ปมร้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 43 : บทที่ 43 หัวข้อสนทนา (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2534
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 มิ.ย. 53

ตอนที่ 43

บรรดานักศึกษาที่นั่งกันอยู่ตรงบริเวณโต๊ะม้าหินหน้าลานจอดรถประจำคณะหลายต่อหลายคนมองมายังรถเก๋งสีดำมะเมื่อมคันโตของอาจารย์หนุ่ม ที่วันนี้มีตุ๊กตาหน้ารถคนใหม่หน้าตาแปลกไปจากทุกครั้ง วีรภัฏลงจากรถแล้วรีบอ้อมมาเปิดประตูรถอีกฝั่งให้กับหญิงสาว ด้วยท่าทางราวกับเธอเป็นเจ้าหญิง กานต์รวีมองไปรอบๆ ตัวอย่างรู้สึกอึดอัดกับสายตาแปลกๆ ของเหล่านักศึกษาร่วมคณะที่มองมายังเธอและเขาพร้อมๆ กับเสียงซุบซิบนินทา

“เข้าไปข้างในกันเถอะครับ”

วีรภัฏกล่าวพร้อมกับรับเอาหนังสือและกระเป๋าในมือของหญิงสาวมาถือเอาไว้เสียเองขณะที่ทั้งคู่จะเดินเข้าไปในตึกคณะฯพร้อมๆ กัน โดยทำเป็นไม่สนใจต่อสายตาหลายๆ คู่ ที่มองมายังพวกเขา เพียงแค่ลูกศิษย์สาวก้าวเข้ามาในห้องเรียนพร้อมกันกับอาจารย์หนุ่ม เสียงฮือฮาของบรรดานักศึกษาในห้องก็ดังขึ้นอื้ออึงไปหมด ยิ่งเมื่อได้เห็นอาจารย์หนุ่มส่งหนังสือและกระเป๋าในมือคืนให้กับเพื่อนนักศึกษาสาวร่วมห้อง เสียงโห่ร้องเสียงเป่าปาก พร้อมทั้งคำพูดแซวก็ดังลอยเข้ามาเต็มสองหูของทั้งคู่ จนถึงกับหน้าแดงก่ำขึ้นมาพร้อมๆ กัน

วีรภัฏพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง เขาแกล้งทำเป็นตีหน้าขรึมพร้อมกับเก๊กเสียงเข้มเอ่ยปรามเหล่าลูกศิษย์แล้วเริ่มทำการสอนทันที เพื่อให้เสียงซุบซิบเกี่ยวกับตัวเขาและหญิงสาวคนรักซึ่งตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในสถานภาพความเป็นศิษย์อาจารย์กันเงียบลงไป

ชลธิชาเมื่อได้เห็นเพื่อนสาวของตนเดินเข้ามา พร้อมกับทำท่าสนิทกับอาจารย์หนุ่มที่เธอเริ่มรู้สึกชื่นชอบขึ้นมาบ้างแล้วก็เกิดอาการไม่ค่อยพอใจนัก สาวน้อยลูกคุณหนูกระซิบถามเสียงเรียบทั้งที่สายตายังคงจ้องมองไปยังฉากสไลด์ซึ่งอยู่หน้าห้อง

ไหนเมื่อกี้ปอนด์บอกว่ากานต์ตื่นสาย จะนั่งรถตามมาเองทีหลัง แล้วทำไมถึงมาพร้อมกับอาจารย์ภัฏได้ล่ะ เธอคงไม่ได้นัดแนะให้อาจารย์เขามารับที่บ้านใช่หรือเปล่า

ทีแรกกานต์รวีตั้งท่าจะปฏิเสธ แต่แล้วสายตาเหลือบไปเห็นปวีณ์กรลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำพอดี เธอนึกถึงคำพูดของเด็กหนุ่มตอนที่อยู่ในร้านอาหาร พลางมองใบหน้าเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างกาย ก่อนจะตัดสินใจกระซิบตอบอีกฝ่ายอย่างที่ใจคิด

“เฮ้อ ไหนๆ เรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันบอกเธอตรงๆ เลยก็ได้ ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะขอให้อาจารย์ไปรับไปส่งฉันแทนที่บ้าน นายปอนด์จะได้หันมาชอบเธอเสียทีไงล่ะน้ำ

