{{ นิยายแฟนตาซี }}`Royal S.I.C ,, โรงเรียนตำรวจพิทักษ์โลก !!

ตอนที่ 1 : ภารกิจที่ 1 กัส โฟนาวีต้า รัชทายาท และการเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 เม.ย. 54

 บทที่ 1 กัส โฟนาวีต้า รัชทายาท และการเริ่มต้น.

กัส โฟนาวีต้า !! หยุดเดี๋ยวนี้ !!!!! ”

แบร่ ๆ จ้างให้ก็ไม่หยุดหรอกตาแก่หัวเหม่ง !!!! แบร่ ๆๆๆ  ”   

หนอย... ทหาร !!!   ไม่ต้องยั้งมือ ! จับไอ้บ้านั้นให้ได้ !!!!”

ความสงบสุขยามบ่ายในเกาะแห่งหนึ่ง  ที่รูปร่างของเกาะคล้ายกับรูปหัวกะโหลก  ถูกคนสองคนทำลายจนหมดสิ้น  เป็นภาพที่เหล่าประชาชนนับแสนเห็นกันอยู่เป็นประจำ   ภาพของชายผิวขาวศีรษะล้านบินถลาลมอยู่เหนือท้องฟ้าท่ามกลางฝูงค้างคาว ที่กำลังไล่ตามเด็กหนุ่มผมสีบลอนด์ท่าทางกวนโอ้ยซึ่งกำลังแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ และวิ่งหนีเขาอยู่  พวกเขามักมีบทสนทนาที่แสนหยาบคายอยู่เสมอ  ประดั่งทั้งคู่เป็นศัตรูคู่อาฆาตมาตั้งแต่ชาติปางก่อน

ฮิฮิ  จับฉันไม่ได้หรอกน่า... เด็กหนุ่มผมสีบลอนด์เอ่ยอย่างมั่นใจก่อนจะกระโจนลงสู่ผืนน้ำทะเลสีคราม  ซึ่งสิ่งนี้ก็เป็นภาพที่เห็นอยู่เป็นประจำเช่นเดียวกัน

ปัดโธ่โว้ยยย !!! มันหนีไปได้อีกแล้ววว !!!” ชายศีรษะล้านเอ่ยอย่างเสียอารมณ์และหงุดหงิดอย่างถึงที่สุด

เสด็จพี่เพคะ...  จะ อารมณ์เสียไปไย... น้องได้ส่งสารไปให้เสด็จพ่อแล้ว... ป่านนี้เรื่องคงจะทราบถึงหูเสด็จพ่อแล้ว... ไม่นานลูกกัสจ๋าก็คงจะถูกนำพาตัวมา... เสด็จพี่ใจเย็นก่อเถอะนะเพคะ... เสียงอันแสนนุ่มนวลไพเราะเพราะพริ้งดังมาจากแห่งใดไม่รู้แน่ชัด ดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ เป็นเสียงที่ไพเราะมาก ฟังแล้วรู้สึกใจสงบขึ้นมาในทันทีทันใด ~

อ่ะ! เอ่อ... เหรอจ๊ะน้องหญิง  ขอบใจมากนะ...  เฮ้อ ! พี่ล่ะเหนื่อยใจกับเจ้าตัวยุ่งนี้จริง ๆ เชียวชายศีรษะล้านถอนหายใจเฮือกใหญ่

 

 เด็กหนุ่มผมบลอนด์ที่พึ่งกระโจนดำดิ่งสู่ห้วงแห่งวารี  แหวกว่ายใต้ผืนน้ำอย่างมีความสุข ตาสีเขียวขจีของเขาเปล่งประกายแวววาว  เขาพุ่งทะยานผ่านฝูงปลานับแสนนับล้าน  ดำดิ่งลึกลงไปยังจุดที่แสนห่างไกลจากผืนแผ่นดินและแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ส่องไปไม่ถึง  จุดหมายของเขาคือเมืองที่ถูกปกคลุ่มด้วยสาหร่ายสีเขียวตั้งอยู่ท่ามกลางวารีสีฟ้า ..นครบาดาลไทรรอส..

