Last Year The Nightmare(มันเป็นฝันร้ายเท่านั้นเอง)

ตอนที่ 3 : Chapter 1 : Let's Start

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

ชีวิตในโรงเรียนนั้นย่อมคิดว่าสวยงามอยู่เสมอแต่บางคนกลับมองว่าเป็นที่นี่เป็นฝันร้ายเช่น การโดนกดขี่ กลั่นแกล้งต่างๆ เป็นต้น แต่สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับพวกเขานั้นจะเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่มีวันลืมตลอดชีวิต

ในโรงเรียนที่ตู้ล๊อกเกอร์เก็บของ

แอมเบอร์เก็บของเสร็จยัง?”      

ฉันเก็บเสร็จแล้วเหลือแค่เอาสมุดจดนะ แคลร์

แอมเบอร์ได้ปิดประตูล๊อกเกอร์ประจำตัวโดยรอบตัวเธอนั้นมีคนวัยเดียวกับเธอกำลังพูดคุยวุ่นวายต่างๆนาๆซึ่งเป็นเรื่องปกติของโรงเรียนอยู่แล้ว วันนี้เธอแต่งตัวแบบเสื้อเชิ๊ตสีชมพูแขนยาวแต่ไม่ยาวถึงข้อมือ กระโปรงสีดำสั้นมีลายจุดสีขาวและรองเท้าส้นสูงสีดำ

เธอๆนั่นแอมเบอร์นี่นา

ใช่ๆฉันอยากเดตกับเธอจังเลยแต่คนจีบเธอเยอะ

คำพูดของคนรอบข้างนั้นแอมเบอร์ได้ยินหมดเพราะเธอป๊อบปูล่าที่สุดในโรงเรียนพวกผู้ชายให้ฉายาฉันว่า Prom Queenและที่สำคัญเรียนเก่งด้วย 

[แต่ฉันไม่สนใจหรอกไม่ใช่ว่าฉันหยิ่งนะแค่เหนื่อยทางใจนะ]

  เธอได้ดูตารางเรียนช่วงเช้าว่าวันนี้เรียนวิชาสังคมศึกษาเธอเลยไปที่ห้องเรียนแต่ระหว่างที่เธอเดินไปอยู่นั้นได้มีผู้หญิงคนหนึ่งได้วิ่งแล้วเผลอชนแขนแอมเบอร์ทำให้เธอล้ม ผู้หญิงที่เธอชนนั้นได้เห็นนั้นเลยรีบไปช่วยพยุงแอมเบอร์ให้ลุกขึ้นยืน แอมเบอร์ได้มองเธอนั้นบนหัวมีเหล็กดัดฟัน ผมสีน้ำตาลยาวถึงไหล่ใส่ชุดธรรมดาเสื้อยืดคอกลมแขนสั้นสีเขียว กางเกงขายาวสีม่วงแบบขาลอยและรองเท้าผ้าใบเก่าๆสีเหลือง

ขอโทษด้วยค่ะ ที่ฉันวิ่งชนเธอเป็นอะไรมั้ย?

ฉันไม่เป็นไร แล้วเธอล่ะ?

ฉันโอเค พอจะทราบมั้ยว่าห้องเรียนวิชาภูมิศาสตร์ของครูxxxอยู่ที่ไหนค่ะ?

แอมเบอร์ได้ดูตารางเรียนของอีกฝ่ายซึ่งเธอได้เคยเรียนกับครู xxx แล้วเธอก็บอกอีกฝ่ายเรื่องการไปห้องเรียนของครู xxx ซึ่งใช้เวลาไม่นานแล้วเธอก็ขอบคุณอีกฝ่ายแล้วรีบวิ่งไปเพราะคาบเรียนใกล้จะเริ่มแล้ว