ชลธิชาส่ายหน้าน้อยๆ พลางเอ่ยตอบเพื่อนสาวกลับไป พร้อมกับนั่งมองจ้องหน้าอาจารย์หนุ่มที่กำลังทำการสอนไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ว่าตกเป็นหัวข้อสนทนาของสองสาวเข้าให้แล้ว

 ไม่ต้องหรอกกานต์ ฉันคิดว่าจะเลิกชอบปอนด์แล้วล่ะ ต่อจากนี้ไปฉันจะเปลี่ยนมาชอบอาจารย์ภัฏแทนแล้ว เขาดูเป็นคนดีจะตาย คงไม่ทำให้น้ำต้องช้ำใจหรอกนะ

ต่อ

หา เธอว่าอะไรนะน้ำ

จู่ๆ กานต์รวีก็โพล่งขึ้นมาเสียงดังท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องเรียนด้วยความตกใจกับสิ่งที่เด็กสาวลูกคุณหนูพูดมา จนแม้แต่อาจารย์หนุ่มที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาสอนตามสคริปต์ที่หน่วยของเขาเตรียมมาให้ จนแทบไม่ได้สนใจว่าจะมีใครฟังเขารู้เรื่องบ้างหรือเปล่าก็ถึงกับหยุดชะงักและมองมาทางต้นเสียง พร้อมกับส่งสายตาเป็นเชิงถามว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อนักศึกษาคนอื่นๆ มองตามสายตาของวีรภัฏไป จึงได้รู้ว่าต้นเสียงที่ร้องโวยวายออกมาเมื่อครู่นั้นเป็นเสียงของใครกัน

“ตกใจอะไรกานต์ ดูสิ คนอื่นมองมากันหมดแล้ว”

ชลธิชาเอ่ยเสียงเบาต่อว่าเพื่อนสาวที่ทำให้เธอขายหน้าคนอื่นๆ ไปด้วยอย่างไม่ตั้งใจ กานต์รวีรีบลุกขึ้นยกมือไหว้ขอโทษขอโพยอาจารย์หนุ่มและเพื่อนๆ ในห้อง ก่อนจะทำเป็นก้มหน้าก้มตานั่งจดเลคเชอร์ต่อไป ทั้งที่ในหนังสือของเธอว่างเปล่า ไม่มีรอยปากกาขีดฆ่าหรือขีดเขียนตัวอักษรใดๆ ลงไปแม้แต่ตัวเดียว

นักศึกษาสาวที่ปลอมตัวเข้ามานั้นได้แต่รู้สึกมึนตึบในหัวไปหมด เธอแทบจะตามความคิดของเพื่อนสาวไม่ทันเสียแล้ว อีกอย่างหญิงสาวคงยอมไม่ได้หรอก ถ้าหากว่าชลธิชาจะชอบวีรภัฏขึ้นมาจริงๆ เธอไม่ยอมยกชายหนุ่มอันเป็นที่รักคนนั้นให้กับเด็กสาวอย่างแน่นอน

กานต์รวีมองจ้องสาวน้อยลูกคุณหนูตัวยุ่งที่กำลังลอบมองใบหน้าหล่อเหลาของอาจารย์หนุ่มด้วยสายตาเป็นประกายอย่างมีความสุขอย่างไม่สบอารมณ์นัก นอกจากจะให้ข้อมูลอันน้อยนิดที่ไม่ค่อยจะเป็นประโยชน์กับงานของเธอสักเท่าไรแล้ว แม่เด็กสาวคนนี้ยังคิดจะมาแย่งคนรักของเธอไปอีกหรือ

“ฉันงงไปหมดแล้วนะน้ำ ทำไมอยู่ๆ ถึงคิดจะเลิกชอบปอนด์เขาล่ะ ในเมื่อแผนของเธอกำลังจะสำเร็จอยู่แล้วเห็นๆ”