ท่านตา !!!!” เด็กหนุ่มร้องเสียงดังหลังจากที่พุ่งเข้ามาในท้องพระโรงผ่านทางหน้าต่างในทันที

เบื้องหน้าของเด็กหนุ่ม คือ ชายสูงวัยร่างใหญ่ยักษ์  เครายาวของเขาถูกมัดรวบไว้  ใบหน้ายิ้มแย้มเมื่อได้เห็นหลานชายของเขาช่างดูอบอุ่นนัก

กัส เอ๋ย... ตาบอกแล้วไม่ใช่เหรอ. . . ว่าหน้าต่างไม่ใช่ทางเข้าที่มีมารยาทนัก . . .ชายสูงวัยเครายาวเอ่ยติเตียนทั้ง ๆ ที่หน้ายังยิ้มอยู่  เสียงของเขาก้องกังวานดังไปทั่วท้องพระโรง

แหม... ท่านตาก็ นิด ๆ หน่อย ๆ จะเป็นอะไรไปเล่า

หึหึ... แล้วที่มาวันนี้...  หลานรักของตามีเรื่องอะไรให้ตาช่วยล่ะ?.... 

ก็.... เรื่องที่ผมจะต้องไปเรียนที่โรงเรียนอะไรนั้นน่ะสิเขาทำหน้าหงอย ๆ ดูน่ารักในตอนที่พูด

หึ หึ... กัสเอ๋ย... เจ้ารู้หรือไม่มันเป็นการเริ่มต้นที่ดี... ที่ทุก ๆ คนทำไปน่ะ... ก็ทำเพื่อเจ้าและหวังดีต่อเจ้าทั้งนั้นนะ... เจ้าจะต้องออกไปเผชิญโลกภายนอกจะได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี... เรียนรู้วิชาและหาประสบการณ์ให้มาก ๆ จะได้นำมาปรับปรุงและบริหารบ้านเมือง... เจ้าจงเข้าใจเรื่องนี้เถอะนะ... ชายสูงวัยเครายาวเบื้องหน้าเด็กหนุ่ม เอ่ยเสียงดังกังวานอย่างนุ่มนวล หวังจะกล่อมหลานชาย

โธ่ ! ท่านตาก็เป็นไปด้วยอีกคนเหรอเนี้ย.. ก็ผมไม่อยากไปนี้นา ยังไงผมก็ไม่ไป !! ”เด็กหนุ่มพูดแล้วกอดอกตัวเอง สีหน้าแสดงอาการไม่พอใจ

ตารู้ว่าเจ้าไม่อยากจะไปแต่มัน.....  เป็นกฎนะเว้ยยย !!!!!! เขาตะโกนออกมาพร้อม ๆ กับฉายแสงจากดวงตาของเขา  สู่ร่างของเด็กหนุ่มตรงหน้า !!

เฮ้ย !! เกิดอะไรขึ้นเนี้ย !? ” เด็กหนุ่มโวยวายอย่างตกใจด้วยหน้าตาเหวอ ๆ  แล้วร่างของเขาก็ค่อย ๆ เลือนหายไปพร้อม ๆ กับแสงสว่างนั้น

หึหึหึหึ  กัสเอ๋ย...  ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเริ่มต้นใช้ชีวิตในโลกภายนอกที่น่าอภิรมย์แล้วล่ะ... จงเติบโตขึ้นอย่างสง่าผ่าเผยเถิด...ชายชราเครายาวเอ่ยกับตัวเองเบา ๆ

 

 เบื้องหน้าของเด็กหนุ่มหลังจากเขาลืมตา   ชายศีรษะล้านที่นั่งอยู่บนบัลลังสีขาวซึ่งถูกประดับด้วยหัวกะโหลกนับไม่ถ้วน    รอบ ข้างคือห้องที่ถูกประดับด้วยม่านสีดำและรูปปั้นที่ชวนขนหัวลุกซึ่งสำหรับ เด็กหนุ่มแล้วที่แห่งนี้นั้นเป็นสถานที่ ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี

ชาซอนพรีซอน พรีโดซอน  !! . . . คุกเงาเอ๋ยจงปรากฏ !! ”  ชายศีรษะล้านเอ่ยถ้อยคำประหลาด ๆ ออกมา ปรากฏภาพเบื้องหน้าที่เด็กหนุ่มถูกวัตถุสีดำก่อร่างเป็นกรงขังคร่อมร่างเขาไว้

เฮ้ย !!!!! ตาแก่ปล่อยฉันนะ!!  ยังไงชั้นก็ไม่ไป ไม่ไป! ไม่ไป! ไม่ไป!” เด็กหนุ่มตะโกนเสียงดังอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด

