(End) รักวุ่นวายลูกชายท่านประธาน #Markbam

ตอนที่ 9 : วุ่นวาย 8 (สัมมนา)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 396 ครั้ง
    6 ก.ค. 62





"แบมแบม ทางนี้"  เสียงแอลเรียกผมให้ไปขึ้นรถที่ทางบริษัทจัดเตรียมไว้ให้ เป็นรถมินิบัส มีที่นั่งประมาณ 25 ที่ได้  ที่มีแค่คันเดียวเพราะบางคนก็ขับรถกันไปเอง แต่ไม่ใช่ผมกับแอลและพี่ในฝ่ายอีก 2-3 คน ที่เหลือก็เป็นแผนกอื่นปะปนกันไป รู้จักบ้างไม่รู้จักบ้าง ผมกับแอลนั่งข้างกัน

"แบมหิวรึยัง เอ้านี้เขาแจกก่อนขึ้นรถ เราหยิบมาเผื่อแบมด้วย"  แอลยื่น Snack Box ให้ผมที่ทางทีมจัดงานเค้าเตรียมมาให้พวกเราทุกคน แต่ผมรีบวิ่งขึ้นรถ เลยไม่ทันได้สังเกต

"อือ ขอบคุณมาก เราไม่ทันเห็นว่าเค้าแจก"  

"ไม่เป็นไร ถ้าไม่อิ่มเอาของเราไปก็ได้นะ "  

"ใครจะไม่อิ่ม ทั้งนมทั้งเบอร์เกอร์  เราไม่ได้กินเยอะขนาดนั้นสักหน่อย"  ที่ผมตอบไปแบบนี้เพราะแอลชอบล้อผมว่าผมกินเยอะ ชอบล้อผมว่าลูกหมูประจำ

"ฮ่าๆ เรายังไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ขี้งอนไปได้" เนี้ย ชอบขยี้ผมจัง  เพิ่งเซตมาโว้ย 

"พวกเราได้นอนห้องเดียวกันด้วยนะ ดีจัง"  ผมหันไปมองแอล ที่มองมาที่ผมแล้วก็ส่งยิ้มมาให้ ทำไมผมรู้สึกแปลกๆกับรอยยิ้มนั่นวะ

"ดูจากไหนมา"  

"ตอนที่ไปเอาของแจกอะ พี่เขามีผังห้องพักแล้ว"  นี้กูพลาดทุกอย่างใช่มั้ย กลับไปด่าพี่มาร์คทันมั้ยเนี้ยที่มาสาย ก็เพราะพี่มันจะเข้ามาส่งข้างในบริษัทให้ได้ แต่ผมก็ไม่ยอมให้จอดอยู่ที่ป้ายรถเมล์หน้าบริษัท ผมกลัวคนอื่นเข้าใจผิด แต่พี่มันก็ไม่ยอม เถียงกันนานสองนาน ใช่ครับสุดท้ายผมใช้ไม้ตาย ลูกอ้อนสุดน่ารักของผม พี่มันถึงใจอ่อนตามใจผม 










มาถึงที่จัดสัมมนาแล้วครับ ตอนนี้ก็ 11.30 น. เลยให้ทุกคนเอาของไปเก็บในห้องพักแล้วก็พักผ่อนตามอัธยาศัย ก่อนที่จะมาทานอาหารกลางวันที่ห้องอาหารของโรงแรม แล้วค่อยเริ่มสัมมนาในช่วงบ่าย  โรงแรมนี้มี 2 ตึกใหญ่ครับแล้วก็มีแบ่งเป็นโซนรีสอร์ทอีกด้าน ที่มีบ้านพักเป็นหลังๆ แต่พวกผมอยู่โซนโรงแรมทั้งหมด 


"แอล มาดูนี้สิ ห้องเราเห็นวิวทะเลยด้วย สวยจัง" วางกระเป๋าเสร็จก็เดินไปเปิดผ้าม่านระเบียงออก ห้องพวกผมอยู่ชัน 7 สามารถมองเห็นวิวทะเลได้

