[Fic Got7] All One Short #MarkNior #MarkJin

ตอนที่ 10 : [OS] แค่เตือน~ (ดรีมคอนฯ) #MarkNior (PG)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    6 ก.ค. 59








หลังจากแสดงบนเวทีเสร็จเรียบร้อย สมาชิกในวงก็ทยอยเดินกลับมาที่ห้องพัก แม้จะแสดงไปแค่สองเพลง แต่ความผิดพลาดเล็กน้อยที่เกิดขึ้น ก็ทำให้มาร์คไม่สบอารมณ์นัก





"พี่มาร์ค น้ำครับ"






ยองแจยื่นขวดน้ำเย็นฉ่ำให้พี่ใหญ่ของวง พลางพยายามยกยิ้มอย่างที่ชอบทำ ก่อนที่คนเป็นพี่จะหันหน้ามามองด้วยสายตานิ่งเรียบ คว้าขวดน้ำไปถือเอาไว้





"ขอบใจ"




คำตอบสั้นๆ ห้วนๆ เพียงเท่านั้น แต่นั่นก็ทำให้สมาชิกในวงที่นั่งลุ้นจนตัวโก่ง ถอนหายใจกันอย่างโล่งอก อย่างน้อยพวกเขาก็คิดถูกที่ส่งยองแจไปเป็นทัพหน้า เพื่อไม่ให้อารมณ์ของมาร์คแย่ลงไปกว่าเดิม




ปกติมาร์คไม่ใช่คนที่จะอารมณ์เสียกับอะไรง่ายๆ ค่อนข้างเป็นคนสบายๆ กับทุกเรื่อง แต่บทอารมณ์จะลุกเป็นฟืนเป็นไฟเมื่อไหร่ เป็นอันรู้กันว่า.. ไม่ควรเข้าไปยุ่ง แม้แต่แจบอมก็ยังเลือกที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายอารมณ์ดีขึ้นเอง





คงมีก็แต่ 'ปาร์คจินยอง' ที่ไม่ว่ามาร์คจะอารมณ์ขุ่นมากแค่ไหน ขอเพียงแค่อีกฝ่ายเข้าไปพูดคุยไม่กี่ประโยค จากที่นิ่งราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ก็กลับกลายเป็นยิ้มอย่างอารมณ์ดีได้ในพริบตา จะผิดก็แต่ในตอนนี้จินยองไม่ได้อยู่ภายในห้องพัก ทุกอย่างเลยดูผิดที่ผิดทางไปเสียหมด





"แล้ว.. จินยองล่ะ?"





ไม่ทันที่ยองแจจะได้หมุนตัวกลับ คำถามที่ทุกคนไม่อยากได้ยินก็ดังขึ้น ซึ่งนั่นทำให้คนที่ทำใจดีสู้เสืออย่างยองแจได้แต่ตอบตะกุกตะกัก หันรีหันขวางหาตัวช่วย




"เอ่อ.. คือ.. พี่จินยอง.. คือ.."




"มัน.. ไปห้องน้ำ"




แจ็คสันรีบชิงตอบ กลัวว่ายองแจจะหลุดพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไปเสียก่อน ความจริงแล้วสิ่งที่ทำให้ 'เจ้านั่น' ยังไม่กลับเข้ามาในห้องพัก ก็เพราะความอัธยาศรัยดีจนเกินเหตุที่มาร์คไม่ค่อยชอบใจนัก




หลังจากแจ็คสันพูดจบ น้องเล็กทั้งสามคนก็พยักหน้าหงึกหงักช่วยยืนยัน จนมาร์คที่กวาดตามองไปรอบๆ รู้สึกได้ถึงความผิดสังเกต 





แต่ไม่ทันจะได้เอ่ยปากถาม คนที่เป็นหัวข้อสนทนาก็เปิดประตูห้องพักเข้ามาเสียก่อน พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ผายมือเชื้อเชิญผู้มาใหม่อย่างวอนจุน หัวหน้าวง Boys Republic ให้เข้ามาในห้องพัก




"ทุกคนนี่พี่วอนจุน ที่เคยเล่าให้ฟัง มาแนะนำตัวกับพี่เขาหน่อยสิ"




