From you in another land ; | #hyunseungmin

ตอนที่ 2 : / guy with black hoodie /

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

/ guy with black hoodies /



“อรุณสวัสดิ์”

ในเช้าวันจันทร์ คิมซึงมินตื่นขึ้นมาพร้อมทักทายกรอบรูปที่ตั้งเหนือหัวเตียงของเขา รูปของพี่วอนพิล แม้จะจากกันไปนานนับ10ปี แต่ซึงมินก็ยังคงพรรณนาถึงเขาเสมอ ครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นพี่ของตัวเอง ก็ตอนอายุ 4 ขวบ

พี่วอนพิลใส่เสื้อและกางเกงขาสั้นสีขาว มือทั้ง2ถูกล็อค คิมวอนพิลถูกทหารหลายนายพาไปในในที่ที่ไม่สามารถรู้ได้ว่าคือที่ไหน

ในตอนนั้น เพียงคำบอกลาก็ยังไม่ได้กล่าวออกไป คนเป็นแม่นำมือทั้ง2ข้างมาปิดตาลูก แม่ไม่อยากให้ลูกต้องเห็นจุดจบของพี่ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้

“แม่ปิดตาผมทำไมเหรอฮะ?”
“ลูกไม่ควรได้เห็นภาพนี้หรอก”

เมื่อสติลอยกลับเข้ามาสู่หัวสมองของเขาอีกครั้ง เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากนั้น พี่วอนพิลก็ตาย

“ซึงมิน ไปกินข้าวเช้าได้แล้วลูก”
“ครับแม่”

คิมซึงมินเดินออกจากห้องพร้อมกระเป๋าใบใหญ่ประมาณ2ใบติดตัวไปด้วย

“ผมจะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว ผมต้องคิดถึงแม่มากๆแน่เลย”
“แม่จะรอลูกอยู่ที่นี่แหละ รีบๆกินข้าวเถอะนะ เดี๋ยวจะไปไม่ทัน”
“ครับ”
“ซึงมิน แม่ขออะไรอย่างนึงได้ไหม...”
“ครับ?”
“อย่าตายนะ”
“ครับ...ผมสัญญา”

คิมซึงมินออกเดินทางจากบ้านไปยังลานหน้าน้ำพุเพื่อรวมตัวกับทหารคนอื่นๆ มันก็เหมือนกับการเรียนโรงเรียนประจำ หรือ คล้ายกับการฝึก ร.ด. นั่นแหละ

/ คิดถึงแม่จัง...

“ซึงมินทางนี้~!”

จีซองตะโกนเรียกซึงมิน เด็กหนุ่มสาวเท้าไปหาเพื่อนของตนโดยทันที

“รถจะมารับในอีก10นาทีข้างหน้าล่ะ”
“แล้วนี่นายเอาอะไรมาเยอะแยะเนี่ย จีซอง กระเป๋าตั้ง4ใบมันไม่เวอร์ไปหน่อยเหรอ”

ฟิลิกซ์เอ่ยปากบ่นจีซอง แต่มันก็เยอะจริงๆนั่นแหละ ขนาดเขากับฟิลิกซ์เอามาแค่2ใบ ยังหนักจะตายอยู่แล้วเลย

“หนักมากเลย แต่มันเป็นของจำเป็นทั้งนั้นเลยนะ!”
“จ้าๆ รู้แล้วจ้า”

/ 9:10 AM /

รถตู้คันที่1 คือคันที่พวกเรานั่ง พวกเรา3คนนั่งเบียดกันในเบาะ2เบาะรถตู้คันนี้ขับมาเป็นเวลาประมาณ1ชั่วโมงแล้ว ทำให้จีซองผู้ขี้เซาหลับไปโดยปริยาย

รถจำนวน20กว่าคัน กำลังมุ่งหน้าไปสู่เขตทางใต้ เป็นเขตที่ค่อนข้างใกล้กับเมืองแวมไพร์ เขตทางใต้เป็นเขตต้องห้ามเฉพาะสำหรับเป็นที่ฝึกและที่อยู่ของทหารเท่านั้น เนื่องจากมีบริเวณที่ติดกับเมืองของแวมไพร์ วันดีคืนดีก็อาจมีแวมไพร์ชั้นต่ำที่หลงมาที่นี่