เอา เถอะลูกกัสจ๋า... อย่าได้ดื้อรั้นอีกเลย... จงไปเตรียมตัวเข้าพิธีเถิด... การไปครั้งนี้ของเจ้า... จะทำให้เจ้าได้เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่ดี... นะจ๊ะ... เสียงอันนุ่มนวลชวนฝันได้ดังขึ้นมาอีกครั้ง และยังคงหาต้นเสียงไม่พบ

อ๊ะ ! ท่านแม่.... เขาเงียบและทำหน้าบึ้งเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่

ก็ได้ ! ผมจะไปก็ได้ ! เห็นแก่หน้าท่านแม่หรอกนะ เชอะ !

 

 

            บัดนี้ องค์ชายกัส  โฟนาวีต้า  รัชทายาทแห่งราชวงศ์โฟนาวีต้า ว่าที่กษัตริย์องค์ที่ 79 แห่งประเทศอิฟฟิน  ได้มีอายุครบ 15ปี บริบูรณ์  ตามที่พระราชบัญญัติแห่งพันธะสัญญาระหว่างนครบาดาลไทรนอสและอิฟฟิน  ได้บัญญัติกฎข้อที่ 113 ว่าด้วยภาระหน้าที่แห่งรัชทายาท  ดังนี้.. รัชทายาททุกพระองค์ต้องได้รับการศึกษาที่โรงเรียนแห่งใดแห่งหนึ่งเมื่ออายุครบ 15 ปีบริบูรณ์  และเมื่อจบการศึกษา 1 ปีการศึกษาแล้ว  รัชทายาทสามารถตกลงพระทัยที่จะศึกษาต่อหรือจะกลับบ้านเมืองก็ได้แล้วแต่พระทัยต้องการ  สำหรับโรงเรียนที่รัชทายาทจะเข้าศึกษานั้น  ก็ตามสมควรแล้วแต่ดุลยพินิจแห่งพระราชบิดาและพระราชมารดาขององค์รัชทายาท  ซึ่งในวาระอันเป็นมงคลนี้  องค์ราชาเกล  โฟนาวีต้า และองค์ราชินีริซ่า  เอฟซิน  พระราชบิดาและพระราชมารดาขององค์รัชทายาทกัส  โฟนาวีต้า  ได้ตกลงพระทัยเลือกให้องค์รัชทายาทเข้าเรียนที่ รอยัล ซิกซ์  โรงเรียนตำรวจแห่งทวีป สเตียร์  ....โฆษกวัยชราสวมชุดแดงกล่าวชี้แจงด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

            บัดนี้ ได้ถึงเวลาอันเหมาะสมแล้ว  ต่อไปจะเป็นการมอบดาบไซเรนโซล  สิ่งวิเศษคู่บ้านคู่เมืองของนครบาดาลไทรนอส  และ  มหาตำราเวโรเนีย  สิ่งวิเศษคู่บ้านคู่เมืองของอิฟฟิน  ให้แก่องค์รัชทายาทเพื่อใช้สำหรับการศึกษาเล่าเรียนวิชายุทธในโรงเรียน  ส่งมอบโดยองค์ราชาเกล  โฟนาวีต้า  ราชาแห่งอิฟฟิน  เรียนเชิญพะยะค่ะ โฆษกกล่าว

            ชายศีรษะล้านลุกขึ้นยืนจากบังลังค์หัวกะโหลก  แล้วเอื้อมมือขวาของเขาไปหยิบดาบที่มีด้ามสีเขียวมรกตจากมือของสาวใช้ร่างวิญญาณมา  แล้วเสียบปลายดาบลงพื้นต่อหน้าของเด็กหนุ่มผู้เป็นโอรสของตน

            กัสเอ๋ย  โอรสแห่งข้า  จงออกไปเริ่มต้นที่จะเผชิญหน้ากับโลกภายนอกที่แสนกว้างใหญ่แห่งนี้  เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ให้มาก ๆ  ดาบไซเรนโซลเล่มนี้เป็นของเจ้าแล้ว  จงรับไว้เถิดโอรสแห่งข้า  จงใช้ดาบนี้ปกป้องตัวเจ้าและคนที่เจ้ารักเถิด ... ราชาเกลพูด  แล้วพระองค์ก็หันหลังหยิบหนังสือสีแดงจากมือของสาวใช้แล้วหันกลับมาหาโอรสของเขาแล้วพูดต่อ...

