Forget or pretend to forget.[DaeJae] + specail

ตอนที่ 20 : Forget or pretend to forget.[DaeJae] specail2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 เม.ย. 56




Forget or pretend to forget.[DaeJae]

Special 2

 

 

 

>>จอง แดฮยอน<<

วันนี้ผมมีแลปจนถึงค่ำ ผมจึงส่งข้อความไปให้ยองแจที่รอผมไปรับ เขาจะโกรธผมมั้ยนะ

“กลับมาแล้วครับ” ผมพูดเมื่อเดินเข้ามาในบ้าน

“กลับมาแล้วเหรอแดฮยอน”แม่ยองแจพูด

“ยองแจล่ะครับ”ผมมองหายองแจ

“อยู่ข้างบนจ่ะ สงสัยน่าจะอาบน้ำอยู่”

“อ้อ ครับ” ผมรีบเดินขึ้นไปหายองแจทันที

 

 

แกร๊ก!

 

“ยองแจจ๋าอยู่ไหนจ้ะ” ผมเปิดประตูแล้วเรียกหายองแจทันที

…..

“สงสัยจะอาบน้ำอยู่”ผมค่อยๆย่องไปที่ห้องน้ำเพื่อแกล้งให้ยองแจตกใจเล่นๆ

 

แกร๊ก! กึก!

 

“หือ?” ปกติยองแจไม่เคยล็อคห้องน้ำเวลาอาบน้ำ แต่วันนี้ทำไมถึงล็อคล่ะ

“จอง แดฮยอน ฉันรู้ว่านายอยู่หน้าห้องน้ำนะ” เสียงยองแจดังมาจากในห้องน้ำ

“รู้แล้วก็เปิดซิจ้ะยองแจจ๋า” ผมพูดหวานใส่

“ไม่เปิดเว้ย” พูดแบบนี้แสดงว่ายองแจเขาต้องโกรธผมอยู่แน่ๆเลย

“แน่ใจนะว่าไม่เปิด”

“แล้วจะทำไม”

 

ฟุ๊ป!!!

 

ผมจึงเดินไปปิดไฟห้องน้ำซะ หึหึ ทีนี้ล่ะนายต้องออกมาแน่นอน

 

“ไอ้แด้ เปิดไฟเดี๋ยวนี้”ยองแจตะโกนออกมาจากห้องน้ำ

“ไม่เปิดจ่ะ”ผมทำเสียงทะเล้น

“บอกให้เปิดไง”

“ไม่เปิดแล้วจะทำไมจ้ะ”

“ถ้านายไม่เปิดฉันจะ…..จะ….

“จะอะไรเหรอจ้ะยองแจ”

“ฉันจะจุดเทียน” เอิ่ม ผมลืมไปว่าในห้องน้ำมีเทียนอยู่

“ไม่ได้แอ้มฉันหรอกจองแดฮยอน  แบร่ๆ” ยองแจพูด

 

เมื่อไม่มีทางเลือกแล้วผมจึงงัดไม้เด็ดออกมา หึ ทีนี้นายต้องออกมาแน่ๆ

 

“ยองแจ………นายจำหนังผีที่เราดูด้วยกันวันก่อนมั้ย”

“ชิ ฉันไม่กลัวหรอก”

“ฉากที่ถูกฆ่าหมกไว้ในอ่างอาบน้ำน่ะ”

“หุบปากเดี๋ยวนี้นะไอ้แด้” ยองแจเริ่มแสดงอาการออกมาแล้ว แสดงว่าวิธีนี้ได้ผล

“ลองส่องกระจกดูซิ เห็นอะไรมั้ย”

“เห็นคนหน้าตาดีไง ฮึ”

“แล้วน้ำในอ่างอาบน้ำเป็นสีอะไรจ้ะ”

………

“ฉันไปล่ะ รีบๆอาบน้ำนะจ้ะ” ผมพูดทำนองว่าจะไปแล้ว

 

 แกร๊ก!!

