Forget or pretend to forget.[DaeJae] + specail

ตอนที่ 13 : Forget or pretend to forget.[DaeJae] 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 เม.ย. 56



Forget or pretend to forget.[DaeJae] 12

 

 

>>ยู ยองเจ<<

สนามบิน

“เกือบไม่ทันแล้วมั้ยล่ะ เพราะเธอคนเดียวเลยฮยอนอา” ผมบ่นฮยอนอา ก็แหงล่ะวันนี้เป็นวันที่ยองแจกับแดฮยอนกลับจากอเมริกา แต่ฮยอนอาดันตื่นสายจนได้

“ก็หนูไม่รู้นี่ นาฬิกาปลุกของหนูถ่านมันหมด” แหม ยังจะมาโทษนาฬิกาอีก เมื่อคืนเห็นมัวแต่เลือกชุดที่จะใส่วันนี้ เลือกนู่นเลือกนี่ กว่าจะได้ที่ถูกใจก็ปาเข้าไปตีสามแล้ว เฮ้อ

“หัดดูจุนฮงเป็นตัวอย่างซิ มาตั้งแต่ไก่โห่ เนาะจุนฮงอา” ผมส่งยิ้มหวานให้จุนฮง

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับฮยอง” จุฮงยิ้มตอบ น่ารักจังเด็กคนนี้ พูดแล้วหิว ฮ่าๆๆ

“เชอะ ใช่สิ๊หนูมันไม่น่ารักเหมือนจุนฮงนี่”ฮยอนอาทำหน้าเป็นปลาปักเป้า เหอะๆ

“โอ๋ๆ น้องรัก อย่างอลเลยนะ นะๆๆ” ผมส่งสายตาออดอ้อนซึ่งมันก็ได้ผล จุนอ่อนของฮยอนอาคือ ใจง่าย เอ๊ย ใจอ่อนเมื่อถูกอ้อน

“แล้วยองแจฮยองเขารู้รึยังว่าพวกเรามารับอ่ะครับ” จุนฮงถาม

“ฮยองโทรไปบอกเมื่อหลายวันก่อนแล้วล่ะ ตอนนี้เครื่องคงจะลงแล้ว”                                  

 

 

ติ๊ตๆๆ ติ๊ตๆๆ

 

[ฮยอง อยู่ที่ไหน ผมมาถึงแล้วนะ]

“ อยู่สนามบินแล้ว ตอนนี้นายอยู่แถวไหน”

[ตอนนี้ผมกับแดฮยอนอยู่แถวโซนอาหารน่ะครับ]

“หาของกินอีกแล้วล่ะซิ เฮ้อ ระวังอ้วนเป็นหมูนะ”

[ก็คนมันหิวจะให้ทำไงได้ เหอะๆ]

“แล้วจะให้ฮยองไปหามั้ย”

[ไม่ต้องหรอกฮยอง เดี๋ยวผมไปหาเอง รออยู่แถวหน้าสนามบินนั่นแหล่ะ]

“อืมๆ”

[แค่นี้นะฮยอง ไอ้แด้มันจะกินของผมหมดแล้ว    เห้ยยยยย ไอ้แด นั่นมันของฉันนะ ย่าห์!!       แล้วเจอกันครับ]

ตู๊ดๆๆๆ

ห่วงกินตลอดน้องเรา แต่เห็นร่าเริงแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ รู้สึกว่าจะปรับความเข้าใจกับแดฮยอนได้แล้วนะ เฮ้อ

 

 

 

 

>>จอง แดฮยอน<<

“เห้ยยยยย ไอ้แด นั่นมันของฉันนะ ย่าห์!!   เอาคืนมานะ” หลังวางสายจากยองเจฮยอง ยองแจก็เปิดศึกแย่งชิงของกินกับผมทันที

“แน่จริงก็แย่งให้ได้ซิ แบร่ๆ” ผมทำหน้าล้อเรียนยองแจ

“เอามานะ ไม่งั้นฉันจะ จะ”

