[BNK48] MY MAFIA

ตอนที่ 9 : VII : เธอคือความสุขของชั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    27 พ.ค. 62

"ชิบ..หาย..."
.
.
.
.
.
กลุ่มนี้ไม่มีเฌอ(4)
16.45
โมบายล์:SOS รหัสด่วน!!

ปัญ:มีไร

โมบายล์:ชิบหายสัดดด

อร:ใจเย็นๆ

น้ำหนึ่ง:ใจเย็นก่อน มีไร

โมบายล์:01100011  01101000  01100101  01110010  01101100  01101001  01101110  01101001  01100001  01100100  01101001  01100101:)

ปัญ:มึงส่งภาษาไบนารี่มาทำเหี้ยไร

โมบายล์:การ์ดกูได้จดหมายมาเมื่อเช้า นี่คือข้อความในจดหมาย มึงแปลด่วน

น้ำหนึ่ง:เชี่ย เดี๋ยวนะ

อร:Cherlinia die:)

โมบายล์:ใช่ ชิบหายมั้ยล่ะมึง

ปัญ:ชิบจริงๆแล้ว

น้ำหนึ่ง:พวกมันรู้แล้วหรอวะว่าจริงๆเฌอลิเนียยังไม่ตาย

โมบายล์:คงงั้น

อร:พรุ่งนี้วันเสาร์นี่ ไปซ้อมรบกันหน่อยมะ

ปัญ:เออดีๆๆ

น้ำหนึ่ง:ที่ไหนๆ เอาลับๆหน่อยนะ

อร:เออจริง แม่งอันตรายกว่าเดิมอีกตอนนี้

ปัญ:กูเสนอที่บ้านโม

โมบายล์:บ้านกู???

ปัญ:ก็เออดิ คฤหาสน์มึงก็มีลานฝึกนี่ การ์ดก็เต็มบ้าน เซฟดีจะตาย 9 โมงเจอกัน เคป่ะ?

โมบายล์:เออออ ก็ได้

อร:สั่งกำชับการ์ดกับคนรับใช้ดีๆนะมึง

น้ำหนึ่ง:เดี๋ยวเกิดหลุดชื่อมานี่ซวยเลยนะ

โมบายล์:โอเคๆ บายยย
.
.
.
"พี่เจนคะ"

"คะ? คุณหนูโมบิลล่า"

"พรุ่งนี้เพื่อนหนูจะมาฝึกกันที่นี่นะคะ ฝากเตรียมสนามทีค่ะ กำชับการ์ดกับคนรับใช้ด้วยนะคะว่าห้ามหลุดชื่อโมบิลล่ากับเฌอลิเนียเด็ดขาด"

"ทำไมล่ะคะ? เพื่อนของคุณหนูก็รู้แล้วนี่"


     โมบายล์ฟังแล้วถอนหายใจเบาๆ  ร่างบางหมุนตัวออกจากเก้าอี้หนังตัวใหญ่แล้วก้มหน้าไปเล็กน้อยก่อนที่จะกลับมาเชิดหน้าเหมือนเดิม


"เพราะว่าเฌอลิเนียก็จะมาด้วยไงคะ"

"!!!"


     ท่าทางตกใจของบุคคลตรงหน้านั้นไม่ได้ทำให้โมบายล์แปลกใจซักเท่าไหร่  เฌอลิเนียเป็นที่รักของเหล่าผู้คนในคฤหาสน์แห่งนี้เป็นอย่างมากรวมถึงเธอด้วย  เมื่อจู่ๆก็จะได้เจอบุคคลอันเป็นที่รักซึ่งไม่ได้เจอกันมายาวนานถึง 11 ปีก็ย่อมตกใจเป็นธรรมดา


"อย่าเผลอหลุดนะคะ ไม่งั้นซวยแน่"

"ค่ะๆ รับทราบค่ะ"

"แล้วก็เรื่องงานประกวดMiss university...หนูขอเพิ่มการ์ดกับระบบความปลอดภัยเป็น 2 เท่าเลยค่ะ"

"รับทราบค่ะ"

"งั้นก็ไปได้แล้วค่ะ"


แกร๊ก!