"ใช่สวยมาก" แอลมายืนซ้อนตัวผมแล้วก็พูดแทบจะกระซิบข้างหูผมอยู่แล้ว คือถ้าผมหันไปผมเชื่อว่าหน้าผมต้องชนกับหน้าเขาแน่ๆ ทั้งที่เค้าสูงกว่าผม แต่การที่เสียงมันอยู่ข้างหูแสดงว่าเค้าต้องก้มลงมา ผมจึงเลือกที่จะก้าวเดินออกไปนอกระเบียงแทน คือแอบหวั่นๆอะครับ ไม่แน่ใจว่าเค้าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แต่ผมกันไว้ดีกว่า

"ดีเนอะ ได้มาสูทอากาศแบบนี้ เราชอบทะเลจัง"  ผมพูดพร้อมกันหันกลับมามองแอล เราสบตากันแต่แววตาแอลแล้วผมก็เลือกที่จะหลบสายตาก่อน แปลกจัง วันนี้แอลทำตัวแปลกๆ 

"แอลไม่สบายรึป่าว"  ถามตรงๆเลยแล้วกัน กินยาไม่เขย่าขวดมารึไงก็ไม่รู้

"ทำไมคิดแบบนั้นหละ หึ"  แอลถามผมกลับมาด้วยรอยยิ้ม 

"ไม่รู้สิ ช่างเหอะไปกินข้าวกันเถอะเราหิวแล้ว" ครับเรื่องหิวไว้ใจแบม จะอะไรก็แล้วแต่กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ผมเลือกที่จะไม่รอคำตอบจากแอล หยิบโทรศัพท์มือถือแล้วก็เดินออกจากห้องไป


ผมนั่งทานข้าวกับแอล แล้วก็มีพี่ที่แผนกอีกสองคนร่วมโต๊ะด้วย โต๊ะพวกเราเป็นโต๊ะยาวครับ นั่งได้ 8 คน คือมันเป็นอาหารแบบบุฟเฟ่ ก็ต่างคนต่างตักมานั่งรวมกัน ผมเข้าแอ๊ฟไลน์ เปิดไปที่แชทของพี่มาร์ค แปลกมั้ยครับทั้งที่เป็นคนบอกให้ผมตอบไลน์ รับโทรศัพท์ แต่พี่แกไม่เห็นส่งอะไรมาหรือโทรมาเลย ไหนบอกว่าห่วงไง ชิส์

"เป็นอะไรหน้ามุ้ยเชียว กับข้าวไม่อร่อยเหรอ" เนี้ยแอล เมื่อไหร่มึงจะเลิกคิดว่ากูเห็นแก่กินสักที

"ป่าว"  

"อะนี้เราแกะกุ้งให้ "  แอลส่งกุ้งที่แกะแล้วมาให้ผม แน่นอนครับผมรีบยกจานรับทันที มีคนแกะให้ใครจะไม่ชอบ ที่จริงเห็นแล้วหละว่ากุ้งน่ากินมาก แต่ขี้เกียจแกะไงเลยไม่ตักมา

"แกะเองไม่เป็นเหรอ" พวกผมเงยหน้าไปมองเสียงของผู้มาใหม่ ก่อนที่เขาคนนั้นจะนั่งลงข้างๆผม ตกใจครับพี่มาร์คมาได้ไง ไม่ใช่แค่ผมที่ตกใจ พี่สองคนก็ตกใจ รีบลุกขึ้นโค้ง ส่วนผมกับแอลมองหน้ากัน ก่อนจะลุกขึ้นโค้งด้วย สำหรับแอลผมว่าเค้างงเพราะไม่รู้จักพี่มาร์ค แต่คงลุกตามรุ่นพี่อีกสองคน ส่วนผมแค่ตกใจและทำตัวไม่ถูก


