ღ Once Again | พี่ครับ { JUNJIN } ღ

ตอนที่ 2 : Once : พี่ชายคนนั้น (complete.)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ก.ค. 59


cr.google



                   


              


                        

อ่า..ที่นี่สินะ

 

ร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มอายุ 15 ปี กู จุนฮเวหยุดยืนอยู่หน้าอพาร์ตเมนต์หลังโต ริมฝีปากหนายกยิ้มขึ้นมาอย่างมีเลศนัยก่อนจะตรงเข้าไปในตึก ผ่านประตูกระจกใสไปที่แคชเชียร์สาวประจำอพาร์ตเมนต์

 

พี่สาวครับ ผมมาจองห้องพักไว้กับที่นี่เมื่อเดือนก่อนน่ะครับ ผม..

 

ย้า!! จูเน่อ้า!! ทำไมแกโตขึ้นเยอะงี้เนี่ย!!”  เห้ย!  อยู่ดีๆพี่แคชเชียร์แกก็กระโจนใส่ผมซะงั้นอ่ะ!!


               เดี๋ยวนะ..

 

พี่เขาเรียกผมว่าจูเน่?

 

ด..เดี๋ยวนะ พี่..

 

เจ้าเด็กนี่ อย่าบอกนะว่าจำฉันไม่ได้น่ะ ห้ะ!!!”

 

อ๋อ!! เจ๊อาภาพร โอ๊ยเจ๊อย่าตีผม!!!!”  จุนฮเวร้องโอดครวญทันทีหลังจากเจอหมัดก้ามปูจากเจ๊(?)สุดที่รักของตัวเอง คนอะไรตัวเล็กนิดเดียวแต่หมัดหนักชิบ ทั้งโลกน่าจะมีแต่เจ๊แกคนเดียวนี่แหละ ซี๊ดดดดด

 

อาภาพรบ้านแป๊ะแกดิอีเน่ ฮาอีเว้ยฮาอี!!!!”  ลี ฮาอี หรือ ลีไฮ  โวยวายลั่นหลังจากที่โดนผมล้อชื่อให้ ล้อกี่ที่ก็โคตรหนุก ดูเจ๊แกโวยวายดิ ขาสั้นๆตื้บพื้นเอาๆ มือป้อมๆก็ฟาดเอาๆ

 

ก็น่ารักดีนะ..

 

แต่ถ้าเจ๊จะหมัดหนักขนาดนี้..

 

ขออีกซักรอบละกันวะ!!

 

ละใครให้แม่เจ๊ตั้งชื่อนี้เองวะ  ไหนดูหน่อยเอวสามหกอกสามห้าจริงป้ะ โอ๊ยเจ๊เน่ขอโทษอ๊ากกกกกกกกกกก!! พูดยังไม่ทันขาดคำดี เจ๊นี่ก็ฟาดผมอีกละ คราวหน้าไม่เล่นกับเจ๊แกละ ล้อนิดล้อหน่อยไม่ได้ เกือบพิการแล้วไอ้เน่เอ๊ย  อูยยยยย

 

ไงล่ะ บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามาล้อชื่อฉันให้ฉันได้ยิน เจออีกรอบแกปางตายแน่อีเน่ เดี๋ยวเถอะ!!”

 

พี่ฮาอีอ่า เสียงดังไปถึงหน้าปากซอยแล้วนา

 

อ๋า ขอโทษๆๆ เออนี่จินฮวาน นี่จุนฮเว ลูกพี่ลูกน้องพี่เอง มันเพิ่งย้ายมาใหม่ พ่อมันฝากพี่ดูมันอยู่ พวกแกอยู่ห้องใกล้ๆกันนี่ ฝากด้วยนะจินฮวานเจ๊แกแร็ปจบก็ถีบหัวส่งผมไปหาพี่ชายตัวเล็กทันที ยังไม่ลืมปาคีย์การ์ดห้องใส่หัวผมอีก

 

ย้ายมาใหม่ใช่มั้ย ฉันจินฮวานนะ เรียนอยู่YG Highschool ใกล้ๆอพาร์ตเมนท์น่ะ ฉัน..

