปรอบๆก็มีพวกเสื้อหรือชุดต่างๆที่เป็นของทางร้านตัดเอง เรียกได้ว่าครบอย่างที่ยองแจบอกเลยจริงๆ

 

อ่ะ.. แต่ไม่แบมแบมไม่ได้จะมาตัดชุดนะ

 

“สวัสดีจ๊ะหนุ่มน้อย มีอะไรให้พี่ช่วยมั้ยคะ”

“ผมมาดูผ้าครับ ผ้าสีน้ำตาล”

“เชิญทางนี้เลยจ่ะ”

พี่พนักงานเดินนำเราสองคนไปทางโซนผ้าม้วนเป็นร้อยๆม้วนอีกทางฝั่งนึงของร้าน ระหว่างทางก็ตื่นเต้นไปกับความเยอะของสินค้าตามไปด้วย

 

“เราถามได้มั้ยอ่ะ ว่าให้พามาร้านขายผ้าทำไม” จู่ๆเพื่อนที่เดินตามมาก็ร้องถามขึ้น

“แบมจะซื้อไปเย็บผ้ากันเปื้อน”

“ผ้ากันเปื้อน? ซื้อเอาก็ได้มั้ง” นั้นสิ ซื้อเอาก็ได้มั้ง

“ไม่ได้หรอก แบมจะเย็บเอง เป็นขวัญวันครบรอบ อ๊ะ!

 

พูดไปแล้ว..

ยองแจจะได้ยินมั้ยอ่ะ..

 

“ครบรอบ? แหนะ! คบกับใครอยู่ทำไมเราไม่รู้”

ยองแจจัดการเข้าชาร์ตแบมแบมโดยการยึดไหล่เล็กกว่าไม่ให้เดินไปไหนได้

 

“ไม่มี๊ ฟังผิดป่าว”

คนตัวเล็กบ่ายเบี่ยงแถมยังบิดลำตัวน้อยๆเพื่อให้หลุดจากการควบคุมของเพื่อน

 

“ไม่ผิด เราได้ยินเต็มสองหูเลย นี่จะปิดบังเพื่อนใช่มั้ย”

คราวนี้ยองแจจัดการเล่นจุดอ่อนของแบมแบมโดยการจี้ไปที่ซี่โครงเล็ก คนบ้าจี้อย่างแบมแบมทนไม่ไหวถึงกับร้องจ๊ากเข่าทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นในที่สุด

 

 

“ยองแจย๊า!

เมื่อเห็นว่าตัวเองหลุดจากเงื้อมมือของยองแจแล้วก็รีบลุกขึ้นแล้วก็วิ่งตามพี่พนักงานคนเมื่อครู่ไปอย่างเร็ว ไม่ไหวๆ ถ้าให้บอกยองแจตอนนี้มีหวังเขินตายแน่ๆ ช่วงนี้อาการเขินของแบมแบมยิ่งประหลาดๆอยู่ด้วย

 

เมื่อเลือกผ้าเสร็จเรียบร้อยก็จัดการเดินซื้ออุปกรณ์ต่างๆที่ใช้ในการเย็บผ้ากันเปื้อนต่อ พอได้ของครบแล้วก็เดินกลับมาหาเพื่อนตัวเองที่ตรงเคาท์เตอร์จ่ายเงิน สังเกตเห็นแล้วแหละว่ามันกำลังนอยอยู่ด้วย ปากคว่ำซะขนาดนั้น

 

“งื้อ.. ยองแจโกรธแบมหรอ”

มือเล็กยกขึ้นคล้องแขนเพื่อนตัวเองพร้อมกับเขย่าไปมา นี่ถ้าไม่เกรงใจคนในร้านจะหอมแก้มยองแจแล้วนะ เผื่อจะหายงอน

 

“แบมมีเรื่องปิดบังเราอะ จะให้โกรธปะล่ะ”

“ยองแจง๊ะ ก็แบมเขินนี่”

รู้สึกเลยว่าหน้าตัวเองกำลังขึ้นสีแล้วมันก็กำลังร้อนมากๆด้วย มือเล็กกำถุงกระดาษที่เพิ่งจ่ายเงินเสร็จแน่นพร้อมกับสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ “ก็ได้ๆ บอกก็ได้”

 

“......”

“แบมแบมเป็นแฟนกับพี่มาร์คแล้วนะ”

“ก็แค่เนี๊ยะ บอกตั้งแต่แรกก็จบ”

“ก็มันเขิ..”

“ห๊ะ! พี่มาร์คเพื่อนอิพี่แจ็คอ่านะ?” เฮ้ย..

“.....”

ร่างเล็กพยักหน้ายืนยันบวกกับรอยยิ้มที่ผุดขึ้นมาบนใบหน้ายิ่งทำให้ยองแจต้องอ้าปากกว้างมากขึ้นกว่าเดิม

 

 

 

 

พี่มาร์ค..

เป็นพี่รหัสของแบมแบมไม่ใช่หรอ..

 

 

 

เอาแล้วไง!

