(End) รักวุ่นวายลูกชายท่านประธาน #Markbam

ตอนที่ 8 : วุ่นวาย 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 398 ครั้ง
    29 มิ.ย. 62





Bambam Part

"แบมแบม สายจากเลขาอิม รับสายด้วยเดี๋ยวฉันโอนให้"  เสียงหัวหน้าโทรเข้ามาที่โต๊ะของผม 

"ครับ"

"สวัสดีครับ"  ผมรับสายพี่แจบอมอย่างเนือยๆ  แปลกใจนิดหน่อย จะโทรหาผมทำไม ในเมื่อก็เจอผมแทบทุกเย็น อ่อไม่ได้ไปหาผมหรอกครับ ไปหาพี่ชายผม

(แบมแบม)  แล้วเสียงปลายสายก็เป็นของอีกคนที่คุณเองก็รู้ว่าใคร

"ครับท่านรอง"  ผมเผลอเรียกออกไป จนทำให้พี่ๆที่นั่งโต๊ะข้างๆผมแล้วก็แอล หันมาให้ความสนใจกับการคุยโทรศัพท์ของผม พูดง่ายๆ ก็เผือกละครับ

(ทำไมนายไม่รับโทรศัพท์ ไม่ตอบไลน์ฉัน)  ใช่ครับนี้น่าจะ 3 วันได้แล้วที่ผมไม่ได้คุยกับเขาเลย 

"ท่านรองมีอะไรให้ผมรับใช้รึป่าวครับ"  ผมเลี่ยงที่จะไม่ตอบเรื่องส่วนตัว ก็แหงละสิ พี่จินยองบอกอย่าล่วงเกิน เค้าไม่ใช่เพื่อนเล่น เค้าเป็นเจ้านาย ผมเป็นเด็กดีเชื่อฟังพี่ชายครับ

(ฉันถามทำไมไม่ตอบ) เสียงตะคอกผ่านสายโทรศัพท์มา ผมว่าคนข้างๆผมคงได้ยิน สะดุ้งกันไปเป็นแถบ
แล้วคือกูต้องตอบว่าไงวะ เค้าเป็นเจ้านาย สถานะมันไม่ใช่เว้ย มันตอบไม่ถูก จะให้บอกว่าก็ผมงอน ก็ดูไม่มีสิทธิ์ จะตอบว่าก็ไม่เกียวกับงานก็ดูก้าวร้าวกับเจ้านาย นั่นไง แบมมีทางเลือกมั้ยบอกที

"ก็ผมไม่รู้จะตอบอะไร" 

(มาเจอฉันที่ร้านกาแฟข้างออฟฟิศ เดี๋ยวนี้)  นี้คือคำสั่งเรื่องงาน หรือส่วนตัววะ แล้วคือเวลางานไง กูไปได้ใช่มั้ยมึง หัวหน้ากูก็อยู่ ถ้าเค้าถามจะให้ตอบว่ายังไงครับ

"แต่ผมทำงานอยู่"  และแล้วผมก็เลือกหัวหน้าครับ ตอนนี้กูควรกลัวใครก่อนดีวะ หัวหน้าหรือท่านรองครับสังคม

(นี้นายกล้าขัดคำสั่งฉันเหรอ) นั่นไงกูว่าแระ เอาวะแว๊ปไปแป๊บนึงคงไม่เป็นไร

"กะก็ได้ครับ"  น่ากลัวกว่านี้มีอีกมั้ย ทำไมชีวิตแบมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ฮือ

ผมวางสายจากท่านรองไป หันมาเจอพี่ๆ ทั้งฝ่ายที่อยู่ด้านหลังผมที่กำลังให้ความสนใจบทสนทนาของผม เผือกเรื่องชาวบ้านนั่นเองครับ จะอยากรู้อะไรกันนักหนา นี้มองตาก็รู้ไปถึงตาตุ่มแล้วแววตาแห่งความอยากรู้เต็มเปี่ยมกันเหลือล้น

"ไปเถอะไปเถอะ"  เสียงพี่คนนึงบอกผม แล้วทุกคนที่เหลือก็พยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าให้ผมรีบไปเถอะ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าได้ยินหมดแล้ว








ผมรีบวิ่งลงลิฟท์มาจนมาถึงร้านกาแฟ ท่านรองนั่งรอผมเรียบร้อยแล้วครับ

"ช้านะ" ใช่สิลิฟท์ท่านใช้คนเดียวนี้ ลิพท์ผมแม่งกดแทบทุกชั้น 

"ขอโทษครับ" 