 

คิม จินฮวาน ม.ปลายปี 2 โรงเรียน YG High. อายุ 17 ปี

 

...น..นายรู้..??”

 

แหมพี่ ก่อนผมจะย้ายมา ผมก็ต้องศึกษาเพื่อนห้องใกล้ๆกันสิครับ

 

 

 

แล้วก็ ผมความจำดีนะ ขอบอกไว้ก่อน

 

เอ๊ะ??”

 

            นั่น เอาแต่ทำหน้ามึนอยู่นั่นแหละ

 

ห้ะ? ฉันทำหน้ามึนตรงไหน แล้วอีกอย่าง นายยังไม่แนะนำตัวให้ฉันรู้จักเลยนะ เสียมารยาทจริง

 

เดี๋ยวก็รู้ ทำไมต้องบอก เอ้อ ห้องพี่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับผมใช่มะ?”

 

ใช่..เอ๊ะ รู้มากจังนายเนี่ย

 

ก็บอกแล้วว่าความจำดี :)”

 

 

            ---------------------

           

 

            ตรงนี้จะเป็นสวนสาธารณะของอพาร์ตเมนต์ มีแค่คนที่อยู่ในอพาร์ตเมนต์เท่านั้นแหละที่จะใช้ที่นี่ได้

 

            หลังจากที่เราคุยกันได้ไม่นาน คนตัวเล็กตรงหน้าผมก็พาเดินเลาะดูรอบๆอพาร์ตเมนต์ จะว่าไปมันก็ทั้งหรูทั้งใหญ่อย่างที่เขาว่าจริงๆนั่นแหละ มีตั้งแต่สระว่ายน้ำยันสวนสาธารณะ ในห้องก็คงจะหรูพอตัวแหละ ไม่งั้นคงไม่แพงขนาดนี้หรอก

 

            เออพี่ แล้วทำไมพี่เลือกจะเรียนนี่ล่ะ?” ผมเริ่มหาเรื่องคุยก่อนที่สถานการณ์จะน่าอึดอัดไปมากกว่านี้ คนตัวเล็กนี่พูดน้อยมากกกกกก..

 

            หรือผมพูดมากเองวะ?

 

             เออช่างมัน

 

            ก็..แค่อยากลองออกมานอกบ้านมั่ง

 

            พูดอย่างกับเป็นเจ้าหญิงราพันเซล โดนขังในหอคอยเงี้ย ท่านแม่คะลูกอยากออกไปนอกหอคอย ~  โอ๊ยเจ็บๆๆๆๆ!!!”

 

            ไอ้เด็กบ้า ฉันไม่ใช่เจ้าหญิงนะเว้ย ฉันเป็นผู้ชาย อีกอย่างฉันไม่เคยทำท่าแบบนั้นนะ อย่ามาล้อแบบนั้นเซ่!!!!” คนตัวเล็กข้างๆผมโวยวายลั่นแล้วทุบตีผมใหญ่หลังจากที่ผมล้อไปไม่ทันถึงวินาที พวกคุณลองคิดภาพตามผมแล้วกัน ถ้ามีคนๆนึงมาโวยวายใส่คุณแล้วดิ้นไปมา ตัวก็นิดเดียว สูงแค่ไหล่คุณอ่ะ

 

            โคตรเด็กน้อยเลยใช่ป้ะ..

 

            โอ๊ยๆๆๆๆ ยอมแล้วครับๆๆๆๆ อูยยยยยผมแกล้งยกมือยอมแพ้ขึ้นข้างตัวแล้วแกล้งร้องโอดโอยให้คนตัวเล็กได้ใจ พอสะใจแล้วเด็กน้อย(?)ก็พาผมขึ้นไปดูห้องพักของผม

 

 

 

 

 

            นี่ห้องนาย 143 ห้องฉันอยู่ตรงข้ามนาย มีอะไรสงสัยยังไงก็มาหาฉันได้ พี่ฮาอีฝากนายไว้กับฉันน่ะ

 

