(End) รักวุ่นวายลูกชายท่านประธาน #Markbam

ตอนที่ 19 : วุ่นวาย End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 398 ครั้ง
    22 ส.ค. 62



ตั้งแต่วันที่พี่มาร์คประกาศว่าผมเป็นแฟน ข่าวก็ถูกแพร่ไปทั่วบริษัทอย่างรวดเร็ว นั่นก็คงเป็นเพราะความตั้งใจของพี่มันอยู่แล้วที่จะไม่ปิดอีกต่อไป แล้วชีวิตการทำงานของผมหลังจากวันนั้นก็ไม่เคยสงบสุขอีกเลย มีผู้คนมากหน้าหลายตา แวะเวียนมาส่งขนม มาทักทาย ยิ้มแย้มแจ่มใส กลายเป็นคนป๊อปของบริษัทภายในพริบตา ไม่เว้นแม้แต่รปภ. ที่ทำความเคารพผมทุกคน แรกๆก็ทั้งเขินทั้งอาย แต่ตอนหลังก็เหมือนจะเริ่มชินและทำใจได้ ม๊าเองพอทราบเรื่องก็ดีอกดีใจที่พี่มาร์คเปิดตัวผมสักที 

ตั้งแต่คบกันมาก็มีทะเลาะกันบ้างงอนกันบ้างแต่ส่วนใหญ่เรื่องไร้สาระครับ คือพี่มาร์คชอบบังคับ ผมก็ประเภทไม่ค่อยฟังเพราะมีม๊าให้ท้ายแล้วพี่มันก็งอน ผมก็ต้องง้อ แล้วเวลาพี่มันทำให้ผมงอนบ้างก็มีไม่กี่เรื่องเช่นชอบดุผมเสียงดัง แล้วพอผมโกรธจากแรกๆ พี่มันก็ไม่ค่อยจะง้อเท่าไหร่ปล่อยให้ผมหายเอง แต่ผมไม่หายไง เดี๋ยวพี่มันได้ใจ จนหลังๆพี่มันก็ต้องยอมง้อผมบ้างแล้วเรียกได้ว่าเริ่มตามใจผมมากกว่าออกคำสั่งแล้วหละ

วันนี้เป็นวันแรกที่ผมสอบเสร็จ หลังจากฝึกงานเสร็จผมก็ต้องสอบจบแล้วตอนนี้ก็จบแล้วครับ รู้สึกโล่งมากเลย เหลือต่อไปก็หางานทำ จริงๆม๊าของพี่มาร์คก็ให้ไปทำงานด้วยอย่าเรียกว่าชวนเลยครับแม่ลูกคู่นี้เหมือนกันอย่างหนึงคือไม่ได้ถามความเห็นผมเท่าไหร่ แค่ว่าเวลาม๊าบอกหรือม๊าทำอะไรให้ผม ผมไม่กล้าปฏิเสธเหมือนกับพี่มาร์คแค่นั้นเอง หลังๆพี่มาร์คเหมือนรู้ทันจะทำอะไรให้ผมสักอย่างก็ให้ม๊าเป็นคนจัดการแทน 

ส่วนวันนี้ที่ผมได้อยู่บ้านหลังจากสอบเสร็จ ผมก็ช่วยงานพี่จินยองที่ร้านเหมือนเดิม แล้วพี่แจบอมกับพี่จินยองก็เข้ามาคุยกับผม แม้ผมจะใจหายแต่ผมก็รู้ว่าสักวันมันต้องมาถึง 

"แบมแบม"

"ครับ"  ผมยังทำใจกับคำถามเมื่อกี้อยู่เลย ตั้งแต่พ่อกับแม่เสียไป ผมก็มีแค่พี่จินยองที่เป็นทุกอย่างของผม แม้วันนี้จะมีพี่มาร์คเข้ามาในชีวิตของผมอีกคน แต่มันก็ไม่เหมือนกัน ตอนนี้ผมเหมือนคนเห็นแก่ตัวมากเลยที่รู้สึกแบบนี้

"พี่ไม่ได้จะพาพี่ชายเราไปอยู่ไหนไกลเลยนะ พี่แค่อยากดูแลพี่จินยองของแบมแบม พี่ไม่ได้จะมาแย่งพี่จินยองจากแบมไปนะ"  ผมรู้ผมนั่งฟังพี่แจบอมพูดแบบนี้มาครึ่งชั่วโมงแล้ว 