“จะอะไร ฮ่าๆๆ”

“ก็จะทำอย่างนี่ไง นี่ๆๆๆๆ” ยองแจใช้นิ้มมือจิ้มเอวผม

“ฮะฮ่าๆ  ยองแจอา หยุดเดี๋ยวนี้นะ ฮะฮ่ะ ฮ่าๆ พอแล้วฉันจั๊กจี้” ผมขอร้องยองแจ แต่ยองแจไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลย

“งั้นก็ส่งของกินมาซะดีๆ”

“ก็ได้ๆ  เอ้านี่” ผมยื่นของกินไปให้ยองแจ

งับ!    ย่าห์!

“อร่อยจัง งั่มๆ” ผมไม่ได้ยื่นของกินให้ยองแจจริงๆ แต่แกล้งเป็นยื่นให้แล้วก็รีบเอาเข้าปากตัวเองทันที

“แดฮยอนอา ใจร้ายยยยย” ยองแจงอแง

“งั่มๆๆ” สะใจชะมัดกินได้กินดี โดนแย่งกิน เป็นยังไงล่ะยองแจอา อิอิ

“แดฮยอนอา” ผมที่กำลังก้มหน้ากินอยู่อย่างเอร็ดอร่อยเงยหน้าขึ้น

o///////////o

ยองแจใช้ปากของเขามาจูบปากของผม อ๊ากกก ทำอะไรของนายนี่ยองแจอา ที่นี่มันสนามบินนะ ไว้กลับไปทำที่บ้านซิ เอ๊ย มันไม่เหมาะนะ

“นี่ถือว่าเป็นการลงโทษที่นายแย่งของกินฉัน แดฮยอนอา” ยองแจยิ้มอย่างผู้มีชัย ผิดกับผมที่นั่งเอ๋ออยู่ ผมไม่คิดเลยว่ายองแจจะกล้าทำอย่างนี้กับผม

“ถึงกับพูดไม่ออกเลยนะแดฮยอนอา ติดใจรสชาติจูบของฉันล่ะซิ ฮ่าๆ” ยองแจยิ้มอย่างมีเลสนัย

“ค….ใครบอกล่ะ ว่าฉันติดใจ พูดเองเออเองทั้งนั้น” ผมพูดแก้ตัว

“ก็หน้านายมันฟ้อง” ยงแจชี้มาตรงหน้าผมที่ตอนนี้แดงระรื่ออย่างเห็นได้ชัด

“อะไรกันเล่า  รีบไปกันเหอะ เดี๋ยวพี่นายรอนาน” ผมเปลี่ยนเรื่อง

“อืม ไปจ่ายตังค์ด้วย”

“ไหงนายว่าจะเลี้ยงไงยองแจอา”

“ก็นายขโมยของฉันไปกินนายต้องชดใช้ เข้าใจมั้ยจอง แดฮยอน” ยองแจพูดพร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมจนแทบจะติดกันอยู่แล้ว

“เออๆ” ผมผงะออก

“ฉันไปรอข้างนอกนะแดฮยอนฮันนี่” ยองแจส่งยิ้มหวามมาให้ผมก่อนเดินออกไปนอกร้าน

 

ขอบใจนะยองแจอา ที่ทำให้ฉันมีความสุข ฉันรู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้อยู่กับนาย ขอแค่มีนายเคียงข้างฉัน แค่นี้ก็พอ

อย่าห่างฉันไปนะ ยองแจอา

 

 

 

 

>>ยู ยองแจ<<

หลังจากที่หาอะไรกินเสร็จผมกับแดฮยอนก็มุ่งหน้าไปหายองเจฮยองที่มารับเราที่หน้าสนามบิน

“ฮยองอยู่ไหนนะ  แดฮยอนช่วยกันหาหน่อยซิ”

