[BNK48] MY MAFIA

ตอนที่ 14 : XII : รับแทน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

1 สัปดาห์ต่อมา วันงานประกวด


"สู้ๆนะคะเฌอ ทำให้เต็มที่นะ ^^"


     เสียงใสของมิวสิคดังขึ้นพร้อมทั้งมือเล็กที่เอื้อมมาจับมือของคนตัวสูง  เฌอปรางมองพลางยิ้มหวานด้วยความเอ็นดูก่อนที่จะตอบเสียงหวาน


"ค่าา จะทำให้เต็มที่นะคะ"

"เฌอ ไปสแตนด์บายได้แล้ว"


     โมบายล์ขัดขึ้นมาพลางกวาดสายตามองร่างของเฌอปรางที่ยืนอยู่ตรงหน้าแล้วกัดริมฝีปากล่างแน่นจนห้อเลือดนิดๆ


สวย.....


     คำนี้คงเป็นคำเดียวที่โมบายล์นึกออกในตอนนี้  มาเฟียสาวรีบเบี่ยงสายตาออกจากคนตรงหน้าก่อนที่จะพูดต่อ


"ไปได้แล้วนะ"

"อืม เฌอไปก่อนนะคะมิวสิค"

"ค่าา"


ยัง.....

ยังไม่เลิกสวีทกันอีก!

จนถึงนาทีสุดท้ายเลยด้วย!

โม บายล์ หงุด หงิด!

แต่ชั้นก็ไม่มีสิทธิ์นี่นา ลืมตัวตลอดเลยแฮะ =*=

ขอโทษทีละกัน!


"ถ้ามันยิงก็เอามีดพกปัดนะ จำที่สอนได้ใช่มั้ย?"

"จำได้น่าา ไม่ต้องห่วงหรอก"


     เฌอปรางตอบพลางเหลือบสายตาไปมองผู้เข้าประกวดคนอื่นที่ยืนอยู่รอบๆห้อง  ห้องนี้มันเป็นห้องเก็บตัวที่มีไว้สำหรับแต่งหน้า ทำผม หรือแต่งตัวโดยให้ผู้ช่วยเข้าได้ 1 คน  สายตาของมาเฟียสาวหงอยลงเล็กน้อยจนโมบายล์ต้องพูดขึ้น


"สวยแล้ว ไม่ต้องไปสนคนอื่นหรอกน่า"

"อืม..."

"ถ้ารู้ตัวว่าปัดไม่ทันก็หลบนะ กูสแตนด์บายรอตลอดแหละ เดี๋ยวกูเซฟข้างหลังให้เอง"

"อืม..."

"เป็นห่วงสิคเหรอ?"

"...ใช่"


     คำตอบตรงๆจากเฌอปรางทำให้โมบายล์เผลอกัดริมฝีปากแน่นอีกครั้ง  ความรู้สึกเจ็บแปลบมันติดหนึบอยู่ที่หัวใจ  หากแต่ใบหน้ากลับนิ่งสนิทราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นและปล่อยให้ความเจ็บปวดค่อยๆกลืนกินหัวใจไปช้าๆ


"สัญญา ว่านอกจากพวกเราจะไม่ต้องไม่มีใครเจ็บ"

"จริงๆนะ"

"อืม..จริงๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะไม่มีใครต้องเจ็บ..."

"....."

"นอกจากพวกเรา"
.
.
.
.
.
     แสงสปอตไลท์สาดส่องลงมาพร้อมกับเสียงซาวน์ประกอบและเหล่าผู้เข้าประกวดที่เดินสะบัดพรีเซนท์ชุดที่ตัวเองใส่อย่างภาคภูมิใจ  โมบายล์มองอย่างเอือมระอานิดๆจากหลังเวทีพลางคิดในใจ


เมื่อไหร่จะถึงเฌอวะเนี่ย?

ดันได้เป็นหมายเลขสุดท้ายด้วยไง ก็ต้องรอต่อไป


     โมบายล์คิดพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมทั้งเท้าคางลงกับโต๊ะ  มาเฟียสาวเหลือบสายตามองลงไปที่ต้นขาเรียวของตัวเองที่ถูกปกปิดไว้ด้วยกระโปรงเทนนิสสีกรมท่า  มือเรียวถูกวางลงไปยังตำแหน่งเดียวกับจุดโฟกัสของสายตา.....


ก็ปืนพกกับมีดพกมันอยู่ตรงนี้.....