สมาชิกที่นั่งอยู่ในห้องต่างลุกขึ้นมาโค้งให้อีกฝ่าย ก่อนจะแนะนำตัวกันตามมารยาท ซึ่งทั้งหมดพูดคุยกันอีกเล็กน้อย ก่อนที่วอนจุนจะขอตัวกลับไปเพราะไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อน 





"จินยอง พี่ไปก่อนดีกว่า ไว้ว่างๆ ไปดื่มกัน.. พวกนายด้วยนะ"




จินยองพยักหน้ารับ ก่อนจะโผเข้ากอดอีกฝ่ายด้วยความสนิทสนม เขาทำตัวเป็นรุ่นน้องที่ดี เดินไปส่งรุ่นพี่คนสนิทของตัวเองที่หน้าห้องพัก โดยไม่ได้สนใจความเงียบที่เข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณอีกครั้ง





ทันทีที่หันกลับมามองบรรยากาศภายในห้อง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเม้มริมฝีปากแน่นเพราะความผิดปกติ ทั้งที่มักจะส่งเสียงดังโวยวาย แต่ในเวลานี้ทุกคนกลับเงียบกริบ ถ้าคิดว่าเกิดจากความเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานเมื่อไม่กี่นาทีก่อนก็ไม่น่าใช่





"เป็นอะไรกัน? ทำไมเงียบกันหมด"




ดวงตากลมกวาดมองไปรอบๆ ในขณะที่มือขาวยุ่งอยู่กับการดึงสายเอี๊ยมให้กลับมาอยู่ในตำแหน่งเดิม แต่แล้วจินยองก็ต้องชะงักเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมของมาร์ค ที่จดจ้องมาที่เขาเพียงคนเดียว





คนที่ไม่แสดงอารมณ์ยินดียินร้ายลุกขึ้นยืน ก่อนจะคว้าเสื้อยืดสีดำที่แขวนอยู่ไม่ไกลมาถือไว้ แล้วเดินเข้าไปคว้าแขนของจินยอง จับจูงให้เดินออกไปด้วยกัน




"พี่มาร์ค! จะพาผมไปไหน?"




มาร์คไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่กลับออกแรงดึงมากขึ้นอีก สุดท้ายจินยองจึงต้องเดินตามไปอย่างจำยอม ในขณะที่คนอื่นๆ ทำได้แค่มองตาม ไม่กล้าออกความเห็นใดๆ




แรงที่ล็อคแขนของเขาเอาไว้กลายๆ ทำให้จินยองต้องเดินตามอีกฝ่ายอย่างว่าง่าย ซึ่งแม้ว่าใบหน้าของคนข้างๆ จะนิ่งเรียบไม่แสดงอารมณ์อื่นใด แต่ทุกครั้งที่มีสต๊าฟเดินสวนทางมา เขาทั้งคู่ก็โค้งแสดงความเคารพไปตลอดทาง จวบจนคนเป็นพี่ผลักบานประตูห้องน้ำรวมที่คนไม่ค่อยพลุกพล่านเข้าไปด้านใน




มาร์ครอจนคนเริ่มบางตา ก่อนจะผลักจินยองเข้าไปในห้องน้ำห้องในสุด แล้วตัวเองก็ตามเข้าไปติดๆ เขาล็อคประตูห้องทั้งอย่างนั้น ซึ่งนั่นทำให้จินยองได้แต่อ้าปากค้าง กับการกระทำแบบนี้ของคนรัก 





"พี่จะทำอะไร? ล็อค.. ล็อคห้องทำไม??"





แทนคำตอบ มาร์คเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ





"พี่เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ใส่เอี๊ยม"




"...."




"เปลี่ยนเป็นเสื้อสีดำซะ.."







"ม.. ไม่! ทำไมผมต้องเปลี่ยนด้วย!"




จินยองดื้อแพ่งอย่างไม่ค่อยเข้าใจสถานะการณ์นัก รู้แค่ว่านาทีนี้ต่อต้านไว้ก่อนดีที่สุด เขายกมือเป็นรูปกากบาท ขึงขังจริงจังจนมาร์คต้องขยับชิดเข้ามาอีกครั้ง




"พ.. พี่จะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ นี่.. นี่เป็นงาน แล้วเสื้อนั่นก็ไม่เข้ากับคอนเซ็ปสักนิด"




"คอนเซ็ปอะไรก็ช่างมันเถอะ! แขนเสื้อนายมันสั้น ยกแขนทีก็เห็นไปถึงไหนต่อไหน!"




