Special Book สมุดบันทึกลับฉบับจิลวาลี่

ตอนที่ 5 : สลับร่างอลวนรักวันสงกรานต์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    15 เม.ย. 60

สลับร่างอลวนรักวันสงกรานต์

            [ไงทียอน ถึงไทยแล้วเหรอ]

            “ถึงแล้วครับพี่~ อย่างร้อนอ่า T^T ทำไมถึงเป็นผมที่มาไทยส่วนพี่อยู่เกาหลีอ่ะครับ!

            [ก็เพราะคุณยายอยากเจอหลานชายที่เอาแต่เที่ยวหญิงไม่ยอมไปเยี่ยมพวกท่านเลยน่ะสิ -__-]

            “แหมพี่เที่ยวหญิงอะไร ยัยพวกนั้นก็เพื่อนผมทั้งนั้น แค่ผมมีเพื่อนสาวมากกว่านี่ผมผิดเหรอ T^T

            [เออ เพื่อนสาวมากไป จนแม่กังวลว่านายจะเป็นเกย์เข้าทุกวันแล้วเนี่ย]

            สนามบินสุวรรณภูมิร่างกำยำสมส่วนของชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-เกาหลี เขาเดินลากกระเป๋าเดินทางสีเทาพลางคุยโทรศัพท์กับผู้เป็นพี่สาวด้วยรอยยิ้มเหนื่อยๆ โดยหารู้ไม่ว่าใบหน้าหล่อวัวตายควายตะลึงของเขาทำเอาเดินผ่านไปส่วนไหน ก็จะมีสาวๆมองตามหลังด้วยใบหน้าเขินอายทุกที่

            “ผมแมนเต็มร้อยนะพี่ พิสูจน์ป่ะล่ะคร้าบ~ =w=

            [เธอนี่จริงๆเลย--ถ้าจะพิสูจน์ว่าแกไม่ใช่เกย์ก็หาลูกสะใภ้ไปฝากคุณยายเขาซะสิ แล้วไม่ต้องมาหน้าหม้อกับแฟนฉันไอ้ลูกหมา--ตู๊ด!--ตู๊ด!--]

            “....ไอ้เวรนี่ ฉกพี่สาวคนอื่นไปยังมีน่ามาทำเป็นจงอางหวงไข่อีก -*-”

            ในขณะกำลังคุยกับบผู้เป็นพี่อยู่ดีๆ ฝั่งนั้นก็เหมือนโดนแย่งโทรศัพท์ไป อีกฝ่ายพูดอัดเสียงเข้มใส่ก็กดวางสายปล่อยให้ทางนี้ยืนนิ่งสงบไม่ไหวติ่งใดๆโดยมีเอฟเฟ็คหลังเป็นใบไม้ปริวสะไหวไปตามสายลม ฮา~ หนุ่มลูกครึ่งที่โดนวางสายใส่จึงอดพึมพัมหงุดหงิดพี่เขยของเขาทำไม่ได้ แต่เพราะมัวแต่ก้มมองโทรศัพท์ทำให้เขาไม่ทันเห็นร่างเล็กร่างหนึ่งวิ่งมาทางเขาอย่างเร่งรีบก่อนจะ....

            โครม!!!

            ร่างเล็กกว่าที่มัวแต่ก้มมองนาฬิกาในมือชนโครม ผงบางอย่างในตกลงมาเกลื่อนพื้น โดยไม่มีใครสังเกตผงบางส่วนที่เปรอะอยู่ตามแขนของหญิงสาวกับชายหนุ่มนั้นค่อยๆซึมหายไปกับผิวหนัง

            “โอย~ อะไรของคุณเนี่--ชมพู 0.0

            ทียอนอุทานอย่างอึ้ง ตะลึง โป๊ะๆ เมื่อมองไปยังสาวร่างบางที่พุ่งมาชนเขาจนล้มมาเกยอยู่บนตัวเขาเกือบครึ่ง ก่อนจะเห็นอะไรบางอย่างวับๆแวมๆที่โชว์หลาอยู่ระหว่างขาเรียวสวยทั้งสองโดยเหนือขึ้นไปเป็นกระโปรงเบาบางที่กลับด้านมาทับอยู่บนเอวคอดสวย....หญิงสาวเองก็เหมือนเพิ่งรู้ตัวก็รีบกระเด้งตัวลุกรวบกระโปรงด้านหลังลงมาปิดของสงวนแล้วหันมามองเขาด้วยใบหน้าแดงซ่าน ทำให้ทียอนเห็นหน้าเธอชัดๆ ใบหน้าหวานขาวเนียนข้างแก้มแต้มไปด้วยเลือดฝาดอย่างน่าฟัด ดวงตาหวานหยดย้อยกลมโตสีฟ้าน้ำทะเลแสนเศร้าที่รื้อไปด้วยน้ำตา

            “มะ มะ มะ ไม่....ไม่เห็นอะไร....ใช่ไหมคะ 0////0

            “ชมพูลายดอก เอ้ย! ไม่ใช่ๆ ผะ ผมไม่เห็นเลยว่าคุณใส่กางเกงในลายดอกไม้สีชมพู....”

          เวรพลั้งปาก!!!

            ทียอนถึงกลับยกมือปิดปากขวับ เมื่อตนเผลอหลุดปากไปเต็มๆ เขาก้มมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเหงื่อตกหลับตาเตรียมโดนฝ่ามือบางที่จะมาปะทะกับใบหน้า แต่เวลาผ่านไปสักพักยังคงไม่มีวัตถุอันตรายใดๆปะทะกับใบหน้าเขา หนุ่มลูกครึ่งจึงค่อยๆมือตาขึ้นก่อนเห็นหญิงสาวที่ชนเขาเมื่อกี้ยืนขึ้นก่อนยื่นมือมาให้ หล่อนยิ้มกว้างด้วยท่าทางอ่อนโยนไร้เดียงสาก่อนพูดด้วยน้ำเสียงหวานใส

            “ค่อยยังชั่วที่ไม่เห็นนะคะ มาเถอะค่ะเราช่วย”

            “....”

            ผมนี่เงียบเลย ใบ้กินสักแปบ เขามองใบหน้าหวานที่ยังคงยิ้มน่ารักไม่เสื่อมคลาย ก่อนจ้องเข้าไปในดวงตาแสนเศร้านั่น พยายามมองเล่ห์เหลี่ยมของหญิงตรงหน้าว่าเธอตั้งใจจะทำอะไรกันแน่ แต่สิ่งที่มองเห็นนั้นมีแต่....วิ้งๆ....อ่า ช่างเจิดจรัสเหลือหลาย....นางใสซื่ออย่างแท้จริง!