“นายให้ยองเจฮยองรออยู่แถวไหนล่ะ”

“แถวๆหน้าสนามบินนี่แหล่ะ”

 

“ย่าห์!!!ยองแจ  ทางนี้  ย่าห์!!” เสียงตะโกนดังขึ้นมา

“ฮยอง!” เมื่อรู้ว่าเสียงที่ได้ยินเป็นของใครผมจึงรีบวิ่งไปหาฮยองทันที

“ยองแจอา ฮยองคิดถึงจังเลย” ตอนนี้ผมกับฮยองกอดกันอย่างกับพระเองนางเองในซีรีย์ที่ได้พบรักกันกลางสนามบิน

“ผมก็คิดถึงฮยองเหมือนกัน” ผมพยายามดันตัวฮยองออกเพราะผมสังเกตเห็นคนที่เดินตามผมมาหงุดหงิดเล็กน้อย  แหมไอ้แด้หึงฉันล่ะซิ นี่มันฮยองของฉันนะ

“โอป้า! หนูก็คิดถึงเหมือนกันนะ” ฮยอนอารีบเข้ามาเกาะแขนผม

“จ้าๆ โอป้าไม่อยู่ก่อเรื่องอะไรบ้างมั้ยเรา”

“โอป้าอ่ะ หนู่ไม่ใช่คนอย่างงั้นซะหน่อย” ฮยอนอาทำหน้ามุ่ยใส่ผม

“ฮ่าๆ แซวแคนี้ก็ไม่ได้” ผมหัวเราะใส่เธอ

.

“ฮยองครับ เป็นยังไงบ้างครับ” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

“จุนฮงอา นายมาด้วยเหรอ” ผมไม่คิดว่าจุนฮงจะมา

“ครับฮยอง   ฮยองเป็นไงบ้าง ได้ยินข่าวข่าวฮยองแล้วผมเป็นห่วงฮยองแทบแย่” จุนฮงเอื้อมมือมากุมมือผมไว้

“ฮยองไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ เห็นมั้ย สมบูรณ์แข็งแรงเหมือนเดิม ฮ่าๆ” ผมเอื้อมมือไปขยี้ผมจุนฮงเบาๆ

“ทักทายกันพอรึยังครับ” อยู่ๆแดฮยอนก็เดินมาตัดบท

“อะไรของนายแดฮยอน”

“นายบอกว่าคิดถึงบ้านไม่ใช่เหรอ รีบๆกลับกันซิ ป่ะๆ” แดฮยอน ฉันรู้หรอกน่านายหึงฉันอีกแล้วล่ะซิ เชอะ  หึงนักใช่มั้ย

“อืมๆ  ไปกันเหอะจุนฮงอา” ผมคว้าแขนจุฮงมาเกาะไว้   ดูหน้าแดแด้ตอนนี้ซิ หึหึ สมน้ำหน้า

“ป่ะ งั้นเราก็ไปกันเถอะ” ยองเจฮยองพูด

จากนั้นพวกเราก็เดินออกจากสนามบินไปที่รถหรูของพวกเราโดยที่ผมควงจุฮง ส่วนแดแด้เดินตามหลังผมมาอย่างไม่พอใจ แดฮยอนจ๋าไม่เป็นไรนะ ก็เด็กมันน่ารักอ่ะขอควงแป๊ปเดียวเอง อิอิ

.

.

.

.

