【Aquaman】 ❝The Ocean❞ || Orm Marius X Oc

ตอนที่ 18 : Ocean 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    18 ธ.ค. 62

Ocean 18

 

 

        เมร่าพบว่าเมื่อถึงบางเวลา คำพูดของขี้เมาอย่างอาร์เธอร์ก็เชื่อถือได้ดีทีเดียว

 

        ดวงตาสีฟ้าสว่างจ้องมองร่างของอดีตคู่หมั้นที่กำลังนั่งคุยกะหนุงกะหนิงกับแฟนสาวอยู่อย่างไม่ค่อยออยากจะเชื่อ

 

        ให้ตาย ออร์มที่แสนจะเงียบขรึมคนนั้นหายไปไหนวะเนี่ย?

 

        “เห็นป่ะ?” เจ้าสมุทรวางขวดเหล้าในมือลง

        “ฉันพูดถูก”

 

        “เชิญโม้ตามสบาย อาร์เธอร์” เธอกระตุกริมฝีปาก

 

        เขายักไหล่ ส่งยิ้มกวนบาทามาให้พร้อมเอนหลังลงไปพิงเก้าอี้

 

        “ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าน้องชายฉันมีมุมแปลกๆแบบนี้ด้วย”

 

        “ฉันเองก็ไม่เห็นเขาในสภาพนี้มาหลายปีแล้ว” เธอยิ้มบางๆ

        “ดูท่าว่าธาลาสซาจะสามารถปลุกด้านดีของเขาขึนมาจนได้สินะ”

 

        สองหนุ่มสาวประสานสายตากันครู่หนึ่ง ก่อนที่ร่างกำยำจะตัดสินใจรบกวนเวลาส่วนตัวของคู่รัก

 

        “ออร์ม ลาสซา”

 

        หญิงสาวผมดำหันมาก่อน ส่วนออร์มที่นั่งอยู่เยื้องเธอส่งสายตากินเลือดกินเนื้อมาให้เขาโดยที่เธอไม่มีโอกาสได้เห็น

 

        โทษทีนะน้องชาย

 

        พวกเขาเข้าไปในบ้านของธิดาแห่งไคโม ชาวแอตแลนติสทั้งสองนั่งดูทีวีกันขณะที่เธอและอาร์เธอร์เข้าครัว

 

        ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เจ้าสมุทรคนปัจจุบันก็เดินออกมา ผมเผ้าที่ยาวถึงกลางหลังถูกรวบไปมัดเป็นมวย ผ้ากันเปื้อนลายตัวการ์ตูนนีโม่สีฟ้าผูกอยู่กับเอวอย่างหลวมๆ

        “อาหารเย็นได้แล้ว”

 

        “เยี่ยม!” เมร่ายิ้มกว้าง ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วยืดเส้นยืดสายขณะที่ชายหนุ่มผมซีดเหลือบมองเลยไหล่กว้างของผู้เป็นพี่ไป

 

        ธาลาสซาอยู่ตรงเค้าน์เตอร์นั้น กำลังจัดอาหารลงจานด้วยสีหน้าขะมักเขม้น

 

        เธอจะรู้มั้ยนะว่าขนาดไม่รู้ตัว เธอก็ยังน่ารัก

 

        “มองขนาดนั้น จะกินเขาเข้าไปเลยก็ได้นะ” อาร์เธอร์บิดปาก

 

        ออร์มกรอกตาใส่เขา

        “หุบปาก”

 

        “หึ พ่อหนุ่มคลั่งรักเอ้ย” ชายผมยาวส่ายหน้าเบาๆขณะที่พวกเขาเดินไปที่โต๊ะกินข้าว

 

        “เสต็กหมูกับมันบดชีส” ธาลาสซาประกาศพลางวางจานลงตรงหน้าแต่ละคน

        “กินให้อร่อยนะ”

 

        ออร์มไม่รอช้า รีบลงมือทันที แม้จะดูเงอะงะไปบ้างแต่หญิงสาวผมดำก็ขอลงความเห็นว่าดีกว่าตอนที่ขึ้นมาอยู่บนบกใหม่ๆเยอะ

 

