| GOT7 | ` Who is my bro ? ( markbam )

ตอนที่ 10 : ❀ my bro - 09 Dangerous Man

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ก.ย. 58


ไรท์มาแก้ไขสำหรับรีดเดอร์ไม่สามารถอ่านตอนนี้ได้นะคะ



Who’s my BRO?

-chapter09-

 

 

 

 boo boo boo 정말 달콤할 거야
 이렇게 두근 두근 두근 뛰니 생각만 
 가지씩 매일 매일 매일 너와    
 네가 있어 하루가 즐거워 이제는 둘이라는 

 
(Boo boo boo คงจะหวานน่าดูเลย
แค่คิดเท่านั้นแต่ทำไมหัวใจถึงเต้นแรง ตึ๊กๆๆๆแบบนี้
แค่วันละอย่างทุกๆวัน ทุกๆวัน ทำร่วมกับเธอทั้งหมด
ฉันเมื่อมีเธอแล้ววันทั้งวันช่างแสนสุข..)

 

 

 

 

ปัง!’

 

 

 

 

“ฮั่นแหนะ! แบมแบม!!

 

 

 

“เหวอออ ยองแจ เราตกใจหมด”

รีบดึงหูฟังออกทั้งสองข้างทันทีเมื่อเพื่อนยองแจเดินเข้ามาตบโต๊ะ ไหล่เล็กสะดุ้งกระตุกจนเกือบไหลจะหลุด คนตาตี่ที่เดินเข้ามาที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ยืนเท้าเอวชี้หน้าเค้าพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัยในทันที

 

 

 

“ทำไมร้องเพลงนี้ มีความรักหรอ”

นิ้วชี้มาที่ใบหน้าแก้มเยอะอย่างคาดคั้นหมายจะเอาคำตอบ เพื่อนของตัวเองจะมีความรักทั้งทีมันต้องรู้ให้ถึงแก่นแท้หน่อยสิ

 

 

“บ้าหรอ เราร้องเฉยๆหน่ะ”

รีบม้วนเก็บหูฟังกับไอโฟน5ลงกระเป๋าอย่างเร็ว สมองกำลังประมวลคิดหาเรื่องมาทักยองแจเพื่อให้มันเปลี่ยนเรื่องแต่ก็ยังไม่ทันคนปากไวกว่าอยู่ดี

 

 

“หน้าเคลิ้มมากเลยนะ โกหกเราไม่ชนะหรอก”

เดินเข้ามาทางข้างหน้าแบบนี้ ความจริงมันต้องเห็นเค้าแล้วแหละแต่มันหลับตาพริ้มฮัมเพลงไง เลยไม่รู้ตัวว่าเพื่อนขี้สงสัยเดินมาได้ยินบทเพลงหวานหูเข้า

 

 

“แล้วทำไมมาเช้า”

เปลี่ยนเรื่องเลยแล้วกัน

 

 

“ก็นอนไม่หลับอ่ะดิ โฮ้ยยย”

เพื่อนหน้าเต้าหู้ถอดกระเป๋าเป้ขนาดกลางเหวี่ยงลงบนโต๊ะอย่างไม่ใยดี ก่อนจะตามมาด้วยการสอดเท้าเข้ามานั่งตรงข้ามเพื่อนตัวเอง ใบหน้าที่ดูเซ็งๆพ่นลมหายใจจนอดไม่ได้ที่เพื่อนจะถามขึ้น

 

 

“เป็นอะไร ใครแกล้งยองแจ”

 

 

 

 

 

ตึ่ง

 

 

 

“แงงงงงงงงงงงงงง” ยองแจ

 

 

“เอ้ย เป็นอะไรอ่ะ”

แบมแบมรีบลุกจากเก้าอี้ฝั่งตัวเองอ้อมมาที่ด้านเดียวกับเพื่อน เมื่อเห็นมันเริ่มงอแงใหญ่ต่อมอยากรู้ก็ยิ่งทำงานเพิ่มหลายเท่าตัว

 

 

“เมื่อคืนอ่ะดิ เรามะ..”