"พี่ม... เอ่อท่านรอง"  ผมอยากจะถามว่ามาได้ไง แต่ลืมไปว่าไม่ได้อยู่กันสองคน 

"ตามสบายกันเถอะ ฉันแค่มาขอนั่งด้วย คิดซะว่าฉันเป็นเพื่อนพนักงานคนหนึง กระชับความสัมพันธ์ไง"  เพื่อนพนักงานบ้านมึงสิพี่มาร์ค คือคนอื่นเค้านั่งตัวลีบกันหมดแล้ว ที่VIP ที่เค้าจัดให้ทำไมไม่ไปนั่ง ลำบากพนักงานโรงแรม ต้องยกอาหารจากโต๊ะ วีไอพีมาให้อีก


แล้วโต๊ะกินข้าวของพวกผมก็ไม่มีใครกล้ามานั่งด้วยอีกเลย ไม่ใช่แค่โต๊ะผมที่ไม่มีใครมาแจม โต๊ะรอบข้างก็กลายเป็นที่นั่งว่าง ทั้งโต๊ะผ่านไปด้วยความเงียบ พี่มาร์คก็ถามไถ่คนนั้นคนนี้บ้าง ทุกคนก็ตอบเก็งๆไปหมด ไม่เว้นแม้แต่ผม คือผมไม่ได้แกล้งเก็งครับถึงจะไม่ได้กลัวพี่มาร์คเหมือนคนอื่น แต่ที่เก็งคือ ทำตัวไม่ถูกกลัวคนอื่นสงสัยก็กลัว และที่สำคัญกุ้งตัวนั้นกูไม่กล้ากินเลยครับสังคม แม้แต่แอล ก็ไม่ตักอะไรให้ผมอีกเลย

"แบมแบม"  พี่มาร์คหันมาหาผมครับ แต่คือพี่มาร์คมึงไม่ควรเรียกชื่อเล่นผมถูกมั้ย แล้วกูยังไม่แนะนำตัวเลย คนอื่นเค้าจะคิดยังไง แน่นอนครับทุกสายตาจับจ้องมาที่ผม  โอ๊ยอยากออกไปจากตรงนี้ จริงๆอิ่มกันหมดแล้วครับ แต่ไม่มีใครกล้าลุกเลย เพราะพี่มันยังนั่งทานอยู่

"ครับ"  

"ชอบกินกุ้งไม่ใช่เหรอเรา เอากินนี้สิ"  คือพี่มันยกจานกุ้งที่ถูกแกะแล้วถูกจัดวางสวยงาม เพราะพนักงานเตรียมไว้เฉพาะของผู้บริหารเท่านั้น มาวางหน้าผม จบครับ กูไม่ต้องเก็งไม่ต้องกลัวคนอื่นสงสัยแล้วหละ ถ้าพี่มึงจะทำขนาดนี้ ฮือ แบมอยากกลับบ้าน

"ทำไมไม่กินหละ" ยังจะมีหน้ามาถามอีก 

"ผมอิ่มแล้วครับ" แล้วคำตอบนั้นก็ทำให้ทุกคนมองหน้าผม ประมาณว่ามึงกล้าปฏิเสธเหรอ

"อิ่มอะไรกัน กินไปนิดเดียวเอง กินไปเลยกว่าจะสัมนาเสร็จก็เย็น ถ้าหิวระหว่างนั้นอย่ามาร้องนะ"  ผมร้องให้ได้มั้ยครับ อย่าทำตัวสนิทสิพี่มาร์ค กูไม่สนิทกับมึงไง ที่ตกลงกันไว้ มันไม่เข้าสมองของพี่เลยใช่มัย 

"ครับ" ผมได้แต่ก้มหน้ากินกุ้งที่พี่มันยกมาให้อย่างเงียบๆ ไม่กล้าเงยหน้ามองใครเลย แต่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของคนข้างๆเบาๆ อย่าให้กูเจอข้างนอกนะ โดนแน่