     เมื่อเจนเดินออกจากห้องแล้ว  โมบายล์ก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากระโปรง  กดเข้าไปยังแกลเลอรี่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำมากมายระหว่างเธอกับคนรอบข้าง  มือเรียวสไลด์หน้าจอดูรูปภาพแต่ละรูปไปเรื่อยๆจนกระทั่งมาหยุดที่รูปคู่ของเธอและเฌอปราง.....

"เฌอลิเนีย ไม่สิ เฌอปราง..."

..........

"ขอโทษที่ไม่ยอมบอกอะไรเลย แต่มันเสี่ยงเกินไป..."

..........

"แค่นี้ก็เสี่ยงเกินไปแล้ว ชั้นพยายามที่สุดแล้ว..."

..........

"ชั้นคงเป็นได้แค่เพื่อนคนหนึ่ง แต่ว่า..."

..........

"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ชั้นจะปกป้องเธอเอง"

..........

"ชั้นสัญญา..."
.
.
.
.
.
วันต่อมา ณ คฤหาสน์ของโมบายล์ 08.45 น.


"อย่าลืมนะคะ ใครหลุดชื่อโมบิลล่าหรือเฌอลิเนียหนูจะไล่ออกทันที"

"รับทราบค่ะ/ครับ"


     โมบายล์สั่งกำชับเหล่าคนรับใช้และบอดี้การ์ดอีกครั้งเมื่อใกล้ถึงเวลา  เธอพยักหน้าเบาๆแล้วปล่อยให้แต่ละคนกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง  มาเฟียสาวกระชับถุงมือหนังให้พอดีกับมือของตัวเอง  นี่เป็นถุงมือที่หุ้มถึงแค่ส่วนโคนนิ้วเพื่อให้สะดวกในการจับอาวุธ


"อีกเดี๋ยวก็คงมา..."


     โมบายล์พูดกับตัวเองเบาๆพลางเหลือบสายตาไปมองที่ประตูบานใหญ่  ร่างบางทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังตัวใหญ่กลางห้องเพื่อรอเวลาที่เพื่อนๆจะมา


"ขออนุญาตค่ะ เพื่อนๆของคุณหนูมาแล้วนะคะ"

"ให้เข้ามาได้เลยค่ะ"

"ฮายยยย~!"

"อิปัญอย่าเสียงดัง อายคนรับใช้กับการ์ดกูมั่ง"

"อ่ะค่าาา"


     โมบายล์ส่ายหัวเบาๆให้กับท่าทางกวนประสาทของปัญ  สายตาก็แอบเหลือบไปมองเฌอปรางที่ยืนอยู่ด้านหลัง  มุมปากยกขึ้นน้อยๆก่อนที่จะพูดขึ้นต่อ


"ไปกันพวกมึง"
.
.
.
.
.
ณ สนามฝึก 09.00 น.


"เฌอ"


     โมบายล์เรียกชื่อเพื่อนสนิทที่กำลังเลือกปืนพกในการทดสอบอย่างเพลิดเพลิน  เมื่อเฌอปรางหันมาหาแล้วโมบายล์จึงถือวิสาสะจับมือเรียวยกขึ้นมาแล้วจัดการสวมถุงมือหนังแบบเดียวกับที่เธอใส่ให้  มาเฟียสาวชะงักเล็กๆแต่ก็ปล่อยให้อีกฝ่ายสวมถุงมือให้ต่อไป


"อะไรกันคู่นั้น ไม่มีของพวกกูเหรอออ"

"มีให้ทุกคนยกเว้นมึงค่ะปัญ"

"ชิ ใจร้ายยย"