 


 

คฤหาสน์ตระกูลยู

“ในที่สุดก็ได้กลับมาสักที คิดถึงเป็นบ้า” ผมพึมพำทันที่ที่ย่างกายเข้ามาในบ้าน

“ยองแจอา แดฮยอน ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาทานข้าวกัน” ยองเจฮยองเอ่ยขึ้น

“ครับฮยอง” “อ้ะ!  จุนฮงอา อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะ”

“ไม่ดีกว่าครับฮยอง ผมเกรงใจน่ะครับ” จะถ่อมตัวไปไหนเนี่ยเด็กคนนี้

“ฮยองก็แค่อยากทานข้าวกับจุนฮง นะๆๆ” ผมส่งสายตาออดอ้อนซึ่งมันก็ได้ผล

“ครับฮยอง” ดีมากเด็กน้อย

“หึ!” แดฮยอนส่งเสียงแล้วเดินขึ้นไปชั้นบน

“อะไรของเขา” “จุฮงอาเดี๋ยวฮยองไปอาน้ำแต่งตัวก่อนนะ”

“ครับ”  จุนฮงส่งยิ้มตอบ

“รีบๆไปซะ เลี่ยนอ่ะ” ยองเจฮยองแขวะผม

“ครับ ไปแล้ว” ผมตอบยองเจฮยองแล้วเดินขึ้นไปชั้นบนเพื่ออาบน้ำแต่งตัว

ผมเดินมาจนถึงหน้าห้องแล้วเปิดประตูเข้าไป

“อ้ะ!แดฮยอน นายมามาอยู่นี่ได้ยังไง ห้องของนายอยู่ตรงนู้นนะ” ผมชี้ไปยังห้องที่อยู่อีกฝั่ง

ปัง!   แดฮยอนเดินไปปิดประตูห้อง

“นี่นายจะทำอะไรแดฮยอน”

“สนุกนักเหรอที่แกล้งฉันแบบนี้น่ะยองแจอา” แดฮยอนเดินเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ

“นายพูดอะไร” ผมรู้ว่ามันพูดเรื่องอะไร แต่ก็ไม่ถึงกับต้องโมโหขนาดนี้เลยนี่

“นี่นายไม่รู้จริงๆเหรอยองแจอา” แดฮยองใช้มือเขาบีบไหล่ผมไว้

“ฉันเจ็บนะแดฮยอน ปล่อย” ผมขัดขืนแดฮยอน

“ปล่อยเหรอ ได้” ว่าแล้วแดฮยอนก็ผลักผมล้มลงไปที่เตียง แล้วนั่งคร่อมผมไว้   นายจะทำอะไรฉันแดฮยอน ไม่นะฉันยังไม่อยากเสียความบริสุทธิ์

“นายจะทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ!!










 

ตอนที่12 เริ่มส่ออ่ะ   ยังสนุกอยู่มั้ย ^^



        -อ่านแล้วคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
        -ชอบไม่ชอบก็เม้นบอกด้วยนะครับ จะได้นำไปปรับปรุง
        -หนึ่งความเห็นของคุณสามารถเป็นกำลังใจ้ให้กับwriterนะครับ
 
        -ถ้าพิมพ์ผิดตรงไหนก็ขออภัยด้วยครับ 
***
มือใหม่หัดแต่ง 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #245 Nananthan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 00:23
    เย้ยยย เค้ารอกินข้าวกันอยู่นะ กินเสร็จละค่อยทำก็ได้มั้งง -..-
    #245
    0
  2. #199 แฟนพันแท้ yaoi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 12:02
    สนุกมากมายค่ะ
    #199
    0
  3. #131 cclacl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 03:00
    ก็เด็กมันน่ารักกก-//-
    #131
    0
  4. #80 mpp_king (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 15:04
    แดแด้หึงโหดจริงๆ แบบนี้แจแจ้คงไม่รอดแน่ๆ 55+
    #80
    0
  5. #79 ChillELFopor (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 14:07
    ไรเตอร์จะแต่งเอ็นซีมั้ยอ่าา รออยู่นะ หุหุ -..-
    #79
    0
  6. #78 mimikuo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 09:46
    nc เหอะๆๆๆๆ นะคะไรเตอร์
    #78
    0
  7. #77 คนแซ้บเงาะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 08:51
    NC *0* แต่งมั้ยไรเตอร์แต่งมั้ย
    -3-อยากให้แต่งอ่ะ5555. รอนะคะ
    #77
    0