        “ให้ตาย” อาร์เธอร์พูดขณะยังเคี้ยวหมูอยู่ เจ้าหญิงเผ่าเซเบลหลุดหน้าขยะแขยง ส่วนร่างสูงผมสีบลอนด์ซีดนิ่วหน้าโดยอัตโนมัติ

        “ฝีมือดี...เหมือนกินกับข้าวของพ่อเลย”

 

        “มันบดอร่อยมาก” เมร่าขยิบตาให้ขณะที่ร่างบางนั่งลงข้างเธอ

 

        ธาลาสซายิ้ม แล้วใช้มีดเสต็กตัดเนื้อหมูออกมากิน

 

        ทั้งสี่จัดการอาหารเย็นจนหมด หลังจากนั้น อควาแมนและแฟนสาวของเขาก็ขอตัวกลับบ้าน โดยที่หญิงสาวเจ้าของบ้านและแขก(คนขอมาอยู่บ้าน)มายืนส่ง

 

        แต่ก่อนที่อดีตราชาแห่งแอตแลนติสจะได้กลับเข้าไปด้านในนั่นเอง พี่ชายต่างแม่ก็เรียกเขาเอาไว้

 

        “ออร์ม”

 

        “หืม?” ดวงตาสีไพลินเข้มหันมา ร่างสูงในเสื้อยืดสีอ่อนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูไม้ครู่หนึ่งก่อนจะเดินมาหา

 

        เจ้าของผมยาวสีน้ำตาลมองเขา มุมปากยิ้มบางๆ

 

        “ข่าวดี”

 

        ออร์มเลิกคิ้ว

 

        “อาณาจักรเงือกกับไบรน์สงบลงแล้ว ท่านแม่เองก็จัดการเรื่องทางการเมืองเรียบร้อย”

 

        ผู้เป็นน้องหรี่ตา

        “หมายความว่า...”

 

        รอยยิ้มของอาร์เธอร์ดูเหมือนจะกว้างขึ้น ดวงตาสีฟ้าสว่างของเมร่าเองก็อ่อนลงหลายส่วน

 

        “ยืนดีด้วยน้องชาย นายได้กลับแอตแลนติสแล้ว”

 

        ราวกับโลกหยุดหมุน

 

        ...เอาจริงดิ?

 

        ชายหนุ่มผมซีดกะพริบตาปริบๆในขณะที่เจ้าสมุทรและหญิงสาวผมแดงเดินขึ้นรถกระบะแล้วขับออกไป

 

        ประหลาดนัก

 

        เขาควรจะดีใจสิ?

 

        ทำไมลึกๆแล้ว...

        เขารู้สึกเศร้าล่ะ?

 

        ชายหนุ่มหันกลับไปหาธาลาสซา ดวงตาสีเขียวล้านเฉดของเธอเป็นประกายขณะที่หญิงสาวยิ้มให้ แต่บางอย่างในใบหน้างดงามดูสลดไปเล็กน้อย

 

        หัวใจเขาเต้นแรงขึ้น

 

        ...เขาคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหมว่าเธอก็ไม่อยากให้เขาไป?

 

        เธอกะพริบตาราวกับพยายามไล่ความคิดต่างๆออกจากหัวแล้วอ้าปากกล่าวประโยคหนึ่งออกมา

 

        “เข้าบ้านกันเถอะ อากาศเริ่มเย็นแล้ว...เดี๋ยวนายจะป่วยเอา”

 

        ร่างสูงพยักหน้า

 

 


 

 

 

 


 

 

        คืนนั้น เธอนอนไม่หลับ

 

        มือเรียวกระชับผ้าห่มหนานุ่มเข้าหาตัว จ้องตรงไปในความมืดขณะที่ฟังเสียงฮีทเตอร์อ่อนๆ

 

        ออร์มจะได้กลับไปที่แอตแลนติสแล้ว

 

        คำๆนี้วนเวียนอยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมา

 

        ธาลาสซารู้ดีว่าวันหนึ่งเขาจะต้องกลับไป...แต่เธอก็อดใจหายไม่ได้

 

        ใจประหวัดไปถึงเรื่องเล่าข่าวซุบซิบวงในที่อาร์กัสคาบมาส่ง

 

        เจ้าชายองค์นี้เนี่ยโคตรฮอต ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นแม่เหล็กดูดสาวชั้นยอด ไปงานเลี้ยงไหน งานนั้นโดนลูกสาวขุนนางยกโขยงไปถล่มแน่ๆ

 

        คิ้วสีเข้มขมวดเข้าหากันน้อยๆ

 

        ...แล้วเธอจะแคร์เรื่องความฮอตของเขาทำไมกันนะ?

