【Aquaman】 ❝The Ocean❞ || Orm Marius X Oc

ตอนที่ 3 : Ocean 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

Ocean 03

 

 

       ธาลาสซาไม่เคยคิดเลยว่าตนจะมีวันที่ต้องมาเทคแคร์ชาวแอตแลนติสแบบนี้

 

       เนื่องจากอาร์เธอร์และเมร่าต้องกลับไปแอตแลนติสเพื่อสะสางงาน  และโธมัสก็ติดธุระที่บ้านญาติ ทำให้หญิงสาวที่ดันมาว่างช่วงนี้พอดีถูกเพื่อนรุ่นพี่ตัวเบิ้มลากมาคอยจับตาดูออร์ม

 

       คิดถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

 

       ดีที่พ่อกับแม่เองก็เพิ่งไปต่างประเทศเพื่อท่องเที่ยวแบบไร้กำหนดกลับเมื่อสองสามวันก่อนหน้า ทำให้ภารกิจการดูแลนักโทษกิตติมศักดิ์นี้ไม่ได้ยากเย็นแสนเข็ญขนาดนั้น

 

       “มีอะไรเหรอ?” เธอที่กำลังลากกระเป๋าเดินทางของเขาเข้ามาในบ้านถามขึ้นเมื่อเห็นดวงตาสีไพลินจับจ้องไปที่เสกตบอร์ดสีขาวที่วางพิงบันไดอยู่ไม่วางตา

 

       “แท่นนั่น...”

 

       “อ๋อ เสกตบอร์ดน่ะ อยากลองมั้ย?” มือเรียวเอื้อมไปหยิบมันมายื่นให้

      

       ออร์มรับมันมาพินิจอยู่ครู่หนึ่ง

 

       “ไม่น่าจะเป็นไปได้...” เขาพึมพำ

 

       เธอฟังไม่ถนัดเลย

 

       “ห๊ะ?” หญิงสาวทวน ขยับมายืนข้างกายร่างสูง

 

       “เมื่อคืนเธอใช้ไอ้แผ่นเล็กๆนี่แข่งกับรถของพี่ฉัน...มันไม่น่าจะเร็วได้ขนาดนั้นนี่?” เขาขมวดคิ้ว พยายามหาเครื่องจักรหรือตัวเพิ่มความเร็วที่อาจอยู่ตรงไหนซักที่ในเสกตบอร์ด

 

       “อ๋อ” ธาลาสซาหัวเราะคิกคัก

       “แหม นึกว่ารู้จักเทพแห่งท้องทะเลดีหมดทุกองค์ซะอีก”

 

       “แค่เคยอ่านผ่านๆ” ชายหนุ่มแย้ง

 

       ใครจะไปมีเวลาศึกษาเรื่องเทพขนาดนั้นล่ะ?

       ท่านพ่อได้เคาะกะโหลกเขายุบพอดีถ้ามาเห็นเขาอ่านปกรณัมของชาวแอตแลนติสที่กล่าวถึงเทพแทนตำราการเมืองการปกครอง

 

       “งั้นก็เก็บความรู้ใหม่ไว้ซะนะ” เธอยักคิ้ว

       “แม่ฉันเป็นเทพีแห่งคลื่นลมและสามารถสงบทะเลที่กำลังคลั่งอยู่ได้”

 

       “แล้ว?”

 

       เธอเลิกคิ้วแล้วทำท่าเหมือนสอนเด็ก

 

       “ก็หมายความว่าฉันที่เป็นลูกสาวของเธอสามารถควบคุมลมกับคลื่นเหมือนที่เธอทำได้ไง เด็กน้อย”

 

       เขากรอกตา

       “ฉันไม่ใช่เด็กนะ”

 

       หญิงสาวผมสั้นยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ

       “แต่นายก็ต้องการครูเพื่อเรียนรู้โลกเบื้องบนที่กว้างใหญ่นี่ไม่ต่างจากเด็กน้อยที่เพิ่งหัดเดิน...หรือจะปฏิเสธล่ะ ฝ่าบาท?”

 

       เขาเถียงเรื่องแบบนี้ไม่เก่ง

 

       ออร์มพ่นลมหายใจและยกมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นเชิงยอมแพ้

 

       “แล้วเธอจะให้ฉันนอนที่ไหนล่ะ?”

