【Aquaman】 ❝The Ocean❞ || Orm Marius X Oc

ตอนที่ 9 : Ocean 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    16 มี.ค. 62

Ocean 09

 

 

       ออร์มสะดุ้งตื่นเมื่อรับรู้ถึงแรงกระแทกบางอย่างที่ส่งมาถึงภายในยาน

 

       น่าอายชะมัด เขาหลับแล้วให้ผู้หญิงขับยานให้

       ท่านพ่อคงจะตบเขากระเด็นด้วยตรีศูลถ้ารู้เรื่องนี้ เขาต้องแข็งแกร่งและตื่นตัวตลอดเวลา

 

       “เกิดอะไรขึ้น?” ชายหนุ่มคว้ามือจับข้างหัวไว้และหันไปถามร่างบางที่นั่งข้างๆ

 

       “ฉันไม่รู้” สีหน้าของเธอเข้มลง

 

       “อยู่ๆทุกอย่างก็ดูแปลกๆไป...”

 

       เสียงอะไรบางอย่างกระแทกยานดังขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสีเขียวล้านเฉดหันขวับไปมองทางนั้นอย่างรวดเร็ว

 

       ออร์มมองออกไปด้านนอกผ่านทางกระจกหน้าและพบว่าทะเลมืดมิดไปหมด

 

       “ไทรทัน?” เธอร้อง หวังจะให้ญาติผู้พี่ตอบกลับมาว่าเกิดอะไรขึ้น

 

       “ไทรทัน ฉันไม่-”

 

       คราวนี้ร่างของอะไรบางอย่างนั้นก็ปรากฎตัวด้วยการกระแทกตนเองเข้ากับหน้ายาน

 

       ธาลาสซาหลุดเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะหน้าซีดเผือด

 

       “เหล่าเทพแห่งโอลิมปัส...”

 

       ดวงตาสีไพลินเบิกกว้างขึ้นมาขณะที่พินิจสิ่งที่แนบตัวอยู่บนกระจกหน้ายาน เขาค่อยๆเลื่อนมือไปหยิบตรีศูลคู่กายและพบกับความว่างเปล่า

 

       แย่จริง ตรีศูลของพ่อเขาถูกอาร์เธอร์ทำลายไปเมื่อสองสามเดือนก่อนนี่นา

 

       แล้วเขาจะจัดการกับพวกอสุรกายร่องสมุทรนี่ยังไงดีล่ะ?

 

       “เอาไงดี?” อดีตราชาแห่งแอตแลนติสเลียริมฝีปากล่าง

 

       เธอกุมคันบังคับยานไว้ครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้ว

       “อ่านภาษากรีกเป็นแน่นะ?”

 

       “อือฮึ”

 

       “ดี” หญิงสาวผมดำกดปุ่มบังคับนั่นโน่นนี่อีกเล็กน้อย แล้วทันใดนั้น กระจกครอบยานก็ส่งเสียงแก๊กดังๆออกมาครั้งหนึ่งและแง้มออก

 

       “ถ้าฉันไม่กลับมา ก็ไปซะ ฉันตั้งพิกัดเอริเทรียไว้แล้ว อยู่กับอาร์เธอร์และเมร่านายจะปลอดภัย...ไม่แน่ ไทรทันอาจตามไปด้วย”

 

       ออร์มรู้ทันทีว่าเธอจะทำอะไร

       “ธาลาสซา ไม่”

 

       ดวงตาสีเขียวหลายเฉดของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย นิ้วเรียวเอื้อมมาปลดสร้อยคอของเขาออกและเลื่อนกายออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว

 

       “ฉันขอโทษ ออร์ม”

 

       เขาพยายามขยับตาม แต่เธอรีบกดปิดมันลง ล็อกมันไว้ไม่ให้เขาออกมา

 

       “ล็อกนี่ถ้าไม่ใช้ปุ่มกดเปิด ต่อให้เป็นเทพก็ออกไปไม่ได้” ธาลาสซาทิ้งท้ายและว่ายออกไป

 

       ร่างสูงพยายามทุบและหาทางออกจากยานตามเธอไปขณะที่ร่างบางหายไปกับความมืดของท้องทะเลโดยมีอสุรกายร่องสมุทรตามไปเป็นพรวน

 

       “ธาลาสซา ลาสซา!!!!