"นั่งสิ"  ทำไมกูต้องตื่นเต้นด้วยวะ อารมณ์เหมือนคุยกับผู้บริหารระดับสูง นั่งตัวลีบเลยครับ

"ท่านรองมีอะไรให้ผมรับใช้ครับ" 

"นายยังโกรธฉันอยู่เหรอ"  ผมเงยหน้าขึ้นไปมองท่านรองแว๊ปนึงก่อนจะหลบตาอีกครั้ง ไม่รู้ว่าควรตอบว่ายังไงดี

"ป่าวครับ"

"แล้วทำไมหลบหน้าฉัน" 

"ป่าวครับ" ถ้าโกหกแล้วตกนรกผมคงไม่ได้ผุดได้เกิดแล้ววันนี้


"ถ้างั้นวันนี้ให้ฉันไปส่ง"

"ไม่ได้ครับ"  ไวกว่าความคิดก็ปากผมนี้แหละครับ 

"ทำไม"  เสียงคนตรงหน้าเข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"ผม คือผมมีงานค้างคงเลิกดึก"  

"หัวหน้านายกล้าสั่งให้เด็กฝึกงานเลิกดึกเหรอ ฉันจะไปจัดการ" เชี่ยแล้วครับ ลืมว่าเค้าเป็นใคร เสือกเอางานมาอ้างตายกู ตายยันหัวหน้า แถไปทางไหนดี

"เอ่อ หัวหน้าไม่ได้สั่งแต่ผมอยากทำเอง"  แผลเต็มตัวแล้วตอนนี้

"งั้นก็ไม่ต้องทำ เลิกงานลงมารอฉันที่เดิม อย่าให้ฉันต้องไปตามที่แผนกของนายนะ"  แม่งเป็นโจรรึไง ขู่กูจัง 







ผมยืนรอท่านรองอยู่หน้าตึกครับ แล้วก็มีรถสปอร์ตราคาแพงแล่นมาจอดข้างหน้าผม ผมเลยถอยออกไปนิดนึง คนในรถลดกระจกลง

"ขึ้นมาสิ หรือจะให้ลงไปเปิดประตูให้" เสียงลอดผ่านกระจกมา ทำให้ผมก้มลงไปมอง อ้าวท่านรอง ทำไมเปลี่ยนรถ 
ผมรีบขึ้นรถไปนั่งข้างคนขับ ไม่ลืมที่จะคาดเข็มขัด 

"นี้รถท่านรองเหรอครับ" 

"อืม ทำไม"

"ผมไม่เคยเห็น"

"ก็คันที่นายจอดมอไซต์ขวางวันแรกที่เราเจอกันไง" เชี่ยใช่แล้ว เหมือนภาพย้อนเลยวะ เค้าลงมาจากรถคันนี้ ไม่ได้มายืนโบกรถ โอ๊ยแบมมึงเนี้ยนะ 

"เลิกเรียกฉันว่าท่านรองสักที เรียกเหมือนที่นายเคยเรียกฉัน"  

"ก็ท่านเป็นท่านรอง" 

"แล้วไง ฉันไม่ได้เพิ่งเป็น ฉันเป็นตั้งแต่ตอนที่นายเรียกฉันว่าหัวหน้าแล้วก็พี่มาร์คแล้ว"  ด่าว่าโง่ก็ได้ครับ

"ก็...ผมไม่รู้นี้ครับ" เกือบลืมตัวขึ้นเสียงใส่แล้วครับ เนี้ยไม่ควรให้กูต้องมาเถียงเรื่องแบบนี้ป่าววะ 

"ตอนนี้รู้แล้วไง มันสำคัญเหรอ มีอะไรที่เปลี่ยนไป ฉันเปลี่ยนไปเหรอ ไหนนายเคยบอกว่าไม่ว่าฉันจะเป็นใครก็ไม่สำคัญ นายคบฉันที่ใจไม่ใช่รึไง หรือนายจะกลืนน้ำลายตัวเอง"  อือหือท่านครับขยันจำจัง ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกันโว้ย  นั่นกูปลอบใจ หมายถึงถ้าจนกว่ากู ไม่ใช่มหาเศรษฐีปะ 

"แต่ผมไม่กล้าเรียกแบบนั้น คนอื่นก็เรียกท่านรองแล้วจะให้ผมเรียกแบบนั้นคนเดียวได้ไง" 

"ทำไมจะไม่ได้ ถ้าฉันอนุญาติ แล้วก็แทนตัวเองเหมือนเดิมด้วยนะ ฉันไม่ชอบที่นายทำตัวห่างเหินแบบนี้"  

"แต่..."

