รวม Short Fic #BNIOR by Humming B

ตอนที่ 1 : [SF] #เจบีแฟนบอย BNior GOT7 [ตอนพิเศษ พาร์ทแรก]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    19 ส.ค. 58


เจบีแฟนบอย 

ตอนพิเศษ (พาร์ทแรก)

 

 

 

 

“เห้ย เจบี เห็นข่าววันนี้รึยังวะ” แจ๊คสันแหกปากลั่นสโม มันนั่งเอาขาพาดขอบโต๊ะ กระดิกตีนระรี้ระริกอย่างสบายใจ

 

 

“ยัง เมื่อเช้ากูก็รีบๆ ทำไมวะ” เจบีเงยหน้าขึ้นมาจากกองหนังสือเวียนที่กองจนท่วมโต๊ะ

 

 

“แหม่ ถ้าเขาไม่แจกบัตรคอนเสิร์ต นี่ก็ไม่เปิดรายการข่าวดูเลยนะ” นี่ก็พูดซะกูเห็นหน้าคุณสรยุทธ์ลอยมาเลย อย่าถามว่าทำไมกูรู้จัก...เออ อย่าถาม 555

 

 

“มึงอยากโดนตัดงบภาคใช่ไหม แจ๊คสัน” เอาสิ กวนตีนกูอีกสิ กูจะไม่ใช้กำลังเลยสาบาน

 

 

“โถ ท่านประธานที่เคารพรัก อย่าเอาเรื่องเงินมาล้อเล่นแบบนี้เลยครับ มันบาป” ไอ้ตัวก่อหวอดแทบจะชักดิ้นชักงอ “ผมก็แค่หวังดี อยากให้เพื่อนได้อ่านข่าวน้องจูเนียร์”

 

 

ข่าวจินยอง?

เมื่อเช้ากูก็ไถทามไลน์มาแล้วนะ ไม่เห็นจะมีเชี่ยอะไรนอกจากถ่ายนิตยสารเล่มใหม่

อ่อยแหกมาก แหกจนกูแทบจะเลียจอ

“ไม่รู้ว่ะ ไม่ค่อยได้ติดตาม ช่วงนี้พักผ่อน” ทำหน้านิ่งและเนียนที่สุด จะให้ใครรู้ไม่ได้ว่ากูติ่งขนาดไหน

 

 

“พักเชี่ยอะไร กูเห็นแอคหลุมมันยังเทรนแทกห่าอะไรไม่รู้เมื่อชั่วโมงก่อนอยู่เลย” ไอ้ฟักทองมาร์คพูดแบบไม่โงหัวขึ้นมาจากกองหนังสือเวียนนรกนั่น นี่ขนาดแมร่งไม่ว่างนะ ยังมีหน้ามาจิกกัดกู

 

 

แต่เดี๋ยวก่อน....

“ไอ่สัสมาร์ค มึงไปเอาแอคหลุมกูมาจากไหน”

 

 

มันลดปากกาลงก่อนจะค่อยๆเงยหน้ามาแสยะยิ้มให้กู “มึงรู้จักออโต้ฟอลโล่วมะ ที่แมร่งชอบแนะนำให้ฟอลอะ แล้วแอคหลุมมึงก็ฟอลมึงแค่คนเดียว ไม่รู้ก็ควายแล้วจ้า”

 

 

น่ากลัวกว่าผี ก็ไอ้มาร์คนี่แหละ หลอนสัส

“ถ้ามึงขยันทำงานเหมือนที่ขยันยุ่งเรื่องของกู ป่านนี้งานคงไม่ท่วมหัวขนาดนี้หรอก”

 

 

“โถ เจบี ติ่งก็บอกติ่ง ไม่ใช่บอกว่าพักผ่อน” เจองูกับเจอไอ้มาร์ค กูจะตีไอ่เชี่ยมาร์คก่อน กูสาบาน...ไอ้อสรพิษ แมร่งวกกลับมากัดกูอีกรอบจนได้

 

 

“นั่นสิ ชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ใช่ทำเป็นดุ แบบนี้น้องเขาจะรู้เร๊ออออ” ไอ้แจ๊คสันเห็นเพื่อนมันเปิดนำ แมร่งก็กระโดดเข้ามาซ้ำเติมกูทันที

 

 

“มาร์ค มึงเอาเอกสารไปแก้ กูไม่อนุมัติงบภาคมัน”

 

 

“เฮ้ยได้ไง ทีไอ้มาร์คมึงยังไม่ตัดงบเลย” แจ๊คสันร้องลั่น โวยวายหาความยุตธรรมที่ไม่มีอยู่จริง เพราะ...

 

 

“ตัดได้ไงล่ะ กูอยู่ภาคเดียวกับมัน 5555555555555” มาร์คกับแจ๊คสันสนิทกันมากจนลืมว่าตัวเองเรียนอยู่คนละสาขากัน จริงๆแล้วมาร์คมันควรจะสนิทกับเจบีมากกว่า แต่ด้วยความที่เป็นชาวต่างชาติเหมือนกัน มันเลยเข้าขากันได้มากกว่า

 

 

“ไอ้พวกบ้าอำนาจ!!! คอยดูนะ กูจะ....”

 

 

“จะอะไร?” เจบีทำหน้าขรึม มองอีกฝ่ายด้วยท่าทีที่ถือไพ่เหนือกว่า

 

 

“กูจะจีบน้องจูเนียร์ วะฮ๊า” สีหน้ามันสะใจสุดๆ ที่สามารถโจมตีจุดอ่อนของท่านประธานที่เคารพรักได้ ใช่สิ ที่มันหากาเกาไอดีของจินยองได้ง่ายๆก็เพราะจินยองเป็นรุ่นน้องในภาคมันน่ะสิ ไอ้แม่ย้อยยยยย

 

 

“โว่วววว งานนี้ผมไม่เกี่ยวนะครับ แจ๊คสันคนเดียวเลยครับ”  มาร์คทำหน้าทะเล้น หัวเราะคิกคักแบบที่มันชอบทำประจำ

 

 

“มาร์คแมร่งทิ้งเพื่อนว่ะไอ่สัสสสส” ไอ้ตัวป่วนโวยวาย หยิบหนังสือพิมพ์ใกล้ๆมือ ขว้างใส่เพื่อนรักอย่างเต็มแรง

 

 

“ใครเพื่อนคุณครับ ผมเพื่อนเจบี 555” กูบอกแล้ว เจองูกับเจอมาร์ค ให้ตีมันก่อน ขนาดเพื่อนรักมันนะน่ะ...