 

       จริงด้วย

 

       ปุ่มกดเปิด

 

       ออร์มถลาไปที่แผงควบคุมและทรุดตัวลง มือจับคันโยกและกวาดตาไปทั่ว

 

       ให้ตาย ทำไมภาษากรีกมันต้องมาดูยากในเวลานี้ด้วยวะเนี่ย?

 

       ดวงตาสีไพลินพยายามสอดส่ายหาคำใดก็ตามที่ใกล้เคียงกับคำว่าเปิด

 

       อืม...

 

       ไม่ใช่ นั่นมันยิง

 

       นี่ก็ไม่ใช่ มันแปลว่าเปิดระบบนำทาง

 

       นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย?

 

       เขาหอบหายใจแรง พยายามควบคุมสติไว้ไม่ให้ฟุ้งซ่าน

       ธาลาสซาต้องการเขา

 

       คนผมสีบลอนด์ซีดขบริมฝีปากล่างและก้มลงมองแผงควบคุมอย่างตั้งใจมากกว่าเดิม

 

       ใช่ อันนี้แหละ

 

       ก่อนที่จะได้ทันกดเปิดกระจกอีกครั้ง เสียงคำรามลั่นของสัตว์อสูรร่องสมุทรก็ก้องกังวานไปทั่วท้องน้ำ ตามด้วยเสียงอะไรบางอย่างแหวกน้ำฟังดูน่ากลัวพร้อมกับแสงวาบสีทองเป็นเส้นท่ามกลางหมอกมืดๆ

 

       อดีตราชาแห่งแอตแลนติสพรูลมหายใจออกและตัดสินใจดันคันบังคับยานไปด้านหน้า

 

       ฉันมาแล้วลาสซา รออีกนิดเดียว

 

       รอฉัน

 

 









 

 

       ธาลาสซาถอนหายใจขณะที่ว่ายเข้ามาและพบว่าตนเองถูกล้อมไว้ด้วยพายุอสุรกาย

 

       อดหวาดหวั่นไม่ได้ หญิงสาวเอื้อมมือไปแตะสร้อยข้อมือสีทองอมชมพูของแม่ไม่ได้ ดวงตาสีเขียวล้านเฉดกวาดไปรอบๆเมื่อสัตว์ร้ายพวกนั้นค่อยๆเข้ามาใกล้ ใบหน้าตะปุ่มตะป่ำที่ไร้ดวงตานั้นหันไปหันมาอย่างประสงค์ร้าย

 

       มนุษย์กึ่งเทพ

 

       ในที่สุดเราก็เจอนาง

 

       ข้าหิว

 

       ชู่!! สัตว์อสูรตัวหนึ่งตบหัวอีกตัวที่น่าจะเป็นผู้พูดประโยคด้านบน

       ปากหมา ถ้าหัวหน้าได้ยินเอ็งจะพาพวกข้าซวยไปด้วย

 

       โอ๊ย มันลูบหัว

       เออ ลืมไปว่ารายนี้หัวหน้าเล็งไว้

 

       หัวหน้า?

 

       ในฝันน่ะนะ?

 

       ทันใดนั้น อสุรกายร่องสมุทรตัวหนึ่งก็ลอยตัวขึ้นมาตรงหน้า ใบหน้าของมันมีรอยบากอะไรบางอย่างพาดผ่าน

 

       ตัวหัวหน้า

 

       มันเอียงหัวและลอยตัวมาใกล้อีก เผชิญหน้ากับเธอและส่งเสียงจิ๊กๆในลำคออย่างน่ากลัว

 

       สวัสดีธิดาแห่งไคโม

       ในที่สุดเราก็ได้เจอกันนะ

 

       “แกเป็นหัวหน้าสินะ” ร่างบางเชิดหน้าขึ้น

 

       ใช่ ข้าเอง มันแสยะยิ้ม(คงจะเป็นยิ้มในเมื่อเธอไม่ได้ยินเสียงขู่คำราม) เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมที่ขึ้นไม่เป็นระเบียบ

 

       “ต้องการอะไร?”