สัมมนาของวันนี้จบไปแล้วครับ ก็มีเล่นเกมกระชับความสัมพันธ์กับฝ่ายอื่นเล็กน้อย แล้วก็จะมีแต่ละฝ่ายขึ้นมาพูดเกี่ยวกับข้อมูลต่างๆบ้าง รวมถึงผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งรองประธานกรรมการบริหาร ขึ้นไปพูดเรื่องวิสัยทัศน์ขององค์กร  นั่นทำให้ผมถึงบางอ้อว่าพี่มันมาทำไม แล้วก็เห็นพี่แจบอมด้วยครับ ที่เดินข้างพี่มาร์คตลอด แน่นอนสิเค้าเป็นเลขาพี่มาร์คนิ  


หลังจากจบสัมมนาของวัน ตอนเย็นก็จะมีงานเลี้ยงสำหรับพวกเรา แล้วผมเพิ่งรู้นี้เองว่าโรงแรมที่พวกเรามาพักอยู่ในเครือ MT Group และที่สำคัญสัมมนาเชิงวิชาการก็มีแค่วันนี้ นั่นหมายความว่า พรุ่งนี้พวกผมแค่ไปเยี่ยมชมโรงงานในเครือแล้วก็เดินทางกลับ








"แบมรู้จักท่านรองด้วยเหรอ" ทันทีที่พวกผมเข้ามาภายในห้องพัก แอลรีบถามในสิ่งที่เขาสงสัยทันที ซึ่งไม่ใช่แค่แอล แทบจะทั้งแผนก เข้ามารวมตัวกันอยู่ที่ห้องพักของพวกผม 

"นั่นสิ พูดเหมือนรู้จักกันมาก่อนเลย จริงๆว่าจะถามตั้งแต่ตอนที่โทรมาให้ไปหาแล้ว" พี่อีกคนพูดขึ้นมา ไม่น่าเลยครับไม่น่าเก็บความอยากรู้ไว้กับตัวนานขนาดนี้ ครับกูประชด! แล้วจะให้ตอบว่าไงดี จะบอกว่าไม่รู้จัก ต้องรู้ว่ากูโกหกแน่ๆ แต่จะให้บอกความจริง มันใด้ด้วยเหรอวะ

"อ่อ  พอดีว่าพี่ชายผมรู้จักกับเลขาอิมอะครับ เลขาอิมเคยไปทานกาแฟที่ร้านบ่อยๆ แล้วก็มีบ้างที่ท่านรองไปกับเลขาอิม ผมก็เลยมีโอกาศได้รู้จัก แต่ไม่สนิทนะครับ แค่รู้จักใน เอ่อ ฐานะลูกค้า"  เชี่ยแล้วทำไมกูต้องแก้ตัวด้วยวะ เจ็บสีข้างมากเลยตอนนี้ แถจนแผลถลอก

"เหรอ ไม่สนิทเหรอ ดูไม่น่าใช่เลยอะ"  คือทุกคนยังคงทำหน้าสงสัยแล้วก็มองมาที่ผม คือพอเถอะกูไม่ใช่โจร แค่รู้จักพี่มาร์คต้องมาสอบสวนกันขนาดนี้มั้ย  

"โหพี่ ใครจะไปสนิทกับท่านได้เล่า ผมเป็นใครท่านรองเป็นใคร  ไปครับๆ ผมจะอาบน้ำแล้ว"  ครับผมดันตัวทุกคนออกจากห้องไป แล้วรีบปิดประตู

"แหมๆ มีอะไรดีๆอย่าลืมพวกพี่นะ"  เสียงเอ่ยแซวเล็ดรอดพ้นประตูเข้ามาจากพวกพี่พวกนั้น

"เฮ้อ "  ผมถอนหายใจแบบเนือยๆ แอลมองหน้าผม

"อย่าถามอะไรอีกนะ " ผมพูดดักขึ้นมาก่อน เพราะไม่รู้จะตอบยังไงแล้วถ้าแอลถามอีก

"ถ้าแบมไม่อยากเล่าเราก็ไม่ถาม ไปอาบน้ำเถอะ แล้วเดี๋ยวลงไปปาร์ตี้กัน"  แอลส่งยิ้มมาให้ผมพร้อมกับหยิบผ้าเช็ดตัวของโรงแรมส่งให้ 