ไอ้มาร์คโยกตัวหลบหนังสือพิมพ์ หัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะกลืนเสียงหัวเราะนั่นลงคอ มันหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมากางแล้วหันมามองหน้าท่านประธานด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม “เห็นนี่ยัง ไอ้แฟนบอย” มันชู๊ทหนังสือพิมพ์ทีเดียว หนังสือพิมพ์ก็หล่นโป๊ะลงบนโต๊ะเจบีพอดิบพอดี เจ้าของฉายา แฟนบอย มองหน้าแบบไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาพลิกดู

 

 

“นี่ไงที่กูจะบอก น้องจูเนียร์มีข่าวกับแม่สาวนมตู้มเนี่ย มึงรู้รึยัง?” แจ๊คสันเดินมาพิงขอบโต๊ะ ลากนิ้วจรดที่นมดาราสาวนั่นพอดีเป๊ะ “เชี่ยเอ้ยยย นมใหญ่กว่าหัวไอ้มาร์คอีก” วิจารณ์ซะเห็นภาพ

 

 

เจบีปัดนิ้วแจ๊คสันเพื่อส่องนม เอ้ย ข่าว อย่างชัดๆ “เท่าที่กูจำได้ จินยองไม่เคยร่วมงานกับยัยนี่เลยนะ”

 

 

“อู๊ววว ยัยนี่เลยว่ะ อินเนอร์มาเต็ม”

 

 

“เลิกกวนตีนกูแป๊บนึงซิมาร์ค ก่อนที่ส้นตีนกูจะลอยไปกระแทก” คนถูกเตือนถึงขั้นสะดุ้ง มาร์คยกมือยอมแพ้ เจบีโหมดจริงจังนี่ใครอย่าเข้าไปแหยมเชียว ไม่งั้นมันจะได้เป็นพี่ว๊ากนัมเบอร์วันได้ไง เห็นบ้าๆบอๆแบบนั้น เวลาโมโหนี่เอาเรื่องสุดๆเหมือนกันนะ

 

 

“เห้ยมึงไม่ซีเรียสดิ ก็แค่ข่าว ไว้เจอน้องเขามึงก็ถามดิ” น้ำเสียงแจ๊คสันอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด มันหันไปมองเพื่อนรักเลิ่กๆลั่กๆ เพราะจุดที่มันอยู่ใกล้มือใกล้ตีนท่านประธานที่สุด เจบีจ้องหนังสือพิมพ์นิ่ง ก่อนจะเหวี่ยงมันลงถังขยะ

 

 

“จะไปซื้อข้าว เอาไรไหม?” จู่ๆร่างสูงก็ลุกขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว แจ๊คสันยักไหล่หลบวูบเพราะคิดว่าจะโดนท่านประธานประทุษร้ายร่างกายเป็นแน่แท้ เรียวตาสีดำสนิทจ้องหน้านิ่ง สีหน้าเรียบเฉยที่ไม่แสดงออกว่าโกรธ หรือนอย น่ากลัวยิ่งกว่าเวรกรรมใดๆทั้งปวง

 

 

“ไม่เอาจ้า” เจบียักไหล่ก่อนจะเดินเอามือล้วงกระเป๋าทำท่าชิลล์ๆออกจะห้องสโม

 

 

ปัง!!

ปิดประตูทีวงกบนี่แทบจะหลุดออกไปด้วยเลย แจ๊คสันหันไปมองเพื่อนรักตาปริบๆ มันยิ้มนิดๆก่อนจะพูดว่า

“มาร์คต้วนส่งภาพ”

 

 

“แจ๊คสันรายงาน”

.

.

.

 

 

 

 

ตึง!

ร่างสูงทิ้งตัวลงจมกองฟูก เหลือบมองปฏิทินที่หัวเตียงแล้วก็ใจหาย...จินยองไปจีนตั้ง วันแล้วอ่ะ

เมื่อไหร่จะกลับมา...

 

 

คิดถึงจินยองใจจะขาดแล้วแม่เอ๊ยยยยยย

 

 

เจบียกมือขึ้นทึ้งหัวตัวเองตัวเองความหงุดหงิด ในหัวมันมีแต่คำว่า อยากเจอ อยากเจอ อยากเจอ แค่เห็นหน้าในอินเตอร์เนทก็ยังดี แต่พอเข้าโลกโซเชียลปุ๊บ ยัยนมโตนั่นก็เด้งขึ้นมาบนทามไลน์ปั๊บ กด mute จนมือจะหงิก ไอ่เชี่ยเอ้ยยย เข้าไอจีก็ได้วะ!!!

 

 

แต่....โอ้ อนิจจา...

ไอจีของจินยองไม่เคยอัพรูปเลย

จินยองมีไอจีไว้กดไลค์และเม้นตอบเพื่อนเฉยๆ

....ตะเตือนไต T T

 

 

คนขี้หงุดหงิดเหวี่ยงมือถือทิ้งแบบไม่สนใจว่ามันจะไปตกตรงไหน ก่อนจะกลิ้งตัวไปตามฟูกจนกระแทกกำแพงอย่างจัง แรงจนโมเดลซิมป์สันที่เขาสะสมไว้ตกลงมาใส่หัวพอดีเป๊ะ เจบียกมือขึ้นลูบหัวป้อยๆ ก่อนจะหยิบโมเดลขึ้นมาดู

 

 

“ว่าไงบาร์ท ไม่ได้คุยกันนาน คิดถึงหรอ?” อย่าไปบอกใครเชียวว่าพี่ว๊ากนับเบอร์วันนอนคุยกับตุ๊กตา

 

 

“เออ คิดถึงเหมือนกัน” แล้วมือหนาก็สั่นหัวโมเดลไปมา “จริงนะ ไม่ได้โกหก” พูดคนเดียวราวกับคนบ้า “นอกจากบาร์ทแล้ว ก็คงไม่มีใครคิดถึงผมหรอก...ไม่มี”

 

 

ครืดดดด...

เสียงโทรศัพท์สั่นจากที่ไหนสักแห่ง ตอนแรกก็ไม่คิดจะกระดุกกระดิกตัวไปไหนหรอก แต่มาคิดๆอีกที อาจจะเป็นเมสเสจแจ้งเตือนอะไรรึเปล่า บางทีแม่อาจจะโอนเงินค่าห้องมาให้ เจบียอมงัดตัวเองขึ้นมาจากที่นอน ในหัวก็คิดต่างๆนานา ถ้าได้ค่าห้องแล้วคงจะเหลือเงินเที่ยวสักหน่อย พรุ่งนี้วันศุกร์พอดีเลย พวกไอ้มาร์คนัดไปแฮงเอาท์ผับเปิดใหม่ของมินจุนฮยอง คราวนี้แหละ...หึๆ จะไปกับแสงสี กับปีกที่สวยๆ~

 

 

Jrjyp’s twitter

‘China, see you again’

พร้อมกับแนบรูปชูสองนิ้วที่สนามบิน

 

 

“บาร์ท มึงเฝ้าห้องให้ดีนะ เดี๋ยวกูกลับมา........เช้า!” แฮงเอาท์เชี่ยอะไรล่ะ กูลืมได้ยังไงว่าจินยองกลับมาวันนี้ แมร่งเอ้ยยยย มัวแต่นอยเรื่องนั้นจนลืมเสียสนิท ร่างสูงดีดตัวพุ่งเข้าห้องน้ำทันที ไม่ได้หรอก จะไปเจอจินยองต้องตัวหอมๆ

 

 

“บาร์ท มึงว่ากูฉีดน้ำหอมกลิ่นนี้ดีไหม?” ถ้าบาร์ทพูดได้มันคงตอบว่า จินยองไม่ได้กลิ่นมึงหรอก

 

 

“บาร์ท กูใส่เสื้อตัวนี้หรือตัวนี้ดี” ถ้าบาร์ทพูดได้ก็คงบอกว่า ตัวไหนก็ใส่ไปเหอะ ยังไงเขาก็ไม่เห็นมึง

 

 

“บาร์ท ต่างหูคู่ไหนดีวะ อันนี้ หรืออันนี้” ถ้าบาร์ทพูดได้ก็คงพูดว่า ใส่ไปให้หมดนั่นแหละ รูเยอะชิบหาย ยังไงก็พอ

 

 

แต่เพราะว่า...บาร์ทพูดไม่ได้ เจบีเลยต้องเป็นคนเลือกเองทั้งหมด...น่าเสียดาย น่าเสียดาย

ยกยิ้มหล่อๆให้กับตัวเองในกระจกเป็นครั้งสุดท้าย ไม่ลืมที่จะคว้าหมวกกับผ้าปิดปากสีดำติดตัวก่อนจะออกจากห้องไป นิ้วเรียวควงกุญแจรถสะบัดไปสะบัดมา ได้เวลาผงาดท่อบึ้ม

แฮ่...