 

       ธาลาสซาทำหน้านึกได้และพาเขาเดินขึ้นสิ่งที่เรียกว่าบันไดไปที่ประตูห้องห้องหนึ่ง มันเป็นสีครีมเหมือนห้องอื่นๆ

 

       “นี่ห้องนอนแขก นายนอนนี่ไปก่อน”

 

       เขาพยักหน้าหงึกหงัก

 

       “ตอนนี้เที่ยงครึ่งแล้ว” เธอเลิกแขนเสื้อขึ้นดูสายรัดที่น่าจะเรียกกันว่านาฬิกาข้อมือ

 

       “นายลงมานั่งก่อน ฉันจะหาอะไรให้กิน”

 

       ออร์มเดินลงมาที่โต๊ะสีขาวสะอาดในครัวและลากเก้าอี้มานั่งขณะที่ร่างบางผูกผ้ากันเปื้อนเข้ากับเอวและหยิบเขียงที่เขาเคยเห็นที่บ้านอาร์เธอร์ออกมาพร้อมกับสิ่งมีคมที่เรียกว่ามีด

 

       “ชอบกินอะไรบ้าง?” ธาลาสซาถาม ยื่นมือออกไปจับเย็นตู้

 

       บ้าจริง นั่นเรียกว่าตู้เย็น

 

       “ปลา” ตอบไปอย่างไม่เสียเวลาคิด

       ตอนยังเด็ก ท่านแม่เคยสอนเขาไว้ว่าการกินปลาทำให้ฉลาดขึ้น นั่นทำให้เขาเกิดอาการบ้าปลาทุกชนิดและกินพวกมันทุกครั้งที่มีโอกาส ส่งผลมาถึงการชอบกินปลาในทุกวันนี้

 

       เพิ่งจะรู้มาจากกอาร์เธอร์นี่แหละว่ามันมาจากคำสอนของชาวบก

 

       “โอเค ดูซิ...เรามีปลากะพงกับแซลมอนอยู่พอกินสองคน” เธอชะเง้อมองเข้าไปในนั้นและหันมาถามอีกครั้ง

 

       “ไม่ชอบกินอะไร?”

 

       “เหล้า” รสชาติฝืดเฝื่อนไร้ความโอชานั่นยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น

 

       เธอหัวเราะและส่ายหน้า

       “เปล่า ที่เป็นอาหารคาวน่ะ”

 

       เขาส่ายหัวดิก

       ของในทะเลเขากินหมดแหละ แต่ของบนบกเขายังไม่รู้ว่ากินอะไรไม่กินอะไรได้บ้าง

 

       “งั้นทำเสต็กแซลมอนให้นายกินแล้วกันนะ” หญิงสาวสรุป ดึงชิ้นปลาสีส้มออกมาจากชั้นบนของตู้เย็นและหยิบของอีกสองสามอย่างมาจากชั้นล่าง

 

       ดวงตาสีน้ำเงินเข้มราวกับส่วนลึกที่สุดของมหาสมุทรจ้องมองเงียบๆขณะที่เธอทาเกลือและพริกไทยลงบนปลาและหั่นเห็ดสีน้ำตาลเป็นชิ้นๆ

 

       ธาลาสซาอมยิ้มเมื่อเห็นท่าทางตั้งอกตั้งใจของเขา

       “ไม่ต้องตั้งใจขนาดนั้นก็ได้”

 

       “เผื่อถึงวันที่ต้องทำกินเองจะได้รู้ว่าทำยังไง” เขาพึมพำตอบ ยกมือขึ้นเท้าคาง ดวงตายังไม่ละจากมือเรียวที่กำลังฝานผลไม้สีเหลืองที่ชื่อเลมอน

 

       “ไม่มีวันนั้นหรอก” เธอว่า

       “ฉันจะทำให้นายกินทุกมื้อเลย นายจะได้ไม่ต้องลำบาก”

 

       ประโยคนั่นทำให้หัวใจของชายหนุ่มอุ่นวาบ

 

       ไม่ใช่ทุกวันหรอกนะที่จะมีคนมาเสนอตัวทำอาหารชาวบกให้เขากิน

 

       ออร์มก้มหน้าลง กลั้นยิ้มจนแก้มแทบปวดกับโต๊ะที่กำลังเท้าคางอยู่

 

       หึ ธาลาสซา

 

       ...ขอบใจนะ...

 

 




 

 

 

       หญิงสาวยิ้มบางๆ มองชายหนุ่มที่กำลังหมุนจานเซรามิกสีขาวไปมาราวกับเจอสิ่งแปลกใหม่

 

       “ทำไมต้องเอาปลาไปใส่ในกระทะเหมือนเมื่อกี้ด้วย?”

