ณ ที่ปลายขอบฟ้า

ตอนที่ 36 : ครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 เม.ย. 51

 

- 35 -

ครอบครัว

 

            คิม ซู-จินเดินเตาะแตะตามหลังพี่สาวไม่ห่างนักอยู่ภายในโถงใหญ่ของบ้านหลังงามของผู้เป็นตาด้วยดวงหน้าอยากรู้อยากเห็นตามประสา ก่อนจะส่งเสียงอ้อแอ้แบบคุยกับพี่สาวและคิม เฮ-วอนก็เอื้อมมือมาจูงมือน้อยๆ น้องชายตัวน้อยเดินสำรวจบ้านกัน

            อ้าว...จะไปไหนกันเด็กๆ ? ปาณบดีเอ่ยยิ้มๆ เมื่อเดินลงบันไดมาเห็นหลานๆ เดินชะโงกดูนู่นนี้กัน

            สำรวจบ้านค่ะ

            คนฟังยิ้มรับ งั้นเตรียมตัวทานข้าวเช้ากันก่อนดีกว่า จะได้ไปสำรวจบ้านพี่เสือเขากันต่อ

            เด็กหญิงยิ้มร้องรับดีใจเล็กน้อย จนเจ้าตัวน้อยยิ้มร่าไปด้วย ก่อนคุณลุงจะตอนเด็กๆ ไปยังห้องอาหาร ซึ่งภายในครัวเขาได้ยินเสียงใสๆ ของน้องสาวกำลังพูดคุยหรือจะบ่นเป็นภาษาเกาหลีกับสามีก็ไม่อาจจะฟังออก แต่เท่าที่ฟังน้ำเสียงเขาได้แต่ยิ้มขันเพราะส่วนมากคิม ซอง-ซูจะเอ่ยเสียงอ่อยๆ เสียมากกว่า

            ทำไมผู้ชายต้องกลัวเมียทุกคนวะ เขาพึมพำเบาๆ กับตัวเองขันๆ เพราะดูตัวเองก็คงไม่วายเกรงใจลลินาเหมือนกัน

            ร่างบางในชุดเดรสตัวสวยมีผ้ากันเปื้อนทับไว้เดินยิ้มยกโถซุปกลิ่นหอมออกมา โดยมีร่างสูงใหญ่เดินกอดโถข้าวสวยออกมายิ้มน้อยๆ เมื่อพบลูกๆ และพี่ภรรยาสาวนั่งเล่นกับหลานๆ อยู่ที่โต๊ะอาหาร

            เช้านี้มีซุปไก่นะจ้ะ และคุณพ่อเขาช่วยทำไข่คนด้วย... เสียงใสเอ่ยยิ้มๆ หันไปเห็นสามีหนุ่มกลับเข้าไปในครัวยกจานเปลในโตที่มีไข่คนสีนวลออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส

            หม่ำๆ... เด็กชายตัวน้อยส่งเสียงเป็นภาษาไทยตามความเข้าใจที่มารดาสอนเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้มากมาย และพี่สาวก็ส่งเสียงบ้าง

            จ้า...หม่ำๆ กันเลย เธอว่าพลางถอดผ้ากันเปื้อนไปวางบนเคาน์เตอร์กั้นห้องครัวกับห้องรับประทานอาหาร ก่อนจะเดินกลับมานั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ สามีและหันไปยิ้มกับพี่ชาย โดยไม่ลืมดูแลลูกๆ เรื่องตักอาหารให้ ซึ่งเจ้าตัวน้อยก็จับช้อนตักข้าวเข้าปากเองได้แล้ว แม้จะเลอะเทอะแต่คนเป็นพ่อแม่ก็รู้สึกดีที่เจ้าตัวน้อยสั่งสอนแล้วได้เรื่องและไม่ดื้อมาก

 

            ว่าไงสาวน้อยกับหนุ่มน้อย ?!” นรสิงห์ในชุดพ่อครัวเดินออกมาพร้อมจานขนมอบ เด็กหญิงยิ้มรับพร้อมยกมือไหว้ตามที่คุณแม่สาวสอนมาเรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้ทุกคนทุกวันที่ได้พบ

            สวัสดีค่ะ หนุ่มใหญ่เอ่ยยิ้มๆ เอื้อมมือไปกดศีรษะแกเบาๆ ก่อนจะขอตัวเข้าครัวทำหน้าที่ต่อด้วยรอยยิ้ม

            พี่สิงห์ดูสดใสขึ้นนะคะ ปภาวดีเอ่ยยิ้มๆ หนูว่าแกดูสดใส ร่าเริงกว่าวันแรกๆ ที่พบตอนนั้นน่ะค่ะ เธอว่าเรียบร้อยกับผู้อาวุโสกว่า

            จ้ะ แม่ก็ว่างั้น คนเป็นแม่เอ่ยยิ้มๆ ก่อนจะหันยิ้มกับลูกสาวที่ก็ดูมีความสุขกับความรักครั้งนี้เช่นกัน

            แล้ววันนี้ปูเป้ไม่ไปเที่ยวไหนหรือจ๊ะ ?

            ไม่ค่ะ พักบ้างพาไปเที่ยวบ่อยๆ ก็ไม่รู้จะไปไหน ลูกๆ เขาไม่ค่อยถูกกับแดดแรงๆ ด้วยค่ะ ซองซูเขาก็แสบผิวตลอดเวลาเจอแดดบ้านเรา เธอยิ้มแหยๆ กลับมาทีไรต้องเอาโลชั่นแตงโมโปะให้ทุกทีเลยค่ะ

            คนฟังหัวเราะกันคิกคัก จนลลินาเอ่ยแซวทำให้คนเล่ายิ้มเขินเล็กน้อย ก่อนจะหันไปเล่าให้สามีฟังจนเขาหัวเราะขันและเอ่ยด้วยความสุขจากดวงตาจริงๆ ว่า

            ผมโชคดีที่ได้เมียน่ารัก

            คนฟังหัวเราะกันสนุก ไม่เว้นแต่ตัวคนถูกเรียกว่าเมียก็ส่ายหน้ายิ้มขัน

            คุณแม่คะ ?

            จ้ะ เธอหันไปยิ้มให้ลูกสาวที่เอ่ยเรียก ก่อนจะตาโตเมื่อพบว่าลูกชายตัวน้อยนั่งตักพี่สาวแหวะนมออกมา

            ซูจิน... เสียงใสเอ่ยเรียกอ่อนๆ รีบลุกจากโซฟาไปหาลูกๆ ทันที โดยมีสามีตามติด ก่อนเขาจะหันไปค้นเสื้อผ้าสำรองของลูกชายกับผ้าอ้อมออกมาจากตะกร้าเครื่องใช้ของแก

            เฮวอนลุกขึ้นลูก... คุณแม่ยังสาวเอ่ย จับมือของเด็กหญิงให้ลุกขึ้น หลังเช็ดคราบแหวะนมของลูกชายออก โดยมีไกรสิงห์ช่วยมานั่งโอบตัวน้องชายไว้ให้ไม่ให้เจ้าตัวยุ่งซนต่อ และหญิงสาวก็เช็ดคราบเลอะบนกระโปรงตัวสวยของลูกสาวออกให้

            เปลี่ยนใส่กางเกงนะจ้ะ แหวะน้องเหม็นนะลูก

            ก็ได้ค่ะ เด็กหญิงรับคำพลางทำปากยื่นน้อยๆ ซูจินทำไมต้องแหวะบนตักพี่ด้วย หือ... แกหันไปถามน้องชาย หากเจ้าตัวยุ่งก็มองตาแป๋วก่อนจะยื่นมือส่งตุ๊กตุ่นมาหมายจะเล่นกับพี่สาว จนคนอื่นๆ ได้แต่หัวเราะในความไร้เดียงสาของเด็ก

            ซองซูคว้าลูกชายไปเพื่อพาไปอาบน้ำโดยมีปาณบดีเดินนำไปยังห้องน้ำด้านในของบ้าน ระหว่างผู้เป็นแม่ของลูกจัดแจงกางเกงยีนส์สีซีดปักลายตัวกระต่ายน้อยที่ชายขาสั้นของกางเกงด้านหนึ่งออกมา พร้อมผ้าขนหนูและจูงมือลูกสาวคนโตตามออกไปไม่นานห่างกันนัก

            ดีนะเลอะแต่กระโปรง แม่ลืมหยิบเสื้อของชุดนี้มาด้วย เธอบอกกับลูกสาว ซึ่งแกก็ยิ้มรับน้อยๆ

            คุณแม่นี่รอบคอบจังค่ะ

            คนเป็นแม่หัวเราะเบาๆ ก็ลูกแต่ละคนสิไม่แหวะ ก็เลอะเพราะเล่นคลุกฝุ่นกันน่ะ จะให้แม่ดูลูกอยู่ในชุดดำๆ มอมแมมทั้งวันหรือไง คำเธอทำให้เด็กหญิงหัวเราะกิ๊กไม่เถียงสักคำ ก่อนจะเข้าห้องน้ำที่ในส่วนฟักบัวคนเป็นพ่อกำลังปล้ำเจ้าตัวยุ่งให้ล้างตัวแต่เด็กชายกลับคิดว่าจะได้เล่นนนกันเรียกเสียงบ่นของชายหนุ่มได้มากมาย จนหญิงสาวได้แต่หัวเราะขัน ระหว่างลูกสาวถอดกระโปรงและล้างขาด้วยน้ำจากอ่างล้างหน้าที่วักออกมาทีล่ะน้อยๆ และเช็ดด้วยผ้าขนหนูที่แม่ยื่นให้และใส่กางเกงเรียบร้อยด้วยตนเอง

            กลับห้องก่อนนะ เดี๋ยวแม่ดูน้องก่อน

            ค่ะ เด็กหญิงยิ้มรับ และวิ่งกลับห้องนั่งเล่นไปพร้อมกระโปรงที่เลอะซึ่งพับเรียบร้อยแล้ว

            ซูจินอย่าดื้อสิ !” เธอส่งเสียงดุๆ จนเจ้าตัวยุ่งหยุดซน เหลียวมองดูคุณแม่ที่ยืนกอดอกจ้องอยู่ ทำให้คนเป็นพ่อก้มหน้าลงหัวเราะขัน

            ดูสิ ใครๆ ก็กลัวปูเป้

            หญิงสาวยักไหล่ แน่นอน... เธอตอบยิ้มมาดมั่น ล้างตัวไวๆ ลูก จะได้ไปเล่นกับพี่ๆ เขาต่อไง ไม่อยากเล่นเหรอ อยากอยู่ในนี้หรือจ๊ะ ? แค่นั้นเด็กชายก็ยอมส่งฟักบัวที่เปิดน้ำไหลน้อยๆ กลับให้คุณพ่อ จนเขาได้แต่ส่ายหน้ายิ้มขันระหว่างใช้น้ำล้างตัวลูกชายตัวน้อย และส่งให้แกเดินไปหาผ้าเช็ดตัวที่คนเป็นแม่อ้ารับไว้และเช็ดตัวให้เรียบร้อย

            มีลูกเล็กๆ นี่เหนื่อยจริงๆ เขาบ่น จนเธอค้อนขวับ

            แล้วใครเป็นคนทำให้ฉันท้องเนี่ย

            เอ๊ะ ก็ช่วยๆ กันนะ เขาว่าทำสายตากรุ่มกริ่ม จนเธอได้แต่ส่ายหน้ายิ้มขัน

            อุ้มลูกกลับห้องได้แล้วค่ะ เดี๋ยวฉันเก็บของก่อน

            คร้าบ... เขารับคำและอุ้มเจ้าลูกชายตัวซนกลับไปยังห้องนั่งเล่นเพื่อปล่อยให้ได้เล่นกับพี่ๆ ทั้งสองที่ดูแลน้องอย่างดี

            ความรัก ความอาทรและสายใยที่ชายหนุ่มหญิงสาวมีให้กันและลูกๆ ที่น่ารักทำให้ปาณบดีนั่งมองด้วยรอยยิ้มและหันไปโอบไหล่คนรักสาวก่อนจะก้มลงจูบศีรษะเธอเบาๆ จนลลินาเหลียวมองยิ้มด้วยความสงสัย

            พี่อยากมีครอบครัวแบบปูเป้ไวๆ จัง

            หญิงสาวฟังแล้วยิ้มเขิน ให้พร้อมกันทุกด้านจริงๆ ก่อนสิค่ะ

            จ้า... เขารับคำด้วยรอยยิ้มใส ก่อนห้องนั่งเล่นจะมีเสียงเด็กเล่นกัน และเสียงผู้ใหญ่คุยกันเรื่องทั่นไปด้วยความสุข สบายใจ

 

........................................

 

จะมีคนลุ้นคู่ลิลลี่กะพี่ปราชญ์ไหมหน่า ^^

ยังไงติดตามตอนต่อไปนะคะ

จะรีบอัพค่ะ เพราะว่าจะส่งต้นฉบับเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

บางทีอาจจะอัพลงเด็กดีไม่ครบทุกตอน

แต่รับรองว่า หากเรื่องนี้ผ่าน...

หวังว่าท่านผู้อ่านที่รักจะรออุดหนุนนะคะ

 

 

 

331 ความคิดเห็น