 

 

 

ใช้เวลาเกือบชั่วโมง ในที่สุดเจบีก็มาถึงสนามบิน ร่างสูงเดินดูดนมกล้วยท่าทางชิลล์ๆมองหากลุ่มแฟนคลับที่มารอรับจินยองเหมือนกัน ซึ่งก็มองหาไม่ยาก เหล่าแฟนคลับพากันนั่งอออยู่ตรงทางออกของผู้โดยสารขาเข้า เจบีดูดนมกล้วยดังปื๊ดดดดด ก่อนจะเหวี่ยงลงถังขยะใกล้ๆ เขาทำเป็นเดินไปเดินมาแถวนั้นระหว่างรอจินยอง

 

 

อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงจะได้เจอจินยองแล้ว...งื้ออออออ

นิ้วเรียวรูดหน้าจอมือถือเช็คไฟลท์บิน

น่าจะแลนด์ดิ้งแล้วน่า....กดล็อคหน้าจอเพื่อให้มือถือแทนกระจกเช็คหน้า เช็คผม เป็นรอบที่ร้อยเห็นจะได้ ผุดลุกผุดนั่งด้วยหัวใจที่เต้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัว อากาศที่สนามบินตอนนี้ไม่ถึงกับหนาวมาก แต่ก็เย็นพอที่จะทำให้มือของเขาเริ่มชาขึ้นเรื่อยๆ มือหยาบถูไปมาพร้อมกับเป่าปากเพิ่มไออุ่นให้กับร่างกาย ไม่รู้ว่ายัยลูกแมวของเขาจะใส่เสื้อหนาๆมารึเปล่า ป่านนี้จะได้กินอะไรมารึยังนะ

พลิกข้อมือดูนาฬิกาอีกรอบด้วยใจที่ร้อนรน ทำไมยังไม่ออกมานะ...

 

 

“จูเนียร์!! เสียงตะโกนเรียกของแฟนๆตรงหน้าเกทเรียกให้เขารีบหันหลังกลับไปมองอย่างไม่ทันระวัง

 

 

ตุบ!

ร่างสูงกระแทกกับรถเข็นของผู้โดยสารคนอื่นอย่างแรงจนกระเป๋าล้มลงระเนระนาด แหม่มร่างใหญ่ชักสีหน้าไม่พอใจ จนเขาต้องรีบโค้งตัวขอโทษจนหน้าแทบจะถึงพื้น จินยองกำลังเดินออกมาจากเกท ในขณะที่เขากำลังก้มเก็บของให้ฝรั่งสาว เสียงกรี๊ดดังเป็นระลอกๆ เขาเห็นพียงแค่มือขาวๆที่โบกทักทายแฟนคลับ เจบีรีบรวบสัมภาระขึ้นอกก่อนจะวางซ้อนบนรถเข็นนั่น แล้วโค้งหัวอีกรอบแทนคำขอโทษ

 

 

“จินยอง!!” เสียงเรียกของเขามันช่างไร้ประโยชน์ เมื่อเทียบกับเสียงตะโกนของแฟนๆคนอื่น เจบีชักเท้าวิ่งตามละล้าละลัง ยิ่งวิ่งก็เหมือนยิ่งไกลออกไป ทั้งการ์ดทั้งแฟนคลับที่ห้อมล้อมเหมือนกำแพงหนาที่กั้นระหว่างเขากับจินยอง

 

 

แม้แต่หน้าจินยองก็ยังไม่ได้เห็น..

แล้วเขาจะมาทำบ้าอะไรที่สนามบินตอนตี ถ้าไม่ได้เจอจินยอง

เจบีชะงักฝีเท้า กระชากผ้าปิดปากสีดำออก แล้วตะโกนอย่างลืมตัว “ปาร์ค จินยอง!!!!!!!

.

.

.

 

 

 

 

“มอเน่งงงง~

 

 

“แจ๊คสันฮยองงงง มาแต่เช้าเลยนะวันนี้” แบมแบม  ไอ้ลูกกระจ๊อกรีบวิ่งเข้าไปพันแข้งพันขาพี่มันเลยเชียว  เจบีขยับนาฬิกาข้อมือแล้วก็พ่นลมหายใจเสียงดัง

เช้าโพ่งงง 11 โมง...

 

 

“มัคคึ มัคคื๊อออออ ซื้อหนมมาฝาก” ไอ้คนมาสายรีบแจ้นไปเลียแข้งเลขาสโมทันที

 

 

“ไปต่างจังหวัดมาเหรอ ซื้อของมาซะเยอะ” มาร์คประชด ละสายตาจากกองหนังสือเวียนแวบหนึ่งก่อนจะคว้าขนมจากถุงพลาสติกยี่ห้อร้านสะดวกซื้อชื่อดังไปแบบไม่อิดออด “แบมแบมมากินด้วยกันสิ” ยังมีน้ำใจแบ่งปันเด็กตัวดำๆ เอ้ยตาดำๆอีก พ่อเทพบุตร...

 

 

“ฮ๊ายยยย เจทูเดอะบี ทูเดอะเจบี กินหนมมั๊ยยยย” มันวิ่งหน้าแป้นแล้น วางถุงขนมลงบนกองแฟ้ม แล้วส่งยิ้มกว้าง เจบีเหลือบตามองด้วยสีหน้านิ่งๆ

 

 

“ไม่ว่าง” ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย พร้อมกับปัดถุงขนมออกจากกองแฟ้ม “จะรีบทำให้เสร็จวันนี้น่ะ” ท่าทีหงุดหงิดนั่นทำเอาหวังแจ๊คสันหงอยลงทันที

 

 

“แบมแบมไปเอาของที่สำนักกีฬาให้หน่อยดิ” มาร์คกวักมือเรียกคนตัวเล็กพร้อมกับยัดกระดาษใส่มือ “ไม่ต้องรีบกลับมานะ ไปกินข้าวเลยก็ได้” คนถูกใช้งานรับมาแบบงงๆแต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี คุณเลขามองตามหลังแบบไม่วางตา ก่อนจะหันไปมองเพื่อนรัก “ไปช่วยน้องแบกของดิ”

 

 

“หา?” แจ๊คสันถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ร้อยวันพันปีมาร์คไม่เคยปล่อยให้เขาอยู่แบมแบมสองต่อสองเลย ไม่ใช่อะไรหรอก แข่งกันจีบแบบเงียบๆอยู่ แต่นี่ถึงขั้นออกปากไล่ แปลก... “เออๆ มีไรโทรมานะ” แปลอีกนัยนึงว่า เดี๋ยวโทรมาเล่าให้กูฟังด้วย

 

 

ปึง!

