Forget or pretend to forget.[DaeJae] + specail

ตอนที่ 16 : Forget or pretend to forget.[DaeJae] 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 เม.ย. 56



Forget or pretend to forget.[DaeJae] 15

 

 
 

>>ชเว จุนฮง<<

อาการของผมดีขึ้นมากหลังจากที่ถูกทำร้ายร่างกายเพราะช่วยยองแจฮยอง   วันนี้เป็นวันที่พวกยองเจฮยองต้องนำเงินเพื่อเป็นค่าไถ่ยองแจฮยอง แต่ผมถูกห้ามไม่ให้ไปด้วย โดยให้ฮยอนอาเป็นคนเฝ้าไว้  

 “จุนฮง นายจะทำอะไร” ฮยอนอาถามเมื่อเห็นผมลงจากเตียง

“ฉันจะไปช่วยยองแจฮยอง”

“นายจะไปไหนไม่ได้นะ นายยังป่วยอยู่นะ” ฮยอนอาห้ามผม

“เธอไม่เป็นห่วงพี่ชายเธอเลยรึไง เธอทนอยู่เฉยๆแบบนี้ได้ยังไง”

“คือฉัน………..” ฮยอนอาอึ้งกับสิ่งที่ผมพูด

“ฮยอนอา ฉันขอล่ะ ให้ฉันไปช่วยยองแจฮยองเหอะนะ” ผมจับไหล่เธอเอาไว้

“ไม่!

“ทำไมล่ะ”

“ฉันไม่ยอมให้นายไป…………ไปคนเดียวหรอก ฉันจะไปด้วย” ฮยอนอายิ้มแล้วตบไหล่ผม

“ขอบใจเธอนะที่เข้าใจ”

“เออน่า  ไปเปลี่ยนชุดซะซิ”

“อื้ม”

 

 

 

ขณะที่ผมกับฮยอนอากำลังเดินทางไปช่วยยองแจฮยองโดยการใช้สัญญานดาวเทียมของตระกูลยูหาตำแหน่งที่อยู่โดยดูจากสัญญานจีพีเอสโทรศัพท์ของยองเจฮยอง 

“ฮยอนอา เธอช่วยโทรไปแจ้งตำรวจทีได้มั้ย”

“แต่คนที่ลักพาตัวยองแจโอป้าไปบอกว่าห้ามแจ้งตำรวจไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นเขาจะทำร้ายยองแจโอป้า”

“อย่าทำซื่อบื้อไปหน่อยเลย พวกมันไม่รู้สักหน่อยว่าเราโทรไปแจ้งตำรวจ”

“เออ จริงด้วย”

ฮยอนอาหยิบโทรศัพท์ของเธอแล้วโทรไปแจ้งตำรวจ

 

 

ผมกับฮยอนอาเดินทางมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเหมือนจะเป็นโกดังร้าง สภาพดูไม่ได้เลย ยองแจฮยองอยู่ที่นี่เหรอ

ผมกับฮยอนอาลงจากรถรีบเดินเข้าไปใกล้โกดังร้างอย่างเงียบๆ

“ฮยอนอา ระวังตัวด้วยนะ”ผมหันไปบอกฮยอนอา

“อืม นายก็เหมือนกัน”

เราสองคนเดินเข้ามาจนถึงทางเข้าโกดัง แล้วย่องเบาเข้าไปในนั้น  

“โอป้า! อุป..” ใช้ใช้มือปิดปากฮยอนอา

“เธอจะเสียงดังทำไมเดียวพวกมันก็รู้ตัวหรอก” ผมดุฮยอนอา มันก็ไม่แปลกหรอก ตอนนี้ยองแจฮยองอยู่ตรงหน้าผมแล้วแต่ผมก็ไม่สามารถออกไปช่วยได้เพราะกลัวว่ายองแจฮยองจะได้รับอันตราย

ตอนนี้เหมือนทั้งสองฝ่ายกำลังคุยอะไรสักอย่างซึ่งผมได้ยินไม่ค่อยชัดนัก

“นายจะซ่อนอยู่อย่างนี้ไปถึงเมื่อไหร่” ฮยอนอาถาม

“รอจนกว่าพวกตำรวจจะมาถึง”

“อืมๆ”

 

 

 

“แต่ตอนนี้แกต้องชดใช้ในสิ่งที่แกทำกับฉัน”

“ปล่อยยองแจไปซะ เขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย ยงกุก……….

