[Fic Got7] All One Short #MarkNior #MarkJin

ตอนที่ 9 : [OS] ลูกแมวในผ้าห่ม #MarkNior (PG)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    6 ก.ค. 59









คำถาม : เมมเบอร์คนไหนที่หลับได้น่ารักที่สุด?
มาร์ค : อืม... จินยอง.. 




นั่นเป็นคำตอบที่ผมเอ่ยออกมาเสียงเบา พร้อมทั้งหยิบรูปของจินยองออกมาถือเอาไว้ แต่ก่อนที่จะได้พูดยืนยันคำตอบเดิมออกไปอีกครั้ง แจ็คสันก็พูดขัดขึ้นพร้อมทั้งดึงรูปนั้นไปเสียก่อน




ผมไม่ได้จะต่อว่าอะไรเขาหรอกนะ ตรงกันข้าม.. กลับนึกขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่ท้วงมันขึ้นมา 






ไม่อย่างนั้น 'เจ้าลูกแมว' นั่น.. 






จะต้องรู้ตัวแน่ๆ





-----





หลังจากที่เก็บข้าวของจำเป็นใส่ในกระเป๋าเป้เรียบร้อย มาร์คก็หมุนตัวเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเอง เขาวางกระเป๋าไว้บนโซฟาเหมือนทุกครั้ง หันไปยิ้มให้แจบอมที่แต่งตัวเรียบร้อยนั่งดูทีวีอยู่ไม่ไกล หยิบสมาร์ทโฟนแล้วมุ่งตรงไปยังสถานที่ที่เป็นเป้าหมายหลักของเช้านี้ 





'ห้องนอนเล็กในห้องนอนของมักเน่ไลน์'








แสงไฟที่ยังมืดสนิทผิดกับห้องของน้องเล็กทั้งสองที่กำลังแต่งตัว บอกให้มาร์ครู้ว่า คนในห้องยังไม่ตื่นนอนตามปกติวิสัยของอีกฝ่าย ฝ่ามือหนาค่อยๆ เลื่อนเปิดประตูแล้วปิดลงอย่างเบามือ กดเปิดสวิตช์ไฟเพื่อให้มองเห็นร่างของเจ้าของห้องได้ชัดเจน





แล้วริมฝีปากหยักก็ต้องยกยิ้มขึ้นมาในทันทีที่มองเห็นเจ้าของห้อง มาร์คย่อตัวนั่งลงข้างๆ ก้อนผ้าห่มผืนหนา จดจ้องร่างที่ยังหลับตาพริ้มราวกับเจ้าตัวกำลังฝันดี





"เด็กน้อย~"





เขาเอื้อมไปสัมผัสแก้มกลมนุ่มแผ่วเบา ก่อนจะปัดเส้นผมที่ปรกใบหน้าน่ารัก เผยให้เห็นหน้าผากมนโค้งรับกับจมูกเรียวเล็ก ในขณะที่ริมฝีปากอิ่มนั่นเผยอน้อยๆ ด้วยไม่รู้ตัว





เป็นอีกครั้งที่มาร์คยกยิ้มให้กับภาพที่เห็น นับตั้งแต่วันแรกที่เขาอาสาเข้ามาปลุกจินยองให้ตื่นในตอนเช้าจนถึงวันนี้ ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่า สิ่งที่ทำอยู่ในทุกๆ วันนั้น เป็นเพราะคำว่าหน้าที่ของพี่ใหญ่ค้ำคอ หรือเพราะเขาเต็มใจจนไม่ยอมให้ใครได้ทำหน้าที่นี้กันแน่





และเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเอง เริ่มใช้เวลายาวนานมากขึ้นทุกที ในการนั่งมองร่างที่หลับใหลตรงหน้า ด้วยความเพลิดเพลิน 





เปลือกตาบางที่กำลังปิดสนิท จมูกเล็กรั้นขยับไหว ริมฝีปากอิ่มที่เผยอน้อยๆ ผนวกกับแก้มกลมเนียนใส เมื่อรวมทุกสิ่งทุกอย่างเข้าด้วยกันแล้ว ยิ่งทำให้ความเอ็นดูที่มาร์คมีต่ออีกฝ่าย เพิ่มพูนทับทวีจนอยากจะนั่งมองเนิ่นนานไม่รู้เบื่อ





ใจนึงก็อยากจะดูดกลืนริมฝีปากอิ่ม



ฝังจมูกสูดดมความหอมลงบนแก้มนุ่ม





แต่อีกใจก็นึกอยากจะปกป้องเอาไว้ไม่แตะต้อง











มาร์คนั่งมองอยู่อย่างนั้นเนิ่นนานหลายนาที จนในที่สุด จมูกโด่งก็เลื่อนเข้าไปใกล้ กดลงบนแก้มนุ่ม สูดกลิ่นหอมอ่อนจนเต็มปอด ก่อนจะจูบแผ่วเบาลงบนริมฝีปากอิ่ม แล้วนั่งมองคนที่ถูกก่อกวนขยับตัวขยุกขยิกตีหน้ายุ่งด้วยความสุข 





