(End) รักวุ่นวายลูกชายท่านประธาน #Markbam

ตอนที่ 10 : วุ่นวาย 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 364 ครั้ง
    13 ก.ค. 62




Mark Part


ก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปรั้งแบมแบม ผมนั่งสังเกตุมาสักพักแล้วจากอีกด้าน แน่นอนว่าโซนส่วนตัวไม่มีใครเห็น ผมรู้สึกไม่ค่อยพอใจตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว ทำไมต้องตามติดแบมแบมทุกฝีก้าว คอยเอาอกเอาใจตลอด ผมไม่รู้ว่าแบมแบมรู้ตัวรึป่าว แต่สายตาไอ้เด็กนี้ไม่ได้คิดกับแบมแบมแค่เพื่อนแน่ๆ 


"พี่มาร์ค ห้องน้ำที่ไหนทำไมไกลจัง" 

"ห้องน้ำที่บ้านพักของฉัน" ผมตอบไปตามตรง เพราะผมอยากพาเข้าออกมาจากตรงนั้นตั้งนานแล้ว 

"ทำไมอะ ทำไมต้องมาเข้าไกลขนาดนี้หละ แบมแค่จะล้างหน้าล้างตาแค่นั่นเอง "  คนตัวเล็กทำหน้างอแง ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่ เวลาแบมแบมเมา เค้ามักจะขี้อ้อนแล้วก็ทำหน้าตาเหมือนลูกแมวแบบนี้เสมอ หน้าก็แดงเหมือนลูกตำลึง

"เข้าไปสิ"  ผมเดินมาถึงบ้านพักของตัวเองพร้อมกับแบมๆ เขตบ้านพักนี้เป็นบ้านที่ไม่ใช่สำหรับนักท่องเที่ยว เป็นบ้านที่ผมสั่งให้ออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อผม อยู่ในเขตพื้นที่ส่วนตัวไม่มีใครเข้ามาได้ นอกจากพนักงานที่เข้ามาดูแลตามเวลา

"สวยจังเลยฮะ ไม่เห็นเหมือนหลังอื่นเลย"  

"ชอบมั้ย" แบมยืนมองรอบๆบ้าน ภายในบ้านมีสระว่ายน้ำส่วนตัวที่ยื่นออกไปสามารถมองเห็นทะเลได้ถูกตกแต่งด้วยไฟ สาดกระทบกับผิวน้ำ ผมเข้าไปสวมกอดแบมจากด้านหลัง

"ชอ ชอบฮะ"  แบมแบมยืนตัวแข็งให้ผมกอด ผมเข้าใจว่าคนตัวเล็กน่าจะเขิน แต่ผมรู้สึกอดใจไม่ได้ เวลาได้อยู่ใกล้เขา 

"ถ้าชอบก็อยู่ที่นี้นะ "  ผมชวนออกไปแบบนั้น เพราะคิดจริง และไม่คิดด้วยว่าจะปล่อยแบมกลับไป ผมรู้อยู่แล้วว่าคืนนี้แบมนอนกับใคร ซึ่งไม่มีทางที่จะปล่อยให้แบมไปนอนกับไอ้เด็กนั่นแน่นอน

"ไม่ได้ครับ ถ้าแบมหายไปคนอื่นจะตามหา"  แบมเอี้ยวตัวกลับมาหาผมตอนนี้ผมกับแบมเผชิญหน้ากัน ในขณะที่มือผมยังกอดอยู่ที่เอวของเขา

"ไม่มีใครตามหานายหรอก เลขาอิมจัดการเรียบร้อยแล้ว" ใช่ครับผมสั่งให้เลขาอิมไปจัดการเรื่องที่แบมจะไม่กลับไปค้างที่ห้องแล้ว ส่วนเลขาอิมจะไปทำยังไงนั่นเป็นหน้าที่ของเขา

"ทำไมพี่มาร์คต้องทำแบบนี้"  

"ฉันหวง" 
 
