ณ ที่ปลายขอบฟ้า

ตอนที่ 17 : Honey Moon !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 ส.ค. 50

 

- 17 -

“Honey Moon !”

 

            แสงแดดอบอุ่นเริ่มทอส่องสว่างขึ้นที่ขอบฟ้าไกลโพ้น เสียงคลื่นสาดซัดเข้ากระทบหาดทรายขาวละเอียด พร้อมสายลมที่โชยพัดกลิ่นไอน้ำทะเล และทำให้เกิดเสียงเสียดสีของต้นมะพร้าว และต้นไม้หลากหลายบริเวณบ้านพักหลังงามริมหาดทรายสีขาว ณ ทะเลภูเก็ต

            ร่างบางในชุดนอนผ้าแพรพริ้วอ่อนยืนทอดมองท้องฟ้าที่เริ่มสว่างขึ้นจากลำแสงสีส้มอ่อนที่ส่องสว่างขึ้นที่เส้นขอบฟ้า ก่อนจะหันหลังมามองร่างใหญ่ยาวเหยียดที่นอนบิดกายไปมา พร้อมส่งเสียงอยู่ในลำคอ ด้วยรอยยิ้มขัน หากก็เพียงไม่นาน ก็ต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อผ้าห่มผืนใหญ่เลื่อนหลุดไปเรื่อยๆ จนเลยไปถึงต้นขาแกร่งของสามีหนุ่มชัดเจนตา

            ยังเช้าอยู่เลย ปูเป้ตื่นเช้าจัง เสียงห้าวพึมพำอ่อนๆ พลางหาวน้อยๆ ก่อนจะเด้งตัวขึ้นนั่งอยู่กลางเตียง

            อะไร ? เสียงห้าวถาม พร้อมเหลียวสายตาลงมองตามสายตาเธอ และเขาก็หัวเราะออกมาเสียงดัง

            มากอดหน่อยสิ อ้อมแขนใหญ่ชูขึ้นทำท่าประกอบ แต่หญิงสาวส่ายหน้ารัวเร็ว

            ไม่เอาหรอก ไปอาบน้ำดีกว่า เธอว่า พลางรีบผละจากประตูระเบียงทันที หากก็ไม่ทันขายาวๆ ของสามีที่รีบกระโดดลงมาคว้าเอวเธอไว้

            ไม่นะซองซู !” เสียงใสร้องบอกกลั้วเสียงหัวเราะ เมื่อเขาก้มลงซุกไซ้ไปมาอยู่หลังซอกคอ ใบหู มือใหญ่ข้างหนึ่งก็เอื้อมมาจับทรวงอวบของเธอไว้เบาๆ

            เรามาฮันนีมูนนะจ้ะที่รัก ผมไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆ หรอกน่า... เสียงห้าวว่า พลางจัดการกับชุดนอนตัวบางของเธอง่ายดาย

            เช้าแล้วนะ

            ไม่เห็นเป็นไร... เขาว่า อย่างดื้อดึง พร้อมอุ้มหญิงสาวขึ้นเตียงได้รวดเร็ว สายตาก็จับจ้องมองดูทรวงอวบอิ่มทั้งสองนิ่ง ด้วยรอยยิ้มมุมปาก

            คุณนี่ลามกจริง

            ก็ผมเป็นผู้ชายนะคร้าบ... เขาบอกเสียงยาน ก่อนจะก้มลงจูบเนินเนื้อทั้งสองแรงๆ พร้อมฟัดจมูกไปมา จนเจ้าของร่างหัวเราะเบาๆ ด้วยความจั๊กจี้ และก็ลามกกับเมียคนเดียวนะ

            หญิงสาวยิ้มน้อยๆ ก่อนจะได้รับจุมพิตอ่อนหวาน หากเร้าอารมณ์ และรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเธออ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างกำยำของสามีหนุ่ม

            ผมรักปูเป้... เสียงห้าวบอกคำรักข้างหู ก่อนจะจูบขมับเธอแรงๆ พร้อมกอดรัดร่างบางของเธอไว้แน่น

            ปภาวดียิ้มอยู่ในอ้อมกอดของสามี เธอจูบแก้มเขาตอบ พร้อมยกมือเรียวขึ้นลูบไล้ท้ายทอยของเขาเบาๆ ด้วยความสุขอิ่มใจจากรสสัมผัสจากเขา ก่อนจะต้องสะดุ้งสุดตัว และกอดเขาไว้แน่น เมื่อได้รวมเป็นหนึ่งกับสามี...