กานต์รวีพยายามตะล่อมถามพลางแกล้งยุยงส่งเสริมให้เด็กสาวกลับไปรักชอบพอกับเพื่อนชายของเธอเหมือนเดิม เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องมานั่งวุ่นวายคอยระแวงว่านายตำรวจหนุ่มที่สวมบทบาทอาจารย์ที่ปรึกษาผู้แสนดีจะถูกเด็กคนนี้แย่งไปจากอก อีกอย่างหญิงสาวไม่อยากให้ชื่อเสียงที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วต้องมาเสียไปด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างการจะต้องมานั่งทะเลาะตบตีกับคนที่อายุน้อยกว่าเกือบเป็นสิบปีอย่างนี้ด้วย

ที่จริงกานต์ไม่ต้องถามน้ำก็น่าจะรู้ดีนะ ว่าคนที่ปอนด์ชอบคือใครกันแน่ แล้วยังจะบอกให้น้ำเชื่อในเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างนั้นอีกเหรอ แล้วน้ำว่าคนอย่างอาจารย์ภัฏน่ะ นอกจากหน้าตาดีแล้ว ยังรู้จักใช้ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวเองได้เก่งอย่างนั้น รับรองเลยว่าต้องดูแลปกป้องเราได้เป็นอย่างดีแน่ๆ

คราวนี้เป็นชลธิชาบ้างที่หันมาโวยใส่เพื่อนสาวของตน ที่จริงเธอก็ยังนึกเคืองไม่หายที่จู่ๆ คนที่มาใหม่อย่างกานต์รวีกลับแทรกเข้ามาจับจองพื้นที่ในหัวใจของเพื่อนชายที่ตนแอบรักมานานได้อย่างง่ายดายแทบไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลยอย่างนี้ ครั้นพอเธอคิดจะเปลี่ยนใจมาชอบอาจารย์หนุ่มแทน ก็ดูเหมือนว่าเขาจะหันเหเทความสนใจไปให้กับเพื่อนใหม่คนนี้จนแทบไม่ได้ใส่ใจกับเธออีก

ต่อ

เด็กสาวได้แต่นึกอย่างน้อยอกน้อยใจในโชคชะตาของตน ไม่รู้ว่าทำไมนะใครๆ ก็พากันไปสนใจคนที่ดูแล้วไม่ได้มีอะไรดีอย่างกานต์รวีเลยสักนิด หน้าตาก็ธรรมดาๆ ไม่ได้ดีเลิศเลอไปกว่าเธอสักแค่ไหน ฐานะทางบ้านก็ใช่ว่าจะเป็นคนชาติดีมีตระกูล เทียบกับเธอซึ่งเป็นถึงทายาทของนักการเมืองชื่อดังผู้มีอิทธิพลในแวดวงธุรกิจของเมืองไทยอย่างกว้างขวางด้วยแล้วอีกฝ่ายก็แทบไม่มีอะไรสู้เธอได้เลย

เธอแน่ใจเหรอน้ำ ว่าอาจารย์ภัฏเขาเป็นคนดีจริง บางทีอาจจะดูดีแค่เปลือกนอกก็ได้นะ เขาอาจจะมีเบื้องหลังที่น่ากลัวและอันตรายจนกว่าจะมารู้ทีหลังก็อาจจะสายไปแล้วก็ได้ อีกอย่างฉันเพิ่งได้ข่าวมาว่า อาจารย์เขาแอบมีแฟนเก็บลับๆ อยู่ที่บ้านด้วยนะ ฉันว่าคนที่ดูดีแล้วก็เพียบพร้อมอย่างเธอนะน้ำ เหมาะสมกับปอนด์ที่เป็นลูกเจ้าของร้านจิลเวลรี่ที่มีสาขามากที่สุดในกรุงเทพฯ มากกว่าตั้งเยอะนะ”

กานต์รวีเริ่มรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาตะหงิดๆ ทำไมเด็กสาวคนนี้ถึงได้เอาใจยากเย็นแสนเข็ญแบบนี้นะ หญิงสาวพยายามหว่านล้อมด้วยคำพูดต่างๆ นานา พร้อมกับโหมใส่ไฟอาจารย์หนุ่มผู้แสนดีในสายตาของชลธิชาให้กระพือไป จนเด็กสาวที่ถูกไล่ให้กลับไปหาเพื่อนชายของตัวเองนั้น ดูออกว่าหญิงสาวพยายามกันท่าตัวเธอออกมาให้ห่างจากวีรภัฏ