 

 

“ยองแจย๊า ทำไมตกใจขนาดนั้นเล่า”

“ปะ เปล่าๆ.. เราแค่คิดว่าเป็นแฟนกันระ..เร็วจัง”

ทำไงดี ยองแจจะทำไงดี T.T

 

เร็วอะไรเล่า! ช้ากว่านายตั้งเยอะ!”

“จริงด้วย แฮะๆ” หัวเราะแห้งๆให้ จากนั้นเราก็เดินออกจากร้านด้วยกัน ทั้งสองเดินกลับไปทางเดินที่เดินมาเมื่อครู่ แต่แบมแบมก็ต้องหยุดเดินเมื่อถูกสะกิดหลังไว้ก่อน

 

“มีอะไรอะยองแจ?”

“แบม.. ตามหาพี่รหัสเจอยัง”

“ยังไม่เจอหรอก ไม่เป็นไรเรายังไม่รีบ”

จริงด้วยแฮะ เห็นพี่แจ็คสันบอกงานเฉลยสายรหัสเลื่อนไปสิ้นเทอมนิหน่า แบบนี้ค่อยโล่งอกไปหน่อย ในใจคนรู้ความจริงอย่างเขากำลังสับสนแล้วก็วุ่นวายไปหมด ไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ควรทำหรือสิ่งไหนที่ไม่ควรพูดออกไป ถ้าเกิดเขาบอกอะไรแบมแบมก็เท่ากับเรากำลังจะทำลายความสุขของเพื่อน จริงมั้ย..

 

ถ้าเกิดแบมแบมอยากรู้เรื่องพี่รหัสของตัวเองเมื่อไหร่

ให้รีบถามเราทันทีเลยนะ..

เราจะรีบบอกเลยจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

100

 

 

---------------

 

ไรท์กลับมาแล้ว U.U

อนุญาตให้ตีที่ก้นได้ จั๊กจี้ที่เท้าก็ได้

ขอโทษที่หายไปนาน(มาก)

ไรท์เปิดเทอมมาได้เดือนนึงละ แล้วก็ติดซีรี่ส์ด้วย เลยหายไปเลย

;____________; เค้าขอโทษน้า

 

ยังมีคนอ่านอยู่มั้ยนิ 5555555555

ไม่เป็นไร ไรท์จะแต่งให้จบ

 

 

 

 

--สปอย--

 

“สุขสันต์วันครบรอบ1เดือนครับพี่มาร์ค”

“ขอบคุณครับ เย็นนี้เราไปฉลองกันดีกว่าเนาะ”

.

“แจบอม.. นั่นใช่มาร์คกับน้องรหัสของมันป่าว”

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1,149 ความคิดเห็น

  1. #1050 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 12:30
    โหยยย ถ้าเป็นน้องแตงคงอึดอัดตาย อยากบอกแต่ก็กลัวเนี่ย - -
    #1050
    0
  2. #1028 _chaxqsj (@kwangbaby) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 20:12
    อย่าดราม่าเชียวนะ
    #1028
    0
  3. #1019 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 15:20
    กัวว่าแบมจะรู้เรื่องพี่รหัสจัง
    #1019
    0
  4. #990 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 14:40
    ความลับมาร์คแบมจะแตกไหมเนี่ย แล้วถ้ามีคนรู้เรื่องความรักของคนทั้งสองจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย
    #990
    0
  5. #954 bbimbua (@bbuamrk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 21:26
    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #954
    0
  6. #926 아이언 (@baronest) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 18:04
    ความลับมันปิดไม่ได้หรอกนะ
    #926
    0
  7. #838 yingbuakan9 (@yingbuakan9) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 12:58
     เป็นช่วงที่ In Love มากๆๆ อือๆๆ กลัวดราม่า  มาแรงๆๆ อ่ะ อย่าน้าๆๆๆ

    #838
    0
  8. #837 Fahhy (@fahhyhottest) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 12:42
    ทำไมต้องมีกฏนี้ด้วยอ่ะ เจ็บปวดดดดจริงๆนะ TvT
    #837
    0
  9. #798 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 16:54
    กำลังหวานได้ที่เลย กลิ่นม่ามาซะงั้น T____T
    #798
    0
  10. #762 Little IU (@iu-say-hi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 20:05
    หวานอ่ะหวานอ่ะหวานอ่ะ !!!!!!!!!!! ชอบอ่ะชอบอ่ะชอบอ่ะ !!!!!!!!!!! น่ารักอ่ะน่ารักอ่ะน่ารักอ่ะ !!!!!!!!!!!! งื้ออออออออออพี่มาร์คกับน้องแบม2 ฟินเวอร์ =\\=
    #762
    0
  11. #542 Tumbmong (@tumbmong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 23:27
    เอ่อ หม่รู้ว่า ใครจะเสร็จใครกันแน่นะคราวนี้ น้องแบมจะฆ่าพี่มาร์ค รึจะโดนพี่มาร์คเขมือบก่อน ไม่มีใครรู้เลยนะครัช 55555
    #542
    0
  12. #501 ป้ามานี (@illsatanlli) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 07:21
    จะดราม่ามั้ย
    #501
    0
  13. #465 mollz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 01:28
    โอ้ยพี่มาร์คค่ะ จะหวานไปไหน ไม่แกรงใจเลย



