【Aquaman】 ❝The Ocean❞ || Orm Marius X Oc

ตอนที่ 4 : Ocean 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    16 ม.ค. 62

Ocean 04

 

 

       ออร์มกำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย

 

       ...นี่มันน่ากลัวยิ่งกว่าตอนที่เขาพยายามขึ้นขี่เพอร์แมกซ์เป็นครั้งแรกซะอีก...

 

       เผื่อใครไม่รู้ โมซาซอรัสที่เขาขี่น่ะชื่อว่าเพอร์แมกซ์

 

       ชื่อเล่นที่มีแค่เขาเรียกได้คือเพอร์มี่

 

       ไม่ต้องอ้าปากค้าง

       น่ารักมุ้งมิ้ง

       ...เขารู้น่า

 

       กลับมาที่ปัจจุบันก่อน

 

       ท่านแม่ช่วยลูกด้วย ลูกกำลังจะตายแน่ๆ

 

       ชายหนุ่มพยายามทรงตัวในขณะที่ร่างบางพยุงแขนเขา

 

       ธาลาสซามีสีหน้าตั้งอกตั้งใจ หญิงสาวเม้มริมฝีปากและค่อยๆดันเขาไปด้านหน้าเรื่อยๆ

 

       “จะ...จะตกแล้ว” เขาปากคอสั่นไปหมด

 

       “ไม่ตกหรอกน่า” เธอปลอบ

       “ต่อให้ตกก็ไม่เจ็บมาก ฉันจะอัดอากาศเป็นเบาะรองนายให้ชั้นหนึ่ง”

 

       “ทำไมมันยากอย่างนี้?”

 

       “ไม่ยากหรอกน่า” ธิดาแห่งอัปสรไคโมจิ๊ปาก

 

       ดวงตาสีไพลินหลุกหลิกไปมา มองพื้นถนนขรุขรุที่วิวเอียงไปเอียงมาอย่างน่าหวาดเสียว

 

       ถ้าไอ้เสกตบอร์ดนี่มันจะยากขนาดนี้ล่ะก็...

 

       ทันใดนั้น แผ่นติดล้อก็เคลื่อนที่ไปด้านหน้าอย่างลื่นไหล ชายหนุ่มอ้าปากค้างด้วยความตกใจที่สามารถทรงตัวได้อย่างค่อนข้างดี

 

       ได้ยินเสียงเธอร้องดีใจว่าลูกศิษย์หัวเร็วทำได้แล้ว

 

       แต่แล้วเขาก็ทำพลาดด้วยการหันกลับไปมองด้านล่าง

 

       เพียงชั่ววินาทีที่ละสมาธิออกจากการยืนบนแท่นสีขาวของเธอ ออร์มก็เสียศูนย์ ร่างสูงใหญ่ของอดีตราชาแห่งแอตแลนติสถลาและเอียงวูบ

 

       “เฮ้ย!!” เสียงหวานของคนข้างๆอุทานลั่น

 

       รู้ตัวอีกที เขาก็ลงไปกองกับพื้นโดยมีธาลาสซาแผ่หลาอยู่ด้านล่าง

 

       เธอมีกลิ่นของหนังสือและลมทะเลอุ่นๆตอนหน้าร้อน

 

       ดวงตาทั้งสองคู่สบกัน

       เนิ่นนานราวชั่วกัปชั่วกัลป์

 

       ในที่สุด ริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้าง ขยายใหญ่จนเห็นฟันขาวสะอาดราวไข่มุก

 

       เขายิ้มตาม

 

       ทั้งสองระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

 

       “ว่าไง?” เธอถาม

 

       “หืม?”

 

       ดวงตาสีเขียวหลายเฉดเปล่งประกายล้อกับแสงอาทิตย์

       “ก็ไม่ได้ยากนี่...ใช่มั้ย?”

 

       ออร์มขมวดคิ้วและเม้มปาก

 

       “ก็...ไม่ขนาดนั้น”

 

       เรื่องมันเกิดขึ้นตอนบ่าย หลังจากที่พวกขาทานอาหารเสร็จแล้ว

       ธาลาสซาเดินไปหยิบเสกตบอร์ดออกมาและลากเขามาตรงที่ขรุขระและร้อนเรียกว่าถนนแถวบ้านเธอ(ที่ก็ไม่ได้ห่างจากบ้านอาร์เธอร์เท่าไหร่)

 

       เธอบอกว่าจะสอนเขาเล่น

 

       ...ก็ไม่ได้นึกว่าจะยากขนาดนี้นี่นา

 

       “เอาน่า ถือว่าเธอทำได้ดีนะถ้าเทียบกับคนอื่น” หญิงสาวตบบ่ากว้างขณะที่ยื่นมือให้เขาและดึงเขาขึ้น

