SANGJUN FICTION (EUNSANG X JUNHO)

ตอนที่ 1 : How deep is your love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    21 ส.ค. 62

How deep is your love

Eunsang x Junho

 

 

ทันทีที่แผ่นหลังของเจียร์แนบลงกับผนังปูนเย็นเฉียบ คนตรงหน้าก็รุกล้ำเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว มือเรียวโอบรั้งท้ายทอยของคนด้านในเอาไว้ ออกแรงจับเบา ๆ เพื่อล็อคองศาใบหน้า ริมฝีปากได้รูปถูกครอบครองเอาไว้ด้วยอวัยวะชนิดเดียวกัน ราวกับปีศาจที่หิวกระหาย เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีปล่อยให้ปีศาจในร่างมนุษย์ดูดกลืนสัมผัสที่เขาต้องการจนกว่าจะพอใจ ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่มีเพียงแสงไฟจากถนนด้านนอกที่ลอดเข้ามาจากม่าน ฝนที่ตกอยู่ด้านนอกกลบเสียงดูดดุนริมฝีปากเอาไว้ เด็กหนุ่มใช้มือลูบแผ่นหลังกว้าง ๆ ไล้มันผ่านเสื้อเชิ้ตตัวบางเพื่อปลุกให้ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายตื่นจากวังวนแห่งความใคร่


“พอก่อนเถอะครับ” นัยน์ตาสีเปลือกไม้ช้อนมองคนตัวสูงกว่า สบกับดวงตาสีนิล เจ้าของใบหน้ารูปไข่ยกยิ้ม เขาบรรจงพรมจูบทั่วใบหน้าเล็กก่อนจะผละออกไปอย่างที่เจียร์ขอ แขนเท้ากับผนัง กักกันคนด้านในไม่ให้หลบหนี


“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คิดถึงฉันไหม” ชาวหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันมีเพียงเสียงฝน เสียงลมหายใจ และเสียงหัวใจของเราสองคน สบตากันเพื่อค้นหาความรู้สึกที่ทิ้งให้ตกตะกอนไปกว่าสองปี

 



คุณเอิร์ลคือผู้ชายที่มีเพียบพร้อมทุกอย่าง ครั้งแรกที่เจอกัน เจียร์อายุสิบหก ส่วนคุณเอิร์ลอายุมากกว่าเขาสี่ปี

 



“ใครกันแน่ล่ะครับ... ที่หายไป” น้ำเสียงทุ้มนุ่มสั่นเล็กน้อยเมื่อพูดถึงสองพยางค์สุดท้าย เจียร์นิ่งไป เขากำลังหยั่งเชิงเพื่อรอประโยคต่อไปจากคนตรงหน้า คุณเอิร์ลนิ่งไปพักใหญ่ ใบหน้าหล่อยังคงอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาสีนิลจ้องมองที่เขาอยู่ตลอดเวลา ราวกับจะสื่อว่าทุกอย่างที่กำลังจะพูดออกมา ไม่ใช่เรื่องที่เขาโกหกเลยแม้แต่น้อย


“ฉันกลับมาแล้ว จะกลับมาอยู่กับเธอ สองคน” คุณเอิร์ลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง สองปีที่ต้องไปอยู่อังกฤษ ความทรมานจากการห่างไกลบ้านเกิด ยังเทียบไม่ได้กับการที่ต้องห่างไกลจากคนที่รัก เอิร์ลอดทน เฝ้ารอและพยายามมาโดยตลอดกับการรอให้ถึงเวลานี้


“แต่คุณกำลังจะมีภรรยา” น้ำจากตาทั้งสองข้างเอ่อล้นจนเต็มหน่วยตา ม่านน้ำตาที่คลออยู่บดบังทัศนียภาพที่ชัดเจนจนหมดสิ้น เจียร์ปล่อยให้มันไหลออกมา ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ แต่เด็กหนุ่มเลือกที่จะทำมัน แม้จะต้องเจ็บปวดในภายหลัง


“ฉันไม่ได้รักเขา” คุณเอิร์ลพูดเสียงแข็ง จับใบหน้าเล็กให้เงยขึ้นมาเผชิญหน้ากัน


“เจียร์ มองตาฉัน”


“...”