            “ยังไงก็ขอโทษนะคะที่ชนคุณ”

            “ไม่เป็นอะไรครับ เรื่องเล็ก”

            “งั้นเราขอตัวก่อนนะคะพอดีรีบน่ะค่ะ ยังไงขอโทษอีกทีนะคะคุณ”

            หญิงสาวก้มมองนาฬิกาบนข้อมือก็หันไปขอโทษทียอนอีกทีเป็นครั้งสุดท้ายแล้วหันไปหยิบกระเป๋าเดินทางสีเทารูปร่างเหมือนอีกใบเป๊ะๆแล้วเดินจากไป ชายหนุ่มไม่ได้สนใจไรมากแม้จะแอบแปลกใจกับความไร้เดียงสาของอีกฝ่าย แต่มานึกอีกทีไม่โดนตบก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอจะมาปวดหัวเรื่องเจ็บตัวทำไมวะเรา คิดได้ก็ส่ายหน้าเก็บกระเป๋าตัวเองพลางเดินออกไปจากสนามบิน โดยไม่รู้เลยว่าความวุ่นวายต่อจากนี้จะทำให้เขาต้องวิ่งวุ่นกับหญิงสาวคนนั้นจนหัวปั่น

            ณ บ้านพุดพิชญา

            “คุณตาคุณยายผมมาแล้วคร้าบ~

            “ทียอน! โอ้วหลานยายคิดถึงจัง ขอยายกอดหน่อยสิจ้ะ”

            “ยิ่งโตยิ่งหน้าเหมือนไอ้เด็กบ้าที่ขโมยลูกสาวไปจากฉันนะเนี่ยแกน่ะ”

            “คุณ! พูดแบบนี้กับหลานได้ยังไง เดี๋ยวตีตายเลยนิ”

            ทียอนยิ้มอ่อนให้สองตายายก่อนขอตัวไปเก็บของที่ห้อง พรุ่งนี้เช้าเขามีนัดกับชีกหมอนั่นจะพาเขาไปเล่นน้ำสงกรานต์ที่สำคัญ....ส่องสาว! อย่างน้อยมาไทยก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียวอ่ะนะ =w= แต่พอเปิดกระเป๋าเสื้อผ้ามาเขาแทบสำลักน้ำลายตัวเองตาโตเป็นไข่ห่าน อู้วแม่เจ้า ชุดชั้นใน! ดูจากขนาดน่าจะคัพ C ....ไม่ใช่แล้วโว้ย! นี่มันไม่ใช่กระเป๋าเขานี่ หรือว่ามันสลับกับผู้หญิงที่ชนที่สนามบิน

            ชายหนุ่มยกมือกุมหัวอย่างหนักใจ ก่อนตัดสินใจค้นดู....ไม่ได้โรคจิตนะแค่จะหาเบอร์โทรหรืออะไรก็ตามที่สามารถหาตัวแม่นางสวยใสไร้เดียงสาคนนั้นได้ จนไปเจอบัตรอะไรบางอย่างเสียบอยู่ร่องกระเป๋าวีนัส โบโลลอย แผนกเก็บรักษา

            “วีนัส? ชื่อเพราะดีแฮะ ทำงานบริษัทหรือมีแผนกด้วย โอ๊ะ! นี่คงเป็นที่อยู่เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยไปหาล่ะกันหวังว่าจะยังอยู่นะ”

            ในเมื่อเจอที่อยู่ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจค่อยไปหาพรุ่งนี้ ตอนนี้เขาเหนื่อยมากแถมประเทศไทยก็ร้อนตับไหม้ เขาจึงขอเลือกนอนห้องแอร์เย็นสบายดีกว่า ว่าแล้วก็เก็บของใส่กระเป๋าให้เธอเหมือนเดิมก่อนทำธุระของวันนี้แล้วเข้านอนตามปกติ

            เช้าวันต่อมา

            กริ้ง~!!!

            เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นห้อง ก่อนคนใต้ผ้าห่มผืนหนาจะงัวเงียตื่น ทียอนขยี้ตาแก้ง่วงก่อนมานึกได้ว่า เขาไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุกนิ ชายหนุ่มยันตัวลุกนั่งบนเตียงก่อนจะรู้สึกหนักอกแปลกๆ ด้วยความเคยชินจึงยกมือเกาหน้าอกโดยไม่คิดอะไร แต่! มันดันไปสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่นูนขึ้นมาแถมยังนุ่มนิ่มเด้งดึ๋งสองลูกที่กลางอกแทนที่มันจะเป็นมัดกล้ามแข็งๆของเขา

            ชายหนุ่มตาสว่างทันใดพร้อมสังเกตได้ว่าห้องที่เขาอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่ห้องเดิม ทียอนเริ่มใจไม่ดีแล้วพยายามสงบสติอารมณ์มองหากระจก หนุ่มลูกครึ่งไทย-เกาหลีลงจากเตียงวิ่งตรงไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง เงาสะท้อนที่ปรากฏตรงหน้าคือผู้หญิงบอบบางหน้าตาสะสวยที่เขาเพิ่งเจอที่สนามบินเมื่อวานนี้

            . . . .

            “อ๊ากกกก!!!!”เสียงหวานใสน่าฟังกรีดร้องเสียงดังลั่น เขายกมือตบหน้าตัวเองดังเพี๊ยะก่อนจะทรุดไปนั่งกุมหน้ากับพื้นด้วยความเจ็บ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขารับรู้“มะ มะ ไม่ใช่ความฝัน นี้มันเรื่องบ้าอะไรกัน ไหงฉันมาอยู่ในสภาพนี้ได้ แล้ว....แล้ว!!! @0@

            ~if this would be a perfect world we’d be together then~

            เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้น ทียอนในร่างวีนัสที่กำลังสติแตกในอีกไม่กี่วินาทีชะงักกึก เขารวบรวมสติก่อนเดินหาโทรศัพแล้วพบว่าหน้าจอแสดงถึงเบอร์แปลกหน้า ทียอนลังเลอยู่พักใหญ่ถ้าเป็นคนรู้จักแม่เจ้าของร่างนี่เขาจะทำไงหรือไม่รับมันซะเลยดี แต่พอสังเกตดีๆ....นี่มันเบอร์เขาไม่ใช่เหรอ?!

            “หวัดดี....ค่ะ”<----กัดฟันพูดสุดๆ

            [คุณวีนัสใช่ไหมคะ.....ครับ]

            “ใช่ ส่วนทางนั้นคุณทียอนใช่ไหมครั--เอ้ยคะ”

            [โอเคคุณตั้งสติแล้วฟังเราดีๆนะคะ]

            “นี่ขอล่ะอย่าพูดคะได้ไหม ฉันสยอง! แล้วนี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น ฉันกับเธอสลับร่างกันได้ไง ตอนชนกันคราวนั้นไม่ได้หัวกระแทกสักหน่อย!

            [ตั้งสติหน่อยเถอะคุณ ตอนเราชนคุณที่สนามบิน สารทดลองในกระเป๋าเราอาจหกใส่ก็ได้]

            “สารทดลองอะไร?”

            [สารทดลองในบริษัทฉันน่ะ จริงๆเราไม่เคยเชื่อว่ามันจะได้ผล แต่จากที่เจออยู่ตอนนี้ไม่เชื่อคงไม่ได้แล้ว]

            “แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงไปตลอดชีวิตหรอกนะ!

            [จริงที่เราสลับร่างกัน แต่พรุ่งนี้ก็กลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว เพราะยาน่าจะหมดฤทธิ์พอดี]

            “พรุ่งนี้เหรอ? แต่ฉันมีนัดกับเพื่อนเย็นนี้นะ แถมหมอนั่นไม่น่าปล่อยให้ฉันยกเลิกง่ายๆด้วย”

            [อย่าว่าแต่คุณเลย เราเองก็มีนัดกับเพื่อนสาวเช้านี้เหมือนกัน โดนพวกนั้นฆ่าแน่ถ้าเราไม่ไป]

            “อืม~ โอเค! ฉันมีความคิดอยู่อย่างเธอมาบ้านตัวเองถูกนะช่วงเช้าเธอมาช่วยฉันไปนัดกับเพื่อนจบ เราจะไปบ้านฉันแล้วเธอต้องไปเที่ยวกับเพื่อนฉันแน่นอนว่าเราทั้งคู่จะประกบติดกันเพื่อไม่ให้มีใครหลุดมาดทั้งนั้นโอเคไหม?”

            [ความคิดเยี่ยมมากเลยคะ--เอ่อแฮะๆเอาเป็นคุณไปอาบน้ำแต่งตัวเลยนะเดี๋ยวจะไม่ทันนัด ส่วนเรากำลังไป]

            “เฮ้! เดี๋ยว!

            ชายหนุ่มไม่ทันค้านอะไรได้ อีกฝ่ายก็วางสายไปซะแล้ว เขาจึงได้แต่ก้มมองร่างบางหุ่นเพรียวของตัวเอง ก่อนกลืนน้ำลายดังเอื๊อก ใบหน้าหวานสวยแดงซ่านเมื่อจินตนาการเรือนร่างที่เขาครอบครองอยู่ตอนนี้ แล้วอยากตามไปกระชากหัวยัยคนที่บอกให้อาบน้ำแต่งตัวก่อน นี่หล่อนลืมเหรอว่าเขาเป็นผู้ชาย! แล้วมาบอกให้อาบน้ำยืนดูเรืองร่างเธอหรือไงยัยเบ๊อะ! ....แต่ถ้ามานั่งรอยัยนั่นก็คงไม่ทันนัดตามที่อีกฝ่ายบอกมา

            “ฉันไม่ผิดนะ เธอบอกให้ฉันอาบเอง =//.,//=

            ต่อมา~

            อู้วหูว ร่างกายยัยนี้นี่ซ้อนรูปกว่าที่เห็นอีกแฮะ ทั้งหน้าอกอวบ เอวคอด หน้าท้องแบนราบ ผิวขาวเนียนนุ่มนิ่ม เรียวขายาวสวยได้รูป เห้ย! นี่เขาไม่ได้หื่นเลยนะบอกตรง! เพราะจุดสงวนสูงสุดของเธอสองจุดเขาไม่ได้แตะต้องหรือแอบมองแม้แต่นิ๊ดเดียว สาบานได้!

            ~if this would be a perfect world we’d be together then~

            [เราอยู่หน้าห้องแล้ว มาเปิดให้ที]

            “โอเคกำลังไป”ทียอนที่รับโทรศัพท์ข้างเตียงกดวางสายก่อนผละจากกระจกที่เขายืนมองดูเรือนร่างเพรียวสวยของหญิงสาวอย่างสำรวจ(แน่นอนว่าเขายังใส่ชั้นในอยู่ - -)ก่อนหันไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาห่อแล้วเดินไปเปิดประตูสภาพนั้น เบื้องหน้าคือหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งยืนกุมมือไว้ตรงกลางอก....อ่า ช่างน่าสยดสยองเหลือหลาย!“ขออีกอย่างได้โปรดอย่าทำท่าทางที่มันชวนหญิงได้ไหม”

            “ว่าแต่เราคุณก็ด้วยทำไมใส่ผ้าขนหูผืนเดียวมาเปิดประตูล่ะ น่าอายนะรู้ไหม T^T

            “มันควรจะอายตั้งแต่ที่เธอบอกให้ฉันอาบน้ำให้ร่างเธอแล้วป่ะ ยัยเบ๊อะนี่!

            “.....แล้วคุณ....อาบจริงดิ”

            “เออ!

            “เห็นหมดเลยสินะคะ TT^TT

            วีนัสที่เดินเข้ามาในห้องแล้วรู้ว่าชายที่ครองร่างเธออยู่เห็นร่างกายที่เธอรักษามาตลอดหลายสิบปีก็ใจเสีย ภาพที่เห็นตอนนี้คือชายร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาเรียกน้ำเดินทรุดตัวลงนั่งท่าแบะขาตัว W มือหนาทั้งสองกุมใบหน้าหล่อไหล่กว้างกระพึมขึ้นลงพร้อมน้ำเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ร้องไห้สะอื้นออกมา....ถ้ามันอยู่ในร่างที่เขาอยู่ตอนนี้ดาเมจความน่ารักจะพุ่งทะลุเพดานแน่ แต่มันอยู่ในร่างเขาไง! นอกจากดาเมจจะตกฮวบไปยังแกนกลางโลกแล้ว ความสยองชวนขนหัวลุกยังเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณอีกต่างหาก

            “ก็บอกว่าอย่าทำแบบนั้นในร่างฉันไง!!! อีกอย่างไม่เห็นอะไรทั้งนั้นแหละ เพราะฉันใส่กางเกงในกับชุดชั้นในแบบผ้าเข้าไปอาบด้วย!”ทียอนโวยวายลั่น ก่อนเริ่มรู้สึกอยากร้องออกมาจริงๆก็คราวนี้ ให้ตายเถอะร่างหนุ่มแมนเท่ห์แบดกายที่เขาทะนุถนอมมาตลอดหลายสิบปี มาจบสภาพได้น่าอนาจมากมายแค่ไหน เขาถึงกลับทรุดลงไปนั่งกอดเข่าหมดอาลัยตายอยากอย่างสิ้นหวัง“จบแล้วความแมนที่สะสมมาตลอดชีวิต มันพังจนไม่เหลือชิ้นดี ”

            “....”