 

 

 

 

ตึ่ง

 

 

 

ยังไม่ทันได้อธิบายเสียงเตือนจากแอพพลิชั่นในเสียงโทรศัพท์ของยองแจก็ดังขึ้นอีกครั้ง ตาตี่เริ่มปิดลงส่ายหน้าไปมา ยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองแรงๆจนมันเริ่มไม่เป็นทรง

 

 

“ใจเย็นก่อนนะยองแจ ค่อยๆเล่าให้เราฟัง”

 

 

“เอามันไปไกลๆ”

มือน้อยหยิบมือถือของเพื่อนสนิทมาถือไว้ในมือ จัดการยัดใส่เข้าไปในกระเป๋าโดยไม่ลืมที่จะปิดเสียงมัน ถ้าดูจากสีหน้าของเพื่อนแล้ว ความทุกข์ที่เกิดไม่น่าจะพ้นการแจ้งเตือนที่ดังอย่างต่อเนื่อง นี่ขนาดปิดเสียงไปแล้วยังมีสั่นส่งท้ายอีกสอง-สามที

 

 

“ทีนี้เล่าได้ยัง”

ปรับท่าทางให้ทั้งเพื่อนและก็ตัวเองโดยการจับไหล่ให้หันมาหาเค้าแบบตรงๆพร้อมกับเร่งให้เพื่อนเล่าอีกครั้ง

 

 

“เสียงไลน์นั้นทำเราหลอนทั้งคืนเลยรู้ไหมแบมแบม”

 

 

“หื้ม.. ไลน์?”

 

 

“อื้ม ไลน์มันเด้งหาเราทั้งคืนเลย”

 

 

“แล้วใครไลน์มา”

 

 

“พี่แจ็คสัน” ยองแจอยากจะกรี้ดดดดด

 

 

“เฮ้ยจริงดิ แล้วไปมีไลน์พี่เค้าได้ไงเนี่ย”

เพื่อนตัวเล็กที่ได้ยินชื่อพี่รหัส(ที่มโนเอง)ก็ทำให้ความสนใจเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัว เขย่าแขนเพื่อนน้อยๆเพื่อให้เพื่อนเริ่มเล่าต่ออีกครั้ง

 

 

“ไม่เล่าได้มั๊ย” อายนะ..

 

 

“...” บีบแขนบังคับพร้อมกันส่งพลังผ่านทางสายตา

 

 

“ก็ได้ๆ เมื่อวานที่แบมไปวิ่ง เราก็นั่งประชุมคนเดียว จากนั้น...”

 

 

 

 

 

 

 

-ย้อนไปเมื่อวาน-

 

 

 

 

 

“พี่ต้องการให้น้องเล็งเห็นความสำคัญของการไปเข้าค่ายรับน้องในครั้งนี้ การเป็นปีหนึ่งเราเป็นได้แค่ครั้งเดียว พี่ไม่อยากให้เราพลาดบรรยากาศในงานนี้ไป”

เสียงพี่ซูโฮMCหน้าขาวประหนึ่งผงซักฟอกโอโม่ กำลังโน้มน้าวล้างสมองให้น้องปีหนึ่งลงชื่อไปเข้าค่ายรับน้องในครั้งนี้

 

 

“เดี๋ยวก็ซิ่ว เชอะ”

ยองแจผู้นั่งอยู่ท้ายแถวอย่างโดดเดี่ยวบ่นอุบ สีหน้าไม่แสดงอาการมีส่วนร่วมกับรายละเอียดของการประชุมใดๆ ตอนนี้ถ้าเป็นไปได้อยากจะลุกกลับบ้านให้รู้แล้วรู้รอด แต่ติดตรงที่คำสั่งของพี่รหัสสุดโหดของเค้ามันค้ำคอไว้

 

 

“ใบรายละเอียดของกิจกรรมรับน้องสามารถไปรับได้ที่ห้องกิจการคณะนะครับ จะมีพี่ชั้นปีที่2นั่งประจำอยู่ สามารถสอบถามได้ถ้าน้องมีเรื่องสงสัย”