ผู้คนในเขตทางใต้ล้วนเคยโดนฝึกหรือเป็นทหารมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นคุณป้าที่ทำร้านอาหารหรือคุณลุงที่ขายของอำนวยความสะดวก คนพวกนั้นถูกฝึกกันมาหมดแล้วทุกคน

เขตใต้ไม่ใช่เขตของคนอ่อนแอ

เป็นเวลาประมาณ14ปีแล้ว ที่เมืองมนุษย์ไม่ถูกแวมไพร์เข้าโจมตี นับตั้งแต่ปีที่พี่ชายของเขาตาย ก็ไม่เกิดการโจมตีระหว่างมนุษย์กับแวมไพร์อีก แต่ใช่ว่าสงครามจะจบลง ต่างฝ่ายต่างคิดหาวิธีกำจัดกันและกัน แต่การที่สมครามเงียบไปดื้อๆ อาจเป็นลางร้ายว่าจะเกิดสงครามที่ใหญ่ที่สุดก็เป็นได้ คิมซึงมินคิดอย่างนี้

เป็นเวลา 2ชั่วโมงแล้วที่รถคันนี้ขับเคลื่อนไปจากเขตเหนือ จีซองยังคงหลับอยู่ ฟิลิกซ์หยิบหนังสือมาอ่านเล่นฆ่าเวลา ส่วนเขาก็มองวิวทิวทัศน์ไปเรื่อยๆ

“นี่ซึงมิน”
“หืม?”

เด็กหนุ่มผมสีทองกล่าวขึ้นมาทั้งๆที่สายตายังคงจับจ้องไปที่หนังสืออยู่

“มีอะไรรึเปล่า?”
“แค่คิดว่า ภารกิจน่ะ มันจะมีคนตายรึเปล่า?”
“ฉันเชื่อว่ามี”

/ เป็นไปไม่ได้หรอก ที่ระหว่างทหารปฏิบัติภารกิจ จะไม่มีทหารคนใดคนหนึ่งตาย เป็นไปไม่ได้เลยจริงๆ การปฏิบัติภารกิจ มันก็เหมือนกับการ เอาตัวเองไปตาย นั่นแหละ

“แล้ว...เราจะตายรึเปล่า?”
“เราจะต้องไม่ตาย”
“ขอให้เป็นอย่างนั้น...”
“อย่าคิดมากเลยฟิลิกซ์ พวกเราฝึกกันมา5เดือนแล้วนี่ พวกเราจะต้องไม่เป็นอะไรหรอก”
“อืม...ว่าแต่ เมื่อวันอังคารที่แล้ว นายไม่ได้กลับบ้านเหรอ?”
“กลับสิ แต่แวะอะไรนิดหน่อย”

เด็กผมทองทำหน้างง ก่อนจะละสายตาจากหนังสือแล้วนำมันเก็บเข้ากระเป๋าของตน

“ที่โบสถ์เหรอ?”
“อืม”
“ถ้านายเกษียรไป ก็ไปเป็นนักบุญเถอะ ไปโบสถ์บ่อยเหลือเกิน”
“มันสงบน่ะ แต่หลังจากนี้คงไม่ได้ไปแล้ว”
“นั่นสิ”
“แต่ตอนไป เจอเด็กผู้ชายคนนึงใส่เสื้อฮู้ดสีดำ อายุเท่ากับฉันด้วยล่ะ”
“อ่า เขาทำไมเหรอ”
“ไม่รู้สิ แต่เขาเป็นคนที่ค่อนข้างมองโลกในแง่ร้ายมากเลยล่ะ แต่ฉันรู้สึกว่าอยากจะรู้จักเขาจังเลย”

/ อยากรู้จัก จริงๆนะ อยากปรับความคิดเขาให้มันดูสดใสกว่านี้จัง

“แปลกนะเนี่ย ไม่เคยเห็นนายอยากรู้จักใครมาก่อนเลย”
“อืม นั่นสินะ แต่ก็ คงไม่ได้เจอเขาแล้วล่ะ”
“แล้วนายรู้ชื่อเขารึเปล่า?”
“เขาบอกแค่ว่า ฮวัง”
“ฮวัง? คุ้นๆนะ แต่ก็ช่างมันเถอะ”
“อืม”

รถแล่นไปเป็นเวลา3ชั่วโมงเต็มกว่าจะมาถึงเขตทางใต้ เหล่ารุ่นพี่ต่างคอยช่วยเหลือรุ่นน้องในการเรียนรู้ต่างๆ กว่าจะได้เก็บกระเป๋าเข้าห้องนอนก็ตอน3ทุ่ม