            “พระเจ้าทำไมถึงทำร้ายผมได้ลงคอ”

            “....เอ่อคุณ”

            “ผมแค่มีเพื่อนผู้หญิงเยอะไม่ได้หมายความว่าอยากเป็นแต๋วสักหน่อยนะครับ”

            เอ่อ ผลิกล็อค! ไหงไอ้คนที่ไม่น่าเสียหายอะไรมานั่งกอดเข่าแผ่รังสีสิ้นหวังอย่างนี้ล่ะวะ = = วีนัสในร่างชายหนุ่มกระพริบตาปริบๆ ก่อนตัดสินใจลุกขึ้นเดินมานั่งชันเข่าตรงหน้าร่างตัวเอง หนุ่มหล่อจิตใจสาวเอื้อมมือไปโอบกอดดึงเอาร่างเล็กสู่อ้อมกอดอุ่น ความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากอกกว้างพร้อมสัมผัสไม่หนักไม่เบาที่หลังหัว ฝ่ามือหนาของอีกฝ่ายกำลังลูบหัวตนอยู่

            “ไม่เป็นอะไรนะคุณ เราขอโทษที่ทำให้ร่างคุณแย่ลง ทั้งที่คุณทะนุถนอมร่างเราอย่างดีแท้ๆ”

            “นี่เธอ”

            “สัญญา....ว่าจะทำตัวแมนๆรักษาภาพลักษณ์สุดหล่อแบดกายของคุณให้ได้เลย”

            ตึก ตัก

            ถ้าบอกว่าใจเต้นแรงกับร่างตัวเองมันจะผิดไหม =////= ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเพราะเขาอยู่ในร่างผู้หญิงหรือเพราะอีกฝ่ายเป็นจิตวิญญาณของหญิงสาวกันแน่ แต่ตอนนี้เข้าใจความรู้สึกเพื่อนสาวที่บอกอย่ายิ้มให้บ่อยๆแล้วล่ะ มาเดจมันรุนแรงงี้นี่เอง ไม่ต้องให้อีกฝ่ายกล่าวเขาก็รู้สึกได้ว่าใบหน้าหวานที่ตนครอบครองอยู่ตอนนี้แดงแค่ไหน แจนสัมผัสได้เค๊อะ!

            “อะ อืม ฉันเองก็จะพยายามทำตัวให้สมหญิงที่สุด ไม่ให้ภาพลักษณ์เธอแย่เหมือนกัน”

            “ขอบคุณนะ ^-^

            วีนัสในร่างทียอนยิ้มบางๆตามฉบับของเธอเอง ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาที่ประดับรอยยิ้มบางๆตอนนี้กลายเป็นชายหนุ่มแสนอบอุ่น สุภาพบุรุษ และมีสเน่ห์อันลึกลับที่น่าค้นหาอย่างถึงที่สุด จนทียอนอดก้มหน้าหลบสายตาคมเข้มที่บัดนี้แสดงออกแต่ความอ่อนโยน

          โอย~ ใจจิละลาย ไม่อยากเชื่อว่าใบหน้าตัวเองในโหมดลึกลับช่างมีความทำลายล้างสูงเหลือหลาย -////-

            “โอเคเราตกลงกับเสร็จแล้วงั้นไป พาฉันไปแต่งตัวที นี่นัดเธอฉันไม่รู้ต้องแต่งตัวไง”

            วีนัสยิ้มขำกับท่าทางเขินๆของชายหนุ่มในร่างเธอ ก่อนจะพาไปแต่งตัวแต่งหน้าทำผมอะไรให้เรียบร้อยก่อนพากันไปตามนัดกับเพื่อนสาวของเธอ แน่นอนว่าหญิงสาวก็โดนจับแต่งตัวเหมือนกัน ไม่ต้องห่วงเรื่องชุดยังจำได้ไหมกระเป๋าพวกเขาสลับกันเพราะงั้นชุดผู้ชายของทียอนอยู่ที่ห้องเธอทั้งหมด = =

            (ต่อไปจะเรียกเขาเธอกับชื่อเดิมแต่คนล่ะร่างยังไงก็พยายามแยกกันให้ออกนะคะ)

            ต่อมา~

            “วีนัส!!! ทางนี้ๆ”

            ภายในห้างสรรพสินค้าใจกลางกรุงเทพแห่งหนึ่ง เพื่อนสาวสองคนยืนโบกมือเรียกสาวน้อยตัวเล็กน่ารัก ที่เดินมาพร้อมหนุ่มรูปงาม ทียอนในร่างหญิงสาวหันไปถามวีนัสทางสายตาประมาณว่าพวกนี้เพื่อนเธอ? ซึ่งหญิงสาวเองก็พยักหน้ารับก่อนเอ่ยประวัติคร่าวๆให้เขาฟัง

            สาวร่างสูงที่ใส่ชุดโชว์สัดส่วนเว้าส่วนโค้ง หน้าตาสะสวยดูเป็นสาวแซ่บชื่อพราวเป็นเจ้าแม่แฟชั่น ที่สำคัญเธอยังเป็นสาวฮ็อตที่สุดในกลุ่ม อีกคนเป็นสาวตัวเล็กพอๆกับวีนัส เธอชื่อหมวย อีกฝ่ายใส่ชุดที่ตรงตามสูตรยัยเฉิ่มแบบเต็มพิกัด ทั้งกระโปรงยาวคุมเข่าเรียบๆ ชุดผ้าแขนยาวธรรมดา กับแว่นหนาๆนั่นช่างแตกต่างจากพราวอย่างสิ้นเชิง

            “ทักพวกเธอสิ”หนุ่มข้างกายกระซิบเบาๆ

            “เอ่อ....ไง พราว หมวย หวัดดีจ้า”

            “หวัดดีจ้า? เอ่อวีนัสปกติเธอจะพูดสวัสดีนะไม่ใช่หวัดดี”หมวยเอ่ยด้วยความงุนงง

            “แล้วนี่อะไรเนี่ยกางเกง? ปกติหล่อนไม่ใส่กางเกนนี่”

            “เอ่อ คือว่า....เอ่อ”

            “พอดีผมอยากให้เธอเปลี่ยนลุคใหม่เองน่ะครับ”

            “อู้ว! แล้วพ่อรูปหล่อเรียกน้ำเดินนี้ใคร แฟนเธอเหรอ?”

            พราวเดินมาวนรอบทียอนอย่างแปลกใจกับลุคใหม่ ก่อนเสียงทุ้มต่ำน่าฟังจะดังจากชายหนุ่มเพียงหนึ่งเดียวที่ยืนอยู่ข้างกัน พราวยิ้มยกหวานหยดย้อยก่อนหันมากอดคอร่างบางไปกระซิบใกล้ให้ได้ยินแค่พวกเธอสามคน ซึ่งคำถามนั้นเล่นเอาชายหนุ่มอดหน้าแดงไม่ได้ แต่ก็ยังคงไม่ตอบอะไร แต่นั่นก็ทำให้เพื่อนๆเข้าใจไปเองว่าพ่อหนุ่มหล่อคนนี้เป็นแฟนเพื่อนสาวแสนมุ้งมิ้งของพวกเธอ พราวขบคิดบางอย่างก่อนผละจากเพื่อนสาว ไปโอบรอบคอคนตัวสูงกว่าเธอเล็กน้อยให้ก้มลงมาหน้าแทบจูบกัน

            “....”

            “ไงสุดหล่อคิดไงถึงไปคบกับแม่เทพธิดาน้อยของเราได้กัน”

          คบ? คุณทียอนอ้างว่าเราเป็นแฟนเหรอ?! 0////0 ตะ ตะ ต้องเล่นตามน้ำไปก่อน

            “เอ่อ ก็เธอน่ารักดีน่ะ....ครับ”

            “แค่น่ารัก? แล้วไม่สนใจสาวแซ่บอย่างฉันหน่อยเหรอ”

            “พราวทำอะไรน่ะ! นั่นแฟนวีนัสเขานะ!

            “ไม่เอาน่าหมวยของๆเพื่อนก็ของๆเรานั่นแหละ เนอะวีนัส”

            “....”