 แน่ใจเหรอกานต์ว่าเรื่องที่ได้ยินมาเป็นความจริงน่ะ ไม่ใช่เธอคิดจะคว้าอาจารย์ภัฏไปเองหรอกนะ

คำพูดดักคอราวกับรู้ทันของเด็กสาวทำเอากานต์รวีถึงกับสะดุ้งขึ้นมาอย่างร้อนตัว เธอรีบโบกไม้โบกมือพร้อมกับปฏิเสธเสียงสูง แต่ไม่กล้าสบสายตาอีกฝ่ายเพราะกลัวว่าเธอจะมองเห็นความจริงในใจที่ซ่อนอยู่ในดวงตาคู่นี้

จะบ้าเหรอน้ำ อิตาอาจารย์นั่นไม่เห็นมีดีอะไรเลยสักนิด แค่เมื่อเช้าบังเอิญเจอฉันที่หน้ามหาวิทยาลัยก็เลยให้ติดรถมาด้วยกัน ขนาดนั้นยังคิดจะลวนลามฉันอยู่บนรถเลยรู้หรือเปล่า ฉันไม่กล้าพูดเรื่องนี้ให้ใครฟังก็เพราะกลัวเขาจะเอาเรื่องคะแนนเรื่องเกรดมาขู่ แต่เพราะเห็นว่าน้ำเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของกานต์หรอกนะ ถึงได้ยอมเล่าให้ฟังแบบนี้ อาจารย์น่ะน่ากลัวมากๆ เลยล่ะ

หญิงสาวยังไม่เลิกใส่ไฟ พร้อมกับแกล้งตีหน้าเศร้าบีบน้ำตาจนเด็กสาวเริ่มเชื่ออย่างสนิทใจ ชลธิชาเอื้อมมือมาแตะไหล่เพื่อนสาวอย่างเห็นใจ พลางเริ่มมองคนที่ถูกนินทาในระยะเผาขนตรงหน้าห้องนั้นด้วยสายตาเคลือบแคลงใจขึ้นมาทันที กานต์รวีลอบมองสายตาของเด็กสาวแล้วได้แต่แอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ที่ทำให้เด็กสาวตกหลุมพรางของเธอได้อย่างง่ายดาย ที่จริงแล้วเธอไม่ได้พูดโกหกหรือหลอกลวงอะไรสาวน้อยลูกคุณหนูเลยสักนิด แค่เล่าเรื่องจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับตัวเองให้ฟังแต่แค่เติมไข่ใส่สีลงไปเพื่อให้เรื่องราวดูน่าเชื่อถือมากกว่าเดิมก็เท่านั้น

คุยอะไรกันอยู่เหรอครับสาวๆ

ปวีณ์กรที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำ เขานั่งลงยังที่เดิมของตัวเองพลางหันมาเอ่ยถามทั้งสองสาวที่เอาแต่ชวนคุยกระซิบกระซาบกันไม่ได้หยุดตั้งแต่ก่อนที่เขาจะเดินออกไปเข้าห้องน้ำแล้ว กานต์รวียื่นหน้าไปตอบคำถามทันทีก่อนที่สาวน้อยลูกคุณหนูจะทันได้เอื้อนเอ่ยอะไร