“มึงจะไล่กูออกไปอีกคนด้วยไหม?” เจบีถามกวนๆ แต่สีหน้าไม่รับกับคำพูดสักนิด

 

 

“กูว่าจะคุยกับมึงน่ะ” เลขาหน้าหล่อเท้าคางมองหน้าท่านประธานด้วยความเป็นห่วง

 

 

“ว่ามา”

 

 

“เป็นเฮี่ยอะไรตั้งแต่เช้า หน้าบูดเป็นตูดแช่แฟ๊บมาเชียว” นี่มาร์คก็ว่ามาร์คถามดีๆ ไอ้เจบีมองตวัดมองค้อนทำไม

 

 

“ไม่ได้เป็นอะไร นอนน้อย”

 

 

“แล้วทำไมนอนน้อย เมื่อวานก็กลับเร็ว” มาร์คนิ่งไปสักพัก “แอบไปแดกเหล้าไม่ชวนกูปะเนี่ย”

 

 

เจบีตวัดสายตามองก่อนจะถอนหายใจหนักๆ “เงินแดกข้าวยังไม่มีจะให้ไปแดกเหล้า เอาตาตุ่มคิดหรอไอ้ฝรั่ง”

 

 

“ไม่มีเงินแดกข้าวแต่มีเงินซื้ออัลบั้ม มึงก็แทะขอบซีดีไปก่อนแล้วกัน” ก็ยังไม่วายจะหันมาแขวะ “หรือว่ามึงแทะหมดแล้ว มิน่าล่ะฟันหน้าบิ่นหมด”

 

 

“ส้นตีนกูอร่อย ลองชิมหน่อยไหมไอ้มาร์ค” เรื่องฟันเป็นเรื่องเซนสิทีฟ ล้อมากระวังจะโดนถีบนะจ๊ะ

 

 

คนถูกขู่ยกมือยอมแพ้ก่อนจะเนียนเปลี่ยนเรื่อง “แล้วตกลงทำไมนอนน้อย มึงยังไม่ตอบกูเลย”

 

 

เจบีเลิกคิ้วสูง ชั่งใจว่าจะพูดความจริงดีไหม ในเมื่อยังไงไอ้มาร์คก็ตามไปส่องแอคหลุมได้อยู่ดี...ไม่มีอะไรที่มันไม่รู้ “ไปรับจินยองที่สนามบินมา”

 

 

“อ่อ เห็นรูปในทามไลน์อยู่แวบๆ”

 

 

“รูปจินยองอะนะ” ก็บอกแล้วว่ามันต้องรู้

 

 

“เปล่า รูปมึงอ่ะ”

 

 

“อ่อ..” เจบีพยักหน้ารับ ก่อนจะเซ็นชื่อลงบนใบประกาศนียบัตร คิ้วเข้มมุ่นหัวเข้าหากัน ตอนที่นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “เมื่อกี้มึงว่าอะไรนะ?”

 

 

“กูว่าแล้วว่ามึงต้องหูหนวก” ไอ้มาร์คแค่นหัวเราะ เดินอาดมาที่โต๊ะท่านประธานพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้ เจบีกร่นด่าไอ้เลขานั่นอยู่ในใจก่อนจะรับโทรศัพท์มันไว้ในมือ

 

 

[FA] แฟนบอยคนนี้ตะโกนเรียกจูเนียร์ที่สนามบิน เสียงดังมว๊ากกกก เขาน่ากลัวเหลือเกิน แต่พระเจ้า ฉันเคยเห็นเขาบ่อยๆ ฉันจำเขาได้ แฟนบอยที่ใส่หมวกกับผ้าปิดปากสีดำตลอดไง แม่คะ เขาหล่อมากเลย ทำไงดี *แนบรูป*

[FA] เห้ย แฟนบอยลึกลับคนนั้นไง ที่ใส่หมวกกับผ้าปิดปากสีดำตลอดเวลา เพิ่งเคยเห็นหน้าครั้งแรก หล่อมาก ทำไงดี ฉันก็อยากได้เขา T T *แนบรูป*

[FA] โอ้ววว ฉันเลือกไม่ถูกเลยระหว่างจูเนียร์กับแฟนบอยของเขา *แนบรูประดับ HQ*

 

 

“ทำไมกูไม่เคยเห็นทวิตพวกนี้เลยวะ” เจบีรูดดูทวิตเตอร์ของมาร์คแบบงงๆ

 

 

“ก็มึงสนใจแต่จินยองจนมองไม่เห็นคนอื่นเลยไง” รู้สึกเหมือนโดนแย็บตระหงิดๆ มาร์คยิ้มไม่รู้ไม่ชี้ เอ็นดูเพื่อน แต่ก็หมั่นไส้ความขี้เก๊กของมันมากกว่า

 

 

“รีกันเยอะด้วย ไอ่เฮี่ย จะมีใครจำกูได้ไหมวะ” ทำหูทวนลมลากนิ้วเลื่อนทามไลน์แบบลวกๆ...เอาจริงๆ ไอ่มาร์คแมร่งรีข่าวเยอะกว่ากูอีก แฟนบอยอีกคนปะวะเนี่ย

 

 

“จำได้แล้วไงวะ”

 

 

“มึงก็รู้กูเป็นพี่ว๊าก ภาพพจน์กูเสียหมด”

 

 

“อ่อ เป็นพี่ว๊าก ก็เลยต้องไปว๊ากที่สนามบินเนี่ยนะ” เชี่ยยยย มันก็ไม่ขนาดนั้น...ปะวะ

 

 

“กูไม่ได้ว๊าก” เจบีปฏิเสธเสียงแข็ง

 

 

“กูมีคลิป” ไอ้มาร์คพูดสีหน้านิ่ง ได้ยินเสียงแว่วๆในหูว่า...อย่าเถียงกู

 

 

“นับวันมึงนี่น่ากลัวขึ้นทุกๆวันแล้วนะ รู้ตัวไหม?” ไม่กี่ครั้งหรอกนะที่เจบีจะยอมให้มาร์คถือไพ่เหนือกว่า “มึงก็เป็นแฟนบอยใช่ไหม ตอบกูมา”

 

 

“ไม่อะ กูไม่อยากล่มจมเหมือนมึง” เอามีดมาแทงกูเลยมาร์ค ถ้าจะพูดกันขนาดนี้ “แล้วไงวะ เมื่อวานก็ไปเจอจินยองแล้ว มึงจะมานั่งหน้าหงิกอยู่ทำไม ชีวิตมึงควรจะแฮปปี้สิ”

 

 

“แฮปปี้เชี่ยไรล่ะ กูไม่ได้เจอหน้าน้องเขาเลย ต้องมาส่องในทามไลน์เอาเนี่ย เจ็บใจชิบหาย”

 

 

“เอ๊า!! ไปถึงสนามบินแล้วไม่เจอหน้าเนี่ยนะ”

 

 

“เออ!!!