แบมแบมจ้องตาผมหลังจากที่ได้ยินคำนั้นจากปากผม ไม่รอช้าผมค่อยๆ ลดหน้าลงไปใช้ปากสัมผัสกับริมฝีปากของแบมแบม จากตอนแรกผมจะแค่สัมผัสเบาๆ แต่ผมกลับห้ามใจตัวเองไว้ไม่ได้ ผมค่อยเพิ่มความแรงในการกดทับ แบมเบนหน้าเพื่อหนีจากจูบของผม แต่ไม่สำเร็จ ผมจับท้ายทอยของเขาไว้ พร้อมกับกดริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ผมค่อยๆแทรกลิ้นเข้าไปสำรวจภายในโพรงปากหอมหวาน  มันหวานเกินกว่าผมจะถอนออกมาได้ จนกระทั่งคนตัวเล็กทุบไหล่ผมเบาๆ ผมจึงถอนริมฝีปากออกมาให้เขาได้โกยอากาศเข้าไป  ก่อนที่ผมจะกดจูบลงไปอีกครั้ง

"พี่มาร์คพอเถอะ" แบมพยยามดันดัวผมออก

"ไม่ชอบเหรอ"

"ไม่ใช่แบบนั้น แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกันพี่มาร์คจะทำแบบนี้กับแบมไม่ได้"  สีหน้าของแบมแบมเปลียนไป แววตาเต็มไปด้วยน้ำใสๆ ที่พร้อมจะไหลออกมา ผมเข้าใจความรู้สึกและสิ่งที่แบมพูดเป็นอย่างดี แต่ตอนนี้ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าผมคิดกับเด็กคนนี้มากพอที่จะพูดอะไรออกไปรึป่าว 

ผมดึงแบมแบมเข้ามากอด และผมก็รู้ว่าน้ำตาของแบมได้ไหลออกมาแล้ว เพราะแรงสะอื้นกับอกของผม 
'ขอโทษนะแบมแบม แต่รอฉันอีกสักนิดนะแล้วฉันจะบอกความรู้สึกทั้งหมดกับนายเอง' ผมได้แต่คิดแต่ไม่ได้พูดมันออกไป

"แบมขอกลับห้องนะครับ"  แบมพูดกับผมหลังจากที่เรากอดกันสักพัก คนตัวเล็กไม่แม้จะสบตาผม

"ฉันบอกให้นอนนี้ไง"  ผมขึ้นเสียงดุขึ้นมา 

"แต่..."

"ฉันไม่ทำอะไรนายหรอกน่า แค่นอน ฉันสัญญา"  ผมสัญญากับแบมแบมแบบนั้นเพราะผมไม่ได้คิดจะล่วงเกินแบมจริงๆ ผมไม่ได้อยากทำร้ายเขาในวันที่ผมก็ยังไม่มั่นใจตัวเอง  


End Mark Part






เช้าของอีกวัน มาร์คตื่นก่อนแบมแบมแล้วแต่ก็ยังคงเท้าแขนกับหมอนมองคนข้างๆ ค่อยๆไล่ปลายนิ้วไปกับผมและแก้มของคนข้างๆ 
แบมแบมค้างกับมาร์คเมื่อคืนบนเตียงเดียวกัน มาร์คนอนกอดคนตัวเล็กไว้ทั้งคืน มันเป็นความรู้สึกที่พิเศษอย่างบอกไม่ถูก เพราะตั้งแต่จำความได้ นี้เป็นครั้งแรกที่เขาตื่นขึ้นมาบนเตียงพร้อมกับคนอื่น 

ปกติมาร์คหิ้วผู้หญิงไปโรงแรมเป็นประจำอยู่แล้ว แต่ก็แค่ชั่วคราว เสร็จภาระกิจ เขาก็กลับไม่เคยค้างต่อ แล้วที่ส่วนตัวของเขาอย่างคอนโด เขาก็ไม่เคยพาใครขึ้นไป แม้กระทั้งคนในครอบครัวยังไม่เคยไปก้าวก่าย แต่สำหรับเด็กคนนี้ที่นอนอยู่ข้างๆ เขากลับรู้สึกแตกต่างออกไป เขาไม่แน่ใจว่านี้เรียกว่ารักหรือป่าว เพราะปกติเขาเป็นคนเบื่อง่าย คบใครได้ไม่นานก็ต้องเลิกกันไป 