"ขอบคุณนะ"  ผมรับมาแล้วก็ส่งยิ้มอย่างโล่งใจตอบกลับไป










ผมเดินลงมาพร้อมกับแอล แน่นอนก็นอนห้องเดียวกัน ผมอาบน้ำเสร็จก็รอให้แอลอาบเสร็จก็ลงมาที่งานพร้อมกัน ปาร์ตี้ของเราจัดริมหาดครับ คนก็ราวๆ 50 คนได้  มีดนตรีโฟคซอง แล้วก็อาหารทะเล แอลก็ฮอร์เพียบ ผมมาถึงก็พยายามสอดสายตามองหาพี่มาร์ค ผมไม่แน่ใจว่าพี่มาร์คมาร่วมงานด้วยรึป่าว แต่ก็ไม่เห็นทั้งพี่มาร์คและพี่แจบอม 

ผมเดินหาโต๊ะนั่งได้แล้วที่มีพี่ๆกลุ่มเดิมที่นั่งรออยู่ก่อน พี่บางคนของแผนกผมก็ไปนั่งกับแผนกอื่นบ้าง จริงๆวันนี้ช่วงเล่นเกมก็ทำให้ผมรู้จักกับพี่ๆหลายแผนกเหมือนกัน ทำให้ได้ทักทายกันตลอดการเดินตักอาหาร และก็มีหลายคนที่แวะเวียนมาที่โต๊ะพวกผมเพื่อมาพูดคุยทักทาย 

ผมตักกุ้งมาเต็มจานเหมือนเดิม ส่วนแอลนะเหรอครับหยิบมาแต่แอลกอฮอร์   แน่นอนที่แอลหยิบมาเผื่อผมด้วย แต่แอลหยิบแต่เบียร์มา ซึ่งผมไม่ค่อยชอบดื่มเท่าใหร่ ทำไมนะเหรอ เพราะเวลาผมดื่มเบียร์ทีไร ผมจะรู้สึกเมาเร็วกว่าเวลาดื่มเหล้า แต่วันนี้ไม่เป็นไร ถึงเมาก็ค้างที่โรงแรมอยู่แล้วผมดื่มเบียร์ก็ได้ ง่ายๆ คือขี้เกียจลุกไปหยิบเองเพื่อนหยิบอะไรมาก็กินอันนั้นแหละ




"แบมไปเดินเล่นมั้ย"  แอลถามผมหลังจากทานอาหารเสร็จแล้วก็เริ่มดึก หลายคนก็เริ่มเมาเริ่มคึกคักกัน  แต่อากาศข้างนอกคือหนาวพอสมควรนะครับ ผมใส่เสื้อผ้าหนาก็จริง แต่ก็ไม่สู้อากาศ แนะนำอย่ามาทะเลหน้าหนาว และผมก็เชื่อว่าที่บริษัทเลือกจัดช่วงนี้เพราะเป็นช่วง Low Season ของโรงแรม พนักงานอย่างพวกเราจึงสมควรมาช่วงนี้อย่างยิ่ง 

"อืมไปสิ"  ไปเดินย่อยก็ดีครับ แต่พอผมลูกเท่านั้นแหละ ผมก็รู้สึกยืนไม่ตรงจะเซทันที ดีที่แอลรับผมไว้ทัน

"ไหวมั้ย " 

"ไหวๆ แต่เราขอไปห้องน้ำก่อนนะ" ผมว่าผมเมาแล้วหละ คงต้องไปล้างหน้าล้างตาก่อน ยังอยากดื่มด่ำกับที่นี้ไม่น่าเมาเลย

"ง้้นเดี่ยวเราไปเป็นเพื่อน " แอลพูดพลางโอบไหล่ของผมไว้ แต่ไม่ทันที่ผมได้ปฏิเสธก็มี

