บันทึก(ไม่)ลับฉบับท่านหญิง

ตอนที่ 1 : สัมผัสลึกลับในพระตำหนักจิ่นหนิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    6 มี.ค. 62

สัมผัสลึกลับในพระตำหนักจิ่นหนิง 30%


ลึกเข้าไปที่ใจกลางตำหนักจิ่นหนิง  ปรากฏเงาร่างสตรีสูงศักดิ์นางหนึ่ง  แผ่นหลังที่เคยเหยียดตรงบัดนี้กลับรู้สึกอ่อนแรงเหลือเกิน  ใบหน้าในกระจกทองเหลืองบานนี้เมื่อหกสิบปีก่อนได้สร้างความตื่นตะลึงแก่ผู้พบเห็นมาแล้วนักต่อนัก 


แต่มายามนี้มันกลับมีริ้วรอยแห่งกาลเวลาพาดผ่านขึ้นมาหลายสาย  นิ้วมือเรียวที่เคยขาวผุดผ่อง  ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำในอดีตล้วนสลายกลายเป็นหมอกควันจาง ๆ


นางตรากตรำทำงานหนักมาชั่วชีวิต  เสียสละเพื่อครอบครัวมามาก  ทุกลมหายใจคิดเห็นแก่บ้านเมือง  คอยปกป้องดูแลปากท้องของประชาชน  จนในวาระสุดท้ายของชีวิตจึงได้มีผู้คนยกย่องสรรเสริญ


แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อนางได้มายืนบนจุดสูงสุดกลับพบว่าข้างกายล้วนไม่มีใครเสียแล้ว  ทั้งบิดามารดา  บุตรชายสุดที่รัก  แม้กระทั่งสามีที่น่าชังก็ชิงด่วนจากนางไปแล้วทั้งสิ้น  นางถึงได้ค้นพบว่าที่แท้"อำนาจ"มันช่างโดดเดี่ยวเหลือเกิน


นางหลับตาลงช้า ๆ หวนระลึกถึงอดีต  ย้อนคิดทบทวนในสิ่งที่ตนกระทำ  ที่แท้แล้วทำทั้งหมดเพื่ออะไรแล้วทำเพื่อใคร  นางมีความสุขกับสิ่งที่ได้จริง ๆ หรือไม่  สิ่งนี้จะใช่ผลลัพธ์ที่นางต้องการไหม  


คำตอบคือ...........ไม่! นางไม่ต้องการ


ในขณะที่นางกำลังนั่งจมปลักอยู่กับความคิดของตนเอง  เสียงหัวเราะสดใสร่าเริงก็ดังแว่วมาขัดจังหวะ  ตามมาด้วยเสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่ม  หางตาเหลือบไปเห็นชายชุดคลุมขององครักษ์เข้าพอดี 


นางค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้ขอบหน้าต่างแล้วเงี่ยหูฟังบทสนทนาอย่างใจจดใจจ่อ 


"พี่จี๋  ข้าไม่ได้พบท่านมานานเหลือเกิน "


" อาฝู เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง  ข้ากังวลเหลือเกินว่าของขวัญจะไม่ถูกใจเจ้า " ชายหนุ่มกล่าวพลางเอื้อมไปหยิบมือหญิงสาวมากอบกุมไว้


"จะได้อย่างไรพี่จี๋  ขอเพียงท่านยอมมาพบข้าเท่านี้ก็เป็นวาสนาที่ข้าได้สั่งสมมานานหลายชาติแล้ว..." นางพูดโดยไม่กล้าสบตา  แต่ผู้ฟังกลับเห็นเป็นภาพที่น่ายั่วยวนใจ  


"อาฝู" เสียงแหบพร่าเจือแววปรารถนาดังขึ้น  ชายหนุ่มจ้องมองสตรีที่เขารักด้วยสายตาร้อนแรง


"พี่จี๋" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ 


ทั้งสองจ้องตากันอยู่นานจนกระทั่งบทรักเร้าร้อนก็ได้เริ่มบรรเลงขึ้น  


เริ่มแรกนางกำนัลน้อยตกฝ่ายเสียเปรียบ  ริมฝีปากบางถูกยึดครองอย่างละโมบ  ลิ้นหนาซอกซอนไปทั่วโพรงปากพยายามตักตวงความหวานอย่างเต็มที่  สองมือก็อยู่ไม่เป็นสุขเดินเกมรุกอย่างต่อเนื่อง


หลังจากบทเพลงรักยกแรกผ่านพ้นไป  ความไม่ยินยอมระคนหวาดกลัวล้วนมลายหายไปสิ้น  หญิงสาวเริ่มรู้สึกคุ้นชินและยอมรับการอบรมในที่สุด  นางปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนออกอย่างรวดเร็ว


แต่เนื่องจากขนาดที่น้อยนิดจนน่าใจหาย  ผู้ชมข้างเวทีจึงอดจุปากด้วยความเสียดายไม่ได้


หันไปทางฝ่ายชายก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน  เมื่อทอดสายตามองลงไปเบื้องล่างก็ต้องเอ่ยชมว่า 'ช่างเป็นคู่สวรรค์สรรสร้างโดยแท้ ' จากความสำราญใจในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นอารมณ์ขุ่นมัวเสียแล้ว


เหมือนเวลาเจ้าตั้งใจไปซื้อ "คัมภีร์กามสูตร" แล้วพบว่าภาพในตำราไม่สมบูรณ์  เจ้ารู้สึกคับแค้นในใจไม่อาจระบายแต่ผู้เขียนดันตายไปแล้ว  หรือเมื่อเจ้าอยากจะดูไก่ชนแต่ถูกสหายรักหลอกมาดูตั๊กแตน.....


แอบสบถในใจสองสามคำแล้วเลื่อนสายตากลับมาด้านบนอย่างไม่สบอารมณ์นัก


"อืม.........สมกับเป็นรองหัวหน้าองครักษ์  ช่างให้สัมผัสที่ลื่นมือดีจริง ๆ " ว่าไปพลางลูบไล้แผ่นอกกว้างอย่างเพลิดเพลิน


ชายหนุ่มหญิงสาวเดิมทีกำลังรุ่มร้อนดุจเปลวเพลิง  ตอนนี้กลับรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่างกาย  ราวกับมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองอยู่  ..............ไม่ใช่เพียงแค่จ้องมองเท่านั้น


องครักษ์หนุ่มรู้สึกว่ามีลมเย็น ๆ วาบผ่านแผ่นอกเขาหลายครั้งหลายครา  และมีช่วงหนึ่งที่รู้สึกเหมือนถูกใครบางคน "ลวนลาม"   แต่เมื่อเขาก้มมองคนใต้ร่างก็พบว่านางกำลังตัวสั่นพร้อมกับปิดตาแน่น




"พี่จี๋/อาฝู...................อย่าบีบก้นข้า"  


"ไม่ใช่ข้า...." เขาเอ่ยเสียงแผ่วเบา


"มือข้าอยู่นี่...." นางกำนัลน้อยตอบเสียงสั่นเครือ


"มือข้าเอง" จิ่นหนิงตอบอย่างเกียจคร้าน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2 dear jung (@mydear2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 20:10
    เดี๋ยววววๆ555555 สนุกมากเลยค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #2
    0
  2. #1 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:22
    ขี้แกล้งงง
    #1
    0