"ถ้ายังมีแต่อีกครั้ง ฉันไล่นายออก" สั่งกูจังครับ คิดว่าเป็นเจ้านายจะสั่งอะไรก็ได้รึไง คิดว่าคนอย่างแบมจะกลัวกับอีแค่ไล่ออกเหรอ

"ก็ได้ครับ งั้นผม เอ้ย แบมขอแค่เรียกแค่เวลาไม่มีคนอื่น แบมกลัวคนอื่นเค้าจะมองเอ่อ พี่มาร์คไม่ดี" เออครับแบมกลัว

"แล้วไง ฉันไม่แคร์" พี่มาร์คพี่ไม่แคร์ แต่ผมแคร์ไง 

"นะครับพี่มาร์ค แบมขอแค่นี้เอง"  พอเรียกเค้าว่่าพี่เหมือนเดิม ก็แปลกที่ความรู้สึกกลัวและช่องว่างระหว่างเราก็ดันหายไปซะดื้อๆ

"แล้วแต่นายแล้วกัน" พี่มาร์คถอนหายใจอย่างเอือมๆแต่ก็ยอมตามใจผมนะ

"ขอบคุณฮะ"  ผมส่งยิ้มหวานไปให้คนที่ขับรถอยู่ข้างๆ พี่มาร์คเอื้อมมือมาจับกลุ่มผมของผมเบาๆ รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาในจิดใจอย่างบอกไม่ถูก แล้วนี้คือกูหายโกรธแล้วใช่มั้ย แบมมึงใจง่ายไปปะ ฮือแม่ครับแบมขอโทษที่แบมใจง่ายพี่มาร์คเค้าหล่อแล้วก็อ่อนโยนมากเลย

"พี่มาร์คจะพาแบมไปไหนเหรอครับ" ผมถามออกไปแบบนั้น เพราะเส้นทางที่ไปมันไม่ใช่ทางกลับบ้านของผม

"ไปคลับแจ็คสัน"  ถามผมมั้ยหละว่าอยากไปมั้ย ชิส์ ไปก่อนได้วะ พรุ่งนี้วันเสาร์พอดีไม่ต้องไปทำงาน 








พอผมกับพี่มาร์คมาถึงที่คลับของพี่แจ็คสัน ผมก็พบว่าไอ้ยุคยอม ไอ้ยองแจ นั่งรอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่แปลกใจหรอกครับเพราะยองแจมันก็แทบจะมานี้ทุกคืนอยู่แล้ว ส่วนขาเที่ยวแบบยุคยอมนี้ยิ่งไม่น่าแปลกใจเลย ยิ่งตอนนี้อยู่ในช่วงฝึกงาน การบ้าน รายงานก็ไม่ค่อยมี จะมีแต่ต้องส่งรายงานการฝึกงานเป็นระยะๆ แค่นั้น

"ดีกันแล้วเหรอ"  คนที่ถามนี้ไม่ใช่ใครครับเฮียแจ็คเอง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไอ้แจรายงานทุกเรื่องให้ฟังหมดแล้ว

"อืม"  เป็นพี่มาร์คที่ตอบออกไปสั้นแล้วก็นั่งลงที่โซฟา โดยที่ดึงมือผมลงไปนั่งข้างๆ แล้วแววตาล้อเลียนของเพื่อนสองตัวผมก็ส่งมาที่ผมพร้อมกันดันแก้วเหล้าที่ชงแล้วส่งมาให้ นี้พวกมึงกำลังคิดอะไรอยู่วะ อย่าเชียวนะมึง

"เป็นไงมาร์ค แบมแบมนี้ง้อยากมั้ย ฮ่าๆ"  ง้อเง้ออะไรวะ ไม่ได้เป็นอะไรกันปะ ถามแบบนี้ผมเสียหายนะ 

"ยาก"  เอ้าพี่มาร์คมึงฟังคำถามรู้เรื่องมั้ยก่อนตอบ 

"ง้ออะไรกันพี่ ผมกับพี่มาร์คไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" 

"อยากเป็นปะละ"  อย่ามาล้อเล่นนะพี่มึง แล้วทำไมกูต้องเขินด้วยวะ

"แบมมึงหน้าแดง"  ไอ้เชี่ยยุคมึงเห็นอะไรก็ไม่ควรพูดออกมาทั้งหมดป่าววะ

"กูเมามั้ง เนี้ยมึงจะชงเข้มไปไหนวะ"  เปลี่ยนเรื่องแม่ง ไปต่อกับคำถามพี่มันไม่ถูกอยู่พอดี