 

“ไอ้แดฮยอนบ้า รู้ทั้งรู้ว่าฉันกลัวยังจะมาแกล้งอีก  ฮึกๆ”ยองแจที่เปลือยแต่ท่อนบนวิ่งเข้ามากอดผม

“ก็นายไม่ยอมออกมาหาฉันนี่” ผมลูบหัวยองแจ

“ฉันงอนนายอยู่นี่ ฮึก”

“แล้วตอนนี้หายรึยัง”

“ยัง”

“อ้าวแล้วจะให้เค้าทำยังไงล่ะตัวเอง” ผมพูดหวานใส่

“ทำอย่างงี้ไง” ยองแจดึงใบหน้าแก้มผมเข้ามาหอม  

“อยากให้เค้าทำอย่างนี้ก็ไม่บอก มามะ” ผมดันตัวยองแจล้มลงไปบนเตียง

 

แล้วกระหน่ำจูบอย่างเร่าร้อน  มือสองข้างของยองแจกำลังปลดกระดุมชุดนักศึกษาของผม  มือของผมก็ลูบไล้ไปตามตัวของยองแจเขา

 

“หยุดก่อน”  จู่ๆยองแจก็พูดขึ้น

“ทำไมล่ะ”

“เอ่อ….ฉันหิวอ่ะ แฮะ” ยองแจพูดแบบเขินอาย

“ตลอดเลยอ่ะ”ผมทำหน้ามุ่ยใส่

“ก็คนมันหิวอ่ะจะให้ทำไงได้ล่ะ”

“อื้มๆ รีบแต่งตัว แล้วลงไปทานข้าวกัน”

“อ่าๆ  รักแดแด้ที่สุดเลย  จุป”  ยองแจส่งจูบมาให้ผม  แหม ทีเรื่องกินนี้เบิกบานเชียวนะ

“อย่าทำอย่างนี้ซิ เดี๋ยวจับกดไม่ให้ไปกินข้าวซะเลยนี่” ผมทำหน่าเคร่ง

“จ้าๆ”

 

 
 

 

>>ยู ยองแจ<<

ห้องอาหาร

“จุนฮงอ้าปากซิเดี๋ยวฮยองป้อน  อ้ามมมมม” ยองเจฮยองพูดขณะทานอาหาร

“อร่อยจังเลยครับ”จุนฮงยิ้มตาหยี๋ มันจะหวานกันไปไหนวะ

“อ้ะ  มันเลอะติดปาก มาๆฮยองเช็ดออกให้” ว่าแล้วยองเจฮยองก็ยื่นหน้าไปใกล้จุนฮง

“ไม่เอาน่าฮยอง คนเยอะแยะเลย อายเขา”จุนฮงที่หน้าแดงพูดขึ้น

“ตามสบายเลยจ่ะ” ออมม่าพูดขึ้น  

“ยองแจจจจจจจจจจจจจจ” ผมหันไปมองต้นเสียง เฮ้ย! แดฮยอนมันยิ้มกว้างให้ผม

“อะไร?

“ป้อนเค้าหน่อยดิ” แดฮยอนทำหน้าอ้อน

“มือไม่ว่าง กินอยู่”

“เดี๋ยวเค้าป้อนตัวเอง แล้ตัวเองก็ป้อนเค้าก็ได้” แดฮยอนทำตาแป๋ว จนผมอดสงสารไม่ได้

“อ้ะ” ผมคีบเนื้อให้แดฮยอน

“อ้า…….อร่อยจังเลย”

“พอใจแล้วนะ” ผมยิ้มให้แดฮยอน

 
 

“ออมม่าครับ ฮยอนอาล่ะ”ยองเจฮยองพูดขึ้น

“เห็นบอกว่าจะไปดูหนังกับรุ่นพี่อะไรสักอย่างนี่แหล่ะ ช่วงนี้ลูกคนนี้ฮอตจะตายไป หุหุ” ออมม่ายิ้ม

“รุ่นพี่อูยองเหรอครับ”จุนฮงพูด

“นายรู้ได้ไง แล้วหมอนั่นเป็นใคร”ยองเจฮยองออกแนวหวงน้องสาว

“ก็เห็นมารับฮยอนอาที่โรงเรียนประจำเลยนี่”

“แล้วหมอนั่นดูเป็นยังไงบ้าง”ผมพูด

“ก็ดูนิสัยดี เรียบร้อย และที่สำคัญหล่อมากจนผมเองยังหลงเลย แฮะๆ ”จุนฮงบอก

“แฮ่ม!” ยองเจฮยองทำเสียง

“ผมพูดเล่นเฉยๆ ผมจะไปหลงใครได้นองจากฮยองคนเดียว แฮะๆ”จุนฮงรีบแก้ตัว

“ก็ดีนี่ ฮยองก็หลงจุนฮงคนเดียวเหมือนกัน จุ๊ปๆ”ยองเจฮยองเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็ว