     โมบายล์ล้วงมือเรียวเข้าไปในกระเป๋ากระโปรงแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา  นิ้วเรียวกดหมายเลขโทรศัพท์ที่คุ้นเคยลงบนแป้นพิมพ์ก่อนที่จะกดโทรออก  ไม่นานนักอีกฝ่ายก็รับสาย


(มีไร?)

"สถานการณ์เป็นยังไงบ้างอร?"


     คนที่มาเฟียสาวโทรศัพท์หาก็คืออรนั่นเอง  เสียงในสายโทรศัพท์ที่เงียบไปทำให้โมบายล์พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคงกำลีงกวาดสายตามองสถานการณ์รอบๆอยู่แน่ๆ


(ปกติดี)

"เจอมายด์มั้ย?"

(ไม่เจอ...)


     คนปลายสายเงียบลงไปเหมือนกับว่ากำลังกวาดสายตามองรอบๆตัวอีกครั้ง  มาเฟียสาวคิดได้แบบนั้นจึงไม่ได้ซักไซร้อะไรและรอให้อีกฝ่ายมาพูดต่อ


(แต่เจอจิ๊บ)

"งั้นเหรอ..."

(จะให้ทำอะไรมั้ย?)

"ไม่ต้อง..."

(.....)

"เดี๋ยวกูจัดการเอง"


     โมบายล์พูดเสียงเรียบนิ่ง  มุมปากเรียวยกขึ้นเล็กน้อยก่อนที่มาเฟียสาวจะตวัดปลายลิ้นเลียขอบริมฝีปากสีกุหลาบของตัวเอง


(โอเค แล้วแต่มึงเลย)

"อืม"

(ถึงคิวเฌอแล้วล่ะ)

"ดูไว้ดีๆอย่าใก้คลาดสายตา..."

(อืม ตอนนี้ยังปก---)


ปังๆๆ!!!


     เสียงที่เกิดจากการเหนี่ยวไกดังขึ้นติดกัน 3 นัดรวด  มาเฟียสาวตวัดสายตาออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งเลิกกระโปรงขึ้นแล้วหยิบปืนและมีดพกออกมา
.
.
.
.
.
ปังๆๆ!!!


     ทันทีที่เฌอปรางได้ยินเสียงปืนที่ดังพร้อมกันถึง 3 นัดและเสียงอุทานของผู้คนที่อยู่ในงานอย่างตื่นตระหนก  มาเฟียสาวก็ทำการเลิกชายกระโปรงขึ้นแล้วดึงมีดพกออกมาอย่างรวดเร็ว  มือเรียวกางใบมีดออกอย่างคล่องแคล่วแล้วทำการใช้ใบมีดปัดลูกกระสุนออกอย่างแม่นยำ


ปั่กๆ!!!


พลาดไป 1 ลูก...!?


     เฌอปรางมองอย่างตกใจที่มีลูกกระสุน 1 ลูกหลุดออกจากรัศมีของใบมีดที่เธอตวัดออกไป  ในขณะที่มาเฟียสาวกำลังอึ้งอยู่นั้น.....


ปัง!!!


     โมบายล์สไลด์ตัวออกมาจากหลังเวทีพร้อมทั้งใช้ปืนพกของตัวเองยิงสวนกลับทำให้ลูกกระสุนที่ถูกเหนี่ยวไกพุ่งไปชนกับลูกกระสุนที่หลุดออกจากรัศมีของเฌอปรางพอดี  มันดูไม่น่าเชื่อด้วยซ้ำว่ามาเฟียสาวจะสามารถเล็งเป้าหมายได้อย่างแม่นยำขนาดนี้


"เฌอรับนะ!!!"


     โมบายล์พูดพร้อมทั้งสไลด์ปืนพกอีกกระบอกส่งไปให้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า  เฌอปรางโน้มตัวลงมาหยิบปืนพกขึ้นมาก่อนที่จะยิงสวนกลับไปอีก 3 นัด


นั่นจึงถือเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามในครั้งนี้.....


"การ์ดพาทุกคนออกไปจากงาน!!! ตรงนี้พวกเราจัดการเอง!!!"


     เฌอปรางออกคำสั่งทันทีหลังจากตั้งสติได้  บอดี้การ์ดทุกคนที่อยู่ในงานรีบทำการอพยบทุกคนออกไปจากบริเวณงานตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว  มาเฟียสาวกัดฟันกรอดเล็กน้อยก่อนที่จะตะโกนออกมาเสียงดัง


"มายด์!!! มึงใช่มั้ย!!!"