 

       มือเธอนุ่มชะมัด

 

       ออร์มลุกขึ้นและปัดฝุ่นออกจากร่างกาย

 

       เธอเดินไปหยิบเสกตบอร์ดที่นอนแอ้งแม้งอยู่ขึ้นมาเช็กดูว่าไม่มีอะไรบุบสลาย

 

       “พักก่อนดีกว่าเนอะ” เธอหันมายิ้มให้

 

       เขาพยักหน้าเบาๆ

 

       พวกเขาค่อยๆออกเดินไปตามถนนเพื่อกลับบ้าน ร่างบางไขว้แขนและแท่นสีขาวนั่นไว้ด้านหลัง

 

       “เธอ...ลองเล่นให้ฉันดูหน่อยสิ” กลั้นใจถามออกไป

 

       ธาลาสซายิ้มมุมปากและวางเสกตบอร์ดลง เธอวางเท้าที่อยู่ในรองเท้ายี่ห้อคอนเวิร์สสีน้ำเงินหุ้มข้อข้างหนึ่งลงบนพื้นผิวเรียบๆนั้นและใช้เท้าอีกข้างถ่อพื้นถนนขรุขระ ส่งตัวให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้า

 

       ร่างสูงกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหญิงสาวผมดำไป

       รู้สึกได้เลยว่าเธอพยายามชะลอความเร็วลงเพื่อให้เขาไม่ถูกทิ้งห่าง

 

       “เธอเล่นเก่งนะ”

 

       “ฉันเริ่มเล่นมาตั้งแต่แปดขวบ” เธอตอบ ลมอุ่นๆเป่าเส้นผมสีดำสนิทไปด้านหลัง ดวงหน้างดงามแหงนเงยขึ้นรับกระแสลม

 

       “ฝึกไปเรื่อยๆเดี๋ยวนายก็เก่งเองแหละ” กึ่งเทพแห่งท้องทะเลให้กำลังใจ

 

       เขาพยักหน้ารับ

 

       หวังว่านะ

 

       แต่ถ้าเลือกได้ เขาอยากขี่เพอร์มี่มากกว่า

 

       เมื่อมาถึงที่บ้านของเธอ เขาก็ขึ้นไปพักอยู่บนห้องนอนในขณะที่เธอเก็บของและเตรียมทำอาหารเย็น

 

       มือใหญ่ดึงสมุดวาดรูปปกหนังออกมาและหยิบแท่งที่ชื่อดินสอขึ้นมาจรดลงไปบนหน้ากระดาษไร้เส้นที่ว่างเปล่า ดวงตาสีน้ำเงินเหม่อมองมันขณะที่นิ้วมือที่ถืออุปกรณ์การขีดเขียนเริ่มขยับไปมา ทำให้สิ่งที่อยู่ในจิตใจเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น

 

       ทันทีที่เขาวาดเสร็จ ออร์มก็พบว่าตนเองกำลังจ้องใบหน้าของหญิงสาวผมสั้นอยู่

 

       ไม่นึกเลยว่าเธอจะวนเวียนอยู่แม้แต่ในใจเขา

 

       อดีตราชาแห่งแอตแลนติสถอนหายใจและปิดสมุดเสก็ตช์(หวังว่าจะสะกดและออกเสียงถูกนะ) วางมันกลับลงบนโต๊ะข้างเตียงและตวัดขาขึ้นนอนหนุนแขนตนเองบนฟูกหนานุ่ม

 

 





 

 

       ดวงตาสีเขียวล้านเฉดสีตวัดมองไปรอบกาย

 

       เธอกำลังแหวกว่ายอยู่ในมหาสมุทร แสงสีต่างๆค่อนข้างสว่างหากเทียบกับดวงตามนุษย์ปกติ

 

       ปลาฝูงหนึ่งว่ายผ่านหน้าไป กระแสน้ำพัดให้เส้นผมสีดำที่ยาวประบ่าลอยไปด้านข้าง บางส่วนลอยมาบดบังซีกหน้า

 

       ธาลาสซาขมวดคิ้ว

 

       นี่มันอะไรกันเนี่ย?