 

            ซองซูคะ... เสียงใสเอ่ยเรียกสามีที่นอนกอดเธออยู่ท่ามกลางความยุ่งเหยิงของเตียงนอนนุ่มนิ่มอบอุ่น

            หือ... เขารับคำ พร้อมก้มลงจูบหน้าผากเธอแรงๆ มือใหญ่ลูบไล้หลังไหล่เนียนขาวของภรรยาสาวเบาๆ

            ไม่หิวหรือคะ ? เธอถามเสียงอ่อย ปากเรียวยื่นออกมาน้อยๆ

            คิม ซอง-ซู มองดวงหน้าเนียนใสตรงหน้าน้อยๆ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมา พร้อมกระชับอ้อมแขนกอดเธอไว้แน่นเข้า และปล่อย งั้นอาบน้ำกันก่อน แล้วค่อยออกไปที่ห้องอาหาร เขาบอก พร้อมค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งอยู่กลางเตียงกับภรรยา ที่พยักหน้าหงึงหงังเห็นด้วยเต็มที่

 

            ยามบ่ายชายหนุ่มเดินจูงมือหญิงสาวอยู่ริมหาดทรายเม็ดละเอียด ทั้งคู่เดินเคียงคู่กันไปใต้ร่มเงาไม้ตลอดทางที่ปลูกอยู่ริมรั้วกั้นบ้านพักหลายสิบหลังริมหาดทรายกว้างใหญ่ของรีสอร์ทชื่อดัง เท้าสองคู่เตะทรายเบาๆ ด้วยความสุขใจ หลังเมื่อช่วงสายได้ว่ายหน้าแข่งกันอยู่ที่สระว่ายน้ำส่วนตัวของบ้านพักที่ซองซูเป็นผู้เลือกสรรไว้ สำหรับการฮันนีมูน

            เดี๋ยวตอนเย็นเราไปดินเนอร์อาหารทะเลกันนะจ้ะ

            หญิงสาวพยักหน้ายิ้มรับ ไม่ต้องใส่ชุดราตรีใช่ไหมคะ ?

            คนฟังหัวเราะขัน เอื้อมมือกดศีรษะเธอเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ครับ...เรามากันสองคนนะ

            จริงๆ ก็คิดถึงเฮวอนนะคะ ตอนนี้สงสัยพี่ปราชญ์จะเวียนหัวแล้วล่ะ ต้องเล่นกับหลาน เธอว่าเสียงรื่นรมย์ จนคนฟังอดอมยิ้มด้วยไม่ได้ เมื่อการมาฮันนีมูนที่เมืองไทยครั้งนี้ พวกเขาฝากลูกสาวตัวน้อยไว้ที่กรุงเทพ และพี่เขยก็รับหน้าที่ดูแลแก ด้วยความเต็มใจ หากจริงๆ เขายังไม่รู้ความซนของคิม เฮ-วอนจริงๆ...

 

            “No !” เสียงใสร้องบอก ด้วยดวงหน้างอง้ำ เรียกเสียงถอนหายใจได้จากเจ้าของห้องทำงานได้ดังทีเดียว

            ปาณบดีส่ายหน้าน้อยๆ เมื่อวันนี้เขาพาเด็กหญิง คิม เฮ-วอน มายังบริษัทด้วย หากไม่ได้เฉลียวใจกับป้าจีอินที่พยายามจะตามมา แต่เขาก็ห้ามไว้ เพราะเห็นว่าหล่อนยังมีของต้องจัดการให้เข้าที่กับห้องพักอยู่

            เฮวอนจ้ะ...ลุงต้องประชุมอีกตั้งชั่วโมงกว่า เฮวอนไปเล่นที่ห้องเด็กเล่นก่อนนะค่ะ ชายหนุ่มเดินออกจากโต๊ะทำงานมาพูดกับเด็กหญิงที่กอดตุ๊กตาหมีตัวโปรดนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา โดยมีเลขาฯ สาวใหญ่ของบิดา และเลขาฯ สาวของเขานั่งกล่อมอยู่ไม่ห่างนัก ด้วยดวงหน้าหนักใจ

            ก็ไหนลุงปัดบอกว่า จะพาเฮวอนไปกินไอติมไงคะ เธอบอกเสียงงอนๆ ปากยื่นน้อยๆ ดวงตาเริ่มมีละอองน้ำเอ่อคลอ