 

 

“แล้วที่อื่นมึงจะไม่ได้เจอเลยหรอ น้องเขาเรียนคณะเดียวกับมึงเลยนะ” เจบีที่กำลังจะสวนกลับอ้าปากค้าง กลืนก้อนคำพูดทั้งหมดลงคอแล้วคิดตาม

 

 

“เออ จริงของมึง” ไม่เคยรู้สึกว่าโง่อะไรได้ขนาดนี้ สายตาไอ้มาร์คเต็มไปด้วยคำด่าที่แม้ว่าจะไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่ก็ได้ยิน “จินยองจะมามอรึเปล่าเหอะ”

 

 

“กูชื่อมาร์ค ไม่ได้ชื่อจินยอง อยากรู้มึงก็ไปหาน้องเขาที่ภาคสิวะ”

 

 

“เฮ้ย จะดีหรอวะ...” สายตาไอ้มาร์คกดต่ำลง ได้ยินเสียงมันแว่วๆอีกรอบว่า ดี!!! “กู...กูจะทักน้องเขาว่าไงดีวะ”

 

 

มาร์คกรอกตาไปมา ก่อนจะกระดิกนิ้วเรียกให้ไปสุมหัว “มึงก็ไปยืนหน้าโต๊ะภาคน้องเขาเว่ย แล้วทีนี้ถ้ามึงเจอน้องเขา...” ในหัวกูก็คิดภาพตามมันเลยนะ จินยองกำลังเล่นตบแปะกับเพื่อน แล้วกูก็ยืนแอบมองอยู่พอดี “มึงก็ตะโกนไปเลย...รักนะจินยอง!!!!!!!

 

 

ผัวะ!!

จะไม่เลิกล้อกูจนกว่าจะเป็นอัลไซเมอร์ใช่ไหมไอ้มาร์ค

“ขอบใจ แต่กูคงไม่ทำตาม” คนถูกตบกะโหลกทรุดตัวกุมหัวร้องด้วยความเจ็บปวด “เอาไว้เดี๋ยวกูค่อยไปนึกอีกทีตอนเจอหน้าน้องเขาแล้วกัน” มือหนายกแฟ้มทับปึกใบประกาศนียบัตรที่รอให้เขาเซ็น ก่อนจะคว้ามือถือตัวเองเดินออกไปจากสโม

 

 

“ไอ่เชี่ยเจบี มึงจะไปไหน งานกองเบ้อเร่อ ไหนบอกจะรีบทำให้เสร็จ ตอแหลสัสๆ” มาร์คตะโกนด่าไล่หลังเสียงแหบพร่า แหงล่ะ กล้าด่าขนาดนี้แปลว่ามันต้องมั่นใจแล้วไอ้ท่านประธานนั่นจะต้องเดินไปไกลเกินกว่าจะได้ยินถ้อยคำเหล่านี้แน่นอน

#เลขาใจกล้า...

 

 

 

 

 

น้องๆ วันนี้จินยองมาเรียนปะ?

เจบีซ้อมพูดในใจ เล็งไอ้หัวโล้นที่นั่งดีดกีต้าร์อยู่คนเดียว ไม่รู้แมร่งเปลี่ยวหรือไม่มีใครคบ...เท้าซ้ายนี่ก้าวนำเข้าไปละ แต่เท้าขวาเสือ ก ก้าวไม่ออก

โว๊ยยยย แมร่งงงง...ทึ้งหัวทะเลาะกับตัวเองเงียบๆคนเดียว...ขืนถามไปแบบนั้น มันจะหน่อมแน้มไปปะวะ

เฮ๊ยยย มึงอะ มานี่ดิ๊ เห็นจินยองปะวะ!

...น้องเขาจะคิดว่ากูมาขู่กรรโชกทรัพย์ไหม?

 

 

“อ๊าว พี่เจบี ลมอะไรหอบพี่มาถึงนี่เลยเนี่ย” ยูกยอม รุ่นน้องไอ้แจ๊คสันตบหลังกูดังป๊าบ โอ้โห หมอนรองกระดูกแทบเคลื่อน ทักกูขนาดนี้วันหลังขับสิบล้อมาชนกูเลยไหมละ

 

 

“มือตีนนี่ให้มันเบาๆหน่อย เดี๋ยวกูต่อยบ้างจะหาว่าไม่เมตตา”

 

 

“โทษๆ นี่ก็เบามือแล้วนะ 55” ไอ้เด็กเวรนั่นหัวเราะชอบใจ ก่อนจะเบี่ยงเบนความสนใจมาที่ของในมือกู “โหย อยากกินไส้กรอกพอดี รู้ใจจริงๆ” ไม่พูดเปล่า มือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ของกินทันที แต่ติดที่เจบีไหวตัวทัน ถอยหลังตั้งหลักซ่อนของกินได้เสียก่อน

 

 

“กูซื้อมากินเอง ห้ามแย่ง”

 

 

“โห่ ไรว๊า~~” มันบ่นพึมพำๆในลำคอ อ่านปากก็รู้ว่ากำลังด่าพี่ว๊ากเบอร์หนึ่งว่า ไอ้ขี้งก “แล้วนี่มาหาใครรึเปล่าเนี่ย? มาด้อมๆมองๆนึกว่าขโมย”

 

 

“เออ มึงเห็น...”

 

 

“แจ๊คสันฮยองหรอ ยังไม่มามอเลยมั้ง วันนี้ยังไม่เห็นเลย” ช่วยฟังกูพูดให้จบประโยคด้วยจ้า จินยองไม่ใช่แจ๊คสัน “เนอะ จินยอง” เออ จินยอง กูหมายถึงจินยอง

 

 

เอ๊ะ...จินยอง

จินยองจริงๆ!!! ยืนอยู่ข้างหลังไอ้ยูกยอมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

“อื้ม ยังไม่เห็นเลยวันนี้” เด็กนั่นทำตาแป๋ว โผล่หัวออกมาทางด้านหลังไอ้รุ่นน้องตัวใหญ่นั่น

 

 

ถึงจะตัวเล็กจนโดนไอ้ยูกบังจนมิด แต่ความน่ารักของจินยองก็ทะลุผ่านมากระแทกหน้าเต็มๆ

 นี่ขนาดใส่ชุดฟอร์มเดียวกันนะเนี่ย เจบีก้มมองเสื้อผ้าตัวเอง สลับกับจินยอง แต่แปลกนะ ทำไมจินยองใส่แล้วดูดีจัง ทำไมกูใส่แล้วเหมือนกุ๊ย

เดี๋ยวนะ....ชุดเหมือนกัน...

เสื้อคู่!!!

แม่ มึง จินยองใส่เสื้อคู่กับกู!!...แหกปากกรีดร้องในใจเงียบๆคนเดียว มโนว่าเสื้อคู่แบบไม่แคร์คนทั้งมหาวิทยาลัย

 

 

“พี่เป็นอะไรมากปะ ยืนบิดนี่ปวดขี้หรอ” เด็กภาคนี้กวนตีนกันทุกคนไหมครับ ถามจริง

 

 

“เปล่า คันเท้า เหมือนจะได้เตะคน”

 

 

“วู๊ววว งั้นไปดีกว่า ไปกันเหอะจินยอง” ไอ้รุ่นน้องตัวโตรีบชิ่งพร้อมกับลากไอ้ตัวเล็กของเขาไปด้วย เจบีมองตาไม่กระพริบ รีบคว้าข้อมือบางนั่นให้พ้นการกอบกุม “เฮ้ยไรอะ”

 

 

“สนิทกันหรอ?”

