รักเล่ห์ บุพเพลวง

ตอนที่ 2 : ตอนที่ ๑ สิบแปดมงกุฎสะดุดโจทก์ (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    13 พ.ค. 61

1

 

สิบแปดมงกุฎสะดุดโจทก์

 

                                           

 

ร่างสูงในชุดทักซิโด้สีขาวก้าวออกจากลิฟต์ นัยน์ตาเรียวคมกวาดมองไปจนทั่วล็อบบี้เพื่อสแกนหาแม่สาวชุดดำที่เขาจะจดจำวีรกรรมของเธอไปจนตาย เมื่อไม่พบเป้าหมายขายาวก็ก้าวพรวดๆ ออกไปด้านหน้าของโรงแรมเพื่อตรวจจับรถยนต์ส่วนตัวทุกคันที่ผ่านออกไปอย่างถ้วนถี่

 

เตชิตเชื่อว่าหญิงสาวต้องเอารถมาเอง อาจจะขับมาหรือมีคนขับให้ก็ได้ เพราะเห็นได้ชัดว่าเจ้าหล่อนเตรียมตัวมาอย่างดีเพื่อทำลายงานแต่งงานของเขา ถนนด้านข้างฝั่งทิศตะวันตกคือเป้าหมายแรก

 

ชายหนุ่มดักรอฝั่งตรงข้ามกับป้อมยามเพราะจุดนั้นจะสามารถมองเห็นคนขับรถแต่ละคันได้ชัดเจนที่สุด นัยน์ตาคมกริบหรี่ลึกและเพ่งมองเข้าไปในคัมรี่สีขาวซึ่งกำลังจอดแลกบัตร แม้บริเวณนั้นจะไม่สว่างมากนักหากก็พอจะมองเห็นคนที่นั่งหลังพวงมาลัยได้บ้าง เมื่อพบว่าเป็นผู้ชายรูปร่างอวบท้วมเขาจึงเลื่อนสายตาไปยังรถยนต์อีกสามคันที่แล่นตามกันมาต่อท้ายคัมรี่ แต่ก็มองไม่เห็นหน้าคนขับรถเลยจึงได้แต่ยืนกอดอกรอคอยด้วยใจจดจ่อ

 

เมื่อคัมรี่ผ่านไปซีวิคก็แล่นมาแทนที่ คนขับรถคันนี้เป็นผู้ชายอีกตามเคย รูปร่างผอมกะหร่องเกินไป ดูไม่ใกล้เคียงกับแม่สาวชุดดำนั่น เขาจึงปล่อยผ่านไปอีกคัน แต่ยังตั้งอกตั้งใจว่ายังไงคืนนี้ก็ต้องจับตัวแม่สาวปริศนาแล้วลากคอไปสารภาพความจริงกับมนสิการ์ให้ได้ ต่อให้เห็นว่าเป็นผู้ชายขับรถ เขาก็ต้องดูให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ปลอมตัวเพื่อหลบหนี

 

 

 

ร่างเพรียวระหงในชุดดำก้าวฉับๆ เข้าไปในลานจอดรถของโรงแรมมณีดินด้วยท่วงท่างามสง่ามาดมั่น เมื่อหย่อนก้นลงนั่งประจำตำแหน่งคนขับแล้วแว่นดำก็ถูกถอดออกและโยนทิ้งไว้ที่เบาะข้างตัวอย่างไม่แยแส รอยยิ้มอิ่มอกอิ่มใจระบายทั่วใบหน้างามจัดขณะนึกถึงรายได้ก้อนโตจากภารกิจในคืนนี้

 

พอคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้วฮอนด้าแจ๊สสีเหลืองคันกะทัดรัดก็แล่นฉิวไปยังทางออกอย่างรวดเร็ว เมื่อใกล้ถึงป้อมยามซึ่งเป็นจุดแลกบัตรคืนเธอก็ควานมือหาบัตรจอดรถ แต่พอเงยหน้าขึ้นอีกทีก็พบชายหนุ่มร่างสูงในชุดทักซิโด้สีขาวเต็มยศยืนกอดอกเพ่งมองมาเหมือนกำลังตามหาใครบางคน

 

หญิงสาวตัวแข็งทื่อ ซวยแล้ว!”