            โอเคครับ ขอบคุณมากครับพี่” ผมโค้งแล้วยิ้มให้เขาตามมารยาทแล้วสแกนคีย์การ์ดเข้าไปในห้องของผม

 

            ไม่สิ ของผมกับมันอ่ะ

 

            อ้าวเหี้ยจุน มาทำไมเอาปลายเทอมวะ กูนึกว่ามึงจะมาตอนเทอมหน้า

 

            กูก็คิดเหมือนมึงแหละ แต่เขาให้กูมาวันนี้นี่หว่า ว่าแต่มึงเถอะไอ้บ๊อบบี้ เพื่อนรักย้ายมาอยู่ใหม่ทั้งทีไม่คิดจะช่วยกูเก็บของละพากูทัวร์หน่อยหรอห่า

 

            ไม่อ่ะ กูขี้เกียจ ห้องมึงอ่ะตรงนู้น รีบไปเก็บเถอะเดี๋ยวกูพามึงหาที่เที่ยวแถวนี้แหละคิม จีวอน หรือ บ๊อบบี้ คิม ชี้นิ้วไปทางห้องนอนของผมแล้วมันก็จัดท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนยกเท้าพาดโต๊ะดูทีวีของมันต่อไป รักกูเหลือเกินไอ้เชี่ยบ๊อบบี้คิม..

 

            เออไอ้บ๊อบ กูมีไรจะถามหน่อยว่ะผมเดินออกมาจากห้องนอนของผมหลังจากที่ผมจัดห้องเสร็จก่อนจะกระโดดลงที่นั่งว่างๆข้างๆโซฟามัน

 

            มีไรวะ?”

 

            ..สองคนนั้นน่ะ เขามีส่วนเกี่ยวข้องไรกันป่ะวะ?”

 

            อืม..จากเท่าที่กูรู้มา สองคนนั้นแค่รู้จักกัน ระดับความสนิทประมาณกลางๆ แล้วก็ไม่มีไรผิดปกติด้วย

 

            แล้วมึงไม่สงสัยหรอ ทุกทีกูกับมึงจะแยก แต่คราวนี้กลับมาได้ที่เดียวกันงี้

 

            ไม่มีไรมากหรอกมั้ง ไม่ต้องคิดมากหรอก กูว่ามึงควรแปลกใจมากกว่ามั้ยที่ได้พี่ชายคนนั้นน่ะ

 

            กูก็ไม่คิดเหมือนกันว่ากูจะได้งานนี้

 

            พอๆ มาวันแรกห้ามซีเรียสเด็ดขาด มะมาป๋าจะพาไปหาของแดกพูดจบไอ้บ๊อบบี้ก็ยันตัวขึ้นยืนก่อนจะตรงดิ่งไปยังหน้าประตูห้องทันที

 

เออว่ะ ป่ะมึง หาไรแดกเหอะ กูยังไม่ได้แดกไรตั้งแต่เที่ยงละเนี่ยผมพูดก่อนจะยันตัวลุกขึ้นยืนตามมันก่อนจะตรงไปใส่รองเท้าผ้าใบคู่เก่งของผมแล้วให้ไอ้บ๊อบบี้นำทางไป

 

 

 

 

           

            ห่า ไหนว่าแค่จะพาไปหาของแดก ไอ้เชี่ยบ๊อบ!!”

 

            เอ้า ก็กูมีนัดที่นี่นี่หว่า ถ้าคิดถึงบ้านนักก็กลับบ้านไปซะอีหนู

 

            สัด พรุ่งนี้เปิดเรียนนะเว้ย ถ้ากูรู้ทางกูก็กลับแล้ว ละนี่อะไร พากูทัวร์ผับ ไอ้เพื่อนเวร!” ผมโวยลั่นทันทีที่เห็นสถานที่เที่ยวของมัน ถ้าเป็นที่เที่ยวเฉยๆจะไม่ว่าไรเลยนะเว้ย แต่แม่มเป็นที่เที่ยวกลางคืนเนี่ย ดันมาเอาวันอาทิตย์อีก ถ้าแฮงก์จะทำไงอีกล่ะวะไอ้เชี่ยบ๊อบ!!