"ไม่ต้อง" มือใครอีกคนมารั้งผมเข้าไปในอ้อมกอด ไม่ต้องห่วงครับ คนแทบทั้งงานหันมามองที่พวกเรา เพราะคนที่มาใหม่แค่เดินเข้ามาในงานคนก็สนใจอยู่แล้ว 

"เดี๋ยวฉันพาไปเอง คนของฉัน ฉันดูแลเอง"  คนของฉัน คนของฉัน คนของฉัน คำนี้วนเวียนอยู่ในหัวของผม ใจผมเต้นหนักขึ้น หน้าก็ร้อนๆ จนแทบจะระเบิด


พี่มาร์คประคองผมออกจากตรงนั้น ที่ผมใช้คำว่าประคอง เพราะพี่มันใช้มือโอบเอวผมไว้ข้างนึง 

"ไม่มีอะไรครับ ตามสบายนะครับ" เสียงเลขาอิม ที่กำลังเคลียร์สถานการณ์ตรงนั้นตามหลังพวกผม ผมได้ยินเพียงประโยคนนั้นแหละครับ


End Bambam Part












Talk  

 
>>>  โถ่พี่มาร์ค ทำอะไรไว้หน้าน้องแบมบ้างสิครับ กว่าจะแก้ตัวได้ สีข้างน้องแบมถลอกหมดแล้ว นี้หางานใหม่ให้อีก

>>>  แอบสงสารแอลเบาๆ  นางก็อาจจะมีใจรึป่าว  พี่มาร์คนี้ก็หวงก้างจัง ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ทำแบบนี้รับผิดชอบน้องแบมด้วยนะ















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 396 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #370 lek0868909108 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 07:34

    หวงหึงน้องงงงเลยต้องตามมา

    #370
    0
  2. #308 VivoV5 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:14
    น้องตาย 555555
    #308
    0
  3. #283 อาจุมม่า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 15:19

    แน๊ะๆมีความหวงอิๆ

    #283
    0
  4. #259 pimpimpim1a (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 03:56
    มีความหวงแรง
    #259
    0
  5. #231 Nuthathai Por (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 15:40

    อุ๊ยเขินเลยเนี่ยพี่มาร์คพูดซะ "คนของฉัน" แบบนี้น้องคิดได้ป่าวเนี่ย

    #231
    0
  6. #207 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 17:57
    อะหื้ออออ อย่ารุกน้องเร็วซี่ น้องเขินหมดแล้วง่าา
    #207
    0
  7. #187 markbammuay (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 14:46
    ฮือคำผิดมีนิดหน่อยนะคะแก้เถอะค่ะ แอลกอฮอล์ เค้ก...
    #187
    0
  8. #184 PSNS.BB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 10:36
    จ้าาา มีมาแสดงความเป็นเจ้าของ
    #184
    0
  9. #172 rannn2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 15:36
    ถ้าจะหวงขนาดนี้ให้พ่อมาสู่ขอลูกเราเลยม่ะ (?)
    #172
    0
  10. #150 lukpla2112 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 01:36
    หวงน้องล่ะซิ แหมมมมม
    #150
    0
  11. #98 SSMMTBB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 17:30
    เนี่ยๆพี่มาร์คอะพี่มาร์ค
    #98
    0
  12. #77 Smilelyy99 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 23:26
    คนของฉัน กรี๊ดดดดดดด
    #77
    0
  13. #30 MB love (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 18:28
    ห่วงออกนอกหน้ามากกกเป็นไรกับน้องยังมาร์ค
    #30
    0
  14. #28 So_Chic93 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 11:12
    มีความหวงน้องมาก
    #28
    0
  15. #27 jinnie.gung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 20:45
    ว้อย เขินแทนน้องแบม
    #27
    0
  16. #26 Jiberita (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 13:19
    "คนของฉัน" พี่มาร์คไม่แคร์สื่อเลยอ่ะ555 มีความหวง
    #26
    0
  17. #25 BB_9397 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 13:14
    หือพี่มาร์คหึงน้องเหรอค่าาาา
    #25
    0