Forget or pretend to forget.[DaeJae] + specail

ตอนที่ 10 : Forget or pretend to forget.[DaeJae] 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 มี.ค. 56


Forget or pretend to forget.[DaeJae] 9

 

>>จอง แดฮยอน<<

หลังจากที่ผมกับยองเจกลับมาคืนดีกัน ผมก็นึกถึงยองแจขึ้นมา เขาไปอยู่ที่ไหน

“ยองเจ แล้วตอนนี้ยองแจอยู่ไหนล่ะ” 

“ก่อนฉันจะบอกนาย ฉันขอถามอะไรนายหน่อย” ยองเจทำหน่าเจ้าเล่ห์ มันคิดอะไรอยู่วะ

“อะไรล่ะ”

“นายคิดยังไงกับน้องชายของฉัน”  ไอ้ยองเจบ้า ถามอะไรวะ  คำถามของมันทำให้ผมถึงกับหน้าแดงขึ้นมา

“คือ…..ฉัน….

“ตอบมาซิ หรือไม่อยากรู้ว่าน้องชายฉันอยู่ไหน” ยองเจยื่นหน้ามาเพื่อคาดคั้นคำตอบจากผม  ใครจะไปกล้าบอกล่ะฉันก็เขินเป็นเหมือนกันนะเว้ย

“เอ่อ………..

“เฮ้อ ช่างเหอะ ฉันไปล่ะง่วงจัง ฮ้าววววววววว” เฮ้ยไปได้ไงนายยังไม่ได้บอกเลยว่ายองแจอยู่ไหน   อ๊ากกกกทำไงดีวะ เฮือก เอาก็เอาว่ะ

“ฉันรักน้องชายของนายยูยองเจ”   ยองเจที่กำลังจะเดินไปห้องตัวเองหันกลับมาอย่างรวดเร็ว เหมือนมันจะรู้ว่าผมจะต้องพูดแน่นอน ไอ้นี่ร้ายกาจนักนะแก

“จริงง่ะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมถึงรัก นายไม่ได้โกหกฉันใช่มั้ย ว่าไงแดฮยอน” ถามรัวเลยนะแก

“บอกฉันมาได้แล้วว่ายองแจอยู่ไหน” ผมถามมันแทนที่จะตอบคำถามของมัน

“เฮ้อ  ฉันส่งยองแจไปรักษาตัวที่อเมริกา”

“ห้ะ!!!!!!!อเมริกา ยองแจเป็นอะไร ร้ายแรงขนาดต้องส่งตัวไปอเมริกาเลยเหรอ” ตอนนี้ยองเจทำสายตาอย่างกับว่ามึงจะแหกปากทำไมวะ

“ใจเย็นซิ หมอบอกว่ายองแจช็อคจนส่งผลกระทบต่อระบบประสาทอาจทำให้ไม่ฟื้นหรือเรียกอีกอย่างว่าเจ้าชายนิทรา”

ผมช็อกทันทีที่ได้ยิน ผมทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้ มันเป็นความผิดของผม

“ฉันเป็นคนทำ ฉันจะไปหาเขา ฉันจะรับผิดชอบในสิ่งที่ฉันทำเอง” ผมพูดกับยองเจด้วยที่ทางจริงจัง  ยองเจพยักหน้าเหมือนตอบเป็นนัยๆว่า ฉันเข้าใจแล้ว

.

.

.

“ห้ะ!!!!!!!!!!อะไรนะ!!!!!!!” ฮยอนอาแหกปากลั่นทันทีที่ได้ยินยองเจบอกกับเธอว่าเขาไม่ใช่ยองแจ

“นี่ยองเจโอป้าไง ไม่เชื่อเหรอ” ยองเจพยายามให้เธอยอมรับ

“หนูแค่แปลกใจเฉยๆค่ะ แล้วยองแจโอป้าอยู่ไหนคะ ”ฮยอนถาม

“คือว่ายองแจน่ะ$^#%^&@^&*^$*%@%$^”ยองเจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้น้องสาวของตัวเองฟัง

“อ๋อ มันเป็นอย่างงี้นี่เอง มิน่าล่ะออมม่าถึงไปต่างประเทศกระทันหันขนาดนั้น” “ว่าแต่ แดฮยอนโอป้าหลงรักยองแจโอป้าจริงเหรอคะ” ฮยอนอาเหล่ตามาทางผมอย่ามีเสศนัย

“อะไรกันน่ะ” ตอนนี้ผมเขินจนทำตัวไม่ถูก

“ฮ่าๆๆ จริงๆด้วนซินะ ถึงว่าล่ะเห็นงอนกันเป็นประจำ ที่แท้ก็มีอะไรแอบแฝงนี่เอง อิอิ”

“พอได้แล้วฮยอนอา แดฮยอนเค้าเขินใหญ่แล้ว ฮ่าๆๆ”  แกก็ควรพอได้แล้วเหมือนกันยองเจ

“แล้วพวกโอปาจะเดินทางไปอเมริกาเมื่อไหร่คะ” ฮยอนอาถาม

“พรุ่งนี้จ่ะ” ผมตอบ

“ทำไมไปเร็วจังคะ”

“พี่ไม่อยากให้ยองแจรอพี่นานน่ะ” ผมพูดพร้อมกับยิ้มให้เธอ

ยูยองแจ รอฉันก่อนนะ อีกไม่นานเราก็จะได้เจอกันแล้ว 





สนามบิน Inchon

ติ้งต่อง!   ขอให้ผู้โดยสารเที่ยวบิน KB6543  Inchon-USA ขึ้นเครื่องที่เกท9ในเวลานี้ด้วยค่ะ เครื่องบินจะออกจากสนามบินในอีก15นาทีค่ะ   ติ้งต่อง!