 

       รู้มั้ย มนุษย์กึ่งเทพนี่น่ะเป็นแหล่งพลังงานชั้นยอดของพวกเราเลยนะ เธอจินตนาการมันทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องขณะที่ร่างใหญ่โตของมันค่อยๆว่ายวนรอบตัวเธอ

 

       ยิ่งกึ่งเทพกับสิ่งอื่นที่ไม่ใช่มนุษย์อย่างเจ้าเนี่ย จุ๊ๆๆๆ ตัวหัวหน้าแลบลิ้นยาวเฟื้อยออกมาเลียฟันและแสยะยิ้ม

       ยั่วน้ำลายเชียวล่ะเจ้าเอ๋ย

 

       ใช่

 

       หัวหน้าพูดถูก

 

       ธาลาสซาย่นหัวคิ้วกับเสียงลูกคู่ของมัน

 

       “หมายความว่าไงสิ่งอื่นที่ไม่ใช่มนุษย์?”

 

       โอ๋ มันขยับเนินเนื้อตะปุ่มตะป่ำที่น่าจะเป็นคิ้วขึ้น

       นี่ไม่เคยรู้อะไรเลยเหรอเนี่ย? น่าสงสารจริง

 

       “จะบอกแค่นี้ใช่ไหม? ฉันยังมีธุระต้องไปทำ” หญิงสาวผมสั้นกอดอก

 

       ก่อนที่เธอจะทันว่ายออกไป อสุรกายร่องสมุทรก็เคลื่อนตัวมาล้อมรอบเธออย่างแน่นหนาอีกครั้ง

 

       สาวน้อย เรายังคุยกันไม่จบเลยนะ

 

       ธิดาแห่งไคโมกัดฟันกรอด

“...ว่ามา อสุรกาย”

 

       มันส่งเสียงหัวเราะทุ้มแหบน่ากลัว

       ข้าชื่อเอนทอส

 

       “ว่ามา...เอนทอส”

 

       ค่อยดีขึ้นหน่อย

 

       คืองี้ เจ้าก็คงรู้ว่าไปทำให้พวกข้าเกิดความอยากแค่ไหน เผอิ๊ญ...เผอิญว่ามันมีคำทำนายจากท้องทะเลพอดีว่าถ้าใครได้จัดการบุตรธิดาของเทพแห่งท้องทะเล ผู้นั้นก็จะมีอำนาจเหนือห้วงสมุทรที่อยู่ใต้อาณาจักรของพวกแอตแลนติสน่ะ ข้าก็เลยต้องออกตามหาเจ้าไง

 

       “หมายความว่า...” เธอขมวดคิ้ว กุมสร้อยข้อมือแน่นไปอีก

 

       ทันใด บทสนทนับมารดาเมื่อไม่กี่คืนก่อนก็แล่นเข้ามาในหัว

 

       “คิดจริงๆหรือว่าแม่ให้เครื่องประดับเพราะแค่คิดว่ามันเหมาะกับเจ้า?”

 

       แม่...

 

       สาวน้อย หัวหน้าอสุรกายร่องสมุทรทำเสียงเศร้า ส่งให้เธอขนลุกชัน

 

       เราคงต้อง...กินเธอล่ะ

 

       ในเสี้ยววินาทีที่มันแยกเขี้ยวคำรามและกระโจนใส่เธอ ธาลาสซาก็ปลดสายเครื่องประดับตรงข้อมือซ้ายออกและตวัดมันออกไป

 

       ท่ามกลางความตะลึง เอนทอสคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวดและกระเด็นออกไปปะทะกับกำแพงสิ่งมีชีวิตพันธุ์เดียวกันจนจมหายไปชั่วขณะหนึ่ง

 

       ดวงตาสีเขียวล้านเฉดเบิกกว้างอย่างประหลาดใจขณะก้มลงมองสร้อยข้อมือในอุ้งมือขวา

 

       เอ่อ...ต้องพูดว่าสิ่งที่เคยเป็นสร้อยข้อมือ

 

       ตอนนี้นิ้วเรียวของเธอกำลังกำอยู่รอบด้ามโลหะที่พันด้วยหนังขนาดพอดีมือ บริเวณเหนือส่วนที่เป็นด้ามนั้นคือเส้นสีทองอมชมพูสว่างเรืองกึ่งหนากึ่งบางที่อ่อนตัวได้ ส่วนด้ามจับที่โผล่พ้นส่วนที่ถูกหนังพันนั้นฉลุลายอย่างสวยงาม

 

       แส้เหรอ?