     เฌอปรางตะโกนออกมาด้วยแรงโทสะทั้งหมดที่มี  มือเรียวของโมบายล์ถูกวางลงมาที่ไหล่ของมาเฟียสาวเป็นเชิงให้ใจเย็นๆ  เฌอปรางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ  มือเรียวเผลอกำปืนพกแน่นขึ้นจนเกิดความชื้นขึ้น


"เฌอ!"


     เสียงหวานที่แสนคุ้นหูของเฌอปรางดังขึ้น  มาเฟียสาวตัวชาวาบขึ้นอย่างน่าประหลาดก่อนที่จะตวัดสายตาไปมองต้นตอของเสียง


"สิค! เข้ามาทำไมคะ!?"

"ก็เห็นเฌอไม่ออกมา สิคก็เลยเข้ามาตาม ไปกันค่ะ..."


     มิวสิคพูดพร้อมทั้งคว้าข้อมือของคนตัวสูงกว่ามาจับไว้  หากแต่เฌอปรางกลับต้องจำใจปล่อยมือออกพร้อมทั้งพูดเสียงแผ่ว


"ไม่สิค..เฌอยังออกไปไม่ได้"

"ทำไมล่ะคะ?"


     คำถามจากมิวสิคทำให้เฌอปรางต้องเผลอเม้มปากแน่น  ฟันคมเผลอกัดลงไปที่ริมฝีปากสีกลีบกุหลาบจนห้อเลือด


ปังๆๆ!!!


     สติของเฌอปรางกลับมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงเหนี่ยวไกของปืน  มาเฟียสาวรีบตวัดสายตาไปมองตามสัญญาตญาณอย่างรวดเร็ว  เห็นลูกน้องของฝ่ายตรงข้ามล้มตัวลงจากการถูกยิงไปที่ศีรษะอย่างเต็มแรง  เป็นการยิงที่สามารถทำให้ตายได้โดยการยิงเพียงครั้งเดียว  ทำให้เฌอปรางเดาได้ทันทีว่าเป็นฝีมือของใคร


"เฌอ!!! กูบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าหันหลังให้ศัตรู ทำไมไม่หัดจำบ้างวะ!!!"


     เป็นโมบายล์นั่นเองที่เป็นคนเหนี่ยวไกและเจ้าของเสียงที่ดุอีกคน  เฌอปรางกัดฟันนิดๆด้วยความหงุดหงิดแต่ก็เข้าใจอีกฝ่าย


"เออ! ขอโทษละกัน!"


ปังๆๆ!!!


     ทันทีที่เฌอปรางพูดจบ  มาเฟียสาวก็ทำการเหนี่ยวไกทันทีอย่างไม่ต้องรอให้ใครสั่ง  มิวสิคที่ยืนอยู่ข้างๆเผลอปล่อยมือออกจากคนตัวสูงก่อนที่จะถามขึ้นอย่างตกใจ


"เฌอ! มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!!!"

"ขอโทษนะคะ แต่เฌอบอกไม่ได้..."

"ขนาดนี้แล้วนะคะเฌอ บอกสิคเถอะ"

"แต่สิคคะ---"


ปังๆๆ!!!


"อย่าเพิ่งสวีทกัน! มาช่วยกันก่อนดิโว้ยยย"


     ทันทีที่เสียงปืนดังขึ้นอีก 3 นัด  ปัญก็ตะโกนออกมาทันที  เฌอปรางถอนหายใจนิดๆก่อนที่จะเล็งปลายกระบอกปืนไปที่เป้าหมายแล้วเหนี่ยวไกอย่างไม่ต้องรอให้ใครสั่ง


ปังๆๆ!!!


"สิคออกไปก่อนนะคะ มันอันตราย"

"ไม่ สิคจะอยู่กับเฌอ"

"เฌอระวัง!!!"


     เฌอปรางยังไม่ทันได้พูดอะไรแต่น้ำหนึ่งก็ตะโกนขึ้นซะก่อน  มาเฟียสาวรีบตวัดสายตาไปมองก่อนที่จะอึ้งค้างไปเมื่อลูกกระสุนมัน.....


ห่างกันเพียงแค่ 1 ฟุตเท่านั้น.....


ปัง!!!


...โมบายล์?