            และตำราสีแดงเล่มนี้  มหาตำราเวโรเนีย  พ่อขอมอบให้แก่เจ้า  จงเรียนรู้ในการใช้มันเสีย  ตำราเล่มนี้ช่วยเหลือเจ้าได้เมื่อยามทุกข์ยาก  พ่อขอให้เจ้าโชคดีนะลูกรัก.. ” องค์ราชาพูดอย่างนุ่มนวล ก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างตื้นตัน

            โหยย  ตาแก่อย่าสำออยทำเป็นร้องไห้น่า  แค่ปีเดียวเอง  เรียนจบแล้วเดี๋ยวข้าก็กลับมาทะเลาะกับท่านเหมือนเดิมแหละ  อย่าร้องไห้เลย องค์ชายหนุ่มน้อยเอ่ยอย่างไม่แยแส

            เอ้อ ! งั้นก็ไปได้แล้ว ไปขึ้นรถม้าเลยไปไอ่ลูกเวร !” ราชาเกลเช็ดน้ำตาพลางไล่องค์ชายไปขึ้นรถม้า

            อื้ม... งั้นข้าไปก่อนนะ .... เสด็จพ่อ รักษาสุขภาพด้วยนะ เด็กหนุ่มเอ่ยอวยพรเป็นการบอกลา  ก่อนจะกระโดดขึ้นรถม้า

            “หึหึ  ไอ้ลูกไม่รักดี หึหึ ฮ่าฮ่า .. ราชาเกลหัวเราะทั้ง ๆ ที่ยังร้องไห้อยู่

            ทันทีที่คนขับรถม้ากระตุกเชือก  ม้าทั้ง 2 ตัวก็พารถม้าเคลื่อนไปข้างหน้า  เด็กหนุ่มยื้นมือออกมาทางหน้าต่างโบกมือลาทุก ๆ คน  ไม่นานนักรถม้าก็แสดงสิ่งผิดปกติ  รถม้าเรืองแสงขึ้นเรื่อย ๆ แล้วก็พุ่งทะยานขึ้นสู่เวหาอย่างช้า ๆ

            โอ้โห  ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเรามีรถม้าที่พาเหาะได้ด้วยแฮะ องค์ชายจอมซนเอ่ยขึ้นมาด้วยความตื้นตาตื้นใจ

            นี้คือเวทมนต์อย่างหนึ่งขอรับองค์ชาย  เป็นการสะดวกที่ไม่ต้องเดินทางตามเส้นทางบนพื้น  แต่เหาะขึ้นสู่ท้องฟ้า ตรงดิ่งสู่เป้าหมาย  ทำให้ถึงจุดหมายได้เร็ว และเมื่อเหาะอยู่บนท้องฟ้านี้แล้ว  รถม้าก็ไม่สั่นสะเทือนอีกด้วย  เดินทางได้อย่างสบายกายและสบายใจเลยนะขอรับ ชายคนขับรถม้าบอกเล่าคุณสมบัติของรถม้าอย่างอารมณ์ดี

            อืมม... เป็นอย่างงี้นี้เอง ...แล้วหนังสือสีแดงนี้คืออะไรน่ะ มันทำอะไรได้กันนะ นายรู้ไหม ?” กัสถามคนขับรถม้าอย่างฉงน

            เอ่อ.. เท่าที่กระผมทราบนะขอรับ ก็เป็นหนังสือที่ตกทอดกันมารุ่นต่อรุ่นของรัชทายาทแห่งอิฟฟินเราน่ะขอรับ ว่ากันว่าภายในหนังสือนั้นมีวิญญาณเก่าแก่อายุนับพัน ๆ ปีสิงสถิตอยู่  เป็นวิญญาณที่ชั่วร้ายมาก  ว่า กันว่าท่านผู้สถาปนาประเทศอิฟฟินของเราขึ้นหรือองค์ราชากินอฟนั้น ได้ทรงปราบวิญญาณร้ายตนนี้แล้วจับมันขังไว้ในหนังสือเล่มนี้เพื่อไม่ให้มัน ก่อกรรมทำเข็ญน่ะขอรับคนขับรถมาบอกเล่าความเป็นมาของหนังสืออย่างยิ้มแย้ม

            แหม.. นายเนี้ยท่าจะภูมิใจจังกับประเทศอิฟฟินของเราจริง ๆ นะ เวลานายพูดถึงอิฟฟินเนี้ย ยิ้มแย้มจนเกินหน้าเกินตาเชียว กัสเอ่ยพลางมองหนังสือแดงในมือของเขาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย  แล้วเขาก้อวางหนังสือสีแดงลงกับพื้นรถ  แล้วจับที่ขอบสีทองของหนังสือ  จากนั้นเขาก็ดึงเพื่อพลิกเปิดดูหน้าแรก  แต่ว่า...