“อย่าเข้ามานะ!

“ฉันอยู่นี่แล้วไง นายจะทำอะไรฉันก็เชิญ”

“ยองเจ…….

“ฉันขอโทษที่ฉันไม่เคยใส่ใจความรู้สึกของนายเลย ยงกุก ฉันขอโทษ”

“ยองเจอา

ผลัก!!!!!!!

 

สถานการณ์ในตอนนี้ไม่น่าไว้วางใจแล้วเมื่อยองเจฮยอน ผลักชายคนหนึ่งล้มลง

 

“ยองแจหนีไป เร็ว!!!

“ไปด้วยกับนะฮยอง”

“แก!!!!!!!!!!!

 

ชายคนนั้นคว้าปืนขึ้นมาเตรียมยิง    ผมจะทำยังไงดี  ถ้าผมไม่ทำอะไรในตอนนี้ยองเจฮยองกับยองแจฮยองอย่าได้รับอันตรายก็ได้    ตำรวจ ตำรวจ ทำไมยังไม่มาสักที ผมจะทำยังไงดี

วินาทีสุดท้าย ผมตัดสินใจวิ่งออกไปเพื่อช่วยทั้งสองคนไว้

 

ปัง!!!!!!!!!!!!!!!

 

ความรู้สึกของผมในตอนนี้เหมือนถูกอะไรบางอย่างพุ่งเข้าสู่ตัวผม ผมถูกยิงเหรอ  เฮ้อ ดีจัง ฮยองครับผมปกป้องฮยองได้แล้วนะครับ  ผมไม่มีเรี่ยวแรงที่จะยืนตอนนี้ร่างของผมล้มลงกับพื้น ฮยองปลอดภัยแล้วนะครับ

พรุบ!

“จุนฮง!!!!!!

 

 

 

>>ยู ยองเจ<<

สิ่งที่ผมเห็นอยู่ตรงหน้าในตอนนี้คือร่างของเด็กคนหนึ่ง เด็กคนที่ทำให้ผมหัวเราะ คนที่ทำให้ผมยิ้มตลอดเวลา เด็กคนนั้น คนที่ผม………..

 

“จุนฮง! จุนฮง!” ผมวิ่งเข้าไปประครองร่างของจุนฮงไว้

“ฮยองครับ ผมปกป้องฮยองได้แล้วนะครับ”

“นายยังจะมาพูดดีอีก”ยองแจที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยขึ้น

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับฮยองที่เราเคยมีความรู้สึกดีๆให้กัน ฮยองไม่ต้องกังวลนะครับเรื่องฮยองกับแดฮยอนฮยองน่ะครับ ตอนนี้ผมรู้แล้วล่ะครับว่าคนที่ใช่สำหรับผมคือใคร”    จุนฮงหันหน้ามามองผม

“ยองเจฮยองครับ ผมชอบฮยองนะ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมอยู่กับฮยองแล้วผมมีความสุขมากเลย แฮะๆ”   ไอ้เด็กบ้าแกจะมาบอกทำไมตอนนี้ ผมทั้งรู้สึกเขินและกลัว กลัวว่านี่จะเป็นคำอำลา

……….” ผมเงียบไป

“ยองแจฮยองครับ ถ้าผมไม่อยู่แล้ว ฝากดูแลยองเจฮยองด้วยนะครับ ผมกลัวเขาจะไม่มีคนให้กวนประสาทน่ะครับ แฮะๆ” ยังจะมาปากดีอีก

“พูดอะไรบ้าๆ นายต้องอยู่ซิ มาบอกชอบฉันแล้วจะจากไปง่ายๆอย่างนี้ได้ยังไง”  ผมฝืนยิ้ม

“ฮยองครับ” จุนฮงเอื้อมมือมาจับมือของผมไว้

“ผมไม่ไหวแล้ว  ผมคงไม่รอด……..ฮึก…….

“จุนฮง!

“ลาก่อนนะครับฮยอง……….ไว้ผมจะไปรอฮยองที่ทางช้างเผือกนะครับ ฮึก

“จุนฮง!!!!!!!”  ผมตะโกนดังลั่นเมื่อเห็นคนตรงหน้าสิ้นใจ  เขาจากไปแล้ว เขาไปแล้ว………….