     โมบายล์สไลด์ตัวลงมาแล้วเหนี่ยวไกตัดลูกกระสุนที่พุ่งมาหาเฌอปรางออก  นัยน์ตาสีนิลของมาเฟียสาวฉายแววมุ่งมั่น  ริมฝีปากสีกลีบกุหลาบของเจ้าตัวถูกขบไว้ด้วยฟันแน่น  เฌอปรางนิ่งไปเพียงครู่เดียวก็รีบตั้งสติยิงกลับทันที


"ขอบคุณ"


     เฌอปรางพูดขึ้นหลังจากที่ได้ทำการเหนี่ยวไกไปเรียบร้อยแล้ว  โมบายล์กระตุกยิ้มนิดๆอย่างไม่ต้องการให้ใครเห็นก่อนที่จะตอบกลับเสียงนิ่งแกมดุ


"เออ หัดระวังบ้าง"

"ขอโทษได้ป่ะล่ะ"


     เฌอปรางพูดพร้อมทั้งโน้มตัวลงต่ำหลบลูกกระสุนที่พุ่งเข้ามาใกล้แล้วยิงสวนกลับไป


ปังๆ!!!


กระสุนหมด!?


     มาเฟียสาวกัดฟันแน่นแต่ก็รีบปรับสีหน้ากลับมาเพื่อไม่ให้ศัตรูรู้  โมบายล์ที่สังเกตอีกฝ่ายอยู่ตลอดเลิกกระโปรงขึ้นแล้วหยิบแม็กกาซีนสไลด์ส่งให้เฌอปรางทันที


"ขอบคุณ"


     เฌอปรางพูดพร้อมทั้งหยิบแม็กกาซีนขึ้นมาแล้วตอกเข้าไปในปืนพกอย่างรวดเร็ว  สายตาคมปราดมองไปยังเป้าหมายแล้วเหนี่ยวไกทันทีอีกครั้ง


และเป็นอีกครั้งที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว.....


ปัง!!!


ปั่ก!!!


     กระสุนที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วทำให้มาเฟียสาวตัดสินใจขว้างมีดพกออกไปปะทะกับกระสุนลูกนั้นจนมันถูกเบี่ยงไปทางอื่น


"เฌอรับ!"


     โมบายล์ตะโกนพร้อมทั้งโยนมีดพกของตัวเองส่งไปให้เฌอปราง  มาเฟียสาวรับมาอย่างแม่นยำพร้อมทั้งเสียบลงไปให้ติดอยู่กับริบบิ้นที่ผูกอยู่ที่เอว


"ดูรักกันดีจังน้า~"


     ยังไม่ทันได้ทำอะไรเสียงหวานที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา  ทั้ง 6 คน(ไรท์:อย่าลืมมิวสิค)ก็ตวัดสายตาไปมองทางต้นเสียงทันที  โมบายล์ที่หันไปก่อนคนอื่นกัดฟันแน่นพลางพูดเสียงนิ่ง


"มายด์ จิ๊บ"

"สนุกมั้ยล่ะ~?"


     จิ๊บถามเสียงหวานพลางฉีกยิ้มกว้างแบบไม่จริงใจ  โมบายล์ปรายตามองอย่างเฉยชาก่อนที่จะตอบเสียงนิ่งที่แฝงไปด้วยความโกรธแค้น


"แล้วมึงสนุกมั้ยล่ะ? สนุกมั้ยที่ได้ปั่นหัวพวกกูน่ะ"

"สนุกสิ~ได้เล่นกับโมบิลล่าแห่งเบอร์เชสเฟียร์ทั้งที"


     เฌอปรางนิ่งไปทันทีเมื่อจิ๊บพูดจบ  ความรู้สึกคุ้นเคย  ความตกใจ  ความรู้สึกต่างๆมันเข้ามาตีกันในหัว


โมบิลล่าแห่งเบอร์เชสเฟียร์...???


"จิ๊บ"


     โมบายล์กดเสียงต่ำเรียกชื่อคนตรงหน้าที่ฉีกยิ้มหวานอย่างไม่สนใจ  มาเฟียสาวกัดฟันแน่นเพื่อพยายามข่มอารมณ์ไว้ในใจ  มายด์ที่เห็นปฏิกิริยาจากคนตรงหน้ายกมุมปากขึ้นน้อยๆ  ริมฝีปากสีเชอรี่สวยได้รูปเผยอออกนิดๆก่อนที่จะพูดเสียงใส


"ฮะๆ ขอโทษทีละกันนะ แต่ว่า..."