 

       จำได้ว่าเมื่อกี้ยังนอนอยู่ในห้องอยู่เลยนะ

 

       เธอก้มลงมองตนเอง และต้องตกใจเมื่อพบว่าไม่ได้กำลังสวมชุดนอนลายปะการังสีฟ้าตัวโปรดอยู่ มือเรียวยกขึ้นมา พินิจสนับแขนทองคำบนท่อนแขนขวา ข้างซ้ายยังคงมีสร้อยข้อมือของพ่ออยู่

 

       ชุดกระโปรงสั้นแบบกรีกโบราณสีขาวปลิวไสวตามสายน้ำในทะเล มันเป็นเสื้อทูนิคตัวยาวแขนสั้นชั้นในที่ยาวพอจะปกปิดบริเวณเหนือเข่าเธอขึ้นไป ทับด้วยเสื้อตัวนอกลักษณะคล้ายเสื้อคลุมที่ไม่มีกระดุม แขนกุดและมีความยาวเท่ากันกับเสื้อตัวใน

แถบรัดทำจากหนังสีน้ำตาลชิ้นกว้างคาดเอวแน่น กินพื้นที่ตั้งแต่ใต้อกจนถึงทั่วหน้าท้อง ประดับด้วยเข็มขัดสีทอง

 

หญิงสาวกะพริบตาสองสามที

 

เธอยกมือขึ้นคลำหัว และสัมผัสเปียที่ถูกถักอย่างปรานีตตรงข้างศีรษะ รัดเกล้าสีทองรูปมาลัยลอเรลคาดอยู่บนหน้าผาก

 

เกิดมาไม่เคยแต่งตัวหรูขนาดนี้

 

ก่อนที่จะทันทำอะไรต่อไป หูก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างแหวกน้ำตรงมาที่เธอ

 

ไวเท่าความคิด เธอหันไปและยกแขนขึ้นกันไว้

 

กระสุนแสงสีแสบตาหยุดอยู่ห่างจากใบหน้าไม่กี่นิ้ว

 

ผ่อนลมหายใจลงเบาๆ เธอมองเลยไปและพบร่างของคนคนหนึ่งในเกราะสีดำสนิทแข็งค้างอยู่ไม่ไกลนัก ปืนกระบอกสีแปลกที่ถึงจะเล็ก แต่ก็ดูน่ากลัวยิ่งกว่าบาซูก้าอยู่ในมือ

 

ใคร?

 

ส่วนของเกราะที่น่าจะออกแบบมาให้มองลอดได้นั้นเป็นแผ่นสีแดงสด และหมวกเกราะนั้นดูเหมือน...

 

“แมนทาเรย์(กระเบนราหู)” เสียงนุ่มนวลอีกเสียงดังขึ้น

 

ดวงตาสีเขียวเจือด้วยอีกหลายสีหันไปหาต้นเสียง

 

หญิงสาวผมดำยาวในชุดกระโปรงยาวแบบกรีกเคลื่อนกายลงมาหา ชายกระโปรงสีขาวมุกพลิ้วไปตามกระแสน้ำ

 

ใบหน้าที่สวยจนบาดใจนั้นเอียงน้อยๆขณะมองมาที่เธอ

 

ใบหน้าที่มีส่วนคล้ายเธอมากกว่าครึ่ง

 

ธาลาสซากลืนน้ำลาย

 

“...แม่”

 

เทพอัปสรไคโมยิ้มและยกแขนเรียวขึ้นกอดอก

“ไงจ๊ะ”

 

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ?”

 

หนึ่งในเทพแห่งท้องทะเลผายมือไปทางร่างสีดำที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเธอ

 

“นี่คือเดวิด ไฮด์ ฉายาแบล็คแมนทา”

 

“เขาเคยทำงานให้คิงออร์มแห่งแอตแลนติสมาก่อน...จนไม่นานมานี้ เขาผันตัวไปตามล่าอาร์เธอร์ เคอร์รี่ เจ้าสมุทรคนปัจจุบันเนื่องจากแค้นที่เพื่อนลูกไม่ช่วยชีวิตบิดาเขา ทำให้เขาต้องสูญเสียหัวหน้าครอบครัวที่...เอาจริงๆก็ไม่ได้ทำตัวดีขนาดนั้นไป”

 

ร่างบางถูกพาไปที่ข้างๆร่างสูงใหญ่ที่ดูน่ากลัวขึ้นมากเมื่ออยู่ใกล้ขึ้น

 

“เขาจะมาตามล่าอาร์เธอร์” มารดาวางแขนลงบนส่วนบ่าที่ถูกปกปิดด้วยเกราะไฮเทค เอนกายอย่างเกียจคร้าน ดวงตาสีเขียวซีดราวกับไอศกรีมรสมินต์ยังคงเยือกเย็นละไม่แยแสโลกอย่างที่เคยเป็น

 

“...และถ้าจำเป็น ออร์มด้วย”

 

ดวงตาสีเขียวล้านเฉดหรี่ลง หญิงสาวผมสั้นสบตากับเทพี

 

“แล้วแม่จะให้หนูทำไง?”

