เรื่อง (ชีวิต) สั้น - เรื่อง (ชีวิต) สั้น นิยาย เรื่อง (ชีวิต) สั้น : Dek-D.com - Writer

    เรื่อง (ชีวิต) สั้น

    ลิ้นชา ปากขม อมควัน

    ผู้เข้าชมรวม

    357

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    357

    ความคิดเห็น


    7

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  รักอื่น ๆ
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  4 พ.ค. 49 / 13:48 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

      ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ถูกฉาบด้วยแสงจ้าจากหลอดฟลูออเรสเซ้นต์

      บุหรี่มวนหนึ่งกำลังเผาไหม้ตัวเองอยู่อย่างเฉื่อยชา

      วงแหวนสีแดงเพลิงลามไปตามใบยาสูบ

      ขี้เถ้าสีเทาดำปรากฏขึ้นแทนตัวบุหรี่สีขาวจาง

      ควันขาวนวลลอยขึ้นคละคลุ้งภายในมวลอากาศ

      กลิ่นหืนฉุนของมันตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องเล็ก

      ผมมองดูฆาตกรเงียบในมือ

      สูบแล้วจะมีกลิ่นปาก

      เป็นอันตรายต่อลูกในครรภ์

      ทำให้เป็นมะเร็งปอด

      ทำให้เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ

      เป็นอันตรายต่อคนรอบข้าง

      ฯลฯ

      ผมรู้จักกับมันมาเป็นเวลานานกว่าเจ็ดปีแล้ว

      สนิทบ้าง ไม่สนิทบ้าง แล้วแต่สภาพอารมณ์ สถานะทางการเงิน ความปลอดภัยในชีวิต และสุขภาพร่างกาย

      ผมรู้จักมันมาก่อนเหล้า เพื่อนที่ดีที่สุดของผม

      มันไม่เคยบ่น ด่า ว่า

      แต่มันทำร้ายผมอย่างเงียบๆ

      เงียบจนไม่อาจได้ยินแม้แต่เสียงประทุของเชื้อเพลิงในตัวของมันเอง

      อากาศถูกเร่งเร้าผ่านใบยาสูบลงสู่ปอด

      แสงสีแดงเพลิงโดนกระตุ้นให้โหมลุกเข้มขึ้นอีกนับเท่าทวี

      ก่อนระบายเป็นควันขาวออกมาจากช่องทางของระบบทางเดินหายใจ

      สมองปลอดโปร่ง

      ก๊าซออกซิเจนส่วนหนึ่งถูกขัดขวางไว้ด้วยสารพิษบางชนิด

      ส่งผลให้รับประสาทสั่งการช้าลง

      เครียดน้อยลง

      เป็นเวลาสองถึงสามนาที

      จนกระทั่งชีวิตของมันจบลงในที่เขี่ยบุหรี่

      สถานที่ที่มีเพื่อนของมันนอนขดตัวเบียดกันอยู่อย่างหนาแน่น

      ซากเถ้าของใบยาสูบปะปนกันอยู่ภายในนั้น

      ดูแล้วคล้ายขุมนรกขนาดย่อม

      หรือเชิงตะกอนที่เผาชีวิตของตัวผมเอง

      ผมสูบบุรี่ทำไม?

      คำถามนี้ผุดขึ้นมาในหัวทุกครั้งที่บุหรี่แต่ล่ะตัวถูกดับลง

      แต่มันไม่เคยเกิดขึ้นเลยเมื่อครั้งเปลวไฟถูกจุดขึ้นกระทบเครื่องกำเนิดควันขาว

      มันคล้ายเป็นนิสัย

      หรือาจฝังลึกลงไปในสันดาน

      เมื่อมีบุหรี่ ก็ต้องจุดขึ้นสูบ

      มันก็เป็นเช่นนั้น

      ผมคิดว่าตัวเองนั้น ไม่ ติด บุหรี่

      อย่างน้อยมันก็ในความคิดของผม

      แสงสีทองจากไฟแช๊คด้ามเหมาะมือถูกจุดขึ้นอีกครั้ง

      วัฏจักรการทำลายปอดกำลังดำเนินไปอย่างเดิม

      ผมจ้องดูมันอีกครั้ง

      ไฟที่ลุกไหม้ไปเรื่อยๆ

      ชีวิตของผมที่กำลังลดลงไปเรื่อยๆ

      ขี้เถ้าไร้ค่าที่ถูกขับออกมาหลังจากสร้างควันขาวสวยงามที่ฉาบไปด้วยสารพิษ

      ชีวิตผมช่างเหมือนบุหรี่จริงๆ

      หมอกพิษถูกพ่นออกมาอย่างแผ่วเบา

      มันกำลังเต้นระรัวเมื่อกระทบถูกกระแสลม

      ลอยขึ้น ลอยขึ้น

      จนจางหายไป ภายใต้แสงไฟบนเพดานเตี้ย

      ชีวิตผมช่างคล้ายควันบุหรี่จริงๆ

      การคบหาของมันกับผมในวันนี้ ดูท่าจะต้องสิ้นสุดลง

      ซองสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเท่าฝ่ามือ

      อันเป็นที่อยู่อาศัยของมัจจุราชเงียบได้โล่งกลวงไปแล้ว

      มัน หมด แล้ว

      สำหรับวันต่อๆไป

      ผมยังยืนยันไม่ได้ว่า การคบหาของเราจะเป็นไปในลักษณะใด

      อย่างที่ผมบอกพวกคุณไปนั่นแหละ

      ปัจจัยในการคบหาระหว่างผมกับมันนั้นมีอยู่เยอะ

      อย่าลืมว่า อนาคตนั้นเป็นสิ่งไม่แน่นอน

      ผมจะคิดถึงมัน

      เพราะมันต้องเผาตัวเองเพื่อผม

      เพราะมันทำให้ผมมีความสุข

      เพราะมันคบกับผมมายาวนานนัก

      ผมกับมัน

      ต่างกันแค่เพียงนิดเดียวจริงๆ

      มันไม่มีชีวิต

      ...แต่

      ผมยังมีชีวิต

      ก็แค่นั้นเอง...

      บทความนี้เขียนขึ้นจากความรู้สึกส่วนบุคคล มิได้ยุยง ส่งเสริมให้ผู้อ่านกระทำตามข้อความในบทความนี้แต่ประการใด โปรดใช้วิจารณญาณที่ดีในการอ่าน

      และอย่าลืมว่า บุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพคุณและคนใกล้ชิดคุณ

      ขอแสดงความขอบคุณ / ดาบไร้ฝัก รักไร้สื่อ ชื่อไร้เกียรติ

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×