(End) รักวุ่นวายลูกชายท่านประธาน #Markbam

ตอนที่ 3 : วุ่นวาย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 498 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62

"เป็นไงวะมึงไปทำงานวันแรก"  เสียงแจ็คสันเอ่ยแซวมาร์คที่ตอนนี้นั่งหน้ามุ้ยอยู่ที่คลับของเขา

"ไม่มีอะไรมาก มีแต่พวกชอบประจบเข้าหาทั้งวัน น่าเบื่อ"  มาร์คตอบไปด้วยสีหน้าเซ็งๆ เมื่อหวนนึกถึงทั้งวันที่ห้องทำงานส่วนตัวของเขาต้องรับแขก ทั้งดอกไม้ ข้าวของ ที่ต่างพากันหอบหิ้วมาทักทาย หรือจะเรียกอีกอย่างคือมาฝากเนื้อฝากตัวกับเขา 

"คนพวกนี้ใช้ปากทำงาน มากกว่าฝีมือ มึงต้องเจออีกเยอะ ทำใจไว้เลย"  

"อืม"  

"แต่ยังดีนะ มึงมีพี่แจบอมไปเป็นเลขา"

"หึ นั่นอะตัวดีเลย ขัดกูยิ่งกว่าป๊าอีก ไม่รู้มาเป็นเลขากูหรือเลขาป๊ากันแน่"

"ฮ่าๆ ป๊ามึงฉลาดวะ งี้จะขยับตัวไปไหนก็ยากอะดิ"

"คนอย่างมาร์คต้วนนะ ไม่มีใครบังคับได้หรอก" 

"เออกูเชื่อ"

"แป๊บนะ เดี๋ยวกูมานะ"

ไม่ทันที่บทสนทนาได้สิ้นสุด แจ็คสันก็เห็นสามคนที่เดินเข้ามาใหม่โซนวีไอพี ซึ่งหนึ่งในสามคนนั้นคือคนรักของเขาเอง เขาจึงรีบเดินตรงไปหา 








bambam Part


คืนนี้ยองแจบอกจะเลี้ยงฉลองให้ผมที่ได้ไปฝึกงานที่ MT Group แน่นอนครับถ้ายองแจเลี้ยงคงไม่พ้นคลับของเฮียแจ็คสัน แฟนของมัน เพราะถ้ามาที่นี้ยังไงก็กินฟรี สรุปมันเลี้ยงผมหรือเฮียแจ็คเลี้ยงก็ไม่รู้

"น้องแจ มาได้ไงเนี้ยไม่เห็นบอกจั๋นก่อนเลยว่าจะมา"  เฮียแจ็คเเดินเข้ามารับพวกผมครับ เบื่อสรรพนามแทนตัวเองของพวกคู่รักจังครับ ชื่อพ่อแม่ตั้งให้ต้องมาเปลี่ยนไปตอนพวกมึงมีแฟนนี้แหละครับสังคม

"แจพาแบมแบมมาเลี้ยงฉลองอะครับ แบมแบมได้ฝึกงานที่ MT Group ด้วยนะ"  

"จริงเหรอแบมแบม งั้นเดี๋ยวต้องมารู้จักคนนี้ไว้เลย มาๆ ทางนี้" เฮียแจ๊คเดินนำพวกผม

"มาร์ค กูมีคนจะแนะนำให้รู้จัก" ทันทีที่มาถึงโต๊ะ ผมก็ต้องตกใจ ไม่ใช่แค่ผมคุณหัวหน้าก็ตกใจไม่ต่างกัน มาได้ไงวะเนี่ย โลกโคตรกลมเลย

"นี้ยองแจแฟนกู ส่วนนี้.."  