แล้วจะให้มาประชุมทำไมว่ะ นี่ยองแจหงุดหงิดนะเว้ย

 

 

“สำหรับวันนี้เลิกประชุมได้นะครับ ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมประชุม”

 

 

“ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมประชุม”

ชเวยองแจเลียนประโยคของพี่ซูโฮพร้อมกับแลบลิ้นให้อย่างหมั่นไส้ เสียเวลาจริงๆเลย แทนที่จะได้กลับบ้านไปนอนตากแอร์ รดน้ำต้นไม้ จ่ายตลาดกับม๊าตอนเย็น ต้องมานั่งงอกแงกอยู่ที่ลานกระบือบื้อบ้าอยู่แบบเนี่ย

 

 

 

แล้วนี่แบมแบมยังวิ่งไม่เสร็จอีกหรอ..

 
 

 

เมื่อตัดสินใจได้ว่าจะรอเพื่อนตัวเล็กที่ออกไปวิ่งตามคำสั่งของรุ่นพี่ ตัวเองก็จัดการใช้เวลาว่างให้เป็นโยชน์โดยการล่าลายเซ็นของพี่ๆที่อยู่ในลานกิจกรรม หันไปทางไหนก็เจอแต่คนโดนล้อมวงขอกันเต็ม ถ้าจะให้ไปยืนรุมด้วยก็ไม่ใช่สไตล์ยองแจเหมือนกัน

 

 

“มีลายเซ็นพี่ยังครับ”

 

 

“เฮ้ย..”

มือเล็กที่กำลังจะเก็บสมุดรายชื่อ แต่ยังไม่ทันที่มันจะได้ลงไปอยู่ในย่ามก็โดนมือใหญ่ที่มาจากไหนไม่รู้คว้ามันเปิดอย่างถือวิสาสะ

 

 

“ทำไมมันโล่งงี้หล่ะ”

 

 

“ขอสมุดผมคืนด้วยครับ”

 

 

“ไม่คืน”

 

 

“พี่แจ็คสัน!” อยากตายหรือไง!! แค้นที่แกล้งกันครั้งที่แล้วยังไม่หายโกรธเลยนะ วันนี้จะมาทำเพิ่มยองแจไม่ปล่อยพี่ไว้แน่

 

 

“ครับ?”

เลิกคิ้วข้างขวากลับไปให้แต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองคนที่กำลังหงุดหงิดจัด มือใหญ่เซ็นหยุกหยิกลงในสมุดโดยที่น้องไม่ต้องเอ่ยปากขอจนครบทุกช่อง

 

 

“ถ้าพี่ไม่คืน ผมจะ..”

 

 

“จะอะไร”

ยืนสมุดที่เซ็นเรียบร้อยส่งให้คนตาตี่ที่กำลังเงื้อมือขึ้นเหนือหัว หมายจะฟาดเข้าที่กลางหลังของรุ่นพี่ วินาทีนี้ถ้าจะเรียกว่าเค้าปีนเกลียวก็เชิญ

 

 

“ฮึ้ย!

กระชากสมุดกลับมาก่อนจะยัดมันลงย่ามอย่างไม่ใยดี จนคนขี้แกล้งต้องหลุดขำกับท่าทางโมโหของคนตาตี่

 

 

“แอดไลน์พี่มาด้วย รอนะครับ”

ส่งท้ายก่อนจะจากไปด้วยประโยคที่ยองแจคิดว่าไร้สาระพอๆกับการวิ้งค์อีกหนึ่งทีที่พี่เค้าทำก่อนจะเดินหันหลังไป

 

 

“ฝันไปเถอะ”

 

 

 

 

 

ตึ่ง

 

 

 

“เอ๋..”