     โมบายล์แอบหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนในกลุ่มอย่างปัญ  มือเรียวล้วงหยิบถุงมือหนังคู่หนึ่งออกมาจากกระเป๋ากระโปรงแล้วโยนให้อีกฝ่าย  โดยที่ปัญไม่ทันสังเกตจึงทำให้ถุงมือลอยไปแปะอยู่ที่กลางใบหน้าแล้วร่วงลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลก


"อิโมมม ปามาได้นะสัด"

"ก็มึงไม่รับเองอ่ะ กูผิดตรงไหนวะ"

"ผิดที่มึงไม่บอกกูไงงง"

"สีสันน่าา มันก็ไม่เจ็บป่ะ"

"งั้นมึงลองมาโดนบ้างมะ?"

"อย่าเชียวนะสัดดด"

"เชิญพวกมึงไปทะเลาะกันที่อื่นเถอะ =_="


     เสียงจากอรทำให้ทั้งโมบายล์และปัญยอมหยุดการทะเลาะกัน  โมบายล์ส่งถุงมืออีก 2 คู่ให้กับอรและน้ำหนึ่ง  พร้อมทั้งเหลือบมองเฌอปราง  นัยน์ตาสีเปลือกไม้ของอีกฝ่ายฉายแววเป็นประกายสดใสที่ได้เห็นปืนพกหลากหลายชนิดวางอยู่ตรงหน้า


ไม่ได้เห็นแววตาแบบนั้นมานานแล้วเหมือนกัน.....


     โมบายล์คิดในใจพลางเดินไปหยิบที่ปิดหูและแว่นใสมาสวมแล้วเดินไปหยิบปืนพกคู่ใจของตัวเอง


Heckler&Koch USP


     โมบายล์จัดการบรรจุกระสุนลงในแม็กกาซีนจนเต็ม  มาเฟียสาวควงปืนพกในมือด้วยความเคยชิน  สายตาก็เผลอเหลือบไปมองเฌอปรางที่ยังเลือกปืนพกที่ถูกใจไม่ได้  ซึ่งเธอก็ไม่แปลกใจซักเท่าไหร่  เฌอปรางเข้ามาเป็นมาเฟียทีหลังพวกเธอนี่นา  ทำให้ยังไม่ค่อยได้ฝึกฝนเท่าคนอื่นจนโมบายล์อดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปช่วยเลือกปืนพกที่น่าจะเหมาะอีกฝ่าย


"Taurus PT92"


     โมบายล์พูดพร้อมทั้งหยิบปืนกระบอกหนึ่งส่งให้เฌอปราง  มาเฟียสาวมีท่าทางงงนิดๆแต่ก็รับปืนมาถือไว้ในมือ  โมบายล์ที่เห็นปฏิกิริยาจากคนตรงหน้าก็แอบอมยิ้มนิดๆแล้วพูดต่อ


"คิดว่ามันน่าจะเหมาะกับมึง"

"อืม สวยดี"


ก็นั่นสินะ.....

จริงๆมันก็เป็นความชอบส่วนตัวของชั้นด้วย.....


"ขอบคุณ"

"ไม่เป็นไร คิดว่ามึงน่าจะชอบ"

"อืม..."

"....."

"ชอบมาก"

" •///• "


     โมบายล์รู้สึกถึงร้อนผ่าวที่เกิดขึ้นบนใบหน้า  แต่ก็ยังทำหน้านิ่งเฉยและเชิดขึ้นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  กลีบกุหลาบนุ่มเม้มเข้าหากันแน่นอย่างพยายามเก็บอารมณ์ไว้ในใจ


แค่ชมปืนหรอกน่า.....

ไม่เกี่ยวกับคนเลือกซักหน่อย.....


"มาพวกมึง กูพร้อมละ!"