"แล้วไงล่ะ! ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย.. ผมเป็นผู้ชายนะ แค่นี้ไม่มีใครเขามาคิดเล็กคิดน้อยกันหรอก"





จินยองเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ จนคนมองได้แต่ถอนหายใจที่อีกฝ่ายไม่เข้าใจอะไรสักที




"แต่พี่คิด! แค่พี่คนเดียวก็มีเหตุผลพอที่จะทำให้นายเปลี่ยนเสื้อแล้ว!"





คำตอบของมาร์ค ทำเอาคนที่จะเอ่ยปากเถียงหยุดชะงักไปชั่วขณะ เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะพูดจาเอาแต่ใจแบบนี้ออกมา และคำว่า 'คิด' ก็ทำให้แก้มของจินยองเรื่อแดง แต่สุดท้ายก็หยิบยกถ้อยคำมาอธิบายกับคนตรงหน้าอีกครั้ง




"มันเป็นงานนี่นา.. แถมถ้าใส่เสื้อสีดำกางเกงสีดำทั้งชุดแบบนั้น ก็ไม่เข้ากันเลยสักนิด.."





มาร์คจ้องมองเด็กที่ช้อนตาอธิบายกับเขาแล้วก็ได้แต่อ่อนใจ แม้แต่ตอนที่ตนบังคับให้เปลี่ยนชุดเพราะเรื่องโป๊(?) อีกฝ่ายยังจะมีข้ออ้างไปถึงเรื่องแฟชั่นอีก เขานิ่งคิดชั่วขณะ ก่อนจะแขวนเสื้อยืดสีดำไว้ที่ผนัง




"พี่จะ.. ทำอะไร!"




เสียงใสเอ่ยท้วง เมื่อจู่ๆ คนที่ทำเหมือนยอมจำนนต่อเหตุผล กำลังดึงแขนเสื้อสูทสีแดงออกจากตัว ตามด้วยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด





"ถอดเสื้อตัวนี้ให้นาย เชิ้ตสีขาวคงพอจะไปกันได้กับเสื้อยืดขาว.."




มาร์คเอ่ยตอบหน้าตาเฉย ไม่สนใจคนที่เบือนหน้าหนีการกระทำที่ชวนใจสั่นตรงหน้า อีกฝ่ายนิ่งเสียจนเขาอยากจะเอ่ยถาม ว่าเป็นเพราะเจ้าตัวไม่ได้คิดอะไร หรือจงใจจะแกล้งเขากันแน่





ทันทีที่ส่วนบนของมาร์คเหลือแค่แผ่นอกเปลือยเปล่า ดวงตาคมก็หันมาจดจ้องที่จินยอง ก่อนจะเอ่ยย้ำประโยคเดิมอีกครั้ง





"ถอดเสื้อออก สวมเชิ้ตนี้ข้างใน.."





จินยองก้มหน้างุดไม่กล้าแม้แต่จะมองอกเปลื่อยนั่นตรงๆ เอ่ยตอบทั้งที่ยังไม่ยอมสบสายตา




"พี่ก็ใส่เสื้อก่อนสิ.."



"ถ้านายไม่ถอด พี่ก็จะ 'โป๊' อยู่อย่างนี้แหละ"




ไม่พูดเปล่า มาร์คขยับเข้ามาใกล้ร่างที่แทบจะยืนชิดติดผนัง จนเหลือช่องว่างแค่น้อยนิดระหว่างคนทั้งคู่ 





"หรือนาย.. จะให้พี่ถอดให้อย่าง 'ทุกที' ?"




"ม... ไม่... ไม่ต้อง ผมเปลี่ยนเองได้.. ถอยไปสิ"





ฝ่ามือเล็กผลักคนที่คอยแต่จะขยับเข้ามาแนบชิดให้ออกห่าง ก่อนที่จะกุลีกุจอปลดสายเอี๊ยม แต่ไม่ลืมหมุนตัวหลบ หันหลังให้คนที่เอาแต่จดจ้องการกระทำของเขาด้วยสายตาที่ไม่น่าไว้ใจนัก





เมื่อเสื้อยืดสีขาวถูกถอดออกไปจากตัว วงแขนแกร่งก็โอบกอดร่างจินยองในทันที จนเจ้าของร่างต้องสะดุ้งกับการกระทำที่ไม่ทันได้ตั้งตัว





"พี่มาร์ค!!!!"





