Forget or pretend to forget.[DaeJae] + specail

ตอนที่ 7 : Forget or pretend to forget.[DaeJae] 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 มี.ค. 56

 

Forget or pretend to forget.[DaeJae] 6

 
 

>>จอง แดฮยอน<<

โรงพยาบาล

“ฮยอนอา !!! ยองแจเป็นไงบ้าง” แม่ของยองแจวิ่งเข้ามาหาด้วยท่าทางตื่นตระหนก

“ยังไม่ออกจากห้องICUเลยค่อออมม่า ฮึก”  ฮยอนอาพูดพร้อมเสียงสะอึกสะอื้น

“มันเกิดอะไรขึ้นบอกแม่มาซิฮยอนอา” ฮยอนอาได้แต่นั่งนิ่งเงียบ

“มันเป็นความผิดของผมเองครับคุณน้า” ผมตัดสินใจพูดออกไป ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากจะยอมรับความจริง

“แดฮยอนโอป้าไม่ผิดหรอกค่ะ ออมม่า   มันเป็นอุบัติเหตุ” ฮยอนอาเอ่ยขึ้น

“ถ้าผมไม่พาเขาไปคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มันเป็นความผิดของผม ความผิดของผม” น้ำตาผมไหลพรากออกมา ทั้งๆที่ผมพยายามฝืนกลั้นน้ำตาไม้ให้ไหลออกมา แต่ผมก็ทำไม่ได้

“อย่าโทษตัวเองเลยหนูแดฮยอน มันคงเป็นอบัติเหตุนั่นแหล่ะ” แม่ของยองแจใช้มือลูบหัวผมอย่างเอ็นดู ทำให้ผมอดนึกไม่ได้ว่าผมทำลงไปได้ยังไง ที่คิดจะทำร้ายพวกเขา

“ถ้าไม่มีแดฮยอนโอป้า ยองแจโอป้าคงจมลงไปก้นทะเลไปแล้ว อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ” ฮยอนอาปลอบผมอีกคน ผมเป็นบ้าอะไรของผมนี่ ทั้งๆที่ครอบครัวนี้เป็นห่วงเป็นใยผม แต่ผมกลับ กลับ  ตอนนี้ผมขอ ขอให้ยองแจปลอดภัยด้วยเถอะ

เอี๊ยด!!!!    เสียงประตูจากห้องICUดังขึ้น ทุกคนต่างลุกพรวดพร้อมกันแล้วตรงไปที่คุณหมอ

“หมอคะลูกชายดิฉันเป็นยังไงบ้างคะ”

“เออคือ…………

“อย่าบอกนะว่ายองแจโอป้า ฮืออออออ” ฮยอนอาปล่อยโฮออกมา

“ว่าไงคะหมอ ลูกชายดิฉัน…………..

“ลูกชายของคุณพ้นขีดอันตรายแล้วครับ”

“ฮึก ๆ  ขอบคุณ ขอบคุณคุณหมอที่ช่วยชีวิตลูกชายดิฉันไว้ได้”   ตอนนี้ไม่มีอะไรจะดีไปเท่าที่รู้ว่ายองแจปลอดภัยแล้ว ยองแจฉันขอโทษ ฉันจะยอมทำทุกอย่างเพื่อไถ่โทษที่ฉันได้ทำกับนาย

“งั้นหมอขอเชิญคุณแม่ของผู้ป่วยทางนี้ด้วยครับ”    หมอเรียกคุณน้าไปพบ ผมไม่ได้สนใจอะไร อาจจะพูดถึงอาการของยองแจ และที่สำคัญตอนนี้ผมนึกถึงยองแจแต่เพียงผู้เดียว

 
 

ห้องตรวจ

“หมอมีอะไรเหรอคะ” แม่ของยองแจถามหมอด้วยความสงสัย

“คุณแม่ของคนไข้ทำใจเย็นๆก่อนนะครับ” หมอบอกกันแม่ยองแจเมื่อเห็นว่าที่ที่ไม่ค่อยดี

“ค่ะ”

“คือว่าจากการตรวจร่างกายอย่าละเอียดของคนไข้แล้ว ไม่มีความผิดปกติอะไร เพียงแต่ว่า……..เอ่อ…..