"งั้นมึงเริ่มคนแรกเลยโม"

"โอเค๊ ชิวๆ"


     ว่าจบ ร่างบางก็ก้าวเข้าสู่กลางสนามฝึก  ดวงตาสีนิลที่เปี่ยมไปด้วยความตั้งใจฉายแววมุ่งมั่น  สูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อรอสัญญาณจากเครื่องประมวลผล  ริมฝีปากสีกลีบกุหลาบคลายออกเล็กน้อยเผยให้เห็นฟันเขี้ยวซี่เล็กที่โผล่พ้นออกมานิดๆ  นิ้วเรียวเกี่ยวเข้ากับไกปืนพร้อมเหนี่ยวไกทันทีที่ได้รับสัญญาณ


"3 2 1 Start!!!"


ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!


     กระสุน 100 นัดพุ่งออกจากปากกระบอกปืนไปทะลุเข้ากลางเป้าหมาย  โมบายล์เม้มปากแน่นด้วยความตื่นเต้นขณะที่กำลังรอผลคะแนน  ซักพักหนึ่งก็มีเสียงจากเครื่องบอกคะแนนที่ทำให้เธอยิ้มร่า


"100 คะแนนเต็ม!"

"แม่นเกิ๊นนนน"


     ปัญพูดขึ้นเสียงสูงแต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไรมากนักกับคะแนนที่เพื่อนสาวได้รับ  ต่างจากเฌอปรางที่ไม่ค่อยจะได้เห็นความสามารถของโมบายล์แบบจังๆมากนัก


"งั้นกูเป็นคนต่อไปเองงง!!!"

"โอเคๆ ลงสนามเลยปัญ"


     อรพูดขึ้นพลางกดรีเซ็ตระบบใหม่เพื่อรองรับการยิงรอบต่อไป  คะแนนที่แต่ละคนได้รับก็ดูค่อยๆลดลงจากโมบายล์แต่ก็ยังถือว่าเป็นคะแนนที่สูงมากอยู่ดี


ปัญและน้ำหนึ่งได้ 97 คะแนน

อรได้ 98 คะแนน


"เหลือกูสินะ..."


     เฌอปรางพูดขึ้นพร้อมทั้งเดินลงไปยังสนาม  กระชับถุงมือหนังให้เข้าที่แล้วจ่อเล็งปืนไปที่กลางเป้าหมาย  ตาข้างหนึ่งถูกปิดลงเพื่อให้สะดวกในการเล็ง  ริมฝีปากเม้มแน่นด้วยความกดดันจนกระทั่งได้ยินสัญญาณ


"3 2 1 Start!!!"


ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!


     เฌอปรางถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ทำการยิงกระสุน 100 นัดจนเสร็จแล้วในที่สุด  ที่เหลือก็คือการลุ้นคะแนนที่เธอยังไม่มั่นใจนัก


"95 คะแนน!"


     ทันทีที่คะแนนของเฌอปรางถูกประกาศออกมา  มาเฟียสาวมีท่าทีไม่พอใจกับคะแนนอย่างเห็นได้ชัดจนโมบายล์ต้องเดินเข้าไปหาแล้วพูดคุยด้วย


"รอบที่แล้วได้ 89 คะแนนนี่ ขึ้นมาตั้ง 6 คะแนนก็เก่งแล้ว"

"....."

"ไม่ต้องเครียดน่า เดี๋ยวกูสอนให้ แล้วปืนอันนี้เป็นไงบ้าง? ถูกใจมั้ย?"

"อืม..."

"....."

"ถูกใจมาก ขอบคุณนะ"

"อื้ม ไม่เป็นไร"


     โมบายล์ระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นรอยยิ้มร่าเริงบนใบหน้าสวยของเฌอปราง  เธอชอบตอนที่อีกฝ่ายมีความสุขมากที่สุดแล้ว


เพราะเธอคือความสุขของชั้น เฌอปราง.....