 

“เดินทางปลอดภัยนะคะแดฮยอนโอป้า”  

“จ่ะ” ผมส่งยิ้มให้ฮยอนอา

“โชคดีว่ะแดฮยอน” ยองเจพูดพร้อมตบไหล่ผม

“นายไม่กับฉันจริงๆเหรอวะ”

“ฉันต้องอยู่ดูแลทางบ้าน ยิ่งตอนนี้ไม่มีใครด้วย”

“เออๆ”

“เอ้านี่ รายละเอียดโรงพยาบาลที่ยองแจรักษาตัวอยู่ ถ้านายไปถึงแล้วจะมีรถมารับนาย เดินทางปลอดภัยนะ”

“อืม ฉันไปล่ะ” ผมโบกมือลาก่อนเข้าเกทไป ก่อนที่ผมจะเข้าเกทไปนั้นมได้ยินเสียงตะโกนของใครบางคน

แดฮยอนโอป้า!! หนูจะรอฟังข่าวดีของแดฮยอนโอป้ากับแดฮยอนโอป้านะคะ!!!

มันคือเสียงของฮยอนอา คนมองมากันใหญ่เลย ผมเขินจนแทบไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน

 

 

สนามบิน USA

ผู้โดยสารทุกท่านโปรดสำรวจสิ่งของของท่านก่อนลุกจากที่นั่งด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ

 

เป็นเวลาหลายชั่วโมงผมก็เดินทางมาถึงอเมริกา เฮ้อ เมื่อยไปทั้งตัวเลย ตอนนี้ผมกำลังมองหารถที่ยองเจบอกว่าจะมารับ

“คุณหนูแดฮยอนใช่มั้ยครับ” ชายแปลกหน้าเข้ามาถามผม

“ใช่ครับ”

“งั้นเชิญทางนี้เลยครับ” ชายคนนั้นผายมือเพื่อให้ผมเดินไปทางนั้น ก่อนที่เขาจะเดินนำหน้าผม

เขาเปิดประตูรถหรูให้ผมขึ้นไปนั่ง พอผมขึ้นรถแล้วมก็งีบหลับทันทีเพราะผมทั้งเหนื่อยทั้งเมื่อยจากการเดินทาง

 

ผมงีบไปได้สักพักก็ตื่นขึ้นมา ตอนนี้รถกำลังเลี้ยวเข้าประตูคฤหาสน์สุดหรูสไตล์ยุโรป ซึ่งมันก็คือคฤหาสน์ของตระกูลยูนั่นเอง   

ผมลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในคฤหาสน์ เพราะผมยองเจเพื่อนผมบอกว่าไม่ต้องเกรงทำตัวสบายๆเมื่อไปถึงแล้ว

 

“อ้าวหนูแดฮยอน มาแล้วเหรอจ้ะ” เสียงของหญิงวัยกลางคนพูด ทำให้ผมที่กำลังจะเดินไปห้องพักหันกลับมา

“ค….คุณน้า” ผมแปลกใจทำไมคุณน้าไม่อยูเฝ้ายองแจที่โรงพยาบาล

“ยองเจเค้าโทรมาบอกน้าแล้วล่ะว่าหนูแดฮยอนจะมา”

“แล้ว ยยองแจล่ะครับ”

“จ่ะ รีบไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดียวน้าจะพาไปหายองแจเอง”

“คุณน้าครับ ผมขอโทษ ที่ยองแจต้องมาเป็นอย่างนี้เป็นเพราะผม” ผมตัดสินใจบอกกับคุณน้า

“น้าเข้าใจจ่ะ ยองเจเขาบอกกับน้าหมดแล้ว” คุณน้ายิ้มแล้วเอื้อมมือมาลูบหัวผม

“คคุณน้า  ขอบคุณครับ” ผมยิ้มให้คุณน้า

“อ้าว ยังไม่รีบไปอีก ไม่อยากเจอยองแจรึไง ฮ่าๆๆ” คุณน้าพูดพร้อมกับหัวเราะ

“ครับคุณน้า”  แล้วผมก็เดินไปห้องพักของผม

ขอบคุณทุกคนที่ไม่โกรธผม ทั้งคุณน้า ฮยอนอา และยองเจ ถึงเรื่องที่ผมทำกับพวกเขาจะร้ายแรงขนาดไหนพวกเขาก็ยังให้อภัยผม   แต่    ยู ยองแจ นายจะยกโทษในสิ่งที่ฉันทำกับนายได้มั้ย?

