คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ Fic Fairy Tail ] Congratulations

โดย sato ami

แม้ว่าฉันจะเจ็บปวดมากแค่ไหน แต่การที่ได้เฝ้าดูนายก็เพียงพอแล้ว ยิรดีกับการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขนะ

ยอดวิวรวม

781

ยอดวิวเดือนนี้

44

ยอดวิวรวม


781

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


15
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 มี.ค. 63 / 23:32 น.
นิยาย [ Fic Fairy Tail ] Congratulations

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
นิยายเรื่องนี้ไรท์ได้แรงบันดาลใจมาจากเพลง 

congratulations - Day 6 version English นะคะ 



 

เนื้อหาของฟิคเริ่มตอนที่กิลด์แฟรี่เทลยุบไป แล้วนัตสึกับลูซี่กลับมาเจอกันนะคะ 

อาจจะไม่อิงตัวเนื้อเรื่องของการ์ตูนเท่าที่ควร ( เพราะว่าไรท์หาแบบซับดูไม่ได้ ) ต้องขออภัยไว้ด้วยนะคะ

(นิยายเรื่องนี้เล่าจากมุมมองของลูซี่นะคะ)

b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 มี.ค. 63 / 23:32


" นัตสึ นายเปลี่ยนไปเยอะจังเลยนะ " ฉันเอ่ยปากทักเขาอย่างร่าเริง

ผู้ชายที่ฉันผูกพันและเป็นบุคคลที่นำพาฉันสู่ความสัมพันธ์อันอบอุ่น ของกิลด์เลื่องชื่อ

 

ถึงแม้ฉันแสดงออกไปเช่นนั้น แต่เมื่อกวาดสายตาพิจารณามองเขาอย่างถีถ้วนจนดวงตาของฉันและนัตสึสบกัน

ฉันจึงรับรู้ว่าเขาไม่ใช่บุคคลที่ฉันเคยรู้จักเลยแม้แต่น้อย ทั้งพลังเวทย์ที่เพิ่มพูน สีผิวที่เข้มขึ้นมา หรือแม้แต่บรรยากาศรอบตัวของหมอนี่ก็ด้วย โตขึ้นแล้วสินะ

" ลูซี่นี่แปลกคน ก็ฉันไปฝึกฝนมานี่นะ " นัตสึตอบกลับมาด้วยท่าทีสบายๆ สร้างความคุ้นเคยเก่าๆให้กลับมา

" เห็นด้วยที่สุดไอล์! " แฮปปี้ช่วยเสริมคู่ซ๊้เช่นเคย ก่อนจะบินวนไปวนมาแล้วพุ่งมาทางฉัน 

" นี่ลูซี่ หิวแล้วล่ะไอล์! "

 

ฉันเผลอระบายยิ้มอย่างคุ้นเคย ความอบอุ่นจากความสุขและความยินดิโอบกอดหัวใจของฉันไว้อย่างแผ่วเบาเหมือนสายลมในฤดูร้อน

ภาพสองคนที่คุ้นตาเดินนำหน้าฉันไปสู่ร้านอาหารชื่อดังของเมือง เชิญชวนให้ฉันเดินตามอย่างเชื่องช้า

 

.

ยินดีด้วยนะ ที่ฝึกซ้อมจนพลังเวทย์ไหลเวียนออกมาได้มากขนาดนี้

ยินดีด้วยนะ ที่ใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข

.

 

" เธอนี่นะลูซี่ ทำไมปล่อยให้ตัวเองผอมไปขนาดนี้นะ " ปากเขากล่าวว่าฉันที่นั่งมองอยู่ตรงข้ามทั้งยังเคี้ยวไก่ทอดที่เต็มปากอยู่ในที

" หรือว่าลูซี่จะเป็นนักข่าวไส้แห้งล่ะไอล์ " แฮปี้ขยับปีกไปมาอย่างสบายอารมณ์โดยไม่วายจะเงยหน้าขึ้นมาแสดงอารณ์ทะเล้นใส่กัน