            ก็ลุงปราชญ์ต้องประชุมก่อน แล้วตอนเย็นลุงจะพาเฮวอนไปกินไอติมนะจ้ะ เขาเรียกชื่อตัวเองให้ชัด เพื่อให้เด็กหญิงจดจำได้ ก่อนจะรีบหว่านล้อมโดยเร็ว

            ใช่ค่ะ คุณลุงปราชญ์มีประชุมนะคะคุณหนู...ไปกับป้าน้อย พี่ฝนก่อนนะคะ

            นะคะ รอคุณลุงทำงานไง... หญิงสาวรีบเสริมตามรุ่นพี่ทันที ในห้องเด็กเล่นมีของเล่นเยอะแยะเลยนะ มีนิทาน มีวีดิโอด้วย

            เด็กหญิงหันมองสองสาวสลับไปมา ก่อนจะหันไปมองคุณลุงปัดของตนเอง

            ประชุมเสร็จแล้วพาหนูไปเลยนะคะ เด็กน้อยบอกเรียบๆ หากเรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ทั้งสามได้ทั่วหน้า

            จ้ะ... ชายหนุ่มตอบ ยิ้มสดใส พร้อมก้มลงหอมแก้มอวบอิ่มใสของแกไปเบาๆ ก่อนจะยืนมองส่งเด็กหญิงตัวน้องน่ารัก หากวันนี้เขาทราบแล้วว่า แกมีมุมดื้อเช่นกัน เดินไปกับสองสาวออกจากห้องทำงานของเขาไป

            เฮ้อ...ถ้ามีลูกเองจะเหนื่อยแค่ไหนวะ ? เขาบ่นพึมพำกับตนเองเบาๆ ก่อนจะรีบจัดเตรียมเอกสาร และออกจากห้องทำงาน ไปยังห้องประชุมทันที

 

            ประตูห้องผู้จัดการฝ่ายข่าวเปิดกว้างออก พร้อมร่างอวบน้อยๆ ของหญิงสาววัยเกือบสี่สิบในชุดเดรสแขนยาวสีน้ำเงินเข้มที่เอื้อมมือปิดประตู และยิ้มสดใสให้กับหญิงสาวร่างเพรียวบางสมส่วนผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวย นัยตาดำกลมโตภายใต้ขนตาหนางอนยาว ดวงหน้าอิ่มสวยคม ยิ่งการแต่งหน้าแต่งตาที่ไม่หนา และไม่บางเกินไป ยิ่งทำให้ดวงหน้าสวยเรียบคมขึ้น น่ามองขึ้นยิ่งนัก และเมื่อเจ้าตัวเลือกอยู่ในชุดเดรสแขนสั้นจับรูดทิ้งระบาย ยาวแค่เข่าเผยเรียวขากลมกลึงเรียบเนียน เธอยิ่งมีบุคลิกมาดมั่น หากอ่อนหวานประหลาดในสายตาคนมองทั่วทั้งฝ่าย

            ดีใจนะคะที่น้องลิลลี่เลือกมาร่วมงานกับทางเรา...

            หนูก็แค่เลือกที่ๆ ดีที่สุดให้ตัวเองค่ะพี่โบ...ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาส เสียงใส หากมีแววมั่นใจแฝงอยู่เอ่ยเรียบร้อยจริงใจ พร้อมยกมือเรียวขึ้นไหว้อ่อนน้อม

            ไม่เป็นไรค่ะ ยินดีที่จะได้ร่วมงานด้วย วันศุกร์อย่าลืมมางานเลี้ยงของช่องนะคะ... ผู้อาวุโสกว่ารับไหว้ พร้อมยิ้มกว้างสดใส เดี๋ยววันพฤหัสฯ พี่จะแฟกซ์แผนงานไปให้นะคะ

            ค่ะพี่โบ...หนูขอตัวกลับเลยนะคะ...

            จ้ะ...ขับรถดีๆ นะ แถวนี้มีวินเยอะแยะ ระวังไว้

            ขอบคุณที่ห่วงค่ะ หนูก็เกือบถูกชนเหมือนกันค่ะ ตอนที่กำลังจะเลี้ยวเข้ารั้วมา เธอบอกยิ้มๆ ก่อนจะขอตัวลากลับอีกครั้ง โดยไม่ลืมหันไปยิ้ม และโบกมือลากับพี่ๆ เพื่อนๆ ที่หันมายิ้มให้อยู่ที่โต๊ะทำงาน ซึ่งมีฉากกั้นบริเวณมากมายในฝ่ายข่าว