 

        รู้มั้ย คู่ควงของเขาเนี่ยเปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตาเป็นว่าเล่นเลยนะ ชื่อของบางคนเขาเองก็แทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

        เมื่อเขาได้กลับไป เขาจะลืมเธอไหมนะ?

 

        เธอเม้มริมฝีปากเข้าด้วยกันแล้วพยายามสลัดทุกอย่างออกจากหัว ข่มตาลงเพื่อพาตนเองเข้าสู่นิทรา

 

        เสียงก๊อกแก๊กเบาๆจากแถวหน้าต่างแว่วมา

 

        ...สงสัยคงจะหูฝาดไป

 

        ในนาทีที่ธาลาสซากำลังจะเคลิ้มหลับนั้นเอง ผ้าห่มก็เคลื่อนไหวด้วยการกระทำของอะไรบางอย่าง

 

        ร่างเพรียวขมวดคิ้วแล้วขยับกายเล็กน้อยเมื่อรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ

 

        อะไรก็ตามที่รบกวนเธอนั้นเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนเธอรู้สึกถึงไออุ่นจากร่างของสิ่งนั้น

 

        หญิงสาวสะดุ้งเฮือกทันทีที่ท่อนแขนเย็นๆวางพาดกระชับลงที่เอวของเธอ

 

        ดวงตาสีเขียวล้านเฉดกระชากเปิดขณะที่เธอหมุนตัวกลับไปมอง

 

        “คุณพระช่วย ออร์ม!!

 

        ผู้ที่นอนตาแป๋วอยู่ข้างหลังเธอไม่ใช่ใครอื่นนอกจากองค์ชายแห่งอาณาจักรใต้น้ำ เขากะพริบตาปริบๆมองเธออยู่ในความมืด

 

        “มาทำบ้าอะไรในห้องนอนฉันเนี่ย?”

 

        “...นอนไม่หลับ” เขาตอบสั้นๆ

 

        “แล้วมันเกี่ยวอะไร?” ร่างเพรียวดันตัวขึ้นพิงหัวเตียง

        “เข้ามาได้ไงเนี่ย?”

 

        ออร์มยิ้มออกมาเหมือนเด็กน้อย มือชี้ไปที่บานหน้าต่างก่อนจะกลับมาเกาะเอวเธอหลวมๆ

        “ขอนอนนี่หน่อยนะ”

 

        “นายตัวโตเป็นไบซันแล้วนะ”

 

        ดวงตาสีไพลินเป็นประกายออดอ้อน ริมฝีปากบางยื่นออกมาเล็กน้อยราวกับกำลังถูกขัดใจ

 

        “นะ...”

 

        ธาลาสซาขมวดคิ้ว

 

        “นะ...” สีหน้าของเขาในตอนนี้เหมือนลูกหมาที่กำลังขอขนมจากเจ้าของ

 

        คนผมสั้นลอบกรอกตาขึ้นไปบนเพดานขณะถอนหายใจ

 

        เธอดันมีจุดอ่อนไหวสำหรับอะไรแบบนี้ด้วยสิ...

 

        “งั้นก็นอนให้มันดีๆ”

 

        รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาสว่างไสวขึ้นเมื่อได้รับคำอนุญาต

 

        ธิดาแห่งไคโมเม้มปาก

        “บอกไว้ก่อนเลยนะ ฉันไม่ชอบคนนอนกรน”

 

        “ไม่ต้องห่วง” เขาเอียงคอยิ้ม

        “ฉันไม่ใช่อาร์เธอร์”

 

        เธออดยิ้มตามไม่ได้

        “ให้มันจริงเถอะ”

 

        “ไม่เชื่อกันเลยรึไง?” เขาโวยเบาๆ

 