 

แกไอ้ยงกุก ผมหันไปทางยงกุกแต่ก็ต้องแปลกใจที่เห็นมันนอนนิ่งอยู่

 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ เราได้ล้อมไว้หมดแล้ว วางปืนแล้วยกมือขึ้น” ตำรวจมาได้ยังไง ผมกับแดฮยอนไม่ได้เป็นคนแจ้งนี่นา  

“หนูกับจุนฮงเป็นคนแจ้งเองค่ะ” ฮยอนอาเดินออกมาจากที่ซ่อน

“เธอมาได้ยังไงฮยอนอา”

“หนูขอโทษ  หนูขอโทษ ถ้าหนูไม่ยอมให้จุนฮงมาเรื่องก็คงไม่เป็นอย่างนี้หรอก” ฮยอนอาร้องไห้คร่ำครวญ

“ช่างมันเถอะ ตอนนี้จุนฮงเขาไปดีแล้ว…….” ยองแจพูด

ว่าแล้วยองแจก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปดูร่างยุงกุกที่นอนนิ่งอยู่ 

“ฮยองครับ! หมอนี่ ตายแล้วครับ!” ยองแจพูดเสียงดังขึ้น

“เป็นไปได้ยังไง”

“ทางตำรวจเป็นคนยิงเองล่ะครับ เราเห็นว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีเลยยิงเพื่อเป็นการสกัดคนร้ายครับ”  ตำรวจนายหนึ่งพูดขึ้น

นายทำกรรมไว้เยอะ สมควรแล้วล่ะที่ต้องมาจบชีวิตลงแบบนี้   ไปสู่สุขติล่ะ บัง ยงกุก เรื่องทั้งหมดที่ผ่านมาฉันขออโหสิกรรมให้นาย

“โอยยย” เสียงจากร่างที่ผมประครองอยู่ดังขึ้น

“จุนฮง  นายยังไม่ตายเหรอ  นายยังไม่ตาย” ผมเขย่าตัวจุนฮง

“โอ๊ย !เจ็บ”  จุนฮงร้องขึ้น

ผมใช้มือถลกเสื้อของจุนฮงเพื่อเปิดดูแผล

“ไอ้เด็กบ้า สำออยนักนะแก” ผมวางจุนฮงลงกับพื้นด้วยความโกรธ  จะไม่ให้โกรธได้ไงล่ะก็แผลที่ถูกยิงนึกว่าจะโดนยินเต็มๆที่ไหนได้แค่ถูกกระสุนเฉียดก็เท่านั้น แถมผลยังเล็กมาก

“ผมเพิ่งรู้นะเนี่ย ฮยองก็เป็นห่วงผมมากเหมือนกัน อิอิ” จุนฮงลุกขึ้น แถมยังมายิ้มหน้าระรื่นอีก

“เชอะ” ผมทำเป็นงอน

“งอนแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะฮยอง”

“ฮึ”

“หายงอนเหอะนะฮยอง นะๆๆ” จุนฮงทำหน้าบ๊องแบ๊วขอร้องผม   เฮ้อ ผมนี่แพ้ความน่ารักของมันจริงๆเลย

“อื้ม แต่ห้ามทำอย่างนี้อีกฮยองเป็นห่วง”

“ครับผม”  แล้วจุนฮงก็เข้ามากอดผม   เขิน>//////<  คนเยอะแยะเลย อายจัง

“ฮะ แฮ่ม คู่นี้หวานเกินไปละ” ยองแจแขวะ

“แล้วจะทำยังไงกับศพของหมอนี่” แดฮยอนเดินเข้ามาพูด

“ฉันจะจัดงานศพให้มันเอง” ผมบอกกับทุกคน

 

“เฮ้อ  ปัญหาก็จบไปแล้ว ไม่มีใครเป็นอะไร แถมยังมีคู่จิ้นคู่ใหม่อีก อย่างงี้ต้องฉลอง!!”ฮยอนอาพูดขึ้น