            “อ้าวเฮ้ย!.. ทำไมเปิดไม่ได้อ่ะ ??” กัสร้องเสียงหลงออกมาอย่างฉงนใจ

            “ก็ไหนตาแก่บอกว่าไอ้หนังสือนี้จะช่วยฉันในยามทุกข์ยากไงล่ะ แต่เปิดไม่ได้แบบนี้ มันจะช่วยอะไรฉันได้ยังไงเนี้ย ! ” กัสเอ่ยอย่างอารมณ์เสียก่อนจะเก็บหนังสือเข้ากระเป๋าสัมภาระ แล้วหยิบดาบด้ามสีเขียวที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมา แล้วชักดาบออกมานิดนึงเพื่อดูคมของดาบ

            อืมม.... หนังสือนั้นเปิดไม่ได้  ....ฉันหวังว่าดาบเล่มนี้คงจะแทงเข้านะ เหอ ๆ  - -* ”  กัสพูดแล้วก็เก็บดาบวางไว้ข้าง ๆ กายเช่นเดิม

            “องค์ชายขอรับ เชิญพักผ่อนเถอะครับ เมื่อตะวันขึ้นแล้วกระผมจะปลุกท่านเองขอรับคนขับรถม้าบอกแก่องค์ชายหนุ่มน้อย

            “อ่าหะ  งั้นฉันฝากด้วยละกันนะ อ้อ! แล้วนี้นายชื่ออะไรน่ะ?”

            “กระผมมีนามว่าวินเซนต์ขอรับชายคนขับรถม้าตอบและยังยิ้มอยู่เช่นเดิม

            “อื้ม งั้นคืนนี้ฝากด้วยละกัน ขอบคุณมากนะวินเซนต์” แล้วช่วงเวลาแห่งนิทราของเด็กหนุ่มก็ได้เริ่มขึ้น  ...พรุ่งนี้ในโลกกว้างที่เขาจะต้องเผชิญ จะเกิดอะไรขึ้นบ้างก็ไม่รู้ เด็กหนุ่มได้เพียงแต่เก็บความตื่นเต้น  และความห่วงหาอาวรณ์ต่อคนที่บ้านเกิดเอาไว้ในใจ. . . .

            ตำนานบทใหม่แห่งโลกแฟนตาซี. . .  ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว. . .






เอ่อ.. เม้นบ้างอะไรบ้างจะเป็นกำลังที่ดีสำหรับผู้เขียนอย่างยิ่งนะครับ = =*


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #263 As a Wind (@wisher) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 11:49
    พออ่านแล้วรู้สึกงงๆ นิดหน่อย ต้องอ่านรอบสอง เพื่อทำความเข้าใจ ก็ขอแนะนำข้อควรปรับปรุงแล้วกันนะ (เฉพาะส่วนที่ยังไม่มีผู้แนะนำนะ เพราะไม่อยากแนะนำซ้ำๆ เดี่ยวไรท์เตอร์เบื่อ)

    1 บทสนทนาระหว่างกษัตริย์กับรัชทายาท ไม่เหมาะสม คุยกันเหมือน ครอบครัวโจรหรือกุ้ยข้างถนน ที่ไม่มีการศึกษาและมารยาท (มีรัชทายาทที่ไหนบ้างเรียกพ่อตัวเองว่า ตาแก่บ้าง หัวเหม่งบ้าง) เหมือนเรื่องหัวขโมยแห่งบารามอส