“ฮยอนอาเจอคนดีๆก็ดีแล้วล่ะ”ออมม่าพูด

“ครับ”

 
 

ติ๊ดๆ   ติ๊ดๆ

เสียงมือถือของผมดังขึ้น

“ผมขอตัวไปรับโทรศัพก่อนนะครับ” ว่าแล้วผมก็เดินออกจากห้องอาหารไป

 
 

“ฮัลโหล ฮิมชาน”

[ยองแจ นายว่างคุยมั้ย]

“อื้มว่าง  มีอะไรเหรอ”

[คือว่าพรุ่งนี้ฉันจะชวนนายไปช่วยเลือกของขวัญวันเกิดให้แม่ของฉันน่ะ]

“พรุ่งนี้เหรอ อืม…..

[ถ้านายไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะ ฉันไปคนเดียวก็ได้]

“ไว้ฉันโทรไปบอกนายอีกทีได้มั้ยอ่ะ  ฉันยังไม่รู้เลยว่าแดฮยอนเขาจะพาฉันไปไหนรึเปล่า”

[อ้าวเหรอ   งั้นก็ได้]

“อื้ม”

[แต่ฉันอยากให้นายมานะ…]

“งั้นแค่นี้ก่อนนะ”

[อื้ม แล้วเจอกัน..]

 

 

พอคุยเสร็จผมก็เดินไปห้องอาหารทันที เพราะผมยังทานไม่อิ่มเลย แฮะๆ

“ใครโทรมาเหรอยองแจ”ออมม่าถาม

“ฮิมชานน่ะครับ เขาโทรมาชวนให้ไปช่วยเลือกซื้อของอ่ะครับ”

“ก็ไปซิจ้ะ ถือว่าเป็นการตอบแทนที่เขามาส่งลูกที่บ้าน”

“ส่งเหรอ?”แดฮยอนพูดเสียงเบา

“ผมบอกเขาว่าของดูก่อนว่าว่างมั้ย”

“อ่อๆจ้า ”

 

 
 

ห้องนอน

“แดฮยอนพรุ่งนี้ถ้าฉันจะไปช่วยฮิมชานเขาเลือกซื้อของ นายจะว่าไง”ผมถามแดฮยอน

“ก็ไปซิ  หัดตัดสินใจด้วยตัวเองบ้างซิยองแจ” อะไรกันทำไมเขาถึงพูดเย็นชากับผมอีกแล้ว

“นายเป็นอะไรแดฮยอน”

“เปล่านี่ ฉันง่วงขอไปนอนก่อนล่ะ”

“อ..อื้ม”



แดฮยอนเขาเป็นอะไร เขาโกรธผมเหรอ ผมแค่จะไปช่วยเพื่อนเลือกซื้อของเองนะ ไม่มีเหตุผลเลยอ่ะ


 












 


สเปเชียล2   แดแด้เริ่มแสดงอาการ หุหุ
จะแต่งให้เรื่องดำเนินต่อไปยังไงดีนะ    

พิมพ์ผิดอะไรยังไงก็ซอรี่ด้วยนะครับ
ชอบไม่ชอบก็บอกด้วยเน้อ

ปล.เม้นกันเยอะๆนะ   

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #151 babymind (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 16:15
    โล่เจจะหวานเยิ้มกันไปไหนห๊ะ เวลากินข้าวก็ยังไม่เว้นอ่ะ ฮ่าๆ ออมม่าสงสัยจะชิน

    แดแจเวลาง้อนี่น่าสนเนอะ คิ #อะไร

    แดหึงแจแล้วนะ -3-
    #151
    0
  2. #148 ChillELFopor (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 00:10
    ปากแข็งมากแด้! หึงก็บอกแจไปเซ่ -..-
    #148
    0
  3. #147 เมย์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 19:02
    แหมแด้ 55555555555
    #147
    0
  4. #146 mimikuo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 17:18
    โหยยยย แด้ซึนอ่ะ หึงก็ไม่บอก โด่วววว
    #146
    0
  5. #145 ฟ้า (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 12:42
    แดแด้หึงก้อบอกสิ555555 มาอัพต่อไวๆนะไรท์
    #145
    0