“เพียงแต่อะไรเหรอคะหมอ”

“เพียงแต่ว่าคนไข้อาจจะไม่ฟื้นขึ้นมอีก หรือเรียกอีกอย่างว่า เป็นเจ้าชายนิทรา ครับ”

“ไม่จริงใช่มั้ยคะ หมอโกหกดิฉันใช่มั้ยคะ” น้ำตาผู้เป็นแม่ตอนนี้ไหลออกมาเป็นสาย

“คนไข้จมน้ำเป็นเวลานาน ทำให้อากาศไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ รวมกับอาการช็อคด้วย ซึ่งส่งผลกระทบต่อระบบประสาทบางส่วน ตอนนี้ก็ได้แต่รอปาฏิหารเท่านั้นแหล่ะครับ”

“แล้วมันไม่มีวิธีรักษาเลยเหรอครับ” เสียงชายปริศนาดังข้ำแทรกก่อนที่จะเปิดปะตูเข้ามา

“ย่าห์!!!” ทั้งหมอและแม่ของยองแต่ต่างอุทานออกมาพร้อมกัน

“ยองแจ ลูก ยองแจลูกฟืนแล้ว ลูกไม่เป็นอะไรแล้ว” แม่ยองแจปล่อยโฮออกมาอีกครั้งก่อนลุกขึ้นไปกอดกับชายคนนั้น

“ออมม่าครับผมไม่ใช่ยองแจ  ผมยู ยองเจ เองครับ” แม่ของยองแจถึงกับผงะออก ด้วยความอึ้งทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก

“ยองเจ ลูกกลับมาเมื่อไหร่ ทำไมแม่ไม่รู้” หญิงผู้เป็นแม่ถามด้วยความงุนงง

“มีแต่ยองแจเท่านั้นที่รู้ว่าผมจะกลับมา ที่จริงผมกะจะเซอร์ไพรซ์ทุกคน แต่ตอนนี้ผมกลับได้เจอเรื่องที่เซอร์ไพรซ์กว่า”

“อะแฮ่มตกลงนี่เป็นลูกชายของคนเหรอครับ”หมอที่เงียบมาตลอดเอ่ยทักขึ้น

“นี่ยู ยองเจ ลูกชายคนโตของดิฉันค่ะ และเป็นพี่ชายฝาแฝดของยู ยองแจ ค่ะ” หญิงผูเป็นแม่แนะนำความกระจ่างให้กับหมอ

“หมอครับ ไม่มีทางรักษาน้องชายผมได้เลยเหรอครับ” ยองเจหันมาถามหมอ

“จะว่าไป มันก็มีทางอยู่ครับ แต่ต้องใช้ค่ารักษาจำนวนมาก”

“มากแค่ไหนผมก็ยอมครับ ขอเพียงต่ให้น้องชายของผมหายจากการเป็นเจ้าชายนิทรา”

“ต้องส่งคนไข้ไปรักษาที่สรัฐอเมริกา เพราะวงการแพทย์ของประเทศเรายังไม่มีความรู้ทางด้านนี้ครับ”

“ตกลงครับ ผมจะให้ยองแจไปรักษาตัวที่สหรัฐอเมริกา”

.

.

“ยองเจ มันจะดีเหรอ แม่ไม่อยากห่างจากยองแจ”

“งั้นออมม่าก็ไปสหรัฐอเมริกากับยองแจ”

“แล้วทางบ้านล่ะ ใครจะดูแล พ่อก็ไปอังกฤษ กว่าจะกลับก็ปีหน้า”

“งั้นผมจะอย่ดูแลทางนี้เองครับ”

“มันจะดีเหรอลูก”

“อย่าเป็นห่งเลยครับออมม่า”

 

 

>>ยู ยองเจ<<

การเซอร์ไพรซ์การกลับบ้านของผมถือเป็นโมฆะ เมื่อผมรู้ข่าวที่น่าเซอร์ไพรซ์กว่า นั่นคือ เกิดเรื่องกับน้องชายฝาแฝดของผม ยูยองแจ   ก่อนผมจะกลับมาผมบอกกับยองแจว่าห้ามบอกใครว่าผมจะกลับมา แต่หลายวันมานี้ ยองแจหายไป ผมส่งเมลไปตั้งหลายฉบับ แต่ก็ไม่มีการตอบกลับ  จนผมมาถึงเกาหลี ผมจึงตัดสินใจโทรเข้าเบอร์บ้าน

“สวัสดีค่ะบ้านตระกูลยูค่ะ”

“คือเอ่อขอสายยองแจหน่อยครับ คือว่าผมเป็นเพื่อนเขาน่ะครับ”

“นี่คุณหนูไม่รู้เหรอคะว่าเกิดอุบัติเหตุกับคุณหนูยองแจ”

“ว่าไงนะครับ!!! ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน”

“โรงพยาบาล………………….