“มองตาฉันสิ”


“...”


“ฉันจะพูดทุกอย่าง ขอแค่นายฟังฉัน ได้ไหมเจียร์” คนเป็นเจ้านายอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร จากที่เคยคิดมาโดยตลอดว่าจะจบเรื่องของเราภายในวันนี้ เจียร์กลืนมันลงไปในคอจนหมดสิ้น สายตาคู่เดิมที่เคยเห็นมาตลอด สายตาที่มองมาไม่เคยเปลี่ยนไป สายตาที่โหยหาเพียงแต่เขาของผู้ชายตรงหน้า


“ฉันกับมารีนเราจำเป็นต้องแต่งงานกัน ฉันไม่เคยรักเธอ ตลอดเวลาสองปีที่อยู่ที่นั่น ฉันไม่เคยลืมนาย ไม่เคยลืมเรื่องของเรา เจียร์ ฉันยอมรับว่าฉันเหงา และฉันต้องการระบายอารมณ์ นายคงจะเข้าใจตรงนี้” คุณเอิร์ลเว้นวรรคเพื่อหายใจ มือเลื่อนจากใบหน้าลงมาที่คอ ลูบไล้แผ่นอกของคนตัวเล็ก และมาหยุดอยู่ตรงเอว นัยน์ตาสีนิลยังคงจ้องมองดวงตาคู่สวยของคนรัก


“ฉันขอโทษ แต่ฉันสาบานได้ ไม่มีใครทำให้ฉันพอใจได้เท่านาย ไม่มีใครคนไหนที่ร่างกายของฉันจะตอบสนองสัมผัสได้ดีเท่ากับนาย...”


“...”

“หัวใจของฉันมันอยู่ที่นายตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันที่บ้านหลังนั้น” ภาพความทรงจำทั้งหมดเมื่อสี่ปีก่อนฉายซ้ำเข้ามาในหัว ผู้ชายตรงหน้าที่มองมาที่เขา คำพูดขอร้องให้คุณท่านรับเขามาเลี้ยง การกระทำตลอดเวลาเวลาที่มีความสัมพันธ์ต่อกัน คุณเอิร์ลปลุกมันขึ้นมา


“แล้วผมจะต้องทำยังไง” ริมฝีปากบางเอื้อนเอ่ยออกมา เจียร์ยอมทุกอย่าง เด็กหนุ่มมือไม้อ่อนอย่างหมดแรง เขาปล่อยให้คนตัวสูงทำตามใจชอบ


“อยู่กับฉัน อยู่ด้วยกันที่นี่ พ่อจะไม่รู้เรื่องนี้ จะไม่มีใครรู้เรื่องนี้นอกจากเรา”


“...”


“ฉันสัญญา ฉันจะไม่ไปไหน” ทันทีที่พูดจบ คุณเอิร์ลอุ้มเจียร์ไปวางไว้บนเตียงนอนขนาดใหญ่อย่างเบามือ นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าเล็กออกไป สบตากับคนใต้ร่าง ทั้งสองคนยิ้มให้กัน มือซุกซนไล่ไปเรื่อย ๆ สองปีที่ผ่านมา เอิร์ลโหยหาสัมผัสของคนตรงหน้ามาโดยตลอด ความคิดถึงที่สะสมมานานถูกบรรเลงไปกับจูบอันเร่าร้อน เขาดูดดุนริมฝีปากเล็กอย่างโหยหา มันรุนแรงและหนักหน่วงกว่าครั้งที่แล้ว ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรออกมาต่อจากนั้น ปล่อยให้ร่างกายสื่อสารถึงความรู้สึกที่มีต่อกัน

 

 

 




เจียร์รู้ดีว่ามันจะเจ็บปวด แต่เขาก็ยอม

ยอมทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งความรักที่เขารอคอย

แม้ว่ามันจะผิดมหันต์ก็ตาม




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #2 บี บั ต เ ต อ ร์ พี . (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 21:00

    อุแงงง น้องเจียร์ โอ๋นะคับ ;-;

    #2
    0
  2. #1 mybaebae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 21:54
    แงงงงติดตามนะคะ❣
    #1
    0