    2 บทบรรยายของไรท์เตอร์ทุกช่วง ไม่ควรใช้คำว่า ชายศีรษะล้าน น่าใช้คำว่าองค์ราชามากกว่า เช่น 
          "บัดนี้ ได้ถึงเวลาอันเหมาะสมแล้ว  ต่อไปจะเป็นการมอบดาบไซเรนโซล  สิ่งวิเศษคู่บ้านคู่เมืองของนครบาดาลไทรนอส  และ  มหาตำราเวโรเนีย  สิ่งวิเศษคู่บ้านคู่เมืองของอิฟฟิน  ให้แก่องค์รัชทายาทเพื่อใช้สำหรับการศึกษาเล่าเรียนวิชายุทธในโรงเรียน  ส่งมอบโดยองค์ราชาเกล  โฟนาวีต้า  ราชาแห่งอิฟฟิน  เรียนเชิญพะยะค่ะ" โฆษกกล่า
         ชายศีรษะล้านลุกขึ้นยืนจากบังลังค์หัวกะโหลก  แล้วเอื้อมมือขวาของเขาไปหยิบดาบที่มีด้ามสีเขียวมรกตจากมือของสาวใช้ร่างวิญญาณมา  แล้วเสียบปลายดาบลงพื้นต่อหน้าของเด็กหนุ่มผู้เป็นโอรสของตน
    - เพราะแม้จะเป็นเพียงนิยาย การเรียกกษัตริย์ด้วยคำที่ไม่เหมาะสม ถือว่าไรท์เตอร์ สอบไม่ผ่าน ควรระวังด้วยครับ

    3 มีการใช้คำไม่ค่อยตรงความหมายเท่าไหร่ เช่น ประโยคที่ว่า
       "อื้ม... งั้นข้าไปก่อนนะ .... เสด็จพ่อ รักษาสุขภาพด้วยนะ" เด็กหนุ่มเอ่ยอวยพรเป็นการบอกลา
    -ตรงไหนที่เป็นการอวยพรครับ น่าจะเขียนเป็น "เด็กหนุ่มเอ่ยด้วยความเป็นห่วง" มากกว่า (หากเป็นการอวยพร น่าจะพูดว่า ขอให้เสด็จพ่อสุขภาพแข็งแรงฯ)

    คำสะกดผิดก็มีบ้าง เช่น
    "โอ้โห  ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเรามีรถม้าที่พาเหาะได้ด้วยแฮะ" องค์ชายจอมซนเอ่ยขึ้นมาด้วยความตื้นตาตื้นใจ =>ตื่นตาตื่นใจ

    ก็ขอแนะนำเท่านี้ละกันครับ ส่วนด้านอื่นๆ ของเรื่องนี้ก็อยู่ในเกณท์ใช้ได้แล้ว พยายามต่อไปนะครับ เอาใจช่วย





    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 พฤษภาคม 2554 / 11:52
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 6 พฤษภาคม 2554 / 11:53
    #263
    0
  2. #230 แมวน้อยเนโร (@tongrree) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2553 / 21:24
    ตอบ คห. 227

    โอ้โห สาธุ สาธุ ครับ จะพยายามครับผม

    ^______^
    #230
    0
  3. #228 Giiz`]]~True (@miznastoz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2553 / 19:56
    เอาเปน ว่า ดัง พอ ๆ กับ หัวขโมย บารามอส เลย ละ




    แบบ ว่า ถ้า เขียน ดี ๆ
    #228
    0
  4. #219 OtaKu~* (@maynanotaboo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2553 / 17:12

    สนุกดีครับ
    เริ่มเรื่องมาก็น่าติดตามแล้ว
    สู้ต่อไปนะครับ

    #219
    0
  5. #178 เซลีเอน่า (@demina) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2553 / 12:50
    จะหนุกไม่หนุกก็อยู่ที่ตอนต่อไปเนี้ยแหละ
    #178
    0
  6. วันที่ 6 พฤษภาคม 2553 / 09:03

    โอ พระเจ้าช่วย ตอนแรกก็สนุกแล้ว

    #173
    0
  7. #156 มอสตี้ (@endofyulgang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 21:42
    สวัสดีค่ะ เรามาตามคำแนะนำของเพื่อน แบบว่า เพื่อนชักชวนให้อ่าน

    ตอนที่มันเอามาให้อ่านน่ะ อยากบอกว่าไม่อยากอ่านเลย =[]=


    แต่พอมาอ่านจริงๆแล้ว มันสนุกมากๆเลยค่ะ ^^

    น่าติดตามมากๆ ใช้ภาษาในการบรรยายได้ดีเลยทีเดียวค่ะ

    ทำให้เห็นถึงบรรยากาศในตอนนั้น และแอบมีมุขตลกสอดแทรกอยู่ด้วย

    ชอบตรงนี้แหละค่ะ ทำให้อ่านแล้วไม่น่าเบื่อ


    ชอบสุดๆตรงที่บรรยายรถม้าตอนท้ายๆอ่ะค่ะ อลังการงานสร้าง 555555+

    คำแรกที่คิดตอนอ่านคำบรรยายเสร็จคือ "ไฮโซ~" อิอิ

    จะติดตามตอนต่อไปค่ะ ^^

    สู้ๆนะ

    #156
    0
  8. #146 ( -`д´-) HoleFiller (@holefiller) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 15:54
    อืมมมม