นี่คือสาเหตุที่ผมรู้ว่ายองแจอยู่ที่ไหน

 
 

ผมบขอร้องกับออมม่าว่าอย่าเพิ่งบอกใครว่าผมกลับมา ออมม่าก็ยอมทำตามที่ผมของร้อง  จากนั้นออมม่าก็กลับบ้านเพื่อไปเก็บข้าวของโดยผมให้ออมม่าบบอกกับคนที่บ้านว่าจะไปหาอาปาที่อังกฤษ

ส่วนผมตอนนี้รอออมม่าอยู่ที่โรงพยาบาล ขณะที่ผมกำลังจะเดไปที่ห้องที่ยองแจอยู่

“ยองแจอา ฉันขอโทษ ฉันมันบ้า ฉันมันเลว ฉันขอโทษ ฟื้นซิยองแจ” เสียงของใครคนหนึ่งที่ดังมาจากห้องที่ยองแจอยู่ ผมจึงแอบมมองผ่านช่องที่ประตู

“จอง แดฮยอน” ผมอึ้งเมื่อเห็นเขา เขามาทำไม เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

“ยู ยองแจ ฉันควรทำยังไงดี ฉันควรจะล้มเลิกความคิดที่จะแก้แค้นพี่ชายนายหรือจะทำมันต่อไป”

ผมไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองในสิ่งที่เขาพูด และมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวผม

“ยู ยองเจ แก แก!! แกทำให้จงออบต้องฆ่าตัวตาย”

“ฉันไม่ได้ทำนะ นายเชื่อฉันซิ”

“ถ้านายไม่ทำแล้วใครทำล่ะ บอกฉันมาซิ”

………

“ไม่ตอบ แพราะว่าคนๆนั้นมันคืแกน่ะซิ ไอ้ยู ยองเจ”

…………

“แกจำไว้เลยนะ สิ่งที่แกทำจะต้องได้รับการชดใช้”

“ย่าห์!! แดฮยอน ฟังฉันก่อน แดฮยอน ฟังฉันก่อน”

 ผมรู้ตัวทันทีเลยว่าแดฮยอน ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ และมาทำไม  แต่ไม่รู้ทำไม ทำไมนายจะต้องทำร้ายน้องชายฉันด้วย ทำไมนายไม่มาทำร้ายฉัน

“จอง แดฮยอน ฉันจะทำให้นายรู้ตัวเองว่านายควรจะทำอย่างไรต่อไป”

 

 

“รักษาตัวด้วยนะครับออมม่า” ตอนนี้ผมมาส่งออมม่าขึ้นรถของโรงพยาบาลเพื่อขึ้นเครื่องไปอเมริกา

“ดูแลที่บ้านให้ดีด้วยล่ะ”

“ครับออมม่า”ผมยิ้มให้ออมม่าก่อนจะหันไปหาน้องชายของผม

“ยู ยองแจ นายหายไวๆนะ แล้วเราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอย่างพร้อมหน้า”     ยู ยองแจ ฉันจะเป็นคนทำให้คนที่ทำร้ายนายต้องรับรู้ถึงการกระทะของเขาว่าเขาควรหยุด หยุดซะตั้งแต่ตอนนี้ ก่อนที่เรื่องมันจะบานปลายไปมากกว่านี้

“ลาก่อนนะครับออมม่า”

“รักษาตัวด้วยนะลูก”   

 

เรื่องที่รู้ว่ายองแจเป็นเจ้าชายนิทราตอนนี้คนที่รู้มีแค่ผม ออมม่า และหมอ ผมขอให้ทุกคนปกปิดเป็นความลับเพื่อที่จะไม่คนอื่นต้องกังวล