"รู้จักกันแล้วครับ คุณหัวหน้าเจอกันอีกแล้วนะครับ"  ผมยิ้มทักทายคุณหัวหน้าอีกครั้งพร้อมกับยุคยอม

"หัวหน้า? "  เฮียแจ็คทำหน้าตาสงสัยหันมองหน้าผมสลับกับหัวหน้าไปมา

"แจ็ค ตามกูมานี้หน่อย"  เป็นคุณหัวหน้าที่พาตัวเฮียแจ็คออกไป หรือเค้าจะไม่อยากนั่งกับพวกเรา รำคาญพวกเราเหรอวะ 


"รู้จักกันได้ไง แล้วมีปัญหาอะไรกันหรือป่าว" ยองแจถามผม

"นั่นสิแบม มึงไปมีเรื่องกับเค้ามาก่อนรึป่าววะ ทำไมเจอทีไรเค้าทำหน้าตึงใส่ตลอด"  เออหรือว่ายังไม่หายโกรธเรื่องเมื่อเช้าวะ

"จะว่ามีก็มีอะ เค้าอาจจะโกรธที่กูไปจอดรถที่ห้ามจอดของบริษัทเมื่อเช้านี้ แล้วเค้าก็มาไล่ แต่กูรีบไง เลยวิ่งหนีเลย"

"อ้าวเชี่ยแล้วไง แล้วมึงยังมีหน้าไปยิ้มทักทายเค้าแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีกนะ" อ้าวยุคยอม กูจะไปรู้มั้ยว่าเค้าจะโกรธขนาดนี้

"ไม่ใช่ว่าเค้าโดนบริษัทต่อว่ามาด้วยเหรอเนี่ย เผลอๆโดนหักเงินเดือนด้วยป่าวมึง พวกบริษัทใหญ่ๆเข้มงวดเรื่องกฏจะตาย"  เดี๋ยวนะทำไมกูคิดไม่ทันวะ 

"แล้วกูต้องทำไง แม่งพวกมึงพูดซะกูรู้สึกผิดเลย"

"สมควร/สมควร"  ครับ กูไม่เคยเห็นพวกมึงจะเข้ากันได้ดีเท่าวันนี้เลย บอกตรงๆ 

"มาแล้วๆๆ รับผิดชอบเค้าด้วยหละมึง" ไอ้แจกระซิบข้างหูผม ขณะที่หัวหน้ากับเฮียแจ็คกำลังเดินกลับมา ตื่นเต้นโว้ย ทำยังไงดีครับบอกที 


"อ้าวแล้วยังไม่สั่งอะไรกันเหรอ"  เฮียแจ็คถามพวกผม ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆ เหลือบตาไปมองหัวหน้าก็ยังคงหน้านิ่งเหมือนเดิม แน่นอนครับผมลูกผู้ชายพอ ทำผิดก็ต้องรับผิด 

"คือผมว่าจะกลับแล้วอะครับ คือผม เอ่อ  ปวดหัวอะครับ"  โอเค กูเผ่นก่อนดีกว่า คิดไม่ทันว่าจะรับผิดชอบยังไง

"ไม่จริงครับ มันตอแหล มันกลัวคุณหัวหน้าโกรธ เลยจะหนีความผิด"  ยุคยอมกูเพื่อนมึงไง ไอ้เพื่อนสารเลว มึงต้องอยู่ข้างกูถูกมั้ย

"หนีความผิด?"  เฮียแจ็คและคุณหัวหน้ามองหน้าผมตาไม่กระพริบครับ  เออๆกูบอกตรงๆก็ได้อย่ากดดันกันเลยครับสังคม

"ก็เมื่อเช้าผมทำให้คุณหัวหน้าเดือดร้อน เรื่องที่ไปจอดรถในที่ห้ามจอด ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ แล้วหัวหน้าโดนตักเตือน หรือโดนลงโทษ โดนหักเงินเดือน อะไรรึป่าวครับ ให้ผมไถ่โทษอะไรก็ได้นะครับ ผมอยากรับผิดชอบจริงๆ"
ถ้าตอแหลแล้วได้โล่ ผมว่าวันนี้ผมน่าจะได้นะ เอ๋ ถ้าผมไม่ตาฝาดเพราะแสงไฟสลัวๆของคลับ ผมว่าผมเห็นคุณหัวหน้ายิ้มนะครับ