            ทียอนในร่างหญิงสาวถึงกลับพูดไม่ออก ก่อนหัวสมองจะนึกได้ไปว่านี่น่ะเหรอเพื่อนของวีนัส หญิงสาวต้องอยู่กับผู้หญิงที่แย่งของของคนอื่นได้หน้าด้านๆแบบนี้อ่ะนะ?! ฝ่ามือบางกำแน่นคิดจะเดินไปดึงร่างสูงคืน แต่สายตากลับไปเห็นใบหน้าของวีนัสที่ส่ายหน้าน้อยๆมาให้ พร้อมริมฝีปากหนาขยับเป็นคำพูดบอกให้ทำตามที่พราวต้องการ

            “ไงวีนัส ฉันขอผู้ชายของเธอได้ไหม”

            “....”

            “วี-นัส”

          เพื่อนแบบนี้ เธอต้องอยู่กับเพื่อนแบบนี้เนี่ยนะ? บ้าเอ้ย! อยากตอกหน้ายัยคนนี้จริงๆ แต่ถ้าวีนัสบอกให้ทำตามที่ยัยคนนี้ต้องการ....

            “อืม อยากได้เขาก็เอาไปเลย”

            “ว้าวดีจัง! ขอบใจนะ งั้นสุดหล่อรอสาวๆแปบนะจ้ะ เดี๋ยวขอพาเพื่อนพราวไปเข้าห้องแปบ”

            “ครับ ตามสบายเลยครับ....ผมรออยู่แถวนี้นะ....วีนัส”วีนัสตอบกลับพราวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ราวคนหัวใจสลายก่อนทำท่าเหม่อมองวีนัสด้วยสายตาเจ็บปวดอย่างสุดซึ้ง แน่นอนว่าเธอจงใจให้พราวเห็น แม่สาวแซ่บหรี่ตามองก่อนหันไปลากทั้งทียอนกับหมวยตามไปเข้าห้องน้ำ พอสามสาวหายวับไปหญิงสาวในร่างหนุ่มหล่อก็อดถอนหายใจยาวๆไม่ได้“หวังว่าคุณคงไม่ฆาตกรรมพราวหมกห้องน้ำนะ คุณทียอน T^T

            ในห้องน้ำ

            สามสาวมาอยู่ในห้องน้ำเป็นที่เรียบร้อย ระหว่างทางทียอนคิดในหัวต่างๆนานาว่าจะแก้แค้นยัยพราวแซ่บนี่ยังไงไม่ให้ ภาพลักษณ์ของวีนัสเสียหาย แต่คิดไปคิดมาทุกอย่างกลับหายวับไปเมื่อพราวที่ลากเขากับหมวยเข้ามาเสร็จหันไปกรี๊ดกร๊าดเขย่าร่างเขาราวกับคนบ้า

            “กรี๊ด~ ยัยวีนัส! หล่อนไปหาผู้ชายหล่อกระชากมดลูกแถมยังรักเดียวใจเดียวนี่มาจากไหน! หามาให้ฉันสักคนสิ”

            “นั่นสิคะ เห็นสายตากับท่าทางของเขาตอนคุณวีนัสบอกยกเขาให้คุณพราวอย่างไรเยื่อใยไหม เป็นหมาหงอยเลย”

            “มันต้องแบบนั้นสิ ถ้าเขายิ้มกว้างแล้วมาโอบเอวฉันต่อหน้ายัยวีนัสล่ะก็แม่จะเตะจุดยุทศาสตร์ให้สูญพันธุ์เลย!

            “ห๊ะ อะ อะ อะไร อะไรกันน่ะ”

            “ไม่ต้องห่วงแม่เทพธิดาน้อยของฉัน ผู้ชายคนนี้ผ่านการอนุมัติค่ะเธอคบได้หายห่วง”

            “ยินดีด้วยค่า~ ที่สละโสดก่อนใครเพื่อนเลย”หมวยตบมือแปะๆ

            “แต่ถ้าเขาทำเธอเสียใจเมื่อไรมาหาพวกฉันได้เลยนะ ยัยพราวคนนี้เนี่ยแหละจะตามไปกระชากหัวมันมาก้มกราบเธอแน่ๆ”

            “.....”

          นี่มัน....เรื่องอะไรกันวะครับ!

.......

            “ไงคุณ กำลังคิดจะฆ่าเพื่อนเราหมกห้องน้ำหรือเปล่าเนี่ยหน้ามุ้ยเชียว”

            เสียงทักจากหนุ่มร่างสูงผู้นั่งแถวโซฟาในห้องคาราโอเกะดังขึ้น หลังเพื่อนสาวสองคนเดินออกจากห้องไป หลังเหตุการณ์เมื่อกี้สองสาวก็ดันเขาออกจากห้องน้ำแล้วบอกให้ไปตามแฟนตัวเองมา ไปส่งน้ำพระประจำห้าง ก่อนจะพากันขึ้นไปร้องเพลงกันที่ห้องคาราโอเกะ และตอนนี้ในห้องก็เหลือแค่ทียอนกับวีนัสสองคน

            “เปล่า แค่กำลังงงว่านี่มันเรื่องอะไรกัน?”

            “หึๆ พราวก็แค่อยากทดสอบผู้ชายทุกคนที่ตามจีบพวกเราน่ะว่าคนคนนั้นถ้าเจอผู้หญิงที่สวยกว่าแซ่บกว่าจะโลเลหรือเปล่า พราวเป็นเพื่อนที่ดีนะ หมวยเองก็ด้วย แต่ของหมวยจะเป็นการแต่งตัวเฉิ่มๆไม่ให้ผู้ชายมองเธอจากรูปลักษณ์ภายนอกมากกว่า”

            “งั้นหรอกเหรอตอนแรกฉันนึกว่าเธอจะอยู่ใต้อำนาจเพื่อนซะอีก เฮ้อ! แบบนี้ค่อยโล่งอกหน่อย”ทียอนในร่างสาวน้อยทิ้งตัวลงนอนบนตักของวีนัสอย่างเหนื่อยอ่อน

            “โล่งอกทำไมกัน?”