คือแบบนี้นะปอนด์ ตั้งแต่วันนี้ไปกานต์จะขอให้อาจารย์ภัฏมารับมาส่งแทนนะจ๊ะ

ต่อ

อะไรนะครับกานต์ แน่ใจแล้วเหรอครับ

คำตอบของหญิงสาวทำให้ทั้งชลธิชาและปวีณ์กรต่างหันมามองหน้ากันอย่างตกใจ แต่ต่างกันตรงที่ทั้งคู่เข้าใจไปกันคนละความหมาย ชลธิชาอดรู้สึกเป็นห่วงเพื่อนสาวไม่ได้ที่ต้องเอาตัวเองมาเสี่ยงด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องเพื่อเธออย่างนี้ แต่ปวีณ์กรกลับคิดไปอีกทาง เด็กหนุ่มอดรู้สึกใจหายไม่ได้ เขาไม่อยากเชื่อว่ากานต์รวีจะยอมไปตกลงปลงใจคบกับอาจารย์หนุ่มที่มีเบื้องหลังน่าสงสัยนั่นจริงๆ เขาถามซ้ำอีกทีเพื่อความแน่ใจ กานต์รวีพยักหน้าตอบเขา ก่อนที่จะหันไปพูดคุยกับชลธิชาต่อ ทิ้งให้ปวีณ์กรนั่งจมปลักอยู่ในห้วงความคิดของเขาเพียงคนเดียวตลอดทั้งชั่วโมงนั้น

ในเย็นวันนั้น หลังเลิกเรียนแล้ว ทั้งหมดจึงแยกย้ายกันกลับบ้านตามที่ตกลงกันไว้ วีรภัฏยังไม่รู้ว่ากานต์รวีไปคุยตกลงอะไรกับเด็กหนุ่มสาวสองคนนั้นจึงได้ยอมให้เธอไปกลับพร้อมเขาได้โดยไม่ตะขิดตะขวงใจอะไรเลย เขาแค่รู้สึกโล่งอกที่ไม่ต้องมานั่งคอยเป็นห่วงว่ากานต์รวีจะถูกเด็กหนุ่มพาไปเถลไถลที่ไหนอีกหรือเปล่า ทั้งยังอดมีความสุขไม่ได้ที่เขามีโอกาสได้ใช้เวลาร่วมกับหญิงสาวมากขึ้นกว่าเดิมอีกถึงสามเวลาด้วยกัน

ภายในรถยนต์สปอร์ตสีเงินของปวีณ์กร สายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างไม่มีการตั้งเค้าบอกเตือนล่วงหน้ามาก่อน ทำให้ทั้งคู่มาติดแหง็กอยู่บนท้องถนนที่แออัดไปด้วยยานยนต์หลายหลากชนิด บรรยากาศภายในรถนั้นช่างดูอึมครึมและเงียบงันเช่นเดียวกับฝนที่ตกลงมาแบบไม่บอกไม่กล่าว แต่อยู่ๆ ชลธิชาก็พูดโพล่งขึ้นมาหลังจากที่ได้แต่ทนนั่งอึดอัดมานานร่วมชั่วโมง

เธอชอบกานต์เหรอปอนด์

หญิงสาวถามออกไปตรงๆ และคาดหวังว่าเพื่อนชายจะมีปฏิกิริยาตอบกลับเธอมาเช่นไร คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยหันมามองหน้าคนถามแวบหนึ่งราวกับแปลกใจ ก่อนจะตอบเธอกลับไปอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก เขาฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยราวกับคิดอะไรไม่ออก

อืม น้ำรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ ปอนด์ชอบเขาจริงๆ นะ ปอนด์รู้สึกว่ากานต์ดูเป็นผู้ใหญ่ ถึงบางทีจะชอบพูดกวนๆ ไปบ้าง แต่บางทีเขาก็มีมุมมองดีๆ ที่ปอนด์คิดไม่ถึงมาก่อน แต่ดูท่าทางกานต์จะไม่สนใจปอนด์เอาซะเลย ไม่เข้าใจจริงๆ นะว่าเขาคิดยังไงถึงได้ไปทำตัวสนิทสนมกับอาจารย์นั่นได้

 แล้ว ถ้าเกิดกานต์กับอาจารย์เขาคบกันจริงๆ ปอนด์จะทำยังไง

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ปอนด์คงจะต้องตัดใจซะแล้วล่ะครับ เฮ้อ ก็อย่างว่าล่ะนะ ระหว่างคนที่เรารักเขา กับคนที่เขารักเรา ไม่ว่าใครก็คงต้องเลือกอย่างแรกมากกว่าจริงไหม

ชลธิชาตั้งคำถามลองใจชายหนุ่มว่าเขาจะคิดเช่นไร แต่แล้วคำตอบที่กลับมานั้นทำให้หญิงสาวรู้สึกมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง ดูท่าคงจะจริงอย่างที่กานต์รวีว่า เขาอาจจะไม่ได้คิดอะไรจริงจังกับเพื่อนของเธอมากนักก็เป็นได้ ถึงได้คิดจะถอนตัวง่ายๆ เช่นนี้ ไม่นานนักรถของปวีณ์กรก็แล่นฝ่าสายฝนมาจนถึงบ้านของสาวน้อยลูกคุณหนูอย่างปลอดภัย