เมื่อตัวเองหันหลังกลับมาได้ไม่นานเสียงเตือนแอพพลิเคชั่นไลน์ก็แจ้งเตือนขึ้นมาในทันที

 

 

 

MOOJACK

[ทำไมไม่แอดมาหล่ะครับ]

 

 

เฮ้ยบ้าไปแล้ว อะไรเนี่ย พี่แจ็คสันมันไปเอาไลน์ของเรามาจากไหน ยืนงงกับข้อความที่ขึ้นเป็นป๊อบอัพอยู่ที่หน้าจอของตัวเอง ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ชะเง้อคอมองหาตัวการที่อาจจะยังอยู่แถวนี้

 

 

MOOJACK

[ให้เวลา30วินาที]

[กดรับแอดพี่ด้วย]

[]

 

 

 

ชึส์! ฝันตอนเย็นไปเถอะ!

 

 

 

MOOJACK

[ทำปากงี้ไม่น่ารักเลย]

[พี่เห็นนะ]

 

 

ไหน! ตัวการมันอยู่ไหน..

สองขาเล็กเริ่มเดินไปมาเป็นหนูติดจั่น ชูคอชะเง้อมองหาพี่แจ็คสันอย่างเอาเป็นเอาตาย เอาไลน์คนอื่นมาไม่พอยังจะมาหาว่าไม่น่ารักอีก โมโหชะมัด ถ้าเจอจะฟาดเข้ากลางหลังเลย

 

 

MOOJACK

[พี่มีข้อเสนอให้ ถ้ากดแอดเฟรน]         

[]

 

 

 

หยุดเดินทันทีเมื่อเห็นป๊อบอัพอันล่าสุดของพี่แจ็คสัน คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันจนเป็นปม ข้อเสนออะไรที่มันจะทำให้เค้ายอมหน่ะหรอ ไม่มีหรอก!

 

 

MOOJACK

[อยากสะพายย่ามต่อก็ตามใจนะครับ]

   [ ]

 

 

ประโยคบอกเล่าสั้นๆทำเอาคนยืนจ้องโทรศัพท์เกือบลมจับ ใจหนึ่งก็อยากจะกดรับเพราะไม่อยากสะพายย่ามอะไรนี่แล้ว มันเหมือนพระอ่ะ -_- แต่อีกใจก็ไม่อยากรับเพราะพี่แจ็คสันมันตัวอันตราย ขี้แกล้ง! ไม่อยากยุ่งเลย

 

 

 

 

 

แต่ไว้สักพัก ค่อยกดกีดกันก็ได้..

 

 

 

 

 

CYJ

[พี่ทำได้หรอ]

 

 

MOOJACK

[ดาวดึงส์ชั้นฟ้าพี่ก็เอามาให้น้องได้ถ้าน้องต้องการ]

 

 

CYJ

[ไอ่พี่แจ็คสัน!]

 

 

วินาทีนี่ไม่สนแล้วใครพี่ใครน้อง

 

 

MOOJACK

[พี่รหัสเราเป็นเพื่อนพี่ เดี๋ยวจัดการให้]

 

 

ความจริงย่ามอันนั้นของแจ็คสันเองแหละ ตั้งใจจะเอาให้น้องรหัสตัวเองใส่แต่มันเป็นผู้หญิง พอเห็นยองแจเดินเข้ามาในลานกิจกรรมแวบแรกก็อยากจะแกล้งสะหน่อย เลยตามหาว่าเป็นน้องรหัสใคร พอรู้ว่าเป็นน้องของแจบอมเท่านั้นแหละ เสร็จ..