 

 

“สนิท? เห้ย ผมกับจินยองรุ่นเดียวกันนะ” ยูกยอมตาโต แก้ตัวพัลวัน ก่อนจะหรี่ตามองที่มือเจบี “แล้วพี่อะ สนิทกับจินยองหรอ จับไม้จับมือเขาเนี่ย” เจ้าของมือหยาบสะดุ้งก่อนจะรีบปล่อยข้อมือบางให้เป็นอิสระ

 

 

“ยูกยอมไปกินข้าวก่อนก็ได้ เดี๋ยวเราตามไป จะคุยกับรุ่นพี่เรื่องงานเชียร์พอดี” จินยองแตะไหล่เพื่อนแล้วยิ้ม ยูกยอมโยกหัวไปมาอย่างล้อเลียนก่อนจะยอมเดินไปล่วงหน้าแต่โดยดี เจบีมองแผ่นหลังนั่นอย่างไม่เป็นมิตรก่อนจะหันมามองหน้ายัยลูกแมวที่ยกยิ้มรออยู่ข้างๆ

 

 

“อะไรครับ?”

 

 

“รุ่นพี่นั่นแหละเป็นอะไร?” ริมฝีปากแดงๆยิ้มกว้างเข้าไปอีก “หึงหรอ?”

 ก็บอกแล้วว่ายัยลูกแมวนี่ร้ายจะตาย เจบีเลิกคิ้วสูง สอดมือเข้าไปในกางเกงก่อนจะเอนตัวเข้าไปหาด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ

 

 

“ผมไม่ได้หึง” คนฟังเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจแต่ก็ยังตั้งใจฟังประโยคต่อไปอย่างคาดหวัง “ก็แค่อิจฉานิดหน่อย”

 

 

“นิดเดียวเองหรอ?” ยัยลูกแมวยิ้มยั่ว น่าจับฟัดเสียให้เข็ด “แล้วมาถึงนี่ รุ่นพี่มีอะไรจะพูดกับผมหรอครับ”

 

 

“ถ้าไม่มีอะไร ผมมาที่นี่ไม่ได้เหรอ” ท่านประธานสโมสรนักศึกษายักไหล่กวนๆ “คุณมีปัญหารึไง” เผลอหลุดปากพูดประโยคที่ไม่ชวนให้เป็นมิตรอีกจนได้

 

 

“ไม่มีคร๊าบบบ” โชคดีที่คนฟังก็ไม่ถือสา นักร้องดังเบี่ยงยิ้มเล่นตัว “ก็นึกว่าจะมาขอลายเซ็น...”

 

 

คนถูกแซวหรี่ตามองอย่างใช้ความคิด ก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก “เก็บเอาไว้เซ็นบนใบทะเบียนสมรสผมเถอะครับ” จินยองถลึงตามองอย่างไม่เชื่อสายตา แม่...พี่เขาอ่อยอะ ฮืออออ กะว่าจะเล่นงานให้ไอ้รุ่นพี่ท่ามากนั่นซะหน่อย กลับกลายเป็นเขาซะเองที่เสียหลักจนแทบล้มทั้งยืน...ถึงกระนั้นก็ยังฝืนยิ้มทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เดี๋ยวเขาจะหาว่าง่าย

 

 

“ผมไม่ใช่นายอำเภอนะครับ” บอกสิว่าอยากแต่งงานด้วย

 

 

ร่างสูงเลิกคิ้ว จ้องหน้ายัยลูกแมวที่พยายามล่อลวงเขาให้ติดกับจนหนีไปไหนไม่รอด “คุณไม่ได้อยากแค่เป็นนายอำเภอหรอก ผมรู้” น้ำเสียงแหบพร่ากับท่าทางอวดดีนั่น

ท้าทายหัวใจของเขาเหลือเกิน...อยากดรั๊ยยยย

แต่หม่าม๊าบอกว่า เกิดเป็นลูกผู้ชาย ต้องรักนวลสงวนตัว (?) อย่าไปหลงคารมคนหล่อ โดยเฉพาะคนชื่อเจบี (อ้างบุพการีเพื่อให้ประโยคมีความน่าเชื่อถือมากขึ้น) เพราะงั้น...

 

 

“มั่นใจไปหน่อยมั้งครับรุ่นพี่” พูดพร้อมกับดันอกคนตรงหน้าให้ห่างออกไป (อื้อหือออ...แน่นเว่อร์ ///- - ) “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว งั้นผมไปหายูกยอมก่อนนะ ไม่อยากให้เขาคอยนาน” เน้นคำว่ายูกยอม เผื่อว่าใครบางคนจะหึง

 

 

แต่เปล่าเลย...คนเป็นพี่แค่ยักไหล่แล้วหลีกทางให้

คิดว่าชิคมากปะละ? ไหนบอกจะจีบไง? ไหนล่ะ? ไหน?!!!

พอจินยองทำท่าจะเดินหนีไปจริงๆ เจบีก็คว้ามือเอาไว้อีก “อะไรอีกครับ?” คนถามหน้างอเข้าไปอีก

 

 

“เปล่านี่” รุ่นพี่พูดหน้านิ่ง แต่ขยับนิ้วเรียวสอดประสานกับมือบางของคนตรงหน้า “แค่อยากจับมือแบบไม่เสียตังดูบ้าง แฟนเซอร์วิสหน่อยสิครับ” กระชับนิ้วจนฝ่ามือแนบสนิทกันทั้งสองฝ่าย คนถูกแต๊ะอั๋งได้แต่เมินหน้าหนีแล้วอมยิ้ม “หันมายิ้มให้ผมก็ได้ ผมไม่อยากให้ใครเห็นรอยยิ้มของคุณ” แบบนี้เขาเรียกว่าดัก...ใครไม่หันกลับเขาเรียกว่ากลัว

 

 

“ใครบอกว่าผมยิ้ม”

 

 

“งั้นผมยิ้มแทนคุณก็ได้” พูดจบก็ฉีกยิ้มกว้างแบบที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน เป็นรอยยิ้มที่มีแค่จินยองเท่านั้นที่ทำให้พี่ว๊ากอย่างเขายิ้มได้ “มือของคุณเย็นเฉียบเลย”

 

 

อย่าว่าแต่มือเลย หัวใจของจินยองมันแทบจะระเบิดออกมาให้รู้แล้วรู้รอด ตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนขึ้นเวทีครั้งแรกเสียอีก ใบหน้าของเขาร้อนวูบวาบแบบไม่มีสาเหตุ เจบีต้องรู้แน่ๆว่าเขาเขินขนาดไหน...น่าอายที่สุด

คนตัวเล็กสะบัดมือออก “รุ่นพี่...” ปากแดงบ่นเบาๆก้มหน้างุดๆ “ผมก็ไม่อยากให้ใครเห็นรอยยิ้มแบบนี้ของรุ่นพี่เหมือนกันนะ” ถึงขั้นผลักรถบรรทุกอ้อยให้หล่นลงหน้าผาเลย T T

 

 

เจ้าของรอยยิ้มยกมือข้างที่ถูกปล่อยขึ้นมาบังริมฝีปาก ก็จินยองเขาหวงนี่ จะให้ใครเห็นไม่ได้

ความจริงแล้ว...แอบดมกลิ่นจินยองที่ติดมือมาด้วยแหละ 555555 อีเฮี่ยยย บัตรห้าพันยังไม่เต็มไม่เต็มมือแบบวันนี้เลย ชาติที่แล้วต้องเคยกู้ชาติมาแน่ๆ ...แฮปปี้~