"แจบอมครับ นยองว่าเราอย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้กันเลย แบมแบมยังไม่พร้อม"  พี่จินยองหันไปลูบที่หลังมือพี่แจบอมเบาๆ

"แบมพร้อมครับพี่จินยอง แบมอยู่ได้สบายมาก"

"อยู่ได้หมายความว่าไง"  เอ้าก็พี่จินยองจะย้ายไปอยู่กับพี่แจบอม ผมก็ต้องอยู่คนเดียว ผมก็บอกว่าผมอยู่ได้ พี่จินยองจะงงทำไม

"ก็แบมหมายถึงแบมอยู่คนเดียวได้ครับ แบมโตแล้ว"  

"ใครจะให้อยู่คนเดียว"  ผมหันตามเสียงของอีกคนที่เพิ่งจะลอยมา พี่มาร์คมาได้ไงเนี้ย

"พี่มาร์ค"

"ที่พี่จะย้ายไปอยู่กับพี่แจบอม เพราะว่าคุณมาร์คกับม๊าของคุณมาร์ครับปากว่าจะดูแลแบมแบม นี้แบมคิดว่าพี่จะทิ้งแบมให้อยู่คนเดียวจริงเหรอ"  พี่จินยองจับมือผม น้ำตามาครับ ก็พี่ไม่บอกผมก่อนนี้ พี่บอกแค่ว่าจะย้ายไปอยู่กับพี่แจบอม พวกพี่รักกัน ฮือ 

"พี่จะทิ้งน้องของพี่ได้ไง เรามีกันแค่สองคนนะถ้าพี่ไม่ไว้ใจคุณมาร์ค พี่ไม่ยกแบมให้เค้าหรอก" พี่จินยองเดินอ้อมมากอดผม ผมนั่งอยู่กับเก้าอี้ กอดเอวพี่ชายผมแล้วร้องให้อย่างไม่อายเลย นี้ผมกำลังคิดอะไรอยู่เนี้ย ผมคิดว่าผมจะเสียพี่ไป พี่จะทิ้งผมไปทั้งที่เค้าทำทุกอย่างเพื่อผม ฮือผมมันเห็นแก่ตัวจริงๆ

"แบมรักพี่จินยอง รักที่สุดในโลกเลย ฮึก" 

"สำหรับพี่แบมก็คือคนที่พี่รักที่สุดบนโลกใบนี้เหมือนกัน ไม่มีใครมาแทนที่น้องชายของพี่ได้ ไม่ว่าเราจะอยู่ตรงไหน ขอให้แบมรู้ไว้ พี่ชายคนนี้จะยังคงเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นพ่อและแม่ให้แบมเสมอนะ อ้อมกอดของพี่ ตักของพี่ยังคงมีใว้ให้แบมไม่เปลี่ยนแปลงเข้าใจมั้ยครับ"  พี่จินยองลูบผมของผมเบาๆ พร้อมกับน้ำใสๆที่หยดลงมาบนแขนของผม เราสองคนพี่น้องกอดกันนานแสนนาน

"เอาหละทั้งคู่เลย พวกนายสองคนไม่ได้จากกันไปไหนเลย แค่แยกกันไปนอนคนละบ้านอย่าร้องไห้เหมือนจะย้ายไปต่างประเทศขนาดนั้น"  อ้าวพี่มาร์ค คนเขากำลังซึ้งทำไมชอบขัดจังวะ

"นั่นสิ ทำซะพวกพี่รู้สึกผิดเลย"  

"ก็แบมไม่เคยจากพี่จินยองไปไหนนี้ครับ" ผมเถียงออกไปแบบนั้น เพราะผมรู้สึกว่าผมต้องจากพี่จินยองจริงๆนี้นา แต่ก่อนร้องให้ทีไรก็วิ่งเข้าไปห้องนอนพี่ชายให้พี่ปลอบนอน มีเรื่องไม่สบายใจอะไรก็แค่ไปนอนกอดพี่จินยองก็หาย 

"แบมมาหาพี่ได้ทุกเวลานี้นา ร้านนี้ก็ยังอยู่พี่จะขยายร้านแล้วก็จะจ้างพนักงานเพิ่ม "

"พี่ไม่อยากให้นยองทำงานหนัก แล้วจะได้มีเวลาพักแล้วพี่ก็จะพาพี่ชายเราไปเที่ยวได้โดยที่ไม่ต้องมาห่วงร้าน แบมแบมโอเคมั้ย"  