"อือ" มาร์คก้มลงจุมพิศที่ริมฝีปากแบมอย่างแผ่วเบา คนตัวเล็กงัวเงียกับสัมผัสนั่น  

"อ่อยแต่เช้าเลยนะ ฉันแค่สัญญาว่าเมื่อคืนจะไม่ทำอะไร ไม่ได้หมายความว่าวันนี้จะไม่ทำนะ"  มาร์คแกล้งล้อแบมแบมที่ยังงัวเงียอยู่ แบมได้ยินแบบนั้นจึงรีบลืมตาเด้งตัวตื่นขึ้นมา

"หึ น่ารักให้มันน้อยๆหน่อย ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูน"

"ว่าแบมทำไม พี่มาร์คเป็นคนบอกให้แบมค้างที่นี้นะ กลับแล้ว"  แบมทำหน้ายู่พร้อมกับลุกจากเตียง แต่มาร์ครั้งเองกลับมาทำให้ตอนนี้แบมนั่งอยู่บนตักของมาร์ค โดยมีมาร์คกอดที่เอวแล้วเอาคางเกยกับใหล่ของแบม

"จะไปใหน"

"กลับห้องไปอาบน้ำ แบมต้องไปดูงานต่อด้วย ไม่ได้ว่างเหมือนท่านรองนี้ครับ"  คนตัวเล็กทำปากยู่ใส่อย่างหน้าหมั่นเขี้ยว

"ประชดทำไม งอนอะไรแต่เช้าเนี่ย"  

"ป่าวนี้ครับ" 

"งั้นก็ดี ฉันบอกแล้วนะว่าง้อไม่เป็น แล้วก็ไม่ต้องไปดูหรอกงาน ฉันอยากอยู่กับนาย"
 
"อ้อน้ำก็อาบที่นี้แหละ ฉันให้เด็กขนของนายมาหมดแล้ว" 

"พี่มาร์ค ทำแบบนี้จะดีเหรอฮะ คนอื่นจะมองพี่มาร์คไม่ดีนะ"  

"ไม่มีใครกล้าคิดแบบนั้นหรอก ถ้าพวกเค้ายังอยากทำงานที่นี้อยู่"

แบมแบมได้แต่ถอนหายใจกับความดื้อรั้นของมาร์ค แต่ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาเองก็อยากอยู่กับมาร์คเหมือนกัน 





มาร์คและแบมใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งวัน มาร์คขับรถพาแบมไปเที่ยวตามที่ต่างๆ แวะเวียนตลอดการเดินทางกลับ คนตัวเล็กเพลิดเพลินสนุกสนานจนลืมเวลาว่าผ่านไปเร็วเหลือเกิน


"แบมแบม"  หลังจากที่มาร์คมาส่งแบมแบมที่บ้าน ก่อนที่แบมจะลงจากรถของมาร์ค มาร์คคว้าข้อมือของแบมแบมไว้

"ครับ?"

"นายนะ ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะ อย่าไปกินเหล้ากับคนอื่นถ้าไม่มีฉันไปด้วย เข้าใจมั้ย"

"ทำไมละฮะ  แบมกินได้แบมกินเก่งจะตาย"

"ฉันบอกก็แค่ฟังแล้วก็ทำตาม อย่าเถียง" มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงดุ

"แล้วทำไมแบมต้องทำตามด้วย ไม่ได้เกี่ยวกับงานใช่มั้ยครับ แบมกินนอกเวลางานตลอด"  แบมถามกลับด้วยน้ำเสียงงอนเล็กน้อย

"แบมแบม นายยังติดฉัน 2 ข้อใช่มั้ย"  มาร์คหมายถึงที่เคยดวนเหล้ากันตั้งแต่ครั้งก่อนแล้วแบมเป็นฝ่ายแพ้

"อะไรกัน ตอนนั้นที่แบมตกลงเพราะคิดว่าพี่มาร์คเป็นรปภ. แล้วเดือดร้อนเพราะแบมนะ" คนตัวเล็กโวยวายเสียงดัง