 

            เออน่า กูไม่เมาหรอก กูคอแข็งจะตายห่า

 

            แล้วแต่มึงละกัน รีบกลับด้วย กูอยากนอนผมพูดพร้อมยืดเส้นยืดสายนิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าผับตามมัน           

 

แอ๊ด

 

วู้ว บ๊อบบี้มาแล้วเว้ยทุกคน!!” ทันทีที่พวกผมเข้ามาก็มีเสียงโห่ร้องจากคนในผับทันที ดูท่าไอ้บ๊อบจะเป็นคนดังในผับนี่ด้วยสิ เขาเรียกว่าไงนะ แร็ปเปอร์? เหมือนจะเคยได้ยินข่าวก่อนย้ายมาที่นี่เหมือนกัน

 

วันนี้พาเพื่อนใหม่มาเซย์ฮัลโหลกับทุกคนด้วยแหละครับผม เอ้าไอ้จุนมานี่ดิ พูดยังไม่ทันขาดคำดีไอ้บ๊อบก็จัดการลากคอผมไปหามันด้วยแรงประหนึ่งควายพยศ เบาๆก็ได้ห่า!

 

กู จุนฮเว เพื่อนไอ้เชี่ยบ๊อบตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ ฝากตัวด้วย

 

ดูท่าเพื่อนกูเขาจะถูกชะตากับมึงว่ะจุน ดูดิมึงพูดแป๊บเดียวเขาพากันโห่ซะผมพูดจบไอ้บ๊อบมันก็มากระซิบผมทันที ผมก็ว่างั้นแหละ จะกรี๊ดไรขนาดนั้นวะ..

 

ช่างเรื่องกูเถอะ ว่าแต่ไหนล่ะ คนที่มึงนัดไว้น่ะ

 

นั่น พูดจบมันก็หันหน้าไปทางเด็กผู้ชายคนนึงให้ผมมองตามมัน ด้วยควาที่แสงไฟค่อนข้างสลัวและแสงจากดิสโก้บอลค่อนข้างแยงตาทำให้ผมมองไม่ค่อยถนัด แต่พอผมลองเพ่งดูดีๆแล้ว..

 

กูไม่แปลกใจเลยว่ะบ๊อบที่เขาให้มึง...ผมพูดแล้วเว้นจังหวะไว้ในเรื่องที่ผมกับมันรู้กันแค่สองคน มันยักไหล่อย่างไม่ยี่หระมาให้ผมแล้วตรงไปทางคนนั้นทันที

 

ผมค่อนข้างไม่แปลกใจที่ไอ้บ๊อบจะได้มาเจอคนนั้นซักเท่าไหร่

 

แต่ดูจากสถานที่ที่คนนั้นนัดไอ้บ๊อบแล้ว..มันทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจแปลกๆ

 

เขาก็ใช่เล่นนะ ปล่อยเสือมาเจอเสืออย่างไอ้บ๊อบบี้เนี่ย..

 

ชักจะน่าสนใจแล้วสิ..

 

คิม ฮันบิน













ได้เวลาสนุกแล้วสิ~

-Tongta-

?
themy butter
? themy butter

5 ความคิดเห็น

  1. #4 teapot69 (@teaa_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 19:08
    ห้อง 143 มาจาก I LOVE YOU หรือเปล่าคะไรท์ 555555555
    #4
    1
    • #4-1 TongTTZ (@tongtahunsa) (จากตอนที่ 2)
      19 กรกฎาคม 2559 / 21:01
      แม่นแล้วค่ะ นึกเลขห้องไม่ออกรุนแรง 5555555555
      #4-1
  2. #2 Pink.Milk (@milky-1344) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 00:09
    ทำไมค้างเเบบนี้;3;
    #2
    1
    • #2-1 TongTTZ (@tongtahunsa) (จากตอนที่ 2)
      19 กรกฎาคม 2559 / 17:06
      ไม่ค้างแล้วเนอะ~
      #2-1