คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

858

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


858

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 ธ.ค. 60 / 22:13 น.
นิยาย CakeVerse | BlueBerry [Fic 7Knight:Ace x Teo] CakeVerse | BlueBerry [Fic 7Knight:Ace x Teo] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

CakeVerse | BlueBerry

 


 

-เอซชอบกลิ่นบลูเบอร์รี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลิ่นบลูเบอร์รี่ของอาจารย์-

7 Knight Fanfiction

Author:Art(ist)

Pairing:Ace xTeo

Verse:CakeVerse

Note (อ่านนะ เดี๋ยวงง!):CakeVerse คล้ายๆกับ โอเมก้าเวิร์สค่ะ

ฟอร์ก:ไม่สามารถรับรสใดๆได้ นอกจากพวกเค้กนะคะ

เค้ก:ส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้หรอกว่าตัวเองเป็นเค้ก นอกจากจะเจอะกับพวกฟอร์ก ทุกส่วนของเค้กมีรสชาติหมดไม่ว่าจะเป็นอก เอว น้ำตา เลือด แต่ละคนจะมีรสต่างกันค่ะ ที่สำคัญเรื่องนี้เค้กท้องได้แหล่ะค่ะ!

 

Talk:

     สวัสดีค่ะ! สำหรับฟิคนี้จะเป็นเค้กเวิร์สนะคะ เค้กเวิร์สคืออะไรกลับไปอ่านนู่นข้างบนเนอะ เรื่องนี้เป็นแนวชายรักชายเนอะ ใครไม่ชอบนู่นค่ะ กากบาทมุมขวา(กรณีโทรศัพท์กดปุ่มโฮม แต่ใครอยากลองก็ไม่ว่ากัน)

                เรื่องนี้มีอยู่ว่าไรท์ไปอ่านฟิคเค้กเวิร์สมาค่ะ แล้วทีนี้กดๆดูคอสตูมแทโอ เห็นชุดบลูเบอร์รี่กานาช แล้วเราก็เริ่มกาวโดยให้แทโอมีรสบลูเบอร์รี่ซะเลย ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ!

หมายเหตุ:มีการปรับแต่งเล็กน้อย เพื่ออรรถรถ(เผื่อมีภาคต่อ 555)

o w e n tm.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 ธ.ค. 60 / 22:13



เอซเป็นพวกฟอร์ก

อันที่จริง ทั้งเขาและเดซี่ก็เป็นฟอร์กกันหมด 

แน่นอนเอซไม่สามารถรับรสชาติของอาหารได้เลยแม้แต่น้อย แต่อย่างน้อยการเป็นฟอร์กก็ไม่ทำให้เขาไม่สามารถใช้จมูกได้น่ะนะ ก็นั่นแหล่ะ รับกลิ่นได้แต่รับรสไม่ได้มันจะมีประโยชน์อะไรนอกจากการทำให้โมโหหิวมากขึ้นน่ะสิ!

แต่เขาก็ไม่ใช่ไม่เคยไม่ได้รับรสเลยน่ะนะ....

ก็ตามแหล่งขายบริการก็มีพวกเค้กเยอะแยะเลยไม่ใช่หรือไงเล่า!

แต่ที่พูดมาทั้งหมดนี่ไม่ใช่ประเด็นหรอกนะ

ที่เขาอยากรู้คือทำไมพักหลังนี้เขาถึงได้กลิ่นบลูเบอร์รี่จากอาจารย์อยู่ตลอดเลยน่ะ

ทำไมกันนะ? จะว่าเป็นของเด็กรับใช้ก็ไม่ใช่

หรืออาจารย์จะแอบหมกบลูเบอร์รี่ไว้!? ไม่น่าใช่หรอก

ที่เขาจะพูดคือกลิ่นบลูเบอร์รี่หอมๆ ตัดกับผิวขาวๆนั่น มันจะทำให้เขาคลั่งตายอยู่แล้วนะ!

ให้ตายเถอะ อาจารย์ไม่รู้ตัวเลยใช่มั้ยว่าตัวเองเป็นพวกเค้กน่ะ!

แล้วตัวบางๆแบบนั้น ต่อให้มีดาบก็เถอะ ก็น่ากลัวจะโดนพวกฟอร์กคนอื่นคาบไปกินอยู่ดีนี่!

เขาเป็นห่วงความบริสุทธิ์ของอาจารย์จริงๆ! แต่อันที่จริงก็อยากกินเองล่ะนะ แต่ก็กลัวตายก่อนวัยอันควรนี่สิ...

เอาเป็นว่าเขาจะหาวิธีชิมรสบลูเบอร์รี่นั่นก่อนใครให้ได้เลย!

...