 

 

CYJ

]

 

 

ประโยคสนทนาของยองแจจบลงด้วยสติ๊กเกอร์แสดงการขอบคุณ เก็บมือถือลงย่ามแล้วก็ยิ้มแบบปริ่มสุดให้กับมันถือเป็นการอำลา เพราะพรุ่งนี้คงไม่ต้องสะพายมันมาที่มหาลัยอีก

 

 

 

 

 

 

ตึ่ง

 

 

 

 

ตึ่ง

 

 

 

 

ตึ่ง

 

 

เสียงแจ้งเตือนยังคงดังขึ้นต่ออย่างเนื่อง รบกวนการใช้ชีวิตของยองแจได้สักพักก็จัดการปิดเสียงโทรศัพท์ในทันที พอกลับมาถึงที่บ้านก็เปิดดูหน้าจอพบว่าข้อความแจ้งเตือนของพี่เขามีเกือบ20อัน

 

 

 

 

 

มีทั้ง

 

 

MOOJACK

[น้องยองแจครับ ไม่อ่านไลน์พี่หน่อยหยอ]

 

[เยาะแยะเต๊าะแต๊ะ ฮาโหลว]

 

[ไม่อ่านแปลว่าพี่หล่อ]

 

[ใจร้ายกับคนหล่อจุงเบย]

[]

 

[พรุ่งนี้เที่ยงไปกินข้าวกับพี่นะครับ]

 

[เดี๋ยวพี่ร้องเพลงให้ฟังนะ]

 

[ข้อความเสียง 0:59 ]

 

[น้องยองแจคนน่าร้ากกกกกก]

 

[พี่ใช้สบู่นกแก้วใช้แล้วหอม มาดมดอม ให้ตรึกตรอกดูดีๆ]

 

[ดึกดื่นป่านนี้ คนดีของพี่ทำอะไรอยู่น้า]

 

[ถึงจะเตี้ยแต่พี่จะไม่ทำน้องเพลียแรง]

 

[เพราะงั้นพรุ่งนี้ไปกินข้าวกับพี่น้าาาา]

 

[]

 
 

 

แล้วก็อะไรไม่รู้ไร้สาระที่สุด.. ได้แต่อ่านแต่ไม่ตอบ จะปิดเสียงก็กลัวไม่ได้ยินนาฬิกาปลุกเลยทำใจฟังเสียงไลน์จนเกือบไม่ได้นอนทั้งคืน ตื่นเช้ามาเลยสะลึมละลือแบบที่เห็นเนี่ยแหละ

 

 

 

 

 

 

“พี่แจ็คสันไปเอาไลน์ยองแจมาจากไหนอ่ะ”

แบมแบมถามทันทีหลังจากที่เพื่อนเล่าเสร็จ ท่าทางยองแจเหมือนคนจะร้องไห้อยู่ทุกขณะ ถ้าสะกิดอีกนิดมีหวังได้ปลอบกันยาว

 

 

“ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ตอนนี้อยากเจอแล้วชกสักหมัด”

 

 

“นั้นไง มาโน้นแล้ว”

นิ้วเรียวสวยชี้ไปที่โรงจอดรถของตึกคณะ ทันทีที่พี่แจ็คสันลงจากรถก็ตรงดิ่งมาทางโต๊ะเราสองคนทันที ใบหน้ายิ้มแย้มของพี่แจ็คสันที่โชว์ฟันสีขาว ยองแจเห็นแล้วอยากจะเลาะมันออกทั้งแผง

 

 

“Hi”

เสียงคนขี้เล่นทักทายพวกเราทั้งสองคนทันทีที่มาถึงโต๊ะ และเมื่อจบประโยคฮายแบบสั้นๆ ยองแจก็ลุกพรวดขึ้นมายืนจ้องหน้าคนมาเยือนทันทีเช่นกัน

 

 

“มาทำไม!

แบมแบมได้แต่ลูบเอวเพื่อนเชิงปลอบว่าให้ใจเย็นๆ

 

 

“มาเอาคำตอบครับ”

หน้าทะเล้นเริ่มเขยิบใกล้เข้าเรื่อยๆ คนถูกจู่โจมก็รีบถอยออกห่าง

 

 

“ไม่ไปโว้ย!

 

 

“เดี๋ยวไปรับที่ห้องนะครับ แบมแบมพี่ฝากด้วยนะ”

คนพูดไม่รู้เรื่องพูดทิ้งท้ายจนคนถูกบังคับอ้าปากหวอ จะเถียงก็ไม่ทันสะแล้วเมื่อพี่แจ็คสันหันหลังกลับไปทางขึ้นตึกแล้ว อยากจะเตะโต๊ะม้าหินอ่อนให้เละเป็นผุยผง หงุดหงิด!

