[Fic SingtoKrist] Lion's Kiss ปราบพยศคุณหนูตัวร้าย (Yaoi)

ตอนที่ 3 : NO.2 บอกให้ปล่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    12 พ.ย. 59


NO.2

บอกให้ปล่อย



 

 

 

Krist Part


นี่มันอะไรกัน พ่อบ้านบ้านั่น อารมณ์เสียโว้ยยยยยยยยย พ่อนะพ่อทำไมต้องจ้างมันมาด้วยเนี่ย นิสัยแย่ชะมัด


ผมที่เข้ามาในห้องของตัวเองที่เมื่อกี้พึ่งโดนกวนประสาทจากพ่อบ้านคนใหม่ไป เดินมาที่ปลายเตียงแล้วนั่งลง ไปด้านนอกมาอุตส่าห์มีสาวๆสวยๆมาขอเบอร์ อารมณ์ดีๆอยู่กลับบ้านมายังต้องมาเจอมันอีก ชีวิตหน่อชีวิต


บุบๆๆๆ


ด้วยความที่ไม่มีที่ระบายผมจึงหยิบหมอนขึ้นมาแล้วตีไปบนผ้าห่มที่ความแรงสูงสุด คิดสะว่าหน้ามันอยู่ที่ผ้าห่ม


ฮึยๆๆๆ ทำไมต้องมาเจอคนแบบนี้ด้วยว่ะ... คอยดูนะจะแกล้งจนทนไม่ไหวลาออกไปเลย หึ พ่อไม่มีทางชนะหรอก อย่างผมน่ะมันติดเป็นสันดานแล้ว ไม่มีใครหยุดผมได้หรอกแม้แต่พ่อผมก็ตาม


ก็อกๆๆ


คุณหนูคริสครับถึงเวลาอาหารเย็นแล้วครับ เสียงของไอ้พ่อบ้านนั่นดังขึ้นมาด้านหน้าประตูห้อง...


เหอะ! ไม่สนใจ...


.... ผมไม่พูดตอบรับออกไป


คุณหนูคริสครับ...คุณหนูคริส!!! เป็นอะไรรึเปล่าครับ!! ” คนหน้าห้องพูดเสียงดังจนผมที่อยู่ภายในห้องตกใจ...อะไรของมันว่ะ!!?


ปัง!


เฮ้ย! พังประตูเข้ามาไมเนี่ย!!! ” ผมที่กำลังนั่งกอดหมอนอยู่บนเตียงก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อร่างโปร่งของพ่อบ้านพังประตูห้องผมเข้ามาแล้วยังมาทำหน้าตื่นตกใจอีก


ผมนึกว่าคุณหนูเป็นอะไร...ทำไมไม่ขานรับละครับ


ไม่อยากตอบ...จะทำไมล่ะ ผมแลบลิ้นปริ้นตาใส่คนที่ยืนอยู่หน้าประตู


เฮ้อออ มันถอนหายใจแล้วจากนั้นก็เดินเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยท่าทางแปลกๆ ทำไมต้องทำหน้าเบื่อๆด้วยอะ


อะไร๊ เข้ามาทำไมเนี่ย นี่!...ออกไปนะ ผมพูดด้วยความตกใจเมื่อคนตรงหน้ายังไม่หยุดเดินเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ ทำให้ดูน่ากลัวเหมือนผู้หญิงจะถูกทำมิดีมิร้ายอย่างไรอย่างนั้น...ดีนะผมเป็นผู้ชาย


จากนั้นมือเรียวก็เอื้อมมือมาจับข้อมือขาวของผมทั้งสองข้าง ผมที่ตกใจจึงเผลอหลุดเสียงออกมา


ปล่อยนะเว้ยจะทำไรอะ!!? ผมพยายามสะบัดข้อมือให้หลุดจากการเกาะกุมซึ่งมันแน่นมาก


มาจูงเด็กดื้อมาทานข้าวครับ คนที่อยู่ตรงหน้าพูดพร้อมกับจับผมแน่นยิ่งกว่าเดิม


ว่าใครเด็กดื้อ!! ”


ผมว่าคุณหนูควรหยุดดิ้นแล้วลงไปด้านล่างกับผมดีกว่านะครับ ริมผีปากบางพูดออกมายังไม่พอยังจะลากผมให้ลุกขึ้นจากเตียงอีกด้วย


ถ้าไม่ลงแล้วจะทำไมว่ะ...เป็นแค่คนใช้กินเงินไปวันๆแล้วมาทำแบบนี้กับเจ้านายได้ไงว่ะ


ผมขืนตัวเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวปลิวไปตามคนที่พยายามจะลากผมออกจากห้อง ยื้อไปยื้อมาฉุดกระชากกันอยู่แบบนั้นทำให้พ่อบ้านทนไม่ไหวตัดสินใจถามผมขึ้นมาอีกครั้ง


จะลงไหมครับ?


แน่นอนว่า...ผมจะตอบว่า...