“พูดมากไปแล้วฮยอนอา” ผมยิ้มแล้วใช้มือขยี้ผมเธอเบาๆ

“งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ” แดฮยอนพูด

“อื้ม” ทุกคนตกลง


“แดฮยอนจ๋า ขอกอดหน่อย” ว่าแล้วยองแจก็กระโดนกอดแดฮยอนทันที

“อะไรของนายนี่ยองแจ” แดฮยอนทำท่าเขินอาย

“ฉันคิดถึงนาย ฉันปวดเมื่อยไปหมดทั้งตัวเลยไอ้เหงือกนั่นมันทารุนฉัน”  ยองแจทำหน้าสลด   แอคติ้งเก่งนะน้องผม  เฮ้อ

“งั้น กลับบ้านไปจะนวดให้นะ บนเตียง” คำสุดท้ายที่แดฮยอนพูดขึ้มมาเหมือนจะจงใจพูดเบามาก แต่ผมก็ได้ยินอยู่

“เลี่ยนว่ะ แว้ะ” ผมแขวะบ้าง

“หยุดเลยไอ้ยองเจ อิจฉันฉันเหรอวะ”แดฮยอนโต้ตอบ

“เชอะ ฉันไม่อิจฉาหรอก ฉันมีจุนฮงอยู่ทั้งคน เนาะจุนฮง” ผมใช้มือหยิกแจ้มจุนฮง

“ครับฮยอง” จุนฮงยิ้มให้ผม

 

“ย่าห์!!!!!!!!!!!!!! พอได้แล้ว กลับบ้าน!!!!!!!!!”  ฮยอนอาที่เงียบมาตลอดตะโกนขึ้น

“ไปหวานต่อกันที่บ้านนู่น หนูเหนื่อยแล้ว กลับกันเถอะ”  ทำมาเป็นเหวี่ยงนะน้องสาวเรา  ไม่มีใครให้หวานใส่ล่ะซิเลยอารมณ์บูดอย่างี้  ฮ่าๆๆ

“จ้าๆ กลับแล้วๆ”




 



ตอนที่15   มาแล้วเป็นไงบ้าง  ใกล้จะจบแล้วTOT

-อ่านแล้วคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
        -ชอบไม่ชอบก็เม้นบอกด้วยนะครับ จะได้นำไปปรับปรุง
        -หนึ่งความเห็นของคุณสามารถเป็นกำลังใจ้ให้กับwriterนะครับ
 
        -ถ้าพิมพ์ผิดตรงไหนก็ขออภัยด้วยครับ 
***
มือใหม่หัดแต่ง 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #229 chanmo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 15:25
    พ่อ!!!!!!!!!!
    #229
    0
  2. #215 สวัสดี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 13:46
    เขิน>
    #215
    0
  3. #134 cclacl (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 03:12
    ทำร้ายพี่บังมากก
    ดีล่ะที่จุนฮงได้กับเจ เจก็เคะสินะ?
    #134
    0
  4. #106 ChillELFopor (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 00:06
    โล่โคตรแสบอ่ะ 555555 ><
    #106
    0
  5. #105 babybest66 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 22:41
    สุดท้ายเฮียตาย! โล่แกมันเด็กแสบ
    #105
    0
  6. #102 mookkyjung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 01:15
    น่าร้ากกกกกกกกกก
    #102
    0
  7. #100 babymind (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 13:59
    อร๊ายยยยยยย ในที่สุดก็เป็นจริง แต่มันคือ โล่เจ หรือ เจโล่?? #หือ

    ยองแจก็ไม่ค่อยจะอ้อน เจอบนเตียงซะเลยเนอะแดฮยอน #อะไร

    ฮยอนอาไม่มีใครให้หวานด้วย ฮ่าๆๆ -0-



    เฮียบัง โถ่ ไม่น่าเลย T^T



    ใกล้จะจบแล้วหรือนี้?????????????
    #100
    0
  8. #99 mpp_king (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 12:14
    55+ โกโบริเข้าสิงหนูโล่ "จะไปรอที่ทางช้างเผือก"
    ทำเอาอังศุมาลินเจไปไม่เป็นเลย
    #99
    0
  9. #98 mimikuo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 10:45
    อ้าาาาาาาาา จุนฮงสำออยมาก พวี้ดดดดดดด
    น่ารักอ่ะ ตอนนี้โล่เจเด่นมาก สงสาร ฮยอนอา 5555
    แดแจก็แหม่ ฮ่าๆๆๆ พูดอัลไลแบบนั้น บนตงบนเตียงอัลไล ชั้นคิดไปไกล
    #98
    0