"ขออนุญาตค่ะคุณหนู  อาหารว่างพร้อมแล้วนะคะ"

"อืม โอเคค่ะ"


     โมบายล์ตอบกลับสาวใช้แล้วหันหน้าไปคุยกับเพื่อนๆที่ยืนอยู่ด้านหลัง  แต่แล้วก็ยังต้องเผลอเหลือบสายตาไปมองเฌอปรางอีกครั้ง  ราวกับมนต์สะกดที่ทำให้เธอละสายตาออกไปจากอีกคนไม่ได้เลย


"ไปแดกหนมกัน เดี๋ยวค่อยมาฝึกต่อ"

"ดีงามมมม คือกูหิวมากกกกก"

"ไม่หัดแดกข้าวเช้าล่ะ"

"จริงๆมันก็อยากแดก แต่มันตื่นสาย"

"ไอหนึ่ง มึงอย่าเผากู"

"อ่ะค่าา"


     แต่ละคนพูดคุยกันในขณะที่กำลังเดินไปยังห้องโถงใหญ่  โมบายล์ก็ยังคงไม่สามารถละสายตาออกจากเฌอปรางได้เหมือนเคย


มันมีอะไรให้ดึงดูดใจนักนะ.....
.
.
.
.
.
ณ ห้องโถงใหญ่ 10.00 น.


"อันนี้ของเฌอนะ"


     โมบายล์พูดพร้อมทั้งหยิบจานเค้กส่งให้เฌอปราง  มาเฟียสาวหันมามองแล้วยิ้มร่าก่อนที่จะรับจานเค้กมาวางไง้ตรงหน้า


จำได้ว่าเธอชอบเค้กช็อกโกแลตหวานน้อย.....

ไม่ได้หวังอะไรหรอก.....


"ขอบคุณนะโม><"

"•///•"


แต่แค่นี้ก็พอใจแล้ว.....
.
.
.
.
.
16.00 น.


"พวกมึงกลับกันก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป"

"โอเคๆ กลับดีๆนะมึง"

"จ้าา"


     โมบายล์ตอบกลับอรแล้วเดินขึ้นไปยังห้องทำงานโดยมีเจนเดินตามขึ้นไปด้วย  มาเฟียสาวทำการรื้อค้นอัลบั้มรูปเก่าๆออกมาดูแล้วพูดบางอย่างขึ้น


"เฌอลิเนียนี่...ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังเหมือนเดิมเลยนะคะ"

"นั่นสิคะ ตั้งแต่ที่คุณหนูเฌอลิเนียหายตัวไปก็ไม่ได้เห็นคุณหนูยิ้มเลยนะคะ"

"งั้นเหรอคะ..."

"ใช่ค่ะ วันนี้ก็เห็นคุณหนูยิ้มไปหลายรอบเลยนะคะ"

"ฮะๆ ก็..."

"....."

"ไม่ว่าจะเป็นเฌอลิเนียหรือเฌอปราง เธอก็คือความสุขหนูนี่คะ ^^"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
To be continued.


Writer:มาเสิร์ฟแล้วววว สั้นเหมือนเดิม555 คือไรท์เปิดเทอมแล้วงานเยอะมากกก แทบไม่มีเวลาปั่นนิยายเลยค่ะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าา Love you♡





     

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #11 Siliny (@Siliny) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:04
    สั้น? อืม.... ถ้าเทียบกับตอนที่ผ่านมาก็ยาวกว่าหน่อยนึงละมั้ง??

    ขยันปั่นดีจัง~ ทีเรื่องเก่าไม่เห็นเป็นงี้มั่งเลยน้า~ ซากุระซัง~
    #11
    6
    • #11-3 tonkhaowkitjarun (@tonkhaowkitjarun) (จากตอนที่ 9)
      19 พฤษภาคม 2562 / 18:15
      ไหงงั้น5555
      #11-3
    • #11-5 tonkhaowkitjarun (@tonkhaowkitjarun) (จากตอนที่ 9)
      19 พฤษภาคม 2562 / 18:23
      ขอบคุณค้าบบ อันไหนที่มันดูกวนๆอ่ะคือปัญ55 ถ้าเรียบๆหน่อยก็อรแหละ555
      #11-5