อ้าว! เธอไปซะแล้วฉันยังไม่ได้ถามชื่อเลยแต่ชั่งเถอะรีบเข้าไปเรียนก่อนละกัน

ตัดมาที่หญิงสาวที่วิ่งชนแอมเบอร์

เธอได้วิ่งมาที่ห้องเรียนของครูxxxได้ทันเวลาพอดีแล้วเธอได้ไปนั่งที่มุมบริเวณหน้าต่างข้างซ้ายและครูคนใหม่ได้เดินเข้ามาและแนะนำตัวเพราะครู.คนเก่าเกิดอุบัติเหตุไม่สามารถมาสอนได้ทำให้ครู.คนใหม่สอนชั่วคราว ในระหว่างครูคนใหม่แนะนำตัวอยู่นั้นผู้ชายที่นั่งข้างขวาของเธอนั้นได้ทักเธอด้วยเสียงเบาและใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย

เธอชื่ออะไรเหรอ? พอดีฉันพึ่งย้ายมาเรียนที่นี่นะ

ฉันแซมแม็ททร้า เบนเน็ตแล้วเธอละ?

ฉันแบรด เมสัน ยินดีที่ได้รู้จักนะแซม

ทั้งสองได้ทักทายรู้จักกันซึ่งโชคดีที่ครูคนใหม่นั้นไม่เห็นทั้งสองคุยกันแล้วเริ่มการสอน แซมได้ฟังและจดเนื้อหาสำคัญต่างๆคนในห้องได้หลับกันเกือบทั้งห้องยกเว้นเธอและแบรด ในระหว่างการสอนนั้นเธอได้มองที่สนามกีฬาของโรงเรียนที่มีนักเรียนชายและหญิงเล่นกีฬากันอยู่แล้วได้เห็นเด็กกลุ่มนึงสัก 4 คนกำลังแกล้งผู้ชายคนหนึ่งที่ดูแล้วอายุน่าจะน้อยกว่าเธอ เขาใส่แว่น ทรงผมนั้นพันกันแบบไม่ได้ดูแลและมีสีผมเป็นสีน้ำตาล แซมได้มองเขาแล้วคิดว่าน่าจะเป็นเด็กเนิร์ด

ตัดมาที่เด็กเนิร์ดที่กำลังโดนแกล้ง

เฮ้ ดูไอ้เด็กเนิร์ดนี่สิพวกเรา ฮ่าๆๆๆๆ

จูบพื้นไปเลยไอ้เนิร์ดและกินเข้าไปด้วย ฮ่าๆๆๆๆ

  พอพูดเสร็จพวกนั้นจากไปคนที่อยู่ใกล้เข้ามาดูคนที่ถูกแกล้ง สภาพคนโดนแกล้งนั้นเสื้อผ้าและใบหน้าเปื้อนดินแต่โชคดีที่แว่นของเขาไม่แตก

นิ๊ค นายโอเคมั้ย?

ฉันโอเคเคท ว่าแต่เธอมาดูฉันเนี่ยระวังจะโดนไปด้วยนะ นิ๊คพูดออกมาอย่างห่วง

ช่างพวกนั้นสิ ฉันเป็นห่วงเธอนะ นายทนพวกนั้นแกล้งได้ไงเนี่ย?

ฉันก็เป็นแบบนี้มานานแล้วละ

  เคททำได้แค่ถอนหายใจแล้วไปเล่นกีฬาต่อและนิ๊คก็ไปเหมือนกันเพราะมีทดสอบเก็บคะแนน ในชีวิตของฉันโดนแกล้งเป็นประจำอาจจะเป็นเพราะฉันแต่งตัวแบบไม่มีความสมัยและเป็นเด็กเนิร์ดก็เป็นได้ แต่ฉันไม่สนใจหรอกถึงฉันจะโดนพวกตัวใหญ่แกล้งประจำแต่ฉันเรียนเก่งโดยเฉพาะวิชาวิทยาศาสตร์และการสร้างของต่างๆ