จังหวะเดียวกับเสียงพูดคุยของบุคคลที่เข้ามาใช้พื้นที่ของห้องน้ำรวมจากภายนอกดังขึ้น มาร์คจึงฉวยโอกาสนี้กระซิบขู่เด็กในอ้อมกอดอย่างคนเป็นต่อ





"ชู่วว~ เบาๆ สิ อยากให้คนอื่นรู้หรือไงว่าเรา 'ทำอะไร' กันอยู่"




"ก็ปล่อยสิฮะ! มากอดไว้ทำไมล่ะ.."




จินยองเค้นเสียงเอ่ยตอบ บ่งบอกให้รู้ว่าไม่ได้เห็นด้วยกับการกระทำที่ฉวยโอกาสของอีกฝ่าย มือเล็กพยายามทั้งหยิกทั้งตีมือปลาหมึกที่รัดรึงตัวเองเอาไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล





และแทนที่จะทำตามคำพูดของอีกฝ่าย กลับกัน.. มาร์คกลับกดจูบลงบนต้นคอขาว สูดดมความหอมของคนในอ้อมกอด พลางเอ่ยประโยคที่ทำให้จินยองต้องหยุดชะงัก





"ถ้าไม่อยากให้พี่ทำเหมือนตอนคอนฯ ที่ฮ่องกง.. ก็อย่าดื้อแล้วทำตามที่บอก.. เข้าใจไหม"






"ขี้โกงนี่!!"




ดวงตากลมเบิกโพลงกับข้อตกลงที่อีกฝ่ายตั้งขึ้นมาเองเสร็จสรรพ รีบหันไปทักท้วง แต่พอสบเข้ากับสายตาคมที่จดจ้องเหมือนพร้อมจะทำตามคำที่พูดทุกขณะ ก็ต้องหลบสายตาเบี่ยงตัวหนีคนตรงหน้าอีกครั้ง




"หรือต้องให้ทบทวนว่าเรา 'ทำ' อะไรกันไปบ้าง.. คืนนั้น"







"ก....ก็ปล่อยสิ.. จะได้ใส่เสื้อ"





มาร์คยกยิ้มกับเสียงที่อ่อนลงของจินยอง เนื้อตัวที่ขึ้นสีแดงแจ๋ของอีกฝ่าย บ่งบอกว่าเด็กในอ้อมกอดกำลังหวนคิดไปถึงเรื่องคืนนั้นจริงๆ เขาฉวยหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยว 




"พูดง่ายๆ ตั้งแต่แรกก็จบแล้ว"




ทันทีที่อีกฝ่ายคลายอ้อมกอด จินยองก็หยิบเสื้อเชิ้ตขึ้นมาสวมใส่ ท่าทางสงบเสงี่ยมราวกับเด็กอนุบาลที่โดนผู้ปกครองดุ เรียกความเอ็นดูจากคนที่กำลังยืนมองด้วยความเพลิดเพลิน เพราะไม่บ่อยนักที่คนอย่างปาร์คจินยองจะยอมอะไรง่ายๆ








"พี่ติดกระดุมให้.. แต่..."




ดวงตากลมเงยขึ้นมองคนตรงหน้า ที่มักจะพูดจาครึ่งๆ กลางๆ อยู่เสมอ คิ้วหนาขมวดเป็นปมอย่างไม่ไว้ใจนัก







"....ต้องแลกกับจูบนะ"





จบประโยคมาร์คก็กดจูบลงบนริมฝีปากแดงอิ่ม ไม่สนใจคนที่พยายามทักท้วงเลยสักนิด ริมฝีปากหยักคลอเคลียดูดดึงแผ่วเบา แต่แฝงไปด้วยความหวาบหวาม ทำให้คนที่ตั้งใจจะต่อต้านอย่างจินยองลืมตัวไปชั่วขณะ สุดท้ายก็ตอบโต้โดยไม่รับรู้เลยสักนิดว่า กระดุมเสื้อเชิ้ตของตนถูกคนที่กำลังปล้ำจูบติดเรียงให้อย่างเรียบร้อย





...ถือเป็นทักษะใหม่ที่จินยองได้รับรู้ นอกจากเรื่อง 'ปลด' ที่อีกฝ่ายดูเหมือนจะ 'ช่ำชอง' เหลือเกิน





เสียงลมหายใจเข้าออกที่ดังอยู่ข้างใบหู ไม่ต่างนักกับริมฝีปากอิ่มที่กำลังกอบโกยอากาศเข้าปอด ก่อนที มาร์คกดจูบลงไปบนแก้มนุ่ม






"ถือว่านี่เป็นการ 'เตือน' ที่นายดื้อกับพี่.."




ดวงตากลมเบิกโพรงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพยายามเอ่ยเถียงคนที่เอาแต่โยนความผิดให้เขาฝ่ายเดียว





"แต่ผม....."




"ถ้ายังดื้ออีก พี่จะไม่จบแค่นี้นะ.. หรือว่านาย....อยากให้ทำต่อ?"




ฝ่ามือที่เอื้อมมาตั้งท่าจะปลดกระดุมของอีกฝ่าย พร้อมกับสายตาวิบวับ ทำให้จินยองรีบคว้ามือนั้นเอาไว้ ท้วงเสียงหลง





"ไม่... ไม่นะ.... โอเค ไม่ดื้อแล้ว!"





มาร์คยิ้มอย่างพึงใจกับคำตอบ จมูกโด่งฝังลงบนแก้มนุ่มอีกที แล้วฉวยเสื้อยืดของอีกฝ่ายมาสวมทับให้ ก่อนจะหันไปหยิบเสื้อยืดสีดำขึ้นมาใส่บ้าง ในขณะที่จินยองรีบเก็บชายเสื้อเข้ากางเกงให้เรียบร้อย ก่อนที่จะมีใครอาสา 'ช่วย' แบบเมื่อไม่กี่นาทีก่อน






-----





"เป็นไรวะ? หงอยเชียว"





เพราะท่าทางของเพื่อนรักที่ดูเปลี่ยนไป ทั้งที่เมื่อชั่วโมงก่อนยังร่าเริง กระตือรือร้นไปเสียทุกอย่าง แต่นาทีนี้กลับมีสภาพไม่ต่างจากแมวหงอย นั่นทำให้แจ็คสันอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามความผิดปกติที่เกิดขึ้น




แต่คำตอบที่ได้ กลับเป็นเพียงแค่การส่ายหน้าพร้อมทั้งเดินเลี่ยงหนีออกไป ทิ้งให้แจ็คสันได้แต่มองตามอย่างสงสัย ทั้งหมดนี่คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ถ้าเขาไม่หันไปพบว่า อาการดังกล่าวช่างแตกต่างแบบสลับหน้ามือเป็นหลังมือกับมาร์คพี่ใหญ่ของวง ที่ตอนนี้อีกฝ่าย ยิ้มหน้าบานอารมณ์ดีผิดกับตอนที่โมโหระบบเสียงในห้องพักลิบลับ





เออ.. ให้มันได้อย่างนี้! พออีกฝ่ายอารมณ์ดีอีกคนก็นิ่งซะจนน่ากลัว อ้าว!! แล้วนั่น.. แค่เปเปอร์ชู๊ตยังทำหน้ายุ่งหงุดหงิดใส่ได้อีก 





เฮ้อ.. คู่นี้มันเปลี่ยนอารมณ์กันทางจูบหรือไงฟร่ะ ปากบวมเจ่อออกมาทีไรเป็นอย่างนี้ทุกที!




หมั่นไส้ว่ะ!





END




-----



ช้าไปเนาะ โมเม้นท์ตั้งแต่งานดรีมคอนฯ ><
อยากจะแต่งให้เร็วกว่านี้ แต่เวลาว่างไม่อำนวย..


ฝากแท็ก #มนทินน่า ด้วยนะ จุ๊บ~~



8 Jun 2015
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #56 pa_ern (@pa_ern) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:42
    ความเรียลนี้ เขินนนนนน
    #56
    0
  2. #36 piggy bank (@na--) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 18:23
    ชอบอะไรแบบนี้มากเลยค่ะ มันแลดูเรียลมากๆ><
    #36
    0
  3. #34 Piszi (@piszi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 13:54
    แต่งอีกเยอะๆนะะะะะ...หาอ่านมานานชอบๆๆ
    #34
    0