 

สิ้นเสียงอุทานตื่นตระหนก ใจของเธอก็เต้นตึกตักอย่างบ้าคลั่ง ขณะควานมือหาแว่นดำมาสวมอย่างลนลานเพื่อปกปิดใบหน้าที่แท้จริงเอาไว้ แม้ว่าเธอจะบรรจงแต่งหน้ามาแล้วชนิดอย่างหนาตราช้างถึงขั้นล้างเครื่องสำอางออกเมื่อไหร่อาจจำไม่ได้ว่าเป็นคนเดียวกันก็ตาม แต่เพื่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินเธอต้องป้องกันไว้ก่อน

 

ฮอนด้าแจ๊สสีเหลืองซึ่งรอคิวอยู่เป็นคันสุดท้ายทำให้ม่านตาของเตชิตขยายกว้างขึ้น เขาเดินช้าๆ เข้าไปหารถยนต์คันนั้นด้วยลางสังหรณ์บางอย่าง และทันทีที่เห็นว่าคนนั่งหลังพวงมาลัยเป็นผู้หญิง ใส่แว่นดำ แถมยังแต่งชุดดำอีกต่างหาก เลือดลมในกายก็ฉีดพล่าน

 

ยายตัวแสบ เราเจอกันแน่!” เสียงคำรามต่ำลึกดังขึ้นขณะที่ขายาวก้าวพรวดๆ เข้าไปหาเป้าหมายราวกับพายุ

 

ภาวิกาลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอขณะมองหาทางหนีทีไล่ด้วยใจที่เต้นระทึก เธอรู้สึกเหมือนถูกสวรรค์ลงโทษ เมื่อคิดจะเลี้ยวกลับเข้าไปในลานจอดรถอีกครั้ง แต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้เพราะตรงนี้ไม่มีเส้นทางเชื่อมต่อ ผ่านป้อมยามไปเพียงห้าเมตรก็ถึงถนนใหญ่ ตอนนี้จะหลบไปทางไหนก็ไม่ได้แล้ว

 

จอดรถแล้วลงมาเดี๋ยวนี้นะยายตัวแสบ! อย่าคิดหนีเป็นอันขาด!” 

 

ชายหนุ่มกัดฟันสั่งอย่างดุดันพลางทุบกระจกปังๆ เหมือนอยากให้มันแตกละเอียดคามือ อีกมือพยายามงัดประตูรถด้วยความโมโหที่เดือดพล่านอยู่ในอก

 

ผู้หญิงคนนี้จะต้องรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างสาสม!

 

คนที่นั่งอยู่ในรถถึงกับสะดุ้ง ยิ่งเห็นใบหน้าถมึงทึงของคนด้านนอกกอปรกับดวงตากร้าวกระด้างส่องแสงวาวโรจน์คู่นั้นเธอก็ยิ่งผวา มองหาตัวช่วยก็ไม่มีรถขับตามมาสักคันพอให้ใครเห็นว่าเธอกำลังถูกคุมคาม รถคันหน้าก็เคลื่อนไปเรื่อยๆ เพื่อแลกบัตรออกสู่ถนนใหญ่ ครั้นจะบีบแตรขอความช่วยเหลือก็เกรงเรื่องราวบานปลาย

 

เขาไม่ปล่อยเธอแน่ หากเรื่องไปถึงตำรวจคนที่ซวยสุดย่อมเป็นเธอ ดังนั้นเธอต้องหนีแบบเงียบสุดชีวิต

 

ลงมาเดี๋ยวนี้นะ ลงมา!” เขาตะโกนสั่ง สีหน้าสีตาบอกชัดว่าโกรธชนิดไม่เผาผีและอาจถึงขั้นลงมือฆ่าคนได้อย่างเหี้ยมโหด  

 

ลงก็โง่น่ะสิ อีตาบ้าเอ๊ย...ตามฉันมาทำไมเนี่ย ทำไมไม่ตามเจ้าสาวตัวเองไปเล่า

 