"ฉันถามยังไม่ตอบเลย"  เนี้ยปล่อยกูไปเถอะ กูอุตส่าห์เปลี่ยนเรื่องแล้วต้องการอะไรจากกู กูเขิน

"ตอบอะไรเล่า แบมไม่รู้"  ผมทำปากยู้ใส่พี่มาร์ค

"แบมไม่รู้/แบมไม่รู้"  เสียงเพื่อนสองตัวพูดออกมาพร้อมกัน ด้วยน้ำเสียงล้อเลียน 

"เท่าที่กูเคยเห็นมึงแทนตัวเองว่าแบม แค่กับพี่จินยองนะ แล้วนี้อะไรครับบอกกูที" ผมเลิกคบเพื่อน 2 คนนี้ทันมั้ยครับ มึงไม่ควรแซวกูต่อหน้าพี่มาร์คเว้ย  กูอายเป็นนะ แล้วพี่มาร์ค มึงเป็นคนขอให้กูพูด มึงควรแก้ตัวให้กูบ้างถูกมั้ยไม่ใช่นั่งยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่แบบนี้

"เรื่องของกูเถอะน่า เออจันทร์ อังคารนี้กูต้องไปสัมมนาที่ต่างจังหวัดด้วยนะ" ไม่รู้จะบอกพวกมันทำไม แต่คือแค่ต้องการเปลียนเรื่องสนทนา ถ้าพวกมึงยังกล้าวกกลับมากูร้องจริงๆ พูดเลย

"จริงเหรอวะ ทำไมดีจังวะ เค้าให้เด็กฝึกงานไปด้วยเหรอ"  เสียงไอ้ยองแจพูดออกมาอย่างตื่นเต้น รู้สึกหายใจโล่งเลยครับที่พาออกจากเรื่องนั่นได้สักที

"นายไปด้วยเหรอ ทำไมฉันไม่รู้เรื่อง" พี่ก็ไม่ต้องรู้ทุกเรื่องของผมปะครับ

"ครับ หัวหน้าให้ตัดสินใจเองว่าจะไปหรือไม่ไป แล้วแบมก็ตอบตกลงว่าจะไป" 

"ไม่ต้องไป"  ห๊ะ อะไรนะ ทำไม Why แล้วคือผมไม่ได้ขออนุญาติพี่มันป่าววะ แล้วคือยังไงกูต้องฟังมั้ย

"ทำไมหละฮะ ทำไมแบมไปไม่ได้"

"ฉันบอกว่าไม่ต้องไปก็คือไม่ต้องไป อย่าถามมาก" เหี้ยแล้วครับ ไม่มีเหตุผลเลย 

"แบมจะไป พี่มาร์คไม่มีเหตุผล"  อ้าวเหล้าเข้าปากกูกล้าว่าเขาขนาดนี้เลย 

"แต่ฉันมีสิทธิ์สั่งนาย นายต้องทำตาม"  ผมมองหน้าพี่มาร์คแว๊ปนึงก่อนจะก้มหน้ามองแก้วเหล้าของตัวเอง แม่งไม่มีเหตุผลเลย คำก็สั่งสองคำก็สั่ง เป็นเจ้านายแล้วไงวะ ไม่อยากคุยด้วยแล้ว 

"หวงก็บอกว่าหวงสิวะ"  เสียงเฮียแจ็คพูดแทรกขึ้นมา

"เออ หวง" อะไรนะ เมื่อกี้พี่มาร์คพูดว่าอะไรนะ ผมฟังไม่ผิดใช่มั้ย เฮ้ยย ไม่สิแบมแบม อย่าใจเต้นแรง 

"ฮ่าๆ "    แล้วเสียงหัวเราะของพี่แจ็คสันก็ดังขึ้นมา ส่วนเพื่อนผมก็ไม่ต่างจากพี่แจ็คสัน เพียงแต่พวกมันคงยังเกรงใจพี่มาร์คไม่กล้าขำแรง ในขณะที่ผมไม่กล้าเงยหน้าครับตอนนี้ ได้แต่หยิบแก้วเหล้ากระดกเข้าปาก อยากรีบเมารีบกลับ 

"โกรธเหรอ"  โอ้ย อย่าถามแบบนี้ ใจมันบางหมดแล้ว แล้วก็ไม่ต้องยื่นหน้ามาใกล้ อย่าเอามือมาลูบผมด้วย เอาออกไป