กษัตริย์หนุ่มนั่งเหม่อมองคนตรงหน้าที่กำลังคุยกับเขาอยู่นานสองนาน นานจนน้ำลายเริ่มไหลจากมุมปาก

แทโอนี่น่ารักจังเลยน้า ผิวขาวๆ หน้าหวาน ยิ่งเป็นรสบลูเบอร์รี่ซะด้วย...อยากลองชิมชะมัด

น้ำลายไหลไม่พอ ของเหลวสีแดงที่รูจมูกพานจะไหลอยู่รอมร่อ เล่นซะคนถูกมองเริ่มรู้สึกประหม่า ลูกแก้วสีฟ้าใสหลุบตาลงไปไม่สบตากับกษัตริย์หนุ่มหื่นกามตรงหน้า มือบางกำเข้าหากันแน่น

วันนี้แต่งตัวไม่ดีงั้นหรือ?

เอซ...เสียงทุ้มหวานของปีกทมิฬแห่งรัติกาลเอื้อนเอ่ย แต่กระนั้นเจ้าของชื่อก็ยังคงนั่งเหม่อต่อไป

เอซ...เรียกซ้ำอีกครั้งเผื่อได้ยิน แต่เอซก็ยังคงจ้องอยู่เช่นนั้น

จักรพรรดิแห่งเอเชีย เอซ!!!”แทโอเรียกทั้งชื่อจริงพร้อมยศ ตำแหน่ง

                ข...ขอรับท่านอาจารย์เมื่อหลุดจากภวังค์แล้วก็รีบละล่ำลักถามอาจารย์ตรงหน้า ด้วยสีหน้าตื่นตกใจอย่างที่สุด

                “ข้าเรียกเจ้าหลายรอบแล้วนะ

                ขอโทษขอรับท่านอาจารย์ ข้าเครียดเรื่องงานเกินไปหน่อยอันที่จริงข้ากำลังคิดว่าต้องทำอย่างไรถึงได้กินท่านขอรับ

                อย่างนั้นหรอกหรือ ไม่เป็นไรหรอก ว่างๆก็พักบ้างสิพูดแล้ว แทโอก็ยิ้มบางๆให้ลูกศิษย์

น่าเอ็นดูไม่น้อย เจ้าลูกศิษย์

                นี่ก็ดึกแล้ว ข้ากลับก่อนล่ะริมฝีปากสีชมพูน่าลิ้มลองเผยอขึ้นบอกลา ก่อนจะเตรียมตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

                ให้ข้าพาไปส่งนะขอรับว่าแล้วเดินตามออกไป

                ยิ่งเข้าใกล้กลิ่นยิ่งหอมหวาน แทบจะปลุกสัญชาตญานดิบในตัวจักรพรรดิหนุ่มขึ้นมา

                อา...หอมชะมัด

                เอซพยายามอดกลั้นตนเอง

เอาล่ะ ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยพาข้ามาส่ง ทีนี้รีบกลับไปทำฏีกาให้เสร็จแล้วพักผ่อนซะนิ้วเรียวสวยดีดเข้าที่หน้าผากกว้างขายหนุ่ม

นั่นแหล่ะคือตอนที่เอซสติขาดผึง

ริมฝีปากหนาทาบทับไปบนปากบาง แล้วดูดดุนริมฝีปากนั้นจนพอใจ ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปตักตวงความหวาน รสบลูเบอร์รี่หวานฉ่ำแผ่กระจายไปในปาก แทโอครางออกมาเบาในลำคอ

                เอาล่ะหยุดไม่ได้แล้วกษัตริย์หนุ่มคิดอย่างปลงตกขอโทษนะครับท่านอาจารย์

                มือหนาช้อนศีรษะคนตัวเล็กกว่าเพื่อให้รับจุมพิตได้มากขึ้น ร่างบอบบางสั่นสะท้านเมื่อชายหนุ่มเร่งจุมพิตให้ร้อนแรงยิ่งขึ้นไปอีก มืออีกข้างเลื่อนไปประคองสะโพกบางเพื่อไม่ให้ร่างตรงหน้าทรุดลงไปกับพื้น มือน้อยกำอยู่ที่อกเสื้อ ก่อนจะทุบเพื่อให้เอซรู้ตัว

                เอซผละออกจากแทโอจนน้ำใส ๆ ขาดจากกัน

                พอแล้ว...นะดวงหน้าก้มลงเล็กน้อย เพื่อเก็บซ่อนใบหน้าตนเอง

                ท่านอาจารย์ข้าขอโทษ...แววตาคมเจือด้วยความปรารถนา ก่อนจะก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอขาว จูบซ้ำๆที่เดิมจนผิวขาวเกิดรอยแดงชัดเจน

                อร่อย นี่คือรสชาติของบลูเบอร์รี่เหรอ?