  นิ๊คได้ขอครูเพื่อไปเปลี่ยนชุดซึ่งครูอนุญาตไปเปลี่ยนชุด พอไปถึงห้องเปลี่ยนชุด นิ๊คก็ได้ถอดเสื้อและกางเกงออกทั้งหมดรวมถึงแว่นด้วย เขาได้มองตัวเองแล้วตัดสินใจว่าไปอาบน้ำเพราะคาบเรียนวิชาพละได้เลิกเรียนและคาบหน้าไม่มีเรียน เขาได้ถอดเสื้อผ้าออกหมดจนตอนนี้เปลือยเปล่าแล้วได้หยิบผ้าเช็ดตัว ห้องอาบน้ำเป็นห้องน้ำรวมซึ่งคนที่เข้าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ได้ เด็กเนิร์ดได้เปิดฝักบัว มองข้างบนและหลับตาเพื่อให้สายน้ำที่ไหลผ่านตัวเขานั้นให้ผ่อนคลายซึ่งเป็นน้ำร้อนยิ่งทำให้ผ่อนคลายเร็วกว่าเดิมโดยไม่รู้เลยว่ามีคนอาบน้ำอยู่ข้างหลังฝั่งตรงข้ามซึ่งเขาได้กำลังถูสบู่อยู่นั้นเขาได้เผลอทำสบู่ตกลงพื้นและไหลมาตรงที่เท้าของนิ๊คพอดีซึ่งทั้งสองได้มองตากันโดยไม่ได้ตั้งใจ ผู้ชายที่อยู่ตรงข้ามนิ๊คนั้นเขาตัวใหญ่ สูง ผมสีเหลืองบลอนด์ มีกล้ามที่ใหญ่แขนและขาทั้งสองเต็มไปด้วยมัดกล้ามมากจากการออกกำลังกายชัดเจน มีซิ๊กแพ็คถึง 10 แพ็ค มีเอวเป็นรูปตัว V ด้วยและที่สำคัญหล่อมาก

[นั่นนักกีฬาที่ได้ฉายาว่า Prom King นี่นา]

  นิ๊คได้สนใจในตัวเขามาก ตอนนี้ตัวเองหน้าแดงเขินอายและที่สำคัญได้เห็นอวัยวะเพศของอีกฝ่ายซึ่งมันใหญ่มาก นิ๊คได้มองของตัวเองมันสั้นมาก(อย่าคิดเยอะนะคนอ่าน) คนผมบลอนด์ได้เห็นอีกฝ่ายเขินอายเลยยิ้มแล้วบอกเด็กชายผมน้ำตาล

เอ่อ...ขอโทษนะช่วยขอสบู่หน่อย

  คำพูดของเขาไม่ได้เข้าหัวของนิ๊กเลย คนผมบลอนด์ได้ปิดน้ำฝักบัวและเดินเข้ามาหาอีกฝ่ายซึ่งเขาอาบน้ำร้อน พอมาประชิดตัวมือของร่างสูงทั้งสองข้างได้โอบเอวและสัมผัสกว่านิ๊คจะรู้ตัวก็ไม่ทันแล้วเพราะตอนนี้อยู่ใกล้มาก เด็กเนิร์ดได้รีบสะบัดตัวออกและเอามือมาปิดของตัวเอง คนผมบลอนด์ได้เห็นท่าทางของเด็กน้อยเขินอายกว่าเดิม

เป็นอะไรไปเด็กน้อย เขินเหรอ? คำพูดของคนตัวใหญ่ทำให้นิ๊คใจละลายและไม่เป็นตัวเองแล้ว

ม ไม่ใช่สักหน่อย ฉันแค่....เอ่อ....มาอาบน้ำ

แน่ใจเหรอว่ามาอาบน้ำหรือ........มาดูฉัน?