            “ก็ฉันเป็นห่วงเธอนี่นา ตอนแรกฉันพยายามคิดจนปวดหัวเลยจะทำยังไงให้เธอหลุดออกจากเพื่อนเกเรแบบนั้นได้กัน แต่พอรู้งี้ค่อยยังชั่วหน่อย"

            “....ขอบคุณนะ คุณทียอน”

            ชายหนุ่มจ้องสบตากับนัยน์ตาคมเข้มของร่างเขาเอง แต่ความรู้สึกภายในนั้นไม่ใช่ ใบหน้าอ่อนโยนจริงใจนั่นอีกแล้ว มันทำให้เขาใจเต้นแรงได้ตลอดสิ แววตาที่ฉายให้เห็นถึงความโศกเศร้าอันเป็นเอกลักษณ์ในจิตวิญญาณนี้ของเธอมันช่าง....ดึงดูดหัวใจเขาเหลือเกิน

            ฝ่ามือบางนุ่มนิ่มขยับขึ้นสัมผัสใบหน้าคมเข้ม ก่อนมืออีกข้างจะยันตัวเองจากตักของอีกฝ่าย ใบหน้าทั้งสองขยับเข้าใกล้กัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกัน สัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากของทั้งสอง ดวงตาคมหลับลงช้าๆพร้อมมือหนาที่อุ้มร่างบางมานั่งบนตักก่อนโอบเอวคอดนั่นไว้แนบกาย

            จากที่ปากแค่แตะกัน ตอนนี้ชายหนุ่มในร่างสาวน้อยเริ่มบรรจงบดจูบอีกฝ่ายทีละนิด เขาละเลียริมฝีปากหนาอย่างเย้าแหย่ ขบริมฝีปากล่าง ก่อนพยายามเปิดปากอีกฝ่าย พร้อมแทรกลิ้นเล็กเข้าไปตวัดพันเล่นกับลิ้นใหญ่ ฝ่ามือหนาของร่างชายที่วีนัสครอบครองอยู่เริ่มขยับไปตามอารมณ์ที่ทียอนนำให้  มันลูบไหล่ไปตามแผ่หลังบางอย่างหลงใหล

            “ฮ๊า! พะ พอก่อนคุณ เรา....เราหายใจไม่ทัน .////.

            “อะไรกัน เธออยู่ในร่างฉันน่ะ ปอดใหญ่กว่าตั้งเยอะมาหายใจไม่ทงไม่ทันอะไร”

            “แต่เราเพิ่งรู้จักกันเมื่อเช้าเองนะ ทำแบบนี้มัน -////-

            “รู้จักกันเมื่อเช้า แต่ก็เห็นเรือนร่างของกันและกันหมดแล้วนิ”

            “คุณ!

            “ขออีกทีน้า~

            “อื้อ!

            ภายนอกห้องคาราโอเกะ สองสาวที่กำลังเดินกลับจากการไปซื้อขนมมานั่งกิน พราวกับหมวยที่กำลังเปิดประตูเข้าไปชะงักกึกกับภาพที่เห็นผ่านประตูห้อง สองสาวอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวของพวกเธอนั่งคร่อมอยู่บนตัวแฟนหนุ่มบรรจงจูบเขาราวกับผู้นำเกมรักครั้งนี้งั้นแหละ

            “ยัยพราวเธอเห็นเหมือนที่ฉันเห็นไหม”

            “ภาพที่ยัยวีนัสรุกผู้ชายป่ะ”

            “เห็นเหมือนกันสินะ มันเป็นไปได้ยังไง ถึงยัยนั่นจะเบ๊อะเรื่องรักๆใคร่ๆ แต่ถึงขั้นรุกผู้ชายนี่มันไม่น่าใช่นะ”

            “ไม่ๆๆๆ เทพธิดาน้อยของเรากลายเป็นนางมารยั่วสวาทไปตั้งแต่เหมือนไรกัน! เพราะผู้ชายคนนั้นแน่ๆ ไอ้ตัวผู้นั่นสอนอะไรให้เทพธิดาน้อยของเรากันเนี่ย ม่าย~ ยัยพราวคนนี้รับไม่ได้ TT^TT

.......

            หลายชั่วโมงต่อมา ทั้งสองบอกลาเพื่อนๆของวีนัสก่อนจะพากันมาที่บ้านของชีก ไม้งาม

            ติ๊งหน่อง

            “คร้าบๆมาแล้วคร้าบ~ โอ้ว! ไงเพื่อนนึกว่าฉันต้องไปลากนายจากบ้านมาซะอีกนะเนี่ย”ชายหนุ่มลูกเจ้าของบ้านผู้มีเส้นผมสีเขียวอ่อนซอยสั้นเข้ากันได้ดีกับดวงตาสีบุษราคัมคู่งาม รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าเมื่อเขาเห็นร่างสูงของผู้ที่เป็นทั้งเพื่อนและญาติห่างๆของเขา ชายหนุ่มเดินออกมาหาทียอนที่ภายในเป็นวีนัส ก่อนสังเกตเห็นสาวร่างเล็กยืนอยู่ข้างกายเพื่อนหนุ่มของเขา“เอ๊? แม่นางน้อยนี่ใครกันเอ่ย~

            “ฉั--เราเป็นแฟนของทียอนน่ะ....ค่ะ ชื่อวีนัสยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”

            “แฟน?!

            “เอ่อ ตามนั้นแหละ....นี่แฟนเร--ฉันเอง”

            “งั้นเดี๋ยวฉันไปเอาของในบ้านแปบแล้วเราไปงานสงกรานต์กัน”

            วีนัสเองก็แอบตกใจไม่น้อยที่ทียอนอ้างว่าเป็นแฟนกันเฉย แต่ก็ต้องตามน้ำไปก่อน ชีกเองก็ดูจะตกใจไม่น้อยก่อนขอตัวเข้าไปเอาของที่เตรียมไว้ในบ้าน เมื่อหนุ่มแดนสยามเดินออกมาก็ส่งกล้องส่องทางไกลขนาดเล็กกับถุงพลาสติกสำหรับใส่พวกกระเป๋าตังโทรศัพท์มาให้

            “ขอโทษนะ แต่เอากล้องมาทำไม?”

            “อ้าว? ก็นายบอกให้ฉันเตรียมไว้ส่องสา--”

            “เออนี่ทียอน! ไปเล่นน้ำกันเถอะนะคะ เราร้อนมากๆเล๊ย!

            ชีกยังพูดไม่ทันจบ เสียงหวานใสของสาวน้อยหนึ่งเดียวก็ดังขัดอย่างเร็วก่อนคว้าแขนแกร่งแล้วลากเดินหนีทันที วีนัสมองท่าทีร้อนรนแปลกๆของทียอนนิ่งแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เอาเถอะยังไงนี่ก็ร่างกายเขา แถมยังเป็นนัดของเขากับเพื่อน ชายหนุ่มย่อมรู้ดีว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำอยู่แล้ว

            ซ่า!

            “ล้างหน้าหน่อยนะเพื่อน! ฮ่าๆ”

            “พี่ชายๆขอน้องปะแป้งหน่อยสิคะ”

            “สุดหล่อจ๋าขอทาแป้งหน่อยสิ”

            “น้องชายค่ะ พี่ขอเติมแป้งบนหน้าหล่อๆของน้องหน่อยนะ”

            เอิ่ม ทียอนมองร่างสูงของตัวเองที่โดนสาวน้อยใหญ่รุมล้อมขอทาแป้งตรงหน้าบ้าง ตรงแขนบ้าง ขนาดขอทาอกก็ยังมี! เห็นแล้วก็อดอิจฉา....เอ้ย! อดสงสารวีนัสที่ได้แต่ยืนยิ้มบางๆยอมให้พวกชะนีทั้งหลายรุมโทรมมาเกือบครึ่งชั่วโมง ถามว่าครึ่งชั่วโมงตัวไม่ขาวเป็นวอกเผือกแล้วเหรอ? บอกเลยว่าไม่! ก็เพราะพอทาได้ไม่ถึงครึ่งไอ้เพื่อนเวรที่มาด้วยกันดันสาดน้ำใส่จนแป้งเปิ้งที่ทาอยู่หายเกลี้ยง พร้อมให้ฝูงชะนีไทยมารุมโทรมต่อได้เรื่อยๆน่ะสิ =.=