    ดราม่ากำลังจะมาหรอ ยังไม่พร้อยเลยค่ะไรเตอร์



    ที่ลื่นเปลือกกล้วยเมื่อกี้ส่งแอดมินโรงพยาบาลอีกสักสองสามตอนนะค่ะ ขอทำใจก่อน



    กฎที่ห้ามคนในสายเป็นแฟนกันเนี่ย อยากรู้จังจะเปลี่ยนได้ไหมนะ สงสารอะ



    รู้ลุ้นตอนต่อไปค่ะ มาต่อไวๆนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #465
    0
  14. #464 bim tekayu (@bim_tekayu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 23:48
    มาร์คพาเข้าห้องเลยเหรอออ
    #464
    0
  15. #463 ❥ Irishxmm (@littleirish09) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 23:24
    น่ะ...นิมันน่ารักมากเลยค่ะ!!! /me ระเบิดตัวเองกลายเป็นปุ๋ย พิมาร์คเต้าะน้องตลอดเวลาเล่อะ น้องพรุนไปหมดแล้วนะ งื้ออออ TTT น่ารักกกกกก เราชอบน้องแบมคาแรกเตอร์นี้มากเลยค่ะ อยากอุ้มมาฟัดเล่นที่บ้าน ;__; อัลไลลล ตอนท้องขุ่นแม่กินคิตตี้กับรีลัคคุมะเป็นอาหารแน่ๆ น้องงุ้งงิ้งมุ้งมิ้งที่สุดในโลกกก TT ละอย่างงี้พิมาร์คคึจิทำไง จะทนได้ไงง 55555555555555 ขอบคุณที่แต่งฟิคน่ารักๆ แบบนี้มานะคะ เลารอติดตามน้า สู้ๆๆๆ ค่ะ
    #463
    0
  16. #462 Esther.G (@laestrella) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 21:58
    ฆ่าพี่มาร์คให้ตายคาอกหรือเปล่าาาาาา

    กำลังจะขอเป็นแฟน แต่ต้องมาเฉลยสายรหัส นี่มันมารชัดๆ

    ดราม่าจงหลบไป อย่ามาได้ม้ายยยยย  555555

    รอตอนต่อไปค่าา
    #462
    0
  17. #460 Mildmille (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 20:26
    โว้วววววๆ สนุกกกกมากเลยยย



    จะเฉลยแล้ววววววว



    ปล. คือแบบพิมผิดมั้ยไม่รู้เลย เพราะมองไม่เห็นที่ตัวเองพิม555555
    #460
    0
  18. #459 ok go (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 18:23
    แก เราไม่เบื่อหวานนะ เรากลัวดราม่ามากบอกเลย

    อยากจะอุ้มแจบอมไปทิ้ง 555555 ตัวก่อมาม่า

    โอ๊ยยยยย อยากได้มุ้งมิ้งอ่ะฮืออออ กลัวน้องตีจากมาร์ค นี่คือสงสารมาร์คมาก นางเต๊าะของนางมาตั้งนาน
    #459
    0
  19. #458 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 17:05
    หวานมากๆ ค่า
    #458
    0
  20. #456 oni (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 13:04
    ไม่เบื่อเค้าชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ



    พี่มาร์คเริ่มปูทางความรักไว้อย่างดี หวานกันซะะะะะะ



    กลัวความจริงที่จะเปิดออกมาหรืองัยคร้าบบบคุณพี่(หเค้าก็กลัวแบมน้อยใจ)



    หวังว่าพี่มาร์คจะบอกเองว่ามาร์คเป็นพี่รหัสแทนที่แบมจะรู้จากคนอื่น



    ถ้ารู้จากคนอื่นแบมยิ่งน้อยใจแน่เบยยยยยยยยยยยย



    อย่ามาม่าเยอะน้าใจทนรัมะไหวสงสารพี่มาร์ค จริงแล้วก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนะ



    กับการที่พี่มาร์คทำไป ทุกอย่างก็เพราะรักทั้งนั้น



    #456
    0
  21. #454 โมโมกิยูริกะ (@mikimomo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 11:20
    เค้าอยากให้หวานนานๆ



    #454
    0
  22. #453 chickajuuex (@leegifah) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 07:42
    รู้สึกเหมือนดราม่ากำลังจะมา..... แงงงง ไม่เอาอ่ะ ชอบให้หวานแบบนี้ น่ารัก ละแจ็คแจไปเป็นแฟนกันตอนหนายยยย แหนะๆ พี่มาร์คเจ้าเล่ห์เกิ๊นนน เข้าทางคุณแม่ 55555555555555555 รอมาต่ออยู่หนาาา เลิ้บๆ
    #453
    0
  23. #452 cyndj (@cyndj) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 01:24
    อ๋อยยย น่ารักอ่าา ชอบๆๆ
    อิพี่มาร์คนี่ก็ร้ายกาจริงๆ
    ไม่ค่อยอยากดราม่าเลย แต่ถ้าจะมีก็มาค่ะ
    พร้อม!!! 55555555
    แต่ไม่มีจะดีกว่าน้าาา ^^
    #452
    0