  แต่ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามานิ๊ค เด็กเนิร์ดเดินถอยหลังแล้วเผลอเหยียบสบู่ตัวเองกำลังจะลื่นล้มแล้วคิดว่าเจ็บแน่นอนเลยหลับตาแต่ทว่าตัวเองกลับไม่รู้สึกเจ็บเลยเพราะว่าตัวเองได้ถูกคนตัวใหญ่ได้โอบเอวไว้แล้ว ตอนนี้หน้าทั้งสองอยู่ใกล้ๆกันแล้วเหมือนว่าสายน้ำที่ไหลผ่านตัวพวกเขานั้นไม่ได้รู้สึกร้อนเลยกลับรู้สึกว่ามันลงตัวอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าบรรยากาศรอบตัวนั้นเต็มใจอย่างบอกไม่ถูกปากทั้งสองกำลังจะเข้าใกล้แล้วแต่แล้วทุกอย่างต้องหยุดเพราะว่าได้ยินเสียงคนเปิดประตู ทั้งสองรีบกลับไปอาบน้ำแต่แชดรีบเอาอุปกรณ์ทุกอย่างมาอาบใกล้นิ๊คซึ่งคนที่เข้ามานั้นคือเพื่อนของแชดนั่นเอง นิ๊คเลยใช้โอกาสนั้นรีบปิดน้ำฝักบัวแล้วรีบออกไปจากห้องอาบน้ำ เขาวิ่งผ่านเพื่อนของแชดและรีบแต่งตัวไปเรียนต่อ

ตัดมาที่คนตัวใหญ่ผมบลอนด์

อ้าว! ไปไหนแล้วละ ยังไม่ได้ถามชื่อเลย

หมายถึงใครเหรอแช๊ด?

ฉันหมายถึง เฮ้ย! มาตอนไหนเนี่ยเจ๊ค?

ฉันมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วแช๊ด บอกมาเดี๋ยวนี้เลยไอ้เพื่อนซี้ แช๊ดตกลงที่นั่งลำบากแล้วเลยตัดสินใจเล่าให้เพื่อนเพราะไม่อยากโกหก

นายสนใจเด็กเนิร์ดเหรอ?

ใช่ คงไม่รังเกียจใช่มั้ย?

คำพูดของแช๊ดนั้นทำให้เจ๊คแปลกใจเพราะว่าเขานั้นเป็นหนุ่มฮอตในโรงเรียนและเขาได้ฉายาว่า Prom King ด้วยทำให้เขานั้นมีสาวๆเข้ามาจีบทุกวันแต่เขาไม่สนใจและเรื่องเรียนนั้นเรียนไม่เก่งแต่เก่งด้านกีฬา ส่วนฉันเป็นรองจากแช็ดแต่เรียนเก่งและเก่งกีฬาแต่แพ้ความหล่อ ร่างกายบนตัวของฉันนั้นไม่ต่างจากแช๊ดมากแต่ที่แตกต่างคือมีกล้ามที่ชัดเจนกว่า

ไม่หรอกเพื่อนยาก นายจะรักใครมันไม่ผิดหรอกแต่คนรอบข้างนี่สิ

สิ่งที่เจ๊คพูดมาก็ไม่ผิดเลยเพราะกลัวคนรอบข้างจะรับไม่ได้แต่แช๊ดนึกได้ว่าใกล้เวลาเรียนวิชาประวัติศาสตร์เลยรีบบอกเจ๊คให้รีบอาบน้ำและแต่งตัว ทั้งสองก็แต่งตัวเสร็จแล้วรีบไปที่ห้องเรียน

เออ! แล้วรุ่นน้องของนายชื่อทรอยวันนี้จะซ้อมกีฬามั้ย?

ไม่รู้นะเจ๊ค แต่ฉันคิดว่าตอนนี้เจ้านั่นคงเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์อยู่ละมั้ง?

เรารีบไปเถอะ เดี๋ยวไปสาย

[เราจะได้เจอเด็กน้อยคนนั้นมั้ยนะ?]

ตัดมาที่คนที่เจ๊คได้พูดถึง

เขาได้เรียนวิชาเศรษฐศาสตร์อยู่ตามที่เขาบอกจริงๆ ตอนนี้เขากำลังเจอปัญหาหนักสุดคือครูได้เรียกชื่อเขาเพื่อให้ออกไปแก้โจทย์คำนวณซึ่งโชคดีอย่างนึงคือ เขาสามารถแก้โจทย์ได้สำเร็จ