            “ชีก นายสาดมาไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้ แป้งฉันละลายหมดเลย ถุงสุดท้ายแล้วด้วย”

            “โถ่หมดก็ซื้อใหม่สิ วีนัส~ฉันฝากเธอไปซื้อแป้งให้ทีสิ”

            “เอ๊? อ่าได้ๆ งั้นเดียวเรามานะ....คะ”<----ยังคงไม่ชิน

            หลังทียอนเดินหายไป วีนัสในร่างชายหนุ่มก็อดหันไปบ่นเพื่อน(ที่ตอนนี้เริ่มสนิทขึ้นมานิด เพราะต่างคนต่างก็เฟรนลี่ด้วยกันทั้งคู่)อย่างอดไม่ได้

            “ใช้ผู้หญิงไปซื้อของเนี่ยนะ -__-

            “จริงๆก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอก แต่ฉันจะคุยกับนายเรื่องนัดเราวันนี้”

            “....”

          อ้าว? ไม่ใช่มาเล่นน้ำสงกรานต์หรอกเหรอ? =_=

            “นายเล่นพาแฟนมางี้เราจะไปส่องสาวๆในชุดแนบเนื้อที่ตกลงกันไว้ได้ยังไงกัน T^T

            อะเฮือก....แทบสำลักน้ำลาย เพราะงี้สินะถึงให้กล้องส่องทางไกลมา - - แต่วีนัสมานึกๆดูยังไงนี่ก็นัดเขานี่เนอะ ไอ้เราจะมางี่เง่าใส่มันก็กระไรอยู่ เลยคิดจะลองของแปลก(?) โดยการพยายามทำตัวให้สมกับที่พวกผู้ชายน่าจะทำกัน โดยการยกยิ้มกว้าง แล้วเอ่ยอย่างสดใส

            “ไม่เป็นอะไรหรอก เราก็แค่แอบแวบหนีไปส่องสาวสักแปบก็ได้ ยังไงถ้าวีนัสกลับมาไม่เจอเดี๋ยวเธอก็กลับไปเอง”

            “แล้วนายไม่กลัวแฟนนายโวยวายที่เราหายไปเหรอ”

            “ไม่หรอกๆ เห็นแบบนั้นแต่วีนัสไม่งี่เง่าขนาดนั้น”

            “แต่--”

            “ฉันว่าเราไปกันเถอะ ฉันอยากลองของแปลก....เอ่อ หมายถึงฉันอยากส่องสาวจะแย่แล้ว”

            วีนัสในร่างหนุ่มลูกครึ่งยิ้มร่าแล้วคว้าคอเสื้อชีกลากเดินไปหาที่เหมาะในการปฏิบัติภารกิจส่องสาวอย่างที่ได้นัดกันเอาไว้ ภายในใจของเธอนั้นยิ้มกรุ้มกริ่มลั้ลลาและตื่นเต้นที่จะได้ลองอะไรใหม่ๆ แหมสลับร่างได้เป็นผู้ชายทั้งทีของทำอะไรที่ผู้ชายเขาอยากทำกันหน่อยนะ อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้ส่องสาวเนี่ยทำไมถึงชอบทำกันนัก.....คิดแล้วก็ตื่นเต้นสุดๆไปเลย~

            “ตู้หู!!!! ภูเขาทางนั้นใหญ่สุดยอด~

            “ไหนๆ ทางไหนอ่ะบอกหน่อย”

            “สิบเอ็ดนาฬิกาใส่เสื้อกล้ามสีขาว”

            “โอ้โห! เสื้อในสีดำเด่นชัดมากเลย ผู้หญิงสมัยนี้นี่ชอบโชว์เสื้อในเหรอเนี่ย”

            “ทียอนๆ ดูบนรถคันนั้นดิ!

            “อื้อหือ! เด้งดึ๋งเป็นลูกโป่งน้ำเลย นั่นของจริงหรือซิลิโคนล่ะนั่น”

            “สาวไทยงามแต๊เหลา~

            “เห็นด้วยๆ งามมากโดยเฉพาะน่าอกนี่สุดยอด....เห็นแล้วน่าอิจฉา”

            “ว่าไงนะ?”

            “เอ่อหมายถึงอิจฉาคนที่ได้สาวๆพวกนั้นเป็นแฟนน่ะ”

            สองหนุ่มหล่อกระทรวกมดลูกที่กำลังนั่งส่องสาวๆแดนสยามอย่างชื้นใจอยู่ในที่ลับตา(สาวๆที่ส่อง) วีนัสที่ร่วมวงในฐานะยอดชายชาตรีเผลอหลุดประโยคไม่ควรก่อนรีบแก้อย่างเหงื่อตก พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สงสัยอะไรก็ลอบถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะร่วมใจส่องนมสาวกันต่ออย่างสนุกสนานกับประสบการณ์ใหม่

            ตกดึก

            “วีนัส! เธอหายไปไหนมาน่ะ ให้ตายเถอะฉันตามหาเธอทั่วเลยนะ!

            “ขอโทษนะ พอดีไปตามนัดที่ชีกนัดกับคุณมาน่ะ”

             “ห๊า?”

            “เราหมายถึงนัดจริงๆน่ะ นัดส่องสาวไง”

            “....”

            หลังจากบอกลาชีก วีนัสในร่างชายหนุ่มก็กลับมาที่บ้านของพุดพิชญา หน้าบ้านมีร่างของเธอที่ภายในเป็นจิตวิญญาณชายยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ ซึ่งเมื่อเขาเห็นเธอก็เดินมาโวยวายใส่ แต่พอโดนสวนกลับเรื่องนัดที่แท้จริงของชายหนุ่มก็เล่นเอาเขาถึงกลับแข็งค้าง วีนัสหัวเราะร่ากับกิริยาของอีกฝ่ายจะเดินเข้ามาในบ้าน ดีที่ตอนนี้ทั้งทั้งคุณตาคุณยายของทียอนไมอยู่เห็นบอกจะไปทำธุระข้างนอกดึกๆเลยกว่าจะกลับ

            “ไม่เอาน่าคุณก็แค่ส่องหน้าอกสาวเอง ไม่ได้แย่สักหน่อย”

            “นี่เธอไปส่องมาจริงดิ แล้วเธอ....เอ่อ ไม่รังเกียจเลยเหรอ?”

            “ทำไมล่ะ? ธรรมดาของพวกผู้ชายที่ชอบส่องหน้าอกสาวไม่ใช่เหรอ?”

            “....”