"ถ้าฉันโดนหักเงินเดือนหละ นายจะทำไง" นั่นไง ซวยแล้ว เงินเก็บที่ทำงาน Pastime ของกูต้องหายไปแน่เลย

"ผมจะชดใช้ให้ครับ บอกมาเลยว่าคุณหัวหน้าโดนหักไปเท่าใหร่" 

"นายชดใช้ไม่ใหวหรอก นายยังไม่มีงานทำด้วยซ้ำจะหาเงินที่ไหนมาจ่ายชดเชยฉัน"

"ผมมีเงินเก็บที่ทำงาน Pastime ถ้ามันไม่พอเดี๋ยวผมได้เงินจากการฝึกงานทยอยคืนให้ก็ได้ครับ" สลดเลยกู หน้าผมตอนนี้กำลังนึกถึงเงินเก็บที่จะหายไปกับเงินเดือนที่คาดว่าจะได้แต่จะไม่ใช่ของตัวอีกต่อไป แต่ผมก็ต้องรับผิดชอบใช่มั้ยครับ มันเป็นความผิดของผมที่ทำให้เขาเดือดร้อน แต่บอกตรงๆ กูไม่น่ามาอยู่ตรงนี้เลย

"นายรู้เหรอว่าเงินเดือนชั้นเท่าไหร่ คิดว่ามันจะพอเหรอ"  มึงเป็นหัวหน้ารปภ.มั้ยหละ มึงรู้เหรอว่าเงินเก็บกูมีเท่าใหร่ โด่ไม่อยากจะคุย

"พอแล้วมาร์ค อย่าแกล้งน้อง ดูหน้ามันหน่อยสิ"  เฮียแจ็คพูดอะไร แกล้งอะไร ผมเหลือบเฮียแจ็คที่นั่งขำ กับคุณหัวหน้าที่ดูจะยิ้มมีเลศนัย คืออะไรบอกกูที

"ฉันไม่ให้นายชดใช้อะไรก็ได้ แต่วันนี้นายต้องมาดวนกับฉันถ้านายแพ้นายต้องทำตามคำขอของฉันตลอดระยะเวลาฝึกงาน แต่ถ้านายชนะฉันจะยกหนี้ให้"

"ไม่เอาครับ"  ใครยอมก็โง่แล้วครับ ผมฝึกงาน 3 เดือน ถ้ามาขออะไรแผงๆทุกวันผมไม่ตายเหรอ อย่ามาตลก ให้ชดใช้ยังดีกว่า

"งั้น 3 ข้อ ให้ทำตามที่ฉันขอ 3 ข้อ"  3 ข้อเหรอเอาไงดีวะ

"ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันไม่ขออะไรที่นายทำไม่ได้หรอก แล้วอีกอย่างนายไม่คิดจะชนะฉันเลยรึไง หรือนายกินเหล้าไม่เป็น" 
อ้าว พูดงี้ ได้เดี๋ยวจะรู้ว่าแม้แต่ข้อเดียวก็ไม่ได้ขอ รู้จักแบมแบมกระเพราะยักษ์น้อยไปนะครับคุณหัวหน้า

"ตกลง แล้วคุณจะไม่ได้สักข้อจากผม"

"หึ ๆ"  ไม่ต้องมายิ้มเยาะแบบนั้น รอดูตอนจบทีเดียวครับ


End bambam Part





3 ชั่วโมงผ่านไป

ในขณะที่มาร์คดวนกับแบมแบมแค่สองคน แต่ในตอนนี้ เพื่อนอีกสองคนของแบมแบมได้คอพับไปกับโต๊ะเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงแบมแบม ที่นั่งตาปรือมองหน้ามาร์ค อย่างสุดจะฝืน มาร์คได้แต่รอบยิ้มกับท่าทางน่ารักนั้น 

"ไหวปะเนี่ย ยอมแพ้เถอะ"

"ม่าย แบมไม่ยอมแบมแบมซะอย่างงงง ม่ายยยยยแพ้" 