 

ไคโมหัวเราะในลำคอเสียงนุ่มสบายหู

“พอถึงเวลาที่ควรฉลาด ลูกกลับไม่ฉลาดเอาซะเลยลาสซา”

 

ร่างเพรียวบางที่สูงและสง่าของผู้ให้กำเนิดว่ายมาจนชิดร่างบางของเธอ

 

“สร้อยข้อมือเจ้า”

 

ธาลาสซายกมือซ้ายขึ้น

 

“สร้อยข้อมือหนูมันทำไมเหรอคะ?”

 

หนึ่งในอัปสรทะเลเนอรีดส์กรอกตา

“คิดจริงๆเหรอว่าแม่ให้เครื่องประดับแค่เพราะมันเหมาะกับเจ้า”

 

ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั่นเอง มารดาก็ยืดตัวขึ้นราวกับได้ยินเสียงอะไรบางอย่างทั้งๆที่มีแต่ความเงียบในก้นบึ้งของทะเลแบบนี้

 

“เอาล่ะ แม่ต้องไปแล้ว มีพายุอยู่เหนือทะเลในแถบชายฝั่งแถวเอเชีย...ลูกใหญ่เลยล่ะ”

 

ธาลาสซาเม้มปากและยกมือขึ้นกอดอก

“โชคดีนะคะแม่”

 

ริมฝีปากอิ่มของไคโมบิดโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม

เทพีว่ายมากอดเธอแน่นๆรอบหนึ่งก่อนจะผละออก

 

“ปกป้องราชาแห่งแอตแลนติสให้ได้นะ” เธอทิ้งท้าย

 

“แม่รักลูกเสมอ”

 

“...หนูก็รักแม่”

 

ทันทีที่ชายกระโปรงสีขาวหายไปจากสายตา ภาพทั้งหมดก็ดับวูบลง

 

หญิงสาวสะดุ้งตื่น

 









 

TALK WITH FM

แม่มาหาจ้าลาสซา แม่มาหาาาาาา

เราชอบโมซาซอรัสของน้องออร์มมากเลย เท่ดี

ไรท์เลยตั้งชื่อให้เลย(ความจริงน่าจะมีชื่อแต่ทางค่ายยังไม่เผย)

ขอฝากฟิคทะเลนี้ที่มีทั้งคลื่นสงบและสึนามิไว้ในใจของทุกคนด้วยนะคะ

ด้วยรักและเสียงหวีดคิงออร์ม

เฟิงมี่ค่ะ>3<

     
Z y c l o n
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #36 Papaprincess (@Papaprincess) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:28
    เมจคุณแม่ก็คือมอร์กานาจากเมอร์ลิ&#8203;น&#8203; โอ้ยยยชอบบสวยมากๆ
    #36
    1
    • #36-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 4)
      18 มีนาคม 2562 / 08:16
      Kathy McGrath เหมาะสุดแล้วล่ะค่ะ นางมีออร่าความเป็นเทพี+แม่สูงมาก5555
      #36-1
  2. #17 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:05

    เพอร์มียยยยยยยยยย์ โหออร์มตั้งชื่อได้น่ารัก แม่นางเอกมาละะะะ




    #17
    1
    • #17-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 4)
      16 มกราคม 2562 / 20:18
      นุ้งออร์มเป็นคนน่ากลัวแค่ภายนอกค่ะ ภายในนางออกจะน่าแกล้งน่ารักเหมือนหมี//โดนน้องตบกระเด็น

      หม่อมแม่โผล่ค่าาา รอบนี้จะชิลๆหน่อยเพราะแค่ในฝัน รอบหน้าได้มีเจอตัวต่อตัวกะว่าที่ลูกเขยแน่5555555
      #17-1
  3. วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:04

    ชอบนิสัยตัวละครมากๆเลย แบบมีความเก๋ในตัวเอง ผนวกกับนิสัยอาร์มคงเส้นคงวาตามหนังดีเลยอ่ะ ปรื้มๆ สนุกมากๆ
    #16
    1
    • #16-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 4)
      16 มกราคม 2562 / 20:18
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ฮืออออ//ตายอย่างสงบ
      #16-1
  4. #15 Bloody Empress (@Vongola_Diecimo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 16:46

    ความเทพกรีกนี้
    #15
    1
    • #15-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 4)
      16 มกราคม 2562 / 17:47
      เดี๋ยวองค์อื่นมาร่วมตี้ด้วยแน่นอนค่ะ ตอนนี้เอาหม่อมแม่ไปก่อนเนอะ5555
      #15-1
  5. #14 JustAEcho (@JustAEcho) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 16:42
    ตั้งชื่อได้มุ้งมิ้งมาก 5555
    #14
    1