หญิงสาวบ่นอย่างร้อนใจ เห็นท่าทางคลั่งจัดของชายหนุ่มก็ยิ่งหวาดหวั่นและลนลานไปกันใหญ่ เหลือบตามองรถคันหน้าและเหยียบคันเร่งเบาๆ ตามไปเป็นระยะ เมื่อคนข้างนอกยังตามติดไม่ลดละก็อดจะหลุบตามองมือใหญ่ที่คอยงัดประตูรถและทุบกระจกปังๆ ไม่ได้ น่ากลัวจะพังคามือซะจริงๆ

 

จะทุบทำไมเนี่ย เดี๋ยวรถก็พังหรอก โธ่เอ๊ย...เมื่อไหร่จะเสร็จซะทีวะเธอบ่นพึม หลุดปากพูดคำไม่สุภาพออกไป พอนึกได้ก็เอามืออุดปากตัวเองฉับ

 

ไม่ได้ๆ พูดคำหยาบคายไม่ได้นะวิกกี้จ๋า เธอต้องเป็นผู้ดี...ผู้ดี ท่องไว้จ้ะท่องไว้

 

หญิงสาวปลอบตัวเองพลางมองป้อมยามด้วยท่าทีร้อนรน แต่แล้วก็ตัวแข็งทื่อ ใจหายวาบเมื่อนึกอะไรได้

 

บรรลัยละ! ใบขับขี่มันมีทั้งชื่อและนามสกุลจริงของเรานี่หว่า ถ้าอีตาบ้านี่เห็นเข้าก็จบกันเท่านั้น งานนี้ถึงกับหมดอนาคตเชียวนะเว้ย เสียงครางร้อนรน ไม่สนแล้วว่าจะสบถคำไม่สุภาพออกมาอีกกี่คำ

 

ผมบอกให้ลงมาเดี๋ยวนี้ ลงมาคุยกันดีๆ หรือจะให้ผมจับคุณส่งตำรวจฮะ

 

เสียงข่มขู่เข้มข้นดังขึ้นอีกระลอกทำให้นางละครมืออาชีพรู้สึกร้อนรนปนวิตกจริตอย่างหนัก ตั้งแต่ทำงานแบบนี้ไม่เคยมีครั้งไหนที่โจทก์จะตามล่าตัวเธอก่อนเคลียร์กับคนของตัวเองได้ ถ้าเขาไม่ผิดปกติก็อาจแปลว่าถึงคราวเคราะห์ของเธอจริงๆ

 

เตชิตเห็นหญิงสาวทำคอยืดคอยาวไปข้างหน้าอย่างลุกลี้ลุกลนจึงมองตาม เมื่อสังเกตเห็นว่ารถคันข้างหน้าของเธอกำลังแลกบัตร ชายหนุ่มก็นึกอะไรออก รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนมุมปากหยักพลางหันกลับมาจ้องหน้าสาวชุดดำอย่างอาฆาต แล้วเขาก็วางมือจากการประทุษร้ายยานพาหนะของเธอ เดินลิ่วไปที่ป้อมยามอย่างรวดเร็ว

 

สาวสวยเบิกตาโพลงเมื่อเห็นเขาพูดอะไรบางอย่างกับ รปภ. พร้อมยื่นมือไปข้างหน้า ไม่มีเวลาให้เธอคิดมากอีกแล้ว

 

เอาวะ ตายเป็นตาย!”

 

เมื่อรถคันหน้าแลกบัตรเสร็จและเคลื่อนตัวออกไปแล้ว หญิงสาวก็เหยียบคันเร่งไปจอดข้างป้อมยาม รีบควานหาบัตรจอดรถของโรงแรมในกระเป๋าถือปราด้าใบโปรดแล้วผลักประตูรถออกไปโดยเร็วเพื่อแย่งชิงหลักฐานชิ้นสำคัญกลับมาให้ได้

 

เอาใบขับขี่มาให้ฉัน นี่ค่ะบัตรจอดรถเธอตะโกนเสียงดังลั่น

 