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

657 ความคิดเห็น

  1. #579 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2553 / 19:20
    น้ำเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาง่ายจัง
    #579
    0
  2. #578 ZakuPuidan (@puidan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2553 / 01:56
    อารมณ์น้องน้ำนี่ ประมาณเด็กขาดความอบอุ่นเลย ไหลไปนี่ทีโน่นที เป็นน้ำไม่ต้อไหลก็ได้จ้ะ น้ำนิ่งๆคนอ่านเค้าชอบ ^^
    #578
    0
  3. #577 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2553 / 21:08
    เออตกลงน้องน้ำนี่ติดใจภัฎจริงเหรอจ๊ะ
    หรือว่าแค่แอบอิจฉาที่ใครๆก็สนใจกานต์กันแน่
    #577
    0
  4. #576 aoistar (@pharahoo) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2553 / 20:24
    น้ำแอบขี้อิจฉานะเนี่ย..ดีนะที่ไม่รุนแรงเท่าไร
    ส่วนนู๋กานต์แอบเจ้าเล่ห์นะเนี่ย...อิอิ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มิถุนายน 2553 / 13:05
    #576
    0
  5. #575 yumekanau (@yumekanaru) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2553 / 01:40
    เอาไปพันเต็มร้อยเรยจ้า หนูกานต์
    ต้องแบบนี้สิ เสียทองเท่าหัว แต่อย่ายอมเสียสามี (หล่อและเท่ห์ แถมทำอาหารเก่ง อันนี้ประเด็นหลัก) ให้ใคร 
    หุหุ
    #575
    0
  6. #574 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2553 / 19:39
    #574
    0
  7. #573 yumekanau (@yumekanaru) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2553 / 19:50
    โห ขอถอนคำพูดและความเห็นใจที่เคยให้ยายน้ำคืนมาหมดดีกว่า 
    พอกัน สมกันดีแล้วล่ะ นายปอนด์กับยายน้ำ
    อีกอย่างพฤติกรรมรับไม่ได้ เอาแต่ใจ โทษคนอื่นเนี่ย
    รับไม่ได้อย่างแรง ขอให้รักคุดทั้งคู่ สาธุ
    เชียร์หนูกานต์ใจขาดจ้า แล้วก็คุณตำรวจต้องหนักแน่นด้วยน้าไม่งั้น จะยุให้หนูกานต์เจี๋ยน
    #573
    0
  8. #572 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2553 / 15:00

    เอาแล้วซิน้ำมาเปลี่ยนใจซะงั้น

    #572
    0
  9. #571 เล็กน้อย (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2553 / 14:32
    ขอตบยัยน้ำสักที่ได้มั้ยเนีย
    #571
    0
  10. #570 nu_krongkrang (@nu_numont) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2553 / 22:09
    ทำไมยัยน้ำเป็นคนแบบนี้ ไม่ไหวเลยนะ โลเลจริงๆ

    กานต์อย่ายอมนะ  สู้ๆๆๆ
    #570
    0
  11. #569 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2553 / 04:38
    ยัยน้ำจะเอาไงแน่ยะ กานต์อย่ายอมนะแฟนเรานะนั่น
    #569
    0
  12. #568 ZakuPuidan (@puidan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2553 / 23:19
    เริ่มเกลียดยัยน้ำละ -*- หน้าแรกโปรยว่าเด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก เพราะฉะนั้นคุงน้องน้ำโปรดอ่อนต่อโลกต่อไป กรุณาอย่าเพิ่งกร้านโลกตอนนี้เลย T^T
    #568
    0
  13. #567 แป๊กกี้ (@mooky-mooky) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2553 / 21:19
    อ้าว ทำไมโลเลอย่างนั้นล่ะ กานต์อย่ายอมนะ ไม่งั้นคนอ่านงอนจริงๆ ด้วย
    #567
    0