"อะงั้นชน หมดแก้วนะ" แบมแบมรับแก้วไปจากมือมาร์ค แล้วก็กระดกรวดเดียวลงคอไป มาร์คก็กินตามจนหมด 



3

2


ฟุ๊ปปปปป เรียบร้อย น็อคไปแล้ว


"อ้าวเฮ้ย  น็อคหมดแล้วเหรอวะ"  แจ็คสันเดินกลับมาหามาร์คหลังจากไปดูแลแขกโต๊ะอื่น

"เก็บศพที "  

"โห เอาไงดีวะเนี่ย มึงต้องช่วยกูแล้วหละ สามคน กูไม่ไหว ยองแจเดี๋ยวค้างกับกู แต่ยุคยอมกับแบมแบม แบ่งไปคนละคนแล้วกัน มึงไปส่งแบมแบม กูไปส่งยุคยอมเอง"  

"อ้าวเกี่ยวอะไรกับกู"  

"ก็มึงมอมน้องเค้า มึงก็ดูแลสิ" 

"แล้วบ้านแบมแบมอยู่ไหน"

"ไม่รู้ปลุกขึ้นมาถามเอง" 

มาร์คมองหน้าแบมแบมแล้วก็ยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ก่อนจะค่อยๆช้อนร่างเล็กขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาว และตรงไปยังรถสปอร์ตหรูของตน ไม่ใช่ว่ามาร์คจะไม่รู้ว่าบ้านแบมแบมอยู่ไหน เพราะเขาได้อ่านประวัติแบมแล้วและที่พักที่แบมเขียนไว้ในประวัติเป็นร้านกาแฟ อยู่ไม่ไกลจากออฟฟิศมาก จึงทำให้เขาจำได้ขึ้นใจ








ตอนนี้มาร์คจอดรถอยู่หน้าร้านกาแฟที่แบมแบมเขียนไว้ในประวัติแล้ว แต่เขายังไม่อยากปลุกคนตัวเล็กที่หลับคอพับอยู่กับเบาะรถเลย เพราะเป็นอากัปกิริยาที่น่ามองมาก มาร์คค่อยๆไล่สายตาไปบนใบหน้า หน้าผาก คิ้ว แพขนตา จมูกที่รับกับปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ มันเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ไม่อาจทำให้ละสายตาได้ หน้าของมาร์คค่อยๆโน้มตามแรงโน้มถ่วงของโลก และไม่นาน

จุ๊บ!  
มาร์คกดจูบแบมแบม ที่หลับตาพริ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาว แต่ทำแค่สัมผัสเบาๆ ไม่ได้รุกล้ำเข้าไป เพราะกลัวจะทำให้คนที่หลับไหลจะรู้ตัว 

'ทำไมน่ารักจังวะ' มาร์คได้แต่คิดกับตัวเอง

"แบมแบม

 แบมแบม 

ตื่นได้แล้ว ถึงบ้านนายแล้ว" 

"อือ"  เสียงครางในลำคอ พร้อมกับขยับตัวนึดนึงอย่างรำคาญ  

"แบมนายไม่ควรยั่วฉันแบบนี้นะ ถึงนายจะเป็นผู้ชายแต่นายคงไม่รู้ตัวหรอกว่านายน่าฟัดแค่ไหน" 

"แบมแบมตื่นสิ"  มาร์คออกแรงเขย่าอีกนิดนึง ทำให้คนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาแล้ว

"อืม คุณหัวหน้า" 

"ตื่นได้แล้ว ถึงบ้านนายแล้ว" 

"เรามาอยู่นี้ได้ไง"

"ฉันพานายมาส่งไง เข้าบ้านนายไปได้แล้ว เดินไหวมั้ย หรือจะให้ฉันอุ้ม"

"หือ  เดินไหวฮะ ขอบคุณนะครับที่มาส่ง"  

"อ้าวนี้กระเป๋านาย"  มาร์คยื่นกระเป๋าให้แบมแบม ก่อนที่เขาจะเดินลงไป อย่างทุลักทุเล มาร์คยังคงนั่งมองจนเห็นว่าแบมแบมไขกุญแจเข้าบ้านอยู่นานสองนานด้วยความเมาที่ยังไม่สร่าง 