ถูกต้อง ทรอยและกลับไปนั่งที่เดิม

  ทรอยได้กลับไปนั่งที่เดิมแล้วได้จดเนื้อหาสำคัญต่างๆ แล้วเขาได้มองที่หน้าต่างเพื่อมองอย่างอื่นแล้วคิดต่างๆนาๆเพราะเขาได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองตั้งแต่อายุ 4 ปี เมื่อก่อนนั้นครอบครัวเราได้อยู่ที่นิวยอร์กแต่ด้วยปัญหาอะไรสักอย่างเลยต้องย้ายมาโดยไม่เต็มใจเท่าไรนักแต่พออยู่ไปนานๆเลยเริ่มรู้สึกเฉยไปแล้ว บางครั้งที่หลายคนพูดดูถูกเพราะตัวเองนั้นเป็นคนผิวดำ(พวก Racist) ซึ่งเจ้าตัวไม่ได้สนใจเพราะตอนนี้เขาอยากจะรีบเรียนให้เสร็จและกลับบ้านไปดูหนังสยองขวัญ

คนที่นั่งข้างๆทรอย์เห็นว่าเขาไม่ได้สนใจเรื่องเรียนแล้วเลยรีบสะกิดเขาให้ดึงสติกลับมาแล้วได้พูดกับทรอย์เบาๆเพื่อไม่ให้ครูได้ยิน

ทรอย เป็นอะไรหรือเปล่า?

ไม่เป็นอะไรหรอก โคดี้ แค่อยากกลับบ้านไปดูหนังนะ โคดี้ได้รับคำตอบเดิมซึ่งไม่ผิดที่คาด

วันนี้ไม่ไปซ้อมเหรอ?

ไปแหละโคดี้ ยิ่งใกล้ๆจะเริ่มงานแข่งแล้ว ทรอย์พูดด้วยสีหน้าอย่างเบื่อหน่าย

ไม่เอาน่าทรอย ตั้งใจหน่อยสิ ฉันเห็นช่วงนี้นายเหนื่อยมากเลยทั้งเป็นหัวหน้าห้องและต้องมาเป็นกรรมการนักเรียนอีก

  ทรอยเห็นโคดี้พูดด้วยความเป็นห่วงแต่เหมือนจะสังเกตว่าอีกฝ่ายพูดแบบห่วงแบบแปลกๆเหมือนห่วงแบบคนรัก

ทำไมดูนายเป็นห่วงฉันแปลกๆ?พอเจ้าตัวถามคนข้างๆทำให้โคดี้เกิดอาการลุกลี้ลุกลนแต่ต้องทำหน้านิ่งไว้

ไม่มีอะไรหรอกแค่เป็นห่วงนะ

พวกเขาทั้ง 5 คนได้เรียนหนังสือจนเสียงกริ่งได้ดังขึ้นแล้วซึ่งเป็นเวลาพักกลางวันซึ่งพวกเขาโชคดีที่ครูไม่สั่งการบ้านเลยและได้ไปหาของกินที่โรงอาหารโดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่น่ากลัวกำลังจะมา

 

สวัสดีครับคนดูทุกคน ผมเชื่อว่าทุกคนอยากรออ่านซึ่งผมไม่รู้ว่าจะมีคนติดตามอ่านมั้ยหรือไม่แล้ว ถ้ายังติดตามอยู่ผมต้องขอบคุณมากๆนะครับส่วนจะอัพทุกวันไหนผมจะมี้แจงอีกทีนึงนะครับ ในวันศุกร์ช่วงเย็นนะครับ ถ้าอ่านแล้วรู้สึกยังไงบอกด้วยการแสดงความคิดเห็นใต้คลิปนะครับ 

ใครต้องการสนับสนุนผมให้แต่งนิยายต่อด้วยการบริจาค ขอเป็น True Wallet นะครับ กี่บาทก็ได้ตามศรัทธาครับผม

True Wallet : 092-504-2929 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #1 0805356282 (@0805356282) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 18:35

    ทำคู่แอมเบอร์กับแซมไหมคะ ชอบคู่นี้-,.-

    #1
    1
    • #1-1 Phakkaphon Jinttapatarakul (@tigerfire) (จากตอนที่ 3)
      14 ธันวาคม 2562 / 18:46
      มีแน่นอนครับ แต่รอก่อนนะช่วงนี้พี่สอบปลายภาคนะจะนานหน่อย
      #1-1