            ร่างบางเดินไปยังลิฟท์ที่มีอยู่หลายตัวทั้งสองฝั่ง หากเพียงกดปุ่มครั้งเดียวทั้งระบบก็จะบอกไปยังลิฟท์ตัวที่ใกล้เข้ามาให้ทำงาน เธอยืนรอไม่นาน เสียงประตูลิฟท์ตัวหนึ่งก็เปิดออก เท้าเรียวยาวในรองเท้าส้นสูงสีขาวก็รีบก้าวเข้าไป พร้อมเอ่ยขอบคุณ เมื่อพบว่า มีมือใหญ่หนาเอื้อมมากดปุ่มเปิดลิฟท์รอไว้ให้

            ชั้นไหนครับ ? เขาเอ่ยถาม เธอจึงมองดูไฟที่แสดงอยู่บนชั้นนั้น

            ชั้นเดียวกันค่ะ เธอตอบเรียบๆ ไม่ได้หันไปสนใจว่า ร่างสูงใหญ่ที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลังข้างกายเป็นใคร จึงไม่ได้เห็นว่า คนถามขมวดคิ้วสงสัยไม่น้อย

            ปาณบดีสงสัยที่ผู้หญิงที่แลดูเป็นแขกผู้มาติดต่องานจะลงไปยังชั้นห้าที่ไม่ได้มีลานจอดรถ หากเป็นชั้นที่มีห้องรับเลี้ยงเด็ก สำหรับบุคลากรที่มีบุตรหลานมาฝากเลี้ยงบริการอยู่ ซึ่งหากเป็นคนนอกจะเข้ามารับบริการที่ร้านเสื้อผ้า ร้านอาหาร หรือร้านขายของมากมาย ซึ่งตั้งอยู่ที่ชั้นใต้ดิน จนถึงชั้นสี่เท่านั้น...

 

            เมื่อประตูลิฟท์เปิดยังชั้นห้า ร่างบางก็ก้าวเดินออกจากลิฟท์ทันที เธอตรงไปยังห้องกว้างใหญ่ที่ผนังบุกระจกให้ผู้ปกครองได้มองเห็นภายใน ซึ่งมีเจ้าหน้าที่เฉพาะด้านมาดูแลทุกวันทำงาน หญิงสาวหยุดยืนแอบมองเด็กชายวัยแปดขวบที่นั่งอยู่บนแผ่นยางหลากสีที่ต่อยาวอยู่มุมของเล่น โดยมีเด็กหญิงคนหนึ่งนั่งเล่นอยู่ด้วย

            ปาณบดียืนมองหญิงสาวงุนงง หากเมื่อเขาตัดสินใจจะเข้าไปถามไถ่ เธอก็เดินไปเปิดประตูห้อง และก้าวเข้าไปด้วยความมั่นใจ ชายหนุ่มจึงเดินตามไปติดๆ

            กลับบ้านได้แล้วครับเสือ !” เสียงใสเอ่ย พร้อมกับยิ้มกว้างสดใส

            อาลิลลี่อีกเดี่ยวสิฮะ เฮวอนยังไม่มีใครมารับเลย เด็กชายตอบ พลางหันไปพูดภาษาอังกฤษคล่องแคล่วกับเพื่อนใหม่ ทำให้หญิงสาวยืนอึ้ง ก่อนจะยิ้มน้อยๆ

            ลุงปัด !” เสียงร่าสดใสของเด็กหญิงตัวน้อยร้องดังขึ้น ก่อนจะหันไปบอกเพื่อนใหม่ที่มองตามเช่นกัน

            หญิงสาวหันไปมองตามนิ้วมือป้อมๆ ของเด็กหญิงน่ารัก ก็ได้พบร่างสูงในชุดสูทราคาแพง ยืนยิ้มน้อยๆ อยู่ เขาก้มศีรษะให้เธอน้อยๆ ก่อนจะก้มลงจับไหล่ของหลานสาวตัวน้อยไว้

            คุณลิลลี่นี่เอง ปาณบดีเอ่ยยิ้มน้อยๆ กับคนตรงหน้าที่ยิ้มมาหาด้วยดวงหน้าเรียบเฉย หากก็มีความขัดเขินอยู่ไม่น้อย

            ไม่ทันสังเกตเลยว่าเป็นบอส

            อุ้ย ! ไม่มีใครเรียกผมว่าบอสหรอก เรียกว่าปราชญ์เฉยๆ ก็พอครับ... เขาบอกยิ้มน้อยๆ ก่อนจะก้มลงอุ้มร่างอวบของหลานสาวที่ชูแขนร้องเรียกเบาๆ อยู่ขึ้นมา หลานหรือฮะ ?