คือว่า...เราทะเลาะกันนิดหน่อยครับ ถ้าเธอได้ใบขับขี่ก็อาจขับรถหนีผมไปอีก เธอกำลังโกรธ ผมกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ ขอใบขับขี่ของเธอให้ผมเถอะครับ

 

ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ หากดวงตาหรี่ลึก จ้องหน้าหญิงสาวที่ก้าวฉับๆ เข้ามาใกล้ทุกขณะอย่างมาดหมาย

 

ไม่ใช่นะคะ เราไม่รู้จักกัน อย่าให้เขานะ ไม่งั้นฉันจะแจ้งจับคุณด้วยอีกคน ผู้ชายบ้าคนนี้พยายามจะทุบรถฉัน เขาเป็นผู้ร้าย อย่าไปเชื่อเขานะ

 

หญิงสาวตะโกนบอกอย่างร้อนรนพลางวิ่งหน้าตั้งอยู่บนรองเท้าปราด้าแสนรักที่กัดฟันซื้อมาในราคาหลายหมื่นด้วยท่าทีคล่องแคล่วปราดเปรียวอย่างเหลือเชื่อ

 

เตชิตแค่นหัวเราะแล้วบอกหน้าตาเฉย เธอกำลังโกรธเลยพูดแบบนี้ พี่น่าจะรู้ดีนะครับ ผู้หญิงทำได้ทุกอย่างที่พวกเธออยากจะทำ

 

กรี๊ด! ไม่จริงนะ เขาโกหก หญิงสาวกัดฟันกรอด ถลึงตาจ้องคนโกหกหน้าด้านๆ อย่างโมโห

 

ชายหนุ่มยักไหล่พลางทำสีหน้าเพลียใจสุดฤทธิ์โดยไม่พูดอะไร

 

รปภ. ที่ประจำอยู่ในป้อมยามมีสีหน้าลำบากใจ มองหนุ่มสาวทั้งสองคนสลับกันไปมาก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อมพร้อมยื่นมือไปรับบัตรจอดรถจากหญิงสาว

 

เชิญคุณผู้หญิงขับรถไปจอดชิดกำแพงด้านซ้ายก่อนนะครับ ผมขอตรวจสอบอะไรเล็กน้อย เพื่อความปลอดภัยของพวกคุณทั้งสองคน

 

ไม่! เอาใบขับขี่ของฉันมาเดี๋ยวนี้นะ หญิงสาวแทบกรี๊ดลั่น เมื่อบัตรจอดรถหลุดจากมือไปแล้ว ได้แต่ยืนกำหมัด เกาะป้อมยามด้วยสีหน้าเอาเรื่อง

 

เหมือนสวรรค์จะเข้าข้างคนดีมากกว่า บัตรจอดรถของผู้ร้ายตัวจริงหล่นลงบนพื้น รปภ. หนุ่มจึงก้มเก็บ

 

เตชิตอมยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ อาศัยจังหวะนั้นคว้าข้อมือเล็กไว้อย่างเหนียวแน่น คุณเสร็จผมแน่!”

 

หญิงสาวหันขวับ ใจหายวาบ ก่อนจะอ้าปากโวยวาย หากถูกมือใหญ่ตะปบไว้โดยเร็วทำให้เสียงที่เล็ดลอดออกมาฟังอู้อี้ไม่ได้ศัพท์

 

ปล่อยให้โง่ มานี่เลยยายตัวแสบ บอกมาว่าคุณเป็นใคร ทำไมต้องมาก่อกวนงานแต่งของผมด้วย บอกมาให้หมด โทษหนักจะได้เป็นเบา

 

ชายหนุ่มเข้าใจดีว่าเธอคิดจะพูดอะไรจึงกัดฟันข่มขู่เสียงเย็นพร้อมทั้งลากร่างระหงให้ตามเข้าไปในลานจอดรถชั้นใต้ดินของโรงแรมเพื่อจะได้พูดคุยกันถนัดขึ้น โชคดีของเขาที่ตอนนั้นไม่มีรถคันอื่นวิ่งตามรถของหญิงสาวมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

6 ความคิดเห็น