    อ่านตอนแรกเราก็บอกไม่ได้ว่าดีหรือไม่ดีอ่ะนะ


    คงต้องอ่านต่อสัก2-3ตอน


    สรุป!!!  มันก็น่าติดตามนั่นแหละ
    #146
    0
  9. #123 หยกฟ้า (@tatraow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 16:45
    มาอ่านตอนแรก เห็นทีต้องไปอ่านตอนสองต่อ

    สนุกดีจ๊ะ
    #123
    0
  10. #121 The_Crazy (@the-crazy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 10:22
    แต่งใด้ดีเลยน๊า อ่านแล้วน่าสนุกดี
    #121
    0
  11. #117 ชุติมาaabb (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 23:48
    หนุกๆๆๆๆๆ ดีเว้ย



    แต่งดี



    บรรยายเก่ง



    รุ้จักสรรหาคำว่าใช้



    แต่ อ่านๆไป เค้ากะ งงๆ เด๊ะ (ก้มิรุ้นะ ชั้นโง่ไปป่าว555)

    แบบว่า ตั้งแต่ตอนที่มานไปหาท่านตา ก้คุยดีๆยุ่เด๊ะ

    แล้วมานก้มาเรียกพ่อมานว่า ตาแก่ .....(ตอนแรกเค้าคิดว่ามันด่าตามานเด๊ะ)

    จึงต้องปรับปรุง



    และตอนที่มานตกลงจะไปเรียน เพราะเหนแก่ท่านแม่

    สำหรับเค้า เค้าคิดว่า มานง่ายไป ............... แฮ่ๆ



    เนื้อเรื่องรวมๆ สนุกดี แต่ เค้าว่า เตงลอง เอาส่วนขยาย มาใช้ เหมือน เจ้เอกพาสาไทยดูเดะ 55555



    ส่วนอีโมติคอน สำหรับเค้า เค้าคิดว่า มานทำให้เค้านึกถึงสีหน้าของตัวละคร ในตอนที่เค้ากะลังนึกภาพ

    มานก้เลยอ่านหนุกขึ้น 55555555







    (คร้านพิมเจง โว๊ะ)
    #117
    0
  12. #98 black-kitty (@blackkitty) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 15:36
    คนอื่นบอกไปเกือบหมดแล้วนิ  เหลือแต่ อิโมติคอนนนนนน   ไม่ต้องมีจะดีกว่าค่ะ
    ใช้เป็นการบรรยายความรู้สึกเป็นตัวหนังสือเถอะนะ  มันทำให้รู้สึกว่าคนเขียนขี้เกียจยังไงไม่รู้สิ
    ลองนึกดูนะว่า ถ้าเป็นคนอ่านที่บ้านนอกมากๆ(เช่นเราเป็นต้น) ไม่รู้จักพวกขีดๆอะไรพวกนั้นเลย แล้วเขาจะรู้เรื่องไหมคะ
    ถ้าทำได้ก็อย่าใส่อิโมฯเลยค่ะ  มันไม่ทำให้ดูดีขึ้นหรอก  รำคาญมากกว่าค่ะ
    #98
    0
  13. #95 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 15:15
    อืม น่าสนใจแฮะ แต่รัชทายาทเข้าโรงเรียนตำรวจเนี่ยนะ
    #95
    0
  14. #92 แมวน้อยเนโร (@tongrree) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 13:15
    ตอบ คห.87

    ขอบพระคุณที่เข้ามาอ่านนะค๊าบบบบบ

    อย่าลืมมาอ่านต่อน๊าาา
    #92
    0
  15. #91 Doraemon1122 (@khuntan123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 13:08