" คนเขาอุตส่าห์เลี้ยง ก็นั่งกินเงียบๆไปเถอะย่ะ " ฉันแสร้งเวี่ยงอารมณ์ใส่พวกเขาอย่างไม่จริงจัง

" ลูซี่โกรธแล้วล่ะแฮปปี้ "

 

คู่หูตรงหน้าฉันหันหน้าเข้าหากันพลางระเบิดหัวเราะอย่างมีความสุข คนขี้เล่นกะเจ้าแมวมีปีกจอมกวนหันมาหยอกล้อฉัน

เพื่อง้อให้หายโกรธอย่างที่เคยชงนให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารหลังจากที่ไม่พบกันนาน กลับสู่ความคุ้นเคย

 

.

ฉันเห็นความสุขในตานายเปล่งประกายอีกแล้วล่ะนัตสึ

(ยิ่งเห็นความสุขพวกนี้มากเท่าไหร่ เหมือนค่อยๆฆ่าฉันให้ตายจังเลยนะ)

.

 

" เชื่อใจฉันนะลูซ๊่ พวกเราทำได้อยู่แล้ว " นายฉีกยิ้มให้ฉันอีกครั้งหลังรบเร้าให้ฉันบอกที่อยู่ของคนอื่นๆที่เป็นสมาชิกในกิลด์

" เราจะสร้างมันขึ้นมาได้อีกครั้งแน่นอน! "

 

เป็นแบบนี้อีกแล้ว นายมอบรอยยิ้มมาให้ฉันพร้อมทั้งขอให้เชื่อใจ แตกต่างจากตอนนั้นที่มาสเตอร์ประกาศยุบกิลด์

แต่เหมือนกับตอนนั้นเลยเหมือนตอนที่นายทิ้งฉันไว้ในเมืองนี้เพียงลำพัง หรือนายลืมไปแล้วว่าเคยทิ้งฉันคนนี้ไว้เพียงคนเดียว

 

" แต่ว่าตอนนี้น่ะ ขอนอนก่อนนะ " " ไอล์! " ขานตอบรับกันดดไม่ต่างอะไรจากปี่กะขลุ่ย ทั้งทิ้งตัวลงนอนบนเตียงใหญ่ในห้องเช่า

ของฉันอย่างถือวิสาสะ

" จะนอนก็ไปนอนข้างล่างสิยะ " ฉันดึงผ้าพันคอของเขาไว้เต็มแรงก่อนจะร่วงตามลงไปเพราะไม่อาจต้านแรงดึงจากเขาที่กอดฉันไว้ตั้งแต่เมื่อก็ไม่รู้ได้

" ก็ฉันอยากนอนกับเธอนี่ " ตอบรับกลับมาสดใสด้วยน้ำเสียงงัวเงียแล้วหลับไปในเวลาอันรวดเร็ว

.

ฉันเกลียดความสุขนี้ของนายที่สุด

เกลียดที่นายนอนหลับสนิท แล้วทิ้งฉันให้รับรู้เสียงหัวใจตัวเองเต้นกระหน่ำ

.

 

" ไม่ต้องออกมาสู้หรอกลูซ๊่ แค่ฉันก็พอแล้ว " นัตสึยืนบังฉันให้ไม่เห็นภาพสงครามตรงหน้า ใบหน้าคมคายหันมาเพื่อให้เราได้สบตากัน

" ฉันก็สู้ได้ ให้ฉันได้.... "

" เชื่อใจแล้วรอฉันก็พอ " นายทิ้งประโยคคำสั่งไว้ด้วยความอบอุ่น แล้วค่อยๆวิ่งออกไปร่วมสงครามนั่นอย่างมุ่งมั่น

 

' สู้เขานะ '

 

ฉันทิ้งร่างที่บาดเจ็บพิงลงกับผนังไม้ที่ถูกทำลายไปบางส่วน ทอดสายตามองสงครามอย่างไร้ความสุข

หยดน้ำสีใสหยดแล้วหยดเล่าไหลลงสู่ผิวเนียนที่ชุ่มเลือดทุกครั้งที่มีพวกพ้องทอดทิ้งชีวิตตนไปกับสงคราม ฉั