ไม่! ”


แน่ใจนะครับ


เออ!...แน่ใจ ดะ...เดี๋ยวจะทำอะไร! ”


ตอนแรกผมตอบอย่างมั่นใจว่าจะไม่ลงไปกับมัน ทำไมผมต้องลงไปด้วย ลงไปแล้วเจอหน้าตลอดคืนนี้ผมคงไม่มีทางนอนหลับแน่ๆ ผมคิดว่าเขาจะปล่อยผมแล้วแต่ไม่ครับ...มันจับผมพาดบ่าแล้วเดินออกห้องมุ่งตรงไปบันได้ลงสู่ชั้นล่าง


เฮ้ยยย ปล่อยยยย ผมดิ้นไปมาพร้อมกับทุบหลังไปด้วย เห็นตัวบางๆแบบนี้ยกผมไหวได้ไงว่ะ แม่งเอ้ย


หยุดทุบได้แล้วครับเดี๋ยวก็ตกบันไดหรอก...ยังไงผมก็ไม่ปล่อย คุณหนูคริสไม่ยอมลงไปทานอาหารเองผมเลยต้องใช้วิธีนี้ไงครับ...ถ้ายอมลงมาตั้งแต่แรกผมคงไม่ต้องใช้วิธีนี้หรอกครับ ระหว่างเดินมันก็พูดไปด้วย แน่นอนผมหยุดดิ้น ทำไมนะเหรอก็มันเดินลงบันไดแล้วน่ะสิ ผมก็กลัวตายนะ


พอเดินมาถึงโต๊ะอาหารที่มีทุกคนพร้อมหน้ามี พ่อ แม่ ป้าศรีและคนใช้คนอื่นๆ ทุกคนเห็นผมหมดเลยและทำหน้าตกใจหมดเลยด้วย ฮืออ คริสอายอะ ถูกผู้ชายอุ้มแบกเนี่ยT^T


ตายแล้วคริสทำไมถึงมาแบบนั้นล่ะลูก เป็นแม่ที่หายเงิบก่อนจึงถามผมเมื่อถูกปล่อยลงจากบ่าแล้ว


ผมไปเรียกแล้วแต่คุณหนูไม่ยอมลงมา ผมขอโทษนะครับที่ทำทุกคนตกใจ...ทีหลังอย่าดื้ออีกนะครับ ประโยคแรกมันพูดกับแม่กับพ่อของผม แต่ไอ้ประโยคหลังนั่นหันมากระซิบที่หูของผม...


ฝากไว้ก่อนเถอะ...อย่าให้ถึงทีผมแล้วกัน!!!


ด้วยความอายผมจึงไม่พูดฟ้องพ่อกับแม่ออกไป ตอนที่ผมโดนแบกลงมานั้นผมหันไปทางพ่อของตัวเองก็พบว่าพ่อผมกำลังกลั้นหัวเราะอยู่...นี่เป็นแผนของพ่อใช่ไหมเนี่ย!!


ผมจึงนั่งทานข้าวแต่โดยดีและมีมันมายืนด้านหลังคอยดูอยู่ด้วย ทำไมถึงไม่ออกไปสักทีนะ กินข้าวไม่อร่อยเลยวุ้ยย ทานข้าวไปได้ไม่นานแม่ก็หันมาพูดกับผมเป็นคำที่ผมไม่อยากได้ยินที่สุด


คริส เดี๋ยวมหาลัยลูกก็จะเปิดแล้ว พ่อกับแม่ตัดสินใจว่าจะให้สิงโตไปอยู่ดูแลลูกที่คอนโดด้วยนะ


ฮ่ะ!!! ว่าไงนะแม่...ไม่เอา ผมไม่ยอม เมื่อกี้แม่ก็เห็นแล้วว่ามันทำกับคริสยังไงอะ คิ้วผมขมวดทันทีแล้วหันไปคุยกับแม่


เจ้าคริส! ไม่มีแต่ ยังไงสิงโตต้องไปอยู่กับแกอยู่ดี...หยุด!! ห้ามเถียง พ่อที่เป็นคนเริ่มแผนการพูดออกมาเสียงดัง ผมที่พยายามจะแทรกก็ต้องถูกดักเอาไว้ทำให้ไม่สามารถเถียงออกไปได้ สุดท้ายผมก็ต้องยอมอยู่ดี


ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ชีวิตอันแสงสงบสุขของผ้มมมมมมม ( ไม่น่ามโนก่อนเลย )


...ไม่ต้องมายิ้มเลยนะ ไอ้พ่อบ้านบ้า!!!!


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


TALK :

ตอนหน้าเขาก็จะไปอยู่ด้วยกันสองคนแล้วล่ะค่ะ แอร๊ยยยย

คริสจะเอาคืนพี่สิงยังไงนั้น อย่าลืมติดตามนะคะ

ขอโทษด้วยนะคะ หายไปหลายวันเลยเพราะติดเรียนค่ะ

เวลาที่สามารถอัพได้ก็เสาร์อาทิตย์ส่วนใหญ่ค่ะ 

รักคนอ่านทุกคนค่ะ จุ๊บๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #20 Fa fah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 23:21
    มาต่ออีกนะค้าไรท์ค้างอะๆๆๆไม่เทใช่ไหม😭
    #20
    0
  2. #19 n-sunny (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:35
    สนุกมากๆเลยคะ มาอัพไวๆนะคะ
    #19
    0
  3. #17 @37 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 18:15
    สนุกค่ะ มาอัพต่อเร็วๆ น๊า
    #17
    0
  4. #16 uta25698 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 18:24
    มาต่อน้าาาาา สนุกกก ค้างๆ~
    #16
    0
  5. #15 kssk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:30
    รีบมาต่อน้าา
    #15
    0
  6. #14 ลูกกวาด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 15:13
    คริสอย่าดื้อกับพี่สิงมากนะพี่สิงเค้าเป็นห่วง
    #14
    0
  7. #11 s.lattecoffee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 20:03
    เป็นเด็กดีซะคริส 5555+
    #11
    0
  8. #8 tattylovely1234 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 08:31
    วี้ดดดวิ้ววว เขิน-///-มาต่อน้า ค้างงง้าา
    #8
    0