 

       ให้ตาย เธอยังไม่เคยใช้อะไรแบบนี้เลยนะ

 

       ร่างบางพรูลมหายใจและขยับตัวออกมาตั้งท่าเตรียมพร้อมขณะที่วงล้อมอสุรกายขยับเข้ามาใกล้ขึ้น

 

       ตัวหนึ่งใจกล้า พุ่งเข้าใส่เธอแบบไม่กลัวตาย

 

       หิวกันมากรึไงเนี่ย?

 

       คนผมดำขบริมฝีปากล่างขณะที่ฟาดแส้ในมือไปที่หน้าน่าขนลุกของมัน ส่งผลให้หัวของสัตว์อสูรร่องทะเลตัวนั้นแบะออกเป็นสองส่วน

 

       หญิงสาวข่มกลั้นเสียงหวีดร้องไว้และกระชับด้ามโลหะแน่นขึ้น

       มีอ็อปชั่นเสริมแบบสไลซ์หัวปีศาจด้วยแฮะ

 

       ธาลาสซาขมวดคิ้วและลองสะบัดแส้แรงๆอีกทีหนึ่ง

       ยากชะมัด ถ้าเป็นอะไรที่แข็งๆคงจะดีไม่น้อย

 

       ทันใดนั้น ปลายแส้ที่ถูกสะบัดออกไปก็แข็งทื่อ กลายเป็นหอกยาวที่เหมาะมือไม่ต่างกับอาวุธที่มันเคยเป็น

 

       โห เจ๋งอ่ะ

 

       เอนทอสที่หายหน้าไปครู่หนึ่งโผล่กลับมาอีกครั้งพร้อมกับเสียงขู่ที่ดูเหมือนจะโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง มันลอยตัวขึ้นมาและส่งเสียงคำรามชวนขนตั้งใส่เธอ

 

       ก่อนที่มันจะได้เข้ามาสังเวยแส้ของเธอ แสงสีฟ้าก็พุ่งมาจากด้านหลังของหญิงสาว ตรงเข้าสู่ท้องของมันและส่งมันออกนอกวงอีกครั้ง

 

       ดวงตาสีเขียวล้านเฉดหันขวับไปมองด้านหลัง

 

       ยานโลมาทำจากสัมฤทธิ์วิเศษที่คุ้นตาอยู่ตรงด้านหลังเธอ ที่นั่งอยู่ตรงหลังแผงควบคุมนั้นคือร่างสูงของชายหนุ่มเจ้าของผมสีบลอนด์ซีดและตาสีไพลิน

 

       ออร์ม

 

       หญิงสาวยิ้ม

 

       เขายิ้ม

 

       “มาช้าจังนะ”

 

       “โทษที” ลักยิ้มของเขากดลึกเข้าไปในแก้ม

       “ขัดข้องนิดหน่อยน่ะ”

 

       หึ

       จะว่าไป ลักยิ้มเขาก็น่ารักดีนะเนี่ย

 








TALK WITH FM

กลับมาล้าววววววววววววว

ข้อสอบไฟนอลทำเอาเรามึน ลืมพล็อตนิยายไปช่วงนึงเลยอ่าาาา

ขอบคุณที่ยังคงติดตามเรากันอยู่นะคะ

ลักยิ้มของน้องออร์มเป็นไงน้า

มโนกันเอาเด้อออ

ส่วนชายใหญ่จะหายไปไหนนั้น เราต้องมาลุ้นกันว่านางจะแอบหลบไปคั่วสาวหรือกลับไปหยอดชายเล็กที่บราซิลกันน้ออออ5555(//โดนชายใหญ่ไทรทันเอาตรีศูลเสียบ)

เจอกันตอนหน้าเน้อออออออออ

ด้วยรักและเสียงหวีดคิงออร์ม

เฟิงมี่ค่ะ>3<

     
Z y c l o n
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #35 JustAEcho (@JustAEcho) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:06
    เดาว่านางแอบไปคั่วสาวค่ะ555
    #35
    1
    • #35-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 9)
      17 มีนาคม 2562 / 13:33
      ทำไมมองชายใหญ่ในแง่ร้ายจังงง นางออกจะเป็นแฟมิลี่แมน ไม่ทำอะไรแบบนั้นหร๊อกกกกกก//เสียงสูงปรี๊ด
      #35-1