“เหนื่อยเป็นบ้าเลยยยยยย”
“นั่นสิ เหนื่อยจัง”

จีซองบ่นก่อนจะกระโดดลงเตียง ซึงมินพูดเสริมก่อนจะนั่งลงบนเตียงช้าๆ ห้องพักเป็นห้องนอนรวม3คน เหมือนกับโชคชะตาฟ้าลิขิตอย่างนั้นแหละ ที่ทำให้พวกเขา3คนได้เป็นเพื่อนกัน

/ ได้พักสักที

“งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ”
“อืม ไปเลยยย”

ซึงมินว่า เขาเดินไปหยิบอุปกรณ์อาบน้ำแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป จีซองเอาแต่นอนกลิ้งบนเตียงไปด้วยความเหนื่อย ส่วนฟิลิกซ์ก็อ่านหนังสือที่ค้างคาจากตอนนั่งรถ

/ 22:30 PM /

“จะปิดไฟล่ะนะ”
“โห่ นอนแล้วเหรอ”
“จีซองนี่4ทุ่มครึ่งแล้วนะ พรุ่งนี้ตื่นตี5ครึ่งนะ อย่าลืมสิ”
“บ่นเป็นแม่เลยอ่ะ ฟิลิกซ์”
“งั้นปิดไฟนะ”



‘ราตรีสวัสดิ์’

เฮือก!

“ตี2?”

คิมซึงมินลุกขึ้นบนเตียงแล้วหันไปมองนาฬิกา ยังไม่ตี5อีกเหรอ...

เขาตื่นมาเพราะฝัน ฝันถึงผู้ชายคนนั้น คนที่สวมเสื้อฮู้ดสีดำ

“รู้สึกเหมือนว่า จะได้เจอเขาเร็วๆนี้...ทำไมกันนะ?”

ซึงมินฝันถึงนายฮวังคนนั้น ฝันว่าได้นอนด้วยกัน เพราะอะไรกัน?
ฝันว่าได้จับมือด้วยกัน เพราะอะไร?
ฝันว่าถูกแยกจากกัน เพราะอะไร?
ฝันว่า...เขาเหมือนกับพี่วอนพิล เพราะอะไรกัน?

เขาฝันถึงพี่วอนพิล กับผู้ชายอีกคน ที่เหมือนจะเป็นแวมไพร์
ฝันเห็นพี่วอนพิลที่เดินเข้าไปในลานประหาร
ฝันถึงผู้ชายที่อยู่กับพี่วอนพิลถูกเผาตายทั้งเป็น

จริงๆแล้วเขาฝันถึงใครบางคนตั้งแต่วันเกิดของเขาแล้วแต่เขาไม่ได้ใส่ใจ แต่ฝันมันเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ มันชัดเจนขึ้นจนอยากจะรู้ว่านายฮวังคนนั้นเป็นใคร

/ บ้าอะไรวะเนี่ย

ความสับสนเข้ามาปะทุภายในสมองของซึงมินจนเอ่อล้น ซึงมินสะบัดหัวไล่ความคิดต่างๆนานาของเขา ก่อนจะเดินไปอาบน้ำ

“ฮวัง...ฮวังฮยอนจิน?”

และแล้ว ก็พูดชื่อคนคนนั้นออกมา ทั้งๆที่ไม่รู้จัก แต่ทำไมถึงได้เอ่ยชื่อนี้ออกมานะ?

ทำไมล่ะ คิมซึงมิน


Chapter two End
สั้นรึเปล่า แอแงงง
ฝากติดตามผลงานของเราด้วยนะคะ
ของคุณที่อ่านนะคะ 
thx for reading & enjoy my fic :)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #12 Jane__v (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 02:09

    จะได้เจอกันอีกมั้ยน้าคุณฮวังงง
    #12
    0
  2. #5 Idk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 04:57

    ชอบบบบมากกกกก ชอบแนวนี้มาก!! ตื่นเต้นอ่ะ มาอัพเร็วๆนะคะไรท์

    #5
    0
  3. #4 SNJ names (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 02:33
    กรี๊ดดดดดดดด ตื่นเต้นอะไรไม่รู้แง
    #4
    0
  4. #3 MySowonGfriend (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:52
    รอเลยค่ะไรท์ ให้ได้เจอกันเร็วๆนะ ไม่เอาเจอแบบครั้งแรกแล้ว555
    #3
    0