    โอ้วววววว+[]+

    กว่าจะอ่านจบ มึนกับคำหลายๆคำ แต่ก้ok หนุกดี 555+

    เออ............จะชื่อพระเอกไม่ได้  555+

    ล้อเล่นๆ

    ก็หนุกสมกับที่รับรองไว้เนอะ

    ^&^

    อ่านวันละนิดจิตชื่นบาน

    พรุ่งนี้ค่อนอ่านตอน2ล๊ะกันนะ

    >,+

    #91
    0
  16. #80 M i S u M i Y a Y u R i N a (@butter-lovely) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 17:39
    >.<

    สนุกดีนะ

    เป็นนิยายที่ใช้ได้เลยที่เดียว
    #80
    0
  17. #79 bosok (@heukhurm) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 17:39
    เเต่งกันง่า

    ตามต่อๆ

    ~~~


    #79
    0
  18. #64 ร่ายเวท (@zero0-0) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 02:14
    เรามารายงานตัวแล้วนะต้อง อิอิ
    (ขอโทษที่มาอ่านช้าน้าาาาาาาาา >/\< ขอโต้ดจริงๆ)
    ตอนที่ 1 ก็ใช้ได้เลยนี่ หนุกดีจัง มีคำผิดนิดๆหน่อยๆ แต่ก็บรรยายได้ดี  ฟร้อนไม่มีปัญหา(แต่อยากให้ใหญ่กว่านี้สักนิด) มีเว้นวรรคเป็นย่อหน้าๆด้วย โอเคเลย ok! >_พระเอกก็โคตรกวนชะมัด
    แต่มีอยู่จุดๆหนึ่งที่เราอยากให้แก้ไข
    การเรียกพ่อว่าตาแก่เนี่ย เราไม่ค่อยชอบอ่ะค่ะ  ถึงจะเป็นคนขี้เล่นยังไง หรือว่าพ่อของเรานั้นแก่จริงๆ แต่เวลาจะแซวจะนินทาอะไรพ่อ ไม่อยากให้ตัวละครเรียกพ่อว่าตาแก่ อยากให้เรียกว่า พ่อผู้จอมชรา อะไรอย่างงี้จ้าาาาาาาาาาาา



    ปล.คนอื่นอาจว่าเราคิดมากไปเอง  แต่เราว่านะ ถึงมันจะเป็นแค่จุดเล็กๆ แต่ว่าทุกๆรายละเอียดเราก็ควรที่จะใส่ใจกับมัน เพื่อผลงานที่ออกมาดีที่สุดจ้า ^_^

    ปล2.เรารู้ตัวว่าพูดมากไปนะต้อง  คนอื่นเค้าอาจจะรำคาญ   แต่ยังไงก็ขอโทษทุกๆคนด้วยนะ

    #64
    0
  19. #60 Deep Sky (@ap12975621) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 16:25
    แต่งดีมากครับ คำผิด มีนิดๆหน่อยๆ

    เสร็จลูก (?) พยายามอัพนะครับๆ รออ่านอยู่
    #60
    0
  20. #54 Nerani (@nerani) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 23:18
    แต่งเก่งมากๆเลยค่า
    สู้ๆ นะ
    #54
    0
  21. #47 กุนซือทะเล้น (@evillove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 14:50
    ฮุฮุ สนุกมากเลยค่ะ

    แต่งเก่งจัง

    แล้วจะติดตามต่อไปเรื่อยๆนะ
    #47
    0
  22. #46 ตะบองเพชรจิ๋ว (@sayaung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 12:41
    พึ่งเข้ามาอ่านสนุกดี สู้ๆ นะ
    #46
    0
  23. #40 reypheal (@siles) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 09:05

    ท่าทางจะกวนสุดๆนะค่ะ
    =_=" 
    ให้เจอแม่หญิงอลิซก่อนเถอะ

    #40
    0
  24. #39 blue_sapphire (@orangee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 08:46

    อ่ะ!!!
    เข้ามาแล้ววว
    ต่างดีมากเลยอ่าาาาา *o*(ตาวิบวาว)
    ปล.ต้องเอาเข้าเป็น favorite

    #39
    0
  25. #1 Neverlord (@7th-heaven) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2553 / 20:59
    เขียนได้ดีครับน่าติดตามทีเดียว
    ตอนนี้กำลังหาข้อมูลเรื่องพวกเจ้าชายอยู่พอดี
    เอาไปเขียนนิยานเหมือนคุณน่ะแหละ..
    แอด เฟเวอริดไว้แล้วด้วยครับ
    จะติดตามจนจบเลย
    ตอนนี้ให้ไป 80 ครับ
    #1
    0