 

 

 

“เดี๋ยวก่อนครับพี่แจ็คสัน”

แบมแบมวิ่งตามคนที่กำลังจะกดลิฟท์ได้ทัน คนล่ำสันหันกลับไปมองน้องก่อนจะยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

 

 

 

“ว่าไงครับ”

 

 

“ชอบของขวัญที่แบมแบมซื้อให้ไหมครับ”

ตอนแรกกะจะเอามาให้กับมือแล้ว แต่พี่มาร์คก็ออกปากว่าจะเอามาให้เอง ตอนแรกก็ไม่ยอมหรอก แต่พอรู้ว่าพี่มาร์คจะแวะไปทำธุระที่ห้องพี่แจ็คสันแบมแบมถึงได้ยอม

 

 

 

 

“ของขวัญ?”

 

 

 

“ครับ แบมแบมตั้งใจเลือกเลยน้า”

 

 

 

“อ่า... ครับ โห รู้ได้ไงเนี่ยว่าพี่ชอบสไปเดอร์แมน ขอบคุณมากเลย”

อะไรว่ะเนี่ย..

ถึงจะงงแต่ก็พอจะจับต้นชนปลายได้บ้าง..

 

 

 

 

 

“สะ-สไปเดอร์แมน?”

 

 

 

 

“พี่เอามาปล่อยใยเล่นเต็มห้องเลยเมื่อวาน มันเจ๋งสุดยอด สนุกมากครับ”

รู้ว่าน้องจับได้แล้วแหละว่าโกหก แต่ขอเล่นให้สุดไว้ก่อน ทำท่าปล่อยใยประกอบกลบเกลื่อนไปด้วย มองหน้าน้องที่เริ่มขมวดคิ้วหนักกว่าเดิมไปด้วย

 

 

 

 

 

 

“พี่แจ็คสัน”

เสียงใสในเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นเสียงเย็นชาทันที คนถูกเรียกรีบเก็บมือที่ทำท่าปล่อยใยแมงมุมเข้ากระเป๋าแทบไม่ทัน

 

 

 

 

 

“ค ครับ”

 




 

 

 

 



















 

“พี่มาร์คอยู่ไหน!!

 

 

 







 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100%

 

 

------------------------------------------------

 

ตายแน่พี่มาร์ค..
แบมแบมมือหนักนะ

 

วันนี้มาต่อช้าหน่อย กำลังฟินงานแฟนไซน์วันนี้

คุณพระ! มาร์คแบมนั่งข้างกันนนนนน กรี้ดดดดด

 
(cr. LA-BEAU)




#มบมบ



 

By @ckyhiq


© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1,149 ความคิดเห็น

  1. #1115 9nawKIHAE (@ldhkwaang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 20:10
    สงสารยองแจมาก. เจอคนบ้าแบบแจ็คสันคอยป่วน 55555
    #1115
    0
  2. #1100 pimm_jack7852 (@pimm_jack7852) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 01:16
    อ่านไม่ด้ายอ่าาาาาา*^*
    #1100
    0
  3. #1098 pployy_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 20:39
    ทำไมมันอ่านไม่ได้อ่ะงื้อออㅠㅠ
    #1098
    0
  4. #1097 mb99 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 13:35
    ทำไมตอน10กับตอน14เค้าอ่านไม่ได้อะไรท์ทำไงดีอยากอ่านมากๆเลย