 

       “มันจะได้สุกไง” เธอยื่นช้อนส้อมและมีดเสต็กให้พลางรินน้ำเย็นๆใส่แก้วใสทั้งสองใบ

 

       “กินแบบสุกดียังไงเหรอ?” ออร์มเอียงคอไปมา มองชิ้นปลาที่กลายเป็นสีชมพูอมส้มซีดๆควันฉุยหอมน่ากินและเห็ดที่หอมน่ากินไม่แพ้กันบนจาน

 

       “ชาวบกไม่ค่อยคุ้นชินกับอาหารดิบ มันมีเชื้อโรคที่ไม่เป็นผลดีต่อร่างกายเราอยู่ เราจึงต้องเอามันมาทำให้สุกพอประมาณเพื่อฆ่าเชื้อด้วยความร้อนก่อนจะกินมันเข้าไป” เธออธิบาย ใช้ส้อมจิ้มเห็ดเข้าปาก

 

       “แต่ถ้าเป็นพวกปลาที่สดและสะอาดจริงๆ ชาวบกหลายคนก็ชอบทานมันแบบดิบๆไปเลย...อร่อยดีเหมือนกัน”

 

       ออร์มทำหน้าเข้าใจและมองผักลวกในจาน

       “ไอ้สิ่งเขียวๆนี่อะไร?”

 

       “ผักน่ะ เป็นสิ่งที่ดีต่อร่างกายพวกเรา ถึงจะขมบ้างแต่โดยรวมก็อร่อย” หญิงสาวตอบและจรดมีดลงบนเนื้อปลาแซลมอน

 

       เมื่อเธอใช้ส้อมจิ้มมันขึ้นมาก็ต้องอมยิ้มเมื่อพบว่าชายหนุ่มผมสีซีดกำลังพยายามเลียนแบบลักษณะการกระทำของเธอ

 

       เกือบหลุดขำเมื่อเขาจิ้มปลาที่แตกยุ่ยเป็นชิ้นๆขึ้นมาแต่มันร่วงกลับลงไปบนจาน

 

       “มา ฉันสอน”

 

       สงสัยเป็นเพราะเมื่อเช้าโธมัสทำข้าวต้มง่ายๆให้เขาทาน เขาจึงไม่ค่อยมีประสบการณ์กับส้อมหรือมีดเท่าไหร่นัก

 

       รู้สึกเหมือนมาเลี้ยงเด็กเลยยังไงไม่รู้

 

       ร่างบางเดินไปทางด้านหลังของอดีตราชาแห่งแอตแลนติสและวางมือลงบนมือแกร่งที่ค่อนข้างขาวเบาๆ

 

       “นายต้องทำอย่างนี้” เธอค่อยๆบังคับมือของเขาให้ตัดปลาเป็นชิ้นและส่งมันเข้าปากบางเฉียบของชายหนุ่ม

 

       หลังจากเคี้ยวไปสองสามที ดวงตาสีไพลินก็เบิกกว้างราวกับเด็กตัวน้อยๆที่ได้ลิ้มรสของอร่อย

 

       ใช่

       มาเลี้ยงเด็กจริงๆนั่นแหละ

 

       สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อกำยำภายใต้เสื้อยืดบางๆ

 

       เขามีกลิ่นของพายุฝนอ่อนๆ

 

       ทำไมรู้สึกใจเต้นตึกตักแปลกๆ?

 

       “...ขอบใจ” เขาพูดขึ้นในที่สุด

       “เธอทำอร่อยดีนะ”

 

       “ฉันเข้าครัวบ่อยน่ะ” เธอยิ้มและกลับไปนั่งที่เดิม

 

       ทั้งสองนั่งกินต่อไปอย่างเงียบๆ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มหรุบลงตัดเสต็กปลาหอมๆอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

       ชายหนุ่มยิ้มกับจานและเนื้อปลา

       เป็นรอยยิ้มกว้างที่ไม่เคยคิดว่าจะมีให้กับอะไรแบบนี้

 

       ออร์มเพิ่งรู้ว่าอาหารชาวบกมันอร่อยกว่าที่เคยกินก็วันนี้นี่แหละ

 

       หลังจากที่ทานเสร็จ เขาก็นั่งโง่ๆ มองดูร่างบางเก็บจานไปทำความสะอาดและช่วยเช็ดพวกมันให้แห้ง

 

       “นายเรียนรู้ไวนะเนี่ย” เธอชมเมื่อเขาดูคุ้นเคยกับการเช็ดจานเหลือเกิน

 

       “อาจารย์หลายคนก็ชมฉันแบบนั้นเหมือนกัน” เขายิ้มและวางจานที่แห้งเรียบร้อยแล้วลง

 

       ดวงตาสีเขียวล้านเฉดเป็นประกาย

 

       “เดี๋ยวเช็ดเสร็จแล้วนั่งรอให้อาหารย่อยสักพักก่อนนะ ฉันมีอะไรจะสอนให้นายทำ”

 

       ทำไมรู้สึกไม่ค่อยดีกับท่าทางนั่นเหมือนกับตอนที่อาร์เธอร์จะพาเขาซิ่งเลยนะ?