"ขอบคุณพี่แจบอมมากๆเลยครับ แบมอยากให้พี่จินยองมีความสุข" ผมหันไปยิ้มให้กับพี่ชาย ผมดีใจจริงๆ ที่พี่ชายผมจะได้มีความสุขสักที

"คนที่ควรจะขอบคุณยืนอยู่นู่น ทุนทั้งหมดคุณมาร์คจัดการให้"  พี่แจบอมพยักหน้าให้ผมแล้วหันมองไปทางพี่มาร์คที่ยืนเก็กหล่อๆอยู่ 

"ทำไมพี่มาร์คต้องทำขนาดนั้นด้วย"  

"เพราะแบมไง " พี่มาร์คเดินตรงมาหาผม ขณะที่พี่จินยองผละออกจากผมเพื่อหลีกทางให้พี่มาร์ค พี่มาร์คก้มหน้าลงมาแล้วจุ๊บที่หน้าผากของผม เชี่ยพี่มาร์คผมอายพี่แจบอมกับพี่จินยองแล้วก็แขกในร้านด้วย อย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนี้


"พี่มาร์ค ทำอะไรเนี่ย"  ผมผลักพี่มาร์คออกแล้วลุกขึ้นยืนพร้อมกับจับที่ที่หน้าผากตัวเองอย่างหงุดหงิด จะว่าหงุดหงิดก็ไม่เชิงคือเขินนั่นแหละ

"ก็เผื่อแบมยังไม่รู้ตัว ว่าที่พี่ทำทั้งหมดเพื่อแบม และคนที่แบมรัก แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำนะแบมแบม ขอแค่ให้แบมมีความสุข มากกว่านี้พี่ก็ทำให้ได้" เนี้ยทำไมทุกคนต้องดีกับแบมขนาดนี้ แล้วก็มาหาว่าผมขี้แย แต่ทุกคนก็ชอบทำแบบนี้ ทำให้ผมต้องร้องไห้ทุกครั้งเลย 

ผมโผเข้ากอดพี่มาร์คด้วยตัวเอง โดยทีไม่เหลือความอายแล้วตอนนี้ มีแต่ความสุขและความรู้สึกขอบคุณที่อยากมอบให้ ผมกอดพี่มาร์คแน่น

"ขอบคุณนะครับ"  พี่มาร์คลูบหลังผมเบาๆ ก่อนที่จะมีเสียงมาใหม่ส่งเข้ามา พร้อมกับดอกไม้ช่อโตแล้วช่อลูกโปร่งอีกมากมาย ที่ถือมาโดยพี่แจ็คสัน ยองแจ ยุคยอม แล้วอีกสองคนสุดท้ายที่เดินตามเข้ามาป๊ากับม๊าของพี่มาร์ค

ร้านตอนนี้นอกจากจะมีแขกในร้านอยุ่แล้วรวมกันคนที่มาใหม่ร้านของพวกเราดูเล็กไปถนัดตาจริงๆ  ม๊ายื่นกล่องกำมะหยี่ให้กับพี่มาร์ค พี่มาร์ครับมาพร้อมกับเปิดมันออกแล้วหยิบแหวนเพชรวงเล็กๆที่ดูเรียบหรูออกมา

ตอนนี้พี่มาร์คคุกเข่าลงตรงหน้าผม พร้อมกับจับมือซ้ายของผมไว้ ผมไม่เคยคิดว่าชีวิตลูกผู้ชายคนหนึงจะต้องมาเจอเรื่องเซอร์ไพร์แบบนี้ หน้าผมเอ่อร้อนพร้อมกับดวงตา

"แต่งงานกับพี่นะแบมแบม" พี่มาร์คมองหน้าผมเพื่อรอคำตอบ ผมได้แต่พยักหน้าเพราะวินาทีนี้พูดอะไรไม่ออกเลยครับ

พี่มาร์คค่อยๆสวมแหวนเข้าไปในนิ้วนางข้างซ้ายของผมเบาๆ ก่อนจะกดจุมพิษลงบนแหวน น้ำตาของผมไหลออกมาในที่สุด พี่มาร์คลุกขึ้นมายืนตรงหน้าผมพร้อมกับยื่นช่อกุหลาบสีแดงสดที่รับจากพี่แจ็คสันส่งมาให้ผม ผมรับมาถือไว้กับอก