สุดท้ายแล้ว เขาก็พ่ายแพ้ให้กับความต้องการของตัวเองราบคาบ ปาร์คจินยองมีแรงดึงดูดมากเกินไป จนไม่อาจทานทนไหว มือหนาหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะกดบันทึกภาพอากัปกริยาเหล่านั้นเอาไว้





"นายนี่น้า~ เหมือนลูกแมวจริงๆ" 





มาร์คยิ้มเมื่อมองภาพผลงานของตัวเอง ก่อนจะเหลือบไปมองเวลาบนหน้าจอสมาร์ทโฟน แล้วก็ต้องตกใจที่เวลาล่วงเลยมาร่วม 10 นาที 





"ไม่อยากปลุกเลย.. ให้ตายสิ"





เขาถอนหายใจอย่างเสียดาย ก่อนจะก้มลงหอมแก้มนุ่มแรงๆ อีกครั้ง อย่างไม่นึกกลัวว่าคนตรงหน้าจะรู้สึกตัวตื่นเหมือนในคราวแรก แล้วเริ่มต้นปลุกร่างตรงหน้า ตามที่ควรกระทำตั้งแต่แรก






"อือ..."





"จินยอง~ ตื่นได้แล้ว.."





เมื่อได้ยินเสียงที่ดังขึ้นข้างใบหู มือเล็กก็ยกขึ้นมาขยี้ตา บิดลำตัวดิ้นไปมาบนที่นอน ร้อนถึงคนที่นั่งมองต้องดึงมือซนๆ นั้นเอาไว้ ก่อนที่ดวงตากลมจะบวมช้ำไปเสียก่อน





"หยุดขยี้ตา! ลุกขึ้นได้แล้ว.."





ดวงตากลมกระพริบปริบ ปรับม่านตาให้เข้ากับแสงไฟภายในห้อง ริมฝีปากบูดบึ้งอย่างคนที่ถูกรบกวนเวลานอน 





"อืออ.. รู้แล้วน้าาา.."




เอ่ยตอบเสียยุ่งพร้อมกับพยุงร่างของตัวเองขึ้นนั่ง ในขณะที่หัวกลมยังโอนเอนซ้ายทีขวาที พยายามยกเปลือกตาที่หนักอึ้งให้เปิดออก ราวกับเป็นเรื่องยากลำบากที่สุด จนคนที่นั่งมองอยู่ใกล้ๆ ต้องยกมือขึ้นมายีผมที่ชี้ไปคนละทิศละทางอย่างเอ็นดู





"ตื่นได้ยัง? เวลาเหลือไม่มากแล้วนะ"




"..อือ... กี่นาที?"




"15"






เมื่อได้ยินเวลาที่อีกฝ่ายบอก จินยองก็สะบัดหัวแรงๆ ก่อนจะรีบลุกโดยอัตโนมัติ เขาคว้าผ้าขนหนูที่มาร์คยื่นให้ แล้ววิ่งหายเข้าไปในห้องน้ำในทันที พร้อมกับเสียงต่อว่าพี่ชายคนสนิท





"โหยยย ทำไมน้อยงี้ล่ะ! ผมจะทำไรทัน"




มาร์คหัวเราะร่าให้กับเสียงบ่นนั่น 




"ทำไมมาปลุกช้า! พรุ่งนี้มาเร็วๆ เลยนะ! แล้วนี่อะไร! ยังจะมาหัวเราะอีก!! ....."





เสียงสายน้ำดังขึ้นกลบเสียงบ่นที่ยังดังแว่วออกมาให้ได้ยิน จนกระทั่งมาร์คไม่ได้ยินเสียงอะไรอีก มีเพียงความสุขจนเอ่อล้น ที่เกิดจากนิสัยน่ารักๆ ของจินยองที่ยังอบอวลอยู่ในความรู้สึก กลิ่นหอมอ่อนที่ยังติดอยู่ที่ปลายจมูก แต่เพียงเท่านี้ก็ทำให้มาร์คมั่นใจว่า เขาจะอารมณ์ดีไปตลอดทั้งวันแน่ๆ





แต่ที่สำคัญ








'ชู่ว์~ ความลับนะครับ'



END





-----



talk:


ไม่เข้าใจว่าทำไมบอกว่าน้องหลับน่ารัก?

ไปเห็นตอนไหนกันนะ? ㅋㅋ


ฝากแท็ก #มนทินน่า ด้วยนะคะ


ขอบคุณค่ะ


12 Feb 2015
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #53 pa_ern (@pa_ern) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 14:51
    นอนด้วยกันไง เลยรู้ว่าจินยองนอนน่ารัก อุ๊ปส์
    #53
    0
  2. #48 marknior-jackjin (@marknior-jackjin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:53
    ความลับอะไรอ่ะตัวเอง งือออน่ารักๆ
    #48
    0