"แต่การที่ฉันเป็นเจ้าของที่นั่น 3 ข้อที่นายให้ฉันมันยังชดเชยเวลาที่เสียไปไม่ได้เลย"  คนตัวเล็กทำปากยู้อย่างไม่พอใจ

"หึ ฉันขอใช้สิทธิ์อีกข้อสั่งให้นายห้ามไปไหนมาไหนกับไอ้เด็กฝึกงานคนนั้น แล้วก็ห้ามกินเหล้ากับคนอื่นที่ไม่มีฉัน"

"ไม่มีเหตุผลเลย แอลเค้าเป็นเพื่อนแบมนะ แบมรับไว้แค่ข้อกินเหล้า ไม่เอาก็ตามใจ ถือว่าโมฆะทั้งหมด ขอบคุณที่มาส่งนะฮะ แบมไปหละ"
พูดเสร็จแบมได้จังหวะรีบเปิดประตูวิ่งลงจากรถ แล้วก็ไปยืนอยู่หน้าประตูบ้าน โค้งให้กับมาร์คแล้วก็โบกมือลา ทำหน้าตาทะเล้นล้อเลียน

"ฝากไว้ก่อนเถอะ ตัวดี"  มาร์คพูดกับตัวเองในรถเบาๆ พร้อมกับยิ้มให้กับท่าทางทะเล้นของคนตรงหน้า



















Talk
>>> ตอนนี้สั้นมากถึงมากที่สุด แต่ละตอนสั้นยาวไม่เท่ากัน เพราะอยากให้มันจบเป็นฉากๆไปคะ
>>> เนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเล่าผ่านตัวละครแต่ละตัว เน้นไปทางแบมแบม เพื่อต้องการให้ได้เข้าใจความรู้สึกของตัวละครนั้นๆ แต่มีบ้างที่ไรท์จะเล่าผ่านไรท์เองเพื่อให้ได้รับความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายไปพร้อมกัน ไม่งงกันเนอะ

>>> ฝากติดตามต่อด้วยนะ เรื่องนี้อาจไม่ได้หวือหวามาก อยากให้อ่านไปอมยิ้มน้อยๆไป 

>>> ให้กำลังใจกันด้วยน๊า  ใครชอบแนวดราม่า รักสุดหวาน ขมสุดใจ ไปอีกเรื่อง #รักไร้เหตุผล

















































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 364 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #371 lek0868909108 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:05

    รักไงงมาร์คคค

    #371
    0
  2. #348 popupjung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 22:07
    ไรท์จ๋า เปิดหน่อยนะ เค้าเพิ่งมาง่าาา
    #348
    0
  3. #309 VivoV5 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:19
    รีบๆรู้ใจตัวเองนะมาร์ค
    #309
    0
  4. #284 อาจุมม่า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 15:25

    รีบรู้ใจตัวเองนะจ้ะมีคนแอบขอบน้องอยู่

    #284
    0
  5. #260 pimpimpim1a (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 04:00
    หมั่นไส้มาร์ค แอบเชียร์ให้แอลรุก 555
    #260
    0
  6. #232 Nuthathai Por (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 17:43

    รีบถามใจตัวเอง จะได้มีสิทธิ์ในตัวแบมเร็ว ๆ นะ

    #232
    0
  7. #208 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 18:01
    มาร์คใช้อำนาจในทางมิชอบนะคะะะ แล้วๆ ชัดเจนกับน้องก่อนซี่ นี่หากำไรจากน้องตลอด
    #208
    0
  8. #159 jm2611 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 04:18
    สนุกทุกตอนเลยอ่ะ
    #159
    0
  9. #135 bever2017 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:05
    หวงหนักมาก555
    #135
    0
  10. #99 SSMMTBB (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 17:39
    ท่างรองจะจูบลูกเราแล้วไม่แน่ใจไม่ได้นะลูกเราเราหวงนะ
    #99
    0
  11. #32 MB love (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 19:33
    ไม่รู้ว่ารักมุั๊ยแต่จูบแต่กอดไรนี้
    #32
    0
  12. #29 jinnie.gung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 18:05
    แหม..คุณมาร์ค ทำขนาดนี้ไม่รู้ใจตัวเองได้ไง หึ!😏
    #29
    0