"ขอบคุณนะครับพี่มาร์ค ฮึก" 

"พี่รักแบมแบมนะครับ"

"แบมก็รักพี่มาร์คครับ" พูดจบพี่มาร์คก็กดจูบลงบนหน้าผากของผม และดึงผมเข้ามากอดไว้ หัวใจของผมมันพองโตจนแทบจะระเบิดออกมา 



"ปรบมือสิครับรออะไร"  เสียงพี่แจ็คสันดังขึ้น แล้วทุกคนในร้านก็ยืนขึ้นปรบมือพร้อมกัน

"ยินดีต้อนรับลูกแบมเข้าตะกูลต้วนอย่างเป็นทางการนะ"  เสียงของป๊าพูดกับผมพร้อมกับลูบผมของผมเบาๆ 

"มาให้ม๊ากอดหน่อยมา"  ม๊าอ้าแขนรับ ผมเข้าไปกอดม๊าด้วยรอยยิ้มและคราบน้ำตา ม๊าใช้ผ้าเช็ดหน้าค่อยๆซับน้ำตาให้ผม 

ตอนนี้ไม่ต่างจากผมกลายเป็นรับจ้างกอดไปเลยครับ เพราะทุกคนต่างก็เข้ามากอดผม ทุกคนที่ผมรักและรักผม 
วันนี้ผมมีความสุขที่สุด 

"ทุกคนคะวันนี้ทานฟรีทั้งร้านนะคะ เพราะเราจะร่วมยินดีให้กับว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวและก็ยินดีที่น้องแบม ยุคยอมและยองแจเรียนจบด้วย ฉันเหมาทั้งร้านเอง"  เสียงของม๊าดังขึ้นทำให้เสียงเฮดังระงมไปทั่วร้าน




ผมกับพี่มาร์คเดินมาตรงมุมส่วนย่อมเล็กๆข้างร้าน หลังจากที่เราปาร์ตี้กันไปสักพัก พี่มาร์คเลยชวนผมเดินออกมาสูดอากาศด้านนอกร้าน อากาศข้างนอกค่อนข้างเย็นครับแม้ใกล้จะหมดหน้าหนาว แต่ก็ยังเย็นอยู่ดี 

"อ๊ะ!" พี่มาร์คเอาผ้าพันคอมาพันให้กับผม ไม่รู้ว่าหยิบมาตอนไหนเหมือนกัน 

"อากาศข้างนอกหนาวพันไว้จะได้อุ่นๆ"  ผมมองที่ผ้าพันคอสีกรม มันคือผืนที่ผมซื้อให้กับพี่มาร์คมันเป็นของขวัญชิ้นแรกและชิ้นเดียวที่ผมซื้อให้พี่มาร์ค 

"พี่มาร์คยังเก็บไว้อยู่เหรอครับ"  

"มันเป็นของสำคัญของพี่"

"แต่มันเป็นแค่ของที่ซื้อข้างทางราคาก็ถูกมากด้วย" จริงๆครับเพราะตอนนั้นผมไม่รู้ว่าพี่มันรวย เห็นว่าอากาศหนาวแล้วพี่มันใส่เสื้อผ้าบางผมเลยซื้อให้

"ของบางอย่างมันไม่จำเป็นต้องราคาแพง ไม่จำเป็นว่าต้องมาจากไหน แต่มันก็มีมูลค่ามากมายด้วยตัวของมันเองอยู่ที่ว่าคนที่ให้คือใคร ขอแค่เป็นแบม ไม่ว่าจะหยิบมาจากพื้นมันก็มีค่ามากมายสำหรับพี่เสมอ" งื้อพี่มาร์ค พูดก็เพราะแถมยังหวานขนาดนี้ได้ยังไงเนี้ย แบมจะตายแล้วนะ เขินโว้ยยย

"พี่มาร์ค"

"ขอบคุณนะ ที่เข้ามาในชีวิตพี่ ทำให้ทุกอย่างรอบกายพี่มันมีความหมายมากมายขนาดนี้ จากคนที่ไม่เคยคิดจะทำเพื่อใคร และไม่เคยสนใจใคร แต่วันนี้มันมีคนที่สำคัญและมีค่ามากมายที่อยากจะดูแลตลอดชีวิต ขอบคุณนะครับ"