            “สารภาพจริงๆนะ อยู่ร่างคุณแบบนนี้ก็สนุกดีเนอะ นี่ๆขอสลับเพิ่มอีกวันได้ไหมอยากไปส่องต่ออ่า~

            “ไม่!!! พอแล้ว”

            ทียอนถึงกลับตะโกนลั่นบ้านรู้สึกปวดจิตกับท่าทางของสาวตรงหน้า เธอต่างจากผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยเจอมาจริงๆให้ตายเถอะ! เป็นผู้หญิงที่จะซื้อก็เบ๊อะสุดๆแต่บางครั้งก็อาการน่ากลัวจนอดหวาดหวั่นกับยัยคนนี้ไม่ได้เลย วีนัสหัวเราะร่าก่อนล้มตัวลงนอนหนุนตักนุ่มนิ่มของอีกฝ่าย

            “ฮา~ วันนี้สนุกสุดๆไปเลย เราดีใจนะที่ได้เจอคุณ ถึงจะอยู่ในสภาพไม่ค่อยโอเคก็เถอะ”วีนัสลืมตามองเข้าไปในนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลของตัวเองก่อนอมยิ้มบางๆ ซึ่งมันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของทียอนเต้นแรงทุกครั้งที่ได้เห็น มือหนายกขึ้นลูบโคร่งหน้าร่างของตัวเธอแต่วิญญาณข้างในไม่ใช่“เอาไว้เราคืนร่างเดิมเหมือนไร ไปเที่ยวกันอีกได้ไหม”

            “....เห~ นี่คิดจีบฉันเหรอยัยตัวดี ไวไฟนะเรา”

            “ปละ เปล่านะ! 0////0 เราก็แค่รู้สึกสนุกเวลาอยู่กับคุณก็เท่านั้น”

            “อืม~ ไปก็ได้นะ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน”

            “อะไรเหรอ?”

            “ยอมแลกก่อนแล้วไปเที่ยวด้วยแน่ เอาป่ะๆ”

            “ก็ได้”

            “ให้ตายเถอะ เธอนี่ซื่อบื้อจริงๆ =_=

            “ก็แค่แลกเปลี่ยนอะไรสักอย่างเองนี้--”

            ขวับ

            ทียอนคว้าไหล่กว้างก่อนออกแรงสุดกำลังดันคนที่นอนตักอยู่ไปด้านข้างก่อนเอียงตัวไปนั่งคร่อมบนตัวอีกฝ่าย อ่าให้ตายสิ ชักเริ่มชอบร่างเล็กกะทัดรัดนี่ซะแล้วขยับอะไรก็สะดวกรวดเร็วไปหมด ชายหนุ่มยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก้มกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าเย้ายวนที่สุดแล้วในชีวิต

            “ข้อแลกเปลี่ยนคือฉันต้องได้จูบเธอทุกวันไง”

            “ถะ ถ้างั้นก็แลกไปแล้วนิ เพราะเมื่อเช้าคุณก็จูบเราไปแล้ว 0/////0

            “ไม่ๆ ไม่ๆ จูบนั่นคือก่อนเราจะแลกเปลี่ยนกันเพราะงั้น ต้องขอจูบอีกทีนะ”

            “อะ อื้อ!

            ทียอนประกบริมฝีปากลงมา หญิงสาวพยายามอาศัยแรงผู้ชายดันเขาออก แต่เพราะแขนบางที่โอบรอบคอเธอไว้แน่นนั้น เป็นส่วนเดียวที่ยังคงล็อคริมฝีปากทั้งสองเอาไว้ รสจูบที่นุ่มนวลทำให้วีนัสเริ่มเคลิ้มแล้วเผลอขยับร่างกายไปตามอารมณ์ร่วมที่คนตัวเล็กบนร่างเธอควบคุมเกมทั้งหมดอย่างสมบูรณ์ ลิ้นบางแทรกเข้าโฟรงปากกว้างตวัดสอนเกมรักให้คนอ่อนประสบการณ์ที่ได้แต่หดลิ้นหนีเขา

            ทียอนบดขยี้จูบริมฝีปากหนาด้วยความหรรษาและสนุกกับการได้แกล้งยัยผู้หญิงเบ๊อะที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตของเขาทั้งชีวิตเพียงแค่การวิ่งชนครั้งเดียว....อ่า~ ดูท่ามาปีใหม่ของไทยปีนี้เขาจะได้ของฝากเป็นลูกสะใภ้เอากลับไปฝากคุณพ่อคุณแม่ซะแล้วสิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น

  1. #14 คนเพี้ยนๆ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 19:50
    วีนัสทำไมเธอช่างประหลาดแต่ฟินมากแปลกใหม่ดีเหมือนกันสลับร่างมันแปลกแต่ก็ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมperfect
    #14
    0
  2. #10 Black-Glass (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 13:53
    วีนัสเปลี่ยนลุคเลยอ่ะ ภาพล๊งภาพลักษณ์ไม่มีอีกแล้ว~ อยากให้จีฮวากับคาเอลมาแจมมากกว่านี้อ่ะ แต่ชอบมากบอกเลย ขำสุดขีดคือฉากตอนวีนัส(ในร่างทียอน)ไปส่องอกสาวกับชีกนี่แหละ 555 หนูวีนัสไม่ต้องอิจฉานะลูก คัพซีนี่ใหญ่มากแล้วนะ ใหญ่กว่านี้เดี๋ยวปอดบวมนะเออ
    #เจ๊แต่งตอนพิเศษจีฮวา-คาเอลบ้างดิ ไม่ต้องสลับร่างก็ได้
    #10
    0
  3. #9 @QUEEN@ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 13:07
    ...O...M...G ภาพลักษณ์วีนัสไปหมดแล้ว แล้วนี่เธอส่องหน้าอกสาว...เธอ....เธอ....เธอเป็นคนอย่างไรกันเนี่ย!แล้วที่หนูอิจฉาเขานี่คือไรคะ!หน้าอกไม่ต้องใหญ่ก็ได้มั้ง(แค่ไม่จิ๋วก็พอ) ยังไงก็ขอบคุณพี่จิลมากเลยนะคะที่เลือกแต่งของเรา ขอบคุณจริงๆค่ะ แถมยังมีจีฮวาคาเอลมาแจมด้วย~ชอบ~แต่ยังไงก็เทใจให้ทียอนวีนัสน้าค้า~

    #ชอบลูกสะใภ้

    #ทียอน-วีนัสจงเจริญ

    #รอเรื่องหลักด้วยนะคะ
    #9
    3
    • #9-1 ★secret★(จากตอนที่ 5)
      15 เมษายน 2560 / 15:33
      เออ...คือ... ใช่คุณพิมหรือป่าวค่ะ?? ถ้าจำผิดขอโทษด้วยนะค่ะ
      #9-1
    • #9-2 Black-Glass(จากตอนที่ 5)
      16 เมษายน 2560 / 11:24
      น่าจะใช่นะ
      #9-2
  4. #8 ★secret★ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 12:28
    พี่จิล~~มาให้ความหวัง แล้วไม่แต่งคือไร~~ พี่ทำให้หนูหมดหวัง U_U พี่จิลต้องแต่งของหนูนะ ไม่งั้นงอนค่ะ -^-**
    #8
    0
  5. #7 Aey (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 00:24
    โอ้~ วีนัส เธอช่างใสซื่อ~ =^=
    #7
    0