    ช่วยบอกหน่อยค่ะ
    #1097
    0
  5. #1064 ชืดๆ (@kaname21) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 20:05
    55555555555555 สไปเดอร์แมนน
    #1064
    0
  6. #1038 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 04:52
    พี่มาร์ค...บาย ไว้อาลัย3วิ
    ควรเฉลยน้องนะ พูดจริงๆนะ
    #1038
    0
  7. #1009 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 13:46
    โดนแน่เลยมาร์ค
    #1009
    0
  8. #978 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 09:56
    ตายแน่พี่มาร์ค ตายแน่ ๆ โดนน้องแบมเล่นงานแน่เลย
    #978
    0
  9. #916 아이언 (@baronest) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 17:17
    งานเข้าละแก อิมาร์คนะๆๆๆๆ
    #916
    0
  10. #824 Fahhy (@fahhyhottest) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 13:44
    แจ็คสันส่งไลน์ไดฮามาก5555 สงสารยองแจแปบ
    #824
    0
  11. #750 Little IU (@iu-say-hi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 18:28
    น้านนนนนนนนนน น้องแบม2ยึดติดกับพี่แจ็คมากว่าเป็นพี่รหัสตัวเอง เลิกอายได้แล้วต้วนนนนนนนนนน น้องแบม2เข้าใจผิดใหญ่แล้ว
    #750
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #662 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 22:53
    คือฮามาก แบมอ่อยได้ฮา 555555 ขอ nc นะ monkey_nember9@hotmail.com
    #662
    0
  15. #593 aliveslot (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 11:03
    นังแบ๊มมมมมมมมม5555555555555555555
    #593
    0
  16. #535 Tumbmong (@tumbmong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 19:59
    เจ็บนี้อีกนานนนนนนนน เจ็บนี้ไม่ลืมมม 555555 เป็นไงล่ะมาร์คต้วน จะโทษน้องมันก็ไม่ได้นะ เพราะความป๊อดของแกมันเป็นเหตุนั่นแหล่ะ ไงดีล่ะ จะกล้าบอกน้องเขาไปเลยมั้ยล่ะหื้ม ไม่งั้นโดนฉกน้องไปต่อหน้าต่อตาแน่เลยนาาาา กิกิ
    #535
    0
  17. #492 ป้ามานี (@illsatanlli) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 06:50
    บอกน้องเหอะมาร์คเดี๋ยวแกจะเสียตำแหน่งพี่รหัสให้นังหวัง
    #492
    0
  18. #473 ❥HGK (@cheese01) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 17:19
    เห้ยๆเดวโดนเฮียหวังคาบไปน้าาาน้องรหัสของตัวเองแท้ๆต้วนหนิ-..-
    #473
    0
  19. #430 Ineoai Voniline (@sa2ti8) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 12:15
    ตึงโป๊ะ !!  บอกน้องไปสิ ว่าตัวเองเป็นพี่รหัสอ่าาาาา 
    #430
    0
  20. #421 JHY'SNW (@duckservice28) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 03:20
    มาร์คเอ้ยยย รีบๆบอกน้อง เดี๋ยวเรื่องมันจะใหญ่ไปมากกว่านี้นะ = ="
    #421
    0
  21. #419 Esther.G (@laestrella) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 00:52
    เมื่อไหร่แบมแบมจะรู้ว่ามาร์คคือพี่รหัสน้าาา ไม่บอกน้องน้องจะรู้มั้ยคะ ตอบบบ
    #419
    0
  22. #403 Pladao (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 17:03
    กรีส หวานมาทั้งตอน เจอตัดจบแบบนี้เงิบเลย 55555
    #403
    0
  23. #375 (@turtletoey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 21:55
    อย่าเศร้านะต้วน.. 
    เดี๋ยวไปขโมยเพื่อนแจ็คมาสิ ก้ากกกกกก ~
    น้องแบมยังไงก็ยังคงเป็นน้องแบมอยู่ดี 5555555555555555
    เกือบจะซึ้งละป่ะ เอ้อออออ สตั๊นสินะ ก้ากกก
    #375
    0
  24. #287 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 14:19
    เสียใจแทนมาร์ค ทำไมไม่บอกความจริงสักที ห๊ะ มาร์ค
    #287
    0
  25. #211 YJW416 (@vinejw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 22:25
    Broken heart
    พี่มาร์คใจสลาย 555555 โดนเข้าใจผิดไปอีกเรื่อยๆ 55555
    #211
    0