รสหวานอมเปรี้ยวแผ่กระจายไปทั่วปาก ลิ้นร้อนเลียไปตามลำคอขาว มือหนาประคองร่างบอบบางให้ไปบนฟูกนอน แล้วกดไหล่บางแนบกับฟูกนอน ก่อนจะค่อยปลดสายโอบิออก มือร้อนของกษัตริย์หนุ่มปลดขุดออกจากกายบอบบาง

เอซ..ห..หยุดเสียงหวานเอ่ยติดๆขัดๆห..หยุดเถอะ

มือบางประคองใบหน้าคมคายของชายหนุ่มไว้ แม้จะผ่านสงครามมาหลายครั้งแต่กระนั้นมือของแทโอก็ยังคงความนุ่มเฉกเช่นสตรีได้ไม่เคยเปลี่ยน

ท่านอาจารย์...ข้าขอโทษชายหนุ่มละล่ำละลักแต่ข้าหยุดไม่ได้แล้ว

ปากหนาตรงลงครอบคลุมยอดอกสีหวาน ลิ้มรสผลไม้สีฟ้านี้ให้หมด

อร่อย...อร่อยอย่างนี้แค่แทโอก็พอแล้ว ขอแค่แทโอ คนเดียวเท่านั้นไม่เอาอะไรอีกแล้ว

อ๊ะ..ตรงนั้นไม่ได้ ไม่ได้นะเสียงทุ้มหวานคราง ยิ่งเร่งสัญชาตญานฟอร์กของเอซให้มากขึ้น

ลิ้นร้อนโลมเลียอกบาง สลับกับกัดยอกอก มืออีกข้างบีบขยี้ยอดอกอีกข้งจนเต่งตึงสู้มือ อกบางแอ่นเล็กน้อยเพราะความเสียวซ่าน

แต่เอซไม่หยุดแค่นั้น

            NC CUT

                เอซเลียริมฝีปาก ก่อนจะกระแทกครั้งสุดท้ายปลดปล่อยธารน้ำสีขุ่นเลอะตามโคนขาเรียว เอซจงใจแช่แก่นกายไว้อย่างนั้น ขณะเดียวกันดวงตาคู่สวยของปีกปักษาแห่งรัติกาลก็หลับพริ้มลง

                เอซมองใบหน้านั้นนิ่งๆก่อนจะเอ่ยกับตัวเองว่า

                ข้าตื่นอีกรอบแล้วขอรับท่านอาจารย์..

 

หน้าห้องพักของแทโอ คาร์ล เฮรอน ลูกน้องคนสนิทนั่งหน้าแดงอยู่ เขาอยากตะโกนเหลือเกินว่า

ทำให้มันเบา ๆ หน่อยสิฟะ! ไอ้กษัตริย์ติ๊งต๊อง!’

                ว่าแต่...ตอนเขาทำแบบนี้กับทากะ แทโอคิดอย่างไรนะ?

แถมเล็กน้อย

                รุ่งเช้าเอซลืมตาขึ้นมา ก่อนจะคิดอะไรได้

                พวกเค้กท้องได้มิใช่รึ

                แล้วที่เขาปลุกอาจารย์มาทำต่ออีกหลายยกน่ะ จะเป็นยังไงนะ....แน่นอนเขาจะได้เป็นพ่อคนแล้ว!

แต่นั่นคือในกรณีที่แทโอไม่เอาดาบมาแทงเขาตอนตื่นละก็นะ...

                เอซโอบวงแขนรอบเอวบาง แล้วกระชับแน่น แทโอขยับเข้าซุกอกเหมือนลูกแมว

หลังจากเรื่องเมื่อคืนได้กินอะไรอร่อยขนาดนั้น ต่อให้ตายก็คุ้ม...

                แทโอคือเค้ก ของผม ของผมคนเดียว

บางทีแทโออาจจะเป็นโซลเมทของเขาก็ได้นะ..

End





Talk:แค่คอสตูมเราก็กาวได้ค่ะ! ใครต้องการภาคต่อส่งฟีดแบ็กด้วยคอมเม้น ไม่มีเม้นไม่มีภาคสองนะ!

ปล.แทโอโคตรหลุดคาร์!

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ VEXTOR จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 ykrb2345 (@ykrb2345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 18:15

    กรุณาต่อด้วยนะเจ้าคะโยคุรอเจ้าค่ะ
    #8
    0
  2. #7 Terapron Buasont
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 16:37

    ต่อภาคสองเถอะนะะะะ ชอบคู่นี้มากกกก????????????????????????????????????????????????????????????????

    #7
    0
  3. วันที่ 3 เมษายน 2561 / 18:55
    Fin~
    #6
    0
  4. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:42
    ฟินค่ะ--- มีอีกมั้ยคะะะ--
    #5
    1
    • 23 มีนาคม 2561 / 18:45
      มีค่ะ ลองไปที่ดูนิยายเรื่องอื่นๆของอาร์ตดูนะคะ ลงบทความเกี่ยวกับฟิคสั้นไว้ รีเควสได้นะคะ ^_^
      #5-1
  5. วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:50
    อ่านไม่ได้-- ทำไมกัลลลลล!!!//เขย่าโทรศัพท์
    #4
    0
  6. วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 01:16
    -////- บอกได้คำเดียวว่า...ฟินเฟร่อ~~~
    #3
    0
  7. วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 23:15
    อร้ายยยย ฟินมากค่าาา แต่เอ...มีเฮียคาร์ลกับหนูทากะด้วยยยยย ^/////^
    #2
    0
  8. วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 13:27
    ฟินมากกก
    #1
    0