 

       อย่างไรก็ตาม เขาเชื่อว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าการเมารถครั้งนั้นแล้วล่ะ

       ธาลาสซาคงไม่ทำอะไรแบบนั้น

 

       เมื่อเขาทิ้งตัวลงนั่งบนสิ่งที่เรียกว่าโซฟาแล้ว เธอก็เดินมาหา

 

       “เอาอะไรมาทำตอนว่างๆมั้ย?” เธอยิ้ม

       “สมุดวาดรูป? หนังสือ? หรือจะฟังเพลง?”

 

       “สมุดวาดรูปกับหนังสือ ขอบใจ”

 

       ธาลาสซาเดินขึ้นไปบนห้องและกลับมาพร้อมกับสมุดเสก็ตช์ปกสีน้ำตาลและหนังสือสองสามเล่ม

       “คิดว่านายชอบพวกนิทานกับตำนานนะ ฉันมีแนวนี้เยอะมากเลย”

 

       “ชอบสิ”

       ชอบทุกอย่างที่เธอให้นั่นแหละ...

 

       ออร์มมองรอยยิ้มกว้างนั้น

 

       ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขารู้สึกว่าโลกเบื้องบนนี่มันน่าอยู่ขึ้นนะ?

 

       อืม...

       คงตั้งแต่ที่เขาได้รู้จักกับหญิงสาวตาสวยที่ชื่อว่าธาลาสซา คลาวด์มั้ง

 

 

   TALK WITH FM

มันก็จะละมุนๆหน่อยนะคะ

คิดว่าเรื่องนี้คงไม่เครียด ไม่ค่อยดราม่าเหมือนทางฝั่งสคาดิจาก Broken Throne เท่าไหร่หรอกค่ะ

เราจะมาดูกันว่าตอนหน้าลาสซาจะแกล้งอะไรน้องออร์มเราอีก

ด้วยรักและเสียงหวีดคิงออร์ม

เฟิงมี่ค่ะ>3<

S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #43 lanabanana (@earnkuma) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:21
    คิงออร์มละมุนมากเลยค่ะ
    #43
    1
  2. #39 dream4try (@dream4try) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 20:20
    น่ารัก ฟีลแบบภรรยาทำอาหารให้สามีกิน
    #39
    1
    • #39-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 3)
      27 มีนาคม 2562 / 18:19
      55555 คุณสามีขาวันนี่อยากกินอะไรดีคะ? ตัลล้ากกกกก
      #39-1
  3. #29 Fayrious (@entamable) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:36

    ฮือออ น่ารักทุ้งคู่เลย

    #29
    0
  4. วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:30
    แต่งดีมากเลย ชอบๆ มีกลิ่นอายตัวละครอยู่จริงๆอ่ะ
    #13
    1
    • #13-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 3)
      16 มกราคม 2562 / 16:45
      ขอบคุณค่าา//กราบเบญจางคประดิษฐ์
      #13-1
  5. #12 Bloody Empress (@Vongola_Diecimo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 02:18
    น่าเอ็นดูมากไปแล้วลูกก
    #12
    2
    • #12-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 3)
      9 มกราคม 2562 / 09:10
      น้องออร์มมีความน่าแกล้งที่สุดแล้วล่ะค่ะ//วิ่งหลบกระสุนคิงออร์ม
      #12-1
  6. #11 Maidii (@New48lew41) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:46

    รู้สึกตอนนี้ออร์มจะแจกรอยยิ้มบ่อยเกิ้นนนนน555
    #11
    1
    • #11-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 3)
      8 มกราคม 2562 / 18:46
      ยิ้มนี้แจกให้แค่กับสาวคนเดียวค่ะ//โดนน้องออร์มตบ
      #11-1
  7. #10 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 14:35

    ออร์มกับการทานอาหารชาวบกครั้งแรก

    #10
    2
    • #10-1 NibErU_HoRiZonAngel (@tindomerel_tindy) (จากตอนที่ 3)
      8 มกราคม 2562 / 14:41
      นางเคยทานแล้วค่ะ แค่ครั้งนี้อร่อยกว่าปกติเพราะสาวทำให้//โดนตรีศูลเสียบ
      #10-1
    • #10-2 Skye1907 (@Little_Momonoy) (จากตอนที่ 3)
      8 มกราคม 2562 / 14:43
      อาหารแฟน-- #โดนส่งไปร่องสมุทร
      #10-2
  8. #9 Tanaporn_ (@Tanaporn_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 14:03
    งุ้ย งานดี
    #9
    0