"ป่าวฮะ แต่แบมอยากไปนะครับพี่มาร์ค แบมอยากได้ประสบการณ์" 
 
"อืม"  ผมหันไปมองหน้าพี่มาร์ค หลังจากที่พี่มัน อืมในลำคอ คือนี้ยอมให้ไปแล้วถูกมั้ย

"แบมไปได้ใช่มั้ยฮะ"  เดี๋ยวนะ นี้คือกูขออนุญาติอยู่เหรอ

"ถ้าอยากไปมากก็ไปเถอะ แล้วก็ดูแลตัวเองด้วยหละ ฉันโทรไปต้องรับสายทันที ห้ามมีเหตุผล"

"ครับ ขอบคุณนะฮะ พี่มาร์คใจดีที่สุดเลย"  อุ๊ป  ผมเผลอครับ คือเมื้อกี้ดีใจมากเผลอกอดพี่มาร์ค พี่มันก็สตั้น ผมก็สะตั้นไปชั่วขณะ ผมรีบผละออกมาทันทีแล้วก็เกาหัวเล็กน้อย ซึ่งทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาอีกสามคน ที่ทำเป็นเบรนสายตาไปทางอื่นเหมือนไม่เห็นแต่อมยิ้มกันทุกคน  ตายแล้วไอ้แบม นั่นไม่ใช่พี่จินยอง ทำไมไปทำแบบนี้กับเขา




End BamBam Part













Talk 


เพราะว่าอัฟเร็ว เพราะฉะนั้นห้ามบ่นว่าแต่ละตอนสั้นจังเลยนะ ฮ่าๆ  รีบออกตัวก่อน

spoil  Ep หน้าไปต่างจังหวัดกัน ไปสัมมนา รับรองว่าฟินนนนนนน คงไม่ต้องเดานะว่าทำไม


 



 



















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 398 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #387 grapeberryz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 04:30
    กรี้ดดด น่ารัก
    #387
    0
  2. #369 lek0868909108 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 07:29

    ดีกันแล้ววว

    #369
    0
  3. #345 Aton7 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 16:02

    เพิ่งมาอ่ะ เปิดเถอะไรท์

    #345
    0
  4. #307 VivoV5 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:09
    น้องน่ารักมากกกก
    #307
    0
  5. #282 อาจุมม่า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 15:12

    พี่มาร์จะตามไปไหมระ

    #282
    0
  6. #273 rintwo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 03:42
    แบมน่ารักมากเลยอ่ะ
    #273
    0
  7. #258 pimpimpim1a (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 03:53
    อ้าว พี่มาร์คไม่ไปเหรอนั่น
    #258
    0
  8. #230 Nuthathai Por (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 13:29

    น้องน่ารักอ่ะ อ้อนเก่งนะเรา

    #230
    0
  9. #221 Facebook12345 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 17:32

    งื้อดีงามช่อบน่ารัก

    #221
    0
  10. #205 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 17:52
    แบมใจง่ายเพราะพี่เค้าหล่อ พี่เค้าอ่อนโยน5555 ตะงุ้ยมากลูกกก
    #205
    0
  11. #171 rannn2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 15:21
    อ่านไปยิ้มไปปวดแก้มไปหมดแล้วโว้ยยย
    #171
    0
  12. #134 bever2017 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 16:51
    ชอบๆน่ารักมากกกกกกกก
    #134
    1
    • #134-1 toi_2bam(จากตอนที่ 8)
      23 พฤษภาคม 2561 / 17:37
      ^^ดีใจมีคนชอบ
      #134-1
  13. #97 SSMMTBB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 17:10
    เขินอะเขินว้อยยยยทำไมแต่งดี
    #97
    0
  14. #24 B_love (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 17:13

    ชอบติดตามน้าา

    #24
    0
  15. #23 BB_9397 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 06:23
    เขินแทนเลย555
    #23
    0
  16. #22 Blacknote (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 02:22
    ทำไมถึงได้เขินแทนแบมขนาดนี้นะ... ฮืออออ พี่มาร์คโหมดอ่อนโยนใจนุ้รับไม่ไหว พฮืออออ
    #22
    0
  17. #21 GandaManeetaem (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 02:08
    รุกหนักไปนะอีพี่น้องตั้งตัวไม่ทันเลย
    #21
    0
  18. #20 Jiberita (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:39
    พี่มาร์คจะตามไปใช่มั้ยไรท์ ฟินแน่ๆ รอนะคะ สู้ คะ
    #20
    0
  19. #19 ink2011 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:28
    อยากอ่านต่อออออ
    #19
    0