 

 

โรงพยาบาล

คุณน้าพาผมมายังห้องที่ยองแจอยู่ พอเราเดินมาถึงหน้าห้องผมก็หยุดชะงัก เพราะผมกลัว กลัวว่าสิ่งที่ผมเห็นจะทำให้ผมรับไม่ได้

“อ้าว หยุดทำไมล่ะหนูแดฮยอน” คุณน้าทำท่าทางสงสัง

“คือผม….ผมกลัว” ผมยืนก้มหน้านิ่ง

“อย่ากังวลเลยหนูแดฮยอน  เขาไปซิจ้ะ” คุณน้าพูดพร้อมเปิดประตูแล้วดันผมเข้าไป

“น้าคิดว่าหนูแดฮยอนคงอยากจะอยู่กับยองแจเพียงลำพัง เดี๋ยวน้าขอตัวไปคุญกับหมอก่อนนะ” ว่าแล้วคุณน้าก็ปิดประตูแล้วเดินจากไป

ตอนนี้ภายในห้องเหลือแต่ผมกับยองแจสองคนเท่านั้น  ผมเดินตรงไปยังเตียงที่มีร่างยองแจนอนหลับใหลอยู่

“ยองแจ ฉันมาหานายแล้วนะ ฉันจะมาชดใช้ในสิ่งที่ฉันทำกับนาย” ผมพูดพร้อมกับกุมมือยองแจไว้

……….

“ฉันผิดเองที่ทำให้นายต้องมาเป็นอย่างนี้ ฉันขอโทษ ฮึก” ตอนนี้ตาสองข้างของผมเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาที่ไหลออกมา

……………

“นายไม่จำเป็นจะต้องยกโทษให้ฉันก็ได้นะยู ยองแจ” ผมเอื้มมือไปลูบใบหน้าของยองแจ

……….

“ฉันมีบางอย่างอยากจะบอกนาย ยู ยองแจ”

………….

“ความรู้สึกของฉันที่มีต่อนาย”

…………….

“ฉัน………..ฉัน……..

“ฉัน……..รัก……นายนะ    ยูยองแจ”

ผมโน้มใบหน้าเข้าหายองแจ แล้วประกบริมฝีปากกับร่างที่นอนนิ่งตรงหน้า ผมไม่ขออะไรมากขอแค่ให้เขาฟื้นขื้นมา จะให้ผมทำอะไรผมก็ยอม

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ผมตกใจเมื่อยองแจลืมตาขึ้นมา ผมจึงถอนริมฝีปากออก

“นายแอบจูบฉันอีกแล้วนะ จองแดฮยอน”










ตอนที่9 ลงให้ครบแล้วนะ ชอบกันมั้ยเอ่ย
 

        -อ่านแล้วคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
        -ชอบไม่ชอบก็เม้นบอกด้วยนะครับ จะได้นำไปปรับปรุง
        -หนึ่งความเห็นของคุณสามารถเป็นกำลังใจ้ให้กับwriterนะครับ
 
        -ถ้าพิมพ์ผิดตรงไหนก็ขออภัยด้วยครับ 
***
มือใหม่หัดแต่ง 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #243 Nananthan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 00:14
    กรี๊ดดดด คุณยูฟื้นแล้วววว
    #243
    0
  2. #222 chanmo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 20:18
    หื้ม!!!!!
    #222
    0
  3. #128 cclacl (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 02:50
    อีกแล้ว? นี่คือแจรู้ตัวว่าแด้แอบทำตลอดสินะ คึคึ
    #128
    0
  4. #69 mimikuo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 11:09
    แจน่ารักกกกกกก
    #69
    0
  5. #65 babymind (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 10:57
    แจ กับ เจ ร้ายกาจพอๆกันเลย 5555555555



    แจ..แอบแกล้งหลับ เพื่อที่จะได้รู้ความรู้สึกของแดใช่มั๊ย ><



    ฮยอนอาน่ารักอ่ะ
    #65
    0
  6. #53 khytar (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 01:45
    แจ..ฟื้นนานแล้วใช่มั้ยลูกกกกกก
    #53
    0
  7. #47 mpp_king (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:19
    จะบังเอิญไปไหม จุ๊บปุ้บตื่นปั้บ ><
    แจแจ้ฟื้นตอนไหน เล่าให้ฟังหน่อยดิ
    #47
    0
  8. #45 babybest66 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 09:46
    ยองแจจจจจจจ แกฟื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ตายๆๆๆๆแด้แก // อร้ายยยย เขิน
    #45
    0
  9. #44 babybest66 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 00:00
    แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกัน ยู ยองแจ //ของแด้เว๊ย!! ไม่ใช่แก!!! #อ้าวหรอ?!! 
    #44
    0
  10. #43 ChillELFopor (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 14:48
    รอก่อนนะยองแจ แดแด้จะบินไปหาแล้ววว > <
    #43
    0
  11. #42 คนแซ้บเงาะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 09:03
    สืงเนื่องมาจากตอนที่แล้ว
    เหงือก! ไมเหงือกทำกับอองแบบนี้อ่ะ
    เชอะงอลแล้ว
    #42
    0