“เอาโทรศัพท์มานี่ซิ” กระดิกนิ้วเรียกยิกๆ คนถูกสั่งทำหน้ามึนแต่ก็ยอมส่งให้แต่โดยดี “ปลดล็อกให้ด้วยนะ” จินยองส่งโทรศัพท์ให้พลางชะโงกดูหน้าจออย่างสงสัย นิ้วเรียวนั่นจิ้มเบอร์แล้วกดโทรออก “นี่เบอร์ผม”

 

 

“เฮ่~ หลอกขอเบอร์ไอดอลตัวเองหรอ” จินยองแซว แต่ก็ไม่ได้ชักโทรศัพท์คืน

 

 

“เรื่องงานทั้งนั้นแหละน่า เดี๋ยวคุณก็ต้องไปคุยงานที่สโมบ่อยๆ ผมจะได้โทรตามคุณถูก” รีบเอางานขึ้นมาบังหน้าทันที “แต่ถ้าคิดถึงผมก็โทรมาได้นะ ผมจะรอ” จินยองเบะปากด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะแบมือขอโทรศัพท์คืน ร่างสูงคืนของให้แต่โดยดี แถมไส้กรอกให้อีกถุงนึง

 

 

“เอามาให้ทำไมครับ ของรุ่นพี่นี่”

 

 

“กินๆไปเถอะ ผอมลงตั้งเยอะแน่ะ”

 

 

ตัวเล็กหรี่ตามองของในถุง ก่อนจะพูดแทงใจดำ “ตั้งใจซื้อมาให้แต่กลัวยูกยอมจะแย่งกินก็เลยบอกว่าเป็นตัวเองสินะ” ของโปรดเขาทั้งนั้นทำไมจะไม่รู้ คนถูกจับได้กระแอมเสียงในคอก่อนจะขอปลีกตัวออกไป

คิดว่าเท่นักรึไง?

จินยองเหยียดยิ้มเป็นเส้นตรง...

เออ เท่มาก โคตรชอบเลย

 

 

.

.

.

“จินยอง!!” ยูกยอมเรียกเพื่อนรักเสียงดังลั่น จนคนหันมามองเป็นแถบๆ “ทางนี้ๆ” เจ้าตัวโบกมือเพื่อเรียกเพื่อนที่ยืนทำท่าเงอะงะๆอยู่หน้าโรงอาหาร หลายๆคนแอบยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปคนดังที่นานๆจะมาเรียนกับเขาสักที ป่านนี้ sns คงมีรูปจินยองมามหาวิทยาลัยเต็มไปหมดแน่ๆ

 

 

คนตัวเล็กเดินเคี้ยวตุ่ยๆเข้ามา ทำเหมือนไม่เห็นว่ากำลังถูกจับตาอยู่ คงจะชินแล้วที่ต้องถูกถ่ายรูปเป็นประจำ จินยองนั่งลงข้างๆยูกยอมเพราะเป็นเพื่อนที่ค่อนข้างสนิทกันที่สุด “ซื้อไรมาอะ” ยูกยอมชะโงกหน้าดูของในมือ ทำท่าจะแย่ง แต่จินยองกลับชักมือหนีออกมาได้ทัน

 

 

“หมดแล้ว” พูดพร้อมกับส่งไส้กรอกชิ้นสุดท้ายเข้าปาก

 

 

“โหย ขี้งกเหมือนเจบีฮยองเลย” แล้วก็คิดขึ้นมาได้ “โอ๊ะ กินเหมือนเจบีฮยองเลย หรือว่าตะกี้นี้...”

 

 

“รุ่นพี่ซื้อให้เรา” ยักคิ้วให้เพื่อนอย่างภาคภูมิใจ...จินยองคนขี้อวด

 

 

ยูกยอมเบิงตากว้าง ลดเสียงกระซิบกับเพื่อนคนดัง “เขาจีบนายหรอ?” คนถามยิ้มแก้มปริไม่ต่างกับคนถูกถามเลย จินยองไหวไหล่ตอบอย่างไว้ตัว

 

 

“ไม่แน่ใจ แต่ก็น่าจะใช่แหละมั้ง” ปากบางขบไม้เสียบไส้กรอกอย่างขวยเขิน คิดดูสิ พี่ว๊ากที่ฮอตที่สุดในคณะกำลังตามจีบเขาเนี่ย มันน่าปลื้มขนาดไหนล่ะครับ คุณกิตติ

 

 

“ต้องใช่แน่ๆ เมื่อกี้เราสัมผัสได้ ตอนที่ฮยองสะบัดมือเราออก สายตาแบบ...” พูดพลางเลียนแบบท่าทางจองหองของคนที่ถูกนินทา “อย่ามายุ่งกับคนของผม”

 

 

“ฮรั่ยยยยย อย่าชงให้มากสิ ถ้าเขาไม่ได้มาจีบนี่หน้าหงายเลยนะ”

 

 

“แล้วชอบพี่เขาไหม?”

 

 

“ที่สุด” ตอบแบบไม่ต้องใช้ความคิด จินยองหัวเราะร่า เมื่อเห็นสีหน้าของคนถาม ทั้งหมั่นไส้ ทั้งยินดี ที่เพื่อนกำลังมีความรัก “ห้ามบอกใครเด็ดขาด” ยูกยอมทำท่ารูดซิบปาก หัวเราะกันคิกคักๆ จนเพื่อนในกลุ่มเริ่มสงสัยว่าคุยอะไรกัน ยูกยอมปฏิเสธก่อนจะหาเรื่องปลีกตัวออกมาพร้อมจินยองด้วยข้ออ้างที่ว่า...ไปถ่ายเอกสารก่อนนะ

 

 

พอเห็นว่าพ้นสายตาเพื่อนๆในกลุ่มก็หันมาซักไซ้คนต้นเรื่องอีกรอบ “เขาตามจีบนานยัง? เล่ามาให้หมดเลยนะ”

 

 

“โอ่ยยย เพิ่งจะมีทีท่าก็วันนี้เอง เราไม่ได้อยู่ที่นี่ตั้งหลายวัน”

 

 

“พี่เขาบอกชอบนายก่อนหรอ?”

 

 

“อืมมม บอกหลายทีละ เขาเป็นแฟนคลับเราอะ เคยตะโกนบอกในคอนเสิร์ตด้วย โคตรจี้เลย”

 

 

“เย่เฮดดดด พี่ว๊ากไปคอนเสิร์ตนายด้วยหรอ ออกตัวแรงมากกกกก” ถึงขั้นหลุดปากเสียงดัง จนโดนเพื่อนตัวเองเอ็ด ยูกยอมขำหน้าสั่น ตอนที่คิดว่าพี่ว๊ากติ่งหนักขนาดไหน “ว่าแต่...ไปถึงขั้นไหนกันแล้วอะ?” ไอ้คนตัวใหญ่หยอกเพื่อนด้วยการเอาไหล่กระแทก

 

 

“ถึงไหนอะไรเล่า ก็บอกว่าเพิ่งมาจีบ...” คนถูกหยอกหน้าแดงวูบเมื่อสมองดันคิดเรื่องทะลึ่งไปกับประโยคกำกวมนั่น “เขาเพิ่งขอเบอร์เราไปเอง”

 

 

“วู้ แล้วนายให้ไหม?” ยูกยอมผิวปากแซว ก่อนจะมองเลยไปทางด้านหลังเพื่อน เมื่อเห็นใครบางคน

 

 

“รุ่นพี่เขามัดมือชกเลยอะ จู่ๆก็ขอมือถือไปยิงเบอร์ใส่เครื่องตัวเองหน้าตาเฉย” แค่คิดหน้าก็ร้อนวูบขึ้นมาอีกครั้ง มือบางยกขึ้นประคองแก้มแก้เขิน

 

 

“เออ เห็นภาพเลย” ยูกยอมกลืนน้ำลายดังเอื้อกพร้อมกับยกมือทาบหน้าจินยองอีกชั้นเพื่อประคองให้หันไปทางด้านหลัง เล่นเอากระดูกคอลั่นดังแกร๊ก ยังไม่ทันจะอ้าปากโวยวาย ไอ้เพื่อนตัวดีมันก็ชิงพูดเสียก่อน “แบบนั้นเลยใช่ไหม?”