นเสียใจแต่ไม่เป็นไรหรอก อีกนิดเดียวฉันก็จะไม่เจ็บปวดแบบนี้อีกแล้ว

นายทิ้งฉันไว้อีกแล้ว ทิ้งไว้พร้อมกับสุขจากความอบอุ่นของนาย และความเจ็บปวดจากการสูญเสียอย่างไม่สิ้นสุด

 

" ปล่อยลูซี่เดี๋ยวนี้ไอ้สวะนี่ " นายสาดพลังเวทย์ชุดใหญ่เข้ามาในเกราะแก้วที่ครอบตัวฉันไปเพื่ออะไรกันนะ ชั่งไม่มีความอดทนเอาสะเลย

อีกแค่แป๊ปเดียวนายก็จะไ่เห็นฉันหรือแม้แต่สัมผัสถึงพลังเวทย์ของฉันแล้วนะ

" เธอไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองเข้าแลกลูซี่ " นายยังคงปล่อยพลังเวทย์ออกมาอีกมากมายจนไม่สนใจแม้กระทั่งพวกพ้องคนอื่นที่บาดเจ็บอยู่

ใบหน้าอันเศร้าสร้อยของนายน่ะ ซ่อนอยู่ใต้ความโกรธเกรี้ยวไม่มิดหรอกนะ คนอื่นๆก็ด้วยถึงจะเจ็บปวดแต่ก็ยังมาแสดงหน้าเศร้าให้เห็นอีก

เพราะแบบนี้แหละ นายต้องฟังความปารถนาสุดท้ายของฉันนะนัตสึ

" นัตสึที่ผ่านมาน่ะ ขอบคุณนะฉันมีความสุขมากเลย แต่ตอนนี้มันจบแล้วล่ะ ลาก่อนนะและขอบคุณจากใจจริง ทุกคนก็ด้วย "

 

ฉันภาวนามาตลอดว่าจะได้เห็นนายยิ้มอีกครั้ง แต่สุดท้ายฉันและนายก็ต้องมาเจ็บปวดในวันที่เราจากลากัน

ภาพสุดท้ายที่นายจะให้ฉันในฐานะมนุษย์ได้จดจำกับเป็นใบหน้าที่เปื้อนน้ำตา

ฉันเองก็เหมือนกัน แต่หลังจากที่แสงสว่างจากการทำลายมิติที่เชื่อมกันระหว่างโลกมนุษย์และโลกแห่งดวงดาวเจิดจ้า

นายจะได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

 

" แฮปปี้ วันนี้เทศกาลชมดอกซากุระใช่ปะ "

" ไอล์ เพราะฉนั้นรีบไปรวมตัวกับพวกเกรย์เถอะ "

" โอ้ว ! "

 

ร่างหนาของชายผู้เป็นเจ้าของกุ่มผมสีซากุระวิ่งไปเข้าไปรวมตัวกับพวกพ้อง ใบหน้าคมประดับไปด้วยรอยยิ้มหลังจากบริเวณนั้นจะเกิดเสียงหัวเราะ

ดังสนั่นจากความสุขของผู้คนที่สนทนา และรวมกลุ่มกันทำกิจกรรม

 

.

' ได้เริ่มใหม่อย่างมีความสุขแล้วนะนัตสึ ทุกคน '

.

ร่างบางเปือยเปล่าปิดเปลือกตาลงเมื่อความมืดเริ่มปกคลุมดวงตา ทั้งร่างทั้งร่างยังจมดิ่งสู่ก้นบึ้งแห่งดวงดาวไปอย่างไร้ที่สิ้นสุด

สิ่งเดียวที่หญิงสาวได้เหลือไว้ที่ปากก้นบึ้ง คือมุกสีขาวนวลทองซึ่งเก็บไว้ซึ่งความทรงจพแสนสุขและเศษเสี้ยวพลังเวทย์อันเชิญอันมากค่า

 

END

 

 

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ sato ami

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 12 เมษายน 2563 / 21:01

    รออยู่น้าาา~
    #2
    0
  2. วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 23:05
    รอนะงับ
    #1
    0