        เสียงหัวเราะคิกคือคำตอบของเธอ

 

        ประกายบางอย่างที่พาดผ่านดวงตาของออร์มทำให้หญิงสาวรู้สึกขนลุกวาบ

 

        ในพริบตานั้น เขากระตุกมือดึงเธอลงมาภายใต้ผ้าห่มด้วยกัน

 

        และก่อนที่เธอจะได้ทันส่งเสียงร้องประท้วงใดๆ ริมฝีปากบางของเขาก็ประกบทาบลงมาบนกลีบปากที่เผยอออกของเธอ

 

        ธาลาสซารู้สึกราวกับมีผีเสื้อนับล้านตัวบินวนอยู่ในท้อง ร่างของเธออยู่แนบชิดกับชายหนุ่มจนได้ยินเสียงหัวใจเขาเต้นเป็นจังหวะ มือเรียวไล้ขึ้นไปตามใบหน้าของเขา สอดนิ้วเข้าไปในเส้นผมสีบลอนด์ซีดขณะที่คนตัวสูงรั้งเอวเธอเข้าไปใกล้อีก

 

        ราวกับเวลาหยุดนิ่ง

 

        เขาปล่อยให้เธอได้หายใจเอาอ็อกซิเจนเข้าปอดในที่สุด ดวงตาสีไพลินเป็นประกายล้อแสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างและผ้าม่านเข้ามาขณะที่มองดูเธอหอบหายใจอยู่กับอกของเขา

 

        “นายจะทำฉันขาดอากาศหายใจตายสักวัน” คนผมสั้นว่า

 

        อดีตราชาแห่งแอตแลนติสหัวเราะเสียงนุ่ม ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูเธอ

        “มันจะไม่มีวันนั้นหรอก”

 

        เธอยิ้ม ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมา

 

        “นอนได้แล้ว”

 

        “เขินแล้วน่ารักดีนะ”

 

        “นอน”

 

        ให้ตาย ถ้าเขากลับไปแล้วเธอคงจะคิดถึงคืนนี้มากแน่ๆเลย

 

 

 


 

 



 

 

 




TALK WITH FM

ตั้งแต่เปิดเทอม 2 มาเนี่ย ไรท์เพิ่งได้มีโอกาสมาอัพ...

ฮรือออออ เราขอโทษษษษษษษษ

คือมันเรียนหนักจริงๆอ่ะทุกคน แป๊บๆก็ควิซ อีกเดี๋ยวก็สอบย่อย กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึก ไม่มีเวลาได้ทำอะไรเลยนอกจากอาบน้ำ ดูแลหมาแล้วเข้านอน

ฉะนั้น อาการสัญญาณขาดหายนี้จะยังเรื้อรังอยู่เรื่อยๆนะคะ 555(ในเลขห้ามีน้ำตาซ่อนอยู่)

ยังไงก็ขอขอบคุณรีดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่ยังคงอยู่ด้วยกัน และคอยสนับสนุนเราด้วยกำลังใจ, ยอดวิว และอื่นๆอีกมากมายนะคะ ช่วยให้เรามีแรงฮึดมากขึ้นอีกเป็นเท่าตัวเลยค่ะ เหลือเชื่อจริงๆ

เจอกันตอนหน้าเน้อ

ด้วยรักและเสียงหวีดคิงออร์ม

เฟิงมี่ค่ะ >3<


      
Z y c l o n
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #71 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 11:39

    ออร์ม....ท่านนะร้ายกาจจจ แต่ออร์มได้กลับแอตแลนติสก็ดีนะเด้อ แต่น้องล่ะ!?

    #71
    1
    • #71-1 F e n g M i i (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 18)
      22 ธันวาคม 2562 / 22:17
      นุ้งออร์มเป็นคนเจ้าเล่ห์ค่ะ 5555
      #71-1
  2. #67 sehuno964 (@sehuno964) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 15:30
    จะกลับบ้านแล้ว แล้วน้องหล่ะ!!!!!
    #67
    1
    • #67-1 F e n g M i i (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 18)
      19 ธันวาคม 2562 / 10:09
      นุ้งออร์มจะทิ้งแฟนไม่ด้ายยย 5555
      #67-1