ในเมื่อผมรู้ว่าแดฮยอนมาเพื่อวัตถุปรัสงค์อะไรผมจึง คิดที่จะปลอมตัวเป็ยยองแจ โดยมีหมอเท่านั้นที่เป็นคนรู้ว่าผมไม่ใช่ยองแจตัวจริง

 



 

ห้องพักคนไข้ยู ยองแจ

“อรุณสวัสดิ์ยู ยองแจ ฉันซื้อดอกไม่มาเยี่ยมนายด้วยนะ ถ้านายได้เห็นมันก็คงดีซินะ” แดฮยอนที่มาหายองแจแต่เช้าพูดขึ้น

แล้วเขาก็มานั่งลงข้างๆเตียง แล้วก็เอามือของผมไปกุมเอาไว้  เฮ้ย นี่คิดจะลวนลามน้องฉันเหรอ แต่นี่ไม่ใช่ มันเป็นมือของผม  ผมจึงทำเป็นกระดิกนึ้วแล้วครางออกมา

“หิวน้ำ    หิวน้ำ” 

“ย่าห์ ยองแจอา นายฟืนแล้ว นายฟื้นแล้ว  หิวน้ำเหรอ เดี๋ยวนะรอเดี๋ยว”  “เอ้านี่ น้ำ” แดฮยอนถือแก้วน้ำมาแล้วป้อนผม

.

.

“นี่นายเป็นใครเหรอ”

“ฉันจองแดฮยอนไง  นายจำฉันไม่ได้เหรอ”















 

***ตอนที่6  อาจจะงงๆกันหน่อยนะครับ ขนาดผมยังงงเลย ฮ่าๆ
ยู ยองเจ กลับมาแล้ว
เขาจะทำอะไรแดฮยอนต้องติดตามกันนะครับ



        -อ่านแล้วคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
        -ชอบไม่ชอบก็เม้นบอกด้วยนะครับ จะได้นำไปปรับปรุง
        -หนึ่งความเห็นของคุณสามารถเป็นกำลังใจ้ให้กับwriterนะครับ
 
        -ถ้าพิมพ์ผิดตรงไหนก็ขออภัยด้วยครับ 
***
มือใหม่หัดแต่ง 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #249 fairy zelo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 20:12
    ไม่งงๆ ตามกันทันอยู่นะ
    #249
    0
  2. #240 Nananthan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 00:01
    เฮ้ยย อะไรเนี่ยย ไม่นะ -0-
    #240
    0
  3. #223 chanmo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 20:00
    อร๊าย~~
    #223
    0
  4. #206 sushiramen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 10:47
    เอาเลยยองเจ สู้ๆ เชียร์ๆ
    #206
    0
  5. #125 cclacl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 02:36
    แจจจจ โฮๆ พี่เจจะทำอะไร?
    #125
    0
  6. #63 mimikuo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 10:46
    แจฟื้นนะ ;^;
    #63
    0
  7. #31 mpp_king (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 20:27
    เอาเลยยองเจ แต่ไม่ใช่แก้แค้นคืนนะ แต่ทำให้แดแ้ด้รู้ความจริงเรื่องจงออบ แด้จะได้ล้มเลิกการแก้แค้นไปเลย
    #31
    0
  8. #25 ChillELFopor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 16:30
    เริ่มสะพรึงเบาๆ ยองเจโอป้าอย่าหวั่นไหวกับจองแดแด้นะ คนนั้นของยองแจ -..-
    #25
    0
  9. #24 คนแซ้บเงาะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 14:09
    ถ้ายองเจ รักเพื่อนตัวเองจริงๆนี่ยุ่งเลยนะ
    ไรเตอร์555 รอค่ะสู้ๆ เป็นกำลังใจให้อิอิ
    #24
    0
  10. #23 babybest66 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 13:26
    แด้จะรู้บ้างไหมว่านั้นไม่ใช่ยองแจจจจจ
    แด้สู้ๆน่ะ ยองเจนายก็อย่าทำไรแด้น่ะ 
    อัพไวๆน่ะไรท์
    #23
    0
  11. #22 babybest66 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 22:03
    รออยู่น่ะ รีพอัพน่ะไรท์สู้ๆ ^^
    #22
    0