"....."

"มันไม่มีคำว่าเพื่อนในสงครามหรอกนะ!!!"

"เฌอระวัง!!!"


ปัง!!!


     มายด์เหนี่ยวไกทันทีเมื่อเล็งเป้าหมายแล้วพร้อมกับมิวสิคที่ตะโกนบอกเฌอปราง  มาเฟียสาวที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวชะงักข้างไปเมื่อเห็น.....


มิวสิคที่วิ่งออกไปกันกระสุนให้ตัวเอง.....


"สิคคะ!!!"


     เฌอปรางตะโกนขึ้นทันทีเมื่อเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า  เห็นลูกกระสุนที่เฉียดผ่านแขนเรียวของคนตรงหน้า  มาเฟียสาวรีบวิ่งไปหามิวสิคทันทีอย่างคนสติหลุด  โมบายล์ปรายตามองภาพตรงหน้าอย่างเฉยชา


ก็แค่ถากๆ

ไม่สิ.....

สำหรับครั้งแรก มันก็ต้องคิดว่าโดนหนักอยู่ดี

มิวสิคไม่ใช่ชั้นนี่.....


     โมบายล์คิดในใจ  สำหรับเธอแล้วจริงๆมันก็แค่ถากๆ  แต่สำหรับทั้งคู่ในตอนนี้มันคงไม่ใช่นั่นแหละ.....


รออีกซักพักหนึ่งก็ไม่ตายหรอก


     มาเฟียสาวทำการประเมินอาการของเพื่อนสาวก่อนที่จะยกปืนพกขึ้นมาเล็งเป้าหมายเพื่อยิงสวนกลับ  แต่ว่า.....


กระสุนหมด...!?

กระสุนสำรองที่เตรียมมาก็ให้เฌอไปแล้ว

มีดพกของตัวเองก็เอาให้เฌอไปแล้ว

คนอื่นก็อยู่ไกลเกินไป

และ.....

มายด์เล็งปืนมาทางเฌอแล้ว.....

ปัง!!!


     ยังไม่ทันได้ตั้งตัว  มายด์ก็ทำการเหนี่ยวไกทันทีอย่างไม่รอช้า  โมบายล์กัดริมฝีปากสีกลีบกุหลาบแน่นจนเลือดซิบแต่ก็ไม่ได้สนใจ  สนแค่เพียงสถานการณ์ตรงหน้าเท่านั้น


คงมีแค่วิธีเดียวที่จะปกป้องเฌอได้.....

ก็คือ.....


ปั่ก!!!


การรับกระสุนแทน.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
To be continued.


Writer:ฮืออออ หายไปนานเลย ขอโทษจริงๆค่ะTT อย่างที่บอกค่ะว่าหายไปปั่นจอยส่งประกวดมา ซึ่งตอนนี้ปั่นเสร็จแล้ว แต่คือมีสเปให้ด้วย555 งานก็เยอะมากกกกกก เยอะจริงๆค่ะ อาทิตย์หน้าจะสอบแล้วด้วย เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ! ร้ากกกกกกกก♡




     


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #17 Siliny (@Siliny) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 16:16
    คุณน้อง.... อย่าลืมอ่านหนังสือสอบด้วยนะ... ตกมาไม่ปลอบนะเออ แอบโฆษณานิยายตัวเองด้วยได้มั้ยเนี่ย555

    จะว่าไป... ฉากบู๊ก็เขียนยากจริงๆนั่นแหละ

    สู้ต่อไปค่ะคุณน้อง...
    #17
    5
    • #17-4 Siliny (@Siliny) (จากตอนที่ 14)
      20 กรกฎาคม 2562 / 19:06
      แหม~ ราคามีหลากหลาย เราไม่ได้ให้จ่ายเป็นอายุขัยทุกคนสักหน่อย~//ยู่หน้า

      ทั้งนี้ทั้งนั้น ราคาก็ขึ้นอยู่กับความหายากของวัตถุดิบนะคะ!
      #17-4
    • #17-5 tonkhaowkitjarun (@tonkhaowkitjarun) (จากตอนที่ 14)
      20 กรกฎาคม 2562 / 22:49
      มันไม่ใช่แค่อายุขัยไง บางอันคือกรีดเลือดกรีดเนื้อกันเลย =_=
      #17-5