"ไขได้มั้ย"  มาร์คยืนช้อนหลังแบมแบมอยู่แล้วจับมือของแบมที่ถือกุญแจ ไม่ต่างจากการโอบกอดจากด้านหลัง ทำให้คนข้างหน้าหน้าขึ้นสี อย่างเห็นได้ชัด

"ขอ ขอบคุณฮะ" 

มาร์คคว้ามือไว้ข้างหนึงส่วนมืออีกข้างลูบศรีษะแบมอย่างอ่อนโยนและโน้มหน้าลงมากระซิบ

"นายอะ ไม่ได้คอแข็งอย่างที่ตัวเองคิด อย่าไปรับคำท้าใครอีกนะ"  


ตุ๊บ

ตุ๊บ

ตุ๊บ 

เสียงหัวใจของคนที่เพิ่งปิดประตูเข้าบ้านไปเต้นถี่เแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน










เปลี่ยนพาสเรื่อยๆไม่ต้องงงอ่านไปด้วยกันเรื่อยๆ ซึมซับตัวละครไปพร้อมๆกัน 
แล้วมาลุ้นกันว่ามาร์คจะได้เฉลยตัวตนดัวเองตอนใหน  จริงๆ มาร์คก็ไม่ได้อยากปิดนะ ทั้งหมดเกิดจากการคิดเองเออเองของแบมๆ ทำให้สุดท้ายเลยกลายเป็นมาร์คอยากแกล้ง เลยตามเลยซะงั้น 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 498 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #384 grapeberryz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 03:31
    โอ้โห มอมเหล้า แถมจุ๊บอีก นายมันแน่ มาร์คต้วน
    #384
    0
  2. #381 pipim2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 02:53
    อ้บน่ารัก
    #381
    0
  3. #366 lek0868909108 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 06:44

    ชอบน้องละสิ

    #366
    0
  4. #355 StandbyBam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 07:37
    มีสิทอะไรไปจุ๊บน้อง
    #355
    0
  5. #339 Myaiw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 10:57
    ฉันเขินคุณรปภ☺️☺️
    #339
    0
  6. #319 Markmark_tuan1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 10:13
    เขิงงงง>\\<
    #319
    0
  7. #302 VivoV5 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 22:05
    คุณหัวหน้ารุกเร็วจัง
    #302
    0
  8. #298 MTBB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:31

    เขิน รุกเชียวนะมาร์ค

    #298
    0
  9. #253 pimpimpim1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 03:36
    คุณหัวหน้าผิดผี ให้พ่อมาขอเลย
    #253
    0
  10. #225 Nuthathai Por (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 07:31
    คุณหัวหน้าอย่ามาแต๊ะอั๊งน้องแบบนี้สิ
    #225
    0
  11. #200 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 17:30
    มาร์คได้กำไรนี่หว่าา แต่เอาเถอะๆ ถือซะว่าชดใช้ที่น้องมันเข้าใจผิดนะ555
    #200
    0
  12. #194 nichamon_ncm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 15:10
    วันแรกก็โดนจุ๊บแล้วววววว
    #194
    0
  13. #183 pcnmtcn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 07:38
    น้องแบมหนูโดนลวนลามแย้ววววว คุณหะวหน้ารปภ.ขี้หื่นมาลวนลามลูกเลาได้ไน!!!! (part time เขียนแบบนี้นะค้าไรท์)
    #183
    0
  14. #173 PaulaPum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 15:51
    คำผิดยังมีอยู่เรื่อยๆเรื่องการใช้ นะ น่ะ วะ ว่ะ ด้วยแต่เนื้อเรื่องสนุกดีค่ะ
    #173
    0
  15. #146 igot7ibambam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 08:06
    ใครบอกไรท์เเต่งไม่เก่งงง พล๊อตตลกมาก~ชอบ~
    #146
    0
  16. #6 Toto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 20:22

    แแบมตกหลุมมมาร์คละคราวนี้

    #6
    0