 

 

...

ใช่!!

นั่นพี่แจบอมนี่ครับ กำลังจิ้มโทรศัพท์สาวแล้วส่งคืน

แถมยังยกนิ้วชี้กับนิ้วก้อยขึ้นแนบหู ประมาณว่า โทรมานะ อีกด้วย

.

.

.

เลว

 

 

 

Talk

เราค่อยๆเขียนวันละไม่กี่ประโยค เลยยืดมาก 555 ขอโทษนะ อย่าเพิ่งด่าเรา อย่าเพิ่งด่าเจบี 5555555555 เราคิดพล็อตไว้แค่ตอนเดียวจบ ตอนนี้เลยออกมาแบบค่อนข้างยืดหน่อย ตอนหน้าจะเป็นตอนสุดท้ายจริงๆ ฝากสกรีมแทกด้วยนะคะ #เจบีแฟนบอย สาบานว่าน่ารัก...มั้ง 5555555







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

377 ความคิดเห็น

  1. #376 love bb lava (@lava2000lava) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 03:36
    แจกเบอร์ให้สาวได้ไงเนี่ย!
    #376
    0
  2. #368 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:14
    กรี๊ด​จนมือหงิกแล้วเนี้ยย น่ารัก อ้อยไปอ้อยกลับไม่โกง
    #368
    0
  3. #367 ป้าข้างห้อง (@romeo_mb) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 12:03
    อ้าวอิพี่ซวยแล้ว5555555
    #367
    0
  4. #356 กีกี้ส์ :-*) (@pokiekung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 11:53
    โอ๊ยยย เป็นแฟนบอยที่โคตรแฟนบอยจริงๆอะ ไม่คิดว่าจะชอบหนักขนาดนี้ แต่ตอนท้ายนี่ให้เบอร์ผู้หญิงคนนั้นทะมายย 555555
    #356
    0
  5. #347 AonKhwannate (@AonKhwannate) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 16:37
    55555555
    #347
    0
  6. #344 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 07:12
    555555 จี้พี่บีคนชิค กร๊ากกก
    #344
    0
  7. #339 † FuNe ~ Real † (@dekdn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 01:10
    เดี๋ยวนะ อิพี่บี แจกเบอร์สาวคือไรรรร
    #339
    0
  8. #338 cyjisback (@minifoxxy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 16:52
    อิพี่บี55555555
    #338
    0
  9. #336 melone97 (@melone97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 01:45
    จี้กับอิพี่บีสุดๆ5555
    #336
    0
  10. #334 WaterSweetNW (@namzazii) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 18:41
    โฮ้ยยยย แจบอมมม น้องเห็นนะเว่ย 555555555555555555
    #334
    0
  11. #324 takuruko (@takuruko) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 01:23
    โอ้ยยย อ่านที่สาธารณะอั้นขำจนขี้แทบเล็ด ตลกกกกกก กรามค้างเลยอะ555555
    #324
    0
  12. #312 md_dbsg_sj (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:49
    อ่าวเห้ยยยยยย พี่บี ไหงทำงี้ว่ะ
    เลว ในสายตาน้องไปแล้วววววววววววววว
    คืออุตส่าห์ฮามาทั้งตอน ทำไมไรท์ตัดจบตอนแบบนี้
    จิตใจทำด้วยอัลไร อ๊ากกกกกก
    #312
    0
  13. #305 hhantrz (@hana124) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 06:34
    มีความแฟนบอย มีความติ่งหนักมาก มีความเป็นพี่ว๊ากที่โคตรติ่ง ชอบบ555555555555
    #305
    0
  14. #272 mindmax (@mindmax) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 00:41
    แต่ละประโยคนี่ฮามาก 5555
    #272
    0
  15. #252 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 11:30
    อ่าวเฮ้ย พี่คะพี่คะ ทำไมแจกเบอรสาวไปทั่วงี้อ่ะ 55555
    #252
    0
  16. #215 PRIMO. (@so_youngha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 21:22
    โอ้ยตาย เรื่องนี้น่ารักมากเลยค่ะ อ่านไปขำไปเขินไป -//////-



    แก๊งขุ่นพี่เจบีนี่ฮาได้อีก ชอบ55555555555
    #215
    0
  17. #214 PRIMO. (@so_youngha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 14:18
    โอ้ยตาย เรื่องนี้น่ารักมากเลยค่ะ อ่านไปขำไปเขินไป -//////-



    แก๊งขุ่นพี่เจบีนี่ฮาได้อีก ชอบ55555555555
    #214
    0
  18. #213 PRIMO. (@so_youngha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 09:00
    โอ้ยตาย เรื่องนี้น่ารักมากเลยค่ะ อ่านไปขำไปเขินไป -//////-

    แก๊งขุ่นพี่เจบีนี่ฮาได้อีก ชอบ55555555555
    #213
    0
  19. #202 Tan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:53
    พี่แจบอมติ่งมากกกกกกกกกกก ชอบบบบบบบ

    ชอบตอนยูคถามจินยอง แล้วชอบพี่เขามั้ย "ที่สุด" ฮือออออ
    #202
    0
  20. #179 P.Ploy Kung (@lipaploy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 21:16
    ยิ่งกว่าบัตรห้าพัน5555555555
    #179
    0
  21. #50 เดร (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 08:21
    โิอ๊ยยยย!! โคตรน่ารักอ่าาา งื้อออ พ่อแฟนบอย

    ซึนจนเลิกซึนแล้วนะเนี่ย พัฒนาขึ้นเป็นกอง คิคิ ^^
    #50
    0
  22. #47 The-Stranger (@stranger18) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 09:53
    เด่วๆๆๆๆๆๆๆๆเกือบดีแล้วนะ ตอนจบคืออะไร เลว เต็มจอเลยอะ ฮืออออออ
    #47
    0
  23. #32 KhunnaiLee (@khunnailee-0825) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 10:26
    จะฮาไปไหน5555555 ตอนคุยกับบาร์ทเนี่ย - - คิดได้ไง555
    #32
    0
  24. #26 ปมปม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 17:20
    ขรรมตรงแทะแผ่นซีดี โอ้ยฮาแตกมากเรื่องนี้55555555555555555
    #26
    0
  25. #25 mark_ka (@aom_china_girl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 12:12
    ฮาอ่ะ..ชอบมุข "ตอนคุยกะบาร์ท" จริมๆ ตลกมากอ่า..5555555 โอ๊ยยยยยย.ขำแรงมาก
    #25
    0