"แบมไม่มีอะไรจะตอบแทนความรู้สึกของพี่มาร์คได้เลย แต่แบมจะไม่ปล่อยมือจากพี่มาร์คและจะอยู่เคียงข้างพี่มาร์คแบบนี้ตลอดไปแบมสัญญา"

พี่มาร์คส่งยิ้มที่อ่อนโยนและแววตาที่ดูก็รู้ว่ามีความสุขแค่ไหนมาให้ผม ซึ่งไม่ต่างไปจากผมเลย มือหนาของเขาดึงผมเข้าไปกอดแน่น แต่มันกลับไม่ทำให้ผมรู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย

ผมกับพี่มาร์คยืนกอดกันอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าอากาศเริ่มอุ่นขึ้นหรือว่าใจพวกเราต่างหากที่อุ่นขึ้น ผมกับพี่มาร์คคงมีอีกหลายอย่างที่ต้องปรับต้องเรียนรู้กันไป และคงไม่บอกว่าจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้ว แต่พวกเราแค่จะไม่ปล่อยมือกัน แม้ว่าจะเจอปัญหามากมาย ผมรักพี่มาร์คเพราะพี่มาร์คเป็นพี่มาร์คแบบนี้ เป็นพี่มาร์คที่ชอบออกคำสั่ง เป็นพี่มาร์คที่เอาแต่ใจ เป็นพี่มาร์คที่พูดเพราะอ่อนโยนไม่ค่อยเป็น และเป็นพี่มาร์คที่คอยห่วงผม คอยทำทุกอย่างเพื่อผม คอยดูแลผม โดยที่ผมไม่ต้องร้องขอ ขอบคุณนะครับพี่มาร์คคนดีของแบมแบม


"แบมรักพี่มาร์คนะครับ"










End




ต่างคนต่างที่มาต่างความคิด ความต่างนี้กลับทำให้ทั้งสองคนรักกันและเข้ากันได้เป็นอย่างดี

นิยายเรื่องนี้แต่งเพื่อแก้บนน้องแบมที่ไม่ติดทหาร อาจจะสั้นไปนิด แต่หวังว่าทุกคนจะอิ่มเอมกับความรักของทั้งคู่ และความรักในอีกหลายๆรูปแบบที่แอบแฝงไว้ในเรื่องนี้

ขอบคุณทุกคนที่ติดตาม หากผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยคะ

หากมีเวลาและโอกาศหวังว่าจะได้แต่งเรื่องใหม่ๆให้ทุกคนได้ติดตามอีกนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 398 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #392 >>หวานเย็น<< (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 18:23
    สนุกมากค่ะไรท์ ขอบคุณนะคะ
    #392
    0
  2. #388 grapeberryz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 13:28
    เป็นเรื่องที่น่ารักมากค่ะ ชอบน้องแบมเรื่องนี้ดูเป็นธรรมชาติดี
    #388
    0
  3. #382 pipim2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 05:34
    ฮุกกกกน่ารัก
    #382
    0
  4. #380 lek0868909108 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 09:50

    น่ารักทุกคนเลย หวานละมุน จบรอบสอง ขอบคุณสำหรับฟิคดีดีนะคะ

    #380
    0
  5. #363 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 22:35

    ดีมากกกกกละมุนขอบคุณสำหรับฟิคดีดีนะคะ??’?????

    #363
    0
  6. #358 StandbyBam (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 09:45
    เราชอบฟิคฟีลกู๊ดแบบนี้
    #358
    0
  7. #335 Shayanin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 15:08

    น่ารัก สนุกมากๆค่ะ????

    #335
    0
  8. #326 Markmark_tuan1a (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 09:47

    เขินไปหมด ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆ รักเลย>///<
    #326
    0
  9. #299 Lallana98 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:58
    ขอบคุนนะคะสนุกมากๆเลย
    #299
    0
  10. #293 อาจุมม่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 18:46

    ละมุนมากขอบคุณไร้ท์นะคะ

    #293
    0
  11. #269 pimpimpim1a (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 04:35
    สั้น กระชับ ได้ใจความ หวานกำลังน่ารัก

    ขอบคุณนะคะ
    #269
    0
  12. #249 Eve-krD (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 21:11

    ขขอบคุณมากนะคะไรท์ ตอนนี้ง่วงมาก พูดอะไรเยอะไม่เป็นแล้วต่ะ อบอุ่นใาก จุ้ยๆ

    #249
    0
  13. #244 Jame2535 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 00:27
    อ่านไปยิ้มไป รู้สึกดีกับมุมมองความรักของไรท์นะคะ ต่างคนต่างเติมเต็มให้กัน ชอบมากคะ รอติดตามผลงานต่อไปนะคะ
    #244
    0
  14. #242 nungning-53 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 00:07
    ชอบค่ะไรท์ ยิ้มตามเลย
    #242
    0
  15. #241 Nuthathai Por (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:47

    ดูสิใคร ๆ ก็คอยแต่จะทำให้น้องแบมน้ำตาแตก แต่คราวนี้มีแต่ร้องเพราะความดีใจทั้งนั้นเลย ขอบคุณไรท์มากเลยนะคะสนุกมากๆ เลย

    #241
    0
  16. #224 maemetggt (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 01:04
    แต่งเรื่อง markbam ใหม่ๆออกมากอีกนะ ชอบอ่านมากๆ
    #224
    0
  17. #218 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 18:44
    อื้อออ ชอบที่เอาผ้าผันคอนั่นมาพันตอนสุดท้ายมากๆ เหมือนย้อนกลับไปตอนที่เริ่มพบกันใหม่ๆน่ะ

    จริงๆไรท์เป็นคนที่โรแมนติกดีนะเนี้ย พล็อตน่ารักมากๆ แต่อาจจะเพราะมันเป็นเรื่องสั้นเนอะ เรารู้สึกว่าเรื่องมันเดินไวนิสนึง นิดนึงจริงๆ

    ยังไงก็ขอบคุณที่เขียนมาให้อ่านนะคะ คำผิดค่อนข้างเยอะ แต่เหนือสิ่งอื่นใดเราว่าความตั้งใจที่จะเขียนน่ะน่าชื่นชมมากกว่า ค่อยๆพัฒนาฝีมือตัวเองไปทีละน้อยเนอะ เอาใจช่วยนะคะ ขอบคุณอีกครั้งฮะ มาร์คแบมของไรท์เป็นมาร์คแบมที่น่ารักใช้ได้เลย ;)
    #218
    0
  18. #211 Mmilin97 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 18:13
    เป็นฟิค feel goodมากค่ะ ชอบๆ
    #211
    0
  19. #186 PSNS.BB (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 12:42
    อ่านรวดเดียวจบเลย น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #186
    0
  20. #181 omlete_oilie (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 06:37
    น่ารักกกกก น้องและพี่มาร์คต่างก็โชคดี แอบเขินแทนนน อยากมีฟีลลิ่งน่ารักสดใสกรุ๊งกริ๊งแบบนี้บ้างงง >< ขอบคุณไรท์มากๆนะคะที่แต่งให้อ่านจนจบ น่ารักอบอุ่นมากค่ะ ^^
    #181
    0
  21. #165 jm2611 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 06:52
    มันอบอุ่นมากๆๆๆๆๆ
    รู้สึกโชคดีจริงๆและดีใจที่ได้มาอ่านฟิคดีๆแบบนี้คือเราชอบทุกอย่างในเรื่องนี้อ่ะ ถึงจะมาเจอช้าไปหน่อย5555
    ขอบคุณที่แต่งฟิคๆดีแบบนี้มาให้ได้อ่านนะคะ
    ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้มาแต่งเรื่องต่อๆไปค่ะ ถ้ามีโอกาสจะติดตามผลงานนะคะไรท์
    #165
    0
  22. #155 lukpla2112 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 00:50
    น่ารัก จบแบบอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน ขอบคุณนะคะ
    #155
    0
  23. #143 bever2017 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 23:52
    ชอบ ทุกคนแฮปปี้และมีความสุข ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆให้อ่านนะคะ ขอบคุณที่ไม่ม่ามาก อ่านแล้วกระชุ่มกระชวยหัวใจ
    #143
    0
  24. #131 Blacknote (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 00:36
    ฮืออออ อบอุ่นละมุนตุ้นไปหมดเยย ดีต่อใจมากค่ะ
    #131
    0
  25. #130 kwan-sao (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:29
    น่ารักมากค่ะ
    ขอบคุณไรท์มาก ๆ นะคะ
    ที่เขียนเรื่องราวน่ารัก ๆ ของมาร์คแบมมาให้อ่าน ฟินทั้งเรื่องเลย
    อยากอ่านอีก 555 น่ารักง่าาา
    #130
    1