            ค่ะ ลูกชายพี่ชายฉันเอง...โรงเรียนแกหยุดสามวันน่ะค่ะ ก็เลยพามาด้วย เธอตอบยิ้มน้อยๆ มือเรียวเอื้อมไปโอบบ่าหลานชายที่ยืนยิ้มอยู่ใกล้ๆ

            หลานคุณตัวโตจัง...อายุเท่าไรแล้วครับ ?

            แปดขวบครับ

            อ้าว...แก่กว่าเฮวอนปีเดียวเอง ดูสิหลานสาวผมตัวนิดเดียว... ชายหนุ่มบอกยิ้มน้อยๆ ก่อนจะพูดกับคนในอ้อมแขน จนแกหน้ามุ่ย

            เอ่อ...ใช่ลูกสาวประธานคิม กับภรรยาเก่าหรือเปล่าคะ ? เสียงคนถามเบาบาง และมีแววเกรงใจมากมาย จนเขายิ้มน้อยๆ

            ใช่ครับ... เขาตอบ พลางหันมายิ้มกับเด็กหญิง จะกลับบ้านกันเลยหรือครับ ?

            ก็ว่าจะพาพ่อเสือคนเก่งไปกินไอติมก่อนน่ะค่ะ เธอตอบ พลางก้มลงยิ้มกับหลานชายที่หัวเราะเบาๆ

            อ๊า...ดีจัง ผมก็นัดกับเฮวอนว่า จะพาไปกินไอติม ไปด้วยกันนะครับ เขาบอก พลางก้มลงพยักหน้ากับเด็กชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า หากแกก็เงยหน้าขึ้นมองอาสาว และเมื่อเธอยิ้ม พยักหน้าน้อยๆ เด็กชายจึงตอบรับคำเชิญชวนนั้น

            ขอบคุณนะคุณแอม คุณสาว คุณดาว... ชายหนุ่มหันไปบอกเจ้าหน้าที่สองคนที่อยู่เวรวันนี้ และกำลังนั่งดูแลเด็กน้อยอีกสามคนที่นั่งเล่นอยู่กับกองตุ๊กตา พวกเธอยิ้ม ก้มศีรษะรับน้อยๆ ก่อนจะหันไปสนใจเสียงร้องเรียกของเด็กๆ ต่อ

 

            ปาณบดีรู้สึกว่า หญิงสาวที่เดินอยู่ข้างๆ สวยกว่าในจอโทรทัศน์มากมายนัก แม้เขาจะรู้สึกว่า เธอที่เขาได้เห็นผ่านจอโทรทัศน์ก็สวยมากอยู่แล้ว และน้ำเสียง ท่าทาง อีกทั้งเรื่องราวที่ได้พูดคุยกัน ด้วยเรื่องทั่วๆ ไป ก็ทำให้เขารับรู้อีกด้านของนักอ่านข่าวสาวชื่อดังที่เพิ่งลาออกจากสังกัดเดิม หลังเธอไปทำสกู๊ปกับทีมงานเรื่องราวที่มีผลกระทบต่อกลุ่มก้อนของผู้มีอิทธิพลกับบ้านเมือง จนทำให้ทางช่องไม่อาจอุ้มเธอได้ต่อไป หากเขาไม่เห็นด้วย เขาจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาแทรกแซงการทำงานสื่อได้

 

            ผมดีใจที่คุณเลือกเราจริงๆ... เขาเอ่ยขึ้น เมื่อหลานๆ นั่งรับประทานไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย และคุยเล่นกัน ด้วยความสนิทสนมรวดเร็ว อาจเพราะวัยที่ใกล้กัน และเด็กชายไกรสิงห์ก็เก่งภาษาไม่น้อยทีเดียว

            ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณปราชญ์ที่ให้โอกาส...ตอนแรกที่อยู่บ้านเฉยๆ เกือบเดือน ฉันคิดจะเปิดร้านอาหารแล้วด้วยซ้ำ... เธอบอกเล่ายิ้มน้อยๆ มือเรียวจับช้อนตักไอศกรีมขึ้นรับประทานน้อยๆ

            ผมเป็นกลางครับ สกู๊ปของคุณลิลลี่สะใจผมมากจริงๆ คำบอกเล่าของเขาเรียกเสียงหัวเราะได้จากหญิงสาวเบาๆ

            ฉันก็สะใจค่ะ จริงๆ ก็ทำให้ได้รู้นะคะว่า ที่นั่นไม่เหมาะกับตัวเอง

            แล้วถ้าคุณจะเปิดร้านอาหาร จะเป็นแนวไหนฮะ ? ชายหนุ่มเอ่ยถาม ก่อนจะยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบ

            ฉันเคยเรียนทำอาหารที่อังกฤษค่ะ ตอนแรกบ่นกับแม่ว่า เปิดร้านอาหารไทยประยุกต์ แบบที่เขานิยมกันก็ดี หน้าบ้านก็ไม่ได้ใช้ทำอะไร

            นี่คิดจะเปิดบ้านเลยหรือครับ ? เขาเอ่ยถามตกใจ

            ค่ะ...ก็ยังไงเราก็อยู่กันสามคนอยู่แล้ว เธอตอบกลั้วหัวเราะ ก่อนจะเงียบลงในช่วงท้าย ทำให้เขานิ่งไป

            ชายหนุ่มมองดูหญิงสาวสะสวยตรงหน้า รู้สึกแปลกๆ ในอก เมื่อได้เห็นสีหน้า แววตา ท่าทาง และเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตจริงๆ ของเธอ ไม่ใช่ในจอสี่เหลี่ยมเหมือนเคย

            เธอสวย เฉลียวฉลาด มั่นใจในตนเอง ขยัน และอ่อนโยน จะมีผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างนี้อีกมากไหม หรือถึงเวลาแล้วที่เขาจะเปิดใจสักที...

            คุณลิลลี่...มีแฟนหรือยังครับ ? เขาเอ่ยถาม ก่อนจะแสร้งจิบกาแฟ และก็ได้ยินเสียงเธอหัวเราะเบาๆ

            ไม่มีหรอกค่ะ สงสัยพวกผู้ชายจะกลัว เพราะตั้งแต่อ่านข่าวประจำทุกคืน มีรายการกับทางเก่ามาเกินสี่ห้าปีฉันไร้ผู้ชายจริงๆ... คำตอบออกไปในแนวขบขัน หากมันก็ทำให้คนฟังยิ้มกับตนเองได้ อย่างกระหยิ่มใจ

            ถึงเวลาของแกแล้วไอ้ปราชญ์เสียงหนึ่งดังขึ้นใกล้ๆ ปาณบดี

            แล้วคุณปราชญ์ล่ะคะ คุณปูเป้กลับมาไม่เท่าไรก็แต่งงานไปเสียแล้ว ทำไมคุณยังไม่แต่งเสียทีล่ะ ?

            อุ้ย ! ผมยังไม่มีแฟนเลยครับ นี่ก็ถูกยัยน้องสาวสงสัยว่าเป็นเกย์อยู่ เขาตอบกลั้วหัวเราะ และก็ได้เห็นเธอหัวเราะขันสดใส

            ถ้าคุณเป็นเกย์...ฉันก็เป็นทอมล่ะ... เธอว่าขันๆ แต่คุณปูเป้เธอคงอยากให้คุณมีคนคอยดูแลมั่งค่ะ

            เขาพยักหน้ารับเงียบๆ ก่อนจะหันไปสนใจเฮวอนที่อวดภาพระบายสีที่ทางร้านมีไว้ให้เด็กๆ

 

            ลลินา ยศเกียรติ... ปาณบดีเอ่ยชื่อนั้นในใจ เขาเริ่มรู้สึกได้แล้วว่า เวลาผู้ชายสนใจผู้หญิงคนหนึ่งในด้านที่โตขึ้น และพร้อมจะคบหาในด้านที่จะเริ่มสร้างครอบครัวเป็นเช่นไร และเขาก็รู้ตัวเองดีว่า ตอนนี้เธอน่าสนใจเพียงใด

            ลิลลี่ที่มิได้มีกลีบดอกอ่อนบาง ช้ำง่าย หากเป็นลิลลี่ที่แข็งแรง ด้วยการเพาะปลูกมา อย่างดีทีเดียว...

 

..................................................................

 

อัพแล้วนะคะทุกท่าน 2 ตอนรวด !

หลังป่วยไปนาน กลับมาอัพแล้วนะจ้ะ

ติดตามกันต่อไปนะคะ

Comment + พูดคุยกันหน่อยสิค่ะ บอร์ดร้างจังเลย

 

 

 

รักษาสุขภาพนะคะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

331 ความคิดเห็น

  1. #323 หญิง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2553 / 20:58
    รอดูคู่คุณปราชญ